0112-KDIL1-3.4012.405.2026.1.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 21 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania sprzedaży używanego samochodu.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

1.  Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „A”. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz jako podatnik VAT-UE.

2.  Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wynajem lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe. Usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT. Obrót z tytułu najmu lokali mieszkalnych stanowi około 98% całości obrotu Wnioskodawcy; pozostała, marginalna część działalności podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

3.  W dniu 15 czerwca 2018 r. Wnioskodawca nabył w autoryzowanym salonie na terytorium Niemiec (…) fabrycznie nowy samochód osobowy marki (…). Pierwsza rejestracja pojazdu nastąpiła w dniu 20 czerwca 2018 r.

4.  W związku z nabyciem nowego środka transportu od podmiotu z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej Wnioskodawca rozpoznał wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, naliczył oraz zapłacił należny podatek od towarów i usług.

5.  Wnioskodawca nie odliczył podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu. Pojazd od chwili nabycia jest bowiem wykorzystywany do obsługi działalności w zakresie najmu lokali mieszkalnych (zwolnionej od podatku) – w szczególności do transportu wyposażenia lokali, załatwiania spraw związanych z lokalami oraz odbywania spotkań z najemcami i osobami zainteresowanymi najmem – a także do celów prywatnych Wnioskodawcy. Pojazd nie był i nie jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych. Z tych samych względów Wnioskodawca nie odliczał także podatku naliczonego od wydatków eksploatacyjnych dotyczących pojazdu.

6.  Pojazd stanowi środek trwały (składnik majątku) przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Od chwili nabycia do chwili planowanej sprzedaży przeznaczenie i sposób wykorzystywania pojazdu nie uległy i nie ulegną zmianie.

7.  Wnioskodawca planuje sprzedaż pojazdu. Oferta sprzedaży zostanie opublikowana m.in. na portalach (…). Nabywcą pojazdu może być:

a)  podatnik podatku od wartości dodanej, zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, który wywiezie pojazd z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego;

b)  osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej (mająca miejsce zamieszkania w Polsce albo w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej);

c)  inny nabywca krajowy.

7.  W chwili sprzedaży pojazd nie będzie stanowił nowego środka transportu w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy o VAT – od dopuszczenia pojazdu do użytku upłynie ponad 6 miesięcy, a przebieg Pojazdu przekroczy 6 000 km.

Pytania

1.  Czy planowana sprzedaż pojazdu – wykorzystywanego zarówno do czynności zwolnionych od podatku (obsługa działalności w zakresie najmu lokali mieszkalnych), jak i do celów prywatnych Wnioskodawcy, przy nabyciu którego Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego – korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT?

2.  W przypadku uznania, że sprzedaż pojazdu nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w pytaniu nr 1 – czy dostawa pojazdu na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innym państwie członkowskim, połączona z wywozem pojazdu na terytorium tego państwa, stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką 0%, przy spełnieniu warunków określonych w art. 42 ust. 1 ustawy o VAT?

3.  Czy sprzedaż pojazdu na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, mającej miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, podlega opodatkowaniu na zasadach właściwych dla dostawy krajowej (z miejscem dostawy na terytorium Polski) z uwagi na to, że pojazd nie stanowi nowego środka transportu w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy planowana sprzedaż pojazdu nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zastosowanie zwolnienia wymaga łącznego spełnienia dwóch przesłanek: (i) braku prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towaru oraz (ii) wykorzystywania towaru wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku przez cały okres jego posiadania.

W stanie faktycznym objętym wnioskiem spełniona jest wyłącznie pierwsza przesłanka – Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, ponieważ pojazd służył działalności zwolnionej od podatku.

Druga przesłanka nie jest natomiast spełniona. Pojazd – obok wykorzystania w działalności zwolnionej – był i jest wykorzystywany również do celów prywatnych Wnioskodawcy. Użytek prywatny nie mieści się w zakresie pojęcia „cele działalności zwolnionej od podatku”, a posłużenie się przez ustawodawcę słowem „wyłącznie” wyklucza zastosowanie zwolnienia w sytuacji, w której towar jest – choćby w części – wykorzystywany w innym celu niż działalność zwolniona.

Dokonując sprzedaży pojazdu stanowiącego składnik majątku przedsiębiorstwa, Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, a sprzedaż będzie stanowić odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Wobec niespełnienia przesłanki wyłącznego wykorzystania pojazdu na cele działalności zwolnionej, sprzedaż nie może korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku.

Stanowisko to odpowiada utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych (przykładowo interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 maja 2025 r., znak 0111-KDIB3-1.4012.193.2025.1.KO) oraz wykładni art. 136 lit. b dyrektywy 2006/112/WE Rady, którego implementację stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Ad 2.

W ocenie Wnioskodawcy, jeżeli sprzedaż pojazdu nie korzysta ze zwolnienia, dostawa pojazdu na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innym państwie członkowskim, połączona z wywozem pojazdu na terytorium tego państwa, stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 13 ust. 1 ustawy o VAT) opodatkowaną stawką 0%.

Stawka 0% znajduje zastosowanie pod warunkiem spełnienia wymogów określonych w art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, tj.: dokonania dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy; posiadania przez Wnioskodawcę – przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej – dowodów potwierdzających wywóz pojazdu z terytorium kraju i jego dostarczenie na terytorium innego państwa członkowskiego; oraz zarejestrowania Wnioskodawcy jako podatnika VAT-UE w chwili składania deklaracji.

W ocenie Wnioskodawcy spełnienie tych warunków uprawnia do zastosowania stawki 0%.

Ad 3.

W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż pojazdu na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, mającej miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, podlega opodatkowaniu na zasadach właściwych dla dostawy krajowej.

Pojazd nie stanowi nowego środka transportu w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy o VAT, w związku z czym nie znajdują zastosowania szczególne zasady dotyczące wewnątrzwspólnotowej dostawy nowych środków transportu na rzecz podmiotów niebędących podatnikami.

Miejscem dostawy pozostaje terytorium Polski, a transakcja – wobec braku możliwości zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT (zob. stanowisko Ad 1) – podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 4 ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz jako podatnik VAT-UE. Przeważającym przedmiotem Pana działalności jest wynajem lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe. Usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy. Obrót z tytułu najmu lokali mieszkalnych stanowi około 98% całości Pana obrotu; pozostała, marginalna część działalności podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. 15 czerwca 2018 r. nabył Pan fabrycznie nowy samochód osobowy. Pierwsza rejestracja pojazdu nastąpiła w dniu 20 czerwca 2018 r. W związku z nabyciem nowego środka transportu od podmiotu z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej rozpoznał Pan wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru, naliczył oraz zapłacił należny podatek od towarów i usług. Nie odliczył Pan podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu. Pojazd od chwili nabycia jest bowiem wykorzystywany do obsługi działalności w zakresie najmu lokali mieszkalnych (zwolnionej od podatku) – w szczególności do transportu wyposażenia lokali, załatwiania spraw związanych z lokalami oraz odbywania spotkań z najemcami i osobami zainteresowanymi najmem – a także do Pana celów prywatnych. Pojazd nie był i nie jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych. Z tych samych względów nie odliczał Pan także podatku naliczonego od wydatków eksploatacyjnych dotyczących pojazdu. Pojazd stanowi środek trwały (składnik majątku) Pana przedsiębiorstwa. Od chwili nabycia do chwili planowanej sprzedaży przeznaczenie i sposób wykorzystywania pojazdu nie uległy i nie ulegną zmianie. Planuje Pan sprzedaż pojazdu. Nabywcą pojazdu może być:

a)  podatnik podatku od wartości dodanej, zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, który wywiezie pojazd z terytorium Polski na terytorium innego państwa członkowskiego;

b)  osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej (mająca miejsce zamieszkania w Polsce albo w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej);

c)  inny nabywca krajowy.

W chwili sprzedaży pojazd nie będzie stanowił nowego środka transportu w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy – od dopuszczenia pojazdu do użytku upłynie ponad 6 miesięcy, a przebieg Pojazdu przekroczy 6 000 km.

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą w pierwszej kolejności wskazania, czy planowana sprzedaż pojazdu – wykorzystywanego zarówno do czynności zwolnionych od podatku (obsługa działalności w zakresie najmu lokali mieszkalnych), jak i do Pana celów prywatnych, przy nabyciu którego nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego – korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Odnosząc się do Pana wątpliwości w pierwszej kolejności wskazać należy, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

-   towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

-   przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Należy zwrócić uwagę, że w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, mowa jest o działalności zwolnionej od podatku, a więc działalności polegającej na wykonywaniu czynności zwolnionych z VAT (czyli czynności podlegających opodatkowaniu, lecz zwolnionych od podatku).

Od działalności takiej należy odróżnić działalność opodatkowaną, tj. działalność polegającą na wykonywaniu czynności opodatkowanych (czynności podlegających opodatkowaniu, które nie są zwolnione od podatku). Dostawy towarów wykorzystywanych (choćby incydentalnie) do wykonywania działalności opodatkowanej nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Od działalności zwolnionej od podatku trzeba również odróżnić działalność niepodlegającą opodatkowaniu, a więc działalność polegającą na wykonywaniu czynności niepodlegających opodatkowaniu. Również dostawy towarów wykorzystywane do wykonywania takiej działalności (mimo że jest to działalność, która nie pozwala podatnikom na odliczanie podatku naliczonego przy dokonywaniu dotyczących jej zakupów) nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z wniosku wynika, że samochód będący przedmiotem wniosku od chwili nabycia jest wykorzystywany do obsługi działalności w zakresie najmu lokali mieszkalnych (zwolnionej od podatku) a także do Pana celów prywatnych. Ponadto wskazał Pan, że od chwili nabycia do chwili planowanej sprzedaży przeznaczenie i sposób wykorzystywania pojazdu nie uległy i nie ulegną zmianie. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy warunek wykorzystywania towarów wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku wskazany w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie zostanie spełniony.

W konsekwencji, planowana sprzedaż pojazdu – wykorzystywanego zarówno do czynności zwolnionych od podatku (obsługa działalności w zakresie najmu lokali mieszkalnych), jak i do Pana celów nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Pana kolejne wątpliwości dotyczą kwestii, czy w przypadku gdy sprzedaż pojazdu nie będzie korzystała ze zwolnienia, czy dostawa pojazdu na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innym państwie członkowskim, połączona z wywozem pojazdu na terytorium tego państwa, stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną stawką 0%, przy spełnieniu warunków określonych w art. 42 ust. 1 ustawy.

Odnosząc się do Pana wątpliwości w pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że zwolnienie o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, odnosi się wyłącznie do dostawy towarów. Zatem nie ma zastosowania do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Według art. 13 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:

Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).

W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.

W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:

Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:

Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:

Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.

W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, której wymaga ten przepis.

Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Z wniosku wynika, że jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz jako podatnik VAT-UE. Nabywcą będzie podatnik podatku od wartości dodanej, zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innym państwie członkowskim a sprzedaż będzie połączona z wywozem pojazdu na terytorium tego państwa.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy wskazać należy, że w przypadku gdy sprzedaż pojazdu nastąpi na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w innym państwie członkowskim, połączona z wywozem pojazdu na terytorium tego państwa, transakcja ta będzie stanowiła wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Ponadto, po spełnieniu warunków wynikających z art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 i 11 ustawy, transakcja ta będzie opodatkowania stawką 0%.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 oceniając całościowo jest prawidłowe.

Pana wątpliwości dotyczą również kwestii, czy sprzedaż pojazdu na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, mającej miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, podlega opodatkowaniu na zasadach właściwych dla dostawy krajowej (z miejscem dostawy na terytorium Polski).

Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy wynika, że wewnątrzwspólnotowa dostawa ma miejsce jeśli nabywca towarów jest m.in.:

-    podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

-    podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Z wniosku wynika, że samochód będący przedmiotem sprzedaży, nie będzie stanowił nowego środka transportu. W omawianym przypadku Pana wątpliwości dotyczą sytuacji, gdy nabywcą samochodu będzie osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, mająca miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim Unii Europejskie. Zatem, w omawianej sytuacji, transakcja ta nie będzie stanowiła wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Tym samym, sprzedaż ta będzie stanowiła dostawę krajową.

Jak wskazano w odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 1, sprzedaż samochodu nie będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zatem, transakcja ta będzie opodatkowana wg właściwej stawki podatku.

Podsumowując, sprzedaż pojazdu na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, mającej miejsce zamieszkania w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, podlega opodatkowaniu w Polsce jako dostawa krajowa wg właściwej stawki podatku.

Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach stanu/zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.