0112-KDIL1-3.4012.363.2026.2.ŁW

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 2 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży towarów na rzecz Klientów. Uzupełnił go Pan pismem z 7 lipca 2026 r. (wpływ 7 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. Przedmiotem Pana działalności gospodarczej zgodnie z PKD jest m.in. 47.91.Z pośrednictwo w sprzedaży detalicznej niewyspecjalizowanej. Jest Pan podatnikiem VAT zwolnionym, planuje Pan zostać czynnym podatnikiem VAT.

Za pośrednictwem własnej strony internetowej rozpoczął Pan sprzedaż produktów należących do zagranicznych sprzedawców z Chin. Handel towarami odbywa się w opisanym poniżej modelu biznesowym:

1.  Na założonej stronie internetowej (sklepie internetowym) wystawia Pan produkty znalezione wcześniej na platformie sprzedażowej (…).

2.  Towar oferowany na Pana stronie należy do chińskich sprzedawców, czyli podmiotów prowadzących działalność gospodarczą z siedzibą w Chinach.

3.  Towar nigdy nie trafia do Pana fizycznie. Jest wysyłany bezpośrednio od chińskiego dostawcy do klienta, który złożył zamówienie na Pana stronie internetowej.

4.  Klienci mogą zamówić wyłącznie ten towar, który jest aktualnie wystawiony na Pana stronie internetowej.

5.  Samodzielnie decyduje Pan o tym, jaki towar będzie widniał na Pana stronie, oraz autonomicznie ustala Pan jego cenę końcową dla klienta.

6.  Po złożeniu zamówienia przez klienta na Pana stronie, składa Pan zamówienie u chińskiego dostawcy bezpośrednio na adres tego klienta.

7.  Strona internetowa jest obsługiwana, utrzymywana i zarządzana tylko i wyłącznie przez Pana.

8.  Odpowiada Pan na zapytania klientów i uczestniczy w procesie reklamacyjnym.

9.  Klienci mogą składać zamówienia tylko i wyłącznie za pośrednictwem Pana strony internetowej.

10.  Klient po zakupie wpłaca pieniądze za pośrednictwem zewnętrznej platformy płatniczej X.

11.  Platforma X, po potrąceniu stosownej prowizji, wpłaca pozostałą kwotę bezpośrednio na Pana rachunek bankowy.

12.  Następnie zamawia Pan produkt dla klienta (na rzecz klienta) u chińskiego dostawcy i dokonuje płatności za pomocą Pana rachunku bankowego.

13.  Pana wynagrodzeniem jest kwota prowizji, rozumiana jako różnica między kwotą wpłaconą przez klienta (pomniejszoną o prowizję potrącaną przez platformę X) a kwotą przekazaną do sprzedawcy z Chin tytułem zapłaty za zamówiony towar.

14.  Zapłata, którą przekazuje Pan chińskiemu dostawcy, obejmuje cenę samego towaru oraz koszty transportu, a także ewentualnie inne należności.

15.  Wartość pojedynczych przesyłek dostarczanych klientom nie przekroczy wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro.

16.  Nie ma Pan podpisanej umowy pośrednictwa ani żadnej innej umowy z chińskim dostawcą.

17.  Sprzedawcami są podmioty prowadzące działalność w Chinach (chiński sprzedawca może wysłać towar bezpośrednio z Chin lub może posiadać magazyny w Europie, skąd towar trafi do klienta, jednak sprzedawcą na 100% jest osoba prowadząca działalność w Chinach).

18.  W zakresie dokonywanej wysyłki sprzedawca z Chin korzysta wyłącznie z danych klienta. W dokumentach przewozowych nie są wskazywane Pana dane.

19.  Jest Pan całkowicie wyłączony z fizycznego procesu dokonywanej dostawy i z tego względu nie pełni Pan roli importera.

20.  Nie dokonuje Pan zgłoszenia celnego ani nie występuje jako przedstawiciel klienta w rozumieniu przepisów celnych (ani w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, ani pośredniego). Obowiązki związane z dokonaniem formalności importowych nie spoczywają na Panu.

21.  Klientami są wyłącznie osoby fizyczne (konsumenci) z Polski.

22.  Na stronie nie ma osobnej płatności za wysyłkę. Klient płaci jedną cenę za towar, a z tej kwoty pokrywane są ewentualne koszty transportu u dostawcy.

23.  Nie jest Pan importerem towarów, nie sprowadza Pan towaru na własny rachunek i nie sprawdza go. Jedynie pośredniczy Pan w płatnościach i zamówieniach.

24.  Reklamacje składane są bezpośrednio do Pana, a Pan w imieniu klienta kontaktuje się w tej sprawie z dostawcą z Chin.

Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

W uzupełnieniu wniosku, na poszczególne pytania Organu, wskazał Pan odpowiednio:

1.  Jakie konkretnie towary będą oferowane na prowadzonej przez Pana stronie internetowej?

Odpowiedź:

2.  Jakie podmioty biorą udział w opisanej we wniosku transakcji, czy są to: sprzedawcy z Chin, Pan oraz ostateczni klienci? Jeśli nie, to proszę wymienić podmioty biorące udział w transakcji i wskazać jaką rolę pełnią.

Odpowiedź:

3.  W związku ze wskazaniem w opisie sprawy:

oraz w Pana stanowisku:

proszę wyjaśnić, czy miejscem rozpoczęcia wysyłki towaru zawsze będzie terytorium kraju trzeciego, czy też wysyłka będzie rozpoczynała się również z magazynu w Europie?

Odpowiedź:

4.  Proszę wskazać, który konkretnie podmiot występuje w opisanej transakcji jako importer towarów, kto rozlicza podatek z tego tytułu, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości?

Odpowiedź:

5.  Kto będzie stroną odstąpienia w przypadku odstąpienia klienta od umowy zawartej na odległość, czy jest to Pana firma czy Sprzedawca? W przypadku odstąpienia od umowy zawartej na odległość, to czy zobowiązany będzie Pan do zwrotu ewentualnie zapłaconej kwoty przez klienta z tytułu zakupu towaru? Jeśli nie, to proszę wskazać kto dokonuje zwrotu tej kwoty i w jaki sposób się to odbywa.

Odpowiedź:

Pytanie (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku)

Czy sprzedaż towarów na rzecz Klientów, w modelu biznesowym opisanym we wniosku, podlega/będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium PL?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, sprzedaż realizowana na rzecz Klientów w opisanym stanie faktycznym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium UE.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „u.p.t.u.”), opodatkowaniu podlegają:

1)  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)  eksport towarów;

3)  import towarów na terytorium kraju;

4)  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 u.p.t.u.: rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Stosownie do art. 2 pkt 3 u.p.t.u.: przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (...).

Jak stanowi art. 2 pkt 5 u.p.t.u.: przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

W świetle art. 2 pkt 6 u.p.t.u.: towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 2 pkt 22 u.p.t.u.: przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z kolei art. 2 pkt 7 u.p.t.u. stanowi, że: przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Stosownie do art. 7 ust. 1 u.p.t.u.: przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt. 1 u.p.t.u.: miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 u.p.t.u.: miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d u.p.t.u.:

2)  w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie,

2a)   w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie,

2b)   w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego,

2c)   w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.

2d)   przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

W świetle art. 22 ust. 2e u.p.t.u.: w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:

1)  pierwszego dostawcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2)  ostatniego nabywcę – wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

W myśl art. 22 ust. 3 u.p.t.u.: w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:

1)  poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2)  następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Stosownie do art. 22 ust. 4 u.p.t.u.: w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.

W myśl art. 22 ust. 4 u.p.t.u.: w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 u.p.t.u. o VAT, powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 u.p.t.u.: miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Przenosząc powyższe na przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy wskazać, że sprzedawca jest drugim w kolejności podmiotem biorącym udział w transakcji łańcuchowej na zasadach B2B2C, przy czym pierwszym podmiotem jest chiński dostawca a ostatnim konsument, na rzecz którego realizowana jest dostawa towaru.

Towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski (państwo importu) lub z kraju trzeciego na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE (państwo importu) skąd dalej trafia bezpośrednio do Klienta. Nie bierze Pan udziału w wysyłce tego towaru. Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to dokonuje Pan sprzedaży towarów na rzecz Klienta ostatecznego istotna jest informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient. Jak wcześniej wskazano, nie dokonuje Pan zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy nie jest Pan importerem, a importerem jest ostateczny Klient, to dostawa między Panem a Klientem (B2C) nie będzie podlegała opodatkowaniu ani w Polsce (w przypadku importu bezpośrednio do Polski) ani też w innym państwie członkowskim UE (w przypadku importu w innym państwie członkowskim UE).

W sytuacji, gdy podatnikiem z tytułu importu towarów jest ostateczny Klient to miejsce świadczenia dostawy towarów dokonanej na rzecz tego Klienta należy określić na podstawie zasady ogólnej, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. Dostawa ta więc podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego jako dostawa towarów następująca przed importem (zaimportowania) towarów. Reasumując, sprzedaż towarów przez Pana nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, tylko na terytorium państwa trzeciego (Chiny).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:

Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że za pośrednictwem własnej strony internetowej rozpoczął Pan sprzedaż produktów należących do zagranicznych sprzedawców z Chin. Na założonej stronie internetowej (sklepie internetowym) wystawia Pan produkty znalezione wcześniej na platformie sprzedażowej (…). Na poszczególnych stronach internetowych będą oferowane pojedyncze produkty z różnych kategorii. Towar oferowany na Pana stronie należy do chińskich sprzedawców, czyli podmiotów prowadzących działalność gospodarczą z siedzibą w Chinach. Towar nigdy nie trafia do Pana fizycznie. Jest wysyłany bezpośrednio od chińskiego dostawcy do klienta, który złożył zamówienie na Pana stronie internetowej. Klienci mogą zamówić wyłącznie ten towar, który jest aktualnie wystawiony na Pana stronie internetowej. Samodzielnie decyduje Pan o tym, jaki towar będzie widniał na Pana stronie, oraz autonomicznie ustala Pan jego cenę końcową dla klienta. Po złożeniu zamówienia przez klienta na Pana stronie, składa Pan zamówienie u chińskiego dostawcy bezpośrednio na adres tego klienta. Strona internetowa jest obsługiwana, utrzymywana i zarządzana tylko i wyłącznie przez Pana. Odpowiada Pan na zapytania klientów i uczestniczy w procesie reklamacyjnym. Klienci mogą składać zamówienia tylko i wyłącznie za pośrednictwem Pana strony internetowej. Klient po zakupie wpłaca pieniądze za pośrednictwem zewnętrznej platformy płatniczej. Platforma, po potrąceniu stosownej prowizji, wpłaca pozostałą kwotę bezpośrednio na Pana rachunek bankowy. Następnie zamawia Pan produkt dla klienta (na rzecz klienta) u chińskiego dostawcy i dokonuje płatności za pomocą Pana rachunku bankowego. Każda wysyłka towaru będzie rozpoczynała się na terytorium państwa trzeciego (Chiny). Nie będą występowały sytuacje, w których wysyłka rozpoczyna się z terytorium Unii Europejskiej. W zakresie dokonywanej wysyłki sprzedawca z Chin korzysta wyłącznie z danych klienta.
Nie pełni Pan roli importera. Importerem jest klient końcowy.
Klientami są wyłącznie osoby fizyczne (konsumenci) z Polski.
Reklamacje składane są bezpośrednio do Pana, a Pan w imieniu klienta kontaktuje się w tej sprawie z dostawcą z Chin. Po otrzymaniu informacji o odstąpieniu od umowy zwraca Pan klientowi końcowemu kwotę, którą zapłacił za zakup na Pana stronie internetowej.

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia, czy sprzedaż towarów na rzecz Klientów, w modelu biznesowym opisanym we wniosku, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.

Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Transakcja opisana we wniosku wpisuje się w dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Czynności wykonywane przez Pana w ramach prowadzonej działalności wypełniają znamiona handlu towarami. Należy zauważyć, że przedmiotem nabycia przez Klientów są konkretne towary oferowane na Pana stronie internetowej, zatem posiada Pan władztwo ekonomiczne nad tymi towarami i praktyczną możliwość dysponowania nimi jak właściciel. Bowiem to Pan wyszukuje i decyduje jakie towary zostaną zaoferowane do sprzedaży na Pana stronie internetowej. Klienci mogą zamówić wyłącznie ten towar, który jest aktualnie wystawiony na Pana stronie internetowej. Samodzielnie decyduje Pan o tym, jaki towar będzie widniał na Pana stronie, oraz autonomicznie ustala Pan jego cenę końcową dla klienta. Co także istotne, Klient po zakupie wpłaca pieniądze za pośrednictwem platformy zewnętrznej, skąd pieniądze przekazywane są bezpośrednio na Pana konto. Nie ma Pan również podpisanej umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Dodatkowo odpowiada Pan na zapytania klientów, a po otrzymaniu informacji o odstąpieniu od umowy zwraca Pan Klientowi końcowemu kwotę, którą zapłacił za zakup na Pana stronie internetowej. Zatem, mając na uwadze powyższe okoliczności należy uznać, że posiada Pan ekonomiczne władztwo nad sprzedawanymi na swojej stronie internetowej towarami.

Mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy, w tym fakt, że efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego na Pana stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio Klientom (ostatecznym nabywcom), a Pan w ramach transakcji przenosi na Klienta prawo do dysponowania towarem jak właściciel, świadczenie stanowi dla celów podatku od towarów i usług dostawę towarów. Czynności podejmowane przez Pana w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla Klientów celu samego w sobie, Klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu prezentowanego na Pana stronie internetowej.

Jak już powyżej wskazałem, pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Zatem, chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość dysponowania towarem w postaci np. jego sprzedaży, a nie rozporządzania nim w sensie prawnym. Co ważne, istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. Zatem, skoro to Pan decyduje jakie towary są oferowane na stronie internetowej, decyduje za jaką cenę towary zostaną zaoferowane do sprzedaży na stronie internetowej i zapłata za towar trafia na Pana konto bankowe oraz w przypadku odstąpienia od umowy zwraca Pan Klientowi końcowemu kwotę, którą zapłacił za zakup na Pana stronie internetowej, a dodatkowo udziela Pan również odpowiedzi Klientom na pytania, to realizowane świadczenie należy uznać za dostawę towarów dokonaną przez Pana na rzecz Klientów. Z opisu sprawy wynika, że ma Pan możliwość dysponowania rzeczą pomimo braku fizycznego kontaktu z towarem i dokonuje Pan sprzedaży (przenosi prawo do rozporządzania towarem jak właściciel) na rzecz Klientów końcowych.

Zatem, w przedstawionym zdarzeniu przyszły czynności wykonywane przez Pana na rzecz Klientów będą stanowić odpłatną dostawę towarów.

Odnosząc się do Pana wątpliwości należy wskazać, że w myśl art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Jednocześnie, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:

Według art. 22 ust. 3b ustawy:

Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:

Jak wynika z opisu sprawy Klienci (osoby fizycznie nieprowadzące działalności gospodarczej posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski) zamawiają od Pana towar. Jednak w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i zamawia go u sprzedawców z Chin. Dokonuje więc Pan zamówienia u chińskiego sprzedawcy i zleca też temu sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres Klienta.

Zatem należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński sprzedawca sprzedający towary przez platformę sprzedażową, Pan jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą oraz ostateczni Klienci (konsumenci). Zamawia Pan towar u dostawcy poprzez platformę sprzedażową, a towar wysyłany jest bezpośrednio z Chin od chińskiego sprzedawcy do ostatecznego Klienta w łańcuchu sprzedaży. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji chińskiego sprzedawcy (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Pana (B2B), następnie Panem dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C.

W przedmiotowej sprawie istotne jest, który w kolejności uczestnik transakcji jest podatnikiem z tytułu importu towarów. Towar jest przesyłany bezpośrednio od sprzedawców z Chin do końcowego odbiorcy na terytorium Polski i to na odbiorcy końcowym spoczywa obowiązek rozliczenia się w deklaracji importowej. A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku, podatnikiem z tytułu importu towarów, jak sam Pan wskazał, jest Klient (odbiorca końcowy) kupujący od Pana towar, to miejscem dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego Klienta, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, jest miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz Klienta nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.

W związku z powyższym, miejscem opodatkowania realizowanej przez Pana dostawy towarów na rzecz Klienta mającego miejsce zamieszkania na terytorium Polski będzie – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – terytorium państwa trzeciego, tj. Chiny.

W konsekwencji, sprzedaż towarów na rzecz Klientów, w modelu biznesowym opisanym we wniosku, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.

Zatem, Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.