0112-KDIL1-3.4012.385.2026.4.ŁW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 14 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie:

-     braku możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy,

-     prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów oraz do rozliczenia podatku należnego z tytułu importu w deklaracji podatkowej na zasadach art. 33a ustawy.

Uzupełnił go Pan pismem z 15 lipca 2026 r. (wpływ do KIS 17 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

1.  Wnioskodawca jest obywatelem polskim, na stałe zamieszkałym i zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w Szwajcarii; posiada w Szwajcarii rezydencję podatkową oraz podlega tam ubezpieczeniu społecznemu jako pracownik (objęty ustawodawstwem szwajcarskim, posiada/uzyska zaświadczenie A1).

2.  Wnioskodawca zarejestrował w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą (CEIDG) z dniem (…) czerwca 2026 r. Przedmiotem działalności jest docelowo sprzedaż prefabrykowanych domów modułowych (…) importowanych z Chin oraz doradztwo techniczne w zakresie rozwiązań (…).

3.  W pierwszej fazie (faza pilotażowa) Wnioskodawca dokona importu jednego egzemplarza domku modułowego (ok. 35 m²) z Chin i posadowi go na nieruchomości gruntowej stanowiącej jego własność, położonej w Polsce. Jednostka będzie pełnić funkcję egzemplarza demonstracyjnego/pokazowego (showroom). W fazie pilotażowej nie nastąpi sprzedaż towarów ani świadczenie usług – domek nie będzie zbywany.

4.  Domek demonstracyjny zostanie ujęty w działalności gospodarczej jako środek trwały wykorzystywany do celów reklamowo-marketingowych (prezentacja produktu potencjalnym klientom).

5.  Po fazie pilotażowej Wnioskodawca zamierza prowadzić sprzedaż domków oraz, ewentualnie, komponentów i usług doradczych – głównie na rynek polski/UE.

6.  Wnioskodawca nie posiada w Polsce siedziby działalności gospodarczej w znaczeniu centrum zarządzania; faktyczne zarządzanie odbywa się z miejsca zamieszkania w Szwajcarii. W Polsce znajduje się natomiast nieruchomość (działka z domkiem demonstracyjnym) oraz prowadzona z jej wykorzystaniem aktywność gospodarcza.

Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

W uzupełnieniu wniosku, na poszczególne pytania Organu, wskazał Pan odpowiednio:

1.  Czy jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT?

Odpowiedź:

2.  Czy na Panu będzie ciążył obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości?

Odpowiedź:

3.  Czy będzie Pan posiadać dokument celny, z którego będzie wynikać kwota podatku VAT z tytułu importu domku modułowego, o którym mowa we wniosku?

Odpowiedź:

4.  Czy będzie Pan widniał w zgłoszeniu celnym jako importer ww. domku?

Odpowiedź:

5.  Czy będzie Pan właścicielem importowanego domku modułowego?

Odpowiedź:

6.  Czy ww. domek będzie wykorzystywany w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług?

Odpowiedź:

7.  Czy koszt/wartość importowanego domku modułowego będzie uwzględniona w cenie towarów sprzedawanych następnie przez Pana lub będzie miała wpływ na cenę sprzedawanych przez Pana gotowych towarów?

Odpowiedź:

8.  Jaki jest związek importowanego domku z czynnościami dającymi Panu prawo do odliczenia?

Odpowiedź:

Pytania

1.  Czy Wnioskodawca – jako osoba nieposiadająca w Polsce siedziby działalności gospodarczej (rezydent Szwajcarii, tj. państwa spoza UE), prowadząca działalność poprzez stałe miejsce/zakład w Polsce – może korzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, czy też wyłącza je art. 113 ust. 13 ustawy o VAT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

2.  Czy import domku przeznaczonego na cele demonstracyjne (środek trwały służący działalności opodatkowanej, która rozpocznie generowanie sprzedaży po fazie pilotażowej) uprawnia Wnioskodawcę do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów oraz do rozliczenia podatku należnego z tytułu importu w deklaracji podatkowej na zasadach art. 33a ustawy o VAT, przy spełnieniu warunków formalnych tego przepisu? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w uzupełnieniu wniosku)

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie może On korzystać ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, ponieważ zwolnienie to wyłącza w jego przypadku art. 113 ust. 13 pkt 3 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 3 ustawy o VAT zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju. Siedziba działalności gospodarczej Wnioskodawcy – rozumiana zgodnie z art. 10 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 jako miejsce, w którym wykonywane są funkcje naczelnego zarządu przedsiębiorstwa i podejmowane istotne decyzje dotyczące ogólnego nim zarządzania – znajduje się w Szwajcarii, gdzie Wnioskodawca ma stałe miejsce zamieszkania i skąd faktycznie zarządza działalnością. Posiadanie w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (nieruchomości z domkiem demonstracyjnym) nie jest równoznaczne z posiadaniem w Polsce siedziby działalności gospodarczej.

Wnioskodawca nie może również skorzystać ze zwolnienia w ramach procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw (SME), o której mowa w art. 113a ustawy o VAT, ponieważ procedura ta jest zastrzeżona dla podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej, a Szwajcaria nie jest państwem członkowskim UE.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, dokonywane przez Niego czynności podlegające opodatkowaniu VAT na terytorium kraju nie będą objęte zwolnieniem podmiotowym niezależnie od wartości sprzedaży, a Wnioskodawca będzie obowiązany złożyć zgłoszenie rejestracyjne VAT-R i zarejestrować się jako podatnik VAT czynny przed dniem wykonania pierwszej czynności opodatkowanej.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, import domku jako środka trwałego służącego działalności opodatkowanej daje prawo do odliczenia podatku naliczonego (art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT), a po spełnieniu warunków formalnych Wnioskodawca może rozliczać podatek należny z tytułu importu w deklaracji zgodnie z art. 33a ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Należy zauważyć, że ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla pewnej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy:

Z przepisu art. 113 ust. 5 ustawy wynika, że:

W myśl art. 113 ust. 9 ustawy:

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami art. 113 ust. 1-5 i 9 ustawy pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:

Do końca 2024 r. z art. 113 ust. 13 pkt 3 ustawy wynikało, że tzw. zwolnienia podmiotowego nie stosowało się do podatników nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium Polski. Przepis ten został uchylony, jednocześnie o tym, że ww. zwolnienie od podatku VAT może być stosowane wyłącznie przez podmioty mające siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju zostało przez ustawodawcę doprecyzowane w art. 113 ust. 1 ustawy.

W pierwszej kolejności Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy jako osoba nieposiadająca w Polsce siedziby działalności gospodarczej (rezydent Szwajcarii, tj. państwa spoza UE), prowadząca działalność poprzez stałe miejsce/zakład w Polsce – może korzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, czy też wyłącza je art. 113 ust. 13 ustawy.

Należy zauważyć, że na podstawie ww. przepisów ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT może korzystać sprzedaż dokonywana przez podatnika:

·      posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju,

·      u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł, oraz

·      niewykonującego czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Niespełnienie któregokolwiek z ww. warunków nie pozwala na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego dla planowanej przez Pana działalności.

W tym miejscu wskazać należy, że zarówno ustawa, jak i Dyrektywa posługują się takimi pojęciami jak: siedziba działalności gospodarczej, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, stałe miejsce zamieszkania i zwykłe miejsce pobytu. O tym w jaki sposób należy rozumieć te pojęcia dla celów stosowania miejsca świadczenia usług stanowi Rozporządzenie Wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77, str. 1, z późn. zm.) – zwane dalej: „rozporządzeniem 282/2011”.

Zgodnie z art. 10 rozporządzenia 282/2011:

W myśl art. 11 rozporządzenia 282/2011:

Z kolei art. 12 rozporządzenia 282/2011 wskazuje, że:

Natomiast, stosownie do art. 13 rozporządzenia 282/2011:

Na podstawie tych przepisów przez siedzibę działalności gospodarczej osoby fizycznej należy rozumieć miejsce, w którym zapadają najważniejsze decyzje z zakresu ogólnego zarządu tą działalnością. W przypadku, gdy działalność osoby fizycznej prowadzona jest w innym miejscu niż miejsce jej zamieszkania za siedzibę działalności gospodarczej należy uznawać miejsce zamieszkania tej osoby, gdyż to w tym miejscu podejmowane są najważniejsze decyzje osoby fizycznej w zakresie kierowania tą działalnością.

Tak więc w przypadku osób fizycznych można mówić wyłącznie o miejscu zamieszkania, natomiast pojęcie siedziby związane jest wyłącznie z jednostkami, którym przysługuje osobowość prawna. Dlatego też w przypadku osoby fizycznej miejsce siedziby jest zrównane z miejscem zamieszkania. Należy stwierdzić, że adres zamieszkania dla podatnika będącego osobą fizyczną jest tym, czym adres siedziby dla podatnika będącego osobą prawną lub jednostką organizacyjną niemającej osobowości prawnej, czyli informacją identyfikującą go jako podatnika.

Zatem, zgodnie z przepisami prawa podatnik będący osobą fizyczną, który nie posiada miejsca zamieszkania na terytorium Polski, nie posiada tym samym siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju. W konsekwencji podatnik, który posiada swoje miejsce zamieszkania za granicą, a prowadzi czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce, będzie musiał od każdego obrotu odprowadzić podatek VAT.

Powyższe potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 20 kwietnia 2016 r., sygn. II SA/Wa 1376/15, w którym stwierdza, że:

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan obywatelem polskim, na stałe zamieszkałym i zatrudnionym na podstawie umowy o pracę w Szwajcarii. Posiada Pan w Szwajcarii rezydencję podatkową.

Zarejestrował Pan w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotem działalności jest docelowo sprzedaż prefabrykowanych domów modułowych (…) importowanych z Chin oraz doradztwo techniczne w zakresie rozwiązań (…).

W pierwszej fazie (faza pilotażowa) dokona Pan importu jednego egzemplarza domku modułowego (ok. 35 m²) z Chin i posadowi go na nieruchomości gruntowej stanowiącej Pana własność, położonej w Polsce. Jednostka będzie pełnić funkcję egzemplarza demonstracyjnego/pokazowego (showroom). Po fazie pilotażowej zamierza Pan prowadzić sprzedaż domków oraz, ewentualnie, komponentów i usług doradczych – głównie na rynek polski/UE.

Nie posiada Pan w Polsce siedziby działalności gospodarczej w znaczeniu centrum zarządzania; faktyczne zarządzanie odbywa się z miejsca zamieszkania w Szwajcarii. W Polsce znajduje się natomiast nieruchomość (działka z domkiem demonstracyjnym) oraz prowadzona z jej wykorzystaniem aktywność gospodarcza.

Z uwagi na przedstawiony opis zdarzenia przyszłego i obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że nie będzie mógł Pan korzystać ze zwolnienia od podatku VAT dla sprzedaży domów modułowych na terytorium Polski na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy. Nie posiada Pan bowiem – zgodnie z wymogiem tych przepisów – „siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju”, w Pana przypadku, jako osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, ma Pan stałe miejsce zamieszkania w Szwajcarii.

W konsekwencji, jako osoba nieposiadająca w Polsce siedziby działalności gospodarczej (rezydent Szwajcarii, tj. państwa spoza UE), prowadząca działalność poprzez stałe miejsce/zakład w Polsce – nie będzie mógł Pan korzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy.

Zatem, oceniając całościowo Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe, pomimo powołania się na uchylony przepis ustawy.

Ma Pan również wątpliwości, czy import domku przeznaczonego na cele demonstracyjne (środek trwały służący działalności opodatkowanej, która rozpocznie generowanie sprzedaży po fazie pilotażowej) uprawnia Pana do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów oraz do rozliczenia podatku należnego z tytułu importu w deklaracji podatkowej na zasadach art. 33a ustawy.

Według art. 2 pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 3 ustawy:

Natomiast jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 7 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Według art. 5 pkt 15, 18, 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) – zwanym dalej UKC:

Stosownie do art. 77 UKC:

Z powołanych regulacji prawa wynika, że dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, natomiast dłużnikiem, czyli podmiotem odpowiedzialnym za dług celny jest zgłaszający.

Według art. 33 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 33 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 33a ust. 1 i 2 ustawy:

Z powołanych wyżej regulacji prawnych wynika, że dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, natomiast dłużnikiem, czyli podmiotem odpowiedzialnym za dług celny jest zgłaszający. Obowiązek uiszczenia cła związany jest z ciążącym na określonym podmiocie długiem celnym. Zatem, w przypadku importu towarów podatnikiem jest ten podmiot, który jest dłużnikiem celnym, czyli co do zasady podmiot dokonujący zgłoszenia celnego lub podmiot, na rzecz którego działa przedstawiciel pośredni.

Mając zatem na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że skoro – jak Pan wskazał – na Panu będzie ciążył obowiązek uiszczenia cła z tytułu importu domku modułowego, to będzie Pan – na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy – podatnikiem z tytułu importu tego towaru.

Kwestie związane z prawem do odliczenia podatku naliczonego uregulowane zostały w art. 86 ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy:

Z przytoczonych przepisów wynika, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jedynie w takim zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem, aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest wykorzystanie importowanego towaru do opodatkowanej działalności gospodarczej tego podatnika.

Stosownie do art. 168 lit. e) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.), zwaną dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

Oznacza to, że podatnik jest uprawniony do odliczenia podatku VAT należnego lub zapłaconego w związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym przeprowadza on transakcje podlegające opodatkowaniu w zakresie, w jakim te (importowane) towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji.

Kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów rozpatrywał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road. W orzeczeniu tym TSUE wskazał, że zgodnie z art. 168 lit. e) dyrektywy 2006/112/WE, prawo do odliczenia istnieje wówczas, gdy przywiezione towary są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Jednocześnie Trybunał przypomniał, że przesłanka ta jest spełniona jedynie wtedy, gdy koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku jest włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. Ponieważ w sprawie badanej przez TSUE wartość przewożonych towarów nie stanowi części kosztów składających się na cenę zafakturowaną przez przewoźnika, którego działalność ogranicza się do przewozu tych towarów za wynagrodzeniem, przesłanki zastosowania art. 168 lit. e) dyrektywy VAT nie zostały spełnione. Zatem, jeżeli zgłoszenie towarów do odprawy celnej dokonywane jest przez przewoźnika, który na podstawie przepisów celnych może zostać zobowiązany do uiszczenia zobowiązania wynikającego z cła oraz podatku VAT z tytułu importu towarów, uiszczony przez tego przewoźnika należny podatek z tytułu importu towarów nie będzie stanowił u niego podatku naliczonego i nie będzie podlegał odliczeniu. Te same zasady w kwestii odliczania podatku naliczonego będą dotyczyły wszystkich podmiotów, które w rozumieniu przepisów Wspólnotowego Kodeksu Celnego mogą być uznane za dłużników i zobowiązane do uiszczenia należnego podatku VAT z tytułu importu towarów (np. przedstawiciele pośredni, agencje celne, osoby usuwające towar spod dozoru celnego, przewoźnicy, podmioty dokonujące importu towarów na rzecz innych podmiotów itd.). Katalog tych podmiotów pokrywa się co do zasady z katalogiem dłużników (art. 201-216 WKC). W każdym przypadku należy zatem badać, czy koszt towarów powodujących naliczenie podatku z tytułu importu jest włączony w cenę transakcji objętych podatkiem należnym (w cenę towarów lub usług), świadczonych przez tego konkretnego podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.

Ponadto należy zaznaczyć, że ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek ten może być bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Jak wyżej wskazano, kwestia prawa do odliczenia VAT z tytułu importu towarów uregulowana została w art. 86 ustawy, zgodnie z którym podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym, kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego (bądź kwota podatku należnego – w przypadku, o którym mowa w art. 33a ustawy). Zatem, aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych dokumentów celnych, warunkiem koniecznym jest wykorzystanie importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika. Przy czym, jak wskazał TSUE w wyroku z 25 czerwca 2015 r. w sprawie C-187/14 DSV Road, koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku powinien być włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej.

Jak wynika z opisu sprawy:

-     przed dokonaniem importu domku modułowego będzie Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT,

-     na Panu będzie ciążył obowiązek uiszczenia cła,

-     będzie Pan posiadał dokument celny, z którego będzie wynikać kwota podatku VAT z tytułu importu domku modułowego,

-     będzie Pan widniał w zgłoszeniu celnym jako importer (odbiorca) ww. domku,

-     domek będzie wykorzystywany w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług,

-     koszt/wartość importowanego domku demonstracyjnego – jako element kosztów prowadzonej działalności handlowej – będzie uwzględniony w kalkulacji cen towarów (domków modułowych) sprzedawanych następnie przez Pana, a zatem będzie miał wpływ na cenę sprzedawanych przez Pana towarów,

-     wydatek na import domku należy do ogólnych kosztów działalności opodatkowanej i jest elementem cenotwórczym dostarczanych towarów.

Zatem, skoro importowany domek modułowy przeznaczony na cele demonstracyjne będzie przez Pana wykorzystywany do czynności opodatkowanych i jednocześnie wartość ww. importowanego domku będzie wpływać na ostateczną wartość (cenę) sprzedawanych następnie przez Pana domków modułowych, to jako importerowi ww. towaru będzie Panu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu importu tego towaru.

Przechodząc do kwestii rozliczania podatku VAT na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy należy wskazać, że podstawową procedurą rozliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów jest obliczenie i wykazanie podatku należnego w zgłoszeniu celnym. W takim przypadku, importer oblicza i wykazuje podatek należny z tytułu dokonanego importu towarów w zgłoszeniu celnym, a następnie – stosownie do art. 33 ust. 1 i 4 ustawy – w ciągu 10 dni, licząc od dnia powiadomienia podatnika przez organ celny o wysokości należności podatkowych, zobowiązany jest do wpłacenia kwoty obliczonego podatku. Przy takim sposobie rozliczenia podatek należny z tytułu importu towarów wykazywany jest w zgłoszeniu celnym, natomiast kwota podatku naliczonego zapłacona przez podatnika wykazywana jest jedynie w deklaracji VAT (jeżeli podlega odliczeniu). Kwota podatku należnego wykazana w zgłoszeniu celnym staje się zatem kwotą podatku naliczonego wykazaną w deklaracji VAT, o ile zakupione towary będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Takie rozliczenie jest więc neutralne podatkowo, niemniej jednak wymaga od podatnika zaangażowania środków pieniężnych na zapłatę podatku VAT.

Ustawodawca przewidział również możliwość rozliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów w procedurze uproszczonej (art. 33a ustawy), która polega na uwzględnieniu w jednej deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów – jednocześnie podatku naliczonego i należnego, bez konieczności wpłacania kwoty VAT na konto urzędu celnego. Aby móc korzystać z takiego sposobu rozliczania podatku z tytułu importu należy spełnić warunki określone m.in. w art. 33a ust. 2 ustawy.

Zgodnie z Pana wskazaniem, zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 33a ust. 2 ustawy. Zatem należy zgodzić się z Panem, że po spełnieniu warunków wskazanych w ww. przepisie ustawy, będzie miał Pan prawo rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów, na podstawie art. 33a ust. 1 ustawy.

Podsumowując, będzie miał Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów, tj. domku przeznaczonego na cele demonstracyjne oraz do rozliczenia podatku należnego z tytułu importu w deklaracji podatkowej na zasadach art. 33a ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Należy podkreślić, że zakres przedmiotowy wniosku wyznaczają zadane przez Pana pytania. Wskazuję tym samym, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności możliwości skorzystania przez Pana ze zwolnienia w ramach procedury szczególnej dla małych przedsiębiorstw, o której mowa w art. 113a ustawy.

Informuję ponadto, że niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.