0112-KDIL1-3.4012.242.2026.1.KM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 kwietnia 2026 roku o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy:

-     opisane rozliczenia oparte na metodzie podziału zysku (mające na celu zagwarantowanie przez Strony rynkowego poziomu cen Towarów sprzedawanych przez Dostawcę do Spółki), dokonywane po zakończeniu miesięcznego okresu rozliczeniowego oraz (w razie późniejszego zidentyfikowania dodatkowych okoliczności wpływających na ww. rozliczenia) po zakończeniu roku, należy kwalifikować jako zdarzenia podlegające opodatkowaniu VAT (jako korekta pierwotnie zafakturowanych cen Towarów), a w konsekwencji dokumentować je fakturami korygującymi wystawianymi przez Dostawcę na rzecz Spółki,

-     w przypadku gdy zgodnie z przyjętym modelem współpracy okaże się konieczne dokonanie opisanego rozliczenia po zakończeniu roku (tj. jeśli okaże się, że w ramach dotychczasowych weryfikacji i korekt cen Towarów w dostawach między Dostawcą a Spółką w trakcie roku nie uwzględniono okoliczności ustalonych/znanych dopiero po zakończeniu roku) i w związku z tym Dostawca zobowiązany będzie wystawić faktury korygujące „in plus” na rzecz Spółki w zakresie dostaw Towarów (zwiększających podstawę opodatkowania z tytułu dostaw Towarów), to korekty takie (odnoszące się do miesięcy I-XII) powinny być ujęte przez Dostawcę dla potrzeb jego rozliczeń VAT „na bieżąco”, tj. w okresie, w którym dokonano weryfikacji/kalkulacji rozliczeń i w którym realnie możliwe było określenie prawidłowej kwoty rozliczenia (wpływającej na ceny za sprzedawane Towary),

-     faktury korygujące „in plus” (zwiększające podstawę opodatkowania z tytułu dostawy Towarów zrealizowanej przez Dostawcę) wystawione przez Dostawcę po zakończeniu danego miesiąca oraz po zakończeniu roku (zgodnie z opisanym modelem rozliczeń) uprawniają Spółkę do odliczenia z nich VAT naliczonego na zasadach ogólnych.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowana będąca stroną postępowania:

„A”

2)  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

„B”

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

„A”(dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest spółką prawa polskiego, zarejestrowaną jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Spółka należy do polskiej grupy kapitałowej (…) (dalej: „Grupa”). Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest dystrybucja hurtowa produktów (...), w ramach której Spółka dokonuje czynności opodatkowanych VAT.

W ramach prowadzonej działalności, Spółka współpracuje z podmiotem powiązanym „B” (dalej: „Dostawca” lub „Zainteresowany”; wraz z Wnioskodawcą jako „Strony”). Spółka nabywa od Dostawcy m.in. X (dalej: Towary), które następnie odsprzedaje swoim klientom. Dostawca posiada siedzibę działalności w Polsce i jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT w Polsce.

Współpraca między Spółką a Dostawcą

Model dystrybucji przyjęty przez Strony przedstawia się następująco:

1.  Dostawca nabywa Towary od dostawców krajowych i zagranicznych.

2.  Następnie Dostawca sprzedaje nabyte Towary do Spółki.

3.  Spółka sprzedaje zakupione Towary do swoich klientów.

Efektywność współpracy między Stronami wynika ze specjalizacji obu stron w unikatowych obszarach rynku (...). Dostawca jako podmiot skoncentrowany na odkrywaniu i pozyskiwaniu X, wypracował unikatowe know-how i kontakty umożliwiające szeroką współpracę z producentami X i ich dystrybucję na rynku w Polsce. Natomiast Spółka, jako jeden z czołowych podmiotów rynku (...), posiada zdolności logistyczne umożliwiające obsługę rozproszonej bazy klientów, jak i bazę punktów detalicznych zainteresowanych zakupem różnego rodzaju produktów, w tym Towarów.

Mając na uwadze uzupełniający się charakter działań podejmowanych przez Wnioskodawcę i Dostawcę w celu maksymalizacji zysków z dystrybucji Towarów (z uwagi na posiadane przez nie kompetencje oraz unikalne wkłady), Strony zdecydowały się przyjąć taki model współpracy (oraz takie zasady rozliczeń w zakresie transakcji dostaw Towarów realizowanych między Dostawcą a Spółką), które najlepiej ich zdaniem będą odzwierciedlały m.in. kompetencje, doświadczenie, zakres odpowiedzialności oraz stopień zaangażowania w ramach poszczególnych obszarów, a tym samym pozwoli uwolnić pełny potencjał obu Stron, silnie związany z obszarami, w których Strony są wyspecjalizowane.

Doświadczenie i zaangażowanie Dostawcy odnosi się w szczególności do rozwijania i reklamowania konceptu Y (który to koncept i znaki towarowe są własnością Dostawcy) z wyróżniającym się sposobem prezentacji, unikatowej selekcji X dzięki szerokiej współpracy i kontaktom z dostawcami X z całego świata. Z kolei doświadczenie i zaangażowanie Spółki odnosi się szczególnie do zapewnienia obsługi logistycznej dostaw X do dużej liczby rozproszonych punktów sprzedaży i zapewnienia dostępu do licznych sieci handlowych umożlwiających promowanie konceptu Y wśród sklepów do nich należących.

Główne założenia współpracy zostały opisane przez Strony w wewnętrznej instrukcji dotyczącej rozliczenia współpracy w zakresie sprzedaży X w Grupie (dalej: „Instrukcja”).

Zgodnie z przyjętym modelem współpracy (opisanym w Instrukcji), ze względu na wysoki stopień zintegrowania współpracy między Spółką a Dostawcą (w tym fakt, że sukces współpracy uzależniony jest od zaangażowania unikatowych wkładów i aktywów Stron) oraz konieczność ustalenia warunków realizowania transakcji sprzedaży między nimi na poziomie podobnym do warunków, które w porównywalnych okolicznościach ustaliłyby między sobą podmioty niezależne (tzw. zasada arm’s length/zasada ceny rynkowej), wynagrodzenie należne Dostawcy z tytułu sprzedaży Towarów do Spółki powinno być kalkulowane w oparciu o metodę podziału zysku.

Metoda podziału zysku

Jak wynika z par. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie cen transferowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. 2023.1129), metoda podziału zysku polega na określeniu łącznego zysku, jaki w związku z daną transakcją kontrolowaną osiągnęły podmioty powiązane, oraz podziału tego zysku między te podmioty w takiej proporcji, w jakiej dokonałyby tego podziału podmioty niepowiązane, w szczególności uwzględniając: pełnione przez strony transakcji kontrolowanej funkcje, angażowane aktywa i ponoszone ryzyka. Niniejszy podział zysku dokonuje się poprzez określenie przychodów uzyskanych przez każdy z podmiotów powiązanych oraz poniesionych kosztów związanych z daną transakcją kontrolowaną. W przypadku gdy tak określone koszty przekraczają związaną z nimi sumę przychodów, podziałowi podlega strata.

Cena sprzedaży Towaru dystrybuowanego przez Spółkę do jej klientów jest zależna od wielu okoliczności rynkowych i może różnić się w czasie, np. w wyniku wprowadzenia okresowych promocji. W praktyce oznacza to zatem, że ustalenie ostatecznej, rynkowej ceny sprzedaży Towarów przez Dostawcę do Spółki możliwe jest dopiero po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego, gdy znany jest już wynik zrealizowany przez Spółkę na transakcjach sprzedaży Towarów do jej klientów.

Tym samym, zastosowana metoda podziału zysku jest sposobem ustalenia jaki powinien być docelowy poziom cen Towarów stosowanych przez Dostawcę przy sprzedaży do Spółki, który zapewniałby rynkowość rozliczeń adekwatną do zaangażowania Stron. Jak wskazano powyżej, w oparciu o przyjęty model TP, poziom tych cen można ustalić dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego, gdy znana jest już cena na transakcji do klienta końcowego i można odpowiednio obniżyć lub podwyższyć cenę sprzedaży Towarów od Dostawcy do Spółki.

Innymi słowy, zastosowana metoda stanowi w praktyce metodę kalkulacji ceny Towaru między Dostawcą a Spółką, opartą o zaangażowanie Stron, a wymienione wyżej specyficzne okoliczności transakcji utrudniają zastosowanie innych podejść opisanych w polityce cen transferowych Grupy.

Procedura kalkulacji wynagrodzenia z tytułu dostawy Towarów

W efekcie, przyjęty przez Strony model rozliczeń zakłada, że w trakcie uzgodnionego okresu rozliczeniowego w pierwszym kroku Dostawca dokonuje i będzie dokonywał sprzedaży Towarów do Spółki bez narzutu zysku (tj. w takiej cenie, w jakiej Dostawca nabył Towary od swoich dostawców), które udokumentowane są/będą fakturami VAT. Takie działanie ma na celu zapewnienie przejrzystości kalkulacji na potrzeby wyliczenia rzeczywistego wyniku na sprzedaży Spółki do jej klientów w danym okresie i ustalenia rynkowych cen sprzedaży Towarów przez Dostawcę do Spółki.

Następnie Towary są i będą dystrybuowane przez Spółkę do jej klientów w cenach ustalanych przez Spółkę na podstawie własnego know-how, uwzględniającego m.in. bieżącą sytuację na rynku, okres roku, realizowane promocje czy sezonowość sprzedaży.

W kolejnym kroku, po zakończeniu uzgodnionego okresu rozliczeniowego, Strony wyliczają i będą wyliczać wysokość zysku brutto ze sprzedaży Towarów. Sposób (procent) podziału tego zysku między Spółką a Dostawcą został ustalony zgodnie z przeprowadzoną analizą kontrybucji (udziałów), która jest ilościową metodą stosowaną na potrzeby określenia zaangażowania Stron transakcji i wyznaczenia rynkowej proporcji alokacji w ramach przyjętej metody podziału zysku.

Zgodnie z Instrukcją, w ramach opisywanego modelu współpracy, obie Strony są zobowiązane do bieżącego prowadzenia odpowiedniej ewidencji swoich przychodów i kosztów, która umożliwi im kalkulację zrealizowanego wyniku, tj. Spółka prowadzi ewidencję pozwalającą obliczyć wynik na sprzedaży Towarów do jej klientów (czyli różnicę między zastosowanymi przez Spółkę cenami sprzedaży a ceną nabycia Towarów od Dostawcy), a Dostawca prowadzi ewidencję umożliwiającą obliczenie ceny nabytych przez niego Towarów, sprzedanych następnie (w tej samej cenie) do Spółki. W kalkulacji tej uwzględniane są i będą również wszystkie dodatkowe przychody i koszty związane z Towarami, takie jak np. zwroty, starty magazynowe, udzielone lub otrzymane rabaty dotyczące Towarów.

Na podstawie ww. danych obliczany jest rzeczywisty wynik, na podstawie którego Dostawca dokonuje i będzie dokonywał odpowiednich korekt cen sprzedaży Towarów sprzedanych do Spółki, w celu zagwarantowania rynkowego poziomu tych cen, określonego na podstawie przyjętego modelu podziału zysku na sprzedaży Towarów. Podziałowi podlega zarówno wynik dodatni, jak i ujemny transakcji (współpracy Stron w zakresie dystrybucji X).

Zgodnie z przyjętymi w Instrukcji założeniami, weryfikacja oraz ewentualne korekty wynagrodzenia (cen Towarów) mają być realizowane między Dostawcą a Spółką:

·     po zakończeniu danego miesiąca, a także,

·     po zakończeniu roku podatkowego – w odniesieniu do ostatniego miesiąca lub miesięcy I-XII, jeśli w ramach dotychczasowych weryfikacji i korekt cen Towarów w dostawach między Dostawcą a Spółką nie uwzględniono okoliczności znanych dopiero po zakończeniu roku (tj. które nie były znane w dacie dostawy).

Strony przyjęły, że skoro przyjęty model współpracy ma na celu ustalenie rynkowego poziomu wynagrodzenia należnego Dostawcy (będącego podmiotem powiązanym ze Spółką) w zakresie dostaw Towarów realizowanych przez Dostawcę na rzecz Spółki, zmiana pierwotnej ceny Towarów sprzedanych przez Dostawcę na rzecz Spółki (dokonywana w okresach wskazanych powyżej) odbywa się poprzez wystawianie faktur korygujących do faktur wystawianych przez Dostawcę w trakcie okresu rozliczeniowego.

Jednocześnie, biorąc pod uwagę fakt, iż dystrybucja Towarów (X) angażuje określone znaki towarowe należące do Dostawcy – Y (dzięki którym oferta Towarów jest rozpoznawalna na rynku), na potrzeby realizacji powyżej opisanej współpracy Spółka i Dostawca zawarli umowę licencji, na podstawie której Spółka uprawniona jest do korzystania z tych znaków towarowych należących do Dostawcy w związku ze sprzedażą Towarów do swoich klientów. Strony nie przewidziały odrębnego wynagrodzenia za korzystanie ze wspomnianych znaków towarowych, które byłoby należne Dostawcy poza wyżej opisanym modelem współpracy (ponieważ udzielenie licencji nie jest dla Stron celem samym w sobie, ani świadczeniem odrębnym od współpracy opisanej powyżej; jest środkiem/elementem potrzebnym z perspektywy prawnej do poprawnej realizacji tej współpracy w zakresie sprzedaży Towarów). W szczególności, biorąc pod uwagę, że:

 i.       korzystanie ze znaków towarowych służy realizacji opisanej powyżej współpracy w zakresie dostaw Towarów/jest elementem tych transakcji, których beneficjentem jest zarówno Dostawca jak i Spółka, oraz że

ii.      przedstawiona metoda podziału zysku (na bazie której określane są finalne (rynkowe) ceny Towarów w transakcjach realizowanych między Dostawcą a Spółką) opiera się na wspomnianych wcześniej posiadanych przez strony kompetencjach oraz unikalnych wkładach (do których niewątpliwie należą znaki towarowe należące do Dostawcy),

Strony ustaliły, że posiadanie tego aktywa (znaków towarowych Dostawcy) przez Dostawcę i umożliwienie Spółce korzystania z niego (na podstawie zawartej umowy licencji, w celu realizacji opisanego modelu dostaw Towarów) będzie uwzględnione w przedstawionym powyżej modelu kalkulacji wynagrodzenia dla omawianej współpracy Stron (jako jeden z elementów), w ramach którego dzielony jest łączny zysk ze sprzedaży brutto (lub też strata) ze współpracy i odpowiednio korygowane są ceny Towarów. Nie przewidziano tym samym odrębnych zasad rozliczeń wyłącznie dla licencji (skoro nie stanowi ona celu samego w sobie i nie jest świadczeniem odrębnym od współpracy opisanej powyżej, a jedynie elementem i środkiem do prowadzenia tej współpracy).

Mając na uwadze powyższy opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Spółka jako Wnioskodawca oraz Dostawca jako podmiot zainteresowany postanowiły wystąpić z wnioskiem wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej w celu potwierdzenia poprawności przyjętego przez Strony traktowania VAT realizowanych rozliczeń (związanych z metodą podziału zysku zastosowaną do kalkulacji cen z tytułu dostaw Towarów pomiędzy Dostawcą a Spółką).

Pytania

1.  Czy opisane rozliczenia oparte na metodzie podziału zysku (mające na celu zagwarantowanie przez Strony rynkowego poziomu cen Towarów sprzedawanych przez Dostawcę do Spółki), dokonywane po zakończeniu miesięcznego okresu rozliczeniowego oraz (w razie późniejszego zidentyfikowania dodatkowych okoliczności wpływających na ww. rozliczenia) po zakończeniu roku, należy kwalifikować jako zdarzenia podlegające opodatkowaniu VAT (jako korekta pierwotnie zafakturowanych cen Towarów), a w konsekwencji dokumentować je fakturami korygującymi wystawianymi przez Dostawcę na rzecz Spółki?

2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Stron, że w przypadku gdy zgodnie z przyjętym modelem współpracy okaże się konieczne dokonanie opisanego rozliczenia po zakończeniu roku (tj. jeśli okaże się, że w ramach dotychczasowych weryfikacji i korekt cen Towarów w dostawach między Dostawcą a Spółką w trakcie roku nie uwzględniono okoliczności ustalonych/znanych dopiero po zakończeniu roku) i w związku z tym Dostawca zobowiązany będzie wystawić faktury korygujące „in plus” na rzecz Spółki w zakresie dostaw Towarów (zwiększających podstawę opodatkowania z tytułu dostaw Towarów), to korekty takie (odnoszące się do miesięcy I-XII) powinny być ujęte przez Dostawcę dla potrzeb jego rozliczeń VAT „na bieżąco”, tj. w okresie, w którym dokonano weryfikacji/kalkulacji rozliczeń i w którym realnie możliwe było określenie prawidłowej kwoty rozliczenia (wpływającej na ceny za sprzedawane Towary)?

3.  Czy faktury korygujące „in plus” (zwiększające podstawę opodatkowania z tytułu dostawy Towarów zrealizowanej przez Dostawcę) wystawione przez Dostawcę po zakończeniu danego miesiąca oraz po zakończeniu roku (zgodnie z opisanym modelem rozliczeń) uprawniają Spółkę do odliczenia z nich VAT naliczonego na zasadach ogólnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

Rozliczenia wynikające ze stosowanego modelu współpracy, oparte na metodzie podziału zysku, dokonywane po zakończeniu miesięcznego okresu rozliczeniowego oraz (w razie późniejszego zidentyfikowania dodatkowych okoliczności wpływających na ww. rozliczenia) po zakończeniu roku, należy w całości kwalifikować jako zdarzenia podlegające opodatkowaniu VAT – jako korektę pierwotnie zafakturowanych cen Towarów. Celem całości opisanych rozliczeń jest bowiem zagwarantowanie przez Strony rynkowego poziomu cen Towarów sprzedawanych przez Dostawcę do Spółki. W konsekwencji całość rozliczeń (rozliczenia miesięczne i roczne, o ile te ostatnie wystąpią) należy w ocenie Wnioskodawcy i Zainteresowanego dokumentować fakturami korygującymi wystawianymi przez Dostawcę na rzecz Spółki.

W zależności od wyniku kalkulacji dotyczącej przyjętej metody podziału zysku mogą być to odpowiednio faktury korygujące „in plus” (jeśli podziałowi podlegać będzie zysk na sprzedaży Towarów przez Spółkę) lub faktury korygujące „in minus” (jeśli podziałowi podlegać będzie strata na sprzedaży Towarów przez Spółkę).

Ad 2.

Jeśli zgodnie z przyjętym modelem współpracy okaże się konieczne dokonanie opisanego rozliczenia po zakończeniu roku (tj. jeśli okaże się, że w ramach weryfikacji i korekt cen Towarów w dostawach między Dostawcą a Spółką dokonywanych w trakcie roku nie uwzględniono okoliczności ustalonych /znanych dopiero po zakończeniu roku) i w związku z tym Dostawca zobowiązany będzie wystawić faktury korygujące „in plus” na rzecz Spółki w zakresie dostaw Towarów (zwiększających podstawę opodatkowania z tytułu dostaw Towarów), korekty takie (odnoszące się do miesięcy I-XII) powinny być ujęte przez Dostawcę dla potrzeb jego rozliczeń VAT „na bieżąco”, tj. w okresie, w którym dokonano weryfikacji/kalkulacji rozliczeń i w którym realnie możliwe było określenie prawidłowej kwoty rozliczenia (wpływającej na ceny za sprzedawane Towary).

W szczególności, zdaniem Wnioskodawcy i Zainteresowanego, nie będzie uzasadnione dokonywanie wstecznej korekty rozliczeń (tj. odnoszenie ich do poszczególnych miesięcy zakończonego roku), skoro finalne wyliczenie wynagrodzenia Dostawcy w opisanym modelu dostaw Towarów będzie możliwe do skalkulowania dopiero po zakończeniu roku (nie będzie ono wynikało z wystąpienia błędu).

Ad 3.

Faktury korygujące „in plus” (zwiększające podstawę opodatkowania z tytułu dostawy Towarów zrealizowanej przez Dostawcę) wystawione przez Dostawcę po zakończeniu danego miesiąca oraz po zakończeniu roku (zgodnie z opisanym modelem rozliczeń) uprawniają i będą uprawniać Spółkę do odliczenia z nich VAT naliczonego na zasadach ogólnych. Oznacza to, że prawo do odliczenia powstanie w momencie otrzymania odpowiedniej faktury korygującej „in plus” przez Spółkę.

Uzasadnienie stanowiska Stron:

Ad 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:

1)  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2)  eksport towarów;

3)  import towarów na terytorium kraju;

4)  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5)  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, dostawy realizowane przez Dostawcę na rzecz Spółki są dokumentowane fakturami VAT. Zgodnie bowiem z regulacją wynikającą z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Jednocześnie, zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy o VAT, podatnik wystawia fakturę korygującą w przypadku, gdy po wystawieniu faktury:

1)  podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2)  (uchylony),

3)  dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4)  dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5)  stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury.

Wskazać należy, że kwestia dokumentowania okresowych korekt pomiędzy podmiotami powiązanymi (którymi są również Strony) była i jest przedmiotem licznych interpretacji indywidualnych. Konsekwentnie prezentowana jest w nich linia orzecznicza, zgodnie z którą „korekta cen transferowych” powinna być uwzględniona w rozliczeniach VAT, jeżeli odnosi się do konkretnych dostaw/świadczeń zrealizowanych pomiędzy podmiotami powiązanymi w danym okresie, tj. dotyczy określonych faktur, cen towarów lub usług i nie odnosi się stricte do zmiany ogólnego poziomu dochodowości/rentowności danego podmiotu.

Potwierdzają to również a contrario objaśnienia Ministra Finansów w zakresie cen transferowych z 31 marca 2021 r. Nr 2: Korekta cen transferowych w rozumieniu art. 11e ustawy o CIT (art. 23q ustawy o PIT), gdzie w pkt 28 wskazano, iż: „W sytuacji gdy korekta cen transferowych nie powoduje zmiany wynagrodzenia z tytułu dokonanych transakcji – konkretnych dostaw towarów lub świadczenia usług na rzecz podmiotów powiązanych – natomiast ma na celu dostosowanie poziomu rentowności spółki do poziomu rynkowego, taka korekta pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, tj. nie podlega temu podatkowi. W konsekwencji nie jest dokumentowana fakturą VAT”.

Zagadnieniem relacji pomiędzy korektą cen transferowych a rozliczeniami VAT zajmowała się również Grupa Ekspercka ds. VAT w dokumencie dotyczącym wpływu korekty cen transferowych na VAT (dokument VEG NO 071 REV2 z 18 kwietnia 2018 r. „Paper on topic for discussion/Possible VAT implications of Transfer Pricing”). Wskazano w nim, że w przypadku, gdy korekta cen transferowych może być powiązana z pierwotną dostawą, traktowanie korekty na gruncie VAT jest takie samo, jak dostawy pierwotnej („Where the Transfer Pricing Adjustment can be linked to the initial supply, the VAT treatment of the adjustment is the same as the initial supply”).

Jak wynika z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, celem przyjętego modelu i całości opisanych rozliczeń między Dostawcą i Spółką (będącymi podmiotami powiązanymi) jest zagwarantowanie przez Strony rynkowego poziomu wynagrodzenia dotyczącego cen Towarów sprzedawanych przez Dostawcę do Spółki w danym okresie rozliczeniowym. By zapewnić realizację tego celu Strony przyjęły metodę przewidzianą w odrębnych od ustawy o VAT przepisach o cenach transferowych (tj. wynagrodzenie należne Dostawcy w ramach sprzedaży Towarów do Spółki kalkulowane jest w oparciu o metodę podziału zysku, która w tym przypadku odnosi się do transakcji sprzedaży Towarów). Przyjęty przez Strony model zakłada, że w ciągu okresu rozliczeniowego Dostawca dokonuje sprzedaży Towarów do Spółki bez narzutu zysku (tj. w takiej cenie, w jakiej sam je nabył od swoich dostawców). W kolejnym kroku, zgodnie z opisaną metodyką kalkulacji, wyliczany jest zysk podlegający podziałowi między Stronami, wynikający głównie z marży zrealizowanej przez Spółkę na sprzedaży tych Towarów do swoich klientów. W konsekwencji (po ustaleniu rynkowej alokacji zysku między Stronami w danym okresie rozliczeniowym), Dostawca wystawia na rzecz Spółki faktury korygujące, których celem jest zagwarantowanie rynkowego poziomu wynagrodzenia dotyczącego sprzedaży Towarów, nabytych wcześniej przez Wnioskodawcę od Dostawcy.

Całość opisanych rozliczeń (korekty) będzie się zatem odnosiła do realizowanych dostaw Towarów i będzie miała przełożenie na kwoty należne z tytułu pierwotnych dostaw.

Wskazać bowiem należy, że w momencie sprzedaży Towarów i wystawiania faktur VAT na rzecz Spółki przez Dostawcę, Strony nie mają pełnych danych niezbędnych do skalkulowania rzeczywistej i finalnej ceny Towarów, jaką uzgodniłyby między sobą podmioty niepowiązane – w celu zastosowania się do tzw. zasady arm’s length/zasady ceny rynkowej. Cena sprzedaży Towaru przez Spółkę do jego klientów zależy od wielu czynników i może różnić się w czasie.

Oznacza to, że dopiero po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego Strony mogą określić czy kwoty należne Dostawcy z tytułu sprzedaży Towarów do Spółki w danym okresie powinny być wyższe lub niższe, i o ile. Tym samym, zdaniem Stron, dokonywana po zakończeniu okresu rozliczeniowego korekta to sytuacja opisana w art. 106j ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, tj. okoliczność, gdy po wystawieniu faktury VAT podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie.

W ocenie Stron, w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Dostawca działa prawidłowo wystawiając faktury korygujące w celu udokumentowania zmiany cen Towarów wyliczonych w ramach modelu podziału zysku. Faktura korygująca jest bowiem wystawiana w celu podania właściwych i zgodnych z rzeczywistością kwot oraz innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych w taki sposób, aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych. Powyższe oznacza, że faktury korygujące wystawia się w szczególności w celu udokumentowania ostatecznej wartości sprzedaży dokonanej w danym okresie rozliczeniowym, a z analogiczną sytuacją mamy do czynienia w niniejszym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym.

Co więcej, zdaniem Wnioskodawcy i Zainteresowanego, to samo podejście będzie miało zastosowanie zarówno do opisanych rozliczeń (korekt) dokonywanych w trakcie roku, jak i po zakończeniu roku (o ile w tym drugim przypadku wystąpi taka potrzeba, tj. Strony dokonają ponownej kalkulacji uwzględniającej elementy, które nie były znane w trakcie roku). W obu bowiem przypadkach zasady kalkulacji są takie same, uwzględniają te same elementy kalkulacyjne i mają ten sam cel (tj. zagwarantowanie rynkowego poziomu wynagrodzenia w transakcjach dostawy Towarów między Spółką a Dostawcą).

Zdaniem Stron, na powyższe konkluzje nie powinien wpływać negatywnie fakt, iż dla potrzeb realizacji dostaw Towarów Strony zawarły umowę licencji. Nie stanowi ona bowiem odrębnego świadczenia, celu samego w sobie i nie służy innym celom niż przedstawione powyżej – jest ona nierozerwalnie związana z realizacją dostaw Towarów (zawarcie tej umowy było elementem zapewniającym prawne podstawy do realizacji opisanej współpracy w zakresie Towarów). Sztucznym byłoby dzielenie w tym przypadku dostaw Towarów oraz licencji na dwa odrębne świadczenia z perspektywy VAT. Strony ustaliły, że posiadanie przez Dostawcę aktywa w postaci znaków towarowych Dostawcy i umożliwienie Spółce korzystania z niego będzie uwzględnione w przedstawionym powyżej modelu kalkulacji wynagrodzenia dla omawianej współpracy Stron (jako jeden z elementów tej kalkulacji). Co istotne, w ramach modelu dzielony jest łączny zysk ze sprzedaży brutto (lub też strata) ze współpracy i odpowiednio korygowane są ceny Towarów. Nie przewidziano tym samym odrębnych zasad rozliczeń wyłącznie dla licencji (skoro nie stanowi ona celu samego w sobie i nie jest świadczeniem odrębnym od współpracy opisanej powyżej, a jedynie środkiem do prowadzenia tej współpracy), jest ona zatem efektywnie uwzględniania w kalkulacji cen Towarów.

Ponadto, w ocenie Stron, w analizowanym modelu rozliczeń nie byłoby zasadne przyjęcie podejścia wskazanego w przytoczonych powyżej objaśnieniach Ministra Finansów w zakresie cen transferowych z 31 marca 2021 r. – ponieważ intencją Stron w przyjętym modelu jest właśnie korekta wynagrodzenia z tytułu dokonanych transakcji (konkretnych typów dostaw), a nie dostosowanie poziomu ogólnej rentowności całości działalności Dostawcy lub Spółki do poziomu rynkowego. W rezultacie, uznanie, że opisane rozliczenia między Dostawcą a Spółką powinny pozostawać poza zakresem opodatkowania VAT, nie jest uzasadnione. Przyjęta metoda podziału zysku (wynikająca z przepisów innych niż przepisy ustawy o VAT i uwzględniająca elementy kalkulacyjne dotyczące dostaw Towarów) jest jedynie metodą pozwalającą na określenie kwot koniecznych korekt a docelowo – na osiągnięcie założonego przez Strony celu (zapewnienia rynkowego poziomu wynagrodzenia dla dostaw Towarów).

Tym samym, zdaniem Stron w rozpatrywanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym rozliczenia wynikające ze stosowanego modelu, dokonywane po zakończeniu miesięcznego okresu rozliczeniowego oraz (w razie późniejszego zidentyfikowania dodatkowych okoliczności wpływających na ww. rozliczenia) po zakończeniu roku, należy w całości kwalifikować jako zdarzenia podlegające opodatkowaniu VAT – jako korektę pierwotnie zafakturowanego wynagrodzenia z tytułu dostawy (cen) Towarów. Celem całości opisanych rozliczeń jest bowiem zagwarantowanie przez Strony rynkowego poziomu wynagrodzenia z tytułu dostaw Towarów realizowanych przez Dostawcę do Spółki. W konsekwencji, całość rozliczeń (miesięczne i roczne, o ile te ostatnie wystąpią) należy w ocenie Wnioskodawcy i Zainteresowanego dokumentować fakturami korygującymi wystawianymi przez Dostawcę na rzecz Spółki. W zależności od wyniku kalkulacji dotyczącej przyjętej metody podziału zysku mogą być to odpowiednio faktury korygujące „in plus” (jeśli wystąpi zysk na sprzedaży Towarów przez Spółkę) lub faktury korygujące „in minus” (jeśli podziałowi podlegać będzie strata na sprzedaży Towarów przez Spółkę).

Podejście Wnioskodawcy i Zainteresowanego co do zasad kwalifikacji omawianych rozliczeń na gruncie VAT znajduje swoje uzasadnienie w stanowiskach prezentowanych przez organy podatkowe m.in. w interpretacjach indywidualnych:

·     0111-KDIB3-1.4012.97.2023.1.IK z 9 maja 2023 r.: „Jak Państwo wskazali, korekta cenowa ma na celu urzeczywistnienie wynagrodzeń należnych Państwu z tytułu Produktów sprzedanych na rzecz Zainteresowanych. Zgodnie z zawartymi Umowami-korekty cenowe mają charakter korekt true-up, tj. korekt, których celem jest urealnienie kwoty należnej w związku z aktualizacją poszczególnych elementów kalkulacyjnych pierwotnie zafakturowanej kwoty. Przedmiotowe urzeczywistnienie jest możliwe dopiero po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego kiedy to posiadają Państwo informację o faktycznych wartościach poszczególnych elementów kosztów wytworzenia Produktów. Dokonywana korekta cenowa jest bezpośrednio powiązana ze sprzedażą towarów dokonywaną na terytorium kraju.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że korekty cenowe/true-up mają wpływ na zmianę ceny konkretnych Produktów, a więc tym samym na podstawę opodatkowania podatkiem VAT i są objęte przepisem art. 29a ustawy”,

·     0112-KDIL1-2.4012.122.2021.1.ST z 10 maja 2021 r.: „(…) skoro korekty dotyczą/będą dotyczyć konkretnych dostaw z konkretnego okresu rozliczeniowego, w opisanej sytuacji prawidłowe jest/będzie udokumentowanie przez Wnioskodawcę korekt poziomu rentowności w ramach stosowanej polityki cen transferowych z Dystrybutorem poprzez wystawianie faktur korygujących, a tym samym ujmowanie tych korekt w podatku VAT (zwiększenie lub zmniejszenie podatku należnego)”.,

·     0113-KDIPT1-2.4012.64.2019.3.PRP z 22 maja 2019 r.: „(...) skoro dokonywane przez Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania wyrównanie do ustalonego poziomu dochodowości odnosi się - jak wynika z wniosku - do konkretnych grup towarów, ich cen oraz ilości i stanowi w istocie podwyższenie lub obniżenie cen dostaw zrealizowanych w danym roku pomiędzy Zainteresowanym niebędącym stroną postępowania a Zainteresowanym będącym stroną postępowania, to w okolicznościach niniejszej sprawy Zainteresowany niebędący stroną postępowania jest zobowiązany do udokumentowania podwyższenia lub obniżenia cen towarów sprzedanych na rzecz Zainteresowanego będącego stroną postępowania poprzez wystawienie faktury korygującej, o której mowa w art. 106j ustawy”.

Ad 2.

Zasadniczo, faktury korygujące można podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy opodatkowania oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania ulega podwyższeniu. Obie sytuacje mogą wystąpić w rozliczeniach Stron objętych niniejszym wnioskiem o interpretację, niemniej jednak wątpliwości Stron budzi moment ujęcia w rozliczeniach VAT Dostawcy faktur korygujących „in plus” (zwiększających podstawę opodatkowania) jeśli zgodnie z opisanym modelem rozliczeń takie zwiększenie okaże się konieczne po zakończeniu roku.

Zgodnie z art. 29a ust. 17 ustawy o VAT, w przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.

W objaśnieniach Ministerstwa Finansów opublikowanych 23 kwietnia 2021 r. w zakresie tzw. pakietu SLIM VAT, wyjaśniono (str. 31):

„W zależności od przyczyny korekty, tj. momentu, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania, podatnik jest zobowiązany do korekty podstawy opodatkowania w rozliczeniu za okres, w którym ta przyczyna zaistniała. Generalnie, zaistnienie przesłanek do dokonania korekty zwiększającej podstawę opodatkowania powoduje obowiązek wykazania zwiększenia podstawy opodatkowania w rozliczeniu bieżącym (tj. tym, w którym zaistniały wspomniane przesłanki). Takie okoliczności wystąpią w przypadku, gdy przyczyna korekty zwiększającej podstawę opodatkowania jest spowodowana przyczynami zaistniałymi po dokonaniu sprzedaży. Jednak, tak jak dotychczas, w przypadku gdy przyczyna korekty istniała już w momencie wystawienia faktury, obowiązek dokonania korekty zwiększającej podstawę opodatkowania wystąpi w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy dla dostawy towarów lub świadczenia usług.

Korekta na bieżąco:

W momencie wystawienia faktury pierwotnej, podatek należny z tytułu danego zdarzenia wykazany jest w prawidłowej wysokości (biorąc pod uwagę okoliczności aktualne na ten moment), a dopiero zdarzenie, które następuje po sprzedaży stanowi podstawę do podwyższenia ceny, a w konsekwencji – dokonania korekty poprzez podwyższenie podatku.

W tym zatem przypadku dopiero zdarzenie skutkujące podwyższeniem ceny zwiększa wysokość prawidłowo wcześniej wykazanej podstawy opodatkowania i podatku należnego z tytułu dokonanej sprzedaży. Korekta podstawy opodatkowania jest zatem ujmowana w momencie zaistnienia zdarzenia skutkującego podwyższeniem ceny.

Korekta wsteczna:

Odnosząc się do rozliczenia dokonywanego wstecz (poprzez korektę) dokonywana korekta ma na celu wykazanie prawidłowej wysokości podatku należnego z tytułu danego zdarzenia, który w rozliczeniu za dany okres powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu został wykazany w wadliwej (zaniżonej) wysokości. Istotne jest zatem, że korekta wsteczna dotyczy przypadku gdy wspomniane zaniżenie podstawy opodatkowania nastąpiło w świetle okoliczności aktualnych już w momencie „pierwotnego” rozpoznania obowiązku podatkowego.

W takiej sytuacji faktura korygująca dokumentuje jedynie prawidłową wysokość podatku należnego z tytułu danej sprzedaży, odnośnie do której obowiązek podatkowy powstał w momencie jej realizacji i wystawienia faktury pierwotnej.

Wobec tego – w świetle ogólnej zasady określającej moment powstania obowiązku podatkowego – sam fakt wystawienia faktury korygującej nie ma wpływu na obiektywną wysokość ukonstytuowanego już zobowiązania (podatku należnego) w miesiącu powstania obowiązku podatkowego, w przypadku którego doszło jedynie do wadliwego jego udokumentowania i wykazania w rozliczeniu za ten okres. Stąd wystawiana faktura korygująca musi zostać ujęta w rozliczeniu za ten okres”.

Jednocześnie, w przywołanych objaśnieniach Minister Finansów wyjaśnił (str. 35):

„Korekta wsteczna nie dotyczy sytuacji, gdy mechanizm transakcji od początku przewiduje możliwość korekty, ale fakt jej wystąpienia jest uzależniony od spełnienia dodatkowych warunków ustalonych przez strony. W takim przypadku, tj. jeśli korekta była możliwa do przewidzenia w momencie sprzedaży ale uzależniona spełnieniem dodatkowego warunku – należy przyjąć, że korekta następuje w rozliczeniu za okres, w którym ziszczą się dodatkowe warunki (korekta na bieżąco)”. [podkreślenia Stron].

Powyższe objaśnienia znajdują odzwierciedlenie w wydawanych interpretacjach indywidualnych. Przykładowo, jak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 września 2023 r., nr 0112-KDIL1-3.4012.369.2023.1.JK „można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich wystawienia:

-     pierwszy rodzaj stanowią faktury korygujące wystawione w celu naprawienia błędu, który spowodował podanie nieprawidłowej kwoty należności na fakturze pierwotnej, a który istniał już w chwili wystawienia faktury pierwotnej. Błędy te polegają w szczególności na nieprawidłowym określeniu ilości sprzedawanego towaru, błędnym określeniu w fakturze ceny towaru niezgodnej z ustaleniami między stronami transakcji, czy też nieprawidłowym ustaleniu stawki podatku VAT w wyniku błędu rachunkowego;

-     drugi rodzaj stanowią faktury korygujące wystawione z przyczyn o charakterze wtórnym, które nie istniały w momencie wystawienia faktury pierwotnej i których powstanie nie jest uzależnione od błędu popełnionego przez wystawcę. Przyczyny powodujące konieczność wystawienia takich faktur to m.in.: podwyższenie ceny towaru już po wystawieniu faktury pierwotnej, czy następcze udzielenie rabatu, skonta, upustu na zakupiony towar. Przyczyną wtórną może być również zwrot towaru”.

W ocenie Stron, przyczyna wystawiania przez Dostawcę po zakończeniu roku podatkowego faktur korygujących „in plus”, odnoszących się do miesięcy I-XII, ma/będzie mieć charakter wtórny. Dostawca w momencie wystawiania faktury pierwotnej dotyczącej sprzedaży Towarów do Spółki wykazuje na niej poprawną, uzgodnioną cenę (równą cenie nabycia Towarów przez Dostawcę). Jednocześnie Strony przewidziały w Instrukcji odpowiedni mechanizm korekty w zakresie tych dostaw Towarów, zależny od okoliczności jakie mogą wystąpić już po dokonaniu dostawy Towarów przez Dostawcę na rzecz Spółki (np. w momencie dostawy Towarów przez Spółkę na rzecz jej klientów).

Korekta co do zasady ma być dokonywana po zakończeniu miesiąca, niemniej jednak, w Instrukcji przewidziano również korektę po zakończeniu roku – jeśli w ramach dotychczasowych miesięcznych weryfikacji i korekt cen Towarów w dostawach między Dostawcą a Spółką nie uwzględniono okoliczności znanych dopiero po zakończeniu roku (tj. które nie były znane w dacie dostawy). Wynikają one głównie z ujęcia w kalkulacji również dodatkowych przychodów i kosztów związanych z Towarami, takich jak np. zwroty, starty magazynowe, udzielone lub otrzymane rabaty. Nie ma przy tym pewności czy obowiązek takiej korekty po zakończeniu roku na pewno nastąpi i jaki będzie jej wynik (czy będzie ona wpływać na zwiększenie podstawy opodatkowania czy zmniejszenie). Jak wynika z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego powodem korekt są okoliczności, które nie były znane lub których nie można było przewidzieć w dacie dostawy. Nie są one więc naprawą błędu /pomyłki ze strony Dostawcy popełnionej przy wystawianiu pierwotnej faktury, lecz wynikają z obiektywnego braku pełnych informacji/danych niezbędnych do wyliczenia rzeczywistej kwoty wynagrodzenia Dostawcy z tytułu dostawy Towarów do Spółki i są rezultatem przyjętego sposobu wyliczenia rynkowego wynagrodzenia poprzez wykorzystanie metody podziału zysku.

Tym samym, w ocenie Stron, jeśli zgodnie z przyjętym modelem współpracy okaże się konieczne dokonanie opisanego rozliczenia po zakończeniu roku (tj. jeśli okaże się, że w ramach weryfikacji i korekt cen Towarów w dostawach między Dostawcą a Spółką dokonywanych w trakcie roku nie uwzględniono okoliczności ustalonych/znanych dopiero po zakończeniu roku) i w związku z tym Dostawca zobowiązany będzie wystawić faktury korygujące „in plus” na rzecz Spółki w zakresie dostaw Towarów (zwiększających podstawę opodatkowania z tytułu dostaw Towarów), korekty takie (odnoszące się do miesięcy I-XII) powinny być ujęte przez Dostawcę dla potrzeb jego rozliczeń VAT „na bieżąco”, tj. w okresie, w którym dokonano weryfikacji/kalkulacji rozliczeń i w którym realnie możliwe było określenie prawidłowej kwoty rozliczenia z tytułu dostaw (ostatecznego wynagrodzenia za sprzedawane Towary). W szczególności, zdaniem Wnioskodawcy i Zainteresowanego, nie będzie uzasadnione dokonywanie wstecznej korekty rozliczeń (tj. odnoszenie ich przez Dostawcę do poszczególnych miesięcy zakończonego roku), skoro finalne wyliczenie wynagrodzenia Dostawcy w opisanym modelu dostaw Towarów będzie możliwe do skalkulowania dopiero po zakończeniu roku.

Prezentowane podejście znajduje swoje uzasadnienie w stanowiskach prezentowanych przez organy podatkowe m.in. w interpretacjach indywidualnych:

·      0113-KDIPT1-2.4012.776.2024.1.KT z 17 grudnia 2024 r.: „Podsumowując, w analizowanej sprawie, korekta powinna zostać rozliczona na bieżąco, tj. w okresie, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania, czyli w momencie przeglądu/kalkulacji rozliczeń pomiędzy Państwem a A., zgodnie z art. 29a ust. 17 ustawy o VAT”.

·      0114-KDIP1-2.4012.614.2023.2.JO z 8 marca 2024 r.: „Tym samym wystawione przez Spółkę faktury korygujące, zwiększające ceny sprzedawanych Produktów (korekta »in plus«) należy wykazać dla celów VAT, za okres w którym dokonano następczej kalkulacji cenowej, tj. w okresie w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania”.

Ad 3.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Jak wynika z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w myśl art. 86 ust. 10 ustawy o VAT powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy o VAT prawo to w przypadkach, o których mowa m.in. w ust. 2 pkt 1 powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę.

W konsekwencji, z perspektywy prawa do odliczenia VAT naliczonego istotny jest:

1)  związek ze sprzedażą opodatkowaną VAT podatnika dokonującego odliczenia VAT od zakupu;

2)  otrzymanie przez tego podatnika faktury zakupu;

3)  powstanie obowiązku podatkowego po stronie sprzedawcy z tytułu dokonania czynności udokumentowanej fakturą.

Przy czym, poza spełnieniem tzw. przesłanek pozytywnych (m.in. tego, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych), istotne jest również niezaistnienie przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Spółka nabywa Towary od jednostki powiązanej (Dostawcy), które następnie odsprzedaje swoim klientom. Transakcje te mają zatem dla Spółki bezpośredni związek z jej sprzedażą opodatkowaną. Ponadto są/będą dokumentowane fakturami VAT. Jednocześnie zgodnie z ustaleniami, ze względu na wysoki stopień zintegrowania współpracy między Stronami oraz konieczność stosowania tzw. zasady arm’s length, wynagrodzenie należne Dostawcy w ramach sprzedaży Towarów do Spółki jest /będzie kalkulowane w oparciu o metodę podziału zysku. W konsekwencji, po zakończeniu danego miesiąca (oraz potencjalnie po zakończeniu roku podatkowego, jeśli pojawią się dodatkowe okoliczności), Strony dokonują weryfikacji rynkowości wynagrodzenia należnego Dostawcy i dokonują jego ewentualnych korekt poprzez wystawienie faktur korygujących.

Mając na uwadze, w przypadku potwierdzenia przez Organ interpretacyjny (w odpowiedzi na pytanie nr 1 złożonego wniosku o interpretację), że w rozpatrywanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym dokonywane korekty (po zakończeniu miesiąca oraz potencjalnie po zakończeniu roku) należy kwalifikować jako zdarzenia podlegające opodatkowaniu VAT i dokumentować je fakturami korygującymi, w ocenie Stron, Wnioskodawcy jako nabywcy Towarów będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego z otrzymanych od Dostawcy faktur korygujących „in plus” (zwiększających podstawę opodatkowania) na zasadach ogólnych (tj. prawo do odliczenia powstanie w momencie otrzymania odpowiedniej faktury korygującej przez Spółkę). W opisanym stanie faktycznym /zdarzeniu przyszłym wystąpią bowiem pozytywne przesłanki odliczenia VAT (wskazane powyżej, wynikające z art. 86 ustawy o VAT) i nie wystąpią przesłanki negatywne, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

Takie podejście znajduje swoje uzasadnienie w stanowiskach prezentowanych przez organy podatkowe m.in. w interpretacjach indywidualnych:

·     0114-KDIP1-2.4012.358.2024.2.RM z 7 października 2024 r.: „Natomiast w sytuacji korekty »in plus« są Państwo uprawnieni do zwiększenia kwoty podatku VAT naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymają Państwo faktury korygujące, zgodnie z art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy”;

·     0111-KDIB3-1.4012.97.2023.1.IK z 9 maja 2023 r.: „Natomiast w sytuacji korekty »in plus« Nabywcy są uprawnieni do zwiększenia kwoty podatku VAT naliczonego w rejestrze VAT w miesiącu otrzymania faktury”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy,

Według art. 29a ust. 1 ustawy,

Zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:

Na podstawie art. 29a ust. 10 ustawy:

Z kolei, zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy:

W myśl art. 29a ust. 14 ustawy:

Jak wynika z art. 106b ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 106j ust. 1 ustawy:

W świetle art. 106j ust. 2 ustawy:

W oparciu o art. 106j ust. 3 ustawy:

W tym miejscu należy stwierdzić, że faktury korygujące są specyficznym rodzajem faktur. Celem ich wystawienia jest doprowadzenie faktury pierwotnej do stanu odpowiadającego rzeczywistości.

Wskazać należy, że faktury korygujące można generalnie podzielić na te, które powodują zmniejszenie podstawy opodatkowania (tzw. faktury korygujące „in minus”) oraz te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość podstawy opodatkowania ulega podwyższeniu (tzw. faktury korygujące „in plus”). W ramach powyższego rozróżnienia można również dokonać podziału tychże faktur ze względu na powód ich wystawienia:

·     pierwszy rodzaj stanowią faktury korygujące wystawione w celu naprawienia błędu, który spowodował podanie nieprawidłowej kwoty należności na fakturze pierwotnej, a który istniał już w chwili wystawienia faktury pierwotnej. Błędy te polegają w szczególności na nieprawidłowym określeniu ilości sprzedawanego towaru, błędnym określeniu w fakturze ceny towaru niezgodnej z ustaleniami między stronami transakcji, czy też nieprawidłowym ustaleniu stawki podatku VAT w wyniku błędu rachunkowego. Faktura korygująca wystawiona w przypadku „pierwotnej okoliczności”, dokumentuje jedynie prawidłową wielkość zobowiązania podatkowego (podatku należnego) z tytułu danej sprzedaży, odnośnie której obowiązek podatkowy powstał w momencie jej realizacji i wystawienia faktury pierwotnej. Wobec tego sam fakt wystawienia faktury korygującej nie ma wpływu na obiektywną wielkość ukonstytuowanego już zobowiązania (podatku należnego) w miesiącu powstania obowiązku podatkowego, co do którego doszło jedynie do wadliwego jego udokumentowania i wykazania w rozliczeniu za ten okres. Wówczas korektę należy ująć w okresie rozliczeniowym, w którym ujęto transakcję (w którym powstał obowiązek podatkowy) na podstawie pierwotnie wystawionej faktury;

·     drugi rodzaj stanowią faktury korygujące wystawione z przyczyn o charakterze wtórnym, które nie istniały w momencie wystawienia faktury pierwotnej i których powstanie nie jest uzależnione od błędu popełnionego przez wystawcę. Przyczyny powodujące konieczność wystawienia takich faktur to m.in.: podwyższenie ceny towaru już po wystawieniu faktury pierwotnej, czy następcze udzielenie rabatu, skonta, upustu na zakupiony towar. Przyczyną wtórną może być również zwrot towaru. Jeśli korekta jest spowodowana przyczyną „następczą”, obowiązek podatkowy z tytułu wystawienia faktury korygującej powstaje w rozliczeniu za okres, w którym powstała przyczyna korekty (kreuje nową sytuację która nie jest znana w momencie wystawienia faktury pierwotnej). W takiej sytuacji podatnik nie rozlicza faktury korygującej w miesiącu, w którym wykazał pierwotny obowiązek podatkowy. Jest on zobowiązany rozliczyć wystawioną fakturę korygującą w deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym powstała przyczyna korekty (poznana została ostateczna podstawa opodatkowania – cena sprzedaży towarów).

Z powołanych wyżej przepisów ustawy dotyczących faktur korygujących wynika, że jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik, wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen.

Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury, z przyczyn wskazanych wyżej, powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Tym samym, istotą faktur korygujących jest korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Faktury korygujące wystawia się w celu udokumentowania ostatecznej wielkości sprzedaży w danym okresie rozliczeniowym.

Z opisu sprawy wynika, że „A” (dalej: „Spółka”) jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. Spółka należy do polskiej grupy kapitałowej (…) (dalej: „Grupa”). Głównym przedmiotem działalności Spółki jest dystrybucja hurtowa produktów (...), w ramach której Spółka dokonuje czynności opodatkowanych VAT. W ramach prowadzonej działalności, Spółka współpracuje z podmiotem powiązanym „B”(dalej: „Dostawca”). Spółka nabywa od Dostawcy m.in. X (dalej: Towary), które następnie odsprzedaje swoim klientom. Dostawca posiada siedzibę działalności w Polsce i jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT w Polsce. Model dystrybucji przedstawia się następująco:

1.  Dostawca nabywa Towary od dostawców krajowych i zagranicznych.

2.  Następnie Dostawca sprzedaje nabyte Towary do Spółki.

3.  Spółka sprzedaje zakupione Towary do swoich klientów.

Mając na uwadze uzupełniający się charakter działań podejmowanych przez Spółkę i Dostawcę w celu maksymalizacji zysków z dystrybucji Towarów (z uwagi na posiadane przez nie kompetencje oraz unikalne wkłady), Strony zdecydowały się przyjąć taki model współpracy (oraz takie zasady rozliczeń w zakresie transakcji dostaw Towarów realizowanych między Dostawcą a Spółką), które najlepiej ich zdaniem będą odzwierciedlały m.in. kompetencje, doświadczenie, zakres odpowiedzialności oraz stopień zaangażowania w ramach poszczególnych obszarów, a tym samym pozwoli uwolnić pełny potencjał obu Stron, silnie związany z obszarami, w których Strony są wyspecjalizowane. Zgodnie z przyjętym modelem współpracy (opisanym w Instrukcji), ze względu na wysoki stopień zintegrowania współpracy między Spółką a Dostawcą (w tym fakt, że sukces współpracy uzależniony jest od zaangażowania unikatowych wkładów i aktywów Stron) oraz konieczność ustalenia warunków realizowania transakcji sprzedaży między nimi na poziomie podobnym do warunków, które w porównywalnych okolicznościach ustaliłyby między sobą podmioty niezależne (tzw. zasada arm’s length/zasada ceny rynkowej), wynagrodzenie należne Dostawcy z tytułu sprzedaży Towarów do Spółki powinno być kalkulowane w oparciu o metodę podziału zysku.

Cena sprzedaży Towaru dystrybuowanego przez Spółkę do jej klientów jest zależna od wielu okoliczności rynkowych i może różnić się w czasie, np. w wyniku wprowadzenia okresowych promocji. W praktyce oznacza to zatem, że ustalenie ostatecznej, rynkowej ceny sprzedaży Towarów przez Dostawcę do Spółki możliwe jest dopiero po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego, gdy znany jest już wynik zrealizowany przez Spółkę na transakcjach sprzedaży Towarów do jej klientów.

Tym samym, zastosowana metoda podziału zysku jest sposobem ustalenia jaki powinien być docelowy poziom cen Towarów stosowanych przez Dostawcę przy sprzedaży do Spółki, który zapewniałby rynkowość rozliczeń adekwatną do zaangażowania Stron. Jak wskazano powyżej, w oparciu o przyjęty model, poziom tych cen można ustalić dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego, gdy znana jest już cena na transakcji do klienta końcowego i można odpowiednio obniżyć lub podwyższyć cenę sprzedaży Towarów od Dostawcy do Spółki.

W efekcie, przyjęty przez Strony model rozliczeń zakłada, że w trakcie uzgodnionego okresu rozliczeniowego w pierwszym kroku Dostawca dokonuje i będzie dokonywał sprzedaży Towarów do Spółki bez narzutu zysku (tj. w takiej cenie, w jakiej Dostawca nabył Towary od swoich dostawców), które udokumentowane są/będą fakturami VAT. Takie działanie ma na celu zapewnienie przejrzystości kalkulacji na potrzeby wyliczenia rzeczywistego wyniku na sprzedaży Spółki do jej klientów w danym okresie i ustalenia rynkowych cen sprzedaży Towarów przez Dostawcę do Spółki. Następnie Towary są i będą dystrybuowane przez Spółkę do jej klientów w cenach ustalanych przez Spółkę na podstawie własnego know-how, uwzględniającego m.in. bieżącą sytuację na rynku, okres roku, realizowane promocje czy sezonowość sprzedaży.

W kolejnym kroku, po zakończeniu uzgodnionego okresu rozliczeniowego, Strony wyliczają i będą wyliczać wysokość zysku brutto ze sprzedaży Towarów. Sposób (procent) podziału tego zysku między Spółką a Dostawcą został ustalony zgodnie z przeprowadzoną analizą kontrybucji (udziałów), która jest ilościową metodą stosowaną na potrzeby określenia zaangażowania Stron transakcji i wyznaczenia rynkowej proporcji alokacji w ramach przyjętej metody podziału zysku.

W ramach opisywanego modelu współpracy, obie Strony są zobowiązane do bieżącego prowadzenia odpowiedniej ewidencji swoich przychodów i kosztów, która umożliwi im kalkulację zrealizowanego wyniku, tj. Spółka prowadzi ewidencję pozwalającą obliczyć wynik na sprzedaży Towarów do jej klientów (czyli różnicę między zastosowanymi przez Spółkę cenami sprzedaży a ceną nabycia Towarów od Dostawcy), a Dostawca prowadzi ewidencję umożliwiającą obliczenie ceny nabytych przez niego Towarów, sprzedanych następnie (w tej samej cenie) do Spółki. W kalkulacji tej uwzględniane są i będą również wszystkie dodatkowe przychody i koszty związane z Towarami, takie jak np. zwroty, starty magazynowe, udzielone lub otrzymane rabaty dotyczące Towarów. Na podstawie ww. danych obliczany jest rzeczywisty wynik, na podstawie którego Dostawca dokonuje i będzie dokonywał odpowiednich korekt cen sprzedaży Towarów sprzedanych do Spółki, w celu zagwarantowania rynkowego poziomu tych cen, określonego na podstawie przyjętego modelu podziału zysku na sprzedaż Towarów. Podziałowi podlega zarówno wynik dodatni, jak i ujemny transakcji (współpracy Stron w zakresie dystrybucji X).

Zgodnie z przyjętymi w Instrukcji założeniami, weryfikacja oraz ewentualne korekty wynagrodzenia (cen Towarów) mają być realizowane między Dostawcą a Spółką:

·      po zakończeniu danego miesiąca, a także,

·      po zakończeniu roku podatkowego – w odniesieniu do ostatniego miesiąca lub miesięcy I-XII, jeśli w ramach dotychczasowych weryfikacji i korekt cen Towarów w dostawach między Dostawcą a Spółką nie uwzględniono okoliczności znanych dopiero po zakończeniu roku (tj. które nie były znane w dacie dostawy).

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy opisane rozliczenia oparte na metodzie podziału zysku (mające na celu zagwarantowanie przez Strony rynkowego poziomu cen Towarów sprzedawanych przez Dostawcę do Spółki), dokonywane po zakończeniu miesięcznego okresu rozliczeniowego oraz (w razie późniejszego zidentyfikowania dodatkowych okoliczności wpływających na ww. rozliczenia) po zakończeniu roku, należy kwalifikować jako zdarzenia podlegające opodatkowaniu VAT (jako korekta pierwotnie zafakturowanych cen Towarów), a w konsekwencji dokumentować je fakturami korygującymi wystawianymi przez Dostawcę na rzecz Spółki.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy stwierdzić należy, że w sytuacji gdy korekty wyrównujące mają wpływ na cenę sprzedawanych Towarów (może być niższa lub wyższa niż pierwotnie zafakturowana), a więc sposób kalkulacji wyrównania ustalany jest z bezpośrednim odniesieniem do konkretnych Towarów i ich cen, to tym samym tego typu korekty wyrównujące nie są wyłączone z dyspozycji art. 29a ustawy. W takiej sytuacji podejmowane czynności – zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami – muszą znaleźć swoje odzwierciedlenie poprzez wystawienie faktur korygujących.

Jak wynika z wniosku, przyjęty przez Strony model rozliczeń zakłada, że w trakcie uzgodnionego okresu rozliczeniowego w pierwszym kroku Dostawca dokonuje i będzie dokonywał sprzedaży Towarów do Spółki bez narzutu zysku (tj. w takiej cenie, w jakiej Dostawca nabył Towary od swoich dostawców), które udokumentowane są/będą fakturami VAT. Jak Państwo wskazali, celem przyjętego modelu i całości opisanych rozliczeń między Dostawcą i Spółką (będącymi podmiotami powiązanymi) jest zagwarantowanie przez Strony rynkowego poziomu wynagrodzenia dotyczącego cen Towarów sprzedawanych przez Dostawcę do Spółki w danym okresie rozliczeniowym. Cena sprzedaży Towaru dystrybuowanego przez Spółkę do jej klientów jest zależna od wielu okoliczności rynkowych i może różnić się w czasie, np. w wyniku wprowadzenia okresowych promocji. W praktyce oznacza to zatem, że ustalenie ostatecznej, rynkowej ceny sprzedaży Towarów przez Dostawcę do Spółki możliwe jest dopiero po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego, gdy znany jest już wynik zrealizowany przez Spółkę na transakcjach sprzedaży Towarów do jej klientów.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że korekty cenowe mają wpływ na zmianę ceny konkretnych Towarów, a więc tym samym na podstawę opodatkowania podatkiem VAT i są objęte przepisem art. 29a ustawy.

Tym samym, opisane we wniosku korekty cenowe polegające na zwiększeniu bądź zmniejszeniu cen sprzedawanych przez Dostawcę Towarów wpływają na podstawę opodatkowania podatkiem VAT wykazaną na pierwotnych fakturach dokumentujących sprzedaż Towarów i w konsekwencji podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem, rozliczenia wynikające ze stosowanego modelu współpracy, oparte na metodzie podziału zysku, dokonywane po zakończeniu miesięcznego okresu rozliczeniowego oraz (w razie późniejszego zidentyfikowania dodatkowych okoliczności wpływających na ww. rozliczenia) po zakończeniu roku, należy w całości kwalifikować jako zdarzenia podlegające opodatkowaniu VAT – jako korektę pierwotnie zafakturowanych cen Towarów. Celem całości opisanych rozliczeń jest bowiem zagwarantowanie przez Strony rynkowego poziomu cen Towarów sprzedawanych przez Dostawcę do Spółki. W konsekwencji całość rozliczeń (rozliczenia miesięczne i roczne) należy dokumentować fakturami korygującymi, o których mowa w art. 106j ustawy wystawianymi przez Dostawcę na rzecz Spółki.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą wskazania, czy w przypadku gdy zgodnie z przyjętym modelem współpracy okaże się konieczne dokonanie opisanego rozliczenia po zakończeniu roku (tj. jeśli okaże się, że w ramach dotychczasowych weryfikacji i korekt cen Towarów w dostawach między Dostawcą a Spółką w trakcie roku nie uwzględniono okoliczności ustalonych/znanych dopiero po zakończeniu roku) i w związku z tym Dostawca zobowiązany będzie wystawić faktury korygujące „in plus” na rzecz Spółki w zakresie dostaw Towarów (zwiększających podstawę opodatkowania z tytułu dostaw Towarów), to korekty takie (odnoszące się do miesięcy I-XII) powinny być ujęte przez Dostawcę dla potrzeb jego rozliczeń VAT „na bieżąco”, tj. w okresie, w którym dokonano weryfikacji/kalkulacji rozliczeń i w którym realnie możliwe było określenie prawidłowej kwoty rozliczenia (wpływającej na ceny za sprzedawane Towary).

Wskazać należy, że w myśl art. 29a ust. 17 ustawy:

W Państwa przypadku mamy do czynienia z okolicznością, powodującą powstanie korekty z przyczyn o charakterze wtórnym, które nie istniały w momencie wystawienia faktur pierwotnych.

We wskazanych przez Państwa okolicznościach sprawy, w których występuje konieczność dokonania korekty zwiększającej podstawę opodatkowania dla dostawy Towarów przyczyna korekty jest nową okolicznością niemożliwą do przewidzenia w chwili wystawienia faktury pierwotnej przez Dostawcę na rzecz Spółki, gdyż dopiero w okresie, w którym dokonano weryfikacji/kalkulacji rozliczeń i w którym realnie możliwe było określenie prawidłowej kwoty rozliczenia (wpływającej na ceny za sprzedawane Towary) będzie możliwe wyliczenie rzeczywistego wyniku sprzedaży Spółki do jej klientów w danym okresie i ustalenia rynkowych cen sprzedaży Towarów przez Dostawcę do Spółki.

Podsumowując, w analizowanej sprawie, w przypadku zaistnienia przyczyny zwiększenia podstawy opodatkowania, to korekta powinna być rozliczona na bieżąco, tj. w okresie, w którym zaistniała ta przyczyna, czyli w okresie, w którym dokonano weryfikacji/kalkulacji rozliczeń i w którym realnie możliwe było określenie prawidłowej kwoty rozliczenia (wpływającej na ceny za sprzedawane Towary), zgodnie z art. 29a ust. 17 ustawy.

Zatem, jeśli zgodnie z przyjętym modelem współpracy okaże się konieczne dokonanie opisanego rozliczenia po zakończeniu roku (tj. jeśli okaże się, że w ramach weryfikacji i korekt cen Towarów w dostawach między Dostawcą a Spółką dokonywanych w trakcie roku nie uwzględniono okoliczności ustalonych/znanych dopiero po zakończeniu roku) i w związku z tym Dostawca zobowiązany będzie wystawić faktury korygujące „in plus” na rzecz Spółki w zakresie dostaw Towarów (zwiększających podstawę opodatkowania z tytułu dostaw Towarów), korekty takie (odnoszące się do miesięcy I-XII) powinny być ujęte przez Dostawcę dla potrzeb jego rozliczeń VAT „na bieżąco”, tj. w okresie, w którym dokonano weryfikacji/kalkulacji rozliczeń i w którym realnie możliwe było określenie prawidłowej kwoty rozliczenia (wpływającej na ceny za sprzedawane Towary).

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 jest prawidłowe.

Ponadto, Państwa wątpliwości dotyczą również wskazania, czy faktury korygujące „in plus” (zwiększające podstawę opodatkowania z tytułu dostawy Towarów zrealizowanej przez Dostawcę) wystawione przez Dostawcę po zakończeniu danego miesiąca oraz po zakończeniu roku (zgodnie z opisanym modelem rozliczeń) uprawniają Spółkę do odliczenia z nich VAT naliczonego na zasadach ogólnych.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ustawodawca umożliwił zatem podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:

Na mocy art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy, można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie następujące przesłanki:

·      powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,

·      doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,

·      podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Stosownie do treści art. 86 ust. 11 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że Spółka nabywa Towary od Dostawców, które odsprzedaje swoim klientom. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a głównym przedmiotem działalności Spółki jest dystrybucja hurtowa produktów (...), w ramach której Spółka dokonuje czynności opodatkowanych VAT.

W konsekwencji należy wskazać, że w sytuacji korekty „in plus” z tytułu zrealizowanych przez Dostawcę dostaw Towarów, Spółka jest/będzie uprawniona do zwiększenia kwoty podatku VAT naliczonego w miesiącu otrzymania faktury.

Podsumowując stwierdzić należy, że faktury korygujące „in plus” (zwiększające podstawę opodatkowania z tytułu dostawy Towarów zrealizowanej przez Dostawcę) wystawione przez Dostawcę po zakończeniu danego miesiąca oraz po zakończeniu roku (zgodnie z opisanym modelem rozliczeń) uprawniają i będą uprawniać Spółkę do odliczenia z nich VAT naliczonego na zasadach ogólnych. Oznacza to, że prawo do odliczenia powstanie w momencie otrzymania odpowiedniej faktury korygującej „in plus” przez Spółkę.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

-     stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,

-     zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

„A” (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.