0112-KDIL1-3.4012.294.2026.2.KK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie wskazania, że:

-       udostępnienie przez Państwa Zakwaterowania poza „C” – wariant B stanowić będzie odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, a tym samym czy będą Państwo zobowiązani do rozliczenia VAT należnego w tym zakresie (pytanie oznaczone we wniosku nr 7),

-       korzystanie przez Państwa z Usług pośrednika w celu realizacji udostępnienia Zakwaterowania poza „C” stanowić będzie, w relacji z Pracownikiem delegowanym, odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, a tym samym będą Państwo zobowiązani do rozliczenia VAT należnego w tym zakresie (pytanie oznaczone we wniosku nr 8),

-    będzie Państwu przysługiwać prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającą z faktur dotyczących Kosztów zakwaterowania poza „C” – wariant B (pytanie oznaczone we wniosku nr 9),

-       będzie Państwu przysługiwać prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającą z faktur dotyczących Kosztów pośrednika (pytanie oznaczone we wniosku nr 10).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

„F” Poland spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca”) jest członkiem międzynarodowej grupy kapitałowej „F” (dalej: „Grupa”) (...). Spółką macierzystą Grupy jest południowokoreańska spółka „F” z siedzibą w (…) w Korei Południowej (dalej: „Spółka macierzysta”).

(...).

(…). Działalność Grupy ma charakter międzynarodowy. Zakłady produkcyjne oraz centra badawczo-rozwojowe zlokalizowane są w (...).

Grupa prowadzi działalność również w Polsce poprzez Wnioskodawcę. Spółka macierzysta posiada 100% udziałów w kapitale zakładowym Wnioskodawcy.

Siedziba oraz zakłady produkcyjne Wnioskodawcy znajdują się na terenie „C” Specjalnej Strefy Ekonomicznej w „C”. Wnioskodawca prowadzi działalność na terenie Polski od 2011 r.

Wnioskodawca, stanowiący kluczowe ogniwo w procesie produkcyjnym oraz łańcuchu dostaw Grupy, prowadzi podlegającą opodatkowaniu, na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, dalej: „Ustawa o VAT”), podatkiem od towarów i usług (dalej: „VAT”) działalność gospodarczą w zakresie produkcji (...).

Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności, jest produkcja pozostałych części i akcesoriów do pojazdów silnikowych, z wyłączeniem motocykli (PKD 29.32.Z). Pozostała działalność obejmuje w szczególności:

·         produkcję pozostałego sprzętu transportowego (PKD 30),

·         instalowanie maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia (PKD 33.20.Z),

·         prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych i technicznych (PKD 72.10.Z),

·         transport drogowy towarów (PKD 49.41.Z),

·         wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z).

Wnioskodawca jest istotnym pracodawcą w regionie. Przeciętne zatrudnienie w 2025 r. kształtowało się na poziomie (...). Dla „C” oraz okolicznych miejscowości Wnioskodawca pozostaje znaczącym pracodawcą, zapewniającym zatrudnienie wielu osobom z regionu. Działalność Wnioskodawcy jest spójna z celami rozwojowymi „C” samorządu oraz z założeniami funkcjonowania „C” Specjalnej Strefy Ekonomicznej.

Wnioskodawca swoją działalnością przyczynia się nie tylko do utrzymania stabilnego poziomu zatrudnienia w regionie, lecz także do rozwoju regionu w obszarze innowacji i nowoczesnych technologii. Obecność Wnioskodawcy na lokalnym rynku wpływa pozytywnie na rozpoznawalność regionu oraz wzmacnia pozycję „C” Specjalnej Strefy Ekonomicznej jako atrakcyjnego miejsca dla inwestorów.

Ze względu na wysoki stopień specjalizacji produkcji, przyjęte w Grupie standardy organizacyjne, metody zarządzania, potrzeby decyzyjne oraz zasady działalności, a także potrzebę wewnętrznego transferu wiedzy i kompetencji, Wnioskodawca, w celu zapewnienia prawidłowej i efektywnej realizacji działalności gospodarczej, korzysta z delegowania do pracy w Polsce pracowników Grupy (dalej: „Delegacja”).

Delegacja obejmuje pracowników Spółki macierzystej, którzy zostają oddelegowani do pracy u Wnioskodawcy w Polsce. W ujęciu ogólnym delegacja stanowi odpowiedź na potrzeby biznesowe Grupy, natomiast z perspektywy Wnioskodawcy służy przede wszystkim pozyskiwaniu wysoko wykwalifikowanej kadry, transferowi know-how, rozwojowi działalności, doskonaleniu i porządkowaniu procesów produkcyjnych oraz wdrażaniu innowacyjnych rozwiązań prowadzonej działalności gospodarczej.

Delegacja ma na celu również utrzymywanie standardów jakościowych wyznaczonych przez Grupę, w tym Spółkę macierzystą oraz realizację jej założeń gospodarczych. Ze względu na szczegółową znajomość struktury Grupy, jej produktów, procesów produkcyjnych oraz planów rozwojowych, pracownicy delegowani stanowią kluczowe wsparcie dla Wnioskodawcy. Ich relokacja do Polski umożliwia utrzymanie tempa rozwoju działalności Wnioskodawcy, wspiera pozyskiwanie nowych klientów oraz przyczynia się do dalszego rozwoju Grupy.

Delegacja odbywa się zgodnie z potrzebami Wnioskodawcy oraz w ramach możliwości organizacyjnych Spółki macierzystej. W ramach Delegacji Spółka macierzysta deleguje do pracy u Wnioskodawcy, z Korei Południowej do Polski, specjalistów posiadających wysokie kwalifikacje zawodowe, w tym przedstawicieli kadry zarządzającej wyższego szczebla, zatrudnionych w działach: sprzedaży, jakości sprzedaży, zarządzania finansami, badań i technologii oraz produkcji. Delegacją objęty jest również pracownik Spółki Macierzystej, który pełni funkcję Prezesa Zarządu Wnioskodawcy.

Pracownicy wyznaczani do Delegacji muszą spełniać standardy jakościowe obowiązujące w Grupie. W szczególności wymaga się od nich:

·         co najmniej dwuletniego stażu pracy w strukturach Grupy,

·         posiadania kwalifikacji oraz umiejętności odpowiadających charakterowi i wymaganiom danego stanowiska,

·         znajomości języka obcego w stopniu co najmniej komunikatywnym,

·         rozwiniętych umiejętności interpersonalnych umożliwiających efektywną współpracę w środowisku międzynarodowym,

·         zdolności adaptacji do odmiennych warunków kulturowych oraz

·         dobrej znajomości struktury organizacyjnej, zasad funkcjonowania oraz specyfiki działalności Grupy.

Pracownicy delegowani do pracy u Wnioskodawcy będą dalej indywidualnie określani jako „Pracownik delegowany”, a łącznie jako „Pracownicy delegowani”.

Pracownik delegowany świadczy pracę na rzecz Wnioskodawcy na podstawie umowy o pracę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r. poz. 277). Miejscem wykonywania pracy przez Pracownika delegowanego jest miejscowość siedziby oraz zakładów produkcyjnych Wnioskodawcy, tj. „C”.

W okresie Delegacji Pracownik delegowany nie może nawiązywać innych stosunków pracy niż stosunek pracy łączący go z Wnioskodawcą.

Delegacja obejmuje okres od dwóch do pięciu lat, przy czym w przypadku Pracowników delegowanych na stanowiskach wykonawczych (executive) czas Delegacji nie jest z góry określony. Po zakończeniu Delegacji Pracownicy delegowani powracają do Korei Południowej.

W ramach Delegacji Pracownik delegowany może przyjechać do Polski wraz z rodziną, rozumianą jako współmałżonek (żona lub mąż) i/lub dziecko lub dzieci (dalej: „Rodzina Pracownika delegowanego”). W uzasadnionych przypadkach, w szczególności ze względu na stan zdrowia, w skład Rodziny Pracownika delegowanego mogą wchodzić również rodzice Pracownika delegowanego lub rodzice jego współmałżonka, jeżeli zachodzi potrzeba sprawowania nad nimi opieki przez Pracownika delegowanego lub jego współmałżonka.

Po zakończeniu Delegacji Rodzina Pracownika delegowanego powraca wraz z nim do Korei Południowej. W przypadku pozostania Rodziny Pracownika delegowanego w Polsce po zakończeniu okresu Delegacji, okres ten nie jest traktowany przez Wnioskodawcę jako część Delegacji. Pracownicy delegowani uzyskują przychody ze stosunku pracy zawartego z Wnioskodawcą, które podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce (dalej: „PIT”). W okresie Delegacji Pracownicy delegowani nie osiągają przychodów w Korei Południowej.

Pracownicy delegowani posiadają status polskich rezydentów podatkowych w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 592), dalej: „Ustawa o PIT”.

W okresie Delegacji Wnioskodawca ponosi następujące koszty (koszty odnoszące się do istniejącego obecnie u Wnioskodawcy stanu faktycznego), które są rozpoznawane przez Wnioskodawcę jako przychód po stronie Pracownika delegowanego:

·       zakwaterowanie Pracownika delegowanego w „C” (lub bezpośrednich okolicach) zwane dalej: „Zakwaterowaniem w C”. W skład Zakwaterowania w „C” wchodzą koszty czynszu najmu mieszkania oraz opłat eksploatacyjnych – media, zwane dalej „Kosztami zakwaterowania w C”. Zakwaterowanie w „C” jest udostępniane przez Wnioskodawcę Pracownikowi delegowanemu. Zakwaterowanie w „C” nie stanowi własności Wnioskodawcy. Wnioskodawca najmuje Zakwaterowanie w „C”. Wnioskodawca bezpośrednio ponosi Koszty zakwaterowania w „C”, tj. na jego rzecz wystawiane są dokumenty sprzedaży w tym zakresie. Wnioskodawca jest stroną umów związanych z Kosztami zakwaterowania w „C”. Proces decyzyjny w zakresie Zakwaterowania w „C” zachodzi po stronie Wnioskodawcy;

·       zakwaterowanie Pracownika delegowanego w „D” lub w „E” (lub bezpośrednich okolicach), zwane dalej: „Zakwaterowaniem poza „C” – wariant A”. W skład Zakwaterowania poza „C” – wariant A wchodzą koszty czynszu najmu mieszkania oraz opłat eksploatacyjnych – media, zwane dalej „Kosztami zakwaterowania poza „C” – wariant A”. Zakwaterowanie poza „C” – wariant A jest najmowane przez Pracownika delegowanego. Wnioskodawca pośrednio ponosi Koszty zakwaterowania poza „C” – wariant A. Pracownik delegowany jest stroną umów związanych z Kosztami zakwaterowania poza „C” – wariant A. Wnioskodawca zwraca Pracownikowi delegowanemu Koszty zakwaterowania poza „C” – wariant A w formie zryczałtowanego dodatku do wynagrodzenia za pracę. Pracownik delegowany wybiera Zakwaterowanie poza „C” – wariant A we własnym zakresie, przy czym kwota ryczałtu kształtuje proces organizacji Zakwaterowania poza „C” – wariant A. Zakwaterowanie poza „C” – wariant A jest obecnie stosowanym sposobem organizacji tego zakwaterowania, tj. właściwym dla stanu faktycznego. Wnioskodawca nie wyklucza organizacji finansowej Zakwaterowania poza „C” – wariant A na zasadach opisanych w punkcie dotyczącym Zakwaterowania w „C” (o czym mowa poniżej w punkcie dotyczącym opisu zdarzenia przyszłego);

·       czesne za edukację przedszkolną lub szkolną dzieci Pracownika delegowanego, zwane dalej: „Kosztami edukacyjnymi”. Dzieci Pracownika delegowanego uczęszczają do placówek oświatowych anglojęzycznych ze względu na brak lub niewystarczającą znajomość języka polskiego dla celów prawidłowej realizacji obowiązku edukacji szkolnej dla osób poniżej 18 roku życia w Polsce. Ze względu na brak właściwej oferty edukacyjnej w „C”, dzieci Pracownika delegowanego uczęszczają do placówek oświatowych położonych w „D” lub w „E” (lub bezpośrednich okolicach). Placówki oświatowe, ze względu na brak dostatecznej świadomości i rozeznania Pracownika delegowanego w ofercie takich placówek w Polsce są rekomendowane przez Wnioskodawcę Pracownikowi delegowanemu, niemniej ostateczna decyzja co do wyboru placówki oświatowej pozostaje w gestii Pracownika delegowanego. Koszty edukacyjne są ponoszone pośrednio przez Wnioskodawcę. Pracownik delegowany jest stroną umów związanych z Kosztami edukacyjnymi. Wnioskodawca zwraca Pracownikowi delegowanemu Koszty edukacyjne w formie dodatku do wynagrodzenia za pracę;

·        opłaty legalizacyjne Pracownika delegowanego i/lub Rodziny pracownika delegowanego, zwane dalej „Kosztami legalizacyjnymi”. W skład Kosztów legalizacyjnych wchodzą opłaty związane z legalizacją pobytu Pracownika delegowanego i/lub Rodziny pracownika delegowanego takie jak koszty wydania prawa jazdy oraz związanych z tym badań lekarskich, koszty meldunkowe, koszty niezbędnych pełnomocnictw, oraz opłaty związane z legalizacją zatrudnienia Pracownika delegowanego takie jak koszty niezbędnych pełnomocnictw oraz badań medycyny pracy. Koszty legalizacyjne są ponoszone bezpośrednio przez Wnioskodawcę;

·        koszty polis ubezpieczeniowych na życie oraz od Następstw Nieszczęśliwych Wypadków Pracownika delegowanego, koszty pakietów prywatnej opieki medycznej Pracownika delegowanego, zwane dalej: „Kosztami ubezpieczenia”. Koszty ubezpieczenia są ponoszone przez Wnioskodawcę z powodu braku objęcia Pracownika ubezpieczeniami Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz składką zdrowotną Narodowego Funduszu Zdrowia, wynikającego z postanowień umowy o zabezpieczeniu społecznym między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Korei, podpisanej w Warszawie dnia 25 lutego 2009 r. (Dz. U. z 2010 r., nr 35, poz. 192). Dla Pracowników delegowanych uzyskiwane są zaświadczenia KR-PL1 (zaświadczenia o podleganiu Narodowemu Systemowi Emerytalnemu Korei Południowej). Koszty ubezpieczenia są ponoszone bezpośrednio przez Wnioskodawcę, zwane dalej łącznie: „Kosztami delegacji”.

W okresie Delegacji Wnioskodawca będzie ponosić następujące Koszty delegacji (koszty związane z planowanym zdarzeniem przyszłym, które ma wystąpić u Wnioskodawcy):

·       w związku z planowanym wdrożeniem przez Wnioskodawcę finansowego modelu organizacji zakwaterowania Pracownika delegowanego w „D” lub w „E” (lub bezpośrednich okolicach) na zasadach Zakwaterowania w „C”, Wnioskodawca w przyszłości będzie ponosić koszty zakwaterowania Pracownika delegowanego w „D” lub w „E” (lub bezpośrednich okolicach), zwane dalej: „Zakwaterowaniem poza „C” – wariant B”. W skład Zakwaterowania poza „C” – wariant B wchodzić będą koszty czynszu najmu mieszkania oraz opłat eksploatacyjnych – media, zwane dalej „Kosztami zakwaterowania poza „C” – wariant B”. Zakwaterowanie poza „C” – wariant B będzie udostępniane przez Wnioskodawcę Pracownikowi delegowanemu. Zakwaterowanie poza „C” – wariant B nie będzie stanowić własności Wnioskodawcy ani nie będzie jego towarem handlowym. Wnioskodawca będzie najmować Zakwaterowanie poza „C” – wariant B. Wnioskodawca będzie bezpośrednio ponosić Koszty zakwaterowania poza „C” – wariant B, tj. na jego rzecz wystawiane będą dokumenty sprzedaży w tym zakresie. Wnioskodawca będzie stroną umów związanych z Kosztami zakwaterowania poza „C” – wariant B. Proces organizacyjny w zakresie Zakwaterowania poza „C” – wariant B zachodzić będzie po stronie Wnioskodawcy;

·       Wnioskodawca będzie ponosić również koszty usług pośrednika nieruchomości (dalej: „Usługi pośrednika” w odniesieniu do Zakwaterowania w „C” oraz Zakwaterowania poza „C” – wariant B, zwane dalej „Kosztami pośrednika”. Koszty pośrednika będą dokumentowane wystawianymi na rzecz Wnioskodawcy dokumentami sprzedaży. Wnioskodawca będzie stroną umów związanych z Usługami pośrednika.

Koszty delegacji ponoszone są przez Wnioskodawcę na podstawie i w wymiarze przyjętych i stosowanych w Grupie regulaminów wewnętrznych oraz zasadach delegowania Pracowników delegowanych.

Lokalizacja Zakwaterowania poza „C” – wariant A oraz lokalizacja Zakwaterowania poza „C” – wariant B, oprócz zasad, o których mowa w poprzednim zdaniu, podyktowana jest/będzie w sposób akcesoryjny położeniem placówek edukacyjnych, do których uczęszczają/będą uczęszczać dzieci Pracownika delegowanego. Dzieci Pracownika delegowanego uczęszczają /uczęszczać będą do placówek oświatowych anglojęzycznych – ze względu na brak lub niewystarczającą znajomość języka polskiego dla celów prawidłowej realizacji obowiązku edukacji szkolnej dla osób poniżej 18 roku życia w Polsce. Ze względu na brak właściwej oferty edukacyjnej w „C”, dzieci Pracownika delegowanego uczęszczają/uczęszczać będą do placówek oświatowych położonych w „D” lub w „E” (lub bezpośrednich okolicach).

W zakres Kosztów delegacji nie wchodzą diety i inne należności przysługujące pracownikom zgodnie z Kodeksem pracy, należne Pracownikom delegowanym w przypadku podróży służbowych. Wnioskodawca posiada status dużego przedsiębiorcy w rozumieniu Załącznika nr 1 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z dnia 26.06.2014 r. z późn. zm.) oraz Ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1790).

Pytania

1.    Czy udostępnienie przez Wnioskodawcę Zakwaterowania poza „C” – wariant B stanowić będzie odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 Ustawy o VAT, a tym samym czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozliczenia VAT należnego w tym zakresie? (pytanie oznaczone we wniosku nr 7)

2.    Czy korzystanie przez Wnioskodawcę z Usług pośrednika stanowić będzie odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 Ustawy o VAT, a tym samym czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozliczenia VAT należnego w tym zakresie? (pytanie oznaczone we wniosku nr 8)

3.    Czy Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającą z faktur dotyczących Kosztów zakwaterowania poza „C” – wariant B? (pytanie oznaczone we wniosku nr 9)

4.    Czy Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, przysługiwać będzie prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającą z faktur dotyczących Kosztów pośrednika? (pytanie oznaczone we wniosku nr 10)

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.    Udostępnienie przez Wnioskodawcę Zakwaterowania poza „C” – wariant B nie będzie stanowić odpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 Ustawy o VAT, a tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozliczenia VAT należnego w odniesieniu do udostępnienia Zakwaterowania poza „C” – wariant B.

2.    Korzystanie przez Wnioskodawcę z Usług pośrednika nie będzie stanowić w relacji Wnioskodawcy z Pracownikiem delegowanym odpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 Ustawy o VAT, a tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do rozliczenia VAT należnego w odniesieniu do udostępnienia Zakwaterowania poza „C” – wariant B.

3.    Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającą z faktur dotyczących Kosztów zakwaterowania poza „C” – wariant B.

4.    Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającą z faktur dotyczących Kosztów pośrednika.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad 1.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zagadnienie dostawy towarów precyzuje art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, zgodnie z którym rozumie się przez to przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT.

Zasadniczo dla uznania, że świadczenie usług podlega opodatkowaniu VAT warunkiem koniecznym jest „odpłatność” za daną usługę. Niemniej w enumeratywnie wymienionych przypadkach również nieodpłatne świadczenie usług traktowane jest jako czynności podlegająca opodatkowaniu VAT, albowiem, stosownie do art. 8 ust. 2 Ustawy o VAT, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1)    użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;

2)    nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Dla stwierdzenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy art. 8 ust. 2 Ustawy o VAT, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia, tj. w szczególności należy ustalić, czy służy celom innym niż działalność gospodarcza podatnika, czy też służy celom działalności gospodarczej. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu VAT nie zostanie spełniona i tym samym art. 8 ust. 2 Ustawy o VAT, nie znajdzie zastosowania.

W świetle powyższego, wyłącznie nieodpłatne świadczenia usług, które są przeznaczone do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika stanowią czynności opodatkowane VAT. Są to zatem te nieodpłatne świadczenia, które odbywają się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej, a jedynie zaspokajają prywatne/osobiste potrzeby pracowników. Jeżeli natomiast nieodpłatne świadczenie usług będzie wykonane w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, wówczas takiego świadczenia nie można uznać za opodatkowane VAT. Przez świadczenie usług na cele niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami działalności gospodarczej i jest ukierunkowane na zupełnie inne cele niż cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą (np. cele prywatne, cele społeczne).

W kontekście zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że nieodpłatne świadczenie usług przez Wnioskodawcę jako pracodawcę na rzecz Pracowników delegowanych może zostać uznane za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 Ustawy o VAT, jeżeli świadczone na cele osobiste Pracownika. A contrario, jeżeli świadczenie usług nie jest związane z celami osobistymi Pracownika delegowanego i jest związane z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy – podatnika świadczącego nieodpłatnie usługi, wówczas takie świadczenie nie jest uznane za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 Ustawy o VAT. W konsekwencji takie świadczenie usług, tj. nie na cele osobiste Pracownika oraz związane z działalnością gospodarczą nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Z kolei, przez usługi związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, należy rozumieć te świadczenia, które są wykonywane w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa, jego rozwojem, kontynuacją działalności, w tym w związku z zapewnieniem odpowiednio wykwalifikowanej kadry pracowniczej. Zatem w celu zweryfikowania czy świadczenie podlega opodatkowaniu VAT, w pierwszej kolejności należy sprawdzić czy takie świadczenie usług jest dokonywane na cele Pracownika delegowanego, czy też na cele prowadzonej przez Wnioskodawcę jako pracodawcę działalności gospodarczej.

Z braku definicji legalnej pojęcia „celów/potrzeb osobistych” w Ustawie o VAT, należy odwołać się w pierwszej kolejności do Słownika Języka Polskiego, zgodnie z którym potrzebami „osobistymi” są takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby” i które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tą osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika, czy pełnioną funkcją.

Zatem można przyjąć, że potrzebami osobistymi są te, których realizacja nie jest związana, np. ze stosunkiem pracy, których zaspokojenie wynika z dobrej woli podatnika i służy jedynie pracownikowi lub innym osobom. Natomiast potrzeby biznesowe to te, które przede wszystkim służą podatnikowi i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Ponadto, dla celów zdefiniowania „celów/potrzeb osobistych” należy posłużyć się wypracowanym na tym tle orzecznictwem, którego podstawę stanowi orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 16 października 1997 r., sygn. akt C-258/95. W tym, orzeczeniu Trybunał rozważał, czy bezpłatny przewóz pracowników na teren przedsiębiorstwa stanowi świadczenie usług za wynagrodzeniem w rozumieniu artykułu 6 (2)(b) VI Dyrektywy (opodatkowane VAT). Trybunał wskazał, że w większości sytuacji usługi transportowe świadczone nieodpłatnie na rzecz pracowników podlegają opodatkowaniu. Jednak zdarza się, że usługi transportowe świadczone przez pracodawcę są jedyną możliwością dowozu pracowników do miejsca pracy i wówczas takie usługi służą celom prowadzonej przez pracodawcę działalności gospodarczej. Wówczas osobiste korzyści uzyskiwane przez pracowników mają znaczenie drugorzędne w stosunku do korzyści gospodarczych, zaś artykuł 6(2)(b) VI Dyrektywy nie ma zastosowania.

W związku z powyższym, wskazać należy, że nawet jeżeli Pracownik delegowany osiąga pewne korzyści osobiste, lecz stanowią one drugorzędna wartość w stosunku do korzyści gospodarczych Wnioskodawcy, a zatem celów działalności gospodarczej, wówczas takie świadczenie nie będzie stanowić odpłatnego świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu VAT na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 Ustawy o VAT.

Równocześnie zauważyć należy, że w normalnych okolicznościach użyczenie lokali mieszkalnych pracownikom służy prywatnym celom pracownika, jednakże w określonych okolicznościach wymogi prowadzonej działalności (potrzeby przedsiębiorstwa) mogą spowodować konieczność zapewnienia przez pracodawcę lokali mieszkalnych dla pracowników na czas trwania stosunku pracy.

Zdaniem Wnioskodawcy taka sytuacja może występować w szczególności, gdy polski przedsiębiorca (tu: Wnioskodawca) pozyskuje pracowników z zagranicy, w szczególności z odległych krajów, takich jak Korea Południowa (tu: Pracownicy delegowani), którzy nie mieszkają w Polsce i w zasadzie nie mają możliwości samodzielnego najmu mieszkania.

W takich specyficznych okolicznościach zapewnienie mieszkania pracownikowi służy działalności gospodarczej podatnika, a korzyść osobista uzyskiwana przez pracowników (o ile w ogóle występuje) ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb prowadzonej przez pracodawcę działalności gospodarczej.

Zatem, jeśli z obiektywnych okoliczności wynika, że korzyść przedsiębiorstwa wynikająca z danej czynności ma charakter dominujący nad korzyścią osobistą danego pracownika, to do tej czynności nie znajdzie zastosowania obowiązek jej opodatkowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, w okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, zapewnienie Pracownikom delegowanym Zakwaterowania poza „C” – wariant B (w tym mediów i innych opłat około-czynszowych oraz eksploatacyjnych jako immanentnie związanych z tym Zakwaterowanie poza „C” – wariant B służy działalności gospodarczej Spółki, podlegającej opodatkowaniu VAT, a zatem jest uzasadnione potrzebami prowadzonego przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa.

Jak zostało wskazane wcześniej, aby prowadzić i rozwijać swoją podstawową działalność gospodarczą, Wnioskodawca potrzebuje wykwalifikowanego personelu posiadającego specjalistyczne umiejętności oraz wiedzę ekspercką z zakresu branży, w której działa Wnioskodawca. Brak zagwarantowania przez Wnioskodawcę lokali mieszkalnych Pracownikom delegowanym uniemożliwiałoby natomiast Wnioskodawcy pozyskanie odpowiednio wykwalifikowanej kadry pracowniczej, gdyż tacy pracownicy najprawdopodobniej nie podjęliby wówczas zatrudnienia u Wnioskodawcy.

Podkreślenia wymaga również, że obowiązujące w Grupie zasady Delegacji, w tym odnoszące się do Zakwaterowania poza „C” – wariant B, nakładają na Wnioskodawcę, jako członka Grupy, określone obowiązki i normy postępowania, do których Wnioskodawca jest zobowiązany, prowadząc działalność gospodarczą w ramach Grupy. Niedotrzymanie przez Wnioskodawcę jakichkolwiek reguł obowiązujących w ramach Grupy mogłoby wiązać się dla Wnioskodawcy z konsekwencjami na gruncie korporacyjnym, a w najgorszym przypadku oznaczać niemożliwość prowadzenia działalności gospodarczej. Należy odnieść to również do zasad obowiązujących w Grupie w zakresie Rodzin pracowników delegowanych. Grupa przewiduje możliwość „zabrania” przez Pracownika delegowanego swojej rodziny, a po stronie podmiotu przyjmującego (tu: Wnioskodawcy) leży wymóg odpowiedniej organizacji Delegacji również w tym zakresie.

Idąc dalej, należy zauważyć, że zatrudnienie Pracowników delegowanych wiąże się z koniecznością pokonania szeregu barier kulturowych, językowych i regulacyjnych. Język koreański, alfabet oraz odmienna kultura i system prawny sprawiają, że Polska nie jest naturalnym wyborem dla potencjalnych pracowników z tego kraju. W związku z tym rekrutacja Pracowników delegowanych rządzi się innymi zasadami. Pracownicy delegowani oczekują, że otrzymają od Wnioskodawcy wsparcie nie tylko w zakresie zmiany miejsca zatrudnienia, ale także adaptacji do nowego środowiska życia i pracy.

W ramach branży (...), w której działa Wnioskodawca, istnieje przy tym standard rynkowy zapewnienia wsparcia w relokacji dla wykwalifikowanych specjalistów z zagranicy. Takie wsparcie obejmuje przede wszystkim zapewnienie lokali mieszkalnych, które jest głównym czynnikiem decydującym o przyjęciu oferty pracy przez zagranicznego pracownika. Zagwarantowanie Zakwaterowania poza „C” – wariant B nie jest w tym kontekście zaspokajaniem osobistych potrzeb Pracownika delegowanego, lecz jest standardowym elementem pakietu zatrudnienia wraz z zapewnieniem niezbędnego sprzętu do pracy. Z perspektywy Wnioskodawcy, niczym to nie różni się od umożliwienia pracownikowi korzystania z innych zasobów przedsiębiorstwa, m.in. takich jak biuro czy parking firmowy. Innymi słowy Pracownicy delegowani przyjeżdżają do Polski, żeby tutaj pracować a zakwaterowanie stanowi wyłącznie środek umożliwiający Pracownikowi delegowanemu realizowanie swoich obowiązków służbowych na terenie Rzeczypospolitej.

W związku z powyższym, zapewnienie Zakwaterowania poza „C” – wariant B Pracownikom Delegowanym jest elementem strategii mającej na celu zagwarantowanie odpowiedniej jakości kadry pracowniczej, co bezpośrednio przekłada się na zdolność i możliwość Wnioskodawcy do realizacji działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT. Należy podkreślić, że gdyby nie Delegacja, to Pracownicy delegowani nie potrzebowaliby Zakwaterowania poza „C” – wariant B, co tym bardziej podkreśla, że Zakwaterowanie poza „C” – wariant B ma ścisły związek z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy podlegającą opodatkowaniu VAT.

Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Zakwaterowanie poza „C” – wariant B może również zaspokajać potrzeby mieszkaniowe Pracowników delegowanych, w tym Rodziny pracowników delegowanych. Ma to jednak miejsce wyłącznie w okresie Delegacji, tj. w czasie, w którym Pracownicy delegowani wykonują prace na rzecz Wnioskodawcy lub w inny sposób realizują cele Spółki. Tym samym, w wyniku zagwarantowania przez Wnioskodawcę Zakwaterowania poza „C” – wariant B, nie są realizowane potrzeby prywatne Pracowników delegowanych, lecz potrzeby immanentnie związane z wykonywaną pracą. Gdyby Pracownicy delegowani zrezygnowali z pracy u Wnioskodawcy, Wnioskodawca zaprzestałby zapewniania Zakwaterowania poza „C” – wariant B.

Oznacza to, że działania Wnioskodawcy, polegające na zapewnieniu Zakwaterowania poza „C”– wariant B, podyktowane są głównie jego korzyścią biznesową, a nie zapewnieniem korzyści Pracownikom delegowanym, a tym bardziej Rodzinie pracownika delegowanego.

Największą bowiem korzyść uzyskuje Wnioskodawca a nie Pracownik delegowany. Okoliczności tej nie zmienia również fakt, że Pracownicy delegowani mogą korzystać z Zakwaterowania poza „C” – wariant B wspólnie z Rodziną pracownika delegowanego. W ocenie Wnioskodawcy, gdyby Pracownicy delegowani zostali pozbawieni możliwości przeniesienia się do Polski wraz z Rodziną pracownika delegowanego, to nie zdecydowaliby się na przyjazd do Polski. To w konsekwencji mogłoby mieć nader negatywne skutki dla działalności Wnioskodawcy poprzez utratę możliwości pozyskania wysoce wykwalifikowanego personelu i pośrednio wpłynąć negatywnie na działalność Wnioskodawcy, a nawet spowodować spadek jej obrotów.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy zapewnienie Pracownikom delegowanym Zakwaterowania poza „C” – wariant B nie spełnia dyspozycji dla zastosowania art. 8 ust. 2 pkt 2 Ustawy o VAT i nie może być uznane za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, bowiem jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy (działalnością podlegającą opodatkowaniu VAT!). Świadczenie to nie spełnia przesłanek: (i) potrzeb osobistych, oraz (ii) celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Wnioskodawca pragnie potwierdzić, że jego stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, które zostały wydawane w zbliżonych stanach faktycznych, w tym m.in. w:

·       interpretacji indywidualnej z 10 maja 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.250.2022.7.MJ), w której organ podatkowy wskazał, że: „(...) nieodpłatne zapewnienie pracownikom wykonującym pracę na rzecz Spółki świadczeń związanych z zakwaterowaniem, oddelegowanych do pracy na rzecz Spółki z uwagi na konieczność wykorzystania zasobów ludzkich Grupy, stanowi/będzie stanowić nieodpłatne świadczenie usług. Jednakże w świetle art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, w analizowanym przypadku czynność ta nie podlega/nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ w takich specyficznych okolicznościach nadrzędnym celem świadczonych usług jest/będzie realizacja celów gospodarczych Spółki – zapewnienie Spółce pracowników, a korzyść osobista uzyskiwana przez tych pracowników z takiego bezpłatnego świadczenia ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb prowadzonego przedsiębiorstwa”;

·    interpretacji indywidualnej z 29 września 2023 r. (sygn. 0111-KDIB3-1.4012.55.2018.10.ICZ), w której organ podatkowy uznał, że: „nieodpłatne świadczenie usług na rzecz pracowników, zleceniobiorców, kontrahentów polegające na zapewnieniu tym podmiotom zakwaterowania w pobliżu siedziby Spółki, stanowi nieodpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT. Jak wskazali Państwo obecność pracowników/zleceniobiorców /kontrahentów w tym mieście będzie wynikała z aktualnych potrzeb Spółki albo z przyjętego systemu organizacji pracy. W każdym przypadku pobyt pracowników/zleceniobiorców /kontrahentów w (...) będzie związany z działalnością gospodarczą Spółki, jako pracodawcy (zleceniodawcy, usługobiorcy). (...) Tym samym korzyść po Państwa stronie jest dominującą cechą tego świadczenia. (...) Wobec powyższego w analizowanym przypadku czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ w takich specyficznych okolicznościach nadrzędnym celem świadczonych usług będzie realizacja celów gospodarczych Spółki – zapewnienie Spółce odpowiedniej kadry pracowniczej, dysponującej określoną wiedzą i doświadczeniem, a korzyść osobista uzyskiwana przez pracowników oddelegowanych do pracy z takiego bezpłatnego świadczenia ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb prowadzonego przedsiębiorstwa. Zatem w omawianej sytuacji nieodpłatne udostępnienie lokali mieszkalnych na rzecz pracowników, zleceniobiorców, kontrahentów, nie będzie podlegać opodatkowaniu na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy”;

·       interpretacji indywidualnej z 21 maja 2020 r. (sygn. S-ILPP4/4512-1-140/16/20-S/BA), w której organ podatkowy stwierdził, że: „nieodpłatne udostępnienie miejsc w pokojach w hotelu pracowniczym pracownikom Wnioskodawcy stanowić będzie nieodpłatne świadczenie usług związanych z jego działalnością gospodarczą, które na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług”;

·       interpretacji indywidualnej z 1 marca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.836.2023.2.JS, w której organ podatkowy wskazał, że: „Zauważyć należy, że w normalnych okolicznościach użyczenie lokali mieszkalnych pracownikom służy prywatnym celom pracownika, jednakże w określonych okolicznościach, np.: lokalizacja zakładu pracy w małej miejscowości, gdzie występują trudności w wynajęciu mieszkania, a pracownicy pochodzą z odległych regionów, wymogi prowadzonej działalności (potrzeby przedsiębiorstwa) mogą spowodować konieczność zapewnienia przez pracodawcę lokali mieszkalnych dla pracowników na czas trwania stosunku pracy. W takich specyficznych okolicznościach służy to działalności gospodarczej podatnika, a korzyść osobista uzyskiwana przez pracowników z takiego bezpłatnego użyczenia ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb prowadzonego przedsiębiorstwa. Zatem, jeśli z obiektywnych okoliczności wynika, że korzyść przedsiębiorstwa wynikająca z danej czynności ma charakter dominujący nad korzyścią osobistą danego pracownika, to do tej czynności nie znajdzie zastosowania obowiązek jej opodatkowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy”;

·       interpretacji indywidualnej z 16 czerwca 2023 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.195.2023.1.DS, w której organ podatkowy wskazał, że: „Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że wskazane we wniosku świadczenia wykonywane przez Państwa na rzecz Pracowników Oddelegowanych będą służyły celom prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, stanowią zatem nieodpłatne świadczenie usług. Jak wynika z opisu sprawy, pracownicy oddelegowani są osobami, które posiadają określone, specyficzne dla grupy A kompetencje, unikalną dla A wiedzę, w efekcie ich zatrudnienie zwiększa efektywność działania Państwa Spółki i pozwala na jej sprawne funkcjonowanie zarówno w otoczeniu biznesowym, jak i w Grupie A. Oddelegowani zwykle są obywatelami (...). Stworzyli Państwo ofertę dla Oddelegowanych, która ma być dla nich atrakcyjna i która ma ich skłonić do pracy w Polsce. Zatem koszty ponoszone w związku nieodpłatnymi usługami wsparcia w zakresie organizacji życia i pobytu pracowników Oddelegowanych w Polsce, tj. czynności wykonywane przez wyznaczonego przez Państwa pracownika wspomagającego, czyli załatwianie spraw formalnych związanych z pobytem Oddelegowanych w Polsce, za wykonywanie czynności administracyjno-formalnych w ich imieniu, pośredniczenie w kontakcie z instytucjami zewnętrznymi, organizowanie płatności czesnego do szkół dzieci Oddelegowanych, pomimo że są świadczeniami na cele prywatne pracowników to jednocześnie przekładają się niewątpliwie na korzyści dla Państwa. Jak bowiem wskazali Państwo w opisie sprawy działania te są wykonywane, aby ograniczyć rotację na kluczowych stanowiskach, ponieważ koszty utraty wiedzy i jej ucieczki poza grupę A są także bardzo duże. (...) Zatem nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste pracowników Oddelegowanych, będzie przekładało się na korzyści dla Państwa przedsiębiorstwa. Tym samym należy zgodzić się z Państwem, że w analizowanym przypadku pomiędzy Państwem i Pracownikami Oddelegowanymi nie dochodzi do odpłatnego świadczenia usług, w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy”;

·       Interpretacji indywidualnej z 24 kwietnia 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.56.2023.2.SM, w której organ podatkowy wskazał, że: „Zauważyć należy, że w normalnych okolicznościach użyczenie lokali mieszkalnych pracownikom służy prywatnym celom pracownika, jednakże w określonych okolicznościach, (Zleceniobiorcy pracują w lokalizacjach odległych zarówno od siedziby Spółki, jak i od swojego miejsca zamieszkania), wymogi prowadzonej działalności (potrzeby przedsiębiorstwa) mogą spowodować konieczność zapewnienia przez pracodawcę lokali mieszkalnych dla pracowników na czas trwania stosunku pracy. W takich specyficznych okolicznościach służy to działalności gospodarczej podatnika, a korzyść osobista uzyskiwana przez pracowników z takiego bezpłatnego użyczenia ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb prowadzonego przedsiębiorstwa. Zatem, jeśli z obiektywnych okoliczności wynika, że korzyść przedsiębiorstwa wynikająca z danej czynności ma charakter dominujący nad korzyścią osobistą danego pracownika, to do tej czynności nie znajdzie zastosowania obowiązek jej opodatkowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy”.

Ponadto stanowisko Wnioskodawcy, znajduje potwierdzenie w wyrokach sądów administracyjnych, m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 24 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 690/12, w którym sąd wskazał, że: „Przede wszystkim błędnie organ interpretacyjny powiązał wydatki na najem lokali z czynnościami polegającymi na nieodpłatnym udostępnianiu lokali pracownikom spółki, które to czynności – jak wynika ze stanowiska organu w zakresie pytania pierwszego – nie skutkują powstaniem podatku należnego. Z wniosku jednoznacznie wynika, iż wynajęte przez spółkę lokale mieszkalne będą następnie udostępniane oddelegowanym czasowo z innego podmiotu z Grupy pracownikom (posiadającym specjalistyczne umiejętności, ugruntowane doświadczenie zawodowe i profesjonalną wiedzę ekspercką, potrzebną dla celów wykonywania określonych funkcji/zadań związanych z działalnością spółki). Sporne wydatki na najem lokali należy zatem powiązać z opodatkowaną działalnością spółki, nie zaś – jak to uczynił organ interpretacyjny – z dalszą czynnością udostępnienia lokali pracownikom”.

Analogiczne wnioski płyną z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 października 2025 r., sygn. akt III SA/Wa 1263/25.

Mając na względzie powyższe, stwierdzić należy, że zapewnienie Pracownikowi delegowanemu Zakwaterowania poza „C” – wariant B, tj. zapewnienie specjaliście, który przyjechał do Polski wyłącznie z uwagi na podjęcie zatrudnienia u pracodawcy – lokalu mieszkalnego w okresie wykonywania pracy na rzecz pracodawcy stanowi nieodpłatne świadczenie usług. Należy podkreślić, że nadrzędnym celem świadczonej usługi będzie realizacja celów gospodarczych Wnioskodawcy – zapewnienie wysoko wykwalifikowanej kadry pracowniczej, a korzyść osobista uzyskiwana przez Pracowników delegowanych z takiego bezpłatnego świadczenia – Zakwaterowania poza „C” – wariant B – ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb prowadzonego przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa i wykonywania działalności opodatkowanej VAT.

W przeciwnym razie, tj. jeżeli Spółka nie zawarłaby umowy najmu lokalu i nie udostępniłaby tego lokalu (zakwaterowania) Pracownikowi delegowanemu, wówczas istniałoby ryzyko utracenia Pracownika delegowanego, którego wiedza i kompetencje są niezwykle istotne dla Wnioskodawcy. Dlatego też w ocenie Wnioskodawcy pierwszorzędnym celem udostępnienia Zakwaterowania poza „C”– wariant B będzie prowadzenie działalności gospodarczej a ewentualnym drugorzędnym celem będzie zaspokojenie potrzeb osobistych Pracownika delegowanego. Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zapewnienie Zakwaterowania poza „C” – wariant B dla Pracowników delegowanych będzie bezpośrednio związane z jego działalnością gospodarczą i nie będzie stanowić odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 Ustawy o VAT.

Ad 2.

W odniesieniu do Usług pośrednika nabywanych celem organizacji Zakwaterowania w „C” lub Zakwaterowania poza „C” – wariant B, należy wskazać, że są to usługi nabywane przez Wnioskodawcę na jego własną rzecz, w celu prawidłowego prowadzenia działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, w tym w celu pozyskania i utrzymania Pracowników delegowanych. Pracownik delegowany nie jest stroną tych świadczeń ani nie przysługuje mu uprawnienie do ich nabycia.

Nawet w przypadku hipotetycznej odmiennej oceny organu podatkowego, pełna argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu do stanowiska nr 1 znajduje zastosowanie odpowiednio – tj. również w zakresie Usług pośrednictwa brak jest podstaw do uznania, że po stronie Pracowników delegowanych powstaje świadczenie podlegające opodatkowaniu VAT, a po stronie Wnioskodawcy odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 Ustawy o VAT.

Ad 3 i 4. Podstawowe zasady dotyczące odliczania VAT naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 Ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (z zastrzeżeniami niemającymi znaczenia w analizowanej sprawie).

Jednocześnie, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a Ustawy o VAT, kwotę VAT naliczonego stanowi suma kwoty VAT wynikająca z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z literalnego brzmienia przepisu art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia VAT naliczonego, istotne jest wykorzystywanie zakupionych towarów i usług do wykonywanych przez podatnika czynności opodatkowanych VAT, a tym samym decydujący jest związek zakupionych towarów i usług z czynnościami podatnika generującymi VAT należny. Prawo do odliczenia powstaje zatem jako konsekwencja dokonania określonych zakupów, które są następnie wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT. Z czynnością opodatkowaną mamy natomiast do czynienia wtedy, gdy podlega ona opodatkowaniu na podstawie art. 5 Ustawy o VAT oraz jest dokonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT.

Przepisy Ustawy o VAT nie precyzują jednocześnie, jak ścisły musi być związek między zakupem towarów/usług a czynnościami opodatkowanymi VAT, aby odliczenie VAT naliczonego było dopuszczalne. Przyjmuje się, że związek ten może być nie tylko bezpośredni, ale również pośredni. O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi VAT wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym VAT. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Co istotne, w polskim orzecznictwie sądowo-administracyjnym ukształtował się obecnie powszechnie akceptowany pogląd, zgodnie z którym brak konkretnej transakcji opodatkowanej VAT nie musi zawsze prowadzić do utraty prawa do odliczenia VAT naliczonego. W przypadku bowiem wydatków zaliczanych do tzw. kosztów ogólnych wprawdzie nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupem tych towarów i usług a sprzedażą opodatkowaną VAT, lecz w sytuacji gdy stanowią one element cenotwórczy produktów podatnika (towarów lub usług), pozostając w ten sposób w pośrednim związku z jego opodatkowaną VAT działalnością gospodarczą, prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu tych zakupów (wydatków) powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim ogólna działalność daje prawo do odliczenia VAT naliczonego (tak m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 marca 2011 r., sygn. akt I FSK 571/10, oraz z 29 maja 2014 r.” sygn. akt I FSK 1167/13).

Również w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej prawo do odliczenia VAT naliczonego obciążającego nabycie towarów lub usług zakłada, że wydatki poczynione w celu ich nabycia stanowią elementy cenotwórcze transakcji objętych VAT należnym, które rodzą prawo do odliczenia. Prawo do odliczenia zostaje jednak również przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją, powodującą naliczenie VAT a jedną lub większą liczbą transakcji objętych VAT należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy koszty towarów i usług należą do ich kosztów ogólnych i jako takie stanowią elementy cenotwórcze dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te zachowują bowiem bezpośredni i ścisły związek z całą działalnością gospodarczą podatnika (tak m.in. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyrokach w sprawach C-98/98, C-437/06, C-16/00, C-408/98, C-465/03, C-435/05, C-126/14, C-132/16).

Z drugiej strony, prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony nie przysługuje przy nabyciu towarów i usług:

·    wykorzystywanych do czynności nieobjętych zakresem opodatkowania VAT (tzn. niepodlegających opodatkowaniu VAT),

·       wykorzystywanych do czynności wprawdzie podlegających zakresowi opodatkowania VAT, niemniej na podstawie przepisów szczególnych Ustawy o VAT zwolnionych od opodatkowania VAT. Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zagwarantował podatnikowi prawo do odliczenia VAT naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 Ustawy o VAT.

Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego. Wyjątki te zdaniem Wnioskodawcy nie znajdują jednak zastosowania w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy będzie przysługiwać mu prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur otrzymywanych od podmiotów trzecich w odniesieniu do Zakwaterowania poza „”C – wariant B i Usług pośrednika. W analizowanym zdarzeniu przyszłym spełnione będą wszystkie powyżej wskazane warunki, tj.:

1)    Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT i przy nabyciu usług najmu oraz mediów będzie działać w charakterze takiego podatnika,

2)    Wnioskodawca będzie otrzymywać w związku z Kosztami zakwaterowania poza „C” – wariant B od podmiotów trzecich faktury z wykazanym VAT,

3)    będzie istniał związek (pośredni) między nabywanymi usługami w odniesieniu do Zakwaterowania poza „C” – wariant B i Usług pośrednika a działalnością podlegającą opodatkowaniu VAT, wykonywaną przez Wnioskodawcę,

4)    nabywane usługi w odniesieniu do Zakwaterowania poza „C”– wariant B i Usług pośrednika nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT lub korzystających ze zwolnienia z opodatkowania VAT,

5)    nie będą znajdowały zastosowania przesłanki negatywne określone w art. 88 Ustawy o VAT. Poniżej Wnioskodawca w sposób szczegółowy odnosi się do warunku 3 i warunku 4, które zostały wskazane powyżej.

Związek (pośredni) między nabywanymi usługami w odniesieniu do Zakwaterowania poza „C” – wariant B i Usług pośrednika a działalnością opodatkowaną VAT wykonywaną przez Wnioskodawcę.

Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca prowadzi na terytorium Polski działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT. Wnioskodawca nabywa usługi w odniesieniu do Zakwaterowania poza „C” – wariant B i Usług pośrednika, celem zapewnienia sobie wykwalifikowanej kadry, która jest niezbędna z perspektywy wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, pozyskanie takiej kadry jest utrudnione z uwagi na dużą konkurencyjność w branży, w której działa Wnioskodawca. Jednocześnie dla potencjalnych pracowników z zagranicy, którzy nie wywodzą się z polskiego kręgu kulturowego i nie znają polskiego języka oraz obowiązujących przepisów, wsparcie przy relokacji (w tym zapewnienie mieszkania) oraz przy rozpoczęciu pracy, jest naturalnym oczekiwaniem tych osób i zarazem kluczowym czynnikiem wpływającym na ich decyzję o przeprowadzce do Polski i podjęciu zatrudnienia u Wnioskodawcy. W przypadku niezagwarantowania im mieszkania, Pracownicy delegowani najprawdopodobniej nie zdecydowaliby się na podjęcie pracy w Polsce. Zapewnienie Zakwaterowania poza „C”– wariant B Pracownikom delegowanym jest zatem niezbędnym działaniem z perspektywy Wnioskodawcy, które znajduje uzasadnienie biznesowe.

Na szczególną uwagę zasługują przedstawione również w uzasadnieniu do stanowiska w zakresie pytania nr 1 okoliczności działania Wnioskodawcy w ramach Grupy i wynikające z tego wymogi organizacyjno-biznesowe dla prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę. Zamierzonymi przez Wnioskodawcę rezultatami pozyskania odpowiedniego personelu są przy tym w szczególności:

·       zabezpieczenie ciągłości prowadzonej działalności,

·       utrzymanie wysokiej jakości oferowanych produktów (towarów i usług),

·       rozwijanie działalności oraz zwiększenie rentowności prowadzonego przedsiębiorstwa,

·       wprowadzanie innowacji w firmie (odpowiedni personel może wnieść nowe pomysły i rozwiązania, co przyczynia się do zwiększenia efektywności w firmie),

·       efektywniejsze zarządzanie projektami, co może pozwolić na sprawniejszą realizację zadań i osiąganie zamierzonych celów biznesowych,

·       lepsze zarządzanie ryzykiem (pozyskanie specjalistów w kluczowych obszarach pomaga w identyfikacji i minimalizacji ryzyka operacyjnego i finansowego),

·       zwiększenie rozpoznawalności i konkurencyjności Wnioskodawcy (...). W wyniku pozyskania odpowiedniego personelu Wnioskodawca również minimalizuje ryzyko związane z potencjalnym brakiem odpowiednich specjalistów, co mogłoby doprowadzić do niepożądanych skutków w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy (m.in. takich jak: przestoje w produkcji, spadek jakości oferowanych produktów, brak terminowości dostaw, spadek zdolności przedsiębiorstwa do wprowadzania innowacji i reagowania na potrzeby rynku), a w skrajnym przypadku uniemożliwić prowadzenie działalności gospodarczej.

W ocenie Wnioskodawcy, powyższe okoliczności bezspornie wskazują na to, że nabywane usługi w odniesieniu do Zakwaterowania poza „C” – wariant B i Usług pośrednika są w sposób pośredni związane z działalnością podlegającą opodatkowaniu VAT, wykonywaną przez Wnioskodawcę. W wyniku nabywania usług w odniesieniu do Zakwaterowania poza „C” – wariant B i Usług pośrednika Wnioskodawca ma możliwość zabezpieczenia źródła swoich przychodów, co warunkuje uzyskanie obrotu podlegającego opodatkowaniu VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, Zakwaterowanie poza „C” – wariant B, nie będzie bowiem najmowane przez Wnioskodawcę z zamiarem prowadzenia działalności w postaci udostępniania Zakwaterowania poza „C” – wariant B Pracownikom delegowanym. Jak zostało wskazane powyżej, Zakwaterowanie poza „C” – wariant B będzie zapewnianie Pracownikom delegowanym celem pozyskania specjalistów, którzy są niezbędni do prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności opodatkowanej VAT, a w razie niezagwarantowania im Zakwaterowania poza „C” – wariant B najprawdopodobniej nie zdecydowaliby się oni na podjęcie pracy u Wnioskodawcy lub realizowania innych celów Wnioskodawcy. To miałoby zaś negatywny wpływ na funkcjonowanie i efektywność przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Natomiast Usługa pośrednika jest nabywana celem uzyskania odpowiedniego i pożądanego przez Wnioskodawcę Zakwaterowania poza „C” – wariant B, a tym samym w szerszej perspektywie zabezpieczenia źródła obrotu.

W konsekwencji, zapewnienie Pracownikom delegowanym możliwości korzystania z Zakwaterowania poza „C” – wariant B, nie stanowi dla Wnioskodawcy celu samego w sobie, lecz jest środkiem umożliwiającym Spółce prowadzenie działalności gospodarczej z pomocą wykwalifikowanej kadry. Tym samym, nabywane w odniesieniu do Zakwaterowania poza „C” – wariant B i Usług pośrednika nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, lecz służyć będą realizacji czynności opodatkowanych VAT. Oprócz powyższego, brak będzie również wykorzystania omawianych usług w odniesieniu do Zakwaterowania poza „C” – wariant B i Usług pośrednika do czynności zwolnionych z opodatkowania VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur otrzymywanych od podmiotów trzecich w odniesieniu do Zakwaterowania poza „C” – wariant B i Usług pośrednika.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego, które zostały wydane w podobnych stanach faktycznych, m.in. w:

·        wyroku z 12 grudnia 2023 r. (sygn. akt I FSK 281/23), w którym sąd stwierdził, że: „Spółka, z uwagi na prowadzoną działalność poszukuje pracowników o szczególnych specjalistycznych kwalifikacjach, często mających stałe miejsca zamieszkania za granicą. Zagwarantowanie im mieszkania może stanowić decydujący czynnik (zachętę) zdecydowania się na podjęcie pracy w warunkach czasowego oddelegowania poza miejsce stanowiące jego centrum życiowe. Słuszne jest więc stanowisko skarżącej oraz sądu pierwszej instancji, że opisane wydatki na najem lokali co prawda nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, ale to ich poniesienie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług niejako poprzez zabezpieczenie utrzymania źródła przychodu. Podatnik winien mieć więc prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi wydatkami. Jednocześnie, w odniesieniu do treści skargi kasacyjnej, w której organ stwierdził, że skoro wydatki, o które pytała skarżąca są związane w sposób bezpośredni z działalnością niepodlegającą opodatkowaniu VAT, tj. nieodpłatnym udostępnieniem mieszkań/domów pracownikom skarżącej, to nie można w ogóle rozważać ich w kontekście związku pośredniego z opodatkowaną działalnością gospodarczą strony, należy stwierdzić, że stanowisko to nie znajduje uzasadnienia w realiach niniejszej sprawy. Słusznie bowiem zauważył skarżący w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że argumentacja przedstawiona przez organ, byłaby prawidłowa, gdyby czynności te stanowiły dla podatnika cel sam w sobie. Tymczasem w sprawie spółki, lokale mieszkalne nie są przez nią wynajmowane z zamiarem prowadzenia działalności w postaci ich nieodpłatnego udostępniania, ale w celu zapewnienia wykwalifikowanych pracowników dla prowadzenia działalności gospodarczej. Tym samym służą one realizacji czynności opodatkowanych. Udostępnianie lokali na rzecz swoich pracowników stanowi jedynie „efekt uboczny” dążenia do prowadzenia działalności gospodarczej z pomocą wykwalifikowanych pracowników”;

·       wyroku z 2 czerwca 2023 r. (sygn. I FSK 542/19), w którym sąd orzekł, że: „nie jest słuszna konkluzja organu, zaaprobowana przez Sąd pierwszej instancji, że wydatki opisane we wniosku nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi. Przede wszystkim wskazać należy, że opisane przez Spółkę wydatki zostały przez Sąd błędnie powiązane z czynnościami polegającymi na udostępnieniu lokali pracownikom/zleceniobiorcom/kontrahentom. Spółka wyraźnie zaznaczyła, że lokale mieszkalne będą przez nią udostępniane pracownikom, zleceniobiorcom lub kontrahentom w związku ze świadczeniem usług dla Spółki. Mianowicie udostępnienie lokali mieszkalnych będzie uzasadnione okolicznościami powodującymi obecność wspomnianych osób we W. w celu wykonywania pracy na rzecz Skarżącej, stosownie do jej aktualnych potrzeb jako pracodawcy/zleceniodawcy/usługobiorcy. Z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie wynika przecież, aby Skarżąca prowadziła lub zamierzała prowadzić działalność gospodarczą w zakresie wynajmu lokali o charakterze mieszkalnym. Jak słusznie podnosi się w skardze kasacyjnej, nieodpłatne udostępnianie lokali jest jedynie środkiem do realizacji rzeczywistego i bezpośredniego celu, jakim jest prowadzenie działalność gospodarczej przez Skarżącą. Rację miała zatem Spółka dostrzegając pośredni związek spornych wydatków z całokształtem jej działalności opodatkowanej. (...) Jakkolwiek więc zgodzić się należało, że sporne wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, to ich poniesienie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług niejako poprzez zabezpieczenie utrzymania źródła przychodu, zatem podatnik winien mieć prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich poniesieniem”;

·       wyroku z 29 października 2019 r. (sygn. akt I FSK 1281/17), w którym sąd wskazał, że: „W tym kontekście nie jest słuszna konkluzja organu, zaaprobowana przez Sąd I instancji, że wydatki opisane we wniosku nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi. Przede wszystkim wskazać należy, że opisane przez skarżącego wydatki zostały błędnie powiązane z czynnościami polegającymi na udostępnieniu pokojów w hotelu pracownikom nieodpłatnie lub za odpłatnością, które to czynności nie skutkują (w ocenie organu) powstaniem podatku należnego. (...) Z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie wynika przecież, by skarżący prowadził lub zamierzał prowadzić działalność gospodarczą w zakresie wynajmu lokali o charakterze mieszkalnym. (...) W tym kontekście rację ma skarżący kasacyjnie dostrzegając pośredni związek spornych wydatków z całokształtem jego działalności opodatkowanej. (...) Wydatki, jakie skarżący zamierza poczynić na hotel pracowniczy niewątpliwie będą służyć sprawniejszemu, efektywniejszemu i niezakłóconemu prowadzeniu działalności gospodarczej, skoro podatnik ma problemy ze znalezieniem pracowników na rynku lokalnym, a dodatkowo miejsce położenia zakładu powoduje ograniczone możliwości wynajmu już istniejących lokali. Jakkolwiek więc opisane wydatki na budowę, wyposażenie i bieżące utrzymanie hotelu pracowniczego nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, to ich poniesienie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług niejako poprzez zabezpieczenie utrzymania źródła przychodu, zatem podatnik winien mieć prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z ich poniesieniem”.

Ponadto Spółka, w odniesieniu do udostępniania lokali mieszkalnych w innej lokalizacji uzyskała potwierdzenie swojego stanowiska na gruncie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…).

Co istotne, stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych, które zostały wydane w następstwie powyższych orzeczeń, tj. w interpretacjach z 10 maja 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.250.2022.7.MJ), z 29 września 2023 r. (sygn. 0111-KDIB3-1.4012.55.2018.10.ICZ) oraz z 21 maja 2020 r. (sygn. S-ILPP4/4512-1-140/16/20-S/BA). W powołanych interpretacjach Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że wnioskodawcom przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur zakupowych związanych z zapewnieniem pracownikom nieruchomości/lokali/pokoi mieszkalnych.

Wnioskodawca jeszcze raz podkreśla, że w jego ocenie nabywane przez niego usługi związane z zapewnieniem Zakwaterowania poza „C” – wariant B Pracownikom delegowanym oraz Usługi pośrednika pozostają w funkcjonalnym, gospodarczo uzasadnionym związku z prowadzoną działalnością podlegającą opodatkowaniu VAT. Wydatki te mają charakter kosztów ogólnych funkcjonowania przedsiębiorstwa, umożliwiających pozyskanie i utrzymanie wysoko wykwalifikowanego personelu niezbędnego do wykonywania czynności opodatkowanych. Związek ten, choć pośredni, w pełni realizuje przesłankę z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którą odliczenie VAT naliczonego przysługuje, gdy nabywane usługi służą działalności opodatkowanej podatnika.

W szczególności należy wskazać, że Wnioskodawca w odniesieniu do Pracowników delegowanych nie prowadzi żadnej działalności w zakresie wynajmu ani innych czynności, które byłyby zwolnione lub niepodlegające opodatkowaniu VAT. Zapewnienie Zakwaterowania poza „C” – wariant B jest elementem organizacji procesu Delegacji i funkcjonowania przedsiębiorstwa. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wielokrotnie podkreślał, że koszty, których poniesienie jest obiektywnie niezbędne dla prawidłowego prowadzenia działalności gospodarczej, stanowią koszty ogólne przedsiębiorstwa i dają prawo do odliczenia VAT naliczonego, niezależnie od tego, że pośrednio mogą wiązać się z zapewnieniem określonych świadczeń pracownikom (m.in. wyroki TSUE w sprawach C-98/98 Midland Bank, C-437/06 Securenta).

Równocześnie nie można utożsamiać zapewnienia Zakwaterowania poza „C” – wariant B lub nabycia Usług pośrednika z jakąkolwiek czynnością niepodlegającą opodatkowaniu VAT. Brak jest podstaw do konstruowania po stronie Wnioskodawcy fikcyjnej usługi świadczonej na rzecz Pracowników delegowanych. Wydatki te nie mają charakteru konsumpcji po stronie Pracowników delegowanych, lecz są ponoszone w interesie gospodarczym Wnioskodawcy i pozostają niezbędne dla prowadzenia opodatkowanej VAT działalności gospodarczej.

Jak wynika z pryncypialnych założeń Ustawy o VAT, VAT jest podatkiem neutralnym, a prawo do odliczenia VAT nie może być ograniczane w sytuacji, w której zakup służy działalności gospodarczej podatnika, nawet gdy nie wykazuje on bezpośredniego związku z konkretną transakcją podlegającą opodatkowaniu VAT.

W konsekwencji Wnioskodawca nie ma obowiązku alokowania poniesionych wydatków do jakichkolwiek czynności nieopodatkowanych, ponieważ takie czynności faktycznie nie występują.

Jedyną funkcją nabywanych usług w odniesieniu do Zakwaterowania poza „C” – wariant B i Usług pośrednika jest umożliwienie prowadzenia działalności opodatkowanej VAT.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że będzie przysługiwać mu prawo do odliczenia VAT naliczonego w związku z nabyciem usług w odniesieniu do Zakwaterowania poza „C” – wariant B i Usług pośrednika.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

-        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

-        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi zostaje wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Wypłacający wynagrodzenie otrzymuje w zamian świadczenie przynoszące mu korzyść.

Podkreślić jednak należy, że w ściśle określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

I tak, w art. 8 ust. 2 ustawy postanowiono, że:

Za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), dalej zwanej Kodeksem cywilnym:

Umowa użyczenia nie przenosi własności rzeczy. Powyższe oznacza, że oddanie rzeczy do bezpłatnego używania na podstawie umowy użyczenia jest nieodpłatnym świadczeniem usług.

Na podstawie art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do treści powyższego przepisu, oddanie rzeczy innej osobie do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony na podstawie umowy najmu związane jest z wzajemnym świadczeniem najemcy polegającym na zapłacie umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej własności i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie rzeczy przez jego najemcę.

Tak więc, najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Zatem najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z kolei, użyczenie lokali mieszkalnych nie stanowi odpłatnego świadczenia usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.

Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.

Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.

Zatem, aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością.

Przez świadczenie usług niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności.

Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania podejmowane przez dany podmiot.

Powyższe zagadnienie było także przedmiotem orzeczenia TSUE z 16 października 1997 r., sygn. C-258/95. W przedmiotowym stanie faktycznym Trybunał rozważał, czy bezpłatny przewóz pracowników na teren przedsiębiorstwa stanowi świadczenie usług za wynagrodzeniem w rozumieniu artykułu 6(2)(b) VI Dyrektywy (opodatkowane VAT).

Trybunał wskazał, że w większości sytuacji usługi transportowe świadczone nieodpłatnie na rzecz pracowników podlegają opodatkowaniu. Jednak zdarza się, że usługi transportowe świadczone przez pracodawcę są jedyną możliwością dowozu pracowników do miejsca pracy i wówczas takie usługi służą celom prowadzonej przez pracodawcę działalności gospodarczej. Wówczas osobiste korzyści uzyskiwane przez pracowników mają znaczenie drugorzędne w stosunku do korzyści gospodarczych, zaś artykuł 6(2)(b) nie ma zastosowania.

Zauważyć należy, że w normalnych okolicznościach użyczenie lokali mieszkalnych pracownikom służy prywatnym celom pracownika, jednakże w określonych okolicznościach, np.: lokalizacja zakładu pracy w małej miejscowości, gdzie występują trudności w wynajęciu mieszkania, a pracownicy pochodzą z odległych regionów, wymogi prowadzonej działalności (potrzeby przedsiębiorstwa) mogą spowodować konieczność zapewnienia przez pracodawcę lokali mieszkalnych dla pracowników na czas trwania stosunku pracy. W takich specyficznych okolicznościach służy to działalności gospodarczej podatnika, a korzyść osobista uzyskiwana przez pracowników z takiego bezpłatnego użyczenia ma drugorzędne znaczenie w stosunku do potrzeb prowadzonego przedsiębiorstwa. Zatem, jeśli z obiektywnych okoliczności wynika, że korzyść przedsiębiorstwa wynikająca z danej czynności ma charakter dominujący nad korzyścią osobistą danego pracownika, to do tej czynności nie znajdzie zastosowania obowiązek jej opodatkowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy.

Przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, ma zastosowanie tylko do tych spośród usług nieodpłatnych, które nie spełniają warunku w nim wymienionego, tj. dotyczy tych usług nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ww. warunek nie jest spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej nieodpłatnie, jako usługi odpłatnej i objęcie jej zakresem opodatkowania VAT.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Z treści wskazanych wyżej przepisów wynika również, że odliczenie podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług, jeżeli nabyte towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym, tzn. czynnościom, które generują podatek należny.

Natomiast prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje m.in. przy nabyciu towarów i usług:

1)    wykorzystywanych do czynności nieobjętych zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (tzn. niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem),

2)    wykorzystywanych do czynności wprawdzie podlegających zakresowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług, niemniej jednak na podstawie przepisów szczególnych zwolnionych od tego podatku.

Zasadą jest także to, że podatnik jest zobowiązany w pierwszej kolejności dołożyć należytych starań, aby odpowiednio przyporządkować podatek naliczony do poszczególnych czynności, aby prawa do odliczenia nie nadużyć. Nie można również rozszerzająco przyjmować braku możliwości dokonania takiego przyporządkowania.

Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego wskazać należy, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Zaznaczyć należy, że określenie pośredniego związku nabywanych towarów i usług z konkretną działalnością przedsiębiorcy (czynnościami opodatkowanymi bądź nieopodatkowanymi) może mieć miejsce dopiero w sytuacji, gdy niemożliwym jest wykazanie ich bezpośredniego związku z daną działalnością.

Należy podkreślić, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do czynności podlegających opodatkowaniu i czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo członkiem międzynarodowej grupy kapitałowej „F” (dalej: „Grupa”) (...). Spółką macierzystą Grupy jest południowokoreańska spółka „F” z siedzibą w (…) w Korei Południowej (dalej: „Spółka macierzysta”). Państwa siedziba oraz zakłady produkcyjne znajdują się na terenie „C” Specjalnej Strefy Ekonomicznej w „C”.

Ze względu na wysoki stopień specjalizacji produkcji, przyjęte w Grupie standardy organizacyjne, metody zarządzania, potrzeby decyzyjne oraz zasady działalności, a także potrzebę wewnętrznego transferu wiedzy i kompetencji, w celu zapewnienia prawidłowej i efektywnej realizacji działalności gospodarczej, korzystają Państwo z delegowania do pracy w Polsce pracowników Grupy (dalej: „Delegacja”).

Delegacja obejmuje pracowników Spółki macierzystej, którzy zostają oddelegowani do pracy u Państwa w Polsce. W ujęciu ogólnym delegacja stanowi odpowiedź na potrzeby biznesowe Grupy, natomiast z Państwa perspektywy służy przede wszystkim pozyskiwaniu wysoko wykwalifikowanej kadry, transferowi know-how, rozwojowi działalności, doskonaleniu i porządkowaniu procesów produkcyjnych oraz wdrażaniu innowacyjnych rozwiązań prowadzonej działalności gospodarczej.

Delegacja ma na celu również utrzymywanie standardów jakościowych wyznaczonych przez Grupę, w tym Spółkę macierzystą oraz realizację jej założeń gospodarczych. Ze względu na szczegółową znajomość struktury Grupy, jej produktów, procesów produkcyjnych oraz planów rozwojowych, pracownicy delegowani stanowią kluczowe wsparcie dla Państwa. Ich relokacja do Polski umożliwia utrzymanie tempa rozwoju Państwa działalności, wspiera pozyskiwanie nowych klientów oraz przyczynia się do dalszego rozwoju Grupy.

Delegacja odbywa się zgodnie z Państwa potrzebami oraz w ramach możliwości organizacyjnych Spółki macierzystej. W ramach Delegacji Spółka macierzysta deleguje do pracy u Państwa, z Korei Południowej do Polski, specjalistów posiadających wysokie kwalifikacje zawodowe, w tym przedstawicieli kadry zarządzającej wyższego szczebla, zatrudnionych w działach: sprzedaży, jakości sprzedaży, zarządzania finansami, badań i technologii oraz produkcji. Delegacją objęty jest również pracownik Spółki Macierzystej, który pełni funkcję Prezesa Państwa Zarządu.

Pracownicy wyznaczani do Delegacji muszą spełniać standardy jakościowe obowiązujące w Grupie. W szczególności wymaga się od nich:

·         co najmniej dwuletniego stażu pracy w strukturach Grupy,

·         posiadania kwalifikacji oraz umiejętności odpowiadających charakterowi i wymaganiom danego stanowiska,

·         znajomości języka obcego w stopniu co najmniej komunikatywnym,

·         rozwiniętych umiejętności interpersonalnych umożliwiających efektywną współpracę w środowisku międzynarodowym,

·         zdolności adaptacji do odmiennych warunków kulturowych oraz

·         dobrej znajomości struktury organizacyjnej, zasad funkcjonowania oraz specyfiki działalności Grupy.

Pracownik delegowany świadczy pracę na Państwa rzecz na podstawie umowy o pracę w rozumieniu Kodeksu pracy. Miejscem wykonywania pracy przez Pracownika delegowanego jest miejscowość siedziby oraz Państwa zakładów produkcyjnych, tj. „C”.

W okresie Delegacji Pracownik delegowany nie może nawiązywać innych stosunków pracy niż stosunek pracy łączący go z Państwem.

Delegacja obejmuje okres od dwóch do pięciu lat, przy czym w przypadku Pracowników delegowanych na stanowiskach wykonawczych (executive) czas Delegacji nie jest z góry określony. Po zakończeniu Delegacji Pracownicy delegowani powracają do Korei Południowej.

W ramach Delegacji Pracownik delegowany może przyjechać do Polski wraz z rodziną, rozumianą jako współmałżonek (żona lub mąż) i/lub dziecko lub dzieci (dalej: „Rodzina Pracownika delegowanego”). W uzasadnionych przypadkach, w szczególności ze względu na stan zdrowia, w skład Rodziny Pracownika delegowanego mogą wchodzić również rodzice Pracownika delegowanego lub rodzice jego współmałżonka, jeżeli zachodzi potrzeba sprawowania nad nimi opieki przez Pracownika delegowanego lub jego współmałżonka.

Po zakończeniu Delegacji Rodzina Pracownika delegowanego powraca wraz z nim do Korei Południowej. W przypadku pozostania Rodziny Pracownika delegowanego w Polsce po zakończeniu okresu Delegacji, okres ten nie jest traktowany przez Państwa jako część Delegacji.

W okresie Delegacji będą Państwo ponosić następujące Koszty delegacji:

·        w związku z planowanym wdrożeniem przez Państwa finansowego modelu organizacji zakwaterowania Pracownika delegowanego w „D” lub w „E” (lub bezpośrednich okolicach) będą Państwo ponosić koszty zakwaterowania Pracownika delegowanego w „D” lub w „E” (lub bezpośrednich okolicach), zwane dalej: „Zakwaterowaniem poza „C” – wariant B”. W skład Zakwaterowania poza „C” – wariant B wchodzić będą koszty czynszu najmu mieszkania oraz opłat eksploatacyjnych – media, zwane dalej „Kosztami zakwaterowania poza „C” – wariant B”. Zakwaterowanie poza „C” – wariant B będzie udostępniane przez Państwa Pracownikowi delegowanemu. Zakwaterowanie poza „C” – wariant B nie będzie stanowić Państwa własności ani nie będzie Państwa towarem handlowym. Będą Państwo najmować Zakwaterowanie poza „C” – wariant B. Będą Państwo bezpośrednio ponosić Koszty zakwaterowania poza „C” – wariant B, tj. na Państwa rzecz wystawiane będą dokumenty sprzedaży w tym zakresie. Będą Państwo stroną umów związanych z Kosztami zakwaterowania poza „C” – wariant B. Proces organizacyjny w zakresie Zakwaterowania poza „C” – wariant B zachodzić będzie po Państwa stronie;

·        będą Państwo ponosić również koszty usług pośrednika nieruchomości (dalej: „Usługi pośrednika” w odniesieniu do Zakwaterowania w „C” oraz Zakwaterowania poza „C” – wariant B, zwane dalej „Kosztami pośrednika”. Koszty pośrednika będą dokumentowane wystawianymi na Państwa rzecz dokumentami sprzedaży. Będą Państwo stroną umów związanych z Usługami pośrednika.

Koszty delegacji ponoszone są przez Państwa na podstawie i w wymiarze przyjętych i stosowanych w Grupie regulaminów wewnętrznych oraz zasadach delegowania Pracowników delegowanych.

Lokalizacja Zakwaterowania poza „C”– wariant A oraz lokalizacja Zakwaterowania poza „C” – wariant B, oprócz zasad, o których mowa w poprzednim zdaniu, podyktowana jest/będzie w sposób akcesoryjny położeniem placówek edukacyjnych, do których uczęszczają/będą uczęszczać dzieci Pracownika delegowanego. Dzieci Pracownika delegowanego uczęszczają /uczęszczać będą do placówek oświatowych anglojęzycznych – ze względu na brak lub niewystarczającą znajomość języka polskiego dla celów prawidłowej realizacji obowiązku edukacji szkolnej dla osób poniżej 18 roku życia w Polsce. Ze względu na brak właściwej oferty edukacyjnej w „C”, dzieci Pracownika delegowanego uczęszczają/uczęszczać będą do placówek oświatowych położonych w „D” lub w „E” (lub bezpośrednich okolicach).

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy:

-        udostępnienie przez Państwa Zakwaterowania poza „C” – wariant B stanowić będzie odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, a tym samym czy będą Państwo zobowiązani do rozliczenia VAT należnego w tym zakresie,

-        korzystanie przez Państwa z Usług pośrednika w celu realizacji ww. Zakwaterowania, stanowić będzie, w relacji z Pracownikiem delegowanym, odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, a tym samym czy będą Państwo zobowiązani do rozliczenia VAT należnego w tym zakresie,

-        będzie Państwu przysługiwać prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającą z faktur dotyczących Kosztów zakwaterowania poza „C” – wariant B,

-        będzie Państwu przysługiwać prawo do obniżenia kwoty VAT należnego o kwotę VAT naliczonego wynikającą z faktur dotyczących Kosztów pośrednika.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości ponownie należy wskazać, że dla stwierdzenia, czy nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy podstawowe znaczenie ma cel takiego świadczenia.

Aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Zatem opodatkowaniu podlegają takie nieodpłatne usługi, które nie wykazują związku z prowadzoną działalnością, a więc nie mają przełożenia na: obroty przedsiębiorstwa, zyski, ewentualny wizerunek czy odbiór przez kontrahentów a ponadto nie wykazują charakteru cenotwórczego. Opodatkowaniu podlegają zatem wszystkie nieodpłatne świadczenia usług, które podatnik nabywa bez związku z bezpośrednimi lub pośrednimi potrzebami prowadzonej działalności.

Ponadto istotne dla zastosowania przepisu art. 8 ust. 2 ustawy jest ustalenie, czy występuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Czynności wskazane w tym przepisie podlegają bowiem opodatkowaniu, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości lub w części.

Nieodpłatne udostępnianie lokali mieszkalnych pracownikom może zostać uznane za niepodlegające opodatkowaniu wyłącznie wówczas, gdy będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności gospodarczej, tj. będzie ono wykonane w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa i te potrzeby przedsiębiorstwa będą przewyższały potrzeby pracownika.

Zatem za usługi dokonane do celów działalności gospodarczej należy uznać takie, które mają związek z potrzebami tej działalności. Związek z działalnością gospodarczą mają więc takie czynności, których wykonanie jest celowe dla osiągnięcia bądź poprawienia efektów tej działalności.

Jak wskazano wyżej, zastosowanie przepisu art. 8 ust. 2 ustawy dotyczy tych usług nieodpłatnych, które służą celom innym niż działalność gospodarcza podatnika. Jeśli ww. warunek nie jest spełniony, nie może być mowy o potraktowaniu usługi świadczonej nieodpłatnie jako usługi odpłatnej i objęcie jej zakresem opodatkowania VAT.

Zauważyć należy, że zazwyczaj udostępnienie lokali mieszkalnych pracownikom przez podatnika służy celom prywatnym tych pracowników.

W analizowanej sprawie mamy wprawdzie do czynienia ze specyficznymi okolicznościami, w których – z uwagi na konieczność zapewnienia cudzoziemcom pobytu – na czas oddelegowania pracowników zaistniała potrzeba zapewnienia im mieszkań.

Jednakże z opisu sprawy dotyczącego udostępnienia przez Państwa Zakwaterowania poza „C” – wariant B wynika, że pracownik delegowany może przyjechać do Polski wraz z rodziną tj. z współmałżonkiem i dziećmi. Dzieci pracownika delegowanego uczęszczają do placówek oświatowych anglojęzycznych ze względu na brak lub niewystarczającą znajomość języka polskiego dla celów prawidłowej realizacji obowiązku edukacji szkolnej dla osób poniżej 18 roku życia w Polsce. Ze względu na brak właściwej oferty edukacyjnej w „C”, dzieci Pracownika delegowanego uczęszczają do placówek oświatowych położonych w „D” lub w „E” (lub bezpośrednich okolicach). Powyższa okoliczność – Państwa zdaniem – uzasadnia konieczność zapewnienia takiemu pracownikowi delegowanemu możliwości zamieszkania w „D” lub w „E” lub w bezpośredniej okolicy „E” lub „D”.

Miasta, w których zamierzają Państwo wynająć mieszkania dla pracowników delegowanych znajdują się w znacznej odległości od „C”, w którym znajduje się zarówno siedziba Spółki, jak i jej zakład produkcyjny. W tej sytuacji trudno uznać, że potrzeba wynajęcia zakwaterowania w mieście znacznie oddalonym od miejsca pracy zaspakaja interes pracodawcy. Wynajem mieszkań akurat w tych lokalizacjach ma związek z określonymi wymaganiami pracowników delegowanych dotyczącymi edukacji ich dzieci.

Zapewnienie odpowiedniej edukacji dzieciom pracowników nie stanowi potrzeby ani obowiązku pracodawcy związanej bezpośrednio ani pośrednio z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Jest to realizacja potrzeb osobistych pracownika delegowanego i jego rodziny. Obowiązek zapewnienia edukacji dzieciom spoczywa na rodzicach, a nie na pracodawcy.

Ponadto wskazali Państwo, że delegacja obejmuje okres od dwóch do pięciu lat, powyższa okoliczność, jak i fakt przebywania przez ten okres pracowników delegowanych w Polsce w towarzystwie rodzin wskazują na to, że w okresie delegowania nastąpi przeniesienie do Polski centrum interesów życiowych ww. osób. Zatem zakwaterowanie w „D” i w „E” będzie służyło przede wszystkim ich interesom. Powyższe stanowi dodatkowe potwierdzenie dla uznania, że wynajem mieszkań w „E” i w „D” stanowi przede wszystkim korzyść pracowników delegowanych a nie Spółki.

Zatem, z uwagi na fakt, że nieodpłatne udostępnienie mieszkań pracownikom delegowanym poza „C” – wariant B służy celom innym aniżeli działalność gospodarcza Spółki – w świetle przepisu art. 8 ust. 2 czynność ta zasadniczo powinna podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. To samo dotyczyć będzie Usług pośrednika nabywanych przez Spółkę celem organizacji Zakwaterowania poza „C” – wariant B, usługi te związane są bowiem bezpośrednio z czynnością nieodpłatnego udostępnienia mieszkań pracownikom delegowanym poza „C” – wariant B, zatem również stanowią usługi które zasadniczo należałoby zidentyfikować jako odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Rozpatrując analizowaną sprawę należy jednak mieć na uwadze także prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, które to prawo uzależnione jest od możliwości powiązania wydatków w sposób bezpośredni lub pośredni z prowadzoną przez podatnika działalnością opodatkowaną. Powyższe oznacza, że związek pośredni z działalnością podatnika przejawiać się może tym, że wydatki poniesione przez podatnika całościowo skorelowane są z podejmowanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi i w ostateczności można je z nimi powiązać.

Analizując związek wydatków poniesionych przez Spółkę w celu zapewnienia zakwaterowania poza „C” – wariant B oraz związanych z nim Kosztów pośrednika z opodatkowaną działalnością Spółki, której profil stanowi – jak wskazano we wniosku produkcja (...) – należy uznać, że nie mają one wpływu na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa ani też nie posiadają charakteru cenotwórczego dla produktów Spółki jako, że służą przede wszystkim zaspokojeniu potrzeb osobistych pracowników delegowanych i ich rodzin.

Wydatki związane z zakwaterowaniem pracowników delegowanych poza „C” nie wpływają na wzrost konkurencyjności Spółki na rynku, jej wizerunek ani też nie przekładają się na wzrost sprzedaży.

Skoro wydatki te dotyczą usług nabywanych w pierwszej kolejności w celu zaspokojenia potrzeb osobistych rodzin pracowników a nie Państwa działalności opodatkowanej, to nie będzie Państwu przysługiwało prawo do dokonania odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur je dokumentujących.

Brak prawa do odliczenia z uwagi na brak związku tych wydatków z czynnościami opodatkowanymi powoduje więc, że nie wystąpi obowiązek opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług, a w konsekwencji w okolicznościach wynikających z opisu sprawy w przedmiotowym przypadku nie znajdzie zastosowania przepis art. 8 ust. 2 ustawy.

Podsumowując:

Wydatki ponoszone przez Państwa na Zakwaterowanie poza „C” – wariant B oraz Koszty pośrednika, związane z ww. zakwaterowaniem, związane będą w sposób bezpośredni z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu VAT, tj. nieodpłatnym udostępnianiem mieszkań poza „C” pracownikom delegowanym – Wariant B.

W konsekwencji, nie będzie Państwu przysługiwało – zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na Zakwaterowanie pracowników poza „C” – wariant B oraz z faktur dokumentujących Koszty pośrednika, związane z ww. zakwaterowaniem, ponieważ usługi te nie będą wykorzystywane przez Państwa do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Brak prawa do odliczenia z uwagi na brak związku tych wydatków z czynnościami opodatkowanymi powoduje więc, że nie wystąpi obowiązek opodatkowania nieodpłatnego świadczenia usług (tj. nieodpłatnego udostępniania mieszkań pracownikom poza „C” Pracownikom delegowanym), a w konsekwencji w okolicznościach wynikających z opisu sprawy nie znajdzie zastosowania przepis art. 8 ust. 2 ustawy. Jak wskazano wyżej, czynności, o których mowa w art. 8 ust. 2 ustawy podlegają bowiem opodatkowaniu, tylko w sytuacji gdy podatnikowi przy ich nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Tym samym, Państwa stanowisko:

-        w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 7 i 8 oceniając całościowo ze względu na Państwa uzasadnienie jest nieprawidłowe,

-        zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 9 i 10 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Zatem powołane interpretacje indywidualne nie mogą mieć wpływu na ocenę prawną rozpatrzonej sprawy.

Natomiast odnośnie powołanych przez Państwa wyroków sądów należy zauważyć, iż wyroki sądów, są to rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do zasady wiążą one strony postępowania w tych konkretnych, indywidualnych sprawach nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem powołane orzeczenia nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii.

Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.