0112-KDIL1-2.4012.92.2026.3.MR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług rekompensaty wypłacanej Państwu przez Gminę z tytułu realizacji zadania własnego gminy polegającego na zarządzaniu obiektem sportowym.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 kwietnia 2026 r. (wpływ 30 kwietnia 2026 r.) oraz pismem z 19 maja 2026 r. (wpływ 19 maja 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Od 1 sierpnia 2025 r. Wnioskodawca realizuje zadanie własne Gminy (…) polegające na zarządzaniu obiektem sportowym – halą sportową mieszczącą się w (…). Spółka ponosi wszelkie koszty związane z energią elektryczną, dostarczaniem wody, odbiorem ścieków, ogrzewaniem, ewentualnymi inwestycjami na budynku, zatrudnieniem pracowników do obsługi hali.

Sposób rozliczenia między spółką komunalną a gminą odbywa się poprzez wypłatę rekompensaty mającej na celu pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem i funkcjonowaniem obiektu sportowego. Charakter rekompensaty:

-     rekompensata nie stanowi bezpośredniego wynagrodzenia za konkretne świadczenie;

-     służy zbilansowaniu kosztów realizacji zadań publicznych w interesie ogólnym;

-     nie ma bezpośredniego wpływu na cenę usług świadczonych użytkownikom obiektu;

-     brak jest świadczenia wzajemnego – gmina nie nabywa odpłatnej usługi, lecz wspiera działalność w interesie publicznym.

Spóła jest podatnikiem podatku VAT. Gmina posiada 100% udziałów w kapitale zakładowym Spółki. Spółka posiada umowę dzierżawy obiektów sportowych wraz z działką i wyposażeniem. Hala sportowa stanowi własność Gminy. Umowa jest zawarta (…) pomiędzy Gminą (…) a (…) sp. z o.o. na okres (…).

Dzierżawca (…) bierze w dzierżawę działki zabudowane obiektem hali sportowej wraz z całym wyposażeniem, boisko sportowe oraz kort – boisko wielofunkcyjne z przeznaczeniem na prowadzenie działalności sportowo-rekreacyjnej. Dzierżawca zobowiązuje się na własny koszt ubezpieczyć od ryzyka losowego oraz od odpowiedzialności cywilnej. Dzierżawca ma obowiązek przeprowadzić naprawy, modernizacje i konserwacje na własny koszt. Dzierżawca jest zobowiązany do uzyskania pisemnej zgody na podejmowanie pracy zwiększających wartość lub użyteczność. Dzierżawca jest zobowiązany zawrzeć i wykonywać odpowiednie umowy na dostawę wszystkich mediów. Dzierżawca jest zobowiązany do prowadzenia książki obiektu oraz dokonywania wyznaczonych przez prawo budowlane oraz inne obowiązkowe przepisy przeglądów obiektów oraz przechowywania z ww. przeglądów razem z książką obiektu.

Rekompensata jest wykorzystywana tylko na cele związane z halą sportową. Rekompensata dotyczy kosztów takich jak energia, ogrzewanie, kosztów zatrudnienia, środków czystości. Koszt prowadzenia hali sportowej miesięcznie wynosi (…), gdzie przychody oscylują w granicy (…). Przychód ten jest pozyskiwany głównie z wynajmu hali na działalność odpłatną (sprzedaż karnetów na siłownie, wynajem hali (…)).

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

1.  Na pytanie: (…) W związku z powyższym proszę wskazać:

a)  na podstawie jakiej umowy realizacją Państwo zadania własne Gminy polegające na zarządzaniu halą sportową?

b) kiedy i na jaki okres została zawarta ww. umowa?

c) jakie czynności będą wykonywali Państwo i do czego zostaną Państwo zobowiązani w ramach zawartej z Gminą umowy?

Udzielono odpowiedzi: (…) sp. z o.o. realizuje zadanie własne Gminy (…) na podstawie umowy dzierżawy obiektów sportowych wraz z działką i wyposażeniem. Umowa została zawarta na okres (…). Zgodnie z zapisami umowy dzierżawy (…) Spółka jest zobowiązana na własny koszt ubezpieczyć przedmiot od szkód wyrządzonych przez ogień, burze, wodę, gradobicie, uderzenie pieruna (od ryzyka losowego), od odpowiedzialności cywilnej za szkody na osobie lub mieniu. (…) sp. z o.o. jest również zobowiązane do używania zgodnie z zasadami prawidłowej gospodarki wraz z należytą starannością, w razie potrzeby przeprowadzić naprawy, modernizacje i konserwacje niezbędne do zachowania w stanie niepogorszonym obiektów sportowych. W razie prac zwiększających wartość lub użyteczność Przedmiotu umowy Spółka jest zobowiązana do uzyskania uprzedniej pisemnej zgody. Uzyskanie pozwoleń, koncesji, zgód niezbędnych do prowadzenia działalności również mieści się w obowiązkach Spółki, a także zawrzeć i wykonywać odpowiednie umowy na dostawę wszystkich mediów. Dzierżawca jest zobowiązany do prowadzenia książki obiektu oraz dokonywania wyznaczonych przez prawo budowlane oraz inne obowiązujące przepisy przeglądów obiektu oraz przechowywania protokołów z ww. przeglądów razem z książką obiektu.

2.  Na pytanie: Za wykonywanie jakich konkretnie czynności będzie wypłacana Państwu rekompensata (za świadczenie jakich konkretnie usług)?

Udzielono odpowiedzi: Wypłacana rekompensata będzie wypłacana za zarządzanie obiektem sportowym. W skład tych czynności wchodzi organizowanie imprez sportowych oraz zajęć dla mieszkańców.

3.  Na pytanie: Czy otrzymana przez Państwa rekompensata będzie wypłacana wyłącznie w celu realizacji czynności wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 3? Jeśli nie, proszę wskazać w związku z jaką wykonywaną przez Państwa działalnością będzie wypłacana rekompensata?

Udzielono odpowiedzi: Tak.

4.  Na pytanie: Czy rekompensata może być wykorzystana na inny cel niż realizowane przez Państwa zadania z zakresu zarządzania halą sportową, np. może zostać przeznaczona na ogólną działalność Spółki?

Udzielono odpowiedzi: Otrzymywanie środki będą przeznaczone tylko i wyłącznie na pokrycie kosztów ponoszonych w związku z wykonywaniem zadania zleconego przez Gminę (…). Środki nie mogą być wykorzystane na inny cel Spółki.

5.  Na pytanie: Czy z ekonomicznego punktu widzenia byliby Państwo w stanie świadczyć usługi w zakresie zadań zleconych przez Gminę, bez otrzymanej rekompensaty? Jeśli tak, proszę wskazać w jaki sposób pokrywaliby Państwo powstałe deficyty.

Udzielono odpowiedzi: (…) sp. z o.o. nie jest w stanie świadczyć usługi w zakresie zarządzania halą sportową, gdyż z ekonomicznego punktu Spółka nie posiada wolnych środków pieniężnych na realizację tak dużego przedsięwzięcia bez pokrycia.

6.  Na pytanie: Czy świadczyliby Państwo ww. usługi, bez otrzymywanej rekompensaty?

Udzielono odpowiedzi: Spółka jednoznacznie oświadcza, że bez otrzymywanej rekompensaty za zlecone zadanie, czym jest zarządzanie halą sportową i obiektami sportowymi ujętymi w umowie dzierżawy nie wykonywałaby zadania.

7.  Czy świadczone przez Państwa usługi związane z halą sportową na rzecz ich odbiorców są usługami odpłatnymi czy nieodpłatnymi?

a)  Jeśli świadczone usługi w ww. zakresie mają charakter usług odpłatnych to czy otrzymana rekompensata będzie miała wpływ na cenę świadczonych przez Państwa usług, np. poprzez obniżenie ceny konkretnej usługi? Jeżeli tak, proszę wskazać których i na czyją rzecz (np. mieszkańców) świadczonych?

b) Kto (Państwo czy Gmina) ustala wysokość odpłatności za świadczone usługi?

c) Jeśli świadczone usługi w ww. zakresie mają charakter usług nieodpłatnych to czy otrzymana rekompensata ma na celu ich sfinansowanie?

Udzielono odpowiedzi: (…) świadczy usługi związane z halą sportową opłatnie i nieodpłatnie. Usługi odpłatne są ze sprzedaży wynajmu hali dla firm zewnętrznych prowadzących zajęcia pozaszkolne dla dzieci i młodzieży oraz sprzedaż karnetów na siłownie. Natomiast główny cel użytkowania jest przez najbliższą szkołę podstawową oraz prowadzone zajęcia szkolne wychowania fizycznego.

Otrzymana rekompensata nie będzie miała wpływu na cenę świadczonych usług dla mieszkańców, gdyż wysokość odpłatnego wynajmu hali i siłowni mieści się w zakresie do 5 tys. miesięcznie.

Wysokość za świadczone usługi wynajmu obiektów sportowych jest ustalana przez (…) Sp. z o.o.

8.  Na pytanie: W jaki sposób otrzymywana przez Państwa rekompensata jest kalkulowana? Czy rekompensata kalkulowana w taki sposób, aby zrekompensować stratę finansową powstałą w związku z realizacją zadań z zakresu zarządzania halą sportową?

Udzielono odpowiedzi: Otrzymywania rekompensata jest ściśle powiązana z wykonywaniem zadaniem. Rekompensata kalkulowana jest z rekompensaty strat finansowych powstałych w związku z realizacją zadań z zakresu zarządzania halą sportową, w tym kosztów poniesionych przez Spółkę.

9.  Na pytanie: Jakie warunki wynikające z ww. umowy zawartej przez Państwa z Gminą, o której mowa we wniosku muszą być spełnione, aby otrzymali Państwo rekompensatę?

Udzielono odpowiedzi: Aby otrzymać rekompensatę z Gminy (…) Spółka musi przedstawić półroczne sprawozdanie poniesionych wydatków za zarządzanie i ogrzewanie.

10.  Na pytanie: Czy oprócz rekompensaty będą Państwo otrzymywać wynagrodzenie od Gminy za świadczenie usług w zakresie zleconych Państwu zadań z zakresu zarządzania halą sportową?

Udzielono odpowiedzi: Oprócz rekompensaty Gmina nie przekaże żadnego wynagrodzenia za świadczone usługi w zakresie zleconych zadań własnych zarządzania halą sportową.

11.  Na pytanie: Czy przychód pozyskiwany w związku w wykorzystaniem/udostępnianiem hali sportowej stanowi przychód Państwa czy Gminy?

Udzielono odpowiedzi: W związku z wykorzystaniem i udostępnieniem obiektów sportowych (…), pozyskiwany przychód jest przychodem (…) sp. z o.o.

Pytanie

Czy rekompensata wypłacana przez Gminę (…) na rzecz Wnioskodawcy z tytułu realizacji zadania własnego gminy polegającego na zarządzaniu obiektem sportowym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że rekompensata nie podlega opodatkowaniu VAT.

Najważniejszym pytaniem, jakie należy zadać w niniejszej sprawie jest to, czy rekompensata wypłacana przez Gminę na rzecz Wnioskodawcy z tytułu realizacji zadania własnego gminy polegającego na zarządzaniu obiektem sportowym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wypełniając jednocześnie przesłanki z art. 74 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347, str. 1 z późn. zm.), zgodnie z którego treścią „W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia”.

Należy zwrócić uwagę, że z takim pytaniem zwrócił się Naczelny Sąd Administracyjny do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a ten z kolei wydał wyrok w trybie prejudycjalnym.

1.  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 8 maja 2025 r., sygn. C-615/23

Kluczowe znaczenie dla oceny przedmiotowej sprawy ma wyrok TSUE z dnia 8 maja 2025 r. w sprawie C-615/23, w którym Trybunał orzekł, że rekompensaty w transporcie publicznym nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Trybunał wskazał w gruncie rzeczy na 3 kluczowe elementy stanowiska TSUE:

1.  Brak bezpośredniego związku z ceną usługi. Rekompensaty nie stanowią części wynagrodzenia za konkretne świadczenie, lecz służą zbilansowaniu kosztów realizacji zadań publicznych.

2.  Brak świadczenia wzajemnego Jednostka samorządu terytorialnego, jako organizator, nie nabywa od spółki odpłatnej usługi, lecz wspiera jej działalność w interesie ogólnym, z której korzystają użytkownicy.

3.  Brak wpływu na cenę usługi Trybunał podkreślił, że sam fakt, iż rekompensata umożliwia obniżenie ceny usługi, nie wystarcza do uznania jej za element podstawy opodatkowania VAT.

2.  Zastosowanie zasad z wyroku C-615/23 do zarządzania obiektami sportowymi

W ocenie Wnioskodawcy mamy do czynienia z analogicznym stanem faktycznym i prawnym, bowiem:

-     podobnie jak w transporcie publicznym, zarządzanie obiektami sportowymi stanowi realizację zadania własnego gminy w interesie publicznym,

-     rekompensata ma charakter bilansujący koszty, a nie wynagrodzenie za konkretne świadczenie,

-     brak jest bezpośredniego świadczenia wzajemnego między gminą a spółką,

-     użytkownikami obiektu są mieszkańcy gminy, a nie gmina jako podmiot.

3.  Zasada pierwszeństwa prawa unijnego

Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 4 ust. 3 TUE oraz utrwalonym orzecznictwem TSUE, prawo krajowe musi być interpretowane zgodnie z prawem unijnym. Wyrok C-615/23 ustanawia wiążące standardy interpretacyjne dla wszystkich podobnych sytuacji.

Zdaniem Wnioskodawcy rekompensata wypłacana przez gminę na rzecz Wnioskodawcy nie podlega opodatkowaniu VAT ze względu na brak świadczenia wzajemnego i odpłatnego charakteru. Jednoznacznie wskazuje na to wyrok TSUE C-615/23, który ustanawia wiążące standardy interpretacyjne dla podobnych sytuacji i do niniejszej sprawy powinien mieć on zastosowanie. Należy także wskazać, że dotychczasowe indywidualne interpretacje podatkowe wydawane wymagają weryfikacji w świetle najnowszego orzecznictwa unijnego. Wobec powyższego wnoszę, jak we wstępie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:

Jak wynika z treści art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Jak wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że dostawa towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również jego zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.

Aby czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, przykładowo w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. w sprawie C‑154/80 Staatssecretaris van Financien przeciwko Coöperatieve Aardappelenbewaarplaats GA ETS, które zapadło na tle przepisów Dyrektywy VAT z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu - jak wskazał Trybunał - świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Na uwagę zasługuje także orzeczenie z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie podkreślono, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.

W dorobku orzecznictwa TSUE przyjmuje się więc, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

W konsekwencji powyższego stwierdzić należy, że czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Ponadto, aby czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonana przez podmiot działający dla tej czynności w charakterze podatnika podatku VAT.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Zgodnie z ww. regulacją Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status, wynikający z art. 15 ust. 6 ustawy, zgodnie z którym:

Unormowanie zawarte w art. 15 ust. 6 ustawy stanowi odzwierciedlenie art. 13 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, który stanowi, że:

A zatem organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te będą natomiast podatnikami VAT w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Pojęcie podatnika obejmuje swym zakresem podmioty, które dokonują czynności podlegającej opodatkowaniu. Ustawodawca określił wskazane pojęcie na tyle szeroko, by w każdym przypadku profesjonalnej aktywności zawodowej, dokonywania czynności opodatkowanych podmiot mógł zostać uznany za podatnika w zakresie tych czynności. Podkreślić przy tym należy, że działalność gospodarcza ma miejsce również wówczas, gdy nie przyniosła ona żadnych widocznych efektów (bez względu na cel i rezultat takiej działalności). Charakterystyka ta pozwala na uznanie, że pojęcie podatnika na gruncie podatku od towarów i usług ma wymiar autonomiczny - niezależny od uregulowań innych aktów normatywnych regulujących stosunki prawnopodatkowe.

W zakresie statusu podmiotu publicznego wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 Saudaçor – Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA przeciwko Fazenda Pública, w którym stwierdził:

Z kolei w wyroku z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 Nagyszénás Településszolgáltatási Nonprofit Kft. przeciwko Nemzeti Adó-és Vámhivatal Fellebviteli Igazgatósága, TSUE wskazał, że:

Rolę gminy określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.).

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym:

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym:

Art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Zasady i formy gospodarki komunalnej jednostek samorządu terytorialnego, polegające na wykonywaniu przez nie zadań własnych, w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej, reguluje ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 679).

Art. 1 ust. 2 ustawy o gospodarce komunalnej:

Art. 2 ustawy o gospodarce komunalnej:

Zatem w przypadku, gdy są to jednostki prawnie niewyodrębnione, tzn. pozostające w strukturze gminy, dla celów podatkowych traktuje się je tak samo jak gminne jednostki pomocnicze. Wykonywane przez nie czynności winna rozliczać gmina. Jeśli jednak znajdą się one poza strukturą gminy, jako tzw. jednostki prawnie wyodrębnione (np. w formie spółki prawa cywilnego lub handlowego), będą miały odrębną od gminy zdolność prawnopodatkową.

Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że zarówno gmina, jak i utworzona przez nią spółka prawa handlowego, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działają w charakterze podatników podatku VAT.

Dla uzyskania statusu podatnika VAT nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Podatnikiem będzie podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na to, czy przynosi ona zyski. Podatnikami VAT są również podmioty, których cel działalności nie jest związany z prowadzeniem działalności komercyjnej nastawionej na osiąganie zysków lub też przeznaczające uzyskane zyski na cele społecznie użyteczne (charytatywne, kulturalne, naukowe, itd.).

Zatem, nawet gdyby podatnik nie osiągnął dochodu z tytułu prowadzonej działalności, to wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT wykonując czynności będące przedmiotem działalności gospodarczej – bowiem będzie świadczył w tym zakresie usługi, które podlegają VAT. Oznacza to, że jeżeli podmiot uzyska za to świadczenie jakąkolwiek zapłatę w sensie ekonomicznym (nawet bilansując tylko poniesione w związku z nim wydatki), to otrzymane wynagrodzenie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według właściwych reguł.

Z opisu wynika, że są Państwo podatnikiem podatku VAT. Gmina posiada 100% udziałów w Państwa kapitale zakładowym. Na podstawie umowy dzierżawy obiektów sportowych wraz z działką i wyposażeniem realizują Państwo zadanie własne Gminy (…) polegające na zarządzaniu obiektem sportowym – halą sportową stanowiącą własność Gminy i mieszczącą się (…). Umowę zawarli Państwo (…). Państwo jako dzierżawca zobowiązują się na własny koszt ubezpieczyć od ryzyka losowego oraz od odpowiedzialności cywilnej, jak również przeprowadzić naprawy, modernizacje i konserwacje niezbędne do zachowania w stanie niepogorszonym obiektów sportowych. W razie prac zwiększających wartość lub użyteczność przedmiotu umowy zobowiązaniami są Państwo do uzyskania uprzedniej pisemnej zgody. Są Państwo zobowiązani zawrzeć i wykonywać odpowiednie umowy na dostawę wszystkich mediów oraz uzyskania pozwoleń, koncesji, zgód niezbędnych do prowadzenia działalności. Ponadto są Państwo zobowiązani do prowadzenia książki obiektu, dokonywania – wyznaczonych przez prawo budowlane oraz inne obowiązujące przepisy – przeglądów obiektu jak również przechowywania protokołów z ww. przeglądów razem z książką obiektu. Ponoszą Państwo wszelkie koszty związane z energią elektryczną, dostarczaniem wody, odbiorem ścieków, ogrzewaniem, ewentualnymi inwestycjami na budynku, zatrudnieniem pracowników do obsługi hali. Usługi związane z halą sportową świadczą Państwo opłatnie (wynajem hali dla firm zewnętrznych prowadzących zajęcia pozaszkolne dla dzieci i młodzieży oraz sprzedaż karnetów na siłownie) i nieodpłatnie ((…) zajęcia szkolne wychowania fizycznego). Państwo ustalają wysokość za świadczone usługi wynajmu obiektów sportowych. Przychód pozyskiwany w związku z wykorzystaniem i udostępnieniem obiektów sportowych (…) stanowi Państwa przychód. Sposób rozliczenia między Państwem a Gminą odbywa się poprzez wypłatę rekompensaty mającej na celu pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem i funkcjonowaniem obiektu sportowego. Rekompensata jest wykorzystywana tylko na cele związane z halą sportową. Rekompensata dotyczy kosztów takich jak energia, ogrzewanie, kosztów zatrudnienia, środków czystości. Koszt prowadzenia hali sportowej miesięcznie wynosi (…), natomiast przychody – pozyskiwane głównie z wynajmu hali na działalność odpłatną – oscylują w granicy (…). Wypłacana rekompensata będzie wypłacana za zarządzanie obiektem sportowym. W skład tych czynności wchodzi również organizowanie imprez sportowych oraz zajęć dla mieszkańców. Jak Państwo wskazują otrzymywane środki będą przeznaczone tylko i wyłącznie na pokrycie kosztów ponoszonych w związku z wykonywaniem zadania zleconego przez Gminę (…). Środki nie mogą być wykorzystane na inny cel. Bez otrzymanej rekompensaty nie są Państwo w stanie świadczyć usługi w zakresie zarządzania halą sportową, gdyż nie posiadają Państwo wolnych środków pieniężnych na realizację tak dużego przedsięwzięcia. Bez otrzymywanej rekompensaty nie wykonywałaby Państwo zadań ujętych w umowie dzierżawy. Otrzymana rekompensata nie będzie miała wpływu na cenę świadczonych usług dla mieszkańców, gdyż – jak Państwo wskazują – wysokość odpłatnego wynajmu hali i siłowni mieści się w zakresie do 5 tys. miesięcznie. Otrzymywana rekompensata jest ściśle powiązana z wykonywaniem przez Państwa zadaniem oraz kalkulowana jest w celu rekompensaty strat finansowych powstałych w związku z realizacją zadań z zakresu zarządzania halą sportową, w tym kosztów poniesionych przez Państwa. Oprócz rekompensaty Gmina nie przekaże Państwu żadnego wynagrodzenia za świadczone usługi w zakresie zleconych zadań własnych zarządzania halą sportową. Aby otrzymać rekompensatę muszą przedstawić Państwo półroczne sprawozdanie poniesionych wydatków za zarządzanie i ogrzewanie.

Państwa wątpliwości dotyczą braku podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług rekompensaty wypłacanej Państwu przez Gminę z tytułu realizacji zadania własnego gminy polegającego na zarządzaniu obiektem sportowym.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że w świetle art. 29a ust. 1 ustawy:

Jednocześnie, zgodnie z art. 29a ust. 6 ustawy:

Stosownie do art. 29a ust. 7 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że, co do zasady, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi wartość otrzymanego świadczenia, które dostawca lub świadczący usługę otrzymuje lub powinien otrzymać od kupującego. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7 ustawy wymienia elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do podstawy opodatkowania.

Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru, czy też konkretnego rodzaju usługi. Gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Nie jest natomiast podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika więc, że otrzymane dotacje i inne dopłaty podlegają opodatkowaniu jako składnik ceny czynności, z którą są związane. Jeżeli dotacja, subwencja lub inna dopłata o podobnym charakterze przekazywana jest w celu sfinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia konkretnych usług – istnieje bezpośredni związek między otrzymaną dopłatą a dostawą towarów lub świadczeniem usług i ich ceną – to stanowi ona podstawę opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie ma przy tym znaczenia, od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest, aby było to wynagrodzenie za daną konkretną usługę lub za daną konkretną dostawę.

Zatem, aby dotacje i inne środki o podobnym charakterze stanowiły podstawę opodatkowania, muszą być wypłacane jako należność z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług i być bezpośrednio związane z ceną tego świadczenia.

Definicji terminu „bezpośredniego wpływu na cenę” nie zawiera zarówno ustawa, jak również Dyrektywa 2006/112/WE Rady, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do sposobu wykładni tego pojęcia wynikającego z orzecznictwa TSUE.

W wyroku z 15 lipca 2004 r. w sprawie C-144/02 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Federalnej Niemiec TSUE wyjaśnił:

Aby stwierdzić, czy otrzymywane przez beneficjenta środki wchodzą do podstawy opodatkowania świadczonych usług, niezbędne jest stwierdzenie, czy występują konkretne usługi, z którymi związane jest to dofinansowanie, wykonywane przez odbiorcę dofinansowania. Tylko bowiem w takim przypadku dotacja może wchodzić do podstawy opodatkowania. Następnie należy zbadać, zgodnie z przedstawionymi powyżej tezami wyroków TSUE, czy dofinansowanie stanowi element determinujący cenę tej usługi (świadczenia).

Analizując przedstawiony opis sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa należy zauważyć, że pomiędzy płatnością, którą otrzymują Państwo w formie rekompensaty od Gminy a świadczeniem na jej rzecz zachodzi związek bezpośredni, bowiem płatności następują w zamian za realizację wynikającego z zawartej umowy zadania w zakresie zarządzania obiektem sportowym.

Z opisu sprawy wynika, na podstawie umowy dzierżawy obiektów sportowych wraz z działką i wyposażeniem realizują Państwo zadanie własne Gminy (…) polegające na zarządzaniu obiektem sportowym – halą sportową stanowiącą własność Gminy. Ponoszą Państwo wszelkie koszty związane z energią elektryczną, dostarczaniem wody, odbiorem ścieków, ogrzewaniem, ewentualnymi inwestycjami na budynku, zatrudnieniem pracowników do obsługi hali. Usługi związane z halą sportową świadczą Państwo opłatnie (wynajem hali dla firm zewnętrznych prowadzących zajęcia pozaszkolne dla dzieci i młodzieży oraz sprzedaż karnetów na siłownie) i nieodpłatnie (…) zajęcia szkolne wychowania fizycznego). W skład tych czynności wchodzi również organizowanie imprez sportowych oraz zajęć dla mieszkańców. Państwo ustalają wysokość za świadczone usługi wynajmu obiektów sportowych. Przychód pozyskiwany w związku z wykorzystaniem i udostępnieniem obiektów sportowych (…) stanowi Państwa przychód.

W związku realizacją zadania związanego z zarządzaniem obiektem sportowym na podstawie zawartej umowy dzierżawy otrzymują Państwo od Gminy rekompensatę mającą na celu pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem i funkcjonowaniem obiektu sportowego. Wypłacana rekompensata będzie wypłacana za zarządzanie obiektem sportowym. Otrzymywane środki (rekompensata) będą przeznaczone tylko i wyłącznie na pokrycie kosztów ponoszonych w związku z wykonywaniem zadania zleconego przez Gminę i nie mogą być wykorzystane na inny cel. Otrzymywania rekompensata kalkulowana jest w celu pokrycia strat finansowych powstałych w związku z realizacją zadań z zakresu zarządzania halą sportową, w tym kosztów poniesionych przez Państwa. Oprócz rekompensaty Gmina nie przekaże Państwu żadnego wynagrodzenia za świadczone usług w zakresie zleconych zadań własnych zarządzania halą sportową. Bez otrzymanej rekompensaty nie są Państwo w stanie świadczyć usługi w zakresie zarządzania halą sportową i nie wykonywałaby Państwo tego zadania.

Odnosząc się zatem do rekompensaty otrzymywanej w zamian za czynności wykonywane na rzecz Gminy, tj.: zarządzanie obiektem sportowym, polegającym – jak wynika z przedstawionych okoliczności sprawy – na ubezpieczeniu od ryzyka losowego oraz od odpowiedzialności cywilnej, przeprowadzaniu napraw, modernizacji i konserwacji, zwarciu i wykonywaniu odpowiednich umów na dostawę wszystkich mediów, uzyskaniu pozwoleń, koncesji i zgód niezbędnych do prowadzenia działalności, prowadzeniu książki obiektu, dokonywaniu przeglądów obiektu oraz świadczeniu usług związanych z halą sportową świadczą (wynajem hali dla firm zewnętrznych prowadzących zajęcia pozaszkolne dla dzieci i młodzieży, sprzedaż karnetów na siłownie, udostępnianie najbliższej szkole podstawowej oraz prowadzone zajęć szkolnych wychowania fizycznego, jak również organizowaniu imprez sportowych oraz zajęć dla mieszkańców należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie pomiędzy płatnością, którą otrzymują Państwo w formie rekompensaty od Gminy, a wykonywanymi przez Państwa świadczeniami na rzecz Gminy zachodzi związek bezpośredni. Uznać w tym zakresie należy, iż otrzymują Państwo płatność za wykonywane na rzecz Gminy świadczenia.

W tym przypadku mamy zatem do czynienia z istnieniem dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu zlecającego wykonanie usługi, będącego jednocześnie odbiorcą usługi (Gmina), jak również podmiotu wykonującego zlecenie – świadczącego usługę (podmiot gospodarczy posiadający odrębność prawno-podatkową od Gminy), tj. Państwa.

W zakresie ww. czynności wykonywanych przez Państwa uznać należy, że rekompensata jest przyznawana w celu sfinansowania wykonywanych przez Państwa konkretnych usług (zarządzanie obiektem sportowym) zgodnie z zawartą umową. Otrzymywana przez Państwa rekompensata stanowi zindywidualizowaną korzyść, która pozostaje w bezpośrednim związku z czynnościami, które wykonują Państwo na rzecz Gminy.

Jak Państwo wskazali, otrzymywane środki (rekompensata) będą przeznaczone tylko i wyłącznie na pokrycie kosztów ponoszonych w związku z wykonywaniem zadania zleconego przez Gminę i nie mogą być wykorzystane na inny cel. Otrzymywania rekompensata kalkulowana jest w celu pokrycia strat finansowych powstałych w związku z realizacją zadań z zakresu zarządzania halą sportową. Gmina nie przekaże Państwu żadnego wynagrodzenia za świadczone usługi w zakresie zleconych zadań własnych zarządzania halą sportową poza wskazaną rekompensatą, bez której nie są Państwo w stanie świadczyć usługi w zakresie zarządzania halą sportową i nie wykonywałaby Państwo tego zadania.

W kontekście powyższego, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług otrzymywane świadczenie pieniężne (rekompensata) będzie stanowić zapłatę za świadczone przez Państwa usługi. Mimo, że – jak Państwo wskazali – na podstawie zawartej umowy dzierżawy realizują zadania własne gminy, to jednak są Państwo odrębnym od tej gminy podmiotem, tj. nie wchodzą Państwo w skład administracji samorządowej, lecz prowadzą niezależną działalność gospodarczą. Zatem pomiędzy płatnością należną Państwu (rekompensatą wypłacaną na podstawie zawartej umowy), a świadczeniem na rzecz Gminy, będzie zachodził związek bezpośredni, ponieważ płatność nastąpi w zamian za to świadczenie.

Z tych też względów czynności, które zobowiązali się Państwo wykonywać na rzecz Gminy, realizując zadanie własne Gminy w zamian za otrzymaną rekompensatę, tj. zarządzanie obiektem sportowym będzie stanowić określone w art. 8 ust. 1 ustawy odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że rekompensata wypłacana przez Gminę na Państwa rzecz z tytułu realizacji zadania własnego gminy polegającego na zarządzaniu obiektem sportowym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do – wskazanego przez Państwa w stanowisku – wyroku TSUE z 8 maja 2025 r. w sprawie C‑615/23 (Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przeciwko P. S.A.), wskazuję, iż przedmiotem tego wyroku jest sytuacja, w której Spółka realizująca (na podstawie umowy zawartej z jednostką samorządu terytorialnego) publiczny transport zbiorowy, pokrywa część kosztów z wpływów z biletów, a pozostałą część uzyskuje w formie rekompensaty od tej jednostki działającej jako organizator. Nie można zgodzić się zatem z Państwa oceną, iż „mamy do czynienia z analogicznym stanem faktycznym i prawnym”.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.