0112-KDIL1-3.4012.351.2026.2.KM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

-     prawidłowe – w zakresie uznania, że w przypadku transakcji wynajmu hali namiotowej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta, miejscem świadczenia usług zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy będzie miejsce, w którym Kontrahent posiada siedzibę działalności gospodarczej (tj. USA), a zatem transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce,

-     nieprawidłowe – w zakresie uznania, że w przypadku transakcji sprzedaży hali namiotowej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta będą Państwo uprawnieni do zastosowania dla tej transakcji stawki 0% VAT, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy Spółka będzie posiadać Dokumentację, tj. Świadectwo, a także zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy w przypadku:

-     transakcji wynajmu hali namiotowej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta, miejscem świadczenia usług zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy będzie miejsce, w którym Kontrahent posiada siedzibę działalności gospodarczej (tj. USA), a zatem transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce,

-     transakcji sprzedaży hali namiotowej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta będą Państwo uprawnieni do zastosowania dla tej transakcji stawki 0% VAT, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy Spółka będzie posiadać Dokumentację, tj. Świadectwo, a także zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją).

Uzupełnili go Państwo pismem z 6 lipca 2026 r. (wpływ 6 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą prawną – spółką z ograniczoną odpowiedzialnością posiadającą siedzibę i prowadzącą działalność gospodarczą na terytorium Polski. Działalność gospodarcza prowadzona przez Wnioskodawcę polega na wynajmie i sprzedaży hal namiotowych oraz świadczeniu usług montażu i demontażu hal namiotowych wraz z wyposażeniem. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT oraz jest zarejestrowany do VAT-UE.

Jednym z kontrahentów Wnioskodawcy jest spółka (...) z siedzibą (...), USA (dalej: Kontrahent). Kontrahent prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wsparcia misji (ang. mission suport) i logistyki w lokalizacjach na całym świecie. Kontrahent jest spółką prawa amerykańskiego i nie stanowi podmiotu, o którym mowa w art. 2 lit. a umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o wzmocnionej współpracy obronnej, podpisanej w Warszawie dnia 15 sierpnia 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 2153).

(...) (dalej: (…) udzieliło Kontrahentowi kontraktu na wynajem długoterminowy hal namiotowych wraz z wyposażeniem jako wynik rozstrzygnięcia przetargu. Do realizacji tego kontraktu Kontrahent nabywa od podwykonawców niezbędne towary i usługi zarówno w Polsce, jak i poza granicami kraju.

W związku z realizacją kontraktu Kontrahent składa zamówienia u Wnioskodawcy, które mogą być dwojakiego rodzaju. Po pierwsze Kontrahent może złożyć zamówienie na najem hal namiotowych do Wnioskodawcy (świadczenie usług). Po drugie Kontrahent może złożyć zamówienie na zakup hal namiotowych od Wnioskodawcy (dostawa towarów).

W pierwszym przypadku transakcja polega na tym, iż Wnioskodawca wynajmuje halę namiotową na rzecz Kontrahenta. Wynajmowana hala namiotowa jest przez Wnioskodawcę dostarczana w częściach na miejsce wskazane przez Kontrahenta, tj. (...) i tam montowana, w związku z czym nigdy nie opuszcza terytorium Polski. Po zakończeniu okresu najmu hala namiotowa jest demontowana i transportowana w częściach z powrotem do Wnioskodawcy.

W drugim przypadku Wnioskodawca przenosi za wynagrodzeniem własność hali namiotowej na rzecz Kontrahenta. W tym drugim wariancie hala namiotowa również nie opuszcza Polski – Wnioskodawca dostarcza części i montuje bowiem halę namiotową (w ramach świadczenia kompleksowego stanowiącego dostawę towarów) na miejsce wskazane przez Kontrahenta, tj. (...).

Przedmiotowe hale namiotowe wykonywane są w technologii lekkiej, demontowalnej konstrukcji namiotowej o powtarzalnych parametrach technicznych, posadowionej na utwardzonej nawierzchni, bez fundamentów. Stabilizację konstrukcji zapewniają stalowe elementy kotwiące, których funkcją jest zabezpieczenie hali przed oddziaływaniem czynników zewnętrznych, w szczególności wiatru, przy czym ich montaż i demontaż nie wymaga prowadzenia robót ziemnych. Hale namiotowe mogą w zasadzie w każdej chwili zostać odłączone od podłoża, rozłożone, przetransportowane i ponownie zamontowane w innym miejscu bez uszkodzenia ich konstrukcji ani istotnej zmiany sposobu użytkowania.

Na potrzeby danej transakcji Wnioskodawca może uzyskać wypełnione odpowiednio na potrzeby podatku świadectwo zwolnienia z VAT lub podatku akcyzowego (dalej: Świadectwo), o którym mowa w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: rozporządzenie UE), a także zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją), do których odnosi się Świadectwo (dalej łącznie: Dokumentacja).

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

W odpowiedzi na pytania Organu:

1.  Czy Państwa Kontrahent, tj. (...) – posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, które uczestniczy w świadczeniu przez Państwa usług wynajmu hali namiotowych, o których mowa we wniosku?

Wskazali Państwo:

2.  Czy podmiot, na rzecz którego kontrahent (...) odsprzedał nabywane od Państwa towary i usługi jest podmiotem, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług z dnia 9 grudnia 2023 r. (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2670), dalej zwanym: „Rozporządzeniem”?

Wskazali Państwo:

3.  Czy przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej (tj. nie później niż do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który podatnik rozlicza daną transakcję) będą Państwo posiadać odpowiednie dokumenty, tj. wypełnione odpowiednio na potrzeby podatku świadectwo zwolnienia z podatku VAT lub podatku akcyzowego, o którym mowa w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.), dla tych towarów i usług, potwierdzone przez właściwe władze państwa członkowskiego przeznaczenia, o którym mowa w § 6 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia oraz zamówienie, o którym mowa w § 6 ust. 2 pkt 3 ww. Rozporządzenia, dotyczące usług oraz dostaw towarów (wraz z ich specyfikacją), do których odnosi się świadectwo zwolnienia?

Wskazali Państwo:

4.  Czy powyższe dokumenty, tj. świadectwo zwolnienia z podatku VAT i podatku akcyzowego oraz zamówienie, bezpośrednio wiążą się z transakcjami realizowanymi przez Państwa na rzecz kontrahenta (...)?

Wskazali Państwo:

Pytania

1.  Czy w przypadku opisanej wyżej transakcji wynajmu hali namiotowej przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta miejscem świadczenia usług zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT będzie miejsce, w którym Kontrahent posiada siedzibę działalności gospodarczej (tj. USA), a zatem transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce?

2.  Czy w przypadku opisanej wyżej transakcji sprzedaży hali namiotowej przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania dla tej transakcji stawki 0% VAT, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy będzie posiadał Dokumentację?

3.  W przypadku przeczącej odpowiedzi na pytanie nr 1, tj. uznania, że opisana wyżej transakcja wynajmu hali namiotowej przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta podlega opodatkowaniu w Polsce – czy Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania dla tej transakcji stawki 0%, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy będzie posiadał Dokumentację?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  W przypadku opisanej wyżej transakcji wynajmu hali namiotowej przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta miejscem świadczenia usług zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT będzie miejsce, w którym Kontrahent posiada siedzibę działalności gospodarczej (tj. USA), a zatem transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce.

2.  W przypadku opisanej wyżej transakcji sprzedaży hali namiotowej przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania dla tej transakcji stawki 0% VAT, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy będzie posiadał Dokumentację.

3.  W przypadku przeczącej odpowiedzi na pytanie nr 1, tj. uznania, że opisana wyżej transakcja wynajmu hali namiotowej przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta podlega opodatkowaniu w Polsce – Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania dla tej transakcji stawki 0%, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy będzie posiadał Dokumentację.

Ad 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również:

1)  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;

2)  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3)  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4)  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5)  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

6)  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7)  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług określa rozdział 3 działu V ustawy o VAT. Zgodnie z art. 28a ustawy o VAT, na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1)  ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:

a)  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

b)  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

2)  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

W myśl art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n. Przy czym stosownie do art. 28e ustawy o VAT miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości.

Ogólna definicja usług związanych z nieruchomościami, została doprecyzowana w przepisach Rozporządzenia. Zgodnie z art. 13b rozporządzenia UE za „nieruchomość” uznaje się:

a)  każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią która może stać się przedmiotem własności posiadania;

b)  każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść;

c)  każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji, bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy, schody i windy;

d)  każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku lub konstrukcji.

Ponadto, zgodnie z art. 31a ust. 1 rozporządzenia UE, usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: dyrektywa VAT), obejmują wyłącznie te świadczenia, które wykazują wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomości, gdy:

a)  usługa wywodzi się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia świadczonych usług;

b)  usługa jest świadczona w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczona i ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.

Dodatkowo art. 31a ust. 2 rozporządzenia UE zawiera przykładowy katalog usług uznawanych za związane z nieruchomością, natomiast ust. 3 wskazuje przykładowe usługi, które takiego związku nie wykazują.

W świetle powyższych regulacji, dla oceny czy dana usługa stanowi usługę związaną z nieruchomością, konieczne jest – zdaniem Wnioskodawcy – przeprowadzenie dwuetapowej analizy. Po pierwsze, należy ustalić, czy przedmiot świadczenia dotyczy obiektu spełniającego definicję „nieruchomości” w rozumieniu art. 13b rozporządzenia UE. Po drugie, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na powyższe, należy ocenić, czy dana usługa wykazuje wystarczająco bezpośredni związek z tą nieruchomością w rozumieniu art. 31a rozporządzenia UE.

Pomocniczo należy również odwołać się do pkt 125 not wyjaśniających w sprawie unijnych przepisów o VAT dotyczących miejsca świadczenia usług związanych z nieruchomościami (dalej: Noty wyjaśniające), zgodnie z którymi analiza powinna przebiegać według następującego schematu:

·      w pierwszej kolejności należy ustalić, czy dana usługa mieści się w katalogu z art. 31a ust. 2 rozporządzenia UE – jeżeli tak, wówczas jest objęta zakresem stosowania art. 47 dyrektywy VAT;

·      następnie należy zweryfikować, czy usługa nie została wyłączona na podstawie art. 31a ust. 3 rozporządzenia UE,

·      jeżeli danej usługi nie można znaleźć w żadnym z dwóch wspomnianych wykazów, należy ocenić, czy usługa ta spełnia którekolwiek kryterium określone w art. 31a ust. 1.

Zgodnie z pkt 132 Not wyjaśniających, warunkiem zastosowania art. 47 dyrektywy VAT jest istnienie wystarczająco bezpośredniego związku z nieruchomością. Związek o charakterze jedynie pośrednim, ubocznym lub pomocniczym nie jest w tym zakresie wystarczający.

Z kolei pkt 139 Not wyjaśniających w zakresie stosowania art. 31a ust. 1 lit. a rozporządzenia UE wskazuje, że usługi związane z nieruchomościami muszą wywodzić się z konkretnej nieruchomości, która stanowi element składowy usługi będący elementem centralnym oraz niezbędnym do świadczenia usługi. Nie jest możliwe świadczenie takiej usługi bez nieruchomości stanowiącej jej przedmiot, co oznacza, że usługa ta musi być realizowana w odniesieniu do konkretnej nieruchomości. Wynik usługi musi wywodzić się z tej nieruchomości. Innymi słowy, usługa wywodzi się z nieruchomości, jeżeli w celu zrealizowania świadczonej usługi wykorzystuje się tę nieruchomość, pod warunkiem, że stanowi ona główny i dominujący element tego świadczenia.

Przenosząc powyższą argumentację na przedstawione zdarzenie przyszłe należy zauważyć, że hale namiotowe, które będą przedmiotem wynajmu przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta, wykonywane są w technologii lekkiej, demontowalnej konstrukcji namiotowej, posadowionej na utwardzonej nawierzchni, bez fundamentów. Stabilizację konstrukcji zapewniają stalowe elementy kotwiące, których montaż i demontaż nie wymaga prowadzenia robót ziemnych. Hala może posiadać dodatkowe wyposażenie na życzenie Kontrahenta (np. oświetlenie, drzwi, ściany działowe).

Konstrukcja hal namiotowych sprawia, że nie mogą być one uznawane za nieruchomość w rozumieniu art. 28e ustawy o VAT ani w rozumieniu rozporządzenia UE. Zgodnie z przepisami tego rozporządzenia, za nieruchomość uznaje się m.in. konstrukcje, których nie można w łatwy sposób zdemontować lub przenieść. Hale Wnioskodawcy mają charakter ruchomy, mogą być całkowicie zdemontowane, przetransportowane w inne miejsce i ponownie zamontowane bez utraty wartości ani funkcjonalności. Sposób ich przymocowania do podłoża ma charakter tymczasowy i umożliwia łatwy demontaż.

W konsekwencji, hale namiotowe, jako konstrukcje przeznaczone do montażu, demontażu i wykorzystania w różnych miejscach, nie mogą być uznawane za nieruchomości. Sam fakt, że hala zostaje czasowo ustawiona na określonym terenie, nie powoduje, że mamy do czynienia z usługą związaną z nieruchomością. Nieruchomość nie stanowi w tym przypadku głównego elementu świadczenia – jest nim samo udostępnienie hali wraz z montażem i demontażem.

W świetle powyższego, miejsce świadczenia usługi wynajmu hali namiotowej przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta należy ustalić według zasady ogólnej wynikającej z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, tj. w miejscu siedziby Kontrahenta (USA). W rezultacie transakcja ta nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce.

Powyższe stanowisko znajduje swoje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:

·      interpretacja indywidualna z dnia 7 maja 2025 r. nr 0114-KDIP1-2.4012.77.2025.3.JO (stanowisko podatnika zostało uznane za prawidłowe i odstąpiono od uzasadnienia prawnego):

„Nie ulega zatem wątpliwości, że hale namiotowe, jako konstrukcje przeznaczone do montażu oraz demontażu i wykorzystywania w różnych miejscach, nie mogą być uznawane za nieruchomości. W opinii Wnioskodawcy, również sam fakt, że hala namiotowa zostaje ustawiona na określonym fundamencie, nie może prowadzić do wniosku, że mamy do czynienia z usługą związaną z nieruchomością. Nieruchomość nie stanowi bowiem w tym wypadku głównego elementu usługi – jest nim bowiem samo udostępnienie hal”.

·      interpretacja indywidualna z dnia 7 grudnia 2023 r. nr 0114-KDIP1-2.4012.414.2023.2.AGM:

„Jak zostało wskazane z punktu widzenia stron Hale Namiotowe nie odnoszą się do konkretnie określonej nieruchomości, konkretna nieruchomość nie jest wpisana w istotę świadczonych usług i nie jest centralnym elementem nadającym główny sens tym usługom. Dominującym elementem świadczenia w ramach Umowy – B w tym usługi logistycznego, technicznego, biznesowego wsparcia) nie jest usługa związana z nieruchomością. Nie sposób uznać, że Hale Namiotowe, które na koniec umówionego okresu są rozmontowywane stanowią stałe struktury na określonym terenie. Zatem usługi świadczonej przez B nie sposób uznać za usługi związane z nieruchomością. Tym samym świadczona kompleksowa usługa w ramach Umowy – B nie stanowi usług, do których znajduje zastosowanie art. 28e ustawy. W konsekwencji usługa świadczona przez B na rzecz Spółki stanowi usługę, do której ma zastosowanie art. 28b ustawy o VAT (tj. jest to usługa do której nie stosuje się szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług na podstawie art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i. art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n). Przy tym wskazać należy, że Spółka posiada siedzibę działalności gospodarczej w USA oraz jak wskazano w interpretacji nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. IV konsekwencji, kompleksowe usługi nabywane przez Spółkę od B na terytorium Polski do których stosuje się art. 28b ustawy, nie są opodatkowane na terytorium Polski stosownie do art. 28b ust. 2 ustawy. Tym samym, faktury wystawione przez B za świadczone usługi i otrzymane przez Spółę nie powinny zawierać polskiej stawki podatku VAT, tylko adnotację odwrotne obciążenie”.

·      interpretacja indywidualna z dnia 27 września 2022 r. nr 0114-KDIP1-2.4012.378.2022.2.RD:

„Reasumując w przedstawionym zdarzeniu przyszłym usługi wynajmu rzeczy ruchomych w postaci hal namiotowych z dodatkowymi elementami wyposażenia oraz kontenerów biurowych, sanitarnych i dróg tymczasowych świadczonych poza terytorium Polski, co istotne na rzecz podatników z siedzibą poza obszarem Unii Europejskiej w myśl art. 28b ust. 1 ustawy nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce tylko w kraju gdzie podmiot zagraniczny posiada siedzibę działalności gospodarczej”.

Ad 2.

Z przywołanego wcześniej art. 5 ust. 1 ustawy o VAT wynika zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy o VAT, przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. Stosownie do art. 2 pkt 4 ustawy o VAT przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. Jak stanowi natomiast art. 2 pkt 5 ustawy o VAT, przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku:

1)  towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy;

3)  towarów niewysyłanych ani nietransportowanych – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Mając na uwadze ww. przepisy, należy stwierdzić, iż w zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem wniosku miejscem dostawy towarów, a tym samym miejscem opodatkowania transakcji sprzedaży hali namiotowej przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta będzie Polska. W związku z tym sprzedaż tę należy opodatkować w Polsce na zasadach właściwych dla towarów będących przedmiotem transakcji.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 146aa ust. 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż – 6%:

1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Z kolei jak stanowi art. 146ej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, w okresie, o którym mowa w art. 146ef, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 8% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek.

Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 4 i 5 rozporządzenia MF, obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz:

4)  sił zbrojnych Państwa-Strony Traktatu Północnoatlantyckiego innego niż państwo członkowskie przeznaczenia – do celów służbowych tych sił lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn, jeżeli siły te biorą udział we wspólnych działaniach obronnych;

5)  sił zbrojnych państwa członkowskiego innego niż państwo członkowskie przeznaczenia – do celów służbowych tych sił lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn, jeżeli siły te biorą udział w działaniach obronnych prowadzonych w celu realizacji działania Unii Europejskiej w ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony.

W myśl § 6 ust. 2, przepis ust. 1 stosuje się, pod warunkiem że podmiot dokonujący dostawy towarów lub świadczący usługi przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy posiada:

1)  w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-6 – wypełnione odpowiednio na potrzeby podatku świadectwo zwolnienia z podatku VAT lub podatku akcyzowego, o którym mowa w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, z późn. zm.) dla tych towarów i usług, potwierdzone przez właściwe władze:

a)  państwa, na którego terytorium podmioty wskazane w ust. 1 pkt 1-3 i 6 posiadają siedzibę lub przedstawicielstwo,

b)  państwa członkowskiego przeznaczenia – w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 i 5;

2)  w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 7 – wypełnione odpowiednio świadectwo zwolnienia z podatku VAT i podatku akcyzowego, o którym mowa w załączniku do Porozumienia wykonawczego między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki do Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o statusie sił zbrojnych Stanów Zjednoczonych Ameryki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dotyczącego zwolnień podatkowych dla celów oficjalnych, podpisanego w Warszawie dnia 27 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 817 i 818), dla tych towarów i usług;

3)  zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją), do których odnosi się świadectwo określone odpowiednio w pkt 1 i 2.

Ponadto jak stanowi § 6 ust. 6 rozporządzenia MF, przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 stosuje się, pod warunkiem że dostawa towarów lub świadczenie usług są dokonywane z przeznaczeniem do innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego przeznaczenia.

Należy zauważyć, że przywołane wyżej przepisy rozporządzenia MF stanowią implementację dyrektywy VAT. Zgodnie z art. 151 ust. 1 lit. c dyrektywy VAT, państwa członkowskie zwalniają transakcje dostawy towarów i świadczenie usług w państwach członkowskich, które są stronami Traktatu Północnoatlantyckiego na rzecz sił zbrojnych innych państw będących stronami tego traktatu, do użytku tych sił zbrojnych lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn, gdy siły te biorą udział we wspólnych działaniach obronnych. Z kolei w myśl lit. d tego przepisu państwa członkowskie zwalniają transakcje dostawy towarów lub świadczenie usług dokonywane z przeznaczeniem do innego państwa członkowskiego na rzecz sił zbrojnych każdego z państw będących stronami Traktatu Północnoatlantyckiego, innego niż państwo członkowskie przeznaczenia, do użytku tych sił zbrojnych lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn, gdy siły te biorą udział we wspólnych działaniach obronnych.

Z powyższych przepisów wynika, że polski ustawodawca, implementując dyrektywę VAT, przewidział możliwość stosowania stawki 0% VAT tylko wówczas, gdy dostawa towarów lub świadczenie usług następuje do innego państwa niż to, w którym nabyto te towary lub usługi. Taki stan prawny ustanowiony w rozporządzeniu MF, ukształtowany prawem unijnym, stanowi lex generali. Należy jednak zauważyć, że Umowa NATO wprowadza regulację szczególną (lex specialis).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 Umowy NATO, stosownie do artykułu 8 Protokołu Paryskiego oraz artykułu XI NATO SOFA, zgodnie z procedurami wykonawczymi ustanowionymi przez przepisy prawa Rzeczypospolitej Polskiej, Dowództwo Sojusznicze jest zwolnione z wszelkich obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej podatków, ceł, składek i opłat dotyczących licencji lub pozwoleń związanych z jego oficjalną działalnością, bez względu na ich wysokość, w zakresie:

a)  wwozu i wywozu z Rzeczypospolitej Polskiej wszelkich dóbr, jak również wszelkiego innego mienia lub usług pozyskanych na podstawie kontraktu komercyjnego zawartego poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przeznaczonych do wyłącznego użytku Dowództwa Sojuszniczego;

b)  odbioru poczty oraz paczek przysyłanych spoza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub wysyłki poczty oraz paczek z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej poprzez własne usługi pocztowe, z wyjątkiem opłat pocztowych wprowadzonych zgodnie z umowami międzynarodowymi;

c)  nabycia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dóbr, innego mienia oraz usług, włączając w to renowację oraz budowę nieruchomości w obrębie i poza terenem Dowództwa Sojuszniczego, w ramach wspierania jego działalności, a także nabycie paliw i smarów używanych zarówno w samolotach, okrętach i innych pojazdach oraz przyczepach będących własnością lub używanych przez Dowództwo Sojusznicze w ramach wspierania jego oficjalnej działalności, jak również używanych w systemach ogrzewania/chłodzenia lub generatorach prądu w ramach działalności Dowództwa Sojuszniczego;

d)  wywozu z Rzeczypospolitej Polskiej przez Dowództwo Sojusznicze dóbr, innego mienia lub usług nabytych w Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z powyższą literą c;

e)  środków pieniężnych przekazanych dla lub przez Dowództwo Sojusznicze, jak i każdego obrotu środkami pieniężnymi przeznaczonymi bądź uzyskanymi w ramach oficjalnej działalności Dowództwa Sojuszniczego będącymi składką, opłatą, darowizną lub odsetkami od środków pieniężnych posiadanych przez Dowództwo Sojusznicze;

f)   nabycia, własności, rejestracji oraz funkcjonowania oficjalnych pojazdów i przyczep, włączając w to korzystanie z publicznych dróg, mostów, tuneli, promów oraz podobnej infrastruktury;

g)  korzystania z portów, lotnisk i lądowisk, z wyjątkiem kwot stanowiących jedynie opłaty za wykonane usługi;

h)  nabywania przez Dowództwo Sojusznicze biletów linii lotniczych, kolejowych i promowych dla celów oficjalnych podróży;

i)    działalności objętej przez programy i przepisy ochrony środowiska, w szczególności złomowania i usuwania mienia oraz użytkowania infrastruktury, z wyjątkiem kwot stanowiących jedynie opłaty za wykonane usługi;

j)    używania lub obsługi radia, telewizji lub innych urządzeń telekomunikacyjnych oraz sprzętu nabytego dla celów wojskowych, łącznie z opłatą skarbową i koncesyjną oraz opłatą za korzystanie z widma elektromagnetycznego.

Przy czym w myśl art. 17 ust. 2 lit. b Umowy NATO, zwolnienia uwzględnione w niniejszym artykule mają również zastosowanie do dóbr, innego mienia, jak również usług przywożonych lub nabytych w Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz Dowództwa Sojuszniczego przez wykonawców kontraktowych, których usługi zostały nabyte przez Dowództwo Sojusznicze na podstawie kontraktu komercyjnego wykonywanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub poza nim, oraz jeżeli przywóz lub nabycie dóbr jest niezbędne do wykonania kontraktu.

Zestawienie ww. postanowień Umowy NATO z przepisami rozporządzenia MF prowadzi do wniosku, że przepisy rozporządzenia MF nie odpowiadają treści przepisu umowy międzynarodowej, która ma pierwszeństwo stosowania. Stanowisko to zostało zaprezentowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 17 marca 2026 r. (sygn. akt I SA/Po 290/26) wydanym w sprawie ze skargi Wnioskodawcy na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 listopada 2025 r. nr 0112-KDIL1-3.4012.719.2025.3.MR. W sprawie tej sąd oddalił skargę, uznając, że w opisanym we wniosku stanie faktycznym brak Świadectwa przesądza o braku możliwości zastosowania stawki 0% VAT, jednocześnie jednak sąd uwzględnił zarzut naruszenia § 6 ust. 6 rozporządzenia MF, wskazując, że:

„Przepis § 6 ust. 6 rozporządzenia stanowi, że § 6 ust. 1 pkt 4 i 5 rozporządzenia stosuje się pod warunkiem, że dostawa towarów lub świadczenie usług są dokonywane z przeznaczeniem do innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego przeznaczenia. Trzeba pamiętać, że powołane rozporządzenie implementuje dyrektywę 2006/112/WE. Powołany przepis aktu normatywnego prawa unijnego stanowi w art. 151 ust. 1 lit. c, że państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: dostawy towarów i świadczenie usług w państwach członkowskich, które są stronami Traktatu Północnoatlantyckiego na rzecz sił zbrojnych innych państw będących stronami tego traktatu, do użytku tych sił zbrojnych lub towarzyszącego im personelu cywilnego lub też w celu zaopatrzenia ich mes lub kantyn, gdy siły te biorą udział we wspólnych działaniach obronnych. Z kolei litera d) powołanego przepisu dyrektywy zawiera w sobie element transgraniczny, gdzie dostawa towarów lub świadczenie usług następuje w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, które jest jednocześnie państwem-stroną NATO. Obydwie jednostki redakcyjne unijnej dyrektywy odnoszą się do sił zbrojnych innych państw członkowskich, a więc nie dotyczą dostaw towarów i świadczenia usług na rodzimym terytorium. To oznacza, że prawodawca unijny, a w ślad za nim, prawodawca polski, przewiduje sytuację, w jakiej zwolnienie z podatku od towarów i usług następuje, gdy dostawa towarów lub świadczenie usług następuje do innego państwa, niż to, w którym nabyto te towary lub usługi. Taki stan prawny ustanowiony w polskim rozporządzeniu, ukształtowany prawem unijnym, stanowi niejako lex generali. Rację ma skarżąca, że Umowa NATO w art. 17 ust. 2 lit. b wprowadza regulację wyjątkową (lex specialis), w myśl której zwolnienia uwzględnione w niniejszym artykule, tj. art. 17 mają również zastosowanie do dóbr, innego mienia, jak również usług przywożonych lub nabytych w Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz Dowództwa Sojuszniczego przez wykonawców kontraktowych, których usługi zostały nabyte przez Dowództwo Sojusznicze na podstawie kontraktu komercyjnego wykonywanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub poza nim, oraz jeżeli przywóz lub nabycie dóbr jest niezbędne do wykonania kontraktu. Zestawienie § 6 ust. 6 rozporządzenia, a tym samym art. 151 ust. 1 lit. c i d dyrektywy 2006/112AA/E z art. 17 ust. 2 lit. b Umowy NATO prowadzi do wniosku, że polski przepis nie odpowiada treści przepisu umowy międzynarodowej. Ponadto przepis umowny stanowi lex specialis i ma pierwszeństwo przed regulacją ogólną, normującą wspólny (unijny) system podatku od towarów i usług dla całej Unii Europejskiej. Po to Rzeczpospolita Polska zawarła osobną umowę międzynarodową z NATO, aby na potrzeby tych specyficznych relacji wprowadzić szczegółowy mechanizm zwolnień z podatku od towarów i usług. Sąd w składzie orzekającym zgadza się zatem ze stroną skarżącą, że przepisy Umowy NATO powinny znaleźć zastosowanie przed przepisami unijnymi oraz przepisami ww. rozporządzenia Ministra Finansów. Z tego względu zasadny okazał się także zarzut naruszenia art. 120 o.p., jednakże w zakresie, w jakim pierwszeństwo rzeczywiście powinny mieć przepisy Umowy NATO. Umowa NATO jest bowiem aktem prawa powszechnie obowiązującego w rozumieniu art. 87 ust. 1 Konstytucji RP”.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w świetle Umowy NATO stawka 0% VAT, o której mowa w § 6 ust. 1 pkt 4 i 5 rozporządzenia MF, znajduje zastosowanie również w odniesieniu do towarów i usług nabywanych w Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz Dowództwa Sojuszniczego przez wykonawców kontraktowych. Jak wynika natomiast z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, takim kontraktorem jest Kontrahent. Oznacza to, iż w niniejszej sprawie nie ma zastosowania określony w rozporządzeniu MF i dyrektywie VAT warunek, zgodnie z którym państwem przeznaczenia towarów nie może być Polska.

Jednocześnie w ślad za stanowiskiem wyrażonym przez sąd w ww. wyroku należy stwierdzić, iż dla zastosowania stawki 0% wciąż niezbędne jest spełnienie warunków, o których mowa w § 6 ust. 2 pkt 1 i 3 rozporządzenia MF. Wnioskodawca powinien zatem przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy posiadać Dokumentację.

Zatem podsumowując, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy będzie posiadał Dokumentację, Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania stawki 0% VAT dla transakcji sprzedaży hali namiotowej przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta.

Ad 3.

W ocenie Wnioskodawcy, argumentacja przedstawiona wyżej w kontekście warunków do zastosowania stawki 0% VAT w przypadku transakcji sprzedaży hali namiotowej na rzecz Kontrahenta, w całości znajduje zastosowanie również do transakcji najmu, jeśli miejscem świadczenia usług byłoby terytorium Polski. Biorąc to pod uwagę, w przypadku uznania, że transakcja wynajmu hali namiotowej przez Wnioskodawcę na rzecz Kontrahenta podlega opodatkowaniu w Polsce, Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania dla tej transakcji stawki 0% pod warunkiem uzyskania przez Wnioskodawcę Dokumentacji przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

-     prawidłowe – w zakresie uznania, że w przypadku transakcji wynajmu hali namiotowej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta, miejscem świadczenia usług zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy będzie miejsce, w którym Kontrahent posiada siedzibę działalności gospodarczej (tj. USA), a zatem transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce,

-     nieprawidłowe – w zakresie uznania, że w przypadku transakcji sprzedaży hali namiotowej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta będą Państwo uprawnieni do zastosowania dla tej transakcji stawki 0% VAT, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy Spółka będzie posiadać Dokumentację, tj. Świadectwo, a także zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją).

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 5 ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Według art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Natomiast, według art. 28e ustawy:

Przepis art. 28e ustawy – jak wynika z jego brzmienia – stanowi wyjątek od zasady, przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest nieruchomość. Usługi, które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według jej miejsca położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące – determinuje ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Co istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy obejmuje wyłącznie usługi, które dotyczą konkretnej nieruchomości – jedynie wówczas można w praktyce zastosować opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.

Także Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.), zwana dalej dyrektywą, w art. 47 przewiduje, że miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomością, w tym usług rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.

Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził Rozporządzeniem Wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284, s. 1) zmianę do Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77, str. 1, z późn. zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem– pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił, na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.

Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:

Jednocześnie w myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:

Jak stanowi art. 31a ust. 2 lit. h rozporządzenia 282/2011:

Zatem szczególne miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie usług, które ściśle odnoszą się do konkretnej określonej co do miejsca położenia nieruchomości. W konsekwencji usługą związaną z nieruchomością nie jest każda dowolna usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie usługa która wprost odnosi się do konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości będącej też centralnym punktem usługi bądź też, ma na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą prawną – Spółką posiadającą siedzibę i prowadzącą działalność gospodarczą na terytorium Polski. Działalność gospodarcza polega na wynajmie i sprzedaży hal namiotowych oraz świadczeniu usług montażu i demontażu hal namiotowych wraz z wyposażeniem. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT oraz jest zarejestrowana do VAT-UE. Jednym z kontrahentów Spółki jest spółka (...)z siedzibą w (…), USA. (...)nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Kontrahent prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wsparcia misji (ang. mission suport) i logistyki w lokalizacjach na całym świecie. Kontrahent jest spółką prawa amerykańskiego i nie stanowi podmiotu, o którym mowa w art. 2 lit. a umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o wzmocnionej współpracy obronnej, podpisanej w Warszawie dnia 15 sierpnia 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 2153). (...) położone w Bydgoszczy (dalej: (...) udzieliło Kontrahentowi kontraktu na wynajem długoterminowy hal namiotowych wraz z wyposażeniem jako wynik rozstrzygnięcia przetargu. Do realizacji tego kontraktu Kontrahent nabywa od podwykonawców niezbędne towary i usługi zarówno w Polsce, jak i poza granicami kraju.

W związku z realizacją kontraktu Kontrahent składa zamówienia u Wnioskodawcy, które mogą być dwojakiego rodzaju. Po pierwsze Kontrahent może złożyć zamówienie na najem hal namiotowych do Wnioskodawcy (świadczenie usług). Po drugie Kontrahent może złożyć zamówienie na zakup hal namiotowych od Spółki (dostawa towarów). W pierwszym przypadku transakcja polega na tym, iż Spółka wynajmuje halę namiotową na rzecz Kontrahenta. Wynajmowana hala namiotowa jest przez Spółkę dostarczana w częściach na miejsce wskazane przez Kontrahenta (tj. (...) i tam montowana, w związku z czym nigdy nie opuszcza terytorium Polski. Po zakończeniu okresu najmu hala namiotowa jest demontowana i transportowana w częściach z powrotem do Spółki. W drugim przypadku Spółka przenosi za wynagrodzeniem własność hali namiotowej na rzecz Kontrahenta.

W tym drugim wariancie hala namiotowa również nie opuszcza Polski – Spółka dostarcza części i montuje bowiem halę namiotową (w ramach świadczenia kompleksowego stanowiącego dostawę towarów) na miejsce wskazane przez Kontrahenta (tj. (...)). Przedmiotowe hale namiotowe wykonywane są w technologii lekkiej, demontowalnej konstrukcji namiotowej o powtarzalnych parametrach technicznych, posadowionej na utwardzonej nawierzchni, bez fundamentów. Stabilizację konstrukcji zapewniają stalowe elementy kotwiące, których funkcją jest zabezpieczenie hali przed oddziaływaniem czynników zewnętrznych, w szczególności wiatru, przy czym ich montaż i demontaż nie wymaga prowadzenia robót ziemnych. Hale namiotowe mogą w zasadzie w każdej chwili zostać odłączone od podłoża, rozłożone, przetransportowane i ponownie zamontowane w innym miejscu bez uszkodzenia ich konstrukcji ani istotnej zmiany sposobu użytkowania.

Zgodnie z § 6 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług z dnia 9 grudnia 2023 r. (Dz. U. z 2023 r. poz. 2670, dalej: Rozporządzenie), (...) spełnia znamiona wskazane w powołanym przepisie. Spółka przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej w podatku od towarów i usług będzie w posiadaniu odpowiednich dokumentów tj. świadectwo zwolnienia z podatku VAT lub podatku akcyzowego o którym mowa w załączniku II do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej oraz zamówienia, o którym mowa w § 6 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia. Świadectwo zwolnienia z podatku VAT lub podatku akcyzowego oraz zamówienie, będzie wiązało się bezpośrednio z transakcjami realizowanymi przez Spółkę na rzecz kontrahenta (...).

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy w przypadku transakcji wynajmu hali namiotowej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta miejscem świadczenia usług zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy będzie miejsce, w którym Kontrahent posiada siedzibę działalności gospodarczej (tj. USA), a zatem transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce.

Jak wynika z opisu sprawy przedmiotowe hale namiotowe wykonywane są w technologii lekkiej, demontowalnej konstrukcji namiotowej o powtarzalnych parametrach technicznych, posadowionej na utwardzonej nawierzchni, bez fundamentów. Stabilizację konstrukcji zapewniają stalowe elementy kotwiące, których funkcją jest zabezpieczenie hali przed oddziaływaniem czynników zewnętrznych, w szczególności wiatru, przy czym ich montaż i demontaż nie wymaga prowadzenia robót ziemnych. Hale namiotowe mogą w zasadzie w każdej chwili zostać odłączone od podłoża, rozłożone, przetransportowane i ponownie zamontowane w innym miejscu bez uszkodzenia ich konstrukcji ani istotnej zmiany sposobu użytkowania. Przy tym wskazać należy, że Państwa Kontrahent posiada siedzibę działalności gospodarczej w USA oraz nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

W związku z powyższym, usługi świadczonej przez Państwa nie sposób uznać za usługę związaną z nieruchomością. Tym samym świadczona usługa, tj. usługa wynajmu hali namiotowej nie stanowi usługi, do której znajdzie zastosowanie art. 28e ustawy. W konsekwencji, usługa świadczona przez Państwa rzecz Kontrahenta stanowi usługę, do której ma zastosowanie art. 28b ustawy (tj. jest to usługa do której nie stosuje się szczególnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług na podstawie art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n).

Zatem, w przypadku transakcji wynajmu hali namiotowej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta miejscem świadczenia usług zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy będzie miejsce, w którym Kontrahent posiada siedzibę działalności gospodarczej (tj. USA), a zatem transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy w przypadku transakcji sprzedaży hali namiotowej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta będą Państwo uprawnieni do zastosowania dla tej transakcji stawki 0% VAT, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy będą posiadać Państwo Dokumentację, tj. Świadectwo, a także zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją).

Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług, jednak z uwagi na terytorialny charakter podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów niewysyłanych ani nietransportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:

W analizowanej sprawie wskazać należy na zapisy Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Dowództwem Transformacji i Naczelnym Dowództwem Sojuszniczych Sił w Europie uzupełniającej Protokół dotyczący statusu międzynarodowych dowództw wojskowych ustanowionych na podstawie Traktatu Północnoatlantyckiego podpisanej w dniu 9 lipca 2016 r. (Dz. U z 2017 r. poz. 1179) zwanej dalej: Umową Uzupełniającą.

Zgodnie z art. 1 ust. 9 Umowy Uzupełniającej:

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że (...) jest Dowództwem Sojuszniczym w rozumieniu art. 1 ust. 9 Umowy uzupełniającej.

Stosownie do art. 14 ust. 1 Umowy Uzupełniającej:

Według art. 14 ust. 2 Umowy Uzupełniającej:

Jak wynika z art. 17 ust. 1 Umowy Uzupełniającej:

Zaznaczyć należy, że ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienia od podatku.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z treścią art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 146ee ust. 1 ustawy:

Na podstawie delegacji ustawowej określonej ww. przepisem art. 146ee ust. 1 ustawy, wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w roku 2024 (Dz. U. z 2023 r. poz. 2670, ze zm.), zwane dalej „rozporządzeniem”.

Według § 6 ust. 1 pkt 4 i 5 rozporządzenia:

Stosownie do § 6 ust. 2 pkt 1 i 3 rozporządzenia:

W myśl § 6 ust. 6 rozporządzenia:

Z § 6 ust. 10 rozporządzenia wynika, że:

Według § 6 ust. 11 rozporządzenia:

Przepisy te implementują art. 151 ust. 1 lit. c dyrektywy, zgodnie z którym:

Z art. 151 ust. 1 lit. d dyrektywy wynika, że:

Co bardzo istotne art. 151 dyrektywy wskazuje, że do czasu przyjęcia jednolitych przepisów podatkowych zwolnienia przewidziane w akapicie pierwszym, inne niż te, o których mowa w lit. ab), mają zastosowanie w granicach ustalonych przez przyjmujące państwo członkowskie.

Na mocy art. 51 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:

W załączniku nr II do rozporządzenia 282/2011, w którym określono wzór świadectwa zwolnienia z podatku VAT lub podatku akcyzowego – w objaśnieniach w punkcie 1 wskazano, że:

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że stawka podatku 0% przysługuje na podstawie § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia z 23 grudnia 2023 r. wyłącznie w sytuacji gdy:

-     dostawa towarów lub świadczenie usług jest dokonywane na rzecz sił zbrojnych Państwa -Strony Traktatu Północnoatlantyckiego innego niż państwo członkowskie przeznaczenia,

-     dostawa towarów lub świadczenie usług jest dokonywane do celów służbowych tych sił lub towarzyszącego im personelu cywilnego bądź dostawa towarów lub świadczenie usług jest dokonywane w celu zaopatrzenia mes i kantyn sił zbrojnych,

-     siły zbrojne biorą udział we wspólnych działaniach obronnych,

-     spełnione są warunki, o których mowa w § 6 ust. 2 pkt 1 i 3 rozporządzenia.

Odnośnie warunków wymienionych § 6 ust. 2 pkt 1 i 3 rozporządzenia z 23 grudnia 2023 r. należy wskazać, że dotyczą one posiadania świadectwa zwolnienia z podatku VAT i podatku akcyzowego oraz zamówienia wraz ze specyfikacją. Dokumentację wymienioną w § 6 ust. 2 pkt 1 i 3 rozporządzenia z 23 grudnia 2023 r. (świadectwo zwolnienia z podatku VAT i podatku akcyzowego, zamówienie dotyczące towarów i usług wraz ze specyfikacją) jako m.in. jeden z warunków umożliwiających stosowanie stawki 0% VAT dla świadczonych usług na rzecz podmiotu, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia z 23 grudnia 2023 r., podatnik powinien posiadać przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej co jasno i wyraźnie wynika z § 6 ust. 2 rozporządzenia.

Z praktycznego punktu widzenia podatnik powinien otrzymać wskazane dokumenty przed lub w momencie dokonania sprzedaży. Zamówienie wraz ze specyfikacją, co do ilości i rodzaju towarów lub usług, umożliwia mu bowiem przygotowanie transakcji zgodnie z zamówieniem. Wypełnione świadectwo zwolnienia, o którym mowa w załączniku nr II do rozporządzenia 282/2011 potwierdza natomiast uprawnienie przez siły zbrojne Państwa – Strony Traktatu Północnoatlantyckiego do zakupów nieobciążonych podatkiem. Na podstawie tych dokumentów podatnik (zarejestrowany w Polsce) wystawia fakturę na dostawę towarów ze stawką podatku 0%.

W przypadku dostawy towarów i świadczenia usług na rzecz sił zbrojnych NATO stawka 0% będzie miała zastosowanie, gdy siły zbrojne NATO będą stacjonować w innym niż Polska państwie członkowskim, a towary i usługi będą nabywać w Polsce z przeznaczeniem do tego państwa członkowskiego. Istotne jest również to, by dostawa towarów lub świadczenie usług były dokonane na rzecz sił zbrojnych Państwa – Strony NATO innego niż państwo członkowskie przeznaczenia.

Zatem, w przypadku dostaw towarów i świadczenia usług na rzecz przebywających na terytorium kraju wojsk NATO – (innych niż wojska polskie, w przedmiotowym przypadku organu wojskowego NATO, tj. Centrum Szkolenia Sił Połączonych) wskazać należy, że stawka 0% podatku VAT określona w § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy są one dokonywane z przeznaczeniem do innego państwa członkowskiego, a nie na terytorium Polski.

Oznacza to, że stawka 0% będzie miała zastosowanie, gdy siły zbrojne NATO będą stacjonować w innym niż Polska państwie członkowskim, a towary i usługi będą nabywać w Polsce z przeznaczeniem do tego państwa członkowskiego. Istotne jest również to, by dostawa towarów lub świadczenie usług były dokonane na rzecz sił zbrojnych Państwa - Strony NATO innego niż państwo członkowskie przeznaczenia.

W przedmiotowym przypadku dokonują Państwo dostawy hali namiotowej na rzecz podmiotu pośredniczącego Spółki (...), który następnie na podstawie kontraktu wynajmuje ww. halę na rzecz Centrum Szkolenia Sił Połączonych ((...)), przy czym z opisu sprawy wynika, że zostanie ona dostarczona i zamontowana na terytorium kraju – w miejsce wskazane przez Kontrahenta, tj. (...) w Bydgoszczy). Ww. dostawa nie zostanie zatem dokonana z przeznaczeniem do innego państwa członkowskiego, a zatem w jej przypadku nie znajdzie zastosowania stawka podatku 0% na podstawie § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia.

Tym samym, w opisanym zdarzeniu w przypadku transakcji sprzedaży hali namiotowej przez Państwa na rzecz Kontrahenta nie będą państwo uprawnieni do zastosowania dla tej transakcji stawki 0% VAT, nawet jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy będą Państwo posiadać Dokumentację, tj. świadectwo zwolnienia z podatku VAT lub podatku akcyzowego, a także zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją).

Posiadanie świadectwa zwolnienia oraz zamówienia, o których mowa w § 6 ust. 2 rozporządzenia, nie może bowiem samoistnie kreować prawa do zastosowania stawki 0%, jeżeli nie została spełniona podstawowa przesłanka materialna zastosowania preferencji.

Ponadto należy zauważyć, że jak wynika z art. 17 ust. 1 stosownie do artykułu 8 Protokołu Paryskiego oraz artykułu XI NATO SOFA. zgodnie z procedurami wykonawczymi ustanowionymi przez przepisy prawa Rzeczypospolitej Polskiej, Dowództwo Sojusznicze jest zwolnione z wszelkich obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej podatków, ceł, składek i opłat dotyczących licencji lub pozwoleń związanych z jego oficjalną działalnością, bez względu na ich wysokość, w zakresie objętym niniejszym przepisem. M.in. zwolnienie to – zgodnie z art. 17 ust. 1 lit. c Umowy uzupełniającej – dotyczy nabycia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dóbr, innego mienia oraz usług, włączając w to renowację oraz budowę nieruchomości w obrębie i poza terenem Dowództwa Sojuszniczego, w ramach wspierania jego działalności, a także nabycie paliw i smarów używanych zarówno w samolotach, okrętach i innych pojazdach oraz przyczepach będących własnością lub używanych przez Dowództwo Sojusznicze w ramach wspierania jego oficjalnej działalności, jak również używanych w systemach ogrzewania/chłodzenia lub generatorach prądu w ramach działalności Dowództwa Sojuszniczego.

Szczególne znaczenie ma również art. 17 ust. 2 lit. b Umowy uzupełniającej, zgodnie z którym zwolnienia przewidziane w art. 17 mają zastosowanie również do dóbr, innego mienia, jak również usług przywożonych lub nabytych w Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz Dowództwa Sojuszniczego przez wykonawców kontraktowych, których usługi zostały nabyte przez Dowództwo Sojusznicze na podstawie kontraktu komercyjnego wykonywanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub poza nim, oraz jeżeli przywóz lub nabycie dóbr jest niezbędne do wykonania kontraktu. Jednocześnie należy zaznaczyć, że do wykonawców kontraktowych odnoszą się wprost m.in. przepisy art. 14 ust. 1 i ust. 2 Umowy uzupełniającej.

Zatem, art. 17 Umowy uzupełniającej obejmuje swoim zakresem także nabycia dokonywane przez wykonawcę kontraktowego na rzecz Dowództwa Sojuszniczego. Nie oznacza to jednak, że każda dostawa dokonywana na rzecz takiego wykonawcy powinna być dokumentowana przez jego kontrahenta fakturą ze stawką 0% VAT na podstawie § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług.

Zgodnie bowiem z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Na mocy art. 89 ust. 3 pkt 1 ustawy:

Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma zatem art. 89 ust. 3 pkt 1 ustawy. Przepis ten stanowi podstawę do określenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, przypadków i trybu zwrotu podatku m.in. siłom zbrojnym państw NATO, wielonarodowym kwaterom i Dowództwom, a także jednostkom dokonującym nabycia towarów lub usług na rzecz tych sił zbrojnych.

Na podstawie tej delegacji ustawowej wydano rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług siłom zbrojnym, wielonarodowym kwaterom i dowództwom, towarzyszącemu im personelowi cywilnemu, członkom ich rodzin oraz jednostkom dokonującym nabycia towarów lub usług na rzecz sił zbrojnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 1380), zwane dalej „rozporządzeniem w sprawie zwrotu podatku”.

Należy zaznaczyć, że zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia w sprawie zwrotu podatku:

W rozporządzeniu tym wyodrębniono rozdział 7 „Zwrot podatku Dowództwom Sojuszniczym i uprawnionym członkom Dowództw Sojuszniczych”.

Na mocy § 40 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia w sprawie zwrotu podatku:

Zatem, skoro Centrum Szkolenia Sił Połączonych Organizacji Paktu Północnoatlantyckiego w Bydgoszczy ((...)) jest Dowództwem sojuszniczym NATO w rozumieniu art. 1 ust. 9 Umowy uzupełniającej, to ww. przepisy rozporządzenia w sprawie zwrotu podatku będą określały tryb zwrotu podatku VAT i mogą mieć zastosowanie w sytuacji przedstawionej przez Państwa, tj. w sytuacji gdy (...)(jeżeli działa jako wykonawca kontraktowy (...)) nabywa od Państwa towary lub usługi na rzecz Dowództwa Sojuszniczego, jeżeli nabycie to jest niezbędne do wykonania kontraktu zawartego z (...), przy czym – co należy podkreślić – uprawnienie do otrzymania takiego zwrotu każdorazowo ocenia właściwy organ - naczelnik urzędu skarbowego wskazany w przepisach rozporządzenia w sprawie zwrotu.

Tym samym, prawodawca krajowy przewidział szczególny mechanizm realizacji uprawnień podatkowych Dowództwa Sojuszniczego wynikających z Umowy uzupełniającej. Mechanizmem tym – w przypadku nabyć objętych § 40 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia – jest zwrot podatku, a nie zastosowanie przez dostawcę stawki 0% na podstawie § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług.

Nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że art. 17 Umowy uzupełniającej stanowi samodzielną podstawę do zastosowania przez Państwa stawki 0% VAT. Art. 17 ust. 1 Umowy uzupełniającej wyraźnie odsyła bowiem do „procedur wykonawczych ustanowionych przez przepisy prawa Rzeczypospolitej Polskiej”, a w prawie krajowym procedura dotycząca nabyć dokonywanych przez wykonawcę kontraktowego Dowództwa Sojuszniczego została uregulowana w § 40 i następnych rozporządzenia w sprawie zwrotu.

W konsekwencji art. 17 Umowy uzupełniającej należy odczytywać łącznie z krajowym mechanizmem realizacji zwolnienia, tj. przez zwrot podatku VAT, a nie przez zastosowanie stawki podatku 0%. Nie prowadzi on natomiast do rozszerzenia zakresu podmiotowego § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług. Powinni Państwo zatem wystawić fakturę z podatkiem VAT według stawki właściwej dla dostawy towaru, natomiast spełnienie warunków zwrotu podatku powinno być oceniane w ramach odrębnej procedury przewidzianej w rozporządzeniu w sprawie zwrotu.

Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że zwolnienia wynikające z przepisów dyrektywy odnoszące się do działań obronnych w polskim porządku prawnym realizowane są na dwa sposoby: albo poprzez zastosowanie stawki podatku 0% albo poprzez zwrot podatku VAT. W przypadku (...), które jest Dowództwem Sojuszniczym w rozumieniu art. 1 ust. 9 Umowy uzupełniającej, zwolnienie to może być realizowane poprzez zwrot podatku na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy i wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. art. 89 ust. 3 pkt 1 ustawy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2022 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług siłom zbrojnym, wielonarodowym kwaterom i dowództwom, towarzyszącemu im personelowi cywilnemu, członkom ich rodzin oraz jednostkom dokonującym nabycia towarów lub usług na rzecz sił zbrojnych.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że spełnienie warunków zwrotu podatku jest oceniane przez właściwy organ w ramach odrębnej procedury przewidzianej w rozporządzeniu w sprawie zwrotu.

W konsekwencji, w odpowiedzi na zadane pytanie należy stwierdzić, że w przypadku transakcji sprzedaży hali namiotowej przez Spółkę na rzecz Kontrahenta nie będą Państwo uprawnieni do zastosowania dla tej transakcji stawki 0% VAT, nawet jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy Spółka będzie posiadać Dokumentację, tj. Świadectwo, a także zamówienie dotyczące towarów lub usług (wraz z ich specyfikacją).

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest nieprawidłowe.

W związku z tym, że uznałem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe, odstąpiłem od udzielenia odpowiedzi na pytanie nr 3, gdyż oczekiwali Państwo odpowiedzi na pytanie nr 3 w sytuacji, gdy uznam Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.