0112-KDIL1-3.4012.235.2026.2.ŁW
Prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT od 1 stycznia 2026 r. w przypadku świadczenia usług w zakresie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz dydaktycznych oraz dokumentowanie sprzedaży fakturą bez wykazywania kwoty podatku VAT ze wskazaniem podstawy zwolnienia.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 17 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
- prawa do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT od 1 stycznia 2026 r. w przypadku świadczenia usług w zakresie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz dydaktycznych (pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 1),
- wskazania, czy prawidłowe jest dokumentowanie sprzedaży fakturą bez wykazywania kwoty podatku VAT ze wskazaniem podstawy zwolnienia (pytanie oznaczone w uzupełnieniu wniosku nr 2).
Uzupełnił go Pan pismem z 15 czerwca 2026 r. (wpływ 16 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od dnia 10 sierpnia 2020 r. pod firmą (…).
W dniu (…) lipca 2022 r. Wnioskodawca otrzymał interpretację indywidualną nr (…) dotyczącą nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego wykonywanego na podstawie umowy zlecenia. Po wydaniu tej interpretacji stan faktyczny uległ zmianie. Na rynku nie było realnych propozycji wykonywania czynności doradcy obywatelskiego na podstawie umowy zlecenia, co wymusiło wykonywanie tych czynności w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej oraz dokumentowanie wynagrodzenia fakturą.
Złożony wniosek dotyczy wyłącznie czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej. Okoliczność założenia fundacji, w której Wnioskodawca jest fundatorem i prezesem zarządu, nie jest objęta wnioskiem.
W ramach jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje trzy rodzaje czynności.
Po pierwsze, Wnioskodawca świadczy nieodpłatne poradnictwo obywatelskie na rzecz (…) z siedzibą w (…) na podstawie umowy z dnia 29 lipca 2025 r. Działalność ta generuje zdecydowaną większość przychodów Wnioskodawcy. Czynności te polegają na udzielaniu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w punktach prowadzonych na podstawie ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej. Wnioskodawca nie świadczy w tym zakresie zastępstwa procesowego, nie reprezentuje beneficjentów przed sądami ani urzędami i nie sporządza dla nich odpłatnych opinii prawnych.
Po drugie, Wnioskodawca wykonuje czynności mediatora sądowego/mediatora cywilnego. Usługi mediacyjne polegają na prowadzeniu mediacji jako bezstronna i neutralna osoba trzecia w celu doprowadzenia stron do porozumienia lub ugody. Wnioskodawca nie występuje po stronie jednej ze stron sporu, nie świadczy zastępstwa procesowego i nie sporządza opinii prawnych dla jednej ze stron.
Po trzecie, Wnioskodawca sporadycznie wykonuje usługi dydaktyczne na rzecz szkoły policealnej na podstawie umowy z dnia 9 lutego 2026 r. Umowa przewiduje, że Wnioskodawca nie jest nauczycielem w rozumieniu przepisów Karty Nauczyciela, a do Jego obowiązków należy przeprowadzanie konsultacji indywidualnych i zbiorowych. Czynności te mają charakter dydaktyczny i edukacyjny. Użyte w umowie pojęcie „konsultacji” odnosi się do procesu nauczania i wspierania słuchaczy w przyswajaniu materiału, a nie do świadczenia odrębnych komercyjnych usług doradczych.
Wartość sprzedaży Wnioskodawcy w poprzednim i bieżącym roku podatkowym wyniosła odpowiednio (…) zł i (…) zł, a zatem nie przekroczyła ustawowego limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Wnioskodawca jest obecnie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.
Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy przy opisanym zakresie czynności wykonywanych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej ma On prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług oraz czy prawidłowe jest dokumentowanie sprzedaży fakturą bez wykazywania podatku VAT.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
W piśmie z 15 czerwca 2026 r. wskazał Pan, że przedmiotem wniosku, po uzupełnieniu, jest ocena prawa Wnioskodawcy do korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT od dnia 1 stycznia 2026 r. Wniosek nie obejmuje oceny prawidłowości rozliczeń za lata wcześniejsze.
Od dnia 1 stycznia 2026 r. Wnioskodawca nie świadczy odpłatnych porad prawnych ani komercyjnych usług doradczych. W 2026 r. Wnioskodawca nie wystawił faktur z tytułu mediacji ani porad prawnych.
Informacje o wartości sprzedaży:
Kwota (…) zł wskazana we wniosku jako wartość sprzedaży/przychodu za 2025 r. obejmuje całość sprzedaży/przychodu Wnioskodawcy z jednoosobowej działalności gospodarczej za ten rok. Kwoty wynikające z faktur były kwotami brutto, obejmującymi VAT wykazany według stawki 23%.
Na potrzeby limitu zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT Wnioskodawca przyjmuje, że wartość sprzedaży ustala się bez kwoty podatku VAT.
Kwota (…) zł wskazana we wniosku jako wartość sprzedaży/przychodu za 2026 r. obejmuje sprzedaż/przychód Wnioskodawcy z jednoosobowej działalności gospodarczej za okres objęty danymi posiadanymi na dzień sporządzenia wniosku.
Ponadto, w ww. piśmie, na poszczególne pytania Organu, wskazał Pan odpowiednio:
1. Jakie konkretnie świadczenia, objęte zakresem złożonego wniosku, wykonuje Pan w ramach nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego?
W ramach nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego Wnioskodawca udziela osobom uprawnionym wsparcia przewidzianego ustawą z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej. Czynności obejmują w szczególności rozpoznanie problemu osoby uprawnionej, poinformowanie jej o przysługujących prawach i spoczywających obowiązkach, omówienie możliwych sposobów samodzielnego rozwiązania problemu oraz pomoc w opracowaniu planu działania.
Wnioskodawca nie świadczy w tym zakresie zastępstwa procesowego, nie reprezentuje beneficjentów przed sądami ani urzędami i nie sporządza dla nich odpłatnych opinii prawnych.
2. Na podstawie jakiej konkretnie umowy (jakiego rodzaju umowy) świadczy Pan usługi nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, o których mowa we wniosku? Jakie prawa i obowiązki wynikają dla stron z postanowień tej umowy? Proszę o opisanie.
Usługi są świadczone na podstawie umowy zlecenia na świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego zawartej z (…) z siedzibą w (…), obowiązującej w 2026 r. (data umowy: 29 lipca 2025 r.).
Z umowy wynika obowiązek świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w punkcie prowadzonym w ramach systemu ustawowego, w wyznaczonym miejscu i czasie, zgodnie z harmonogramem, przepisami ustawy oraz aktami wykonawczymi. Do obowiązków Wnioskodawcy należy m.in. osobiste świadczenie dyżurów lub zapewnienie zastępstwa spełniającego wymogi ustawowe i uzgodnionego ze zleceniodawcą, dokumentowanie udzielonych świadczeń, prowadzenie wymaganej dokumentacji, przestrzeganie zasad poufności, ochrony danych osobowych, standardów obsługi i procedur dotyczących konfliktu interesów.
Wnioskodawca ma prawo odmówić udzielenia świadczenia w przypadku konfliktu interesów i wskazać osobie uprawnionej inne punkty nieodpłatnej pomocy prawnej lub nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego.
3. Czy świadczy Pan nieodpłatne poradnictwo obywatelskie zgodnie z ustawą z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 44)?
Tak. Wnioskodawca świadczy nieodpłatne poradnictwo obywatelskie zgodnie z ustawą z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej oraz aktami wykonawczymi do tej ustawy.
4. Kto i za jakie konkretnie czynności wypłaca Panu wynagrodzenie za świadczenie usług nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, o których mowa we wniosku?
Wynagrodzenie wypłaca Wnioskodawcy (…). Wynagrodzenie dotyczy realizacji dyżurów nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w ramach punktu prowadzonego przez zleceniodawcę, zgodnie z harmonogramem i na zasadach wynikających z umowy oraz ustawy.
5. W jaki sposób następuje rozliczenie wykonywanych przez Pana usług nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, tj. wypłata na Pana rzecz wynagrodzenia, i na podstawie jakich dokumentów?
Rozliczenie następuje miesięcznie, po zakończeniu miesiąca, na podstawie liczby godzin dyżurów wynikającej z listy obecności i dokumentów wymaganych przez zleceniodawcę. Podstawą płatności jest prawidłowo wystawiona faktura obejmująca zestawienie ilościowe godzin odbytych dyżurów, zgodnie z harmonogramem i rzeczywistymi godzinami dyżurów.
6. Czy ma Pan jakikolwiek wpływ na wysokość wypłacanego Panu wynagrodzenia z tytułu umowy dotyczącej nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego? Jeśli tak, to w czym to się przejawia?
Wnioskodawca nie ma bieżącego wpływu na wysokość wynagrodzenia za konkretne dyżury. Wynagrodzenie jest określone w umowie jako stawka za godzinę dyżuru. Wysokość wynagrodzenia nie zależy od liczby osób, którym udzielono świadczeń, ani od stopnia skomplikowania spraw. Zmiana stawki może wynikać z postanowień umowy, w szczególności ze zmiany kwoty bazowej lub aneksu do umowy.
7. Czy (…) realizuje zadanie publiczne powierzone przez Powiat i z tych środków finansuje Pana wynagrodzenie?
Według wiedzy Wnioskodawcy (…) realizuje zadanie publiczne w zakresie prowadzenia punktu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego powierzone przez właściwy powiat, a wynagrodzenie Wnioskodawcy jest finansowane ze środków przeznaczonych na realizację tego zadania, w szczególności z dotacji celowej będącej w dyspozycji wojewody i przekazywanej w ramach systemu określonego ustawą.
8. W czyim imieniu i na czyją rzecz świadczy Pan usługi nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego, które są przedmiotem złożonego wniosku?
Wnioskodawca wykonuje czynności na podstawie umowy zawartej z (…), w ramach zadania publicznego realizowanego przez ten podmiot. Faktycznymi odbiorcami świadczeń są osoby uprawnione do skorzystania z nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego. Osoby te nie płacą Wnioskodawcy wynagrodzenia. Wynagrodzenie wypłaca zleceniodawca.
9. Czy w umowie dotyczącej nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego zawarto postanowienie, że ponosi Pan odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat podejmowanych przez Pana czynności, o których mowa we wniosku? Jeśli nie, to kto będzie ponosił tę odpowiedzialność?
Umowa dotycząca nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego nie zawiera postanowienia, zgodnie z którym Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności wykonywanych w ramach nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego.
Umowa przewiduje obowiązki Wnioskodawcy wobec zleceniodawcy oraz możliwość dochodzenia roszczeń przez zleceniodawcę w razie naruszenia obowiązków umownych. Odpowiedzialność organizacyjna za prowadzenie punktu i realizację zadania publicznego wobec powiatu spoczywa na zleceniodawcy. Nie wyłącza to ewentualnej odpowiedzialności Wnioskodawcy za własne działania na zasadach ogólnych, jeżeli wynikałaby ona z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa.
10. Czy ponosi Pan ryzyko gospodarcze, ekonomiczne za czynności wykonywane na podstawie zawartej umowy dotyczącej nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego? Jeśli nie, to kto ponosi to ryzyko?
Wnioskodawca ponosi ograniczone ryzyka związane z wykonywaniem umowy, w szczególności koszty i organizację własnej działalności, koszty dojazdu, obowiązek prawidłowego udokumentowania dyżurów oraz ryzyko odpowiedzialności wobec zleceniodawcy za naruszenie obowiązków umownych.
Jednocześnie Wnioskodawca nie ponosi typowego ryzyka popytu po stronie osób uprawnionych. Wynagrodzenie jest określone według liczby godzin dyżuru i nie zależy od liczby udzielonych świadczeń ani od rezultatu spraw osób korzystających z poradnictwa. Lokal, podstawowa infrastruktura oraz organizacja punktu wynikają z systemu prowadzenia punktu przez zleceniodawcę i powiat.
11. Czy w związku z wykonywanymi czynnościami w ramach zawartej umowy dotyczącej nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego dysponuje Pan niezależnością i samodzielnością w działaniu pozwalającą na uznanie, że działa Pan jako profesjonalny podmiot prowadzący działalność gospodarczą? Jeżeli tak, proszę szczegółowo opisać, w czym przejawia się samodzielność i niezależność w Pana działaniu?
Tak, w zakresie merytorycznej oceny spraw osób uprawnionych Wnioskodawca działa samodzielnie i niezależnie. Samodzielnie analizuje przedstawiony problem, dobiera sposób wyjaśnienia sytuacji osoby uprawnionej oraz pomaga w opracowaniu planu działania. Zleceniodawca nie wydaje Wnioskodawcy poleceń co do treści konkretnego świadczenia ani sposobu rozstrzygnięcia problemu osoby uprawnionej.
Samodzielność ta jest ograniczona organizacyjnie przez ustawę, harmonogram, miejsce dyżurów, standardy obsługi, obowiązki dokumentacyjne i procedury prowadzenia punktu. Ograniczenia te wynikają jednak ze specyfiki publicznego systemu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego.
12. Czy w związku z realizacją czynności mediatora sądowego/mediatora cywilnego udziela Pan porad prawnych lub świadczy usługi doradcze?
Nie. Czynności mediatora polegają na bezstronnym i neutralnym wspieraniu stron w komunikacji oraz w poszukiwaniu porozumienia. Wnioskodawca, działając jako mediator, nie reprezentuje żadnej ze stron, nie występuje po stronie jednej ze stron sporu, nie udziela porad prawnych jednej ze stron i nie świadczy usług doradczych.
Wnioskodawca dodatkowo wskazuje, że w 2026 r. nie wystawił faktur z tytułu mediacji.
13. Czy w związku z realizacją usług dydaktycznych udziela Pan porad prawnych?
Nie. Usługi dydaktyczne mają charakter edukacyjny i polegają na prowadzeniu zajęć lub konsultacji w znaczeniu dydaktycznym, tj. wspieraniu słuchaczy w przyswajaniu materiału. Nie polegają na świadczeniu odpłatnych porad prawnych na rzecz słuchaczy ani na świadczeniu usług doradczych.
14. Czy ww. usługi dydaktyczne korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą? Jeżeli tak, to proszę wskazać na podstawie jakiego konkretnie przepisu.
Wnioskodawca nie opiera swojego stanowiska na zwolnieniu przedmiotowym z art. 43 ust. 1 ustawy o VAT. Przedmiotem wniosku jest prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Wnioskodawca nie wskazuje więc art. 43 ust. 1 ustawy o VAT jako podstawy zwolnienia dla usług dydaktycznych objętych niniejszym wnioskiem.
15. Czy w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej realizuje Pan inne czynności niż opisane we wniosku? Jeśli tak, to proszę opisać jakie jeszcze czynności wykonuje Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Od dnia 1 stycznia 2026 r. czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, objęte wnioskiem, obejmują nieodpłatne poradnictwo obywatelskie oraz sporadyczne czynności dydaktyczne opisane we wniosku.
W 2026 r. Wnioskodawca nie wystawił faktur z tytułu mediacji ani porad prawnych. Wniosek po uzupełnieniu dotyczy oceny prawa do zwolnienia od dnia 1 stycznia 2026 r.
16. Czy oprócz świadczenia usług, będących przedmiotem wniosku, dokonuje Pan również dostaw towarów bądź świadczy usługi wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy? Jeżeli tak, to proszę wskazać, jakie to są towary lub usługi?
Od dnia 1 stycznia 2026 r. Wnioskodawca nie dokonuje dostaw towarów wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT i nie świadczy odpłatnych porad prawnych ani komercyjnych usług doradczych.
W 2026 r. Wnioskodawca nie wystawił faktur z tytułu mediacji ani porad prawnych.
Pytania (ostatecznie sformułowane w piśmie z 15 czerwca 2026 r.)
1. Czy w opisanym stanie faktycznym, od dnia 1 stycznia 2026 r., Wnioskodawca ma prawo korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, przy uwzględnieniu art. 113 ust. 11 oraz art. 113 ust. 13 ustawy o VAT?
2. Czy w przypadku korzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT prawidłowe jest dokumentowanie sprzedaży fakturą bez wykazywania kwoty podatku VAT ze wskazaniem podstawy zwolnienia, tj. art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, a nie przez zastosowanie stawki 0%?
Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 15 czerwca 2026 r.)
Stanowisko do pytania nr 1
Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, od dnia 1 stycznia 2026 r. Wnioskodawca ma prawo korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ wartość sprzedaży Wnioskodawcy nie przekracza limitu określonego w tym przepisie, a Wnioskodawca od 1 stycznia 2026 r. nie wykonuje odpłatnych porad prawnych ani komercyjnych usług doradczych.
Wnioskodawca wskazuje, że czynności nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego wykonywane w ramach systemu określonego ustawą z dnia 5 sierpnia 2015 r. nie są tożsame z komercyjnymi usługami prawniczymi ani komercyjnym doradztwem. Ich istotą jest wsparcie osoby uprawnionej w samodzielnym rozwiązaniu problemu, poinformowanie o prawach i obowiązkach oraz pomoc w przygotowaniu planu działania, bez zastępstwa procesowego, reprezentacji przed sądami lub organami i bez świadczenia odpłatnych opinii prawnych na rzecz beneficjentów.
Usługi dydaktyczne wykonywane na rzecz szkoły policealnej mają charakter edukacyjny. Używane w umowie pojęcie konsultacji dotyczy procesu nauczania i wspierania słuchaczy w przyswajaniu materiału, a nie świadczenia komercyjnych usług doradczych. W 2026 r. Wnioskodawca nie wystawił faktur z tytułu mediacji ani porad prawnych.
Wnioskodawca przyjmuje także, że warunek z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT jest spełniony dla daty 1 stycznia 2026 r. Wskazanie tej daty nie oznacza stanowiska Wnioskodawcy co do braku możliwości oceny lub korekty rozliczeń za wcześniejsze okresy, które nie są objęte zakresem wniosku.
Stanowisko do pytania nr 2
Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku korzystania ze zwolnienia podmiotowego od VAT, prawidłowe jest dokumentowanie sprzedaży fakturą bez wykazywania kwoty podatku VAT, ze wskazaniem podstawy zwolnienia, tj. art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Nieprawidłowe byłoby natomiast dokumentowanie takiej sprzedaży z zastosowaniem stawki 0%, ponieważ stawka 0% nie jest tożsama ze zwolnieniem od podatku. Sprzedaż objęta zwolnieniem podmiotowym jest sprzedażą zwolnioną, a nie sprzedażą opodatkowaną stawką 0%.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Ustawa o podatku od towarów i usług wskazuje, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W świetle ww. ustawy, działalnością gospodarczą jest również działalność nierejestrowana. W praktyce oznacza to, że osoba fizyczna, która zdecyduje się na prowadzenie działalności w tej formie będzie co do zasady podatnikiem VAT. Jednakże osoba prowadząca działalność nierejestrową może być zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
W myśl art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Według art. 113 ust. 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5 , jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Zgodnie z art. 113 ust. 10 ustawy:
Jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
W myśl art. 113 ust. 11 ustawy:
Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
Przepis art. 113 ust. 13 ustawy stanowi, że:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu.
3) (uchylony)
W świetle powołanych wyżej przepisów podatnik, aby móc skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
Zatem, jak stanowi art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy, zwolnień o których mowa w ust. 1, nie stosuje się m.in. do podatników świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od dnia 10 sierpnia 2020 r. pod firmą (…). Jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.
W ramach jednoosobowej działalności gospodarczej wykonuje Pan trzy rodzaje czynności.
Po pierwsze, świadczy Pan nieodpłatne poradnictwo obywatelskie na rzecz (…) z siedzibą w (…) na podstawie umowy z dnia 29 lipca 2025 r. Czynności te polegają na udzielaniu nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego w punktach prowadzonych na podstawie ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej. Nie świadczy Pan w tym zakresie zastępstwa procesowego, nie reprezentuje beneficjentów przed sądami ani urzędami i nie sporządza dla nich odpłatnych opinii prawnych.
Usługi nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego są świadczone na podstawie umowy zlecenia na świadczenie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego zawartej z (…) z siedzibą w (…), obowiązującej w 2026 r.
Po drugie, wykonuje Pan czynności mediatora sądowego/mediatora cywilnego. Jednak w 2026 r. nie wystawił Pan faktur z tytułu mediacji ani porad prawnych.
Po trzecie, sporadycznie wykonuje Pan usługi dydaktyczne na rzecz szkoły policealnej na podstawie umowy z dnia 9 lutego 2026 r. Umowa przewiduje, że nie jest Pan nauczycielem w rozumieniu przepisów Karty Nauczyciela, a do Pana obowiązków należy przeprowadzanie konsultacji indywidualnych i zbiorowych. Czynności te mają charakter dydaktyczny i edukacyjny. Użyte w umowie pojęcie „konsultacji” odnosi się do procesu nauczania i wspierania słuchaczy w przyswajaniu materiału, a nie do świadczenia odrębnych komercyjnych usług doradczych. Usługi dydaktyczne nie polegają na świadczeniu odpłatnych porad prawnych na rzecz słuchaczy ani na świadczeniu usług doradczych.
Wartość Pana sprzedaży w poprzednim i bieżącym roku podatkowym wyniosła odpowiednio (…) zł i (…) zł, a zatem nie przekroczyła ustawowego limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Od dnia 1 stycznia 2026 r. nie świadczy Pan odpłatnych porad prawnych ani komercyjnych usług doradczych.
Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy od dnia 1 stycznia 2026 r. ma Pan prawo korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, przy uwzględnieniu art. 113 ust. 11 oraz art. 113 ust. 13 ustawy.
Zauważyć należy, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj.: podatkowe, prawne, finansowe, techniczne, inżynierskie i inne. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej.
Zgodnie z definicją zawartą w internetowym Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego Słownika, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.
Wskazał Pan, że od dnia 1 stycznia 2026 r. nie dokonuje Pan dostaw towarów wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy i nie świadczy odpłatnych porad prawnych ani komercyjnych usług doradczych. W 2026 r. nie wystawił Pan faktur z tytułu mediacji ani porad prawnych. W ramach nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego udziela Pan osobom uprawnionym wsparcia przewidzianego ustawą z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej. Czynności obejmują w szczególności rozpoznanie problemu osoby uprawnionej, poinformowanie jej o przysługujących prawach i spoczywających obowiązkach, omówienie możliwych sposobów samodzielnego rozwiązania problemu oraz pomoc w opracowaniu planu działania. Nie świadczy Pan w tym zakresie zastępstwa procesowego, nie reprezentuje beneficjentów przed sądami ani urzędami i nie sporządza dla nich odpłatnych opinii prawnych. Usługi dydaktyczne nie polegają na świadczeniu odpłatnych porad prawnych na rzecz słuchaczy ani na świadczeniu usług doradczych.
Mając na uwadze okoliczności sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że skoro w ramach świadczonych przez Pana od 1 stycznia 2026 r. usług w zakresie nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz dydaktycznych nie wykonuje Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy, tj. nie świadczy Pan usług prawniczych i usług w zakresie doradztwa, a wartość sprzedaży w 2026 r. nie przekroczy kwoty 240 000 zł, to może Pan korzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, przy uwzględnieniu art. 113 ust. 11 ustawy.
Podsumowując, stwierdzić należy, że świadcząc usługi opisane we wniosku, ma Pan prawo korzystać ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
Należy jednak zaznaczyć, że w sytuacji, gdy w trakcie roku podatkowego wartość sprzedaży w ramach prowadzonej przez Pana działalności, przekroczy kwotę 240 000 zł – stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy – zwolnienie podmiotowe straci moc z chwilą wykonania czynności, którą ww. kwota zostanie przekroczona. Prawo do omawianego zwolnienia również Pan straci, gdy zacznie wykonywać którąkolwiek z czynności, wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.
Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego w uzupełnieniu wniosku nr 1 jest prawidłowe.
Pana wątpliwości dotyczą także wskazania, czy w przypadku korzystania przez Pana ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, prawidłowe jest dokumentowanie sprzedaży fakturą bez wykazywania kwoty podatku VAT, ze wskazaniem podstawy zwolnienia, tj. art. 113 ust. 1 ustawy, a nie przez zastosowanie stawki 0%.
Zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują przepisy art. 106a-106q ustawy.
W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy:
Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
W oparciu o art. 106b ust. 3 ustawy:
Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
‒ jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty.
Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy:
Faktura powinna zawierać w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 – wskazanie przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku.
Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług do wystawienia faktury zobowiązuje podatnika powołany wyżej art. 106b ustawy. Dokumentowanie wskazanych w tych przepisach czynności stanowi generalnie konsekwencję innych przepisów ustawy, które wskazują jakie czynności podlegają opodatkowaniu (art. 5 ustawy).
Podmiotami zobowiązanymi do fakturowania są podatnicy, którzy wykonują działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że do wystawienia faktury zobowiązani są, co do zasady, wszyscy podatnicy podatku od towarów i usług, zarówno podatnicy czynni, jak i zwolnieni, wykonujący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy. Faktury są dokumentami potwierdzającymi wykonywanie czynności podlegającej opodatkowaniu.
W ustawie przewidziano pewne wyjątki, gdy podatnik nie ma obowiązku wystawienia faktury. Dotyczy to dokumentowania sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9, art. 113a ust. 1 ustawy lub wydanych do ustawy przepisów wykonawczych. W takim przypadku tzw. podatnik zwolniony nie musi wystawić faktury, chyba że nabywca tego zażąda. Wystawienie faktury na żądanie nabywcy jest wymagane, jeśli żądanie to zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę. Jeżeli żądanie zostało zgłoszone po terminie, wtedy podatnik nie ma obowiązku wystawienia faktury. W takim przypadku, na podstawie ustawy, nie ma obowiązku udokumentowania takiej transakcji. Jeśli jednak podatnik wystawi dokument, to dokumentem tym powinna być faktura, gdyż stanowi udokumentowanie czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
Tożsamy sposób postępowania będzie stosował podatnik zwolniony, który z własnej woli będzie dokumentował daną czynność zwolnioną.
Przy czym, jak wynika z powołanego wyżej art. 106e ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy, w przypadku, gdy podatnik dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 albo przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, to na fakturze wskazuje przepis ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego stosuje zwolnienie od podatku.
Zatem, w przypadku korzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT prawidłowe jest dokumentowanie sprzedaży fakturą bez wykazywania kwoty podatku VAT, ze wskazaniem podstawy zwolnienia, tj. art. 113 ust. 1 ustawy, a nie przez zastosowanie stawki 0%.
Zauważam, że stawka 0% może być stosowana wyłącznie w sytuacjach wyraźnie wskazanych w ustawie lub przepisach wykonawczych do niej i tylko po spełnieniu określonych w przepisach warunków. Stawka 0% VAT to transakcja opodatkowana, która czynnemu podatnikowi VAT pozwala na odliczenie podatku VAT od zakupów, natomiast zwolnienie od VAT pozbawia dany podmiot prawa do takiego odliczenia.
Zatem, sprzedaż dokonywana przez podmiot korzystający ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy, jest sprzedażą zwolnioną od podatku VAT, a nie sprzedażą opodatkowaną stawką 0%.
W konsekwencji należy stwierdzić, że w przypadku korzystania przez Pana ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT prawidłowe jest dokumentowanie sprzedaży fakturą bez wykazywania kwoty podatku VAT, ze wskazaniem podstawy zwolnienia, tj. art. 113 ust. 1 ustawy, a nie przez zastosowanie stawki 0%.
Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego w uzupełnieniu wniosku nr 2 jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów