0112-KDIL1-3.4012.290.2026.2.AKR

Prowadząc działalność gospodarczą w zakresie opisanym we wniosku działałem/będę działał we własnym imieniu, na własną rzecz i na własny rachunek, a nie w imieniu i na rzecz Franczyzodawcy. Umowa franczyzowa nie udziela mi umocowania do działania w imieniu Franczyzodawcy. Potwierdzają to w szczególności (...) Umowy Współpracy Franczyzowej, zgodnie z którymi działalność handlowa jest prowadzona przeze mnie we własnym imieniu, na własną rzecz i rachunek, natomiast umowa nie stanowi umocowania do składania ani przyjmowania oświadczeń woli w imieniu Franczyzodawcy.

§ (...) Umowy: „Franczyzobiorca zobowiązuje się, w zakresie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, do prowadzenia w imieniu własnym, na własną rzecz i rachunek Działalności Handlowej”.

§ (...) Umowy stanowi: „Strony uzgadniają, że niniejsza Umowa nie stanowi umocowania dla Franczyzobiorcy do działania w imieniu Franczyzodawcy, w szczególności do składania lub przyjmowania oświadczeń woli w jego imieniu (...)”.

§ (...) Umowy wskazuje, że: „Strony uzgadniają, że Działalność Handlowa będzie prowadzona przez Franczyzobiorcę osobiście, we własnym imieniu i na własny rachunek (...)”.

§ (...) Umowy wyraźnie wskazuje, że strony nie zamierzały nawiązać stosunku pracy ani umowy agencyjnej: „(...) nie jest ich zamiarem (...) nawiązanie stosunku pracy, zawarcie umowy agencyjnej lub jakiejkolwiek innej nazwanej umowy cywilnoprawnej (…)”.

Z zawartej Umowy Współpracy Franczyzowej wynika, że jestem/będę zobowiązany do zakupu towarów przeznaczonych do sprzedaży w sklepie. Zgodnie z § (...) Umowy Franczyzobiorca zobowiązany jest nabywać Towary (...) wyłącznie od Franczyzodawcy lub podmiotów przez niego wskazanych, natomiast w odniesieniu do Towarów Regionalnych od Dostawców Regionalnych spełniających określone wymogi.

Ponadto zgodnie z § (...) Umowy jestem zobowiązany do prowadzenia sprzedaży wszystkich Towarów Planogramowych oraz do zamawiania Towarów Handlowych stosownie do potrzeb sklepu. Jednocześnie zgodnie z § (...) Umowy jestem zobowiązany do terminowego regulowania płatności za zakupione towary.

Umowa przewiduje zatem model, w którym nabywam towary we własnym imieniu i na własny rachunek, a następnie dokonuję ich dalszej sprzedaży klientom detalicznym. Umowa nie zawiera postanowień wskazujących, że sprzedaż jest prowadzona w imieniu Franczyzodawcy lub że własność towarów pozostaje przy Franczyzodawcy do momentu ich sprzedaży klientowi. Z treści umowy wynika natomiast, że towary są przeze mnie nabywane od Franczyzodawcy lub wskazanych dostawców celem dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej przeze mnie działalności gospodarczej.

Na fakturach wystawianych przez Franczyzodawcę jako nabywca widnieję JA jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą. Przykładowo na fakturze korygującej nr (...) z dnia (...).06.2026 r. jako:

·      Sprzedawca wskazana jest (…).

·      Nabywca wskazany jestem ja: (…).

Przedmiotem sprzedaży są towary handlowe nabywane przeze mnie od Franczyzodawcy w celu dalszej odsprzedaży w sklepie. Na wskazanej fakturze znajdują się m.in. takie pozycje jak:

·      (…).

Faktura zawiera szczegółowe dane dotyczące ilości towarów, cen jednostkowych netto, wartości netto oraz stawki podatku VAT dla każdej pozycji.

Przykładowo:

·      (…).

W przypadku wskazanej faktury korygującej łączna wartość korekty wynosi:

·      (…).

W zakresie sposobu zapłaty faktura wskazuje:

·      forma płatności: przelew,

·      termin płatności zgodnie z obowiązującą instrukcją Franczyzodawcy,

·      numer rachunku bankowego Franczyzodawcy wskazany na fakturze.

Powyższa faktura potwierdza, że to ja występuję jako nabywca towarów handlowych od Franczyzodawcy, a transakcje dokumentowane są fakturami VAT zawierającymi dane nabywcy, szczegółowy wykaz towarów, ich wartość oraz sposób zapłaty.

Nie doszło/nie dojdzie do przeniesienia na mnie prawa do rozporządzania sklepem jak właściciel, z umowy wynika, że sklep wraz z wyposażeniem został mi jedynie oddany do używania na podstawie podnajmu. Franczyzodawca pozostaje podmiotem posiadającym tytuł prawny do sklepu, natomiast ja jestem uprawniony wyłącznie do korzystania ze sklepu w celu prowadzenia działalności handlowej zgodnie z postanowieniami umowy.

Umowa przewiduje ponadto, że po jej rozwiązaniu lub wygaśnięciu jestem zobowiązany zwrócić sklep wraz z wyposażeniem oraz innym mieniem należącym do Franczyzodawcy, co potwierdza, że nie uzyskuję prawa do swobodnego rozporządzania sklepem jak właściciel.

Natomiast w odniesieniu do towarów handlowych sytuacja jest odmienna. Z umowy wynika, że nabywam towary od Franczyzodawcy, ponoszę koszt ich zakupu oraz odpowiedzialność materialne za zakupione towary.

Dodatkowo umowa przewiduje, że sprzedając towary w sklepie jestem uprawniony do samodzielnego kształtowania ceny detalicznej odsprzedaży (z zachowaniem maksymalnej ceny określonej przez umowę). Maksymalna cena sprzedaży jest ceną wgraną na system kasowy i jest to cena, którą płaci klient detaliczny. W rzeczywistości mogę tylko obniżyć cenę (nakładać rabat procentowy). Osiągana marża stanowi składnik mojego dochodu.

W konsekwencji:

·      nie mam prawa do swobodnego rozporządzania sklepem i jego wyposażeniem jak właściciel, ponieważ korzystam z nich na podstawie podnajmu i jestem zobowiązany do ich zwrotu po zakończeniu współpracy;

·      mam prawo rozporządzania zakupionymi towarami handlowymi, które nabywam we własnym imieniu i na własny rachunek w celu ich dalszej odsprzedaży klientom w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W moim odczuciu rozporządzanie towarem jest złudne, ponieważ muszę zamawiać towar zgodnie z wytycznymi Franczyzodawcy, tj. towar zgodny z planogramem i w ilościach wymaganych przez Franczyzodawcę. Możliwość regulowania ceny również mija się z prawdą. Ceny towaru są ustalone przez Franczyzodawcę i cennik jest wgrany na (moje) kasy fiskalne, zatem skanując towar nie mam możliwości wyboru ceny lub wpisania jej ręcznie. Jedyna możliwość zmiany ceny, to jej zrabatowanie (np. z powodu krótkiego terminu przydatności). Jeżeli towar nabija się na kasę w wartości (...) zł brutto, to taką kwotę jestem zobligowany przekazać Franczyzodawcy następnego dnia roboczego (wraz z wpłatą utargu brutto – razem z podatkiem VAT). Zakładając, że zrabatuję ten sam towar do (...) zł brutto, to Franczyzobiorcy i tak muszę za niego zapłacić (...) zł brutto. Analizując dalej, mimo iż odprowadzam do Franczyzobiorcy utarg – wraz z podatkiem VAT, to po rozliczeniu miesiąca ponownie płacę podatek VAT – tym razem do Urzędu Skarbowego. Tym samym, sprzedawany przeze mnie towar na mojej kasie fiskalnej jest podwójnie opodatkowany podatkiem VAT.

Nie, z zawartej Umowy Współpracy Franczyzowej nie wynika, że Franczyzodawca powierzał/powierza mi towary celem ich sprzedaży w imieniu i na rzecz Franczyzodawcy.

Przeciwnie, z umowy jednoznacznie wynika, że działalność handlowa jest prowadzona przeze mnie we własnym imieniu, na własną rzecz i na własny rachunek, a nie jako przedstawiciel Franczyzodawcy. Zgodnie z definicją Franczyzobiorcy zawartą w umowie jest on podmiotem prowadzącym we własnym imieniu, na własną rzecz i na własny rachunek działalność handlową.

Ponadto umowa stanowi, że: „Franczyzobiorca zobowiązuje się (...) do prowadzenia w imieniu własnym, na własną rzecz i rachunek Działalności Handlowej”.

Jednocześnie strony wyraźnie postanowiły, że: „niniejsza Umowa nie stanowi umocowania dla Franczyzobiorcy do działania w imieniu Franczyzodawcy, w szczególności do składania lub przyjmowania oświadczeń woli w jego imieniu (...)”.

Z umowy wynika również, że jestem zobowiązany do nabywania towarów od Franczyzodawcy lub wskazanych dostawców oraz do zapłaty za te towary, co potwierdza, że nie są mi one jedynie powierzane do sprzedaży na rachunek Franczyzodawcy.

Dodatkowo faktury dokumentujące dostawy towarów wystawiane są przez Franczyzodawcę na mnie jako nabywcę, co potwierdza, że występuję w obrocie gospodarczym jako kupujący towary, a nie jako podmiot sprzedający cudzy towar w imieniu właściciela.

W konsekwencji należy stwierdzić, że umowa nie przewiduje modelu powierzenia towarów do sprzedaży w imieniu i na rzecz Franczyzodawcy (np. komisu lub agencji), lecz model zakupu towarów przez Franczyzobiorcę i ich dalszej sprzedaży w ramach działalności prowadzonej przez Franczyzobiorcę we własnym imieniu, na własny rachunek i na własne ryzyko gospodarcze.

Tak, to ja podejmuję/będę podejmował decyzje związane z prowadzoną przeze mnie działalnością gospodarczą oraz odpowiadam/będę odpowiadał za bieżące zarządzanie sklepem.

Z umowy wynika, że działalność handlowa jest prowadzona przeze mnie we własnym imieniu, na własną rzecz i na własny rachunek, co oznacza, że ponoszę odpowiedzialność za organizację i prowadzenie działalności gospodarczej.

W szczególności:

1. Zarządzanie sklepem Umowa przewiduje, że działalność handlowa prowadzona jest przeze mnie osobiście, a ja odpowiadam za funkcjonowanie sklepu zgodnie ze standardami sieci franczyzowej.

2. Zatrudnianie pracowników To ja jestem pracodawcą dla osób zatrudnionych w sklepie. Umowa przewiduje możliwość wykonywania działalności przy pomocy personelu zatrudnianego przeze mnie, przy czym to na mnie spoczywają obowiązki związane z zatrudnianiem, organizacją pracy oraz ponoszeniem kosztów zatrudnienia.

3. Godziny otwarcia sklepu Godziny otwarcia sklepu są określane zgodnie ze standardami funkcjonowania sieci i wymaganiami umowy franczyzowej. Oznacza to, że nie mam dowolności w ich ustalaniu i jestem zobowiązany do prowadzenia sklepu w godzinach wynikających z zasad obowiązujących w sieci (…). Za nieotwarcie sklepu w wymaganych godzinach przewidziane są kary finansowe, a także rozwiązanie umowy. Jednocześnie za faktyczną organizację pracy sklepu i zapewnienie jego funkcjonowania w tych godzinach odpowiadam ja jako Franczyzobiorca.

4. Praca w niedziele i święta To ja decyduję o osobistym wykonywaniu czynności w sklepie oraz organizuję obsadę sklepu w dniach, w których prowadzenie sprzedaży jest dopuszczalne zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i postanowieniami umowy. Jednocześnie jestem zobowiązany do zapewnienia funkcjonowania sklepu zgodnie ze standardami sieci. Franczyzobiorca oczekuje ode mnie otwarcia sklepu we wszystkie dni niehandlowe i święta.

Zawarta przeze mnie Umowa Współpracy Franczyzowej przewiduje szczegółowe zasady płatności za towary nabywane od Franczyzodawcy, przy czym ich uszczegółowienie następuje w odrębnej Instrukcji dotyczącej rozliczeń finansowych.

Zgodnie z § (...) Umowy:

·      Franczyzodawca sprzedaje Franczyzobiorcy Towary (...) z wykorzystaniem kredytu kupieckiego, tj. z odroczonym terminem płatności.

·      Franczyzobiorca jest zobowiązany do dokonywania na rzecz Franczyzodawcy codziennych wpłat roboczych stanowiących spłatę wcześniej zakupionych towarów. Wysokość wpłaty ustalana jest według zasad określonych w Instrukcji jako tzw. Wpłata Obowiązkowa.

·      Wysokość Obowiązkowej Wpłaty stanowi kwotę, którą Franczyzobiorca powinien wpłacić w następnym dniu roboczym na poczet zapłaty za wcześniej dostarczone towary oraz inne zobowiązania wobec Franczyzodawcy.

·      W ramach Obowiązkowej Wpłaty Franczyzobiorca wpłaca m.in. równowartość sprzedanych Towarów (...) oraz innych należności wynikających z umowy, natomiast ostateczne rozliczenie następuje w ramach miesięcznego rozliczenia stron.

·      Niedokonanie wymaganej wpłaty może skutkować wstrzymaniem dostaw towarów lub rozwiązaniem umowy przez Franczyzodawcę.

·      O sposobie zapłaty za towary (np. przelew bankowy, konwój, wrzutnia) decyduje Franczyzodawca.

·      Szczegółowe zasady dotyczące wysokości wpłat oraz sposobu przekazywania środków pieniężnych określa odrębna Instrukcja.

W praktyce oznacza to, że płatność za faktury dokumentujące zakup towarów od Franczyzodawcy nie następuje jednorazowo po otrzymaniu każdej faktury, lecz jest realizowana w systemie rozliczeń przewidzianym w umowie i Instrukcji, poprzez codzienne Obowiązkowe Wpłaty oraz miesięczne rozliczenia wzajemnych należności stron.

Na paragonach fiskalnych dokumentujących sprzedaż na rzecz konsumentów jako sprzedawca (podatnik) widnieję ja, tj. osoba prowadząca działalność gospodarczą, a nie Franczyzodawca.

Przykładowo na paragonie fiskalnym ze sklepu (…) wskazane są następujące dane podatnika:

·      Nazwa podatnika: (…),

·      NIP podatnika: (…),

·      Adres punktu sprzedaży: ul. (…).

Paragon zawiera również standardowe elementy przewidziane dla paragonu fiskalnego, w szczególności:

·      oznaczenie punktu sprzedaży: (…),

·      nazwę podatnika: (…),

·      NIP podatnika: (…),

·      adres punktu sprzedaży: ul. (…),

·      nazwę sprzedanych towarów,

·      wartość sprzedaży,

·      stawkę i kwotę podatku VAT,

·      łączną kwotę do zapłaty,

·      datę i godzinę sprzedaży,

·      numer paragonu,

·      numer kasy i oznaczenie kasjera.

Powyższy paragon potwierdza, że sprzedaż detaliczna jest ewidencjonowana z wykorzystaniem danych mojej działalności gospodarczej, ponieważ na paragonie jako podatnik widnieję ja, a nie Franczyzodawca.

Z zawartej przeze mnie Umowy Współpracy Franczyzowej wynika, że to ja, jako Franczyzobiorca prowadzący działalność gospodarczą we własnym imieniu, na własną rzecz i na własny rachunek, jestem/będę podatnikiem dokonującym sprzedaży detalicznej na rzecz konsumentów. W konsekwencji to ja jestem/będę obowiązany do ewidencjonowania tej sprzedaży przy użyciu własnej kasy rejestrującej.

Umowa jednoznacznie wskazuje, że działalność handlowa prowadzona jest przeze mnie we własnym imieniu, na własną rzecz i na własny rachunek. Ponadto umowa nie stanowi umocowania do działania w imieniu Franczyzodawcy.

Jednocześnie z umowy wynika, że sprzedaż detaliczna realizowana jest przeze mnie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, natomiast Franczyzodawca sprzedaje mi towary handlowe dokumentowane fakturami VAT wystawianymi na mnie jako nabywcę.

W związku z powyższym to ja, a nie Franczyzodawca, jestem/będę podmiotem zobowiązanym do ewidencjonowania sprzedaży na rzecz konsumentów przy użyciu kasy rejestrującej.

W zakresie własności kasy fiskalnej umowa przewiduje, że Franczyzodawca udostępnia Franczyzobiorcy wyposażenie sklepu niezbędne do prowadzenia działalności, w tym elementy infrastruktury technicznej i systemowej. Z dokumentów będących w moim posiadaniu nie wynika jednak jednoznacznie, czy własność konkretnej kasy fiskalnej przysługuje Franczyzodawcy czy Franczyzobiorcy. Mogę natomiast wskazać, że kasa fiskalna wykorzystywana w sklepie stanowi element wyposażenia sklepu udostępnionego do prowadzenia działalności franczyzowej, a sprzedaż ewidencjonowana przy jej użyciu dotyczy mojej działalności gospodarczej prowadzonej jako Franczyzobiorca. Kasa fiskalna będąca w sklepie jest moją własnością, choć zarządzanie tą kasą leży po stronie Franczyzodawcy. Możliwość regulowania przeze mnie cen jest pozorna, ponieważ, jeżeli Franczyzodawca wgra na moją kasę fiskalną cenę (...) zł brutto za jakiś towar, to taką samą kwotę za ten towar jestem zobowiązany przelać Franczyzodawcy. Jeżeli zrabatuję ten towar do na przykład (...) zł brutto (z powodu krótkiego terminu przydatności), to do Franczyzodawcy mimo to musi trafić kwota (...) zł brutto, czyli taka, jaka została wgrana na moją kasę fiskalną. Nie mam również wpływu na wprowadzone przez Franczyzodawcę promocje, które odgórnie są wgrywane na kasę. W związku z tym, według Pana, ciężko jest tu, mówić o swobodnym ustalaniu cen.

Pytanie to nie dotyczy opisanego przeze mnie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Jak wskazano w odpowiedziach na wcześniejsze pytania, działalność handlową prowadzę/będę prowadził we własnym imieniu, na własną rzecz i na własny rachunek, a umowa franczyzowa nie przewiduje działania przeze mnie w imieniu i na rzecz Franczyzodawcy. W konsekwencji sprzedaż na rzecz konsumentów nie jest/nie będzie sprzedażą dokonywaną przez Franczyzodawcę za moim pośrednictwem.

W związku z powyższym nie występuje sytuacja, w której Franczyzodawca przekazałby lub miał przekazać mi kasę rejestrującą w celu ewidencjonowania sprzedaży dokonywanej przez Franczyzodawcę na podstawie odrębnej umowy zawartej w formie pisemnej.

Pytanie to nie dotyczy opisanego przeze mnie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Jak wskazałem w odpowiedziach na wcześniejsze pytania, działalność handlową prowadzę/będę prowadził we własnym imieniu, na własną rzecz i na własny rachunek. W konsekwencji sprzedaż na rzecz konsumentów nie jest/nie będzie sprzedażą dokonywaną przez Franczyzodawcę, lecz sprzedażą realizowaną w ramach prowadzonej przeze mnie działalności gospodarczej.

W związku z powyższym nie występuje sytuacja, w której ewidencjonowałbym na własnej kasie rejestrującej sprzedaż należącą do Franczyzodawcy. Nie została zawarta i nie będzie zawarta odrębna umowa dotycząca ewidencjonowania na mojej kasie rejestrującej sprzedaży prowadzonej przez Franczyzodawcę.

Z treści umowy wynika, że nie otrzymuję stałego miesięcznego wynagrodzenia w określonej kwocie. Umowa przewiduje model, w którym wynagrodzenie zależy od wyników sklepu, osiągniętego obrotu, marży oraz różnych rabatów i prowizji.

Umowa stanowi: „Franczyzobiorca osiąga dochód z Działalności Handlowej w Sklepie uzależniony od osiągniętego obrotu ze sprzedaży Towarów Handlowych oraz ilości lub wartości zawartych umów na świadczenie Usług Okołohandlowych”.

Składniki wynagrodzenia Franczyzobiorcy

Umowa wymienia następujące składniki:

1)  marża ze sprzedaży Towarów (...),

2)  dochód ze sprzedaży Towarów (...),

3)  Rabat A,

4)  Rabat B,

5)  Rabat za wzrost sprzedaży (...),

6)  Rabat C,

7)  Rabat D,

8)  Rabat E,

9)  Rabat F,

10)  prowizje za Usługi Okołohandlowe (...),

11)  inne rabaty, premie, refundacje lub subwencje przewidziane w instrukcjach.

Marża handlowa

Umowa przewiduje, że: „Sprzedając Towary Handlowe w Sklepie Franczyzobiorca uprawniony jest do samodzielnego kształtowania ceny detalicznej odsprzedaży, doliczając do ceny zakupu własną marżę handlową (...), bacząc, by cena (...) nie była wyższa od Maksymalnej Ceny Detalicznej Odsprzedaży.” Wyznaczonej przez franczyzodawcę.

Rabat A: „Franczyzodawca przyzna Franczyzobiorcy miesięcznie Rabat A w wysokości (...)% Obrotu w danym miesiącu kalendarzowym (...)”.

Dodatkowe premie i rabaty

Dochód może być zwiększany m.in. przez:

·      Rabat D zależny od obrotu, lokalizacji sklepu i osiąganej marży,

·      Rabat E zależny od sprzedaży osiąganej m.in. w niedziele niehandlowe i święta oraz od godzin otwarcia sklepu,

·      Rabat F za utrzymywanie standardów sklepu.

Umowa przewiduje również szereg obligatoryjnych potrąceń, m.in.:

·      opłatę franczyzową,

·      opłatę za podnajem lokalu,

·      opłatę za wyposażenie,

·      raty opłaty inicjalnej,

·      wpłaty na ubytki towarowe,

·      koszty energii, telekomunikacji, śmieci, wody,

·      prowizje od płatności kartami,

·      kary umowne,

·      składki ubezpieczeniowe,

·      spłatę pożyczek i inne należności.

Po zakończeniu każdego miesiąca: „Franczyzobiorca otrzyma od Franczyzodawcy (...) zestawienie osiągniętej Marży oraz innych składników dochodu (...) z podziałem na poszczególne jego składniki”.

Następnie: „Przysługujące Franczyzobiorcy (...) należności Franczyzodawca rozliczy każdorazowo po zakończeniu miesiąca kalendarzowego (...). Wynikłą z tych rozliczeń kwotę pieniężną należną Franczyzobiorcy Franczyzodawca przekaże na rachunek bankowy Franczyzobiorcy”.

Na podstawie postanowień umowy należy odróżnić „wynagrodzenie podstawowe” od całkowitego dochodu Franczyzobiorcy.

W analizowanej umowie nie występuje pojęcie „wynagrodzenia podstawowego” w znaczeniu stałej pensji. Najbliższym odpowiednikiem jest Rabat A, który stanowi jeden z podstawowych składników dochodu Franczyzobiorcy.

Umowa przewiduje, że dochód Franczyzobiorcy składa się między innymi z:

·      marży ze sprzedaży Towarów (...),

·      dochodu ze sprzedaży Towarów (...),

·      Rabatu A,

·      Rabatu B,

·      Rabatu C,

·      Rabatu za wzrost sprzedaży (...),

·      Rabatu D,

·      Rabatu E,

·      Rabatu F,

·      prowizji za Usługi Okołohandlowe,

·      innych rabatów, premii i świadczeń przewidzianych przez system franczyzowy.

Umowa stanowi: „Franczyzodawca przyzna Franczyzobiorcy miesięcznie Rabat A w wysokości (...)% Obrotu w danym miesiącu kalendarzowym (...)”.

Oznacza to, że podstawowy składnik wynagrodzenia był kalkulowany procentowo od osiągniętego obrotu, a nie jako stała kwota.

Z konstrukcji umowy wynika, że świadczenie to było związane z:

·      prowadzeniem sklepu w ramach sieci franczyzowej,

·      realizowaniem sprzedaży Towarów Handlowych,

·      osiąganiem określonego obrotu,

·      wykonywaniem obowiązków wynikających z umowy franczyzowej.

Dochód Franczyzobiorcy został bowiem powiązany z: „osiągniętym obrotem ze sprzedaży Towarów Handlowych oraz ilością lub wartością zawartych umów na świadczenie Usług Okołohandlowych”.

Nie był to więc ekwiwalent za jedną konkretną czynność (np. sprzedaż pojedynczego produktu), lecz element systemu rozliczeń za prowadzenie działalności handlowej w sklepie franczyzowym.

Na podstawie postanowień umowy nie otrzymuję klasycznej prowizji od wartości sprzedanych towarów w rozumieniu wynagrodzenia agenta lub pośrednika. Konstrukcja umowy jest inna.

Umowa wskazuje, że dochód Franczyzobiorcy pochodzi przede wszystkim z:

·      marży osiąganej na sprzedaży Towarów Handlowych,

·      rabatów przyznawanych przez Franczyzodawcę,

·      premii uzależnionych od wyników sprzedażowych,

·      prowizji za świadczenie określonych Usług Okołohandlowych.

W odniesieniu do sprzedaży towarów umowa przewiduje: „Sprzedając Towary Handlowe w Sklepie Franczyzobiorca uprawniony jest do samodzielnego kształtowania ceny detalicznej od sprzedaży, doliczając do ceny zakupu własną marżę handlową (...)” w ograniczonym zakresie jak wyżej,

oraz

„Franczyzodawca przyzna Franczyzobiorcy miesięcznie Rabat A w wysokości (...)% Obrotu (...)”.

Dodatkowo przewidziane są Rabaty B, C, F oraz inne premie związane z poziomem sprzedaży.

Umowa natomiast wyraźnie przewiduje prowizje związane z usługami świadczonymi w sklepie.

W definicji dochodu wskazano, że obejmuje on: „prowizje z tytułu świadczenia Usług Okołohandlowych”.

Usługi Okołohandlowe obejmują m.in. usługi świadczone na rzecz podmiotów trzecich za pośrednictwem sklepu (...).

Na podstawie umowy wynagrodzenie związane z otwarciem sklepu w dni ustawowo wolne od pracy (święta i niedziele niehandlowe) ma charakter procentowy, a nie kwotowy, ale sama umowa nie podaje konkretnej stawki procentowej.

W § (...) wskazano: „Franczyzodawca udzieli Franczyzobiorcy Rabatu E. Rabat E uzależniony jest od wysokości Obrotu na Towarach (...) osiągniętego w dni świąteczne oraz niedziele niehandlowe, a także godzin otwarcia Sklepu w dni niehandlowe”.

Umowa wyraźnie odsyła w tym zakresie do odrębnej instrukcji: „(...)”.

W tejże instrukcji widnieje zapis: „(...).”

oraz

„Otwarcie sklepu przez franczyzobiorcę we wskazanym przedziale godzinowym w dniu niehandlowym naliczy rabat będący równowartością wysokości marży przypisanej do produktu bądź gwarantowanej wartości minimalnej (...) zł za dany dzień niehandlowy. W przypadku prowadzenia przez franczyzobiorcę sprzedaży towarów dla klientów w dniach (...), wysokość Rabatu E wynosić będzie (...)% od Obrotu (na towarach (...) bez opakowań kaucyjnych, liczony w cenach detalicznych netto) osiągniętego w danym dniu pomniejszonego o obrót osiągnięty w tym dniu przez franczyzobiorcę na towarach z kategorii Wyroby (...).

Rabat zostanie wypłacony wraz z pozostałymi składowymi w ramach rozliczenia miesięcznego.”

Na podstawie przeanalizowanych postanowień umowy wynika, że tak – Franczyzobiorca wystawia faktury na rzecz Franczyzodawcy dokumentujące należne mu składniki dochodu (określane w umowie jako rabaty, premie i prowizje), jednak nie są to faktury za sprzedaż towarów, lecz za świadczenia wynikające z umowy franczyzowej. Sprzedaż towarów jest realizowana przez Franczyzobiorcę na rzecz klientów sklepu i ewidencjonowana na kasie fiskalnej. Dochód Franczyzobiorcy jest następnie kalkulowany na podstawie:

·      marży handlowej,

·      Rabatu A,

·      Rabatu B,

·      Rabatu C,

·      Rabatu F,

·      Rabatu D,

·      Rabatu E,

·      prowizji za Usługi Okołohandlowe.

W praktyce ewentualne faktury wystawiane Franczyzodawcy dotyczyłyby właśnie tych świadczeń wynikających z umowy franczyzowej, a nie sprzedaży produktów klientom detalicznym.

Tak, uwzględniam/będę uwzględniać w ewidencjach VAT oraz plikach JPK_V7 wszystkie faktury otrzymane od Franczyzodawcy. Faktury te dokumentują nabycie towarów handlowych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej w ramach sklepu franczyzowego (…). Stanowią one dokumenty księgowe potwierdzające poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością oraz są podstawą do rozliczenia podatku VAT zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Tak, składam deklaracje podatkowe (JPK_V7) za okresy miesięczne.

a) do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (jakich konkretnie), Tak. Towary te są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. do sprzedaży detalicznej towarów w sklepie prowadzonym w ramach franczyzy (…), w szczególności artykułów spożywczych, napojów, wyrobów (...), produktów przemysłowych oraz pozostałych towarów handlowych znajdujących się w asortymencie sklepu.

b) do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT (jakich konkretnie), Nie. Towary dostarczane przez Franczyzodawcę nie są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych z podatku VAT.

c) niepodlegajqcych opodatkowaniu VAT(jakich konkretnie), Nie. Towary dostarczane przez Franczyzodawcę nie są wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Są one przeznaczone wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży detalicznej opodatkowanej podatkiem VAT.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

„(...) rozumienie pojęcia „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” w ujęciu art. 14 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 7 ust. 1 u.p.t.u. (zdanie wstępne), nie oznacza jego interpretowania jedynie w sensie ekonomicznym. Z użytego w tych przepisach zwrotu wynika bowiem, że z dostawą towarów mamy do czynienia nie tylko gdy dochodzi do przejścia prawa własności towaru, co oznacza, że do dostawy towarów dochodzi zawsze gdy następuje przeniesienie własności towaru w sensie prawnym (cywilistycznym) oraz w każdym innym przypadku, gdy podatnik przeniesie faktyczne lub ekonomiczne władztwo nad rzeczą na inny podmiot, a nabywca towaru będzie miał swobodę w dysponowaniu (rozporządzaniu) rzeczą, tak jakby był jej właścicielem.

Z powołanego w pytaniu prawnym wyroku ETS z 8 lutego 1990 r. w sprawie C-320/88 [...] wynika bowiem, że:

1.  W świetle art. 5 ust. 1 Szóstej Dyrektywy „dostawę towarów” należy interpretować jako przeniesienie prawa do dysponowania prawem rzeczowym (majątkiem) jak właściciel, nawet jeśli nie nastąpiło faktyczne przeniesienie własności tego majątku w sensie prawnym.

2. W gestii sądu krajowego każdorazowo leży ocena, czy w danej sprawie, na podstawie stanu faktycznego, nastąpiło przeniesienie prawa do dysponowania własnością jako właściciel w rozumieniu art. 5 ust. 1 Szóstej Dyrektywy.

Należy zatem w kontekście tego jeszcze raz stwierdzić, że skutkiem przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym (cywilistycznym) jest uzyskanie zawsze prawa do rozporządzania towarem jak właściciel w rozumieniu art. 7 ust. 1 u.p.t.u., natomiast w świetle tego przepisu za „dostawę towarów” należy uznać także wszelkie zbycie majątku rzeczowego przez jedną stronę, która upoważnia drugą stronę do dysponowania w rzeczywistości tym majątkiem tak, jakby była jego właścicielem, nawet jeśli nie nastąpiło faktyczne przeniesienie własności tego majątku w świetle przepisów prawa.

Reasumując zatem: za „dostawę towarów” w rozumieniu art. 7 ust. 1 u.p.t.u. należy uznać takie przeniesienie prawa do rozporządzania towarem, które z prawnego punktu widzenia przenosi na nabywcę prawo własności lub prawo umożliwiające nabywcy rozporządzanie (dysponowanie) towarem prawie jak właściciel (...).”.

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.