0112-KDIL1-3.4012.158.2026.2.EO

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie wskazania, czy zespół składników materialnych i niematerialnych, tworzący działalność związaną z najmem Nieruchomości, stanowić będzie zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy a w konsekwencji jego wniesienie aportem do nowo powstałej Spółki jawnej nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy.

Uzupełnili go Państwo pismem z 18 maja 2026 r. (wpływ 18 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

(…) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką prawa polskiego oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą w szczególności na produkcji chemii budowlanej, motoryzacyjnej i gospodarczej na terytorium Polski.

Spółka jest właścicielem budynków oraz budowli, parku maszynowego położonego w (…) oraz nieruchomości w (…) (dalej: „Nieruchomość”). Nieruchomość została wniesiona do Spółki w drodze aportu. Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu Nieruchomości. Obecnie Nieruchomość jest przedmiotem najmu na rzecz podmiotu trzeciego. Nakłady na Nieruchomość są ponoszone bezpośrednio przez najemcę.

Spółka planuje wydzielenie ze swojej struktury działalności, segmentu działalności związanego z najmem Nieruchomości. Takie wydzielenie ma na celu wyraźne rozdzielenie działalności produkcyjnej od działalności o charakterze majątkowym i inwestycyjnym, co pozwoli zwiększyć przejrzystość struktury organizacyjnej i finansowej Spółki, usprawni zarządzanie poszczególnymi obszarami działalności oraz ograniczy ryzyka związane z działalnością produkcyjną. Ponadto wydzielenie działalności związanej z najmem umożliwi bardziej efektywne zarządzanie tą działalnością, a także uniezależni ten segment działalności od podstawowej działalności produkcyjnej Spółki.

Spółka dokona wyodrębnienia działalności w zakresie najmu Nieruchomości poprzez formalne wydzielenie jej w strukturze organizacyjnej na podstawie uchwały zarządu, w której wskaże odrębny segment działalności oraz przypisane do niego zasoby, co znajdzie odzwierciedlenie w odpowiednich aktach wewnętrznych, takich jak regulamin organizacyjny Spółki. W ramach tego wyodrębnienia zostanie utworzona samodzielna struktura organizacyjna wraz z określeniem zasad podległości służbowej, zakresów odpowiedzialności oraz wyznaczeniem osób kierujących działalnością w zakresie najmu nieruchomości. Do tej części przedsiębiorstwa zostaną przypisani pracownicy, realizujący zadania związane z najmem i zarządzaniem nieruchomością, wraz z pełną dokumentacją kadrową i zawartymi umowami.

W skład wyodrębnionej jednostki wejdzie nieruchomość wraz z całością praw i obowiązków wynikających z umów dotyczących jej funkcjonowania, w tym umowa najmu, dostaw mediów oraz umowy serwisowe, a także zespół składników materialnych i niematerialnych niezbędnych do prowadzenia działalności obejmujący środki trwałe, należności, zobowiązania, środki pieniężne oraz kompletną dokumentację prawną, techniczną, budowlaną, księgową i operacyjną, co zapewni zdolność tej części do samodzielnego wykonywania działalności gospodarczej.

System rachunkowo-księgowy Spółki umożliwi jednoznaczne wyodrębnienie zdarzeń gospodarczych dotyczących tej jednostki, w tym aktywów, pasywów, przychodów i kosztów działalności nieruchomościowej. W konsekwencji możliwe będzie sporządzanie odrębnych zestawień finansowych, takich jak budżet, strategia finansowa, uproszczony bilans oraz rachunek zysków i strat. Dla działalności w zakresie najmu będzie wydzielony odrębny rachunek bankowy, pozwalający na identyfikację przepływów pieniężnych związanych z jej działalnością, a w Spółce będą funkcjonować formalne procedury rozliczeń wewnętrznych pomiędzy podstawowym przedmiotem działalności Spółki w zakresie produkcji chemii a działalnością związaną z najmem.

Przychody i koszty działalności w zakresie najmu nieruchomości będą możliwe do jednoznacznego wyodrębnienia, podobnie jak należności i zobowiązania, a dla tej jednostki prowadzone będą odrębne rejestry środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Zapewniona zostanie również możliwość bieżącego monitorowania rentowności, płynności finansowej oraz realizacji założonych budżetów, a cele finansowe i biznesowe działalności związanej z najmem nieruchomości będą podlegały okresowej ocenie przez wspólników.

Działalność nieruchomościowa obejmuje precyzyjnie określone zadania gospodarcze, tj. zarządzanie nieruchomościami oraz ich najem, i pozostanie funkcjonalnie odrębna od pozostałych obszarów działalności Spółki.

Spółka w przyszłości zamierza przystąpić do nowo zawiązanej Spółki jawnej, w której wspólnikami będą osoby fizyczne powiązane ze Spółką. Przystępując do Spółki jawnej, Wnioskodawca wniesie aportem wydzieloną działalność związaną z najmem Nieruchomości. Na moment dokonania aportu działalności związanej z najmem Nieruchomości, wszystkie czynności dotyczące wyodrębnienia tego segmentu działalności w ramach Spółki zostaną zrealizowane.

Przedmiotem działalności nowo zawiązanej Spółki jawnej będzie najem Nieruchomości. Wspólnicy posiadają również inną nieruchomość gruntową, którą planują udostępnić nowoutworzonej Spółce jawnej.

Po wniesieniu aportem działalności związanej z najmem Nieruchomości do nowo powstałej Spółki jawnej, działalność ta będzie kontynuowana w ramach Spółki jawnej.

Doprecyzowanie opisu sprawy

1.  W odpowiedzi na pytanie: „Czy przedmiotem aportu do Spółki jawnej będą wszystkie składniki majątku (materialne i niematerialne) związane z wyodrębnioną częścią przedsiębiorstwa w zakresie najmu nieruchomości, w tym zobowiązania i należności w całości? Jeśli któreś składniki nie zostaną przekazane, to jaki będzie tego powód?”,

wskazali Państwo:

2. W odpowiedzi na pytanie: „Czy wyodrębniony segment działalności ZCP będący przedmiotem aportu, w momencie dokonania aportu, będzie stanowił zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych i będzie posiadał potencjalną zdolność do działania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze?”,

wskazali Państwo:

3. W odpowiedzi na pytanie: „Czy po dokonaniu aportu ZCP do Spółki jawnej pozostaną w Państwa majątku jakiekolwiek składniki majątkowe wykorzystywane dotychczas w prowadzonej działalności w zakresie najmu nieruchomości? Jeśli tak, to proszę wskazać:

a)  czy będą one funkcjonalnie związane z przedmiotem zbycia?

b)  jakie będą przyczyny nieprzekazania ww. składników?”

wskazali Państwo:

4.  W odpowiedzi na pytanie: „Czy przekazanie składników majątkowych będących przedmiotem aportu do Spółki jawnej będzie wiązało się z tzw. „przejściem zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę” w myśl art. 23¹ ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 277 ze zm.)? Jeśli nie, to w jaki sposób działalność ta będzie zorganizowana w Spółce jawnej?”

wskazali Państwo:

5.  W odpowiedzi na pytanie: „Czy Spółka jawna będzie mieć możliwość kontynuowania działalności gospodarczej związanej z przekazanym majątkiem bez konieczności:

a) angażowania innych składników majątku, które nie będą przedmiotem transakcji lub

b) podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie przejętych składników?”

wskazali Państwo:

Pytanie

Czy zespół składników materialnych i niematerialnych tworzący działalność związaną z najmem Nieruchomości, który zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, zostanie wniesiony aportem, będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a w konsekwencji jego wniesienie aportem do nowo powstałej Spółki jawnej nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, zespół składników materialnych i niematerialnych wskazany w opisie zdarzenia przyszłego składający się na segment działalności w zakresie najmu Nieruchomości będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a w konsekwencji wniesienie aportem wydzielonej działalności w zakresie najmu Nieruchomości do nowo powstałej Spółki jawnej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast, przez świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej.

Z opodatkowania podatkiem VAT wyłączono czynności, o których mowa w art. 6 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, przepisów ustawy nie stosuje się do:

1.  Transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa;

2.  Czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa należy rozumieć organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa (dalej: ZCP) ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. O wyodrębnieniu organizacyjnym może również świadczyć obowiązująca struktura organizacyjna, wskazująca szczegółowy zakres obowiązków pracowniczych, czy też zasady zwierzchnictwa nad wykonywaną pracą.

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Warunkiem istnienia odrębności finansowej zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest możliwość przypisania do niego określonych kosztów, przychodów, należności i zobowiązań. Zdaniem organów podatkowych, o wyodrębnieniu finansowym może świadczyć między innymi plan kont danej Spółki lub też sprawozdawczość finansowa, czy też wykorzystanie odrębnych rachunków bankowych, dedykowanych poszczególnym działalnościom.

Natomiast, wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy.

Jak wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych, nawet w razie braku niektórych elementów definicji, określone składniki majątkowe i niemajątkowe funkcjonalnie ze sobą powiązane mogą stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa (m.in. wyrok NSA z 14 marca 2023 r., sygn. I FSK 2093/18; wyrok NSA z 24 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1316/15; wyrok NSA z 27 września 2011 r., sygn. I FSK 1383/10). Co więcej, nawet wyłączenie z przedsiębiorstwa istotnych składników majątkowych nie wyklucza możliwości uznania pozostałych składników za ZCP, o ile zachowana jest ich funkcjonalna spójność (m.in. wyrok NSA z 10 marca 2011 r., sygn. akt I FSK 1062/10 oraz wyrok NSA z 17 grudnia 2014 r., sygn. II FSK 690/14).

Decydujące znaczenie ma bowiem to, czy zespół składników majątkowych i niemajątkowych jest na tyle zorganizowany i kompletny, aby mógł funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo. W wyroku z 3 lipca 2024 r., o sygn. akt I FSK 1449/20, NSA podkreślił, że ZCP tworzy taki zespół składników, który w kształcie, w jakim jest przenoszony, może realizować określone zadania gospodarcze bez konieczności dokonywania istotnych modyfikacji po stronie nabywcy.

W orzecznictwie wskazuje się, że kluczowe znaczenie przy ocenie transakcji, w ramach której przenoszona jest nieruchomość jako ZCP ma moment wniesienia aportu, a ściślej stan przekazywanego majątku na ten moment. W wyroku z 3 lipca 2024 r., o sygn. akt I FSK 1449/20,

NSA podkreślił, że ZCP tworzy taki zespół składników, który w kształcie, w jakim jest przenoszony, może realizować określone zadania gospodarcze bez konieczności dokonywania istotnych modyfikacji po stronie nabywcy.

NSA wskazuje również, że nieruchomość nie tworzy całości zdolnej do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli nie towarzyszy jej zespół elementów organizacyjnych, finansowych i niematerialnych, które składają się na faktycznie funkcjonujący „segment” działalności gospodarczej (wyrok NSA z 15 lipca 2025 r. o sygn. akt I FSK 646/22). To oznacza, że konieczne jest, aby już w chwili wniesienia aportu istniał zespół składników umożliwiający kontynuację działalności w zakresie najmu nieruchomości w sposób nieprzerwany i samodzielny. W tym sensie orzecznictwo wyraźnie odrzuca koncepcję „doposażania” ZCP dopiero po dokonaniu aportu. W przeciwnym razie zachodzi ryzyko przeklasyfikowania transakcji na aport składnika majątkowego w postaci nieruchomości, co nie będzie neutralne na gruncie VAT. W wyroku z 15 lipca 2025 r., o sygn. akt I FSK 646/22, NSA wyraźnie zwrócił uwagę, że brak przejęcia innych stosunków prawnych związanych z obsługą nieruchomości, takich jak umowy administracyjne, serwisowe, ubezpieczeniowe czy finansowe, może prowadzić do wniosku, że przedmiotem aportu jest jedynie nieruchomość jako składnik majątku, a nie ZCP.

2.

W ocenie Wnioskodawcy, przedstawiony wyodrębniany w strukturze Spółki segment działalności w zakresie najmu nieruchomości spełnia wszystkie przesłanki uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, co w konsekwencji oznacza, że aport tej działalności do Spółki jawnej nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT.

W analizowanym przypadku działalność w zakresie najmu nieruchomości tworzy zespół składników materialnych i niematerialnych, a nie jest jedynie zbiorem przypadkowych elementów majątku. W skład wyodrębnianej jednostki wchodzi bowiem nieruchomość stanowiąca podstawowy składnik materialny, a także prawa i obowiązki wynikające z umów związanych z jej funkcjonowaniem (w szczególności umowy najmu, umowy dostawy mediów oraz umowy serwisowe), środki trwałe, należności, zobowiązania, środki pieniężne, jak również kompletna dokumentacja prawna, techniczna, budowlana, księgowa i operacyjna. Dodatkowo do tej jednostki przypisany zostanie personel realizujący zadania związane z najmem i zarządzaniem nieruchomością, wraz z pełną dokumentacją kadrową oraz zawartymi umowami. Powyższe elementy tworzą funkcjonalnie powiązany zespół składników, który umożliwia prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie najmu.

Działalność w zakresie najmu Nieruchomości zostanie wyodrębniona organizacyjnie w ramach struktury Spółki. Wyodrębnienie to nastąpi na podstawie uchwały zarządu, w której wskazany zostanie odrębny segment działalności oraz przypisane do niego zasoby, a jego funkcjonowanie znajdzie odzwierciedlenie w regulaminie organizacyjnym Spółki oraz innych aktach wewnętrznych. Utworzona zostanie samodzielna struktura organizacyjna obejmująca określenie zasad podległości służbowej, zakresów odpowiedzialności oraz wyznaczenie osób kierujących działalnością w zakresie najmu Nieruchomości. Do tej jednostki przypisani zostaną konkretni pracownicy wykonujący zadania związane z jej funkcjonowaniem. Tak ukształtowana struktura organizacyjna świadczy o rzeczywistym, a nie jedynie formalnym wyodrębnieniu tej części działalności w ramach przedsiębiorstwa Spółki.

Jednocześnie spełniona zostanie przesłanka wyodrębnienia finansowego. System rachunkowo -księgowy Spółki umożliwi jednoznaczne przyporządkowanie do działalności w zakresie najmu Nieruchomości wszystkich zdarzeń gospodarczych, w tym aktywów, pasywów, przychodów i kosztów. Możliwe będzie sporządzanie odrębnych zestawień finansowych, takich jak budżet, strategia finansowa, uproszczony bilans oraz rachunek zysków i strat dotyczących wyłącznie tej działalności. Dla wyodrębnionej jednostki zostanie otwarty odrębny rachunek bankowy, pozwalający na identyfikację przepływów pieniężnych związanych z najmem, a w Spółce funkcjonować będą formalne procedury rozliczeń wewnętrznych pomiędzy działalnością produkcyjną a działalnością nieruchomościową. Przychody i koszty, jak również należności i zobowiązania związane z najmem, będą możliwe do jednoznacznego przypisania do tej jednostki, a dla jej potrzeb prowadzone będą odrębne rejestry środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Zapewniona zostanie także możliwość bieżącego monitorowania rentowności, płynności finansowej oraz realizacji budżetów, a cele finansowe i biznesowe tej działalności będą podlegały okresowej ocenie przez wspólników. Powyższe okoliczności potwierdzają, iż wyodrębnienie finansowe ma charakter realny i umożliwia samodzielną ocenę sytuacji ekonomicznej tej części przedsiębiorstwa.

Nie budzi również wątpliwości spełnienie przesłanki wyodrębnienia funkcjonalnego. Działalność nieruchomościowa obejmuje jasno określone i odrębne zadania gospodarcze, tj. zarządzanie nieruchomościami oraz ich najem, które pozostają niezależne od podstawowego przedmiotu działalności Spółki w zakresie produkcji. Zakres czynności realizowanych w ramach tej jednostki jest wyraźnie zdefiniowany, a przypisane do niej składniki majątkowe, personel oraz umowy umożliwiają kompleksowe wykonywanie tych zadań bez konieczności korzystania z kluczowych zasobów pozostałej części przedsiębiorstwa. Oznacza to, że wyodrębniony segment stanowi funkcjonalnie spójny organizm gospodarczy.

W konsekwencji należy stwierdzić, że wyodrębniana działalność w zakresie najmu Nieruchomości posiada zdolność do samodzielnego funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze. Zespół składników materialnych i niematerialnych tworzących tę jednostkę jest bowiem zorganizowany, kompletny oraz wzajemnie powiązany w sposób umożliwiający kontynuowanie działalności w zakresie najmu Nieruchomości w oderwaniu od pozostałej działalności Spółki.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, przedstawiony zespół składników spełnia łącznie przesłanki wyodrębnienia organizacyjnego, finansowego i funkcjonalnego, a tym samym stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów prawa podatkowego.

W konsekwencji, planowana transakcja aportu ZCP do zainteresowanej Spółki będzie wyłączona spod opodatkowania podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Jednocześnie art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Według art. 6 pkt 1 ustawy:

Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług, pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży lub aportu.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwo”, należy więc odwołać się odpowiednio do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.

Zgodnie z art. 55¹ Kodeksu cywilnego:

Ustawodawca w ww. przepisie wskazał, jakiego rodzaju elementy wchodzą w skład kompleksu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, czyli przedsiębiorstwa, które może być przedmiotem czynności prawnej. Nie wszystkie jednak elementy tworzące pojęcie przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia nie można było mówić o zbyciu przedsiębiorstwa. O tym, jakie konkretne składniki muszą być przeniesione na nabywcę, aby można było uznać, że nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa, decydują okoliczności faktyczne, których nie można określić apriorycznie.

Natomiast przepis art. 2 pkt 27e ustawy stanowi, że:

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1)  istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2)  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3)  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4)  zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie przedsiębiorstwa oraz składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Ponadto, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące okoliczności:

-     zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

-     faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

W zakresie braku obowiązku opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl, w którym stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację określonego zadania gospodarczego.

Natomiast w wyroku C-444/10 z 10 listopada 2011 r. TSUE wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.

W kontekście uregulowań wspólnotowych oraz orzecznictwa TSUE należy wskazać, że nie ma podstaw do przyjęcia, że tylko przeniesienie wszystkich składników materialnych i niematerialnych jest okolicznością decydującą o uznaniu danego zespołu składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, ponieważ jeśli dany zespół składników będzie zdolny do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej, to spełnione zostaną przesłanki pozwalające uznać, z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności, że doszło do wydzielenia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Mając na uwadze powyższe orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych.

Ponadto, w wyroku z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I FSK 1586/11 NSA zauważył, że: „Sam tylko fakt wyłączenia jakiegokolwiek składnika majątku nie pozwala na stwierdzenie, że już z tego powodu przedmiotem zbycia nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, bowiem decydującą jest okoliczność, czy przy użyciu tej części można samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą (…).

Jeśli wyłączenie określonego składnika nie pozbawi wydzielonego kompleksu majątkowego cech przedsiębiorstwa bądź jego zorganizowanej części, to zbycie w takiej postaci nie podlega podatkowi od towarów i usług”.

Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę itp. na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u zbywcy zorganizowany zespół składników gotowych realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po jego zbyciu możliwe musi być kontynuowanie działalności gospodarczej przez nabywcę przedsiębiorstwa.

O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że posiadają Państwo status czynnego podatnika podatku od towarów i usług. Podstawowa działalność gospodarcza prowadzona przez Państwa związana jest z produkcją chemii budowlanej, motoryzacyjnej i gospodarczej na terytorium Polski. Są Państwo właścicielem budynków oraz budowli, parku maszynowego położonego w (…) oraz nieruchomości w (…), która jest przedmiotem najmu na rzecz podmiotu trzeciego. Planują Państwo wydzielenie ze swojej struktury działalności, segment działalności związany z najmem Nieruchomości w celu rozdzielenia działalności produkcyjnej od działalności o charakterze majątkowym i inwestycyjnym. Jak Państwo wskazali, wyodrębnienie to zostanie dokonane poprzez formalne wydzielenie działalności w zakresie najmu Nieruchomości w strukturze organizacyjnej, na podstawie uchwały zarządu. W ramach tego wyodrębnienia zostanie utworzona samodzielna struktura organizacyjna wraz z określeniem zasad podległości służbowej, zakresów odpowiedzialności oraz wyznaczeniem osób kierujących działalnością w zakresie najmu Nieruchomości. Znajdzie to odzwierciedlenie w aktach wewnętrznych, takich jak regulamin organizacyjny Spółki. W skład wyodrębnionej jednostki wejdzie Nieruchomość wraz z całością praw i obowiązków wynikających z umów dotyczących jej funkcjonowania, w tym umowa najmu, dostaw mediów oraz umowy serwisowe, a także zespół składników materialnych i niematerialnych niezbędnych do prowadzenia działalności obejmujący środki trwałe, należności, zobowiązania, środki pieniężne oraz kompletną dokumentację prawną, techniczną, budowlaną, księgową i operacyjną, co zapewni zdolność tej części do samodzielnego wykonywania działalności gospodarczej.

Wskazaliście Państwo, że system rachunkowo-księgowy Spółki umożliwi jednoznaczne wyodrębnienie zdarzeń gospodarczych dotyczących tej jednostki, w tym aktywów, pasywów, przychodów i kosztów działalności nieruchomościowej. W konsekwencji możliwe będzie sporządzanie odrębnych zestawień finansowych, takich jak budżet, strategia finansowa, uproszczony bilans oraz rachunek zysków i strat. Dla działalności w zakresie najmu będzie wydzielony odrębny rachunek bankowy, pozwalający na identyfikację przepływów pieniężnych związanych z jej działalnością. Przychody i koszty z działalności w zakresie najmu Nieruchomości będą możliwe do jednoznacznego wyodrębnienia, podobnie jak należności i zobowiązania, a dla tej jednostki prowadzone będą odrębne rejestry środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Działalność nieruchomościowa obejmuje precyzyjnie określone zadania gospodarcze, tj. zarządzanie nieruchomościami oraz ich najem, i pozostanie funkcjonalnie odrębna od pozostałych obszarów działalności Spółki. Planują Państwo wnieść aportem wydzieloną działalność związaną z najmem Nieruchomości do nowo zawiązanej Spółki jawnej. Przedmiotem działalności nowo zawiązanej Spółki jawnej będzie najem Nieruchomości. Na moment dokonania aportu działalności związanej z najmem nieruchomości wszystkie czynności dotyczące wyodrębnienia tego segmentu działalności w ramach Państwa działalności zostaną zrealizowane. Spółka jawna będzie kontynuowała działalność związaną z najmem Nieruchomości. Przedmiotem aportu do Spółki jawnej będą wszystkie składniki materialne i niematerialne majątku związane z wyodrębnioną działalnością w zakresie najmu nieruchomości, w tym zobowiązania i należności w całości. Po dokonaniu aportu w majątku Spółki nie pozostaną składniki majątkowe wykorzystywane dotychczas w działalności związanej z najmem nieruchomości, które byłyby funkcjonalnie związane z przedmiotem aportu. Przekazanie składników majątkowych będących przedmiotem aportu nie będzie wiązało się z przejściem zakładu pracy lub jego części na nowego pracodawcę w rozumieniu art. 23¹ § 1 Kodeksu pracy. Po dokonaniu aportu, Spółka jawna we własnym zakresie zabezpieczy zasoby kadrowe niezbędne do obsługi wniesionego majątku. W tym celu zawrze umowę o pracę z pracownikiem lub powierzy te zadania osobie pełniącej funkcję administratora budynku. Spółka jawna rozważa również prowadzenie spraw związanych z zarządzaniem nieruchomościami przez jej wspólników.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania czy zespół składników materialnych i niematerialnych tworzący działalność związaną z najmem Nieruchomości, będzie stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji planowane wniesienie aportem tego zespołu składników do nowo powstałej Spółki jawnej nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Jak już wskazano, zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest dowolnym zbiorem składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa, ale wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem tych składników, zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze. Przy czym, jak wynika z treści art. 2 pkt 27e ustawy, organizacyjne i finansowe wyodrębnienie musi występować w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Nie jest wystarczające, aby zbywane składniki majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo u nabywcy – muszą one stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa u zbywcy. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą zatem składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług okolicznością determinującą możliwość wyłączenia, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, stosowania przepisów ustawy do czynności zbycia określonego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest takie ich zorganizowanie, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia działalności gospodarczej. Zespół składników materialnych i niematerialnych obejmować powinien elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem przepisy ustawy nie miały zastosowania do zbywanego mienia, musi ono obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w jego skład muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z wniosku, przedmiotem aportu do Spółki jawnej będą wszystkie składniki materialne i niematerialne majątku związane z wyodrębnioną działalnością w zakresie najmu nieruchomości, w tym zobowiązania i należności w całości. Spółka nie przewiduje pozostawienia w swoim majątku składników funkcjonalnie związanych z działalnością będącą przedmiotem aportu. Wyodrębniony segment działalności związany z najmem nieruchomości, na moment dokonania aportu będzie posiadał zdolność do działania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze w zakresie zarządzania nieruchomościami oraz ich najmu.

Przekazanie składników majątkowych, będących przedmiotem aportu, nie będzie wiązało się z przejściem zakładu pracy lub jego części na nowego pracodawcę w rozumieniu art. 23¹ ust. 1 ustawy Kodeks Pracy. Spółka jawna we własnym zakresie zabezpieczy zasoby kadrowe niezbędne do obsługi najmu Nieruchomości. Planuje zatrudnić pracownika, który będzie odpowiedzialny za realizowanie czynności związanych z obsługą najmu lub też osobę pełniącą funkcję administratora budynku (w ramach umowy B2B lub zlecenia). Czynności te mogą też być realizowane przez wspólników. Spółka zaznacza, że mimo planowanego zatrudnienia pracownika przez Spółkę jawną, który będzie odpowiedzialny za realizowanie czynności związanych z obsługą najmu lub też z osobą pełniącą funkcję administratora budynku (w ramach umowy B2B lub zlecenia), czynność ta nie jest niezbędna dla tego, aby Spółka jawna realizowała działalność gospodarczą w tym samym zakresie w jakim jest ona realizowana w Spółce. Bez zatrudnienia dodatkowej osoby czynności te byłyby realizowane przez wspólników Spółki jawnej. Oznacza to, że nawet bez dodatkowych pracowników czy też zleceniobiorców Spółka jawna będzie mieć możliwość kontynuowania działalności gospodarczej związanej z przekazanym majątkiem bez konieczności angażowania innych składników majątku, które nie będą przedmiotem transakcji lub podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych.

W związku z powyższym, z uwagi na przedstawione okoliczności sprawy uznać należy, że opisany we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązania i należności), związanych z działalnością w zakresie najmu Nieruchomości, który zostanie wyodrębniony w ramach struktury Państwa przedsiębiorstwa będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy ze względu na spełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy. Wynika to z faktu, że zespół składników majątkowych składających się na prowadzoną przez Państwa działalność w zakresie najmu Nieruchomości będzie cechował się wyodrębnieniem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym oraz będzie posiadał zdolność funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo. Nabywca będzie miał możliwość kontynuowania działalności prowadzonej przez Państwa w takim zakresie, w jakim jest ona obecnie prowadzona w ramach Państwa działalności.

Analiza zaprezentowanego opisu sprawy w kontekście przytoczonych regulacji prawnych oraz orzecznictwa TSUE, prowadzi do wniosku, że w opisanej sytuacji zostaną spełnione wszystkie wskazane przesłanki do uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych związanych z działalnością w zakresie najmu Nieruchomości, będących przedmiotem aportu, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy.

Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że opisany zespół składników materialnych i niematerialnych będący przedmiotem aportu do Spółki jawnej będzie mógł stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące przypisane mu zadania.

Podsumowując należy stwierdzić, że zespół składników materialnych i niematerialnych, składający się na segment działalności w zakresie najmu Nieruchomości będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji wniesienie aportem wydzielonej działalności w zakresie najmu Nieruchomości do nowo powstałej Spółki jawnej nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.

Zatem, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.