0112-KDIL1-3.4012.269.2026.1.KK

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie wskazania:

-       czy po wdrożeniu obligatoryjnego KSeF przez Spółkę, wystawienie faktury korygującej in minus „do zera” w przypadku zafakturowania błędnego podmiotu (błędny NIP i błędna nazwa) oraz nowej faktury do tej samej transakcji (zawierającej prawidłowe dane nabywcy) jest poprawne (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),

-       w jakim okresie Spółka powinna ujmować w ewidencji VAT faktury korygujące in minus „do zera”, wystawione w trybie online lub offline24, po wejściu w życie obligatoryjnego KSeF (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),

-       w jakim okresie Spółka powinna ujmować w ewidencji VAT „nowe” faktury, tj. faktury wystawione przy użyciu KSeF na prawidłowego nabywcę, po skorygowaniu błędnie wystawionych faktur „do zera” (pytanie oznaczone we wniosku nr 3),

-       czy wystawienie faktury korygującej in minus „do zera „w przypadku zafakturowania błędnego podmiotu (błędny NIP i błędna nazwa) oraz nowej faktury do tej samej transakcji (zawierającej prawidłowe dane nabywcy) było poprawne przed wdrożeniem obligatoryjnego KSeF (pytanie oznaczone we wniosku nr 4),

-       w jakim okresie Spółka powinna była ujmować w ewidencji VAT faktury korygujące in minus „do zera” wystawione przed wdrożeniem obligatoryjnego KSeF (pytanie oznaczone we wniosku nr 5),

-       w jakim okresie Spółka powinna była ujmować w ewidencji VAT „nowe” faktury, tj. wystawione na prawidłowego kontrahenta, po skorygowaniu błędnie wystawionych faktur „do zera” (pytanie oznaczone we wniosku nr 6).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

„A” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wnioskodawca jest również zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT). Złożony wniosek dotyczy podatku VAT.

Przedmiotem przeważającej działalności Spółki – zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego – jest sprzedaż hurtowa części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKD 45.31.Z). Spółka zajmuje się również sprzedażą hurtową pozostałych produktów (PKD 46.76.Z).

Od 1 kwietnia 2026 r. Spółka została objęta obligatoryjnym Krajowym Systemem e-Faktur (dalej: KSeF) – z uwagi na brzmienie wprowadzanego z dniem 1 lutego 2026 r. art. 145l do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.; dalej: ustawa o VAT).

Spółka dokumentuje dokonywane transakcje sprzedaży towarów i usług fakturami VAT. W praktyce zdarzają się jednak sytuacje, w których – w wyniku pomyłki – faktura zostaje wystawiona na podmiot niebędący faktycznym nabywcą towarów. Dotyczy to różnych sytuacji, a w szczególności przypadków:

a)    gdy towar dostarczany jest pod adres, pod którym działalność prowadzi kilka podmiotów gospodarczych (np. powiązanych ze sobą kapitałowo), a zamówienia w ich imieniu składa często ta sama osoba,

b)    gdy towar dostarczany jest pod adres, pod którym działalność prowadzi kilka podmiotów gospodarczych, niepowiązanych ze sobą – łączy je jedynie adres prowadzenia działalności.

W takich okolicznościach może dojść do wystawienia przez Spółkę faktury na kontrahenta innego niż właściwy, z uwagi na fakt, że ww. podmioty prowadzą działalność pod tym samym adresem. Błędne fakturowanie może wynikać przykładowo z błędu osoby dokonującej zakupów na rzecz kilku podmiotów, kiedy to ta osoba zamówi towar na daną spółkę, a następnie okazuje się, że towar miał zostać zamówiony dla innego podmiotu (np. z uwagi na to, że pierwsza ze spółek zakończyła działalność i osoba dokonująca zakupów nie została o tym poinformowana lub w wyniku pomyłki związanej z zamawianiem towarów dla wielu podmiotów).

W konsekwencji na błędnie wystawionej fakturze może być wskazany nieprawidłowy numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz nieprawidłowa nazwa kontrahenta lub nieprawidłowy adres.

W efekcie zaistniałego błędu, faktura nie odzwierciedla rzeczywistego przebiegu dokonanej transakcji gospodarczej – podmiot, który figuruje na dokumencie jako nabywca nie jest stroną transakcji (podmiot ten nie złożył zamówienia ani nie doszło z nim do zawarcia umowy sprzedaży).

W opisanych przypadkach (tj. w sytuacji zafakturowania podmiotu z błędnym NIP i błędną nazwą), Spółka wystawia faktury korygujące in minus „do zera”. Przyczyna korekty w takich sytuacjach ma miejsce w momencie wystawienia faktur pierwotnych. Konieczność wystawienia faktury korygującej wynika z błędu popełnionego przy dokumentowaniu sprzedaży.

Następnie Spółka wystawia „nowe” faktury VAT dokumentujące daną transakcję, które zawierają prawidłowe dane, tj. prawidłowy NIP, nazwę czy dane adresowe nabywcy.

W złożonym wniosku o interpretację Spółka chciałaby potwierdzić konsekwencje VAT związane z opisanym podejściem.

Pytania

1.    Czy po wdrożeniu obligatoryjnego KSeF przez Spółkę, opisane podejście Spółki polegające na wystawieniu faktury korygującej in minus „do zera” w przypadku zafakturowania błędnego podmiotu (błędny NIP i błędna nazwa) oraz nowej faktury do tej samej transakcji (zawierającej prawidłowe dane nabywcy) jest poprawne?

2.    Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, to w jakim okresie Spółka powinna ujmować w ewidencji VAT faktury korygujące in minus „do zera”, wystawione w trybie online lub offline24, po wejściu w życie obligatoryjnego KSeF?

3.    Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, to w jakim okresie Spółka powinna ujmować w ewidencji VAT „nowe” faktury, tj. faktury wystawione przy użyciu KSeF na prawidłowego nabywcę, po skorygowaniu błędnie wystawionych faktur „do zera”?

4.    Czy opisane podejście Spółki polegające na wystawieniu faktury korygującej in minus „do zera” w przypadku zafakturowania błędnego podmiotu (błędny NIP i błędna nazwa) oraz nowej faktury do tej samej transakcji (zawierającej prawidłowe dane nabywcy) było poprawne przed wdrożeniem obligatoryjnego KSeF?

5.    Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 4 jest twierdząca, w jakim okresie Spółka powinna była ujmować w ewidencji VAT faktury korygujące in minus „do zera” wystawione przed wdrożeniem obligatoryjnego KSeF?

6.    Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 4 jest twierdząca, w jakim okresie Spółka powinna była ujmować w ewidencji VAT „nowe” faktury, tj. wystawione na prawidłowego kontrahenta, po skorygowaniu błędnie wystawionych faktur „do zera”?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.    Po wdrożeniu obligatoryjnego KSeF, opisane podejście Spółki polegające na wystawieniu faktury korygującej in minus „do zera” w przypadku zafakturowania błędnego podmiotu (błędny NIP nabywcy i błędna nazwa) oraz nowej faktury do tej samej transakcji (zawierającej prawidłowe dane nabywcy) jest poprawne.

2.    W opisanym przypadku, fakturę korygującą in minus „do zera”, wystawioną w trybie online lub offline24 po wejściu w życie obligatoryjnego KSeF, należy ująć w ewidencji VAT za okres, w którym doszło do ujęcia błędnie wystawionej faktury pierwotnej.

3.    „Nowa” faktura, tj. faktura wystawiona przez KSeF na prawidłowego nabywcę (z prawidłowym NIP), po skorygowaniu błędnie wystawionej faktury „do zera”, powinna zostać ujęta w ewidencji za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy dla danej transakcji.

4.    Opisane podejście Spółki, polegające na wystawieniu faktury korygującej in minus „do zera” w przypadku zafakturowania błędnego podmiotu (błędny NIP i błędna nazwa nabywcy) oraz nowej faktury do tej samej transakcji (zawierającej prawidłowe dane nabywcy) było poprawne również przed wdrożeniem obligatoryjnego KSeF.

5.    W opisanym przypadku, Spółka powinna była ujmować wystawione faktury korygujące in minus „do zera”, przed wejściem w życie obligatoryjnego KSeF, w ewidencji za okres, w którym doszło do ujęcia błędnie wystawionej faktury pierwotnej.

6.    „Nowa” faktura, tj. faktura wystawiona na prawidłowego nabywcę (z prawidłowym NIP), po skorygowaniu błędnie wystawionej faktury „do zera”, powinna była zostać ujęta w ewidencji za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy dla danej transakcji.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 8 ust. 1, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Z konstrukcji podatku VAT wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Kwestię tę reguluje art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi (...).

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Stosownie do art. 29a ust. 10 ustawy o VAT, podstawę opodatkowania obniża się o:

1)    kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2)    wartość zwróconych towarów i opakowań;

3)    zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4)    wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy po wystawieniu faktury:

-        podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

-        (uchylony),

-        dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

-        dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

-        stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,

-        podatnik wystawia fakturę korygującą.

Zgodnie z art. 106j ust. 2 ustawy o VAT, faktura korygująca powinna zawierać:

1)    (uchylony);

2)    numer kolejny oraz datę jej wystawienia;

2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;

3)    dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

a)    określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,

b)    nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;

4)    (uchylony);

5)    jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;

6)    w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.

Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1)    rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2)    kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3)    kontrahentów;

4)    dowodów sprzedaży i zakupów.

Ad 1.

Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Fakturę korygującą wystawia się więc m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w jakiejkolwiek pozycji faktury.

Zgodnie z ugruntowanym podejściem organów podatkowych, faktura korygująca in minus „do zera” może być wystawiona, jeżeli:

-        nie doszło do świadczenia udokumentowanego fakturą;

-        faktura została wystawiona na błędny podmiot i doręczona błędnemu podmiotowi (tj. podmiotowi, który nie jest nabywcą towaru lub usługi).

W przypadku wystawienia i przesłania do systemu KSeF faktury z błędnym NIP nabywcy, w celu skorygowania zaistniałej sytuacji, należy w ocenie Wnioskodawcy wystawić i przesłać fakturę korygującą „do zera” z tym błędnym NIP nabywcy i dodatkowo wystawić i przesłać do KSeF odrębną fakturę z prawidłowym numerem NIP nabywcy.

Wynika to z uwarunkowań systemowych. Faktura z błędnym NIP nabywcy zostanie po przetworzeniu udostępniona podmiotowi o takim numerze NIP. W KSeF nie wystąpi sytuacja, że fakturę odebrał podmiot będący rzeczywistą stroną transakcji.

Powyższe jest potwierdzane przez Ministerstwo Finansów przykładowo w Podręczniku KSeF 2.0.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, po objęciu Spółki obligatoryjnym KSeF (tj. od 1 kwietnia 2026 r.), Spółka powinna wystawiać faktury korygujące in minus „do zera”, w przypadku wystawienia faktury na błędnego nabywcę (tj. wystawienia faktury z błędnym NIP i błędną nazwą kontrahenta).

Należy przy tym zauważyć, że jeżeli po wejściu w życie obligatoryjnego KSeF możliwe jest korygowanie faktur wystawionych z błędnym NIP „do zera”, to jednocześnie powinno być to możliwe przed wejściem w życie obligatoryjnego KSeF (szczegółowe uzasadnienie w tym zakresie Wnioskodawca przedstawia w Ad. 4 niniejszego wniosku). KSeF nie wpływa bowiem na przepisy materialne ustawy o VAT – pełni wyłącznie funkcję techniczną, związaną ze sposobem wystawiania i przekazywania faktur.

Ad 2.

Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, w brzmieniu od 1 lutego 2026 r., w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.

W myśl art. 29a ust. 13c ustawy o VAT, w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, jeżeli podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1, art. 106nf ust. 1 lub art. 106nh ust. 1, i udostępnił ją nabywcy przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik przesłał fakturę korygującą do Krajowego Systemu e-Faktur.

Zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy o VAT, w brzmieniu od 1 lutego 2026 r., przepisy ust. 13-13c stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna. Zgodnie z art. 106na ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu od 1 lutego 2026 r., fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur. W sytuacji Wnioskodawcy, przyczyna korekty ma miejsce w momencie wystawienia faktur pierwotnych. Konieczność wystawienia faktury korygującej wynika z błędu popełnionego przy dokumentowaniu sprzedaży.

W wyniku korekty faktury dokonanej przez Spółkę nie dochodzi do obniżenia podstawy opodatkowania, zmianie ulegają jedynie dane nabywcy. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, w analizowanej sytuacji nie znajdzie zastosowania art. 29a ust. 13, 13c i 14 ustawy o VAT.

W sytuacji, gdy korekta spowodowana jest przyczynami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, związanymi z wystawieniem faktury na błędny podmiot, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna. Potwierdzają to interpretacje wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo:

-        w interpretacji z 11 lutego 2026 r. (nr 0113-KDIPT1-3.4012.1091.2025.1.JM) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał:

„W rozpatrywanej sprawie aby skorygować błąd związany z wystawieniem faktury na podmiot związany z fakturą z jego błędnymi lub niepełnymi danymi, należy wystawić fakturę korygującą do zera oraz nową fakturę z poprawnymi danymi tego podmiotu. (...)

W wyniku korekty faktury nie dojdzie w tej sytuacji do obniżenia podstawy opodatkowania, a zamianie ulegną jedynie dane podmiotu innego niż nabywca wymieniony w części Podmiot3), związanego z fakturą. W związku z powyższym, nie znajdzie tu zastosowania art. 29a ust. 13 ustawy.

(...) będą Państwo zobowiązani do uwzględnienia faktur korygujących w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy i skorygowania uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową za okres rozliczeniowy, w którym wystąpi przyczyna korekty, tj. za okres, w którym zostanie ujęta pierwotna faktura (tj. w miesiącu, w którym pierwotnie powstał obowiązek podatkowy z tytułu dostawy towarów i świadczenia usług)”.

-        w interpretacji z 8 sierpnia 2025 r. (nr 0114-KDIP1-3.4012.543.2025.1.AMA) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał:

„Niejednokrotnie, osoby zlecające naprawę nie mają jednak pełnej wiedzy w zakresie podmiotu, który ma być finalnym odbiorcą usługi naprawy. Klienci mogą bowiem przykładowo nie znać pełnej treści umowy leasingowej, czy też ustaleń z firmą leasingową w zakresie podmiotu ponoszącego koszty naprawy. (...)

Stwierdzić więc należy, że prawidłowo korygują Państwo błąd polegający na nieprawidłowym wskazaniu na Fakturze Pierwotnej nabywcy poprzez wystawienie na rzecz niewłaściwego podmiotu Faktury Korygującej »do zera« i jednoczesne wystawienie Nowej Faktury – z poprawnymi danymi – na rzecz rzeczywistego odbiorcy wyświadczonej przez Państwa usługi. (...)

W wyniku korekty Faktury Pierwotnej, poprzez łączne wystawienie Faktury Korekty i Nowej Faktury, nie doszło/nie dojdzie w tych sytuacjach do obniżenia podstawy opodatkowania, a zamianie ulegną jedynie dane nabywcy usługi świadczonej przez Państwa. W związku z powyższym, nie znajdzie tu zastosowania art. 29a ust. 13 ustawy.

W sytuacji, gdy korekta spowodowana jest przyczynami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, związanymi z wystawieniem faktury na błędny podmiot, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna. Sprzedawca powinien rozliczyć dokonaną sprzedaż zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego dla danej sprzedaży”.

-        w interpretacji z 23 grudnia 2024 r. (nr 0114-KDIP4-2.4012.600.2024.2.MC) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał:

„Jak wskazano powyżej, podmiot, który otrzymał faktury pierwotne i figuruje na dokumentach jako nabywca, nie był stroną transakcji. Zatem wystawienie faktury korygującej wynika z błędu popełnionego przez sprzedawcę przy dokumentowaniu sprzedaży. W konsekwencji należy stwierdzić, że w sytuacji gdy korekta spowodowana jest przyczynami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna.

Zatem w rozpatrywanej sprawie A. jest zobowiązany do skorygowania uprzednio złożonych deklaracji (plików JPK_VAT) za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła przyczyna korekty, tj. uwzględnia w rozliczeniu faktur korygujących »do zera« wystawionych na B. oraz nowych faktur wystawionych na C.

Tym samym zgodzić należy się z Państwem, że w przedstawionych okolicznościach sprawy prawidłowy sposób dokonania korekty faktur wystawionych na B., jako podmiot, z którym w rzeczywistości nie dokonano transakcji, oraz na C., jako właściwego nabywcę towarów, powinien przebiegać w następujący sposób:

*        należy »cofnąć się« do okresu, w którym nastąpił błąd oraz wystawić fakturę korygującą »do zera« na B. oraz nową fakturę na C.,

*        złożyć korekty deklaracji VAT (JPK V7) za te okresy,

*        odprowadzić na rzecz urzędu ewentualną różnicę w kwocie podatku do zapłaty (…)”.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, w opisanych przypadkach fakturę korygującą in minus „do zera”, wystawioną w trybie online, należy ująć w ewidencji VAT za okres, w którym doszło do ujęcia błędnie wystawionej faktury pierwotnej.

Ad 3.

Tak jak wskazano we wcześniejszej części wniosku, w myśl art. 19a ust. 1 ustawy VAT, obowiązek podatkowy powstaje, co do zasady, z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi.

Cytowany przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Przy czym, zgodnie z zasadą ogólną, generalnie brak jest powiązania momentu powstania obowiązku podatkowego z datą wystawienia faktury. Dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności dostawy towarów / świadczenia usług następuje z chwilą faktycznego ich dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, „nowa faktura” (wystawiona z danymi prawidłowego kontrahenta po skorygowaniu nieprawidłowej faktury „do zera”) po wejściu w życie obligatoryjnego KSeF, powinna zostać ujęta w ewidencji za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Ad 4.

Tak jak wskazano w odpowiedzi na pytanie 1, w ocenie Wnioskodawcy, po objęciu Spółki obligatoryjnym KSeF (tj. od 1 kwietnia 2026 r.), Spółka powinna wystawiać faktury korygujące in minus „do zera”, w przypadku wystawienia faktury na błędnego nabywcę (tj. wystawienia faktury z błędnym NIP).

Zdaniem Spółki, ten sam wniosek ma zastosowanie również do sytuacji mających miejsce przed wejściem w życie obligatoryjnego KSeF.

Jak bowiem wskazano powyżej, należy zauważyć, że jeżeli po wejściu w życie obligatoryjnego KSeF możliwe jest korygowanie faktur wystawionych z błędnym NIP „do zera”, to jednocześnie powinno być to możliwe przed wejściem w życie obligatoryjnego KSeF. KSeF nie wpływa bowiem na przepisy materialne ustawy o VAT – pełni wyłącznie funkcję techniczną, związaną ze sposobem wystawiania i przekazywania faktur.

Faktura korygująca in minus „do zera” powinna być wystawiona, jeżeli:

-        nie doszło do świadczenia udokumentowanego fakturą;

-        faktura została wystawiona na błędny podmiot i doręczona błędnemu podmiotowi (tj. podmiotowi, który nie jest nabywcą towaru lub usługi).

Powyższe stanowisko zostało przedstawione przykładowo w następujących interpretacjach indywidualnych wydanych na gruncie przepisów obowiązujących przed wdrożeniem KSeF:

-        interpretacji z 9 grudnia 2025 r. (nr 0114-KDIP1-3.4012.747.2025.2.KP), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził:

„(...) w przypadku, gdyby wystawioną przez upoważniony do tego podmiot fakturę lub fakturę korygującą otrzymał podmiot, który w rzeczywistości nie był stroną transakcji – nie nabył faktycznie towaru/usługi – skorygowanie tego błędu powinno nastąpić poprzez wystawienie faktury korygującej »do zera«, gdyż w takiej sytuacji faktura dokumentuje transakcję, która nie miała miejsca. Podmiot, który ją otrzymał i figuruje na dokumencie jako nabywca, nie był stroną transakcji. Zatem, jeżeli faktura byłaby wystawiona na podmiot, który nie był stroną transakcji i dokument został do niego doręczony, to sprzedawca będzie obowiązany do wystawienia faktury korygującej »do zera«. Wystawiona faktura lub faktura korygująca dokumentuje bowiem transakcję, która w rzeczywistości nie miała miejsca. Błędnie wskazany na fakturze kontrahent nie nabył towaru ani usługi”.

-        interpretacji z 23 grudnia 2024 r. (nr 0114-KDIP4-2.4012.600.2024.2.MC), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał:

„Zatem należy wskazać, że skorygowanie tego błędu powinno nastąpić poprzez wystawienie faktur korygujących »do zera«, gdyż w takiej sytuacji faktury dokumentują transakcje, które nie miały miejsca. Podmiot, który je otrzymał i figuruje na dokumentach jako nabywca, nie był stroną transakcji. Zatem, jeżeli faktury zostały wystawione na podmiot, który nie był stroną transakcji i dokumenty zostały do niego doręczone, to A. jest obowiązany do wystawienia faktury korygującej »do zera«. Wystawione faktury dokumentują bowiem transakcje, które w rzeczywistości nie miały miejsca. Błędnie wskazany na fakturze kontrahent (B.) nie nabył towarów (konserw rybnych). Zatem, w ww. sytuacji gdy faktury były wystawione na podmiot, który nie był faktycznym odbiorcą towarów ich korekta powinna nastąpić poprzez wystawienie faktury korygującej »do zera«, a następnie wystawienie nowej faktury na rzecz rzeczywistego podatnika, z którym doszło do transakcji gospodarczej, tj. C”.

-        interpretacji z 22 sierpnia 2024 r. (nr 0113-KDIPT1-2.4012.401.2024.2.PRP), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał następująco:

„(...) w przypadku, gdy wystawioną przez Pana fakturę otrzymał i figuruje na niej jako nabywca podmiot, który w rzeczywistości nie był stroną transakcji – nie nabył faktycznie usługi, tj. P. z siedzibą w Polsce – skorygowanie tego błędu powinno nastąpić poprzez wystawienie faktury korygującej »do zera«, gdyż w takiej sytuacji faktura dokumentuje transakcję, która nie miała miejsca. Podmiot, tj. P. z siedzibą w Polsce, który ją otrzymał i figuruje na dokumencie jako nabywca, nie był stroną transakcji. Zatem, jeżeli faktura została wystawiona na podmiot, który nie był stroną transakcji i dokument został jemu doręczony, to jest Pan obowiązany do wystawienia faktury korygującej »do zera«. Wystawiona faktura dokumentuje bowiem transakcję, która w rzeczywistości nie miała miejsca. Błędnie wskazany na fakturze kontrahent, tj. P. z siedzibą w Polsce nie nabył usługi.

Zatem, w ww. sytuacji, gdy wystawiona została faktura na podmiot, który nie był faktycznym odbiorcą usługi od Pana, i który to dokument został jemu doręczony, naprawienie błędu powinno nastąpić poprzez wystawienie faktury korygującej »do zera«, a następnie wystawienie nowej faktury na rzecz rzeczywistego podatnika, z którym doszło do transakcji gospodarczej, tj. Sponsora”.

-        interpretacji z 24 czerwca 2024 r. (nr 0114-KDIP1-1.4012.245.2024.2.MŻ), w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał:

„W przypadku, gdy wystawioną przez upoważniony do tego podmiot fakturę lub fakturę korygującą otrzymał podmiot, który w rzeczywistości nie był stroną transakcji – nie nabył faktycznie towaru/usługi – skorygowanie tego błędu powinno nastąpić poprzez wystawienie faktury korygującej »do zera«, gdyż w takiej sytuacji faktura dokumentuje transakcję, która nie miała miejsca. Podmiot, który ją otrzymał i figuruje na dokumencie jako nabywca, nie był stroną transakcji. Zatem, jeżeli faktura została wystawiona na podmiot, który nie był stroną transakcji i dokument został do niego doręczony, to sprzedawca będzie obowiązany do wystawienia faktury korygującej »do zera«. Wystawiona faktura lub faktura korygująca dokumentuje bowiem transakcję, która w rzeczywistości nie miała miejsca. Błędnie wskazany na fakturze kontrahent nie nabył towaru ani usługi.

(...) Zatem, w ww. sytuacji, gdy wystawiona zostanie faktura lub faktura korygująca na podmiot, który nie był faktycznym odbiorcą towaru lub usługi od Państwa, i który to dokument został do niego doręczony, naprawienie błędu powinno nastąpić poprzez wystawienie faktury korygującej »do zera«, a następnie wystawienie nowej faktury lub faktury korygującej na rzecz rzeczywistego podatnika, z którym doszło do transakcji gospodarczej”.

W ocenie Wnioskodawcy, jeżeli na fakturze został podany błędny podmiot to dokumentuje ona transakcję, która nie miała miejsca i jako taka powinna zostać skorygowana („do zera”), a następnie Spółka powinna była wystawić fakturę na właściwego nabywcę.

Podsumowując, przed objęciem Spółki obligatoryjnym KSeF (tj. przed 1 kwietnia 2026 r.), Spółka mogła wystawiać faktury korygujące in minus „do zera”, w przypadku wystawienia faktury na błędnego nabywcę.

Ad 5.

Zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, w brzmieniu przed 1 lutym 2026 r., w przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą, pod warunkiem że z posiadanej przez tego podatnika dokumentacji wynika, że uzgodnił on z nabywcą towaru lub usługobiorcą warunki obniżenia podstawy opodatkowania dla dostawy towarów lub świadczenia usług określone w fakturze korygującej oraz warunki te zostały spełnione, a faktura ta jest zgodna z posiadaną dokumentacją. W przypadku gdy w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca, podatnik nie posiada dokumentacji, o której mowa w zdaniu pierwszym, obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje za okres rozliczeniowy, w którym dokumentację tę uzyskał.

Zgodnie z art. 29a ust. 14 ustawy o VAT, w brzmieniu przed 1 lutym 2026 r., przepis ust. 13 stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

W sytuacji Wnioskodawcy, przyczyna korekty miała miejsce w momencie wystawienia faktur pierwotnych. Konieczność wystawienia faktury korygującej wynikała z błędu popełnionego przy dokumentowaniu sprzedaży.

W wyniku korekty faktury dokonanej przez Spółkę nie dochodziło do obniżenia podstawy opodatkowania, zmianie ulegały jedynie dane nabywcy. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, w analizowanej sytuacji nie znajdował zastosowania art. 29a ust. 13 i 14 ustawy o VAT.

W sytuacji, gdy korekta spowodowana była przyczynami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, związanymi z wystawieniem faktury na błędny podmiot, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna. Potwierdzają to interpretacje wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo:

-        w interpretacji z 11 lutego 2026 r. (nr 0113-KDIPT1-3.4012.1091.2025.1.JM) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał:

„W rozpatrywanej sprawie aby skorygować błąd związany z wystawieniem faktury na podmiot związany z fakturą z jego błędnymi lub niepełnymi danymi, należy wystawić fakturę korygującą do zera oraz nową fakturę z poprawnymi danymi tego podmiotu. (...)

W wyniku korekty faktury nie dojdzie w tej sytuacji do obniżenia podstawy opodatkowania, a zamianie ulegną jedynie dane podmiotu innego niż nabywca wymieniony w części Podmiot3), związanego z fakturą. W związku z powyższym, nie znajdzie tu zastosowania art. 29a ust. 13 ustawy.

(...) będą Państwo zobowiązani do uwzględnienia faktur korygujących w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy i skorygowania uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową za okres rozliczeniowy, w którym wystąpi przyczyna korekty, tj. za okres, w którym zostanie ujęta pierwotna faktura (tj. w miesiącu, w którym pierwotnie powstał obowiązek podatkowy z tytułu dostawy towarów i świadczenia usług)”.

-        w interpretacji z 8 sierpnia 2025 r. (nr 0114-KDIP1-3.4012.543.2025.1.AMA) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał:

„Niejednokrotnie, osoby zlecające naprawę nie mają jednak pełnej wiedzy w zakresie podmiotu, który ma być finalnym odbiorcą usługi naprawy. Klienci mogą bowiem przykładowo nie znać pełnej treści umowy leasingowej, czy też ustaleń z firmą leasingową w zakresie podmiotu ponoszącego koszty naprawy. (...)

Stwierdzić więc należy, że prawidłowo korygują Państwo błąd polegający na nieprawidłowym wskazaniu na Fakturze Pierwotnej nabywcy poprzez wystawienie na rzecz niewłaściwego podmiotu Faktury Korygującej »do zera« i jednoczesne wystawienie Nowej Faktury – z poprawnymi danymi – na rzecz rzeczywistego odbiorcy wyświadczonej przez Państwa usługi. (...)

W wyniku korekty Faktury Pierwotnej, poprzez łączne wystawienie Faktury Korekty i Nowej Faktury, nie doszło/nie dojdzie w tych sytuacjach do obniżenia podstawy opodatkowania, a zamianie ulegną jedynie dane nabywcy usługi świadczonej przez Państwa. W związku z powyższym, nie znajdzie tu zastosowania art. 29a ust. 13 ustawy.

W sytuacji, gdy korekta spowodowana jest przyczynami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, związanymi z wystawieniem faktury na błędny podmiot, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna. Sprzedawca powinien rozliczyć dokonaną sprzedaż zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego dla danej sprzedaży”.

-        w interpretacji z 23 grudnia 2024 r. (nr 0114-KDIP4-2.4012.600.2024.2.MC) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał:

„Jak wskazano powyżej, podmiot, który otrzymał faktury pierwotne i figuruje na dokumentach jako nabywca, nie był stroną transakcji. Zatem wystawienie faktury korygującej wynika z błędu popełnionego przez sprzedawcę przy dokumentowaniu sprzedaży. W konsekwencji należy stwierdzić, że w sytuacji gdy korekta spowodowana jest przyczynami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna.

Zatem w rozpatrywanej sprawie A. jest zobowiązany do skorygowania uprzednio złożonych deklaracji (plików JPK_VAT) za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła przyczyna korekty, tj. uwzględnia w rozliczeniu faktur korygujących »do zera« wystawionych na B. oraz nowych faktur wystawionych na C.

Tym samym zgodzić należy się z Państwem, że w przedstawionych okolicznościach sprawy prawidłowy sposób dokonania korekty faktur wystawionych na B., jako podmiot, z którym w rzeczywistości nie dokonano transakcji, oraz na C., jako właściwego nabywcę towarów, powinien przebiegać w następujący sposób:

*        należy »cofnąć się« do okresu, w którym nastąpił błąd oraz wystawić fakturę korygującą »do zera« na B. oraz nową fakturę na C.,

*        złożyć korekty deklaracji VAT (JPK V7) za te okresy,

*        odprowadzić na rzecz urzędu ewentualną różnicę w kwocie podatku do zapłaty (…)”.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy w opisanym przypadku, Spółka powinna była ujmować wystawione faktury korygujące in minus do zera, przed wejściem w życie obligatoryjnego KSeF, w ewidencji za okres, w którym doszło do ujęcia błędnie wystawionej faktury pierwotnej.

Ad 6.

W myśl art. 19a ust. 1 ustawy VAT, obowiązek podatkowy powstaje, co do zasady, z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi.

Cytowany przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres. Przy czym, zgodnie z zasadą ogólną, generalnie brak jest powiązania momentu powstania obowiązku podatkowego z datą wystawienia faktury. Dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności dostawy towarów/świadczenia usług następuje z chwilą faktycznego ich dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, „nowa faktura” (wystawiona z danymi prawidłowego kontrahenta po skorygowaniu nieprawidłowej faktury „do zera”) powinna była zostać ujęta w ewidencji za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Natomiast na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy:

Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:

W świetle art. 29a ust. 10 ustawy:

Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy:

Powyższy przepis odnosi się do sytuacji, w której w wyniku korekty faktury zmniejsza się podstawa opodatkowania.

Jak stanowi art. 29a ust. 14 ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 29a ust. 17 ustawy:

Dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności np. świadczenia usług następuje więc z chwilą faktycznego ich dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment.

Zgodnie z zasadą ogólną określoną w art. 19a ust. 1 ustawy, generalnie brak jest powiązania momentu powstania obowiązku podatkowego z datą wystawienia faktury.

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Zasady dotyczące wystawiania faktur ustrukturyzowanych oraz faktur korygujących te faktury zostały określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 106ba ustawy:

Ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie KSeF, które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” – termin wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego 2026 r.

Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 106ga ust. 2 ustawy:

Stosownie do art. 106gb ust. 1 ustawy:

W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy:

W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (np. potwierdzeniem nabycia określonych usług). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 1-15 i pkt 26 ustawy:

Stosownie do art. 106i ust. 1 ustawy:

W praktyce zdarzają się również sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji, ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania tej faktury przez wystawienie faktury korygującej.

W myśl art. 106j ust. 1 ustawy:

Z kolei w myśl art. 106j ust. 2 ustawy:

Przepis art. 106j ust. 2a ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 106j ust. 4 ustawy:

Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również, gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen. Wystawiana jest ona w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Istotą faktur korygujących jest więc korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Jednocześnie należy wskazać, że obowiązek składania deklaracji podatkowych reguluje art. 99 ust. 1 ustawy, według którego:

Zgodnie z art. 99 ust. 7c ustawy:

Na podstawie art. 99 ust. 11b ustawy:

Z kolei art. 99 ust. 11c ustawy wskazuje, że:

Stosownie do art. 99 ust. 13a ustawy:

Natomiast w świetle z art. 99 ust. 13b ustawy:

Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy:

Na podstawie treści art. 109 ust. 3 ustawy:

Przytoczona regulacja wskazuje zatem, na konieczność prowadzenia przez podatnika ewidencji, służącej prawidłowemu sporządzeniu JPK_VAT z deklaracją.

Prowadząc ewidencje VAT podatnik powinien mieć przede wszystkim na uwadze cel, wyraźnie określony w ustawie, któremu ma służyć nałożenie na podatnika obowiązków ewidencyjnych. Należy również zauważyć, że art. 109 ust. 3 ustawy nie przewiduje ustalenia powszechnie obowiązującej formy ewidencji, wskazuje jedynie na elementy, które powinna zawierać ewidencja. Podatnicy mogą zatem prowadzić ją w dowolnej formie, byleby zawierała wszelkie wymagane w przepisach ustawy elementy.

Elementy nowego JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.

Stosownie do § 9 ww. rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług:

Na podstawie § 10 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług:

Z ogólnych założeń dotyczących wypełniania części ewidencyjnej w strukturze JPK_V7M i JPK_V7K Broszura informacyjna dot. struktury JPK_VAT z deklaracją opublikowanej w maju 2023 r. przez Ministerstwo Finansów wynika, że korektę błędnego wpisu niewpływającego na wysokość podatku należnego lub naliczonego dokonuje się co do zasady poprzez jego wystornowanie, tj. wpisanie ze znakiem przeciwnym całego wpisu oraz ponowne dodanie prawidłowego wpisu z podaniem pierwotnego numeru dokumentu (np. DowodSprzedazy, NrKontrahenta lub NazwaKontrahenta).

Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy:

Według art. 109 ust. 14 ustawy:

Ponadto, zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”:

Stosownie do art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Wskazane wyżej przepisy statuują ogólną zasadę, prawo podatnika do korygowania uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową. Złożony przez podatnika korygujący plik JPK_VAT z deklaracją podatkową zastępuje pierwotny (korygowany) plik JPK_VAT z deklaracją podatkową i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiając jednocześnie pierwotny plik JPK_VAT z deklaracją podatkową mocy prawnej.

Korekta JPK_VAT z deklaracją podatkową ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy jego sporządzeniu. Może on dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści tego pliku. Należy zauważyć, że skorygowanie pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową polega na ponownym, poprawnym jego wypełnieniu.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka dokumentuje dokonywane transakcje sprzedaży towarów i usług fakturami VAT. W praktyce zdarzają się jednak sytuacje, w których – w wyniku pomyłki – faktura zostaje wystawiona na podmiot niebędący faktycznym nabywcą towarów. Dotyczy to różnych sytuacji, a w szczególności przypadków:

a)    gdy towar dostarczany jest pod adres, pod którym działalność prowadzi kilka podmiotów gospodarczych (np. powiązanych ze sobą kapitałowo), a zamówienia w ich imieniu składa często ta sama osoba,

b)    gdy towar dostarczany jest pod adres, pod którym działalność prowadzi kilka podmiotów gospodarczych, niepowiązanych ze sobą – łączy je jedynie adres prowadzenia działalności.

W takich okolicznościach może dojść do wystawienia przez Spółkę faktury na kontrahenta innego niż właściwy, z uwagi na fakt, że ww. podmioty prowadzą działalność pod tym samym adresem. Błędne fakturowanie może wynikać przykładowo z błędu osoby dokonującej zakupów na rzecz kilku podmiotów, kiedy to ta osoba zamówi towar na daną spółkę, a następnie okazuje się, że towar miał zostać zamówiony dla innego podmiotu (np. z uwagi na to, że pierwsza ze spółek zakończyła działalność i osoba dokonująca zakupów nie została o tym poinformowana lub w wyniku pomyłki związanej z zamawianiem towarów dla wielu podmiotów).

W konsekwencji na błędnie wystawionej fakturze może być wskazany nieprawidłowy numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz nieprawidłowa nazwa kontrahenta lub nieprawidłowy adres.

W efekcie zaistniałego błędu, faktura nie odzwierciedla rzeczywistego przebiegu dokonanej transakcji gospodarczej – podmiot, który figuruje na dokumencie jako nabywca nie jest stroną transakcji (podmiot ten nie złożył zamówienia ani nie doszło z nim do zawarcia umowy sprzedaży).

W opisanych przypadkach (tj. w sytuacji zafakturowania podmiotu z błędnym NIP i błędną nazwą), Spółka wystawia faktury korygujące in minus „do zera”. Przyczyna korekty w takich sytuacjach ma miejsce w momencie wystawienia faktur pierwotnych. Konieczność wystawienia faktury korygującej wynika z błędu popełnionego przy dokumentowaniu sprzedaży.

Następnie Spółka wystawia „nowe” faktury VAT dokumentujące daną transakcję, które zawierają prawidłowe dane, tj. prawidłowy NIP, nazwę czy dane adresowe nabywcy.

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczy wskazania:

-       czy po wdrożeniu obligatoryjnego KSeF przez Spółkę, Spółka postępuje prawidłowo wystawiając faktury korygujące in minus „do zera” w przypadku zafakturowania błędnego podmiotu (błędny NIP i błędna nazwa) oraz wystawiając nowe faktury do tej samej transakcji (tj. zawierające prawidłowe dane nabywcy) (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),

-       w jakim okresie Spółka powinna ujmować w ewidencji VAT faktury korygujące in minus „do zera”, wystawione w trybie online lub offline24, po wejściu w życie obligatoryjnego KSeF (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),

-       w jakim okresie Spółka powinna ujmować w ewidencji VAT „nowe” faktury, tj. faktury wystawione przy użyciu KSeF na prawidłowego nabywcę, po skorygowaniu błędnie wystawionych faktur „do zera” (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

Faktury są dokumentami o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Należy zauważyć, że chociaż faktura ustrukturyzowana powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwość jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.

Ze względu na uwarunkowania Krajowego Systemu e-Faktur prawidłowe wskazanie numeru NIP nabywcy, wymagane przez art. 106e ust. 1 pkt 5 i pkt 26 ustawy, jest niezwykle istotne dla prawidłowego przesłania faktury ustrukturyzowanej w KSeF, w tym udostępnienia tej faktury właściwemu kontrahentowi w tym systemie. System ten nie sprawdza bowiem poprawności danych kontrahenta.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w tej sprawie przedmiotem Państwa wątpliwości są zawierające błędy niewartościowe faktury ustrukturyzowanej, czyli faktury wystawionej przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie. Nie są to więc faktury nie przyjęte (odrzucone) przez ten system.

Jeśli więc na fakturze ustrukturyzowanej podany zostanie przez Państwa błędny NIP, tj. NIP należący do innego podmiotu aniżeli nabywca towarów lub usług, to faktura ustrukturyzowana, po jej prawidłowym przetworzeniu w systemie KSeF, z błędnym NIP nabywcy (NIP należący do innego podmiotu aniżeli nabywca towarów) będzie dostępna w tym systemie. Tym samym, fakturę taką otrzyma podmiot o istniejącym na tej fakturze numerze NIP. Zatem taka faktura nie będzie prawidłowo dokumentowała Państwa sprzedaży, ponadto nie dotrze do nabywcy usługi na którego rzecz dokonali Państwo sprzedaży.

Prawidłowym rozwiązaniem w takich sytuacjach jest wystawienie faktury korygującej „do zera” dla błędnego kontrahenta i wystawienie nowej faktury ustrukturyzowanej dla właściwego nabywcy (z poprawnym numerem NIP).

Podkreślić jednak należy, że wprowadzenie obowiązkowego fakturowania w systemie KSeF nie zmienia zasad związanych z korygowaniem uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową przez podatników. Techniczne rozwiązania tego systemu nie powinny mieć więc wpływu na moment wykazywania faktur korygujących w systemie KSeF w pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową.

W tej sprawie, przyczyna zaistnienia korekty wystawionych faktur ustrukturyzowanych (podanie błędnych danych nabywcy w tym nr NIP) będzie miała miejsce w momencie wystawienia tych faktur. Wystawienie faktury korygującej będzie wynikać z błędu popełnionego przez Państwa jako sprzedawcę przy dokumentowaniu sprzedaży. Ponadto w tym przypadku faktura ustrukturyzowana pierwotna nie dokumentuje dokonanej sprzedaży, gdyż wskazano błędne dane nabywcy w tym błędny NIP.

W sytuacji, gdy korekta spowodowana jest przyczynami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana pierwotna faktura ustrukturyzowana. Powinni więc Państwo rozliczyć dokonaną sprzedaż zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego dla danej sprzedaży.

W konsekwencji, w ww. okolicznościach przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że postępują Państwo prawidłowo wystawiając faktury korygujące in minus „do zera” w przypadku zafakturowania błędnego podmiotu (błędny NIP i błędna nazwa) oraz wystawiając nowe faktury do tej samej transakcji (tj. zawierające prawidłowe dane nabywcy). Ponadto, są/będą Państwo zobowiązani do uwzględnienia faktur korygujących pierwotne faktury ustrukturyzowane „do zera” oraz nowych poprawnie wystawionych faktur ustrukturyzowanych z właściwymi (poprawnymi) danymi nabywcy w tym prawidłowy nr NIP w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy i skorygowania uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową za okres rozliczeniowy, w którym wystąpi przyczyna korekty, tj. za okres, w którym została ujęta faktura pierwotna – zawierająca błędy (tj. w miesiącu, w którym pierwotnie powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej sprzedaży).

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1-3 jest prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również wskazania:

-       czy wystawienie faktury korygującej in minus „do zera „w przypadku zafakturowania błędnego podmiotu (błędny NIP i błędna nazwa) oraz nowej faktury do tej samej transakcji (zawierającej prawidłowe dane nabywcy) było poprawne przed wdrożeniem obligatoryjnego KSeF (pytanie oznaczone we wniosku nr 4),

-       w jakim okresie Spółka powinna była ujmować w ewidencji VAT faktury korygujące in minus „do zera” wystawione przed wdrożeniem obligatoryjnego KSeF (pytanie oznaczone we wniosku nr 5),

-       w jakim okresie Spółka powinna była ujmować w ewidencji VAT „nowe” faktury, tj. wystawione na prawidłowego kontrahenta, po skorygowaniu błędnie wystawionych faktur „do zera” (pytanie oznaczone we wniosku nr 6).

Odnosząc się do ww. wątpliwości wskazać należy, że opisany przez Państwa sposób korygowania faktur zawierających błędne dane nabywcy, w tym jego NIP było również prawidłowe przed wdrożeniem obligatoryjnego KSeF.

W tych konkretnych przypadkach nie doszło do dostawy towarów pomiędzy Państwem a podmiotem błędnie wskazanym na fakturze. Pomiędzy Państwem a tymi podmiotami nie wystąpiła czynność opodatkowana podatkiem od towarów i usług, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podmiot, który otrzymał od Państwa fakturę pierwotną, pomimo że figurują na dokumencie jego dane jako nabywcy, nie był bowiem stroną transakcji. Wystawiona przez Państwa błędna faktura została wprowadzona do obrotu i była w posiadaniu podmiotu, który nie jest nabywcą towaru.

Stwierdzić więc należy, że prawidłowo korygowali Państwo błąd polegający na nieprawidłowym wskazaniu na fakturze nabywcy poprzez wystawienie na rzecz niewłaściwego podmiotu faktury korygującej „do zera” i jednoczesne wystawienie nowej faktury – z poprawnymi danymi – na rzecz rzeczywistego nabywcy towarów lub usług. W przedstawionych okolicznościach sprawy wystawione przez Państwa faktury za dostawę towarów lub usług otrzymał podmiot, który w rzeczywistości nie był stroną transakcji - nabywcą towarów lub usług udokumentowanych ww. fakturą.

Zaznaczyć przy tym należy, że wystawiona na rzecz niewłaściwego podmiotu faktura korygująca powinna zawierać dane wymieniona w art. 106j ust. 2 ustawy. W tej sytuacji podmiot ten powinien być każdorazowo w posiadaniu ww. faktury korygującej.

Faktury w tych konkretnych przypadkach dokumentują bowiem transakcje, które nie miały miejsca. Błędnie wskazany na fakturze kontrahent nie nabył towaru.

W tej sprawie, przyczyna zaistnienia korekty wystawionych faktur miała miejsce w momencie wystawienia faktur i wynikała z nieprawidłowej oceny zaistniałych zdarzeń gospodarczych. Wystawienie faktury korygującej i nowej faktury wynika z błędu popełnionego przez Państwa jako sprzedawcę przy dokumentowaniu sprzedaży.

W sytuacji, gdy korekta spowodowana jest przyczynami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana faktura pierwotna. Sprzedawca powinien rozliczyć dokonaną sprzedaż zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego dla danej sprzedaży.

Tym samym, wystawione przez Państwa faktury korygujące (oraz „nowe” faktury) powinny zostać wykazane w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła przyczyna korekty, tj. w okresach rozliczeniowych, w których były wystawiane faktury pierwotne.

W konsekwencji, w okolicznościach przedstawionego stanu faktycznego stwierdzić należy, że byli Państwo zobowiązani do uwzględnienia faktur korygujących oraz „nowych” faktur w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy i skorygowania uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła przyczyna korekty, tj. za okres, w którym została ujęta faktura pierwotna (tj. w miesiącu, w którym pierwotnie powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej sprzedaży).

W konsekwencji, w ww. okolicznościach przedstawionego stanu faktycznego stwierdzić należy, że Państwa postępowanie polegające na wystawieniu faktury korygującej in minus „do zera” w przypadku zafakturowania błędnego podmiotu (błędny NIP i błędna nazwa) oraz nowej faktury do tej samej transakcji (zawierającej prawidłowe dane nabywcy) było poprawne również w okresie przed obligatoryjnym KSeF. Ponadto, byli Państwo zobowiązani do uwzględnienia faktur korygujących pierwotne faktury „do zera” oraz nowych poprawnie wystawionych faktur z właściwymi (poprawnymi) danymi nabywcy w tym prawidłowy nr NIP w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy i skorygowania uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła przyczyna korekty, tj. za okres, w którym została ujęta faktura pierwotna – zawierająca błędy (tj. w miesiącu, w którym pierwotnie powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej sprzedaży).

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 4-6 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-       stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia (pytanie oznaczone we wniosku nr 4-6),

-       zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji (pytanie oznaczone we wniosku nr 1-6).

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.