0112-KDIL1-3.4012.343.2026.1.KK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

-       prawidłowe – w zakresie wskazania, czy w sytuacji, gdy Dostawca – mimo obowiązku wystawienia faktury ustrukturyzowanej – przekaże Spółce najpierw fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana (papierową lub elektroniczną) poza KSeF, a faktura ustrukturyzowana zostanie udostępniona Spółce w KSeF dopiero później (np. w kolejnym miesiącu), Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego już na podstawie otrzymanej faktury w formie innej niż ustrukturyzowana – w rozliczeniu za okres spełnienia przesłanek z art. 86 ustawy, bez konieczności oczekiwania na udostępnienie faktury w KSeF (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),

-       prawidłowe – w zakresie wskazania, czy w sytuacji, gdy Spółka odliczyła VAT naliczony na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie (np. w kolejnym miesiącu) otrzyma w KSeF fakturę ustrukturyzowaną dokumentującą tę samą transakcję, Spółka nie jest zobowiązana do dokonania korekty (przesunięcia) podatku naliczonego odliczonego uprzednio na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana oraz korekty ewidencji, o ile transakcja jest rzeczywista i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),

-       nieprawidłowe – w zakresie wskazania, czy w sytuacji, gdy w tym samym okresie rozliczeniowym (w ramach jednego miesiąca kalendarzowego) otrzyma najpierw fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie fakturę ustrukturyzowaną w KSeF do tej samej transakcji, to dla celów raportowania Spółka może ująć odliczenie i wykazanie transakcji w ewidencji w oparciu o fakturę ustrukturyzowaną – z zachowaniem momentu odliczenia wynikającego z art. 86 ustawy o VAT oraz definicji „otrzymania” faktury ustrukturyzowanej z art. 106na ust. 3 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 3),

-       prawidłowe – w zakresie wskazania, w jaki sposób i w jakim okresie rozliczeniowym Spółka powinna ująć – jako nabywca – faktury korygujące (zarówno zwiększające podstawę opodatkowania – „in plus” – jak i zmniejszające podstawę opodatkowania – „in minus”) otrzymane w KSeF w sytuacji, gdy korekta odnosi się do transakcji, dla której najpierw Spółka otrzymała fakturę pierwotną w formie innej niż ustrukturyzowana i odliczyła VAT, a następnie Dostawca „dosłał” fakturę w KSeF, z której Spółka już nie odliczyła VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 4),

-       prawidłowe – w zakresie wskazania, czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego oraz zachowania momentu odliczenia zgodnie z art. 86 ustawy, jeżeli otrzymana faktura w formie innej niż ustrukturyzowana nie zawiera wymaganej adnotacji „mechanizm podzielonej płatności”, mimo że transakcja spełnia przesłanki obowiązkowego MPP (art. 108a ust. 1a w zw. z art. 108a), podczas gdy transakcja jest rzeczywista (tzn. doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz Spółki oraz doszło lub dojdzie do uregulowania należności za nie zgodnie z umową między Spółką a Dostawcą) i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 5),

-       prawidłowe – w zakresie wskazania, czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego oraz określenia momentu odliczenia zgodnie z art. 86 ustawy, jeżeli otrzyma fakturę wystawioną przez Dostawcę w trybie offline/offline 24, a faktura ta – wbrew zasadom właściwego trybu – nie zostanie następnie przesłana do KSeF (tj. w KSeF nie zostanie jej nadany numer, a tym samym stanowić będzie fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana), podczas gdy transakcja została faktycznie dokonana, tzn. doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz Spółki oraz doszło lub dojdzie do uregulowania należności za nie zgodnie z umową między Spółką a Dostawcą (pytanie oznaczone we wniosku nr 6),

-       prawidłowe – w zakresie wskazania, czy otrzymanie przez Spółkę faktury ustrukturyzowanej w KSeF zawierającej błędne dane adresowe nabywcy, przy jednoczesnym wskazaniu prawidłowego numeru NIP Spółki oraz przy założeniu, że faktura dokumentuje rzeczywistą transakcję, wpływa na prawo Spółki do odliczenia VAT naliczonego i na moment powstania tego prawa oraz na to, że faktura taka może zostać uznana za „otrzymaną” dla celów odliczenia w dacie nadania numeru KSeF zgodnie z art. 106na ust. 3 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 7).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 25 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, w ww. zakresie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

„A” sp. z o.o. (dalej: „A”, „Spółka” albo „Wnioskodawca”) jest producentem (...). W związku z prowadzoną działalnością Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka nabywa od dostawców (dalej: „Dostawcy”) różnego rodzaju towary i usługi, które są wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W przypadku, gdy nabywane towary/usługi podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce, a Dostawcy są – co do zasady – zarejestrowani w Polsce jako czynni podatnicy VAT i są zobowiązani do rozliczenia VAT należnego z tytułu dokonanych transakcji, Wnioskodawca otrzymuje od Dostawców faktury dokumentujące dostarczone towary/usługi, na których ujęte są kwoty VAT (dalej: „Faktury Zakupowe”).

Nabywane przez Spółkę od Dostawców towary/usługi nie podlegają zwolnieniu z VAT, są wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności, w odniesieniu do których Wnioskodawcy co do zasady przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego. Wnioskodawca podkreśla, że w stosunku do Faktur Zakupowych będących przedmiotem wniosku nie zaistnieją negatywne przesłanki do odliczenia podatku naliczonego, które ustawodawca wskazał w art. 88 ustawy o VAT.

W związku z wejściem w życie przepisów o obowiązkowym Krajowym Systemie e-Faktur (dalej: „KSeF”), od 1 lutego 2026 r. Faktury Zakupowe otrzymywane przez Wnioskodawcę od Dostawców objętych obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, powinny być wystawiane w tej właśnie formie (tj. jako faktury ustrukturyzowane wystawione przy w KSeF).

Zgodnie z przepisami ustawy o VAT, od 1 lutego 2026 r. część podatników (tzw. „duzi podatnicy”, tj. o wartości sprzedaży przekraczającej 200 mln zł w 2024 r.) została objęta obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF. Od 1 kwietnia 2026 r. obowiązek ten obejmuje również pozostałych podatników (z wyłączeniem najmniejszych podmiotów, dla których przewidziano odrębny termin). Jednocześnie ustawodawca przewidział okres przejściowy (do końca 2026 r.), w którym brak wystawienia faktury w KSeF przez podmiot zobowiązany nie skutkuje sankcjami administracyjnymi.

W konsekwencji, Spółka może otrzymywać Faktury Zakupowe wystawione przez Dostawców:

·         poprzez KSeF (plik XML, identyfikowane numerem KSeF), a dodatkowo wizualizacje faktur ustrukturyzowanych (PDF z kodem QR),

·         w trybach szczególnych (off-line, off-line24),

·         poza KSeF (papierowe lub elektroniczne, np. PDF).

W przypadku wystąpienia obowiązkowego mechanizmu podzielonej płatności dla Faktur Zakupowych, Spółka dokonuje płatności za Faktury Zakupowe z obowiązkowym zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, na podstawie art. 108a ust. 1a ustawy o VAT.

Ze względu na różne formy udostępniania faktur w praktyce mogą występować następujące scenariusze (poniższa lista nie jest listą zamkniętą):

1.    Spółka otrzymuje fakturę ustrukturyzowaną w KSeF, a dodatkowo jej wizualizację.

2.    Spółka otrzymuje fakturę ustrukturyzowaną w KSeF zawierającą błędne dane adresowe nabywcy, przy jednoczesnym prawidłowym numerze NIP Spółki oraz rzeczywistym wykonaniu transakcji.

3.    Spółka otrzymuje fakturę w formacie PDF, a następnie – w tym samym lub kolejnym okresie rozliczeniowym – otrzymuje fakturę ustrukturyzowaną w KSeF dotyczącą tej samej transakcji (dokumenty mogą być zgodne lub różnić się treścią).

4.    Spółka otrzymuje fakturę wystawioną w trybie offline lub offline24, z kodami QR, która:

a)    zostaje później wprowadzona do KSeF albo

b)    nie zostaje wprowadzona do KSeF.

5.    Spółka otrzymuje fakturę poza KSeF (mimo że w niektórych przypadkach dostawca był zobowiązany do jej wystawienia) i nie otrzymuje faktury w KSeF.

6.    Spółka otrzymuje fakturę poza KSeF bez adnotacji „mechanizm podzielonej płatności”, mimo że transakcja spełnia warunki obowiązkowego MPP, a następnie:

a)    otrzymuje fakturę w KSeF zawierającą taką adnotację,

b)    albo nie otrzymuje faktury w KSeF.

7.    Spółka otrzymuje faktury korygujące częściowe (np. rabat, korekta wartości, korekta zakresu świadczenia) w KSeF, pomimo uprzedniego wystawienia przez Dostawcę pierwotnej faktury w PDF, a następnie „dosłania” faktury w KSeF.

Spółka każdorazowo weryfikuje, z którego dokumentu dokonała odliczenia VAT, aby prawidłowo rozliczyć korektę. Jednocześnie Spółka zaznacza, że nie ma wpływu na:

·       to, czy dostawca wystawi fakturę w KSeF czy poza KSeF,

·       moment wprowadzenia faktury do KSeF,

·       ewentualne błędy formalne po stronie dostawcy (np. brak adnotacji o zastosowaniu mechanizmu podzielnej płatności, błędny adres, niespójność dokumentów).

Ewentualne nieprawidłowości po stronie Dostawców w zakresie wystawiania faktur mogą wynikać z faktu, że dany Dostawca będzie korzystać z odroczenia obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych do 1 kwietnia 2026 r. lub 1 stycznia 2027 r., natomiast może się też zdarzyć, że Faktury Zakupowe w innej formie niż faktura ustrukturyzowana będą wystawiać na rzecz Spółki także Dostawcy zobowiązani już do wystawiania faktur w KSeF. Innymi słowy, Spółka nie może wykluczyć, że pomimo obowiązku wystawiania faktur przy użyciu KSeF, niektórzy Dostawcy nie będą stosować się do tego nakazu. Może to wynikać m.in. z braku wiedzy, awarii systemu, czy też niegotowości technologicznej uniemożliwiającej wystawienie faktury ustrukturyzowanej.

Ze względu na to, że dane dotyczące wartości sprzedaży poszczególnych podatników nie są publiczne dostępne, w odniesieniu do Faktur Zakupowych wystawionych po 31 stycznia 2026 r. Spółka nie jest w stanie w każdym przypadku określić, czy dany Dostawca jest zobligowany już wystawiać faktury w ramach KSeF, czy też może korzystać jeszcze z przewidzianego odroczenia tego obowiązku do 1 kwietnia 2026 r. lub 1 stycznia 2027 r. Tym samym, Spółka nie może stwierdzić, czy otrzymana w postaci papierowej lub elektronicznej Faktura Zakupowa prawidłowo została wystawiona przez Dostawcę w tej formie, czy też powinna była być wystawiona i dostarczona Spółce przy użyciu KSeF, w formie faktury ustrukturyzowanej.

Pytania

1.    Czy w sytuacji, gdy Dostawca – mimo obowiązku wystawienia faktury ustrukturyzowanej – przekaże Spółce najpierw fakturę w rozumieniu art. 2 pkt 31 i 32 ustawy o VAT w formie innej niż ustrukturyzowana (papierową lub elektroniczną) poza KSeF (dalej: „faktura w formie innej niż ustrukturyzowana”), a faktura ustrukturyzowana zostanie udostępniona Spółce w KSeF dopiero później (np. w kolejnym miesiącu), Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego już na podstawie otrzymanej faktury w formie innej niż ustrukturyzowana – w rozliczeniu za okres spełnienia przesłanek z art. 86 ustawy o VAT, bez konieczności oczekiwania na udostępnienie faktury w KSeF?

2.    Czy w sytuacji, gdy Spółka odliczyła VAT naliczony na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie (np. w kolejnym miesiącu) otrzyma w KSeF fakturę ustrukturyzowaną dokumentującą tę samą transakcję, Spółka nie jest zobowiązana do dokonania korekty (przesunięcia) podatku naliczonego odliczonego uprzednio na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana oraz korekty ewidencji, o ile transakcja jest rzeczywista i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy o VAT?

3.    Czy w sytuacji, gdy w tym samym okresie rozliczeniowym (w ramach jednego miesiąca kalendarzowego) otrzyma najpierw fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie fakturę ustrukturyzowaną w KSeF do tej samej transakcji, to dla celów raportowania Spółka może ująć odliczenie i wykazanie transakcji w ewidencji w oparciu o fakturę ustrukturyzowaną – z zachowaniem momentu odliczenia wynikającego z art. 86 ustawy o VAT oraz definicji „otrzymania” faktury ustrukturyzowanej z art. 106na ust. 3 ustawy o VAT?

4.    W jaki sposób i w jakim okresie rozliczeniowym Wnioskodawca powinien ująć – jako nabywca – faktury korygujące (zarówno zwiększające podstawę opodatkowania – „in plus” – jak i zmniejszające podstawę opodatkowania – „in minus”) otrzymane w KSeF w sytuacji, gdy korekta odnosi się do transakcji, dla której najpierw Spółka otrzymała fakturę pierwotną w formie innej niż ustrukturyzowana i odliczyła VAT, a następnie Dostawca „dosłał” fakturę w KSeF, z której Spółka już nie odliczyła VAT, biorąc pod uwagę, że faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną w dniu nadania numeru KSeF, a prawo do odliczenia i jego moment podlegają zasadom z art. 86 ustawy o VAT?

5.    Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego oraz zachowania momentu odliczenia zgodnie z art. 86 ustawy o VAT, jeżeli otrzymana faktura w formie innej niż ustrukturyzowana nie zawiera wymaganej adnotacji „mechanizm podzielonej płatności”, mimo że transakcja spełnia przesłanki obowiązkowego MPP (art. 108a ust. 1a w zw. z art. 108a), podczas gdy transakcja jest rzeczywista (tzn. doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz Wnioskodawcy oraz doszło lub dojdzie do uregulowania należności za nie zgodnie z umową między Spółką a Dostawcą) i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy o VAT?

6.    Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego oraz określenia momentu odliczenia zgodnie z art. 86 ustawy o VAT, jeżeli otrzyma fakturę wystawioną przez Dostawcę w trybie offline/offline 24, a faktura ta – wbrew zasadom właściwego trybu – nie zostanie następnie przesłana do KSeF (tj. w KSeF nie zostanie jej nadany numer, a tym samym stanowić będzie fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana), podczas gdy transakcja została faktycznie dokonana, tzn. doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz Wnioskodawcy oraz doszło lub dojdzie do uregulowania należności za nie zgodnie z umową między Spółką a Dostawcą?

7.    Czy otrzymanie przez Spółkę faktury ustrukturyzowanej w KSeF zawierającej błędne dane adresowe nabywcy, przy jednoczesnym wskazaniu prawidłowego numeru NIP Spółki oraz przy założeniu, że faktura dokumentuje rzeczywistą transakcję, wpływa na prawo Spółki do odliczenia VAT naliczonego oraz na moment powstania tego prawa oraz na to, że faktura taka może zostać uznana za „otrzymaną” dla celów odliczenia w dacie nadania numeru KSeF zgodnie z art. 106na ust. 3 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.    Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy Dostawca – pomimo obowiązku wystawienia faktury ustrukturyzowanej – przekaże Spółce w pierwszej kolejności fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana, a faktura ustrukturyzowana zostanie udostępniona Spółce w KSeF dopiero w późniejszym terminie, Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego już na podstawie otrzymanej faktury w formie innej niż ustrukturyzowana. Odliczenie to może zostać dokonane w rozliczeniu za okres, w którym spełnione zostały przesłanki określone w art. 86 ustawy o VAT, bez konieczności oczekiwania na udostępnienie faktury ustrukturyzowanej w KSeF.

2.    Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji gdy Spółka dokonała odliczenia VAT naliczonego na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie otrzyma w KSeF fakturę ustrukturyzowaną dokumentującą tę samą transakcję, Spółka nie jest zobowiązana do dokonywania korekty podatku naliczonego uprzednio odliczonego na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana oraz korekty ewidencji, pod warunkiem, że transakcja będąca przedmiotem faktury jest rzeczywista oraz że nie zachodzą negatywne przesłanki odliczenia określone w art. 88 ustawy o VAT.

3.    Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy Spółka w tym samym okresie rozliczeniowym (w ramach jednego miesiąca) otrzymała najpierw fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie fakturę ustrukturyzowaną udostępnioną w KSeF dokumentującą tę samą transakcję, Spółka – w celach raportowania – może ująć VAT naliczony oraz wykazać transakcję w ewidencji na podstawie faktury ustrukturyzowanej z zachowaniem momentu odliczenia wynikającego z art. 86 ustawy o VAT oraz definicji „otrzymania” faktury ustrukturyzowanej z art. 106na ust. 3. Jednocześnie Spółka nie jest w takiej sytuacji zobowiązana do dodatkowego wykazania transakcji na podstawie faktury otrzymanej w formie innej niż faktura ustrukturyzowana.

4.    Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji gdy korekta (zarówno zwiększająca podstawę opodatkowania – „in plus” – jak i zmniejszająca podstawę opodatkowania – „in minus”) odnosi się do transakcji, dla której Spółka najpierw otrzymała fakturę pierwotną w formie innej niż ustrukturyzowana i na jej podstawie odliczyła VAT, a następnie Dostawca wystawił i „dosłał” fakturę ustrukturyzowaną w KSeF, z której Spółka nie dokonała ponownego odliczenia VAT, jako nabywca powinien on ująć faktury korygujące otrzymane w KSeF (zarówno „in minus” jak i „in plus”) w okresie rozliczeniowym, w którym faktury te zostały uznane za otrzymane, tj. w dniu nadania im numeru KSeF, z uwzględnieniem, że moment prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz jego realizacja podlegają zasadom określonym w art. 86 ustawy o VAT.

5.    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego oraz prawo do ustalenia momentu tego odliczenia zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT – także w przypadku gdy otrzymana faktura w formie innej niż ustrukturyzowana nie zawiera wymaganej adnotacji „mechanizm podzielonej płatności”, mimo że dana transakcja spełnia przesłanki objęcia jej obowiązkowym MPP, o którym mowa w art. 108a ust. 1a w zw. z art. 108a ustawy o VAT – pod warunkiem, że transakcja ta jest rzeczywista (tj. doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz Wnioskodawcy oraz doszło lub dojdzie do uregulowania należności zgodnie z umową zawartą między Spółką a Dostawcą) oraz że nie zachodzą negatywne przesłanki prawa do odliczenia wskazane w art. 88 ustawy o VAT.

6.    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego oraz do określenia momentu tego odliczenia zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT również w sytuacji, gdy otrzyma fakturę wystawioną przez dostawcę w trybie offline/offline24, która – wbrew zasadom właściwego stosowania tego trybu – nie zostanie następnie przesłana do KSeF, a tym samym nie zostanie jej nadany numer KSeF, pod warunkiem, że transakcja ta została faktycznie dokonana (tj. doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz Wnioskodawcy oraz doszło lub dojdzie do uregulowania należności zgodnie z umową zawartą między Spółką a Dostawcą), a Spółka posiada fakturę otrzymaną od dostawcy w formie innej niż ustrukturyzowana, przy czym brak udostępnienia tej faktury w KSeF pozostaje bez wpływu na prawo Spółki do odliczenia VAT.

7.    Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie przez Spółkę faktury ustrukturyzowanej za pośrednictwem KSeF zawierającej błędne dane adresowe nabywcy nie wpływa na prawo Spółki do odliczenia VAT naliczonego ani na moment powstania tego prawa, pod warunkiem, że faktura zawiera prawidłowy numer NIP Spółki oraz dokumentuje rzeczywistą transakcję gospodarczą. W konsekwencji faktura taka może zostać uznana za „otrzymaną” dla celów odliczenia VAT w dacie nadania jej numeru w KSeF, zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 w zw. z art. 106na ust. 3 ustawy o VAT.

UZASADNIENIE

1.    Prawo do odliczenia VAT naliczonego na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana i moment powstania tego prawa.

Od 1 lutego 2026 r., zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu KSeF. Przy czym, na podstawie przepisów przejściowych (tj. art. 145I i art. 145m ustawy o VAT obowiązujących od 1 lutego 2026 r.), obowiązek wystawiania faktur przy użyciu KSeF, jest odroczony do:

·       1 kwietnia 2026 r. w przypadku podatników, których łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w 2024 r. kwoty 200 000 000 zł oraz

·       1 stycznia 2027 r. w przypadku podatników, których łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Artykuł 86 ust. 2 ustawy o VAT wskazuje, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług oraz dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10 ustawy o VAT).

Przy czym, w myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a ustawy – powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny. Innymi słowy, otrzymanie faktury stanowi jeden z warunków determinujących prawo podatnika do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Przepisy ustawy o VAT definiują fakturę jako dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie (art. 2 pkt 31 ustawy o VAT). Natomiast przez fakturę ustrukturyzowaną rozumie się fakturę wystawioną przy użyciu KSeF wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie (art. 2 pkt 32a ustawy o VAT).

Przepisy ustawy o VAT przewidują również katalog sytuacji, w których podatnikowi prawo do odliczenia nie przysługuje. Zgodnie bowiem z art. 88 ust. 3a ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy:

1)    sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

a)    wystawionymi przez podmiot nieistniejący;

b)    (uchylona)

3)    transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

4)    (uchylony)

5)    wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a)    stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane – w części dotyczącej tych czynności,

b)    podają kwoty niezgodne z rzeczywistością – w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c)    potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;

6)    faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

7)    (uchylony)

8)    wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze – w części dotyczącej tych czynności”.

Dodatkowo, jak wynika z art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 ustawy.

Co istotne, po pierwsze powyższy katalog przesłanek ma charakter zamknięty, tzn. tylko w przypadkach wyraźnie w nim wskazanych podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury zakupowej.

Po drugie, fundamentalną zasadą systemu VAT jest zasada neutralności, której gwarancją jest prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z prowadzoną działalnością bez względu na cel czy rezultaty tej działalności, pod warunkiem, że co do zasady podlega ona sama opodatkowaniu VAT.

Wskazać należy, że z powyższych przepisów nie wynika, aby jedną z przesłanek negatywnych, tj. wyłączających prawo podatnika (będącego czynnym podatnikiem VAT) do odliczenia podatku naliczonego była sytuacja, w której podatek naliczony wynikałby z faktury dokumentującej nabycie towarów lub usług, wystawionej wbrew obowiązkowi bez użycia KSeF i otrzymanej przez nabywcę w formie innej niż faktura ustrukturyzowana.

Podkreślić trzeba również, że żaden przepis ustawy o VAT, nie nakazuje nabywcy dokonywania jakiejkolwiek weryfikacji zasadności wystawienia przez sprzedawcę faktury w określonej formie (tj. przy użyciu KSeF, czy też w formie innej niż faktura ustrukturyzowana – papierowo lub elektronicznie).

Ponadto zaznaczyć trzeba, że analizowane regulacje dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego, pomimo zmian przepisów wynikających z wprowadzenia obowiązkowego KSeF, nie uległy zmianie. Natomiast ustawa o VAT przewiduje sankcje dla podatników (sprzedawców), którzy pomimo nałożonego obowiązku nie będą wystawiali faktur przy użyciu KSeF. Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe jasno wskazuje, iż celem ustawodawcy nie było karanie podatników (nabywców) utratą prawa do odliczenia podatku naliczonego w zależności od formy faktury (tj. czy została wystawiona przy użyciu KSeF, czy też nie). Ewentualne sankcje za wystawienie faktury w niewłaściwej formie, tj. w formie innej niż ustrukturyzowana, są przewidziane dla sprzedawców zobligowanych wystawiać faktury ustrukturyzowane.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu nie zachodzą przypadki, w których ustawa o VAT pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W konsekwencji, Wnioskodawca uważa, że w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, będzie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Dostawców – bez względu na to czy faktury zostały wystawione w KSeF czy w formie innej niż ustrukturyzowana (bez konieczności oczekiwania na udostępnienie faktury w KSeF).

Wystawienie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana pomimo istnienia takiego obowiązku nie powoduje, zdaniem Wnioskodawcy, tego, że dokument ten nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia VAT naliczonego. Podkreślić trzeba, że faktury wystawione w formie innej niż ustrukturyzowanej zgodnie z przywołanymi przepisami będą dalej stanowić faktury na gruncie ustawy o VAT. W szczególności wprowadzenie takiego dokumentu do obrotu przez Dostawcę będzie go obligowało do zapłaty podatku wskazanego na takim dokumencie.

Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w licznych interpretacjach indywidualnych, w tym m.in. w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia 15 stycznia 2026 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.934.2025.1.JG), w której podniesiono, że:

„(...) wprowadzenie obowiązkowego fakturowania w systemie KSeF nie zmienia zasad związanych z odliczeniem podatku naliczonego przez nabywców. Zatem jeśli jednak nabywca otrzyma fakturę wystawioną przez swojego dostawcę (który jest objęty obligatoryjnym KSeF) poza systemem KSeF (a więc otrzyma wadliwie wystawiony dokument), to będzie mógł odliczyć podatek naliczony wynikający z takiej faktury, pod warunkiem spełnienia pozostałych, materialnych przesłanek uprawniających do odliczenia podatku naliczonego. Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest prawem samoistnym, lecz jest to prawo warunkowe, tzn. nie wynika ono z samego faktu posiadania faktury, lecz z faktu rzeczywistego przeprowadzenia transakcji skutkującej nabyciem towaru lub usługi przez podmiot widniejący na fakturze jako nabywca. Faktura powinna więc prawidłowo odzwierciedlać zdarzenie gospodarcze zarówno pod względem przedmiotowym, jak i podmiotowym. Dla celów skorzystania z prawa do odliczenia istotna jest bowiem prawidłowość materialna faktury, która musi potwierdzać, że w rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi podmiotami w niej wskazanymi, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego towaru lub usługi”.

„Mając na uwadze powołane przepisy prawa w kontekście przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że będzie Państwu (czynnemu podatnikowi podatku VAT) przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych dokumentujących nabycie towarów i usług wystawionych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, wykorzystywanych przez Państwa do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy. Wystawienie Faktur Zakupowych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, nie pozbawia Państwa prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy”.

Tożsame wnioski wynikają również z innych interpretacji indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w których potwierdzono, że samo uchybienie formalne w postaci niewystawienia faktury przy użyciu KSeF (jeżeli taki obowiązek istniał) nie przekreśla prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli dokument ten odzwierciedla rzeczywistą transakcję gospodarczą.

Takie stanowisko zaprezentowano m.in. w interpretacjach:

·         z dnia 17 października 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.751.2025.1.KAB,

·         z dnia 13 października 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.833.2025.2.ALN,

·         z dnia 28 stycznia 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.1028.2025.1.AWY,

·         z dnia 20 kwietnia 2026 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.176.2026.2.AKO.

Konkludując, w ocenie Wnioskodawcy w sytuacji otrzymania przez niego w pierwszej kolejności faktury w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie udostępnienia mu faktury w KSeF dotyczącej tej samej transakcji (w późniejszym terminie), przysługuje mu prawo do odliczenia VAT naliczonego już na podstawie tej pierwszej faktury.

2.    Brak obowiązku korekty (przesunięcia) podatku naliczonego odliczonego uprzednio na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana oraz korekty ewidencji.

Ad 1.

Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny. Należy również stwierdzić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego jest co do zasady skorelowane z momentem, w którym podatek staje się wymagalny, a więc z momentem powstania obowiązku podatkowego po stronie sprzedawcy. Jednocześnie ustawodawca uzależnia możliwość realizacji tego prawa od spełnienia dodatkowych przesłanek, tj. faktycznego zaistnienia transakcji oraz posiadania przez podatnika faktury dokumentującej tę transakcję.

W konsekwencji należy stwierdzić, że odliczenie podatku naliczonego w odniesieniu do nabytych towarów lub wyświadczonych usług może zostać dokonane – co do zasady – dopiero w rozliczeniu za okres, w którym łącznie powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do danej czynności, doszło do faktycznego nabycia towarów lub usług oraz podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Jeżeli podatnik nie skorzysta z prawa do odliczenia w tym podstawowym terminie, zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy o VAT, może on dokonać odliczenia w trzech kolejnych okresach rozliczeniowych, przy czym termin ten należy liczyć dopiero od okresu, w którym spełnione zostały wszystkie przesłanki warunkujące powstanie prawa do odliczenia. W przypadku niewykorzystania prawa do odliczenia również w tym terminie, podatnik – na podstawie art. 86 ust. 13 tej ustawy – jest uprawniony do realizacji tego prawa poprzez korektę deklaracji podatkowej za okres, w którym prawo to powstało, nie później jednak niż w ciągu pięciu lat, licząc od początku roku, w którym to prawo powstało.

Jak wynika z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, jednym z warunków skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest posiadanie przez podatnika faktury dokumentującej nabycie towarów lub usług związanych z działalnością opodatkowaną. Tym samym to moment otrzymania faktury wyznacza chwilę, od której możliwe jest zrealizowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego. Prawidłowe wystawienie faktury – niezależnie od tego, czy ma ona postać papierową, elektroniczną czy ustrukturyzowaną – stanowi spełnienie jednej z kluczowych przesłanek materialnych prawa do odliczenia.

Sam fakt wystawienia faktury w formie innej niż ustrukturyzowana, pomimo istnienia ustawowego obowiązku jej wystawienia w formie ustrukturyzowanej, nie powoduje, że dokument ten traci walor dowodowy ani że nie może stanowić podstawy do realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W konsekwencji, skoro Wnioskodawca jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej w formie innej niż ustrukturyzowana przez Dostawcę, na którym ciążył obowiązek wystawiania faktur przy użyciu KSeF, to należy przyjąć, że datą powstania prawa do odliczenia podatku naliczonego z takiej faktury jest data jej faktycznego otrzymania przez Spółkę poza KSeF. Bez znaczenia pozostaje przy tym ewentualne późniejsze wprowadzenie tej faktury do KSeF przez Dostawcę. Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, w tym, przykładowo, w interpretacji DKIS z dnia 15 stycznia 2026 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.860.2025.1.KM): „W związku z powyższym, stwierdzić należy skoro Spółka będzie mogła odliczyć podatek VAT naliczony od faktury zakupowej wystawionej na jej rzecz, która została wystawiona poza KSeF przez sprzedawcę (dostawcę), na którym ciążył ustawowy obowiązek wystawiania faktur w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF, to konsekwentnie należy przyjąć, że datą powstania prawa do odliczenia podatku VAT z takiej faktury będzie data jej faktycznego otrzymania poza Krajowym Systemem e-Faktur. Bez znaczenia pozostawać będzie natomiast jej ewentualne (późniejsze) wprowadzenie do systemu KSeF”.

Tym samym, należy uznać, że wystawienie przez Dostawcę kolejnej faktury w KSeF dokumentującej tę samą czynność opodatkowaną nie wpływa na moment powstania ani zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego po stronie Wnioskodawcy. Prawo do odliczenia powstanie więc już w momencie otrzymania przez Wnioskodawcę faktury w formie innej niż ustrukturyzowana.

Ad 2.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że późniejsze wystawienie oraz udostępnienie przez Dostawcę w KSeF – już po złożeniu przez Wnioskodawcę deklaracji VAT za okres, w którym otrzymał on fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana i na podstawie której Wnioskodawca dokonał odliczenia VAT i uwzględnił ją w JPK – faktury ustrukturyzowanej dokumentującej tę samą transakcję (tj. odnoszącej się do tych samych towarów lub usług oraz tego samego zdarzenia gospodarczego), nie wpływa na prawidłowość tego odliczenia.

W konsekwencji, po stronie Wnioskodawcy nie powstaje obowiązek dokonania korekty deklaracji VAT za okres, w którym odliczenie to zostało zrealizowane, w szczególności w zakresie uzupełnienia numeru identyfikującego fakturę w KSeF (tj. dodania tego numeru w drodze korekty pierwotnego rozliczenia, w którym uwzględniono fakturę otrzymaną w formie innej niż ustrukturyzowana).

Na mocy Rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 29 grudnia 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 13) i Rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 12 grudnia 2025 r. w sprawie zmiany rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 1800) dodano do Rozporządzenia Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z dnia 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988, dalej: „Rozporządzenie”) m.in. ust. 4a w § 11, który otrzymał następujące brzmienie:

„4a. Dane dotyczące faktur, o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 5, obejmują numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur”.

oraz znowelizowano brzmienie ust. 8 w § 11, które wprowadza nowe oznaczenia dla faktur w tym m.in.:

„»OFF« - faktura, o której mowa w art. 106nf ust. 1 ustawy, która na dzień złożenia ewidencji nie posiada numeru identyfikującego tę fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur,

„BFK” – faktura elektroniczna oraz faktura w postaci papierowej”.

Dodany § 11 ust. 4a Rozporządzenia stanowi, iż dane dotyczące faktur (o których mowa w ust. 3 pkt 1 i 5 tego paragrafu) obejmują numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur. Regulacja ta odnosi się jednak do sytuacji, w których numer ten został nadany i jest możliwy do ustalenia na moment sporządzenia i złożenia ewidencji.

Jednocześnie, Minister Finansów i Gospodarki, nowelizując § 11 ust. 8 tego samego Rozporządzenia, wprowadził odrębne oznaczenia ewidencyjne, w tym oznaczenie „BFK”, przeznaczone dla faktur elektronicznych oraz faktur w postaci papierowej (a więc innych, niż faktury ustrukturyzowane). Oznacza to, że ustawodawca przewidział przypadki, w których podatnik ujmuje w ewidencji fakturę bez numeru identyfikującego ją w KSeF (wystawioną w formie innej niż ustrukturyzowana), mimo generalnej zasady wykazywania tego numeru w danych ewidencyjnych.

Skoro ustawodawca wprost wyróżnia w ewidencji kategorię faktur funkcjonujących poza reżimem faktury ustrukturyzowanej, a jednocześnie nakazuje ich identyfikację poprzez odrębne oznaczenie „BFK”, oznacza to, że rozporządzenie dopuszcza prawidłowe ujęcie i rozliczenie takich faktur w ewidencji VAT bez numeru identyfikującego fakturę w KSeF.

W konsekwencji, w sytuacji, gdy Spółka otrzyma fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana (papierowej/elektronicznej) i ujmie ją w ewidencji z oznaczeniem „BFK”, a następnie Dostawca – już po dokonaniu odliczenia przez Spółkę (na podstawie otrzymanej pierwszej faktury) – wystawi i udostępni w KSeF fakturę ustrukturyzowaną odnoszącą się do tej samej transakcji, późniejsze pojawienie się numeru KSeF nie może samo w sobie powodować obowiązku korekty wcześniejszej deklaracji VAT wyłącznie w celu uzupełnienia identyfikatora dokumentu.

Taka korekta nie wynika z konstrukcji oznaczeń ewidencyjnych przyjętej w Rozporządzeniu i prowadziłaby do przekształcania prawidłowego oznaczenia „BFK” faktury otrzymanej w formie innej niż ustrukturyzowana w dokument w formie faktury ustrukturyzowanej jedynie z uwagi na następcze działania Dostawcy, mimo że na moment sporządzenia i złożenia ewidencji VAT za dany okres Spółka dysponowała wyłącznie fakturą tą w formie innej niż ustrukturyzowana.

Oznaczenie „BFK” odzwierciedlać będzie stan faktyczny na dzień sporządzenia i złożenia ewidencji VAT, tj. fakt, że Spółka dysponować będzie wówczas wyłącznie fakturą w formie innej niż ustrukturyzowana. Wymaganie późniejszej korekty tego rozliczenia wyłącznie w celu wykazania numeru identyfikacyjnego KSeF prowadziłoby do retrospektywnego „przepisania” danych ewidencyjnych w sposób nieodpowiadający realiom danego okresu.

Należy bowiem mieć na uwadze, że na podatniku ciąży obowiązek sporządzania rozliczeń w sposób rzetelny i niewadliwy, a konsekwencje ewentualnych uchybień mogą mieć charakter zarówno administracyjno-finansowy, jak i karno-skarbowy. Jak wskazuje A. Bartosiewicz (w:) VAT. Komentarz, wyd. XIX, Warszawa 2025, komentarz do art. 99) „Podatnik ponosi odpowiedzialność za rzetelne i niewadliwe wypełnienie deklaracji podatkowej. Prawidłowość materialna i formalna deklaracji chroniona jest licznymi sankcjami zarówno natury administracyjno-finansowej (dodatkowe zobowiązanie podatkowe), jak i kryminalnej (kary za przestępstwa i wykroczenia skarbowe)”.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza również treść Załącznika do raportu z konsultacji i opiniowania projektu rozporządzenia w sprawie zmiany rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (JPK oznaczenia KSeF) sporządzonego przez Ministerstwo Finansów.

W odpowiedzi na uwagę w pkt 5, zgłoszoną w toku konsultacji rozporządzenia z 12 grudnia 2025 r. (dot. § 11 ust. 8 rozporządzenia z 12 grudnia 2025 r.) wskazano, że podanie numeru KSeF dotyczy faktur wystawionych w KSeF – bez względu na tryb ich wystawienia i przesyłania do KSeF (w tym offline24, w okresie awarii lub niedostępności systemu) – według stanu na dzień złożenia JPK VAT z deklaracją. Jednocześnie wyraźnie podkreślono, że poza jednym szczególnym przypadkiem korygowania ewidencji sprzedaży w odniesieniu do faktur wystawionych w trybie offline24, którym nie nadano numeru KSeF do czasu złożenia pliku JPK_VAT z deklaracją, projekt nie zakłada wymogu korygowania ewidencji sprzedaży/zakupu o uzupełnienie numeru KSeF faktur, którym na dzień przesłania ewidencji ten numer nie został nadany.

Stanowisko to jednoznacznie potwierdza, że obowiązek wykazywania numeru KSeF w ewidencji VAT jest oceniany według informacji dostępnych podatnikowi na moment składania deklaracji za dany okres, a nie jako obowiązek „uzupełniania wstecz” danych ewidencyjnych w sytuacji, gdy numer KSeF został nadany dopiero w późniejszym okresie. Jednocześnie nie sposób przyjąć, aby negatywne konsekwencje niezgodnego z przepisami lub opóźnionego działania Dostawcy (polegającego na wystawieniu faktury w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie jej późniejszym udostępnieniu w KSeF) mogły być przerzucane na nabywcę, który w dobrej wierze dokonał odliczenia VAT na podstawie faktury poprawnej merytorycznie i otrzymanej w danym okresie rozliczeniowym (innej niż faktura ustrukturyzowana).

Wymaganie w takich okolicznościach dokonywania korekt rozliczeń wyłącznie o charakterze technicznym prowadziłoby do nałożenia na Spółkę dodatkowych obciążeń administracyjnych i kosztów organizacyjnych, mimo braku jakiegokolwiek wpływu na wysokość podatku naliczonego, co pozostawałoby w sprzeczności z zasadą neutralności VAT.

W konsekwencji, brak jest w opinii Spółki podstaw do przyjęcia, że późniejsze (tj. po złożeniu deklaracji VAT za dany okres, w którym dokonane zostanie odliczenie na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana) udostępnienie faktury w KSeF dokumentującej to samo zdarzenie gospodarcze (które zostało wcześniej udokumentowane fakturą dostarczoną Wnioskodawcy poza KSeF w formie papierowej/elektronicznej i na tej podstawie ujęte w deklaracji VAT za ten dany okres), powinno skutkować obowiązkiem korekty deklaracji VAT za ten okres wyłącznie w celu wykazania numeru identyfikującego fakturę w KSeF.

3.    Możliwość wykazania transakcji na podstawie faktury ustrukturyzowanej otrzymanej w tym samym okresie, co faktury w formie innej niż ustrukturyzowana.

Stosownie do art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT, jednym z warunków determinujących moment realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego jest otrzymanie przez podatnika faktury dokumentującej nabycie towarów lub usług lub dokumentu celnego. Przepis ten nie kreuje jednak odrębnego prawa do odliczenia w odniesieniu do każdego dokumentu fakturowego, lecz odnosi się do konkretnego zdarzenia gospodarczego, które może być udokumentowane jednym lub kilkoma dokumentami.

W sytuacji, w której dwa dokumenty – faktura w formie innej niż ustrukturyzowana oraz faktura ustrukturyzowana udostępniona w KSeF – dotyczą tej samej czynności opodatkowanej, nie dochodzi do powstania dwóch niezależnych zdarzeń podatkowych. Oznacza to, że po stronie nabywcy może powstać wyłącznie jedno prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, realizowane jednokrotnie. Późniejsze otrzymanie faktury ustrukturyzowanej nie skutkuje zatem powstaniem nowego prawa do odliczenia VAT.

Ustawa o VAT oraz przepisy wykonawcze regulujące sposób prowadzenia ewidencji VAT i składania deklaracji podatkowych nie nakładają na podatnika obowiązku wykazywania tej samej transakcji więcej niż jeden raz wyłącznie z tego powodu, że sprzedawca wystawił więcej niż jeden dokument fakturowy odnoszący się do tego samego zdarzenia gospodarczego. Przeciwnie, istotą ewidencji VAT jest wierne odzwierciedlenie rzeczywistych czynności podlegających opodatkowaniu, a nie formalne odwzorowanie liczby dokumentów wystawionych przez kontrahenta.

W przypadku gdy Spółka, w tym samym okresie rozliczeniowym (tj. wyłącznie w tym samym miesiącu kalendarzowym), otrzymuje od Dostawcy najpierw fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie fakturę ustrukturyzowaną udostępnioną w KSeF, zasadne jest wykazanie transakcji w ewidencji VAT w oparciu o fakturę ustrukturyzowaną, w szczególności poprzez wykazanie jej numeru KSeF w JPK_V7M, aby to ona stanowiła podstawę do wykazania podatku naliczonego w ewidencji VAT za dany okres.

Powyższe uzasadnione jest faktem, iż w przedstawionym scenariuszu ujęcie faktury wystawionej w KSeF pozwala na zachowanie spójności danych raportowanych przez Spółkę z danymi wykazywanymi przez Dostawcę w systemie KSeF, co stanowi jeden z celów wprowadzenia regulacji w zakresie obowiązkowego wystawiania i odbierania faktur w KSeF przez ustawodawcę, a ponadto ogranicza ciężar dodatkowych obciążeń organizacyjnych w postaci kosztów administracyjnych. Jednocześnie brak jest jakichkolwiek przepisów, które nakazywałyby w takim przypadku równoległe wykazywanie tej samej transakcji zarówno na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana, jak i faktury ustrukturyzowanej udostępnionej w KSeF. Wymaganie takiego działania prowadziłoby do powstawania podwójnych zapisów ewidencyjnych w deklaracji VAT.

W konsekwencji, w sytuacji, gdy oba dokumenty odnoszą się do tego samego zdarzenia gospodarczego i zostały otrzymane przez Spółkę w tym samym okresie rozliczeniowym (w tym samym miesiącu kalendarzowym), Spółka stoi na stanowisku, iż może ona dokonać prawidłowego i kompletnego rozliczenia VAT poprzez ujęcie transakcji wyłącznie na podstawie faktury ustrukturyzowanej udostępnionej w KSeF, bez obowiązku uprzedniego lub równoległego raportowania tej samej transakcji na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana.

4.    Moment i sposób ujęcia faktury korygującej ustrukturyzowanej w ewidencji w sytuacji, gdy faktura pierwotna była fakturą w formie innej niż ustrukturyzowana.

Zgodnie z art. 106na ust. 3 ustawy o VAT, faktura ustrukturyzowana jest uznawana za otrzymaną w dniu przydzielenia jej numeru identyfikującego w KSeF.

Należy podkreślić, że regulacje dotyczące KSeF nie wprowadzają odrębnych zasad powstawania ani realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego. Prawo to – zarówno co do momentu jego powstania, jak i jego wykonania – nadal podlega zasadom określonym w art. 86 ustawy o VAT. Z art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy o VAT wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego przysługuje w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy po stronie sprzedawcy, nie wcześniej jednak niż w okresie, w którym podatnik otrzymał fakturę dokumentującą daną transakcję.

Spółka – jako nabywca – otrzyma w pierwszej kolejności fakturę wystawioną w formie innej niż ustrukturyzowana (fakturę pierwotną), która spełnia definicję faktury w rozumieniu art. 2 pkt 31 lub pkt 32 ustawy o VAT i dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze. Na podstawie tej faktury Spółka skorzysta z przysługującego jej prawa do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ustawy o VAT. Następnie Dostawca wystawi i udostępni fakturę ustrukturyzowaną w KSeF, która odnosiła się do tej samej transakcji, przy czym Spółka nie dokona ponownego odliczenia podatku naliczonego, mając świadomość, że prawo to zostało już zrealizowane.

W takim stanie faktycznym faktury korygujące (niezależnie od tego, czy mają one charakter zwiększający podstawę opodatkowania – „in plus” – czy też zmniejszający podstawę opodatkowania – „in minus”) wystawione i udostępnione Spółce w KSeF nie kreują nowego prawa do odliczenia podatku naliczonego, lecz wpływają na rozliczenie podatku naliczonego już wcześniej odliczonego na podstawie faktury pierwotnej (tj. faktury w formie innej niż ustrukturyzowana).

Powyższe podejście jest spójne z wnioskami wynikającymi z interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 28 sierpnia 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-3.4012.495.2025.2.PRM), w której to Organ podniósł, iż „system KSeF nie zmienia ogólnych reguł zwiększania podstawy opodatkowania in plus. Obowiązują tu te same zasady co w przypadku faktur papierowych czy też elektronicznych” oraz, że „dla kwestii rozliczenia podatku należnego z uwagi na korektę faktury istotne znaczenie w każdym przypadku ma przyczyna korekty, a nie rodzaj faktury, która jest korygowana”.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy faktura korygująca odnosząca się do transakcji, dla której VAT został już odliczony na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana zostanie wystawiona i udostępniona w KSeF, powinna ona zostać ujęta w okresie rozliczeniowym, w którym zostanie uznana za otrzymaną w rozumieniu art. 106na ust. 3 ustawy o VAT, z jednoczesnym uwzględnieniem zasad wynikających z art. 86 ustawy o VAT, dotyczących zakresu i skutków odliczenia podatku naliczonego.

6.    Prawo do odliczenia VAT z faktury w formie innej niż ustrukturyzowana, która nie posiada obowiązkowej adnotacji „MPP”.

Obowiązek zamieszczenia na fakturze adnotacji „mechanizm podzielonej płatności” wynika z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT i ciąży na sprzedawcy. Brak tej adnotacji – nawet w sytuacji, gdy dana transakcja spełnia przesłanki objęcia jej obowiązkowym mechanizmem podzielonej płatności określone w art. 108a ust. 1a ustawy o VAT – stanowi uchybienie o charakterze formalnym, które nie zostało wskazane przez ustawodawcę jako przesłanka wyłączająca prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W szczególności należy podkreślić, że katalog sytuacji, w których nie powstanie prawo do odliczenia, określony w art. 88 ust. 3a ustawy o VAT, ma charakter zamknięty i obejmuje m.in. otrzymanie faktury dokumentującej czynności niedokonane, wystawionej przez podmiot nieistniejący bądź dokumentującej czynności niepodlegające opodatkowaniu lub zwolnione z VAT. Brak adnotacji „mechanizm podzielonej płatności” ani naruszenie obowiązku zapłaty w tym mechanizmie nie zostały wskazane w art. 88 ustawy o VAT jako przesłanki pozbawiające podatnika otrzymującego taką fakturę prawa do odliczenia.

W konsekwencji należy stwierdzić, że w przypadku, gdy faktura – mimo braku adnotacji „mechanizm podzielonej płatności” – dokumentuje rzeczywistą transakcję opodatkowaną, a nabyte towary lub usługi są wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatnika, spełnione są wszystkie przesłanki materialne warunkujące powstanie prawa do odliczenia podatku naliczonego z niej wynikającego.

Brak adnotacji „mechanizm podzielonej płatności” na fakturze nie wpływa ani na moment powstania prawa do odliczenia, ani na zakres tego prawa, ani na możliwość jego realizacji w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy o VAT. Ewentualne konsekwencje naruszenia przepisów dotyczących obowiązkowego stosowania mechanizmu podzielonej płatności są odrębnie uregulowane w ustawie o VAT oraz w przepisach o podatkach dochodowych i nie mogą prowadzić do ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego, które nie zostało w tym zakresie ograniczone przez ustawodawcę.

Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w utrwalonej praktyce interpretacyjnej organów podatkowych, w tym m.in. w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 1 lipca 2021 r. (sygn. 0114-KDIP1-1.4012.309.2021.1.AKA), w której organ wskazał, że brak zastosowania mechanizmu podzielonej płatności przy uregulowaniu należności wynikającej z faktury nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego, o ile spełnione są przesłanki wynikające z art. 86 ustawy o VAT oraz nie zachodzą przesłanki negatywne wskazane w art. 88 tej ustawy.

W szczególności DKIS wskazał w niej, że „art. 88 ustawy o VAT nie przewiduje braku prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury, której zapłata została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności”.

Skoro zatem – co jednoznacznie wynika z powołanej interpretacji – brak faktycznego zastosowania mechanizmu podzielonej płatności przy uregulowaniu należności, a więc uchybienie dotyczące etapu wykonania zobowiązania pieniężnego, nie prowadzi do utraty prawa do odliczenia podatku naliczonego, to tym bardziej brak wyłącznie formalnego oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” na otrzymanej fakturze w formie innej niż ustrukturyzowana nie może skutkować pozbawieniem Wnioskodawcy tego prawa w zaprezentowanym stanie faktycznym, tym bardziej, że Spółka stosownie do przepisów każdorazowo faktycznie dokonuje płatności z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności (tam gdzie zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności jest obowiązkowe).

6.    Prawo do odliczenia VAT z faktury wystawionej w trybie offline/offline 24, która nie została przesłana do KSeF.

Art. 2 pkt 31 ustawy o VAT definiuje fakturę jako dokument w postaci papierowej lub elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie. Fakturą ustrukturyzowaną jest natomiast faktura wystawiona przy użyciu KSeF wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie (art. 2 pkt 32a ustawy o VAT).

Przepisy ustawy o VAT nie uzależniają prawa do odliczenia podatku naliczonego od nadania fakturze numeru identyfikującego w KSeF ani od jej udostępnienia w tym systemie. Katalog przesłanek wyłączających prawo do odliczenia podatku naliczonego został enumeratywnie określony w art. 88 ustawy o VAT i nie obejmuje przypadku, w którym podatnik otrzymuje fakturę wystawioną poza KSeF – w tym fakturę wystawioną w trybie offline – która nie została następnie przesłana do KSeF i nie otrzymała numeru identyfikującego w tym systemie, stanowiącą tym samym fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana.

W konsekwencji, w sytuacji, gdy transakcja została faktycznie dokonana tj. towar lub usługa został/a otrzymany/a oraz zostały (lub zostaną) wypełnione zapisy umowne dotyczące uiszczenia płatności, a Wnioskodawca posiada fakturę wystawioną w trybie offline/offline24 otrzymaną od Dostawcy w formie innej niż ustrukturyzowana, dokumentującą nabycie towarów lub usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych, spełnione zostają wszystkie materialne przesłanki warunkujące powstanie prawa do odliczenia VAT naliczonego. Sam fakt wystawienia faktury w trybie offline/offline24 i niewprowadzenia jej następnie do KSeF – z naruszeniem obowiązków ciążących na Dostawcy – nie powoduje utraty przez taki dokument przymiotu faktury w rozumieniu ustawy o VAT ani nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do odliczenia podatku naliczonego. Innymi słowy, brak nadania takiej fakturze (wystawionej w trybie offline/offline24 i dostarczonej Wnioskodawcy) numeru KSeF nie pozbawi Wnioskodawcy prawa do odliczenia z niej VAT.

Powyższe stanowisko potwierdza treść interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 29 stycznia 2026 r. (sygn. 0114-KDIP4-3.4012.656.2025.2.APR), w której wskazano, że: „w dyspozycji art. 88 ustawy [...] nie ujęto przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, które zostały wystawione wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur” oraz: „wystawienie faktury bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie powoduje tego, że wadliwie wystawiony dokument nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego”.

Analogiczne stanowisko zaprezentowano w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 29 stycznia 2026 r. (sygn. 0114-KDIP4-3.4012.765.2025.1.KM), w której organ stwierdził, że: „wystawienie Faktur Zakupowych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie pozbawia Państwa prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy (...), prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest uzależnione od technicznego sposobu wystawienia faktury, lecz od spełnienia materialnych przesłanek określonych w art. 86 ustawy o VAT”.

Dodatkowo, w dokumencie wydanym przez Ministerstwo Finansów, „Podręcznik KSeF 2.0, cz. II, Wystawianie i otrzymywanie faktur w KSeF” wskazuje się, że: „W efekcie, w drugim z rozpatrywanych przypadków w związku z zadanym pytaniem [wystawienie faktury offline i przesłanie jej do nabywcy przed wprowadzeniem jej do KSeF], jeżeli nabywca otrzyma dokument poza KSeF przed przesłaniem go do tego systemu (co w świetle regulacji art. 106nda jest działaniem nieprawidłowym ze strony sprzedawcy) należy uznać, że nabywca otrzymał dokument inny niż faktura wystawiona zgodnie z art. 106nda ustawy. Mimo naruszenia prawidłowego dokumentowania transakcji przez sprzedawcę, nabywca nabywa prawo odliczenia podatku z tego dokumentu w dacie jego faktycznego otrzymania”.

W świetle powyższego należy uznać, że brak udostępnienia faktury w KSeF oraz brak nadania jej numeru identyfikującego w tym systemie – także w przypadku faktury wystawionej w trybie offline, która nie została następnie przesłana do KSeF, będąca fakturą w formie innej niż ustrukturyzowana – pozostają bez wpływu na materialne prawo Wnioskodawcy do odliczenia VAT naliczonego oraz na moment realizacji tego prawa, ustalany zgodnie z art. 86 ust. 10 i 10b ustawy o VAT według daty faktycznego otrzymania tego dokumentu przez Wnioskodawcę.

7.    Prawo do odliczenia VAT z faktury ustrukturyzowanej, która zawiera błędne dane adresowe nabywcy.

Uregulowania dotyczące szczegółowych zasad wystawiania faktur oraz danych, które powinny zawierać zawarte są w art. 106a-106e ustawy o VAT. W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 ustawy o VAT, faktura powinna zawierać:

1)    datę wystawienia;

2)    kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3)    imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4)    numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a;

5)    numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;

6)    datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7)    nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8)    miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9)    cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12) stawkę podatku;

13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15) kwotę należności ogółem (...).

Z powyższego przepisu wynika, że faktura powinna jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy, ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji.

Zatem, jeżeli w fakturach ustrukturyzowanych dokumentujących transakcje zostanie wskazany błędny adres przy jednoczesnej możliwości zweryfikowania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, nie ma podstaw do kwestionowania faktur ustrukturyzowanych, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, bowiem błąd ten nie wpływa na wysokość zobowiązania podatkowego.

Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ustawy o VAT mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku do odliczenia.

O prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje z Wnioskodawcą występowałyby wyłącznie uchybienia czysto formalne, to należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym w zakresie prawa do odliczenia z nich podatku naliczonego.

Należy również zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy o VAT, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji konkretyzujących strony transakcji nie wyklucza możliwości jego pełnej identyfikacji na podstawie pozostałych informacji zawartych w treści wystawianej faktury. Podanie nieprawidłowego adresu Spółki przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu, w tym w szczególności prawidłowego numeru NIP Spółki, może być uznane co najwyżej za wadę techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania skonsumowanego zdarzenia gospodarczego oraz uczestników transakcji, jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości kalkulowanego zobowiązania podatkowego.

Należy więc zauważyć, że skoro podanie innego adresu prowadzenia działalności Wnioskodawcy nie wpływa na zmianę identyfikacji podatnika, to tym samym takie postępowanie nie czyni wystawionej faktury ustrukturyzowanej dokumentem wskazującym na zawarcie transakcji z podmiotem nieistniejącym.

Ze względu na fakt, iż otrzymana faktura ustrukturyzowana w wystarczający sposób będzie identyfikować transakcję, sprzedawcę i nabywcę, Spółka będzie uprawniona do odliczenia wynikającego z niej naliczonego VAT i nie będzie miała obowiązku domagania się od wystawcy korekty faktury. Odmienne podejście narażałoby Wnioskodawcę jako nabywcę na dodatkowe utrudnienia i bariery niewspółmierne do identyfikowanej wątpliwości.

Potwierdzeniem powyższego jest to, co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 października 2015 r., sygn.: I FSK 1131/14, tj.: „Podatnik (nabywca) zatem, niezależnie od tego, czy formalne wady faktury skoryguje notą korygującą, ma prawo do odliczenia z niej podatku naliczonego w terminach przewidzianych w ustawie, o ile oczywiście faktura odzwierciedla rzeczywistą transakcję. W sytuacji bowiem, gdy nie zostaną podważone materialne przesłanki do odliczenia podatku, brak podstaw do negowania prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dotkniętych tymiż nieznaczącymi dla przestrzegania zasady neutralności uchybieniami formalnymi”.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur ustrukturyzowanych otrzymanych od Dostawców w KSeF, w treści których widnieć będzie niepoprawny adres Wnioskodawcy. W konsekwencji, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pozyskania korekt faktur ustrukturyzowanych, w treści których wpisano nieprawidłowy adres Wnioskodawcy.

Konsekwentnie, jeśli faktura ustrukturyzowana dokumentująca rzeczywistą transakcję gospodarczą (tj. sytuację, w której doszło do dostawy towarów/świadczenia usług oraz uiszczono za nie zapłatę) została nadana w KSeF i uzyskała numer identyfikujący, nawet jeśli w swojej treści zawiera błędne dane adresowe Spółki, należy uznać, że została ona skutecznie otrzymana przez Wnioskodawcę w dacie wskazanej w art. 106na ust. 3 ustawy o VAT.

W konsekwencji, właśnie ta data powinna być brana pod uwagę przy ocenie momentu powstania prawa do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:

-       prawidłowe – w zakresie wskazania, czy w sytuacji, gdy Dostawca – mimo obowiązku wystawienia faktury ustrukturyzowanej – przekaże Spółce najpierw fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana (papierową lub elektroniczną) poza KSeF, a faktura ustrukturyzowana zostanie udostępniona Spółce w KSeF dopiero później (np. w kolejnym miesiącu), Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego już na podstawie otrzymanej faktury w formie innej niż ustrukturyzowana – w rozliczeniu za okres spełnienia przesłanek z art. 86 ustawy, bez konieczności oczekiwania na udostępnienie faktury w KSeF,

-       prawidłowe – w zakresie wskazania, czy w sytuacji, gdy Spółka odliczyła VAT naliczony na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie (np. w kolejnym miesiącu) otrzyma w KSeF fakturę ustrukturyzowaną dokumentującą tę samą transakcję, Spółka nie jest zobowiązana do dokonania korekty (przesunięcia) podatku naliczonego odliczonego uprzednio na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana oraz korekty ewidencji, o ile transakcja jest rzeczywista i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy,

-       nieprawidłowe – w zakresie wskazania, czy w sytuacji, gdy w tym samym okresie rozliczeniowym (w ramach jednego miesiąca kalendarzowego) otrzyma najpierw fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie fakturę ustrukturyzowaną w KSeF do tej samej transakcji, to dla celów raportowania Spółka może ująć odliczenie i wykazanie transakcji w ewidencji w oparciu o fakturę ustrukturyzowaną – z zachowaniem momentu odliczenia wynikającego z art. 86 ustawy o VAT oraz definicji „otrzymania” faktury ustrukturyzowanej z art. 106na ust. 3 ustawy,

-       prawidłowe – w zakresie wskazania, w jaki sposób i w jakim okresie rozliczeniowym Spółka powinna ująć – jako nabywca – faktury korygujące (zarówno zwiększające podstawę opodatkowania – „in plus” – jak i zmniejszające podstawę opodatkowania – „in minus”) otrzymane w KSeF w sytuacji, gdy korekta odnosi się do transakcji, dla której najpierw Spółka otrzymała fakturę pierwotną w formie innej niż ustrukturyzowana i odliczyła VAT, a następnie Dostawca „dosłał” fakturę w KSeF, z której Spółka już nie odliczyła VAT,

-       prawidłowe – w zakresie wskazania, czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego oraz zachowania momentu odliczenia zgodnie z art. 86 ustawy, jeżeli otrzymana faktura w formie innej niż ustrukturyzowana nie zawiera wymaganej adnotacji „mechanizm podzielonej płatności”, mimo że transakcja spełnia przesłanki obowiązkowego MPP (art. 108a ust. 1a w zw. z art. 108a), podczas gdy transakcja jest rzeczywista (tzn. doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz Spółki oraz doszło lub dojdzie do uregulowania należności za nie zgodnie z umową między Spółką a Dostawcą) i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy,

-       prawidłowe – w zakresie wskazania, czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego oraz określenia momentu odliczenia zgodnie z art. 86 ustawy, jeżeli otrzyma fakturę wystawioną przez Dostawcę w trybie offline/offline 24, a faktura ta – wbrew zasadom właściwego trybu – nie zostanie następnie przesłana do KSeF (tj. w KSeF nie zostanie jej nadany numer, a tym samym stanowić będzie fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana), podczas gdy transakcja została faktycznie dokonana, tzn. doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz Spółki oraz doszło lub dojdzie do uregulowania należności za nie zgodnie z umową między Spółką a Dostawcą,

-       prawidłowe – w zakresie wskazania, czy otrzymanie przez Spółkę faktury ustrukturyzowanej w KSeF zawierającej błędne dane adresowe nabywcy, przy jednoczesnym wskazaniu prawidłowego numeru NIP Spółki oraz przy założeniu, że faktura dokumentuje rzeczywistą transakcję, wpływa na prawo Spółki do odliczenia VAT naliczonego oraz na moment powstania tego prawa oraz na to, że faktura taka może zostać uznana za „otrzymaną” dla celów odliczenia w dacie nadania numeru KSeF zgodnie z art. 106na ust. 3 ustawy.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 3a ustawy:

W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:

Ponadto, zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Stosownie do art. 106ga ustawy:

W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy:

Według art. 106na ustawy:

Na mocy art. 106nda ustawy (tzw. tryb offline24):

Jak stanowi art. 106nf ustawy (tzw. tryb awaryjny):

Stosownie do art. 106nh ustawy:

Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy:

Natomiast w myśl art. 108a ust. 1a ustawy,:

Na mocy art. 108a ust. 1b ustawy:

W myśl art. 108a ust. 2 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka nabywa od dostawców (dalej: „Dostawcy”) różnego rodzaju towary i usługi, które są wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W przypadku, gdy nabywane towary/usługi podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce, a Dostawcy są – co do zasady – zarejestrowani w Polsce jako czynni podatnicy VAT i są zobowiązani do rozliczenia VAT należnego z tytułu dokonanych transakcji, Spółka otrzymuje od Dostawców faktury dokumentujące dostarczone towary/usługi, na których ujęte są kwoty VAT (dalej: „Faktury Zakupowe”).

Nabywane przez Spółkę od Dostawców towary/usługi nie podlegają zwolnieniu z VAT, są wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności, w odniesieniu do których Spółce co do zasady przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego. W stosunku do Faktur Zakupowych będących przedmiotem wniosku nie zaistnieją negatywne przesłanki do odliczenia podatku naliczonego, które ustawodawca wskazał w art. 88 ustawy o VAT.

Spółka może otrzymywać Faktury Zakupowe wystawione przez Dostawców:

·         poprzez KSeF (plik XML, identyfikowane numerem KSeF), a dodatkowo wizualizacje faktur ustrukturyzowanych (PDF z kodem QR),

·         w trybach szczególnych (off-line, off-line24),

·         poza KSeF (papierowe lub elektroniczne, np. PDF).

W przypadku wystąpienia obowiązkowego mechanizmu podzielonej płatności dla Faktur Zakupowych, Spółka dokonuje płatności za Faktury Zakupowe z obowiązkowym zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, na podstawie art. 108a ust. 1a ustawy.

Ze względu na różne formy udostępniania faktur w praktyce mogą występować następujące scenariusze:

1.    Spółka otrzymuje fakturę ustrukturyzowaną w KSeF, a dodatkowo jej wizualizację.

2.    Spółka otrzymuje fakturę ustrukturyzowaną w KSeF zawierającą błędne dane adresowe nabywcy, przy jednoczesnym prawidłowym numerze NIP Spółki oraz rzeczywistym wykonaniu transakcji.

3.    Spółka otrzymuje fakturę w formacie PDF, a następnie – w tym samym lub kolejnym okresie rozliczeniowym – otrzymuje fakturę ustrukturyzowaną w KSeF dotyczącą tej samej transakcji (dokumenty mogą być zgodne lub różnić się treścią).

4.    Spółka otrzymuje fakturę wystawioną w trybie offline lub offline24, z kodami QR, która:

a)    zostaje później wprowadzona do KSeF albo

b)    nie zostaje wprowadzona do KSeF.

5.    Spółka otrzymuje fakturę poza KSeF (mimo że w niektórych przypadkach dostawca był zobowiązany do jej wystawienia) i nie otrzymuje faktury w KSeF.

6.    Spółka otrzymuje fakturę poza KSeF bez adnotacji „mechanizm podzielonej płatności”, mimo że transakcja spełnia warunki obowiązkowego MPP, a następnie:

a)    otrzymuje fakturę w KSeF zawierającą taką adnotację,

b)    albo nie otrzymuje faktury w KSeF.

8.    Spółka otrzymuje faktury korygujące częściowe (np. rabat, korekta wartości, korekta zakresu świadczenia) w KSeF, pomimo uprzedniego wystawienia przez Dostawcę pierwotnej faktury w PDF, a następnie „dosłania” faktury w KSeF.

Spółka każdorazowo weryfikuje, z którego dokumentu dokonała odliczenia VAT, aby prawidłowo rozliczyć korektę. Jednocześnie Spółka zaznacza, że nie ma wpływu na:

·         to, czy dostawca wystawi fakturę w KSeF czy poza KSeF,

·         moment wprowadzenia faktury do KSeF,

·         ewentualne błędy formalne po stronie dostawcy (np. brak adnotacji o zastosowaniu mechanizmu podzielnej płatności, błędny adres, niespójność dokumentów).

Państwa wątpliwości w pierwszej dotyczą kwestii:

-       czy w sytuacji, gdy Dostawca – mimo obowiązku wystawienia faktury ustrukturyzowanej – przekaże Spółce najpierw fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana (papierową lub elektroniczną) poza KSeF, a faktura ustrukturyzowana zostanie udostępniona Spółce w KSeF dopiero później (np. w kolejnym miesiącu), Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego już na podstawie otrzymanej faktury w formie innej niż ustrukturyzowana – w rozliczeniu za okres spełnienia przesłanek z art. 86 ustawy, bez konieczności oczekiwania na udostępnienie faktury w KSeF (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),

-       czy w sytuacji, gdy Spółka odliczyła VAT naliczony na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie (np. w kolejnym miesiącu) otrzyma w KSeF fakturę ustrukturyzowaną dokumentującą tę samą transakcję, Spółka nie jest zobowiązana do dokonania korekty (przesunięcia) podatku naliczonego odliczonego uprzednio na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana oraz korekty ewidencji, o ile transakcja jest rzeczywista i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy o VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),

-       czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego oraz zachowania momentu odliczenia zgodnie z art. 86 ustawy, jeżeli otrzymana faktura w formie innej niż ustrukturyzowana nie zawiera wymaganej adnotacji „mechanizm podzielonej płatności”, mimo że transakcja spełnia przesłanki obowiązkowego MPP (art. 108a ust. 1a w zw. z art. 108a), podczas gdy transakcja jest rzeczywista (tzn. doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz Spółki oraz doszło lub dojdzie do uregulowania należności za nie zgodnie z umową między Spółką a Dostawcą) i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 5).

Wskazać należy, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. W dyspozycji tego przepisu, jako przesłanki wyłączającej prawo nabywcy (podatnika) do odliczenia podatku naliczonego, nie ujęto przypadku gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, które zostały wystawione wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).

Podstawowa zasada wspólnego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej. Dla istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury (nawet w przypadkach wskazanych wyżej), obok fundamentalnych przesłanek takich jak status odliczającego jako czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT i związek zakupionych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi (u odliczającego) i faktycznie zrealizowana transakcja, również istotne jest to, by nabyta usługa lub towar podlegały opodatkowaniu i nie korzystały przy tym ze zwolnienia od tego podatku.

Istotną kwestią jest odpowiednie udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Prawidłowe wystawienie faktury papierowej, elektronicznej czy ustrukturyzowanej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia. Jej wystawienie bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie powoduje jednak tego, że wadliwie wystawiony dokument nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Podkreślić należy, że wprowadzenie obowiązkowego fakturowania w systemie KSeF nie zmienia zasad związanych z odliczeniem podatku naliczonego przez nabywców. Zatem jeśli jednak nabywca otrzyma fakturę wystawioną przez swojego dostawcę (który jest objęty obligatoryjnym KSeF) poza systemem KSeF (a więc otrzyma wadliwie wystawiony dokument), to będzie mógł odliczyć podatek naliczony wynikający z takiej faktury, pod warunkiem spełnienia pozostałych, materialnych przesłanek uprawniających do odliczenia podatku naliczonego. Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest prawem samoistnym, lecz jest to prawo warunkowe, tzn. nie wynika ono z samego faktu posiadania faktury, lecz z faktu rzeczywistego przeprowadzenia transakcji skutkującej nabyciem towaru lub usługi przez podmiot widniejący na fakturze jako nabywca. Faktura powinna więc prawidłowo odzwierciedlać zdarzenie gospodarcze zarówno pod względem przedmiotowym, jak i podmiotowym. Dla celów skorzystania z prawa do odliczenia istotna jest bowiem prawidłowość materialna faktury, która musi potwierdzać, że w rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi podmiotami w niej wskazanymi, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego towaru lub usługi.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa w kontekście przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że Państwu (czynnemu podatnikowi podatku VAT) przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku VAT naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych dokumentujących nabycie towarów i usług wystawionych przez Dostawców wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, wykorzystywanych przez Państwa do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy. Wystawienie Faktur Zakupowych wbrew obowiązkowi bez użycia KSeF nie pozbawia Państwa prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy.

Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:

Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Powyższe oznacza, że odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 10 oraz ust. 10b pkt 1 ustawy, można dokonać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie następujące przesłanki:

‒    powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabytych towarów i usług,

‒    doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,

‒    podatnik jest w posiadaniu (otrzymał) faktury dokumentującej tę transakcję.

Stosownie do 86 ust. 10c ustawy:

W myśl art. 86 ust. 11 ustawy:

Na mocy art. 86 ust. 13 ustawy:

Zatem prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. W stosunku do faktur podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku:

‒    w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy po otrzymaniu faktury, lub

‒    za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych,

‒    przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących momentu realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych poza KSeF (wbrew ciążącemu na wystawcy obowiązkowi) wskazuję, że prawo do odliczenia podatku naliczonego z Faktury Zakupowej wystawionej poza systemem KSeF powstaje w okresie, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności, nie wcześniej jednak niż w okresie, w którym podatnik otrzymał fakturę, zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy. W analizowanym przypadku, moment ten należy utożsamiać z datą faktycznego otrzymania przez Państwa Faktury Zakupowej poza KSeF.

Z przepisów ustawy odnoszących się do momentu powstania prawa do odliczenia podatku naliczonego wynika, że prawo to powstaje w okresie, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności, nie wcześniej jednak niż w okresie, w którym podatnik otrzymał fakturę. Zasada obowiązuje również po wdrożeniu obowiązkowego KSeF.

Zatem otrzymanie faktury stanowi jeden z elementów niezbędnych do odliczenia podatku VAT. Podatnik, aby móc skorzystać z uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego, musi znajdować się w posiadaniu faktury dokumentującej rzeczywiste nabycie określonego towaru/usługi.

W przypadku faktur ustrukturyzowanych - zgodnie z treścią art. 106na ust. 3 ustawy - faktury ustrukturyzowane są uznane za otrzymane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w dniu przydzielenia im w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę. Datą otrzymania faktury ustrukturyzowanej będzie więc co do zasady data przydzielenia tej fakturze numeru KSeF. Następuje to po przesłaniu pliku xml do systemu oraz weryfikacji czy jest on zgodny z obowiązującą strukturą logiczną oraz czy fakturę wystawia osoba lub podmiot do tej czynności uprawniony.

W odniesieniu do momentu odliczenia podatku VAT naliczonego w sytuacji, gdy podatnik otrzyma fakturę wystawioną poza KSeF, mimo istnienia obowiązku wystawienia jej w KSeF, trzeba mieć na uwadze, że ustawodawca konstruując przesłanki skorzystania z prawa do odliczenia, posługuje się ogólnym pojęciem faktury. Natomiast w definicji legalnej faktury mieści się zarówno faktura papierowa, faktura elektroniczna, jak i faktura ustrukturyzowana. Zatem wystawienie jakiejkolwiek faktury prawidłowej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia. Z tym, że aby dany dokument mógł stanowić fakturę, musi on zawierać dane wymagane ustawą i przepisami wykonawczymi, a w szczególności odpowiadać treści art. 106e ustawy.

Skoro więc Państwu przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktury wystawionej poza KSeF (jako że dokument ten stanowi fakturę w rozumieniu ustawy i zawiera wszystkie wymagane elementy), moment powstania tego prawa należy wiązać z chwilą faktycznego otrzymania faktury poza Krajowym Systemem e-Faktur. Ewentualne późniejsze wprowadzenie lub przesłanie faktury do systemu KSeF nie ma wpływu na możliwość odliczenia.

W efekcie stwierdzić należy, że data faktycznego otrzymania faktury wystawionej poza KSeF jest/będzie uznana za datę powstania prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z tego dokumentu, zgodnie z art. 86 ust. 10 w zw. z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy, zakładając spełnienie pozostałych warunków. Termin ten nie zmieni się, gdy faktura zostanie później przez Dostawców ponownie wystawiona i przesłana w KSeF.

Późniejsze otrzymanie przez Państwa faktury ustrukturyzowanej wystawionej ponownie przez Dostawców przy użyciu KSeF, dokumentującej tę samą transakcję, do której Dostawca uprzednio wystawił Fakturę Zakupową poza KSeF, nie jest/nie będzie skutkowało koniecznością dokonywania korekty rozliczeń podatkowych sporządzonych z uwzględnieniem danych wynikających z pierwotnie otrzymanej Faktury Zakupowej poza KSeF.

Należy również wskazać, że powołany wyżej art. 88 ustawy, nie przewiduje braku prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury, która nie zawiera wymaganej adnotacji „mechanizm podzielonej płatności”, mimo że transakcja spełnia przesłanki obowiązkowego MPP.

Podsumowując:

1.    W sytuacji, gdy Dostawca – mimo obowiązku wystawienia faktury ustrukturyzowanej – przekaże Spółce najpierw fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana (papierową lub elektroniczną) poza KSeF, a faktura ustrukturyzowana zostanie udostępniona Spółce w KSeF dopiero później (np. w kolejnym miesiącu), Spółce przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego już na podstawie otrzymanej faktury w formie innej niż ustrukturyzowana – w rozliczeniu za okres spełnienia przesłanek z art. 86 ustawy, bez konieczności oczekiwania na udostępnienie faktury w KSeF.

2.    W sytuacji, gdy Spółka odliczyła/odliczy VAT naliczony na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie (np. w kolejnym miesiącu) otrzyma w KSeF fakturę ustrukturyzowaną dokumentującą tę samą transakcję, Spółka nie jest/nie będzie zobowiązana do dokonania korekty (przesunięcia) podatku naliczonego odliczonego uprzednio na podstawie faktury w formie innej niż ustrukturyzowana oraz korekty ewidencji, o ile transakcja jest rzeczywista i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy.

3.    Spółce przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego oraz zachowania momentu odliczenia zgodnie z art. 86 ustawy, jeżeli otrzymana faktura w formie innej niż ustrukturyzowana nie zawiera wymaganej adnotacji „mechanizm podzielonej płatności”, mimo że transakcja spełnia przesłanki obowiązkowego MPP, podczas gdy transakcja jest rzeczywista (tzn. doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz Spółki oraz doszło lub dojdzie do uregulowania należności za nie zgodnie z umową między Spółką a Dostawcą) i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 2 i 5 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii, czy w sytuacji, gdy w tym samym okresie rozliczeniowym (w ramach jednego miesiąca kalendarzowego) otrzyma najpierw fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie fakturę ustrukturyzowaną w KSeF do tej samej transakcji, to dla celów raportowania Spółka może ująć odliczenie i wykazanie transakcji w ewidencji w oparciu o fakturę ustrukturyzowaną – z zachowaniem momentu odliczenia wynikającego z art. 86 ustawy oraz definicji „otrzymania” faktury ustrukturyzowanej z art. 106na ust. 3 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

Odnosząc się do Państwa wątpliwości podkreślić należy, że podatnicy, którzy wystawiali faktury poza KSeF i wydawali je nabywcom również poza systemem, nie powinni dosyłać do systemu takich dokumentów. KSeF służy do wystawiania faktur, a nie do raportowania o wcześniej wystawionych i wprowadzonych do obrotu prawnego fakturach. W ww. przypadku fakt wystawienia faktury poza KSeF jest nieodwracalny, a wystawione poza KSeF dokumenty (pomimo istnienia obowiązku wystawienia ich w KSeF) nie powinny być następczo dosyłane do systemu.

Jak wskazano powyżej, w definicji legalnej faktury mieści się zarówno faktura papierowa, faktura elektroniczna, jak i faktura ustrukturyzowana. Zatem wystawienie jakiejkolwiek faktury prawidłowej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia.

Zatem, skoro jako pierwszą otrzymają Państwo fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana, to ta faktura stanowi dla Państwa podstawę do odliczenie podatku naliczonego.

Podsumowując, w sytuacji, gdy w tym samym okresie rozliczeniowym (w ramach jednego miesiąca kalendarzowego) Spółka otrzyma najpierw fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana, a następnie fakturę ustrukturyzowaną w KSeF do tej samej transakcji, to dla celów raportowania Spółka nie może ująć odliczenia i wykazać transakcji w ewidencji w oparciu o fakturę ustrukturyzowaną.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytanie oznaczonego we wniosku nr 3 jest nieprawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii w jaki sposób i w jakim okresie rozliczeniowym powinni Państwo ująć – jako nabywca – faktury korygujące (zarówno zwiększające podstawę opodatkowania – „in plus” – jak i zmniejszające podstawę opodatkowania – „in minus”) otrzymane w KSeF w sytuacji, gdy korekta odnosi się do transakcji, dla której najpierw Spółka otrzymała fakturę pierwotną w formie innej niż ustrukturyzowana i odliczyła VAT, a następnie Dostawca „dosłał” fakturę w KSeF, z której Spółka już nie odliczyła VAT, biorąc pod uwagę, że faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną w dniu nadania numeru KSeF, a prawo do odliczenia i jego moment podlegają zasadom z art. 86 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).

W myśl art. 29a ust. 1 ustawy:

Według art. 29a ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy:

Zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy wynika:

Na podstawie art. 29a ust. 15 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 17 ustawy:

Z kolei według art. 29a ust. 18 ustawy:

Na postawie art. 106j ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 106j ust. 4 ustawy:

Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania ulega podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”). W ramach powyższego rozróżnienia można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich wystawienia:

·      jeżeli korekta spowodowana jest przyczynami powstałymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna;

·      w sytuacji, gdy korekta jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży (przykładowo zaistniały nowe okoliczności transakcji skutkujące zwiększeniem podstawy opodatkowania), korekta powinna być dokonana w deklaracji podatkowej za miesiąc, w którym wystawiono fakturę korygującą. Taki przypadek będzie miał miejsce, gdy w fakturze pierwotnej podatek należny został wykazany w prawidłowej wysokości, natomiast przyczyna korekty powstała później i nie była możliwa do przewidzenia w momencie wystawienia faktury pierwotnej.

Z powołanych wyżej przepisów ustawy dotyczących faktur korygujących wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również, gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen.

Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie przewiduje odrębnych regulacji w zakresie zasad odliczania podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur korygujących zwiększających podstawę opodatkowania, wobec czego zastosowanie znajdują ogólne zasady dotyczące ujmowania faktur dokumentujących nabycie krajowe.

Ponadto, jak to już wskazano powyżej, w przypadku faktur ustrukturyzowanych - zgodnie z treścią art. 106na ust. 3 ustawy - faktury ustrukturyzowane są uznane za otrzymane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w dniu przydzielenia im w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę. Datą otrzymania faktury ustrukturyzowanej będzie więc co do zasady data przydzielenia tej fakturze numeru KSeF.

W związku z powyższym, prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury korygującej „in plus” będzie realizowane na zasadach określonych w art. 86 ust. 10 oraz ust. 10b ustawy, tj. w rozliczeniu za okres, w którym zgodnie z art. 106na ust. 3 ustawy, otrzymają Państwo daną fakturę korygującą w KSeF, albo w jednym z trzech kolejnych okresów rozliczeniowych, bez konieczności korygowania okresu rozliczeniowego, w którym rozliczona została faktura pierwotna.

Natomiast według art. 86 ust. 19a ustawy:

Zgodnie z tym przepisem, korekta podatku naliczonego „in minus” powinna zostać dokonana przez Państwa w rozliczeniu za okres, w którym, zgodnie z art. 106na ust. 3 ustawy, otrzymają Państwo Fakturę korygującą wystawioną w KSeF.

Podkreślić jednak należy, że w sytuacji, gdy faktura pierwotna od początku zawierała dane niezgodne z rzeczywistością, a zatem nie przysługiwało Państwu w całości prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury pierwotnej, korekta podatku naliczonego nie będzie dokonywana na podstawie art. 86 ust. 19a ustawy. Ze względu bowiem na zastosowanie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) oraz lit. b) ustawy wystąpi obowiązek skorygowania podatku naliczonego „wstecz”, tj. w rozliczeniu za okres, w którym Państwo w sposób nieprawidłowy skorzystali w całości z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury pierwotnej (korygowanej).

W konsekwencji, w sytuacji, gdy korekta faktury odnosi się do transakcji, dla której najpierw Spółka otrzymała fakturę pierwotną w formie innej niż ustrukturyzowana i odliczyła VAT, a następnie Dostawca „dosłał” fakturę w KSeF, z której Spółka już nie odliczyła VAT, powinni Państwo ująć – jako nabywca – faktury korygujące (zarówno zwiększające podstawę opodatkowania – „in plus” – jak i zmniejszające podstawę opodatkowania – „in minus”) otrzymane w KSeF, w rozliczeniu za okres, w którym, zgodnie z art. 106na ust. 3 ustawy, otrzymają Państwo fakturę korygującą wystawioną w KSeF.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 oceniając całościowo jest prawidłowe.

Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego oraz określenia momentu odliczenia zgodnie z art. 86 ustawy, jeżeli otrzyma fakturę wystawioną przez Dostawcę w trybie offline/offline 24, a faktura ta – wbrew zasadom właściwego trybu – nie zostanie następnie przesłana do KSeF (tj. w KSeF nie zostanie jej nadany numer, a tym samym stanowić będzie fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana), podczas gdy transakcja została faktycznie dokonana, tzn. doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz Spółki oraz doszło lub dojdzie do uregulowania należności za nie zgodnie z umową między Spółką a Dostawcą (pytanie oznaczone we wniosku nr 6).

Jak już wskazano z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy wynika, że jednym z warunków dokonania odliczenia podatku VAT jest posiadanie przez podatnika faktury dokumentującej zakup związany z działalnością opodatkowaną podatkiem. Zatem otrzymanie faktury przez podatnika wyznacza moment, od którego możliwe jest zrealizowanie tego prawa.

W przepisach dotyczących faktur ustrukturyzowanych znajdują się regulacje precyzujące datę otrzymania faktury, które należy uwzględnić przy ocenie przesłanki, o której mowa art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a ustawy, powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Do okoliczności dotyczących ww. Państwa wątpliwości, zastosowanie znajdą przepisy art. 106nda ustawy oraz art. 106nh ustawy.

Należy wskazać, że faktury wystawione w trybie offline24 (art. 106nda ust. 1 ustawy) oraz w trybie offline niedostępność KSeF (art. 106nh ust. 1 ustawy) nie są jakimikolwiek fakturami elektronicznymi lecz są fakturami wystawionymi wg wzoru dla faktury ustrukturyzowanej.

Co więcej tryb tzw. offline24 jest trybem, który może być na co dzień stosowany przez podatników (jest to rozwiązanie pozwalające na wystawienie faktur m.in. w przypadku problemów technicznych po stronie wystawcy), a wystawca ma obowiązek najpóźniej w następnym dniu roboczym po dniu jej wystawienia przesłać ją do KSeF. Ponadto za fakturę wystawioną w trybie offline24 uznaje się także fakturę ustrukturyzowaną, jeżeli data jej przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur jest późniejsza niż data, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wskazana na tej fakturze.

Jednocześnie przepisy art. 106nda ust. 11 ustawy, wprost wskazują, że za datę otrzymania faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1, uznaje się datę przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur. Jedynie w przypadku udostępnienia faktury, o której mowa w ust. 1, na rzecz nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę otrzymania tej faktury uznaje się datę faktycznego otrzymania tej faktury przez nabywcę.

Ponadto w przypadku planowanych przerw technicznych tzw. tryb offline (tj. w okresie trwania niedostępności KSeF), podatnik – zgodnie z art. 106nh ustawy – również ma możliwość wystawienia faktury zgodnie z wzorem faktury ustrukturyzowanej (art. 106nh ust. 1 ustawy), a następnie obowiązany jest przesłać fakturę do KSeF w celu przydzielenia jej numeru KSeF – nie później niż w następnym dniu roboczym po dniu zakończenia okresu trwania niedostępności KSeF. Do faktur wystawionych w tym trybie (tj. w okresie trwania niedostępności KSeF), odpowiednio stosuje się przepisy art. 106nda ust. 4-15 ustawy, a zatem również te dotyczące daty wystawienia oraz otrzymania faktury offline24. Zatem także datą otrzymania faktury wystawionej zgodnie z przepisami art. 106nh ustawy (w trybie offline – niedostępności KSeF) jest co do zasady data wskazana w art. 106nda ust. 11 ustawy, tj. data przydzielenia numeru identyfikującego tę fakturę w KSeF.

Jeżeli jednak z jakichś przyczyn wystawca, mimo ciążących na nim obowiązków dot. wystawiania faktur w KSeF, nie realizował tych obowiązków, w tym nie przesyłał zgodnie z przepisami do KSeF faktur wystawionych w ww. trybach (co w świetle powyższych regulacji jest działaniem nieprawidłowym ze strony sprzedawcy), to otrzymanie faktury poza KSeF będzie uprawniało Państwa do odliczenia podatku w rozliczeniu za okres jej otrzymania poza KSeF, bądź w jednym z trzech kolejnych miesięcy.

Podsumowując, jeżeli Spółka otrzyma fakturę wystawioną przez Dostawcę w trybie offline/offline 24, a faktura ta – wbrew zasadom właściwego trybu – nie zostanie następnie przesłana do KSeF (tj. w KSeF nie zostanie jej nadany numer, a tym samym stanowić będzie fakturę w formie innej niż ustrukturyzowana), podczas gdy transakcja została faktycznie dokonana, tzn. doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług na Państwa rzecz, Spółce przysługuje/będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego za okres otrzymania tej faktury poza KSeF, bądź w jednym z trzech kolejnych miesięcy.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 6 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii, czy otrzymanie przez Spółkę faktury ustrukturyzowanej w KSeF zawierającej błędne dane adresowe nabywcy, przy jednoczesnym wskazaniu prawidłowego numeru NIP Spółki oraz przy założeniu, że faktura dokumentuje rzeczywistą transakcję, wpływa na prawo Spółki do odliczenia VAT naliczonego oraz na moment powstania tego prawa oraz na to, że faktura taka może zostać uznana za „otrzymaną” dla celów odliczenia w dacie nadania numeru KSeF zgodnie z art. 106na ust. 3 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 7).

Jak stanowi art. 106e ust. 1 ustawy:

Z powołanego wyżej przepisu wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien wynikać z zawartej umowy.

Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. Zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwości jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.

Wskazanie przez Państwa kontrahenta błędnego adresu, przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu numeru NIP Spółki – jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru lub usługi, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

Podsumowując, otrzymanie przez Spółkę faktury ustrukturyzowanej w KSeF zawierającej błędne dane adresowe nabywcy, przy jednoczesnym wskazaniu prawidłowego numeru NIP Spółki oraz przy założeniu, że faktura dokumentuje rzeczywistą transakcję, nie wpływa na prawo Spółki do odliczenia VAT naliczonego oraz na moment powstania tego prawa. Faktura taka może zostać uznana za „otrzymaną” dla celów odliczenia podatku VAT w dacie nadania numeru KSeF zgodnie z art. 106na ust. 3 ustawy.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 7 jest prawidłowe.

Podkreślić należy, że korzystanie z faktur poza KSeF powinno być wyjątkiem i powinno ono ograniczać się jedynie do sytuacji przewidzianych w ustawie o VAT i przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

-        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.