0112-KDIL1-3.4012.284.2026.2.ŁW

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług, który dotyczy prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez Hotel, dokumentujących nabycie usług noclegowych, gastronomicznych i napojów alkoholowych. Uzupełnili go Państwo pismem z 29 czerwca 2026 r. (wpływ 29 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

1.  Działalność Wnioskodawcy.

(…) Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest czynnym podatnikiem VAT prowadzącym działalność gospodarczą, w ramach której organizuje wielodniowe eventy (...). Eventy trwają kilka dni i każdorazowo noclegi mają miejsce w różnych miejscach Polski.

2.  Wynagrodzenie Wnioskodawcy.

Uczestnicy Eventu uiszczają na rzecz Spółki opłatę za uczestnictwo w określonej kwocie netto plus 23% VAT (przykładowo: (…) zł netto plus 23% VAT) za jednego uczestnika. Opłata za uczestnictwo jest jednolita i niepodzielna – Spółka nie wyodrębnia na fakturze wystawianej uczestnikowi ceny za nocleg, wyżywienie, instruktaż ani żaden inny składnik. Uczestnik Eventu nie uzyskuje od Spółki żadnych informacji o kosztach poszczególnych usług nabywanych przez Spółkę od podwykonawców.

3.  Nabywanie usług hotelowych.

W celu organizacji Eventu Spółka nabywa od hoteli kompleks usług niezbędnych do prawidłowego przeprowadzenia imprezy. Na podstawie zawartej umowy Hotel zobowiązuje się do świadczenia na rzecz Spółki następujących usług:

a)  zakwaterowanie uczestników Eventu w pokojach hotelowych (w tym śniadanie w formie bufetu), stawka VAT 8%,

b)  wyżywienie uczestników — lunche, kolacje, zestawy kawowe i inne posiłki, stawka VAT 8%,

c)  wynajem sali konferencyjnej wraz z wyposażeniem audiowizualnym, stawka VAT 23%,

d)  napoje alkoholowe (open bar), stawka VAT 23%,

e)  wynajem parkingu, stawka VAT 23%,

f)   inne usługi towarzyszące realizacji pobytu (sprzątanie pomieszczeń, dostęp do Wi-Fi, itd.).

Faktury wystawiane przez Hotel na rzecz Spółki wyszczególniają poszczególne pozycje z przypisanymi im cenami jednostkowymi i właściwymi stawkami VAT. Zdarza się również, że faktura Hotelu zawiera jedną zbiorczą pozycję z opisem „organizacja pobytu” lub „pakiet eventowy”, jednakże do faktury lub do umowy dołączone są załączniki (kosztorys, specyfikacja) precyzujące ceny poszczególnych składowych, w tym cenę noclegów oraz cenę usług gastronomicznych, ceny napojów alkoholowych czy bezalkoholowych.

4.  Relacja między nabyciem usług hotelowych a działalnością Spółki.

Nabycie opisanych usług hotelowych jest bezpośrednio i nierozerwalnie związane z organizacją Eventu. Bez zakwaterowania uczestników nie jest możliwe przeprowadzenie wielodniowego Eventu (...). Bez wyżywienia nie jest możliwe zapewnienie uczestnikom odpowiednich warunków przez cały okres trwania imprezy. Sala konferencyjna i zaplecze audiowizualne służą odprawom, briefingom i instruktażom. Wszystkie wymienione elementy stanowią w sensie ekonomicznym i organizacyjnym jedną nierozłączną całość – są to nakłady Spółki na wytworzenie usługi kompleksowej sprzedawanej uczestnikom pod nazwą (…).

Spółka jest wyłącznym organizatorem Eventu i działa we własnym imieniu oraz na własny rachunek. Zakup usług hotelowych nie następuje dla własnych potrzeb Spółki, lecz wyłącznie w celu realizacji Eventu jako usługi świadczonej na rzecz uczestników.

5.  Usługi nabyte a wymagania VAT.

Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Sprzedaż usług uczestnictwa w Evencie jest opodatkowana stawką 23% VAT. Wszystkie nabywane usługi hotelowe są zatem bezpośrednio wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W uzupełnieniu wniosku, na poszczególne pytania Organu, wskazali Państwo odpowiednio:

1.  Czy są Państwo zainteresowani nabyciem od dostawcy (Hotelu) jednego (złożonego) świadczenia, czy też kilku poszczególnych odrębnych czynności (np. usługi noclegowe, usługi wyżywienia, obsługa techniczna, wynajem sal konferencyjnych itp.)?

Odpowiedź:

2.  Co dokładnie wchodzi w skład nabywanej przez Państwa kompleksowej usługi niezbędnej do prawidłowego przeprowadzenia imprezy (usługi hotelowej)?

Odpowiedź:

3.  Czy któraś spośród czynności wchodzących w skład nabywanej przez Państwa kompleksowej usługi hotelowej ma charakter dominujący? Jeśli którąś z czynności uznają Państwo za dominującą, proszę wskazać:

a)  którą czynność uznają Państwo za dominującą, a które za czynności pomocnicze względem dominującej,

b) jaki czynnik decyduje o dominującym charakterze,

c) czy usługi pomocnicze służą do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego i czy bez nich nie można wykonać czynności głównej? Proszę wskazać na czym polega ich niezbędność, aby zrealizować świadczenie główne?

Odpowiedź:

4.  Czy wszystkie czynności wchodzące w skład nabywanej przez Państwa ww. usługi hotelowej prowadzą do realizacji określonego celu, tj. do wykonania świadczenia głównego przez Usługodawcę (Hotel)?

5.  Czy wszystkie czynności wchodzące w skład nabywanej przez Państwa usługi hotelowej są niezbędne do realizacji nabywanej usługi?

Odpowiedź:

6.  Czy wszystkie czynności wchodzące w skład nabywanej przez Państwa usługi hotelowej zmierzają do wykonania świadczenia głównego i są ze sobą powiązane tak ściśle, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić?

Odpowiedź:

7.  Czy pomiędzy czynnościami wchodzącymi w skład nabywanej przez Państwa usługi hotelowej występuje zależność powodująca, że czynności te nie mogą być wykonywane odrębnie? Jeżeli tak, to proszę szczegółowo i precyzyjnie opisać tę zależność.

Odpowiedź:

8.  Czy czynności wchodzące w skład nabywanej przez Państwa usługi hotelowej mogłyby być wykonane przez różne podmioty?

Odpowiedź:

9.  Czy przedmiotem Państwa sprzedaży (odsprzedaży) na rzecz Klientów jest wyłącznie kompleksowa usługa (…)? Czy na fakturze opodatkowana jest ona jedną stawką podatku VAT?

Odpowiedź:

10.  Czy przedmiotem sprzedaży są również pojedyncze czynności (np. usługi noclegowe, wyżywienie, wynajem sali konferencyjnej, wynajem parkingu, sprzedaż alkoholu itp.)?

Odpowiedź:

Pytanie

Czy Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez Hotel, dokumentujących nabycie usług noclegowych, gastronomicznych, napojów alkoholowych, w tym w szczególności od:

1)  usług noclegowych (zakwaterowanie uczestników, stawka 8% VAT),

2)  usług gastronomicznych (posiłki, wyżywienie, stawka 8% VAT),

3)  napojów alkoholowych serwowanych uczestnikom (open bar, stawka 23% VAT)?

Państwa stanowisko w sprawie

1.  Zasada ogólna – art. 86 ust. 1 ustawy o VAT i wymóg związku z czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej: „ustawa o VAT”), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Prawo to jest wyrazem fundamentalnej zasady neutralności podatku VAT i stanowi implementację art. 168 lit. a Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, dalej: „Dyrektywa VAT”).

Wszystkie usługi hotelowe nabywane przez Spółkę – zakwaterowanie, wyżywienie, sala konferencyjna, open bar, parking – są nabywane wyłącznie i bezpośrednio w celu organizacji Eventu (…). Event stanowi usługę opodatkowaną stawką 23% VAT, za którą uczestnicy uiszczają na rzecz Spółki cenę ryczałtową. Związek między zakupami hotelowymi a czynnościami opodatkowanymi Spółki jest zatem oczywisty, bezpośredni i bezsporny. Przesłanka pozytywna z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT jest w pełni spełniona.

Ustawodawca, formułując warunek związku z czynnościami opodatkowanymi, nie wymaga, aby zakup był bezpośrednio związany z konkretną transakcją sprzedaży. Wystarczy, że z ogółu okoliczności towarzyszących nabyciu wynika, że służy ono działalności opodatkowanej podatnika (por. wyrok TSUE z 22 lutego 2001 r., C-408/98, Abbey National, pkt 35; wyrok TSUE z 8 lutego 2007 r., C-435/05, Investrand, pkt 23). W opisanym stanie faktycznym związek ten jest jeszcze silniejszy – zakup usług hotelowych jest warunkiem koniecznym świadczenia usługi Eventu, bez którego usługa ta w ogóle nie mogłaby być wykonana.

2.  Zakaz z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT – geneza, cel i ograniczony zakres podmiotowy.

Artykuł 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, wyłącza prawo do odliczenia VAT od usług noclegowych i gastronomicznych. Przepis ten stanowi utrzymanie wyłączenia istniejącego w polskim prawie podatkowym przed dniem akcesji Polski do Unii Europejskiej, zachowanego na podstawie klauzuli standstill z art. 176 akapit drugi Dyrektywy VAT.

Cel tego wyłączenia był ściśle określony: zapobieganie nadużyciom polegającym na odliczaniu VAT od wydatków o charakterze konsumpcji prywatnej lub reprezentacyjnej. Praktyka polegała na tym, że podatnicy nabywali posiłki i noclegi dla własnych pracowników lub kontrahentów, wbudowując te wydatki w działalność gospodarczą, podczas gdy faktycznie służyły one zaspokajaniu potrzeb prywatnych lub budowaniu relacji o charakterze reprezentacyjnym – bez związku z konkretną czynnością opodatkowaną. Właśnie temu miał zapobiegać zakaz z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

W opisanym stanie faktycznym żadna z tych okoliczności nie zachodzi. Usługi hotelowe (noclegi, wyżywienie, open bar) nie służą zaspokajaniu potrzeb Spółki jako przedsiębiorcy, jej pracowników ani reprezentantów. Są one integralnym elementem usługi finalnej – Eventu (…) – oferowanej i sprzedawanej uczestnikom za wynagrodzeniem opodatkowanym stawką 23% VAT. Każdy zakup jest precyzyjnie kalkulowany i przerzucany w cenie na klienta końcowego. Brak w tym mechanizmie jakiejkolwiek możliwości „konsumpcji prywatnej” po stronie Wnioskodawcy. Stosowanie zakazu z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT do tak ukształtowanego stanu faktycznego realizowałoby cel, który przepis w ogóle nie miał – obciążałoby przedsiębiorcę podatkiem od wydatków generujących wyłącznie opodatkowany obrót.

Zakaz z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, nie ma charakteru absolutnego i bezwyjątkowego. Przepis przewiduje expressis verbis dwa wyjątki: nabycie gotowych posiłków przez podatników świadczących usługi przewozu osób (lit. b) oraz nabycie usług noclegowych w celu ich odprzedaży w trybie art. 8 ust. 2a ustawy o VAT (lit. c). Co więcej – zarówno wykładnia celowościowa i systemowa przepisu, jak i jego zgodność z prawem unijnym wymagają, aby zakaz ten nie był stosowany do sytuacji, w których nabycie usług noclegowych lub gastronomicznych następuje wyłącznie dla celów działalności opodatkowanej i jest z nią nierozerwalnie związane jako element świadczonej usługi kompleksowej. Takie zastosowanie zakazu byłoby sprzeczne z zasadą neutralności VAT i wykraczałoby poza zakres klauzuli standstill.

3.  Usługi nabywane od Hotelu jako jedno kompleksowe świadczenie gospodarcze.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że usługi nabywane od Hotelu stanowią z ekonomicznego i prawnego punktu widzenia jedno kompleksowe świadczenie gospodarcze – kompleksową usługę organizacji pobytu grupowego dla uczestników Eventu (…). Zakwaterowanie, wyżywienie, sala konferencyjna, open bar i pozostałe elementy są ze sobą nierozerwalnie powiązane, służą jednemu celowi i łącznie tworzą jedną całość, której sztuczne rozdzielenie zniekształcałoby rzeczywisty charakter transakcji.

Teoria świadczenia kompleksowego na gruncie VAT została ukształtowana przez utrwalone orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Już w wyroku z 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 (Card Protection Plan Ltd), TSUE sformułował fundamentalną tezę, że gdy transakcja składa się z wielu elementów, należy zbadać, czy dla przeciętnego konsumenta stanowią one jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, czy też można je rozdzielić bez sztuczności. Trybunał wskazał, że świadczenie pomocnicze dzieli los podatkowy świadczenia głównego – i że odrębne wykazywanie cen poszczególnych elementów nie wyklucza uznania ich za jedno świadczenie (pkt 31). Stanowisko to zostało potwierdzone i rozwinięte w wyroku z 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 (Field Fisher Waterhouse), gdzie TSUE doprecyzował, że elementy akcesoryjne muszą poprawiać sposób korzystania ze świadczenia głównego i nie stanowić celu samego w sobie (pkt 19-20). Tożsame stanowisko TSUE zajął w wyroku z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 (Don Bosco Onroerend Goed), potwierdzając, że sztuczne dzielenie jednego świadczenia gospodarczego zaburza funkcjonowanie systemu VAT.

Wnioskodawca wskazuje, że w opisanym stanie faktycznym spełnione są wszystkie kryteria wypracowane przez TSUE dla uznania świadczeń za kompleksowe:

1.  Z perspektywy przeciętnego nabywcy – Spółki jako organizatora Eventu – poszczególne elementy nie mają samodzielnej wartości ekonomicznej. Spółka nie nabywa noclegów ani wyżywienia dla własnych potrzeb. Każdy zakup następuje wyłącznie dlatego, że jest niezbędny do przeprowadzenia Eventu. Bez noclegu nie ma wielodniowego (...). Bez wyżywienia nie ma wielodniowej imprezy. Sala konferencyjna służy odprawom i briefingom stanowiącym integralną część programu Eventu.

2.  Hotel sam wyklucza możliwość podziału świadczeń – klauzula wyłączności gastronomicznej (§ 4 umowy) zakazuje wnoszenia żywności i napojów z zewnątrz oraz korzystania z usług zewnętrznych cateringów. Oznacza to, że podział świadczeń między różnych dostawców jest faktycznie niemożliwy nie z powodu woli Spółki, lecz z powodu struktury samej transakcji narzuconej przez Hotel. Jest to dokładnie ten argument, który Dyrektor KIS zaakceptował w interpretacji z 17 kwietnia 2025 r. (nr 0112-KDIL1-3.4012.94.2025.2.AKS), stwierdzając, że hotel nie zezwoli na świadczenie tych samych usług przez zewnętrznego dostawcę na terenie obiektu.

3.  Odrębne wykazywanie cen poszczególnych elementów na fakturze hotelowej nie niweczy kompleksowości – TSUE wyraźnie stwierdził to w sprawie C-349/96, pkt 31. Sama forma dokumentacyjna nie przesądza o charakterze transakcji. O kompleksowości decyduje gospodarcza nierozłączność elementów, nie format faktury.

4.  Nabywane usługi hotelowe mają charakter instrumentalny i stanowią warunek konieczny (conditio sine qua non) realizacji Eventu w jego obecnej formule. Event (...) trwający kilka dni wymaga zakwaterowania uczestników – bez niego nie jest możliwe przeprowadzenie wielodniowego (...). Wymaga wyżywienia – bez niego uczestnicy nie mogą przebywać na miejscu przez cały czas trwania imprezy. Wymaga sali na odprawy i briefingi – stanowią one integralną część programu. Bez tych elementów Event albo w ogóle by nie istniał, albo byłby fundamentalnie innym produktem – (...). Elementy te nie są opcjonalnymi ulepszeniami – są nierozerwalnie wbudowane w istotę świadczenia. Właśnie tego rodzaju funkcjonalną i ekonomiczną niezbędność elementu pomocniczego wymagał TSUE w wyroku C-392/11 (Field Fisher Waterhouse, pkt 19-20) dla uznania go za część jednego świadczenia kompleksowego.

W świetle powyższego zakaz z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT – który dotyczy usług noclegowych i gastronomicznych nabywanych jako samodzielne świadczenia – nie ma zastosowania do opisanego stanu faktycznego, gdyż przedmiotem zakupu jest jedna kompleksowa usługa organizacji pobytu, a noclegi i wyżywienie są jedynie jej elementami składowymi. Tę wykładnię potwierdził wprost Dyrektor KIS w interpretacji z 17 kwietnia 2025 r. (nr 0112-KDIL1-3.4012.94.2025.2.AKS): „Powyższe ograniczenie nie ma jednak zastosowania w analizowanej sytuacji, gdyż przedmiotem zakupu przez Państwa jest kompleksowa usługa, czyli co do istoty jedna usługa, na którą składają się poszczególne elementy, w tym usługi noclegowe i gastronomiczne”.

4.  Klauzula standstill z art. 176 Dyrektywy VAT – zakres i granice.

Artykuł 176 akapit drugi Dyrektywy VAT zezwala państwom członkowskim, które przystąpiły do UE z dniem 1 maja 2004 r., na utrzymanie wyłączeń prawa do odliczenia obowiązujących w krajowym prawie podatkowym w tym dniu. Polska skorzystała z tej możliwości, zachowując zakaz z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Jednakże klauzula standstill ma charakter ściśle wyjątkowy i musi być interpretowana zawężająco. TSUE wielokrotnie wskazywał, że klauzula ta chroni jedynie utrzymanie istniejących wyłączeń w ich dotychczasowym zakresie podmiotowym i przedmiotowym – nie zezwala na rozszerzenie tych wyłączeń na nowe sytuacje ani na nowych podatników (wyrok TSUE z 8 stycznia 2002 r., C-409/99, Metropol i Stadler, pkt 48-50; wyrok TSUE z 14 września 2006 r., C-228/05, Stradasfalti, pkt 28-31).

W przedmiocie usług noclegowych i gastronomicznych nabywanych przez organizatorów eventów TSUE zajął stanowisko w wyroku z 2 maja 2019 r. w sprawie C-225/18 (Grup Tvarias Polska, dawna nazwa: Grupa Lotos). Trybunał rozstrzygnął, że art. 176 Dyrektywy VAT nie stoi na przeszkodzie stosowaniu zakazu odliczenia VAT od usług noclegowych i gastronomicznych, lecz wyłącznie w odniesieniu do podmiotów, które nie nabywają tych usług w celu ich odsprzedaży. Jednocześnie TSUE wprost wskazał, że podatnik nabywający te usługi w celu odsprzedaży lub w celu ich włączenia w świadczoną przez siebie usługę opodatkowaną nie może być pozbawiony prawa do odliczenia na podstawie tej klauzuli.

W opisanym stanie faktycznym Spółka nie nabywa usług hotelowych dla konsumpcji prywatnej ani w celach niezwiązanych z działalnością opodatkowaną. Wręcz przeciwnie, Spółka nabywa je wyłącznie jako nakłady wbudowane w świadczoną przez siebie usługę Eventu, która jest w całości opodatkowana stawką 23% VAT. Zastosowanie do tej konfiguracji zakazu z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, wykraczałoby poza zakres historycznego wyłączenia, które obejmowało wyłącznie zakupy o charakterze konsumpcyjnym lub reprezentacyjnym – nie zaś zakupy stanowiące bezpośredni koszt usługi opodatkowanej. Byłoby to zatem rozszerzenie zakresu klauzuli standstill sprzeczne z art. 176 akapit drugi Dyrektywy VAT.

Stanowisko to potwierdził NSA w wyroku z 22 listopada 2019 r. (I FSK 1259/17), wskazując, że zgodność polskiego zakazu z art. 176 Dyrektywy VAT – potwierdzona przez TSUE w sprawie C-225/18 – dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy podatnik nie odsprzedaje tych usług ani nie wbudowuje ich w świadczoną usługę opodatkowaną.

Tymczasem w omawianej sytuacji zakup usług gastronomicznych i hotelowych jest warunkiem koniecznym zorganizowania wielodniowego Eventu i gdyby nie to, to Spółka by tych usług nie nabywała.

5. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego – linia wspierająca stanowisko Wnioskodawcy.

Trafność stanowiska Wnioskodawcy potwierdza bogata linia orzecznicza NSA, potwierdzająca zasadność prawa do odliczenia w stanach faktycznych zbliżonych do opisanego.

Wyrok NSA z 13 kwietnia 2023 r. (I FSK 251/20) dotyczył spółki z branży motoryzacyjnej organizującej wielodniowe eventy dla dealerów i kontrahentów, obejmujące prezentacje pojazdów, szkolenia, noclegi, wyżywienie i dodatkowe atrakcje. NSA potwierdził, że całość tych wydatków tworzy jedno świadczenie kompleksowe ściśle związane z działalnością opodatkowaną spółki. Sąd stwierdził, że nie da się oddzielić merytorycznego rdzenia wydarzenia od dodatkowych elementów, w tym noclegów i wyżywienia, bez sztucznego zniekształcenia charakteru transakcji. Samoistna organizacja dodatkowych atrakcji lub osobne zapewnienie noclegów nie miałyby dla organizatora żadnej samodzielnej wartości ekonomicznej. Wyrok ten, choć dotyczył bezpośrednio art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, potwierdza ekonomiczną jedność kompleksowego eventu i jego bezpośredni związek z działalnością opodatkowaną organizatora.

Wyrok NSA z 25 kwietnia 2017 r. (I FSK 1637/15) zawiera tezę zasadniczą dla niniejszej sprawy: zakaz z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT nie może dotyczyć podatników, którzy nabywają usługi noclegowe i gastronomiczne w celu ich odsprzedaży lub wbudowania w świadczoną przez siebie usługę opodatkowaną, gdyż w takim przypadku poniesione wydatki są w ścisłym związku z działalnością gospodarczą podatnika. NSA wskazał, że stosowanie zakazu do takich podmiotów byłoby sprzeczne z zasadą neutralności VAT oraz z właściwą implementacją art. 176 Dyrektywy VAT. Wyrok ten, choć dotyczył podatnika prowadzącego działalność hotelową, formułuje tezę ogólną o zakresie podmiotowym art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

6. Interpretacje indywidualne Dyrektora KIS potwierdzające prawo do odliczenia.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 17 kwietnia 2025 r. (nr 0112-KDIL1-3.4012. 94.2025.2.AKS) – wydanej w stanie faktycznym bardzo zbliżonym do opisanego przez Wnioskodawcę — zajął następujące stanowisko: podatnik nabywający od hotelu kompleksową usługę organizacji konferencji lub pobytu grupowego (fakturowaną jako jedna pozycja obejmująca noclegi, wyżywienie, salę, parking i inne elementy) ma prawo do odliczenia VAT od całości takiej faktury. Organ stwierdził, że zakaz z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT nie ma zastosowania, gdyż przedmiotem zakupu jest kompleksowa usługa, a nie odrębne usługi noclegowe i gastronomiczne. Organ wskazał przy tym wprost, że o kompleksowości decyduje gospodarcza nierozłączność świadczeń, na którą wskazuje m.in. niemożność zaproszenia do hotelu zewnętrznego cateringu.

Tożsame stanowisko Dyrektor KIS zajął w interpretacjach: z 22 lutego 2018 r. (nr 0114-KDIP1-1.4012. 52.2018.1.KOM), z 7 listopada 2023 r. (nr 0114-KDIP1-3.4012.598.2018.12.JG) oraz z 7 czerwca 2018 r. (nr 0114-KDIP1-3.4012.268.2018.1.ISK). Linia ta jest zatem utrwalona i spójna.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że stan faktyczny z interpretacji nr 0112-KDIL1-3.4012.94.2025.2.AKS różni się od stanu faktycznego Wnioskodawcy w jednym aspekcie: w tamtej sprawie hotel wystawiał fakturę z jedną pozycją opisową, natomiast w przypadku Wnioskodawcy hotel wystawia faktury z wyodrębnionymi pozycjami cenowymi. Wnioskodawca stoi jednak na stanowisku, że format faktury nie przesądza o charakterze transakcji – o kompleksowości decyduje gospodarcza nierozłączność świadczeń, którą TSUE potwierdził niezależnie od formy dokumentowania (C-349/96, pkt 31).

Jednocześnie Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że prawo do odliczenia przysługuje nawet przy fakturze z wyodrębnionymi pozycjami, jeżeli spełnione są materialne przesłanki kompleksowości świadczenia.

7.  Odrębna kwestia: napoje alkoholowe.

W zakresie napojów alkoholowych kluczowe jest rozróżnienie między świadczeniem usługi gastronomicznej a dostawą towarów. Rozróżnienie to ma znaczenie podatkowe, gdyż zakaz z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT dotyczy wyłącznie usług – nie dostaw towarów.

Jeżeli Hotel fakturuje napoje alkoholowe jako element usługi gastronomicznej (obsługa kelnerska, serwowanie przy stole, open bar z obsługą kelnerów, PKWiU 56.30 lub 56.10) – pozycja ta dzieli los prawny usługi gastronomicznej i podlega argumentacji opisanej w punktach 3-5 niniejszego uzasadnienia.

Jeżeli natomiast Hotel fakturuje napoje alkoholowe jako dostawę towarów (sprzedaż butelek, zaopatrzenie minibarów, PKWiU dział 11) – zakaz z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT nie ma zastosowania.

Prawo do odliczenia oceniane jest wyłącznie przez pryzmat art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Związek z działalnością opodatkowaną jest możliwy do wykazania, o ile alkohol stanowi element świadczenia nabywanego wyłącznie na potrzeby Eventu. Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że w takiej konfiguracji prawo do odliczenia przysługuje na zasadach ogólnych.

8.  Podsumowanie stanowiska.

W ocenie Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego dokumentujących usługi nabywane w celu organizacji Eventu (…), ponieważ:

1)  usługi te są nabywane wyłącznie w celu świadczenia usługi opodatkowanej stawką 23% VAT, co wyczerpuje pozytywną przesłankę z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT i art. 168 lit. a Dyrektywy VAT;

2)  nabywane od Hotelu usługi tworzą jedno kompleksowe świadczenie gospodarcze, w stosunku do którego zakaz z art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT nie ma zastosowania – nabycie to nie dotyczy usług noclegowych ani gastronomicznych jako odrębnych świadczeń, lecz kompleksowej usługi organizacji pobytu (por. TSUE C-349/96, C-392/11; KIS nr 0112-KDIL1-3. 4012.94.2025.2.AKS);

3)  zastosowanie zakazu w opisanej konfiguracji wykraczałoby poza zakres klauzuli standstill z art. 176 Dyrektywy VAT, która chroni wyłącznie utrzymanie wyłączeń dotyczących konsumpcji prywatnej i reprezentacyjnej – nie zaś bezpośrednich kosztów usługi opodatkowanej (por. TSUE C-225/18, Grup Tvarias Polska; C-177/99, Ampafrance i Sanofi; NSA I FSK 1637/15, I FSK 1259/17).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Według art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Stosownie do zapisu art. 8 ust. 2a ustawy:

Przepis ten reguluje zatem takie sytuacje, kiedy podatnik, działając we własnym imieniu, zawiera umowę, na podstawie której zobowiązuje się do zrealizowania pewnego świadczenia, jednak faktycznie świadczenie to realizowane jest przez podmiot trzeci. W takim przypadku, gdy podmiot nabywa usługę, a następnie odsprzedaje ją kontrahentowi w tzw. „stanie nieprzetworzonym”, uznawany jest za podatnika, który usługę taką świadczy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ustawy.

W świetle art. 86 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powołanych przepisów art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie określone warunki:

1)  odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,

2)  towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego),

3)  faktura dokumentuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, czyli została na niej wskazana kwota podatku.

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Ponadto, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Natomiast w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez Hotel, dokumentujących nabycie usług noclegowych (zakwaterowanie uczestników, stawka 8% VAT), usług gastronomicznych (posiłki, wyżywienie, stawka 8% VAT) i napojów alkoholowych serwowanych uczestnikom (open bar, stawka 23% VAT).

W tym miejscu wskazać należy, że zasadniczo każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być uznawane za odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli zatem dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy.

Powyższe znajduje wyraz w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w którym wskazuje się na konieczność traktowania, dla celów podatkowych, złożonego działania podatnika, jako jednolitej całości bez sztucznych podziałów. W orzeczeniu z 25 lutego 1999 r. w sprawie Card Protection Plan Ltd v Commissioners of Customs and Excise (C-349/96), Trybunał rozstrzygnął, że przy świadczeniu usług obejmujących kilka części składowych należy stosować te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą, jeżeli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz środek do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej. Podobnie wypowiedział się Trybunał wydając 27 września 2012 r. orzeczenie w trybie prejudycjalnym w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse.

Zatem w celu ustalenia, czy podatnik świadczy kilka odrębnych usług czy też jedną usługę należy określić cechy transakcji. Aby móc wskazać, że dana usługa jest usługą złożoną, winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Zatem pojedyncza usługa jest traktowana jak element usługi kompleksowej wówczas jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez usługi pomocniczej usługi głównej.

Ważne jest, czy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane w taki sposób, że samodzielnie nie przynoszą wymaganej praktycznej korzyści z punktu widzenia przeciętnego konsumenta. Nie ma znaczenia subiektywny punkt widzenia dostawcy lub odbiorcy świadczenia. Istnienie jednego świadczenia złożonego nie jest wykluczone z tego powodu, że do poszczególnych elementów wykazane są odrębnie ceny. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT prowadzącym działalność gospodarczą, w ramach której organizują wielodniowe eventy (...). Eventy trwają kilka dni i każdorazowo noclegi mają miejsce w różnych miejscach Polski.

Uczestnicy Eventu uiszczają na rzecz Państwa opłatę za uczestnictwo w określonej kwocie netto plus 23% VAT za jednego uczestnika. Opłata za uczestnictwo jest jednolita i niepodzielna – nie wyodrębniają Państwo na fakturze wystawianej uczestnikowi ceny za nocleg, wyżywienie, instruktaż ani żaden inny składnik.

W celu organizacji Eventu nabywają Państwo od hoteli kompleks usług niezbędnych do prawidłowego przeprowadzenia imprezy. Na podstawie zawartej umowy Hotel zobowiązuje się do świadczenia na rzecz Państwa następujących usług:

a)  zakwaterowanie uczestników Eventu w pokojach hotelowych (w tym śniadanie w formie bufetu), stawka VAT 8%,

b)  wyżywienie uczestników — lunche, kolacje, zestawy kawowe i inne posiłki, stawka VAT 8%,

c)  wynajem sali konferencyjnej wraz z wyposażeniem audiowizualnym, stawka VAT 23%,

d)  napoje alkoholowe (open bar), stawka VAT 23%,

e)  wynajem parkingu, stawka VAT 23%,

f)   inne usługi towarzyszące realizacji pobytu (sprzątanie pomieszczeń, dostęp do Wi-Fi, itd.).

Faktury wystawiane przez Hotel na Państwa rzecz wyszczególniają poszczególne pozycje z przypisanymi im cenami jednostkowymi i właściwymi stawkami VAT. Zdarza się również, że faktura Hotelu zawiera jedną zbiorczą pozycję z opisem „organizacja pobytu” lub „pakiet eventowy”, jednakże do faktury lub do umowy dołączone są załączniki (kosztorys, specyfikacja) precyzujące ceny poszczególnych składowych, w tym cenę noclegów oraz cenę usług gastronomicznych, ceny napojów alkoholowych czy bezalkoholowych.

Nabycie opisanych usług hotelowych jest bezpośrednio i nierozerwalnie związane z organizacją Eventu. Bez zakwaterowania uczestników nie jest możliwe przeprowadzenie wielodniowego Eventu (...). Bez wyżywienia nie jest możliwe zapewnienie uczestnikom odpowiednich warunków przez cały okres trwania imprezy. Sala konferencyjna i zaplecze audiowizualne służą odprawom, briefingom i instruktażom. Wszystkie wymienione elementy stanowią w sensie ekonomicznym i organizacyjnym jedną nierozłączną całość – są to Państwa nakłady na wytworzenie usługi kompleksowej sprzedawanej uczestnikom pod nazwą (…).

Są Państwo wyłącznym organizatorem Eventu i działają we własnym imieniu oraz na własny rachunek. Zakup usług hotelowych nie następuje dla Państwa własnych potrzeb, lecz wyłącznie w celu realizacji Eventu jako usługi świadczonej na rzecz uczestników.

Sprzedaż usług uczestnictwa w Evencie jest opodatkowana stawką 23% VAT. Wszystkie nabywane usługi hotelowe są zatem bezpośrednio wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Wszystkie usługi są nabywane przez Państwa od Hotelu w jednym celu – zapewnienia uczestnikom Eventu warunków pobytu w obiekcie Hotelu przez czas trwania Eventu. Każdą z tych usług (nocleg, wyżywienie, parking, sala konferencyjna) zarówno Państwo, jak i poszczególny uczestnik, mógłby nabyć samodzielnie od dowolnych dostawców, a nie tylko od Hotelu. Państwo nabywają te usługi od Hotelu, a nie od różnych dostawców, by jak najlepiej wykonać swoje zobowiązania wobec uczestników Eventu, którzy w ramach ceny uczestnictwa w Evencie płacą Państwu za noclegi, wyżywienie, parkingi, salę konferencyjną, etc.

Nie sprzedają Państwo Klientom pojedynczych czynności (noclegu, wyżywienia, wynajmu sali konferencyjnej, wynajmu miejsca parkingowego, sprzedaży napojów) jako odrębnych świadczeń. Jedynym przedmiotem sprzedaży na rzecz Klientów jest udział w Evencie (…).

Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika, że faktury wystawiane przez Hotel na Państwa rzecz wyszczególniają poszczególne pozycje (np. zakwaterowanie, wyżywienie, wynajem sali konferencyjnej) z przypisanymi im cenami jednostkowymi i właściwymi stawkami VAT. Oznacza to, że Hotel nie świadczy dla Państwa jednej kompleksowej usługi hotelowej opodatkowanej jedną stawką podatku VAT, lecz szereg usług, które stanowią świadczenia odrębne w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, i jako takie podlegają opodatkowaniu właściwymi dla nich stawkami podatku VAT.

W tym miejscu wskazać należy, że samo wskazanie (wymienienie) na fakturze usług, które składają się na świadczenie złożone nie przesadza o tym, że nie mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym, ale zastosowanie do tych usług (odrębnie dla każdej) stawek podatku VAT wyklucza uznanie, że stanowią łącznie takie świadczenie.

Na wystawionej na Państwa rzecz fakturze – kontrahent (Hotel) nie wykazuje jednego konkretnego świadczenia, lecz wykazuje kilka usług opodatkowanych odpowiednimi stawkami podatku VAT. Państwo wystawionych w ten sposób faktur nie kwestionują. Okoliczność ta pozwala uznać, że kontrahent na podstawie zawartej z Państwem umowy nie jest zobowiązany do świadczenia na Państwa rzecz kompleksowej usługi hotelowej, stąd podaje na fakturze stawkę podatku i nazwę każdej świadczonej na Państwa rzecz usługi.

Analiza przedstawionego opisu sprawy prowadzi do wniosku, że w sprawie nie mamy do czynienia z nabyciem świadczenia złożonego – kompleksowej usługi hotelowej lecz z zespołem odrębnych świadczeń (nocleg uczestników wraz ze śniadaniem; wyżywienie; wynajem sali konferencyjnej; napoje serwowane w formule open bar; wynajem miejsc parkingowych; usługi towarzyszące), podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach właściwych dla każdej usługi odrębnie.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie usług noclegowych należy wskazać, że ustawodawca wprowadzając do ustawy art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. c, umożliwił podatnikom odliczanie podatku VAT naliczonego od usług noclegowych nabytych przez podatników wyłącznie w celu ich odprzedaży na zasadach określonych w art. 8 ust. 2a ustawy.

Wskazać należy, że wyżej powołany art. 8 ust. 2a ustawy, jest źródłem praw i obowiązków podatników w odniesieniu do świadczeń określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług. W związku z tym należy stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.

Powyższy przepis jest odpowiednikiem art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347, z 11 grudnia 2006 r., s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”, który stanowi, że:

Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie.

Odnosząc się zatem do treści art. 8 ust. 2a ustawy, który wprowadza zasadę, że w przypadku, gdy podmiot „pośredniczy”, pomiędzy podmiotem faktycznie świadczącym usługę, a jej odbiorcą, przyjmuje się, że podmiot ten działa tak jakby sam wcześniej nabył taką usługę, a następnie ją wyświadczył, co sprawia, że opodatkowaniu podlegają wszystkie etapy w świadczeniu usług, łącznie z tym, w którym nie wykonuje się czynności faktycznych. Wspomniana „fikcja prawna”, wynikająca z art. 8 ust. 2a ustawy, znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy dany podmiot pośredniczący w rzeczywistości nie jest konsumentem ostatecznym usługi, a jedynie przyjmuje się wtedy założenie, że taką usługę nabył od podmiotu świadczącego, a następnie sam ją wyświadczył na rzecz osoby trzeciej.

Przepis ten reguluje zatem takie sytuacje, kiedy podatnik, działając we własnym imieniu, zawiera umowę, na podstawie której zobowiązuje się do zrealizowania pewnego świadczenia, jednak faktycznie świadczenie to realizowane jest przez podmiot trzeci. W takim przypadku, gdy podmiot nabywa usługę, a następnie odsprzedaje ją kontrahentowi w tzw. „stanie nieprzetworzonym”, uznawany jest za podatnika, który usługę taką świadczy.

Świadczone przez Państwa usługi są dokumentowane fakturą zawierającą jedną pozycję dotyczącą udziału w Evencie i są opodatkowane jedną stawką podatku VAT. Wynagrodzenie należne Państwu od Klienta jest określane jako jedna kwota za udział w Evencie i dokumentowane fakturą zawierającą jedną pozycję, opodatkowaną stawką podatku VAT w wysokości 23%, bez wyodrębniania cen poszczególnych czynności. Nie sprzedają Państwo Klientom pojedynczych czynności (noclegu, wyżywienia, wynajmu sali konferencyjnej, wynajmu miejsca parkingowego, sprzedaży napojów) jako odrębnych świadczeń.

Przedstawiony opis stanu faktycznego wskazuje, że nie dokonują Państwo odprzedaży usług noclegowych rozumianych jako odrębne, niezależne świadczenia. Są one składową świadczonej przez Państwa usługi kompleksowej polegającej na organizacji Eventu (…).

W związku z powyższym nie dokonują Państwo odprzedaży usług noclegowych rozumianych jako odrębne, niezależne świadczenia.

Wskazać należy, że przepis art. 8 ust. 2a ustawy dotyczy odprzedaży usług w stanie nieprzetworzonym na kolejnego nabywcę. Skoro w rozpatrywanej sprawie nabywają Państwo usługi noclegowe w celu sprzedaży i realizacji innego świadczenia, jakim jest usługa kompleksowa w postaci organizacji Eventu to nie można tu mówić o odprzedaży usługi noclegowej opodatkowanej na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nabywając usługi noclegowe w celu sprzedaży świadczenia kompleksowego w postaci organizacji Eventu, z uwagi na zapis art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. c ustawy, nie mają Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup usług noclegowych, ponieważ nie dokonują Państwo odprzedaży usług noclegowych na zasadach w art. 8 ust. 2a ustawy.

Odnośnie zaś usług gastronomicznych, wskazać należy, że z art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy wprost wynika, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług gastronomicznych. Ustawodawca nie rozróżnił sytuacji, w których nabywane usługi gastronomiczne wykorzystywane są do odsprzedaży lub są wykorzystywane w prowadzonej działalności. Wyjątek dotyczy jedynie podatników świadczących usługi przewozu osób, kupujących gotowe posiłki dla pasażerów, który nie ma miejsca w analizowanej sprawie.

Ponieważ nabyte przez Państwa usługi gastronomiczne mieszczą się w zakresie usług wskazanych w art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy, do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku, to nie przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku należnego wynikającego z faktur dokumentujących zakup usług noclegowych pomimo faktu, że usługi te związane są z wykonywanymi przez Państwa czynnościami opodatkowanymi, tj. kompleksową usługą organizacji Eventu.

Natomiast w zakresie napojów alkoholowych serwowanych uczestnikom Eventu (open bar) należy jeszcze raz wskazać, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Podkreślenia wymaga, że podstawową przesłanką warunkującą prawo do odliczenia podatku jest związek ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi. W tym miejscu należy zauważyć jednak, że świadczenie polegające na zakupie alkoholu dla uczestników Eventu nie jest związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Państwa, a jedynie służy celom osobistym, prywatnym uczestników. Zakup alkoholu nie ma wprost ani pośrednio związku z wykonywanymi przez Państwa czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Zatem od takiego zakupu nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jak wyżej wskazano Hotel nie świadczy dla Państwa jednej kompleksowej usługi hotelowej opodatkowanej jedną stawką podatku VAT, lecz szereg usług, które stanowią świadczenia odrębne w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, które podlegają opodatkowaniu właściwymi dla nich stawkami podatku VAT.

Zaznaczyć trzeba, że brak uznania, że otrzymana przez Państwa faktura nie dokumentuje świadczenia kompleksowego, lecz odrębne usługi świadczone na rzecz Państwa przez Hotel, co do zasady pozostaje bez wpływu na prawo do odliczenia podatku z niej wynikającego.

Uwzględniając powyższe zauważyć należy, że przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z wystawionej przez Hotel faktury dokumentującej świadczone na Państwa rzecz usługi wymienione na fakturze, za wyjątkiem usług noclegowych, gastronomicznych i napojów alkoholowych serwowanych uczestnikom.

Podsumowując stwierdzić należy, że nie przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez Hotel, dokumentujących nabycie usług noclegowych, gastronomicznych, napojów alkoholowych, w tym w szczególności od:

1)  usług noclegowych (zakwaterowanie uczestników, stawka 8% VAT),

2)  usług gastronomicznych (posiłki, wyżywienie, stawka 8% VAT),

3)  napojów alkoholowych serwowanych uczestnikom (open bar, stawka 23% VAT).

Zatem, Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej znak 0112-KDIL1-3.4012. 94.2025.2.AKS zauważam, że przyjęte w niej rozstrzygnięcie dotyczyło zdarzenia przyszłego, w którym wnioskodawca wskazał, że hotel wystawiałby na Spółkę fakturę o treści: „kompleksowa usługa hotelowa” lub „kompleksowa organizacja konferencji” lub „organizacja konferencji” lub „pakiet konferencyjny” opodatkowaną jedną stawką 23% VAT, a więc zdarzenia przyszłego odrębnego niż przedstawiony przez Państwa.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.