0112-KDIL1-3.4012.397.2026.1.KM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy pozycja dokumentowana jako „Bilet lotniczy zagraniczny”, wykazywana na fakturze wystawianej przez Spółkę jako agenta w imieniu i na rzecz przewoźnika lotniczego, dotycząca przelotu realizowanego pomiędzy:

-     państwem członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska a państwem trzecim spoza Unii Europejskiej, przy czym trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski,

-     dwoma państwami członkowskimi Unii Europejskiej innymi niż Polska, przy czym trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski,

nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski i może zostać wykazana z oznaczeniem „NP”.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w sprzedaży biletów lotniczych. W ramach tej działalności Wnioskodawca działa jako agent przewoźników lotniczych, uczestnicząc w sprzedaży biletów lotniczych w imieniu i na rzecz tych przewoźników.

Ten wniosek dotyczy sposobu opodatkowania podatkiem od towarów i usług pozycji dokumentowanej jako „Bilet lotniczy zagraniczny”, dotyczącej przelotów realizowanych w dwóch wariantach:

a)  pomiędzy państwem członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska a państwem trzecim spoza Unii Europejskiej, przy czym trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski

b)  pomiędzy dwoma państwami członkowskimi Unii Europejskiej innymi niż Polska, przy czym trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski.

Wnioskodawca nie wykonuje usługi transportu lotniczego. Usługę transportu pasażera wykonuje przewoźnik lotniczy. Wnioskodawca nie nabywa biletu lotniczego we własnym imieniu i na własny rachunek, nie dokonuje jego dalszej odsprzedaży oraz nie ponosi ryzyka ekonomicznego związanego z wykonaniem usługi transportu lotniczego. Wnioskodawca działa wyłącznie jako agent uczestniczący w sprzedaży biletu w imieniu i na rzecz przewoźnika.

W ramach obsługi zamówienia Wnioskodawca otrzymuje zamówienie od klienta, weryfikuje dostępne połączenia lotnicze spełniające wymagania klienta, przedstawia klientowi możliwe warianty przelotu, dokonuje rezerwacji, wystawia albo przekazuje klientowi dokument biletu lotniczego oraz zapewnia obsługę posprzedażową, w szczególności w zakresie zmian rezerwacji lub odwołań lotów.

Wnioskodawca działa na podstawie zasad agencyjnych przewidujących upoważnienie do wystawiania faktur VAT dokumentujących sprzedaż agencyjną biletów lotniczych przewoźników lotniczych oraz dodatkowych usług świadczonych przez tych przewoźników. Model ten dotyczy sprzedaży agencyjnej realizowanej przez Wnioskodawcę na rzecz przewoźników lotniczych, w imieniu i na rzecz których Wnioskodawca uczestniczy w sprzedaży biletów.

Bilet lotniczy nie stanowi faktury VAT. W przypadku klientów biznesowych faktura VAT dokumentująca sprzedaż biletu lotniczego jest wystawiana co do zasady zawsze. W przypadku klientów będących osobami fizycznymi faktura VAT jest wystawiana na ich życzenie.

W przypadku wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż biletu lotniczego oraz dodatkowych usług świadczonych przez przewoźnika lotniczego, w polu „Sprzedawca” wskazywana jest linia lotnicza, jej adres oraz właściwy numer identyfikacyjny dla celów podatkowych, o ile jest wykazywany na fakturze zgodnie z zasadami danej linii lotniczej. W polu „Wystawca” wskazywany jest Wnioskodawca jako agent dokonujący sprzedaży w imieniu i na rzecz danej linii lotniczej.

Faktura obejmująca pozycję „Bilet lotniczy zagraniczny” nie jest fakturą dokumentującą sprzedaż własną Wnioskodawcy. Wnioskodawca wystawia ją jako upoważniony agent, w imieniu i na rzecz przewoźnika lotniczego. Sprzedawcą usługi transportu lotniczego pozostaje przewoźnik lotniczy wskazany na fakturze, a Wnioskodawca pełni funkcję wystawcy faktury oraz agenta uczestniczącego w sprzedaży biletu.

Kwota należna z tytułu biletu lotniczego jest pobierana przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz przewoźnika lotniczego, a następnie przekazywana właściwej linii lotniczej zgodnie z zasadami rozliczeń agencyjnych. Kwota ta nie stanowi wynagrodzenia Wnioskodawcy za własną usługę.

W związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawca może uzyskiwać własne wynagrodzenie w postaci prowizji od przewoźnika lotniczego oraz opłaty transakcyjnej pobieranej od klienta. Prowizja oraz opłata transakcyjna dotyczą odrębnych czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę i nie są przedmiotem tego wniosku. Ten wniosek dotyczy wyłącznie pozycji „Bilet lotniczy zagraniczny”, odnoszącej się do usługi transportu pasażera wykonywanej przez przewoźnika lotniczego.

W przypadku niektórych transakcji dokument wystawiany lub przekazywany klientowi może zawierać również odrębne pozycje, takie jak „Opłaty lotniskowe – bilet zagraniczny” oraz „Opłata transakcyjna – bilet lotniczy zagraniczny”. Przedmiotem tego wniosku jest jednak wyłącznie pozycja „Bilet lotniczy zagraniczny”. Wniosek nie dotyczy opłat lotniskowych, opłaty transakcyjnej ani prowizji należnej Wnioskodawcy.

W pierwszym wariancie przelot nie rozpoczyna się w Polsce, nie kończy się w Polsce ani nie przebiega przez terytorium Polski. Trasa przelotu odbywa się w całości poza terytorium kraju, pomiędzy państwem członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska a państwem trzecim spoza Unii Europejskiej.

W drugim wariancie przelot również nie rozpoczyna się w Polsce, nie kończy się w Polsce ani nie przebiega przez terytorium Polski. Trasa przelotu odbywa się w całości poza terytorium kraju, pomiędzy dwoma państwami członkowskimi Unii Europejskiej innymi niż Polska.

Pytania

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym pozycja dokumentowana jako „Bilet lotniczy zagraniczny”, wykazywana na fakturze wystawianej przez Wnioskodawcę jako agenta w imieniu i na rzecz przewoźnika lotniczego, dotycząca przelotu realizowanego pomiędzy państwem członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska a państwem trzecim spoza Unii Europejskiej, przy czym trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski i może zostać wykazana z oznaczeniem „NP”?

2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym pozycja dokumentowana jako „Bilet lotniczy zagraniczny”, wykazywana na fakturze wystawianej przez Wnioskodawcę jako agenta w imieniu i na rzecz przewoźnika lotniczego, dotycząca przelotu realizowanego pomiędzy dwoma państwami członkowskimi Unii Europejskiej innymi niż Polska, przy czym trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski i może zostać wykazana z oznaczeniem „NP”?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, zarówno w przypadku pytania nr 1, jak i pytania nr 2, pozycja dokumentowana jako „Bilet lotniczy zagraniczny”, wykazywana na fakturze wystawianej przez Wnioskodawcę jako agenta w imieniu i na rzecz przewoźnika lotniczego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, jeżeli trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski. W konsekwencji pozycja ta może zostać wykazana z oznaczeniem „NP”.

W odniesieniu do pytania nr 1 stanowisko Wnioskodawcy dotyczy przelotu realizowanego pomiędzy państwem członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska a państwem trzecim spoza Unii Europejskiej, przy czym trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski.

W odniesieniu do pytania nr 2 stanowisko Wnioskodawcy dotyczy przelotu realizowanego pomiędzy dwoma państwami członkowskimi Unii Europejskiej innymi niż Polska, przy czym trasa przelotu również przebiega w całości poza terytorium Polski.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Oznacza to, że dla ustalenia, czy dana usługa podlega opodatkowaniu VAT w Polsce, konieczne jest określenie miejsca jej świadczenia.

Zgodnie z art. 28f ust. 1 ustawy o VAT miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

Z przepisu tego wynika, że dla usług transportu pasażerów decydujące znaczenie ma faktyczne miejsce przebiegu transportu. Usługa transportu pasażerów podlega opodatkowaniu w tych państwach, przez których terytorium transport faktycznie przebiega, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

W obu wariantach objętych tym wnioskiem transport pasażera odbywa się w całości poza terytorium Polski. W pierwszym wariancie przelot jest realizowany pomiędzy państwem członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska a państwem trzecim spoza Unii Europejskiej. W drugim wariancie przelot jest realizowany pomiędzy dwoma państwami członkowskimi Unii Europejskiej innymi niż Polska. W żadnym z tych wariantów trasa przelotu nie obejmuje terytorium Polski. Oznacza to, że miejscem świadczenia usługi transportu pasażera, której dotyczy bilet lotniczy, nie jest terytorium kraju.

Jednocześnie, Wnioskodawca nie jest podmiotem świadczącym usługę transportu lotniczego. Usługę tę wykonuje przewoźnik lotniczy. Wnioskodawca działa wyłącznie jako agent, uczestnicząc w sprzedaży biletu w imieniu i na rzecz przewoźnika.

Wnioskodawca nie nabywa biletu we własnym imieniu i na własny rachunek, nie dokonuje jego dalszej odsprzedaży oraz nie ponosi ryzyka ekonomicznego związanego z wykonaniem przewozu.

Rola Wnioskodawcy ogranicza się do czynności faktycznych i organizacyjnych związanych z obsługą zamówienia klienta, w szczególności do wyszukania połączenia, przedstawienia oferty, dokonania rezerwacji, wystawienia albo przekazania biletu oraz zapewnienia obsługi posprzedażowej. Czynności te służą zawarciu i wykonaniu umowy przewozu pomiędzy klientem a przewoźnikiem lotniczym, ale nie powodują, że Wnioskodawca staje się podmiotem świadczącym usługę transportu pasażera.

Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy potwierdzają również zasady rozliczania sprzedaży agencyjnej biletów lotniczych obowiązujące Wnioskodawcę w relacjach z przewoźnikami lotniczymi. Z zasad tych wynika, że Wnioskodawca jako agent jest upoważniony do wystawiania faktur VAT dokumentujących sprzedaż agencyjną biletów lotniczych przewoźników lotniczych oraz dodatkowych usług świadczonych przez tych przewoźników.

Jednocześnie bilet lotniczy nie stanowi faktury VAT. W przypadku klientów biznesowych faktura VAT dokumentująca sprzedaż biletu lotniczego jest wystawiana co do zasady zawsze. W przypadku klientów będących osobami fizycznymi faktura VAT jest wystawiana na ich życzenie.

W przypadku wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż biletu lotniczego, w polu „Sprzedawca” wskazywana jest linia lotnicza, jej adres oraz właściwy numer identyfikacyjny dla celów podatkowych, o ile jest wykazywany na fakturze zgodnie z zasadami danej linii lotniczej. W polu „Wystawca” wskazywany jest Wnioskodawca jako agent dokonujący sprzedaży w imieniu i na rzecz danej linii lotniczej.

Taki sposób dokumentowania transakcji potwierdza, że Wnioskodawca nie występuje jako sprzedawca usługi transportu lotniczego. Sprzedawcą tej usługi pozostaje przewoźnik lotniczy, a Wnioskodawca działa wyłącznie jako upoważniony wystawca faktury oraz agent uczestniczący w sprzedaży biletu w imieniu i na rzecz przewoźnika.

W konsekwencji faktura obejmująca pozycję „Bilet lotniczy zagraniczny” nie dokumentuje sprzedaży własnej Wnioskodawcy.

Dokumentuje ona sprzedaż usługi transportu lotniczego wykonywanej przez przewoźnika lotniczego, przy czym Wnioskodawca występuje wyłącznie jako podmiot upoważniony do wystawienia faktury w imieniu i na rzecz tego przewoźnika.

Kwota należna z tytułu biletu lotniczego jest pobierana przez Wnioskodawcę w imieniu i na rzecz przewoźnika lotniczego oraz przekazywana właściwej linii lotniczej. Kwota ta nie stanowi wynagrodzenia Wnioskodawcy za własną usługę.

Wynagrodzeniem Wnioskodawcy mogą być odrębne należności, takie jak prowizja albo opłata transakcyjna, które podlegają odrębnej ocenie podatkowej. Nie są one jednak przedmiotem tego wniosku.

Dla oceny sposobu opodatkowania pozycji „Bilet lotniczy zagraniczny” kluczowe znaczenie ma zatem charakter świadczenia jako usługi transportu pasażera wykonywanej przez przewoźnika oraz miejsce świadczenia tej usługi. Skoro w obu wariantach objętych tym wnioskiem trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski, to w świetle art. 28f ust. 1 ustawy o VAT miejsce świadczenia usługi transportu pasażera nie znajduje się na terytorium kraju.

Sam fakt, że Wnioskodawca uczestniczy w sprzedaży biletu jako agent przewoźnika, nie zmienia miejsca świadczenia usługi transportu pasażera. Nie zmienia również charakteru kwoty wykazywanej jako „Bilet lotniczy zagraniczny”, która odnosi się do usługi transportu wykonywanej przez przewoźnika, a nie do własnej usługi Wnioskodawcy.

Należy przy tym wyraźnie odróżnić pozycję „Bilet lotniczy zagraniczny” od opłaty transakcyjnej pobieranej przez Wnioskodawcę. Opłata transakcyjna stanowi wynagrodzenie za odrębną usługę Wnioskodawcy i nie jest przedmiotem tego wniosku. Pozycja „Bilet lotniczy zagraniczny” odzwierciedla natomiast należność za usługę transportu pasażera wykonywaną przez przewoźnika lotniczego.

Mając na uwadze powyższe, w odniesieniu do pytania nr 1 należy uznać, że pozycja dokumentowana jako „Bilet lotniczy zagraniczny”, wykazywana na fakturze wystawianej przez Wnioskodawcę jako agenta w imieniu i na rzecz przewoźnika lotniczego, dotycząca przelotu realizowanego pomiędzy państwem członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska a państwem trzecim spoza Unii Europejskiej, przy czym trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski i może zostać wykazana z oznaczeniem „NP”.

Analogicznie, w odniesieniu do pytania nr 2 należy uznać, że pozycja dokumentowana jako „Bilet lotniczy zagraniczny”, wykazywana na fakturze wystawianej przez Wnioskodawcę jako agenta w imieniu i na rzecz przewoźnika lotniczego, dotycząca przelotu realizowanego pomiędzy dwoma państwami członkowskimi Unii Europejskiej innymi niż Polska, przy czym trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski i może zostać wykazana z oznaczeniem „NP”.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w obu wariantach opisanych we wniosku prawidłowe jest wykazanie pozycji „Bilet lotniczy zagraniczny” jako niepodlegającej opodatkowaniu VAT w Polsce, z oznaczeniem „NP”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Jak wynika z art. 2 pkt 4 ustawy:

Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy:

Jak stanowi przepis art. 8 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy:

W świetle powyższego podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Zatem, zakup a następnie odsprzedaż danej usługi nie zmienia jej charakteru, a podmiot kupujący i odsprzedający usługę traktowany jest jak usługodawca.

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Kwestia określenia miejsca świadczenia przy świadczeniu usług została uregulowana w Dziale V Rozdziale 3 ustawy.

Jak wynika z art. 28a ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:

Wskazany powyżej art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Z kolei w myśl art. 28c ust. 1 ustawy:

W odniesieniu do pewnych kategorii usług ustawodawca wprowadził szczególne regulacje w zakresie miejsca świadczenia. Jedną z takich kategorii są usługi transportu pasażerów, dla których miejsce świadczenia zostało uregulowane w art. 28f ust. 1 ustawy.

I tak, stosownie do art. 28f ust. 1 ustawy:

Z powyższego wynika zatem, że co do zasady, w przypadku usług transportu pasażerów, miejscem ich świadczenia (opodatkowania) jest miejsce, w którym odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości, niezależne od miejsca siedziby podatnika świadczącego usługę (firmy transportowej) lub nabywcy usługi.

W myśl art. 83 ust. 3 pkt 2 ustawy:

Jak stanowi natomiast art. 758 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 795 ze zm.):

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie pośrednictwa w sprzedaży biletów lotniczych. W ramach tej działalności Spółka działa jako agent przewoźników lotniczych, uczestnicząc w sprzedaży biletów lotniczych w imieniu i na rzecz tych przewoźników. Spółka nie wykonuje usługi transportu lotniczego. Usługę transportu pasażera wykonuje przewoźnik lotniczy. Spółka nie nabywa biletu lotniczego we własnym imieniu i na własny rachunek, nie dokonuje jego dalszej odsprzedaży oraz nie ponosi ryzyka ekonomicznego związanego z wykonaniem usługi transportu lotniczego. Spółka działa wyłącznie jako agent uczestniczący w sprzedaży biletu w imieniu i na rzecz przewoźnika. Spółka działa na podstawie zasad agencyjnych przewidujących upoważnienie do wystawiania faktur VAT dokumentujących sprzedaż agencyjną biletów lotniczych przewoźników lotniczych oraz dodatkowych usług świadczonych przez tych przewoźników. Model ten dotyczy sprzedaży agencyjnej realizowanej przez Spółkę na rzecz przewoźników lotniczych, w imieniu i na rzecz których Spółka uczestniczy w sprzedaży biletów. Bilet lotniczy nie stanowi faktury VAT. W przypadku klientów biznesowych faktura VAT dokumentująca sprzedaż biletu lotniczego jest wystawiana co do zasady zawsze. W przypadku klientów będących osobami fizycznymi faktura VAT jest wystawiana na ich życzenie. W przypadku wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż biletu lotniczego oraz dodatkowych usług świadczonych przez przewoźnika lotniczego, w polu „Sprzedawca” wskazywana jest linia lotnicza, jej adres oraz właściwy numer identyfikacyjny dla celów podatkowych, o ile jest wykazywany na fakturze zgodnie z zasadami danej linii lotniczej. W polu „Wystawca” wskazywana jest Spółka jako agent dokonujący sprzedaży w imieniu i na rzecz danej linii lotniczej. W pierwszym wariancie przelot nie rozpoczyna się w Polsce, nie kończy się w Polsce ani nie przebiega przez terytorium Polski. Trasa przelotu odbywa się w całości poza terytorium kraju, pomiędzy państwem członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska a państwem trzecim spoza Unii Europejskiej. W drugim wariancie przelot również nie rozpoczyna się w Polsce, nie kończy się w Polsce ani nie przebiega przez terytorium Polski. Trasa przelotu odbywa się w całości poza terytorium kraju, pomiędzy dwoma państwami członkowskimi Unii Europejskiej innymi niż Polska.

Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy pozycja dokumentowana jako „Bilet lotniczy zagraniczny”, wykazywana na fakturze wystawianej przez Spółkę jako agenta w imieniu i na rzecz przewoźnika lotniczego, dotycząca przelotu realizowanego pomiędzy:

-     państwem członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska a państwem trzecim spoza Unii Europejskiej, przy czym trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski,

-     dwoma państwami członkowskimi Unii Europejskiej innymi niż Polska, przy czym trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski,

nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski i może zostać wykazana z oznaczeniem „NP”.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że w przypadku gdy usługi transportu lotniczego nie stanowią transportu międzynarodowego w rozumieniu art. 83 ust. 3 ustawy, miejsce świadczenia usług, jak i miejsce opodatkowania dokonanych czynności należy rozpatrywać w odniesieniu do art. 28f ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, w pierwszym wariancie przelot nie rozpoczyna się w Polsce, nie kończy się w Polsce ani nie przebiega przez terytorium Polski. Trasa przelotu odbywa się w całości poza terytorium kraju, pomiędzy państwem członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska a państwem trzecim spoza Unii Europejskiej. W drugim wariancie przelot również nie rozpoczyna się w Polsce, nie kończy się w Polsce ani nie przebiega przez terytorium Polski. Trasa przelotu odbywa się w całości poza terytorium kraju, pomiędzy dwoma państwami członkowskimi Unii Europejskiej innymi niż Polska.

Mając powyższe na uwadze, wykonywane usługi transportu lotniczego nie stanowią usług transportu międzynarodowego w rozumieniu art. 83 ust. 3 pkt 2 ustawy.

Zatem zgodnie z powyższym, miejscem świadczenia usługi transportu pasażerów jest miejsce, w którym odbywa się transport. Skoro trasa przelotu nie rozpoczyna się ani nie kończy w Polsce oraz przebiega w całości poza terytorium Polski, oznacza to, że usługa nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na terenie kraju.

Natomiast na podstawie art. 106d ust. 2 ustawy:

Powołany powyżej przepis wprowadza możliwość wystawienia faktury na rzecz i w imieniu podatnika przez osobę trzecią. Aby powierzyć wystawianie faktur osobie trzeciej, podatnik zawiera umowę na świadczenie usług polegających na wystawianiu faktur, której treść określają strony. Przepis nie określa formy umowy. Faktury, które wystawia upoważniona trzecia osoba zawierają dane zarówno usługobiorcy (nabywcy), usługodawcy (dostawcy), jak i wystawcy tych dokumentów.

Zgodnie z art. 106a ustawy:

Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.

Stosownie do art. 106e ust. 1 pkt 1-18 ustawy:

Natomiast w myśl art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy:

Z przytoczonych przepisów wynika, że faktura dokumentująca świadczenie usług, których miejsce świadczenia znajduje się w państwie trzecim może nie zawierać stawek i kwot podatku VAT.

Mając na uwadze cytowane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że skoro świadczone usługi transportu pasażerów nie podlegają opodatkowaniu na terytorium Polski, to są Państwo zobowiązani jako upoważniona przez właściwego Podatnika osoba trzecia, do udokumentowania wykonanie tych usług fakturą, która nie powinna zawierać kwoty podatku ani stawki podatku. Natomiast Spółka może na fakturze umieścić adnotację, że usługi te nie podlegają opodatkowaniu („NP”), ponieważ przepisy nie sprzeciwiają się umieszczeniu na fakturze dodatkowych adnotacji.

Podsumowując, pozycja dokumentowana jako „Bilet lotniczy zagraniczny”, wykazywana na fakturze wystawianej przez Spółkę jako agenta w imieniu i na rzecz przewoźnika lotniczego, dotycząca przelotu realizowanego pomiędzy:

-     państwem członkowskim Unii Europejskiej innym niż Polska a państwem trzecim spoza Unii Europejskiej, przy czym trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski,

-     dwoma państwami członkowskimi Unii Europejskiej innymi niż Polska, przy czym trasa przelotu przebiega w całości poza terytorium Polski,

nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski. W konsekwencji, w obu wskazanych wariantach pozycja ta może zostać wykazana na fakturze z oznaczeniem „NP”.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 i 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.