taxmachine.pl

0112-KDIL1-2.4012.81.2026.2.AW

Interpretacja indywidualna2026-06-15Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Zwolnienie od podatku szkoleń spadochronowych.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, dla spadochronowych szkoleń podstawowych i dalszych.

Uzupełnili go Państwo pismem z 15 maja 2026 r. (wpływ 15 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (dalej także jako „Podatnik”, „Stowarzyszenie”, „Aeroklub”) jest osobą prawną – stowarzyszeniem, będącą polskim rezydentem podatkowym, opodatkowanym w Polsce od całości swoich przychodów (dochodów). Wnioskodawca nie prowadzi działalności i został wykreślony z rejestru VAT. Jednak zamierza rozpocząć działalność w przedstawionym poniżej zakresie.

Cele statutowe działania Podatnika, wskazane w KRS, są następujące:

W ramach działalności statutowej, Wnioskodawca świadczy następujące usługi:

a)    Spadochronowe szkolenie podstawowe wg programu szkolenia zatwierdzonego przez Urząd Lotnictwa Cywilnego – obejmujące szkolenie teoretyczne oraz szkolenie praktyczne; w jego skład wchodzi usługa pomocnicza w postaci wypożyczenia sprzętu spadochronowego, układania spadochronu oraz wypożyczenia samolotu wraz z załogą.

b)    szkolenie dalsze – polegające na sportowym wykonywaniu samodzielnych skoków pod nadzorem instruktora; w skład wchodzi usługa pomocnicza w postaci wypożyczenia sprzętu spadochronowego, układania spadochronu oraz wypożyczenia samolotu wraz z załogą.

c)    organizowanie sportowych skoków spadochronowych dla członków Aeroklubu posiadających świadectwo kwalifikacji oraz własny sprzęt spadochronowy. W skład usługi wchodzi także wynajęcie statku powietrznego wraz z załogą. Usługi będą wykonywane również dla osób trzecich, tj. niebędących członkami klubu.

d)    wypożyczenie sprzętu spadochronowego osobom uprawiającym sport spadochronowy.

Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania.

Wykonywane przez Wnioskodawcę usługi nie stanowią usług świadczonych przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia, w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług.

W ramach działalności statutowej Wnioskodawca organizuje i przeprowadza szkolenia spadochronowe dla:

·         członków stowarzyszenia,

·         osób trzecich zainteresowanych uzyskaniem uprawnień sportowych.

Szkolenia obejmują część teoretyczną i praktyczną, w tym skoki szkolne wykonywane pod nadzorem instruktorów posiadających wymagane kwalifikacje. Celem szkolenia jest przygotowanie uczestników do uzyskania Świadectwa Kwalifikacji skoczka spadochronowego wydawanego przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego.

Szkolenia mają charakter sportowy i są ukierunkowane na nabycie umiejętności uprawiania sportu spadochronowego zgodnie z obowiązującymi przepisami. Stowarzyszenie nie działa w celu osiągania zysku. Ewentualne nadwyżki finansowe przeznaczane są wyłącznie na realizację celów statutowych, w szczególności na rozwój infrastruktury, szkolenie kadry oraz organizację wydarzeń sportowych.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca będzie organizował szkolenia spadochronowe o zróżnicowanym stopniu zaawansowania, skierowane zarówno do osób rozpoczynających swoją przygodę ze spadochroniarstwem, jak i do osób posiadających już określone kwalifikacje.

Uczestnicy szkoleń uzyskują – w zależności od poziomu zaawansowania – odpowiednie uprawnienia potwierdzane stosownymi wpisami do świadectw kwalifikacji oraz wydaniem certyfikatów. System szkoleniowy obejmuje w szczególności kilka poziomów wyszkolenia, oznaczonych jako poziom B, C oraz D. Uzyskanie danego poziomu wiąże się ze spełnieniem określonych wymogów szkoleniowych, odbyciem wymaganej liczby skoków oraz pozytywnym zaliczeniem egzaminów teoretycznych i praktycznych.

Niezależnie od podstawowych poziomów wyszkolenia, Wnioskodawca prowadzi również szkolenia specjalistyczne, skutkujące uzyskaniem dodatkowych uprawnień wpisywanych do świadectwa kwalifikacji. Przykładowo, jednym z takich uprawnień jest „Tandem Pilot”, tj. uprawnienie dla skoczka umożliwiające wykonywanie skoków spadochronowych z pasażerem. Uzyskanie tego rodzaju uprawnienia wymaga spełnienia dodatkowych kryteriów formalnych oraz odbycia specjalistycznego szkolenia zakończonego weryfikacją umiejętności.

Ponadto Wnioskodawca organizuje kursy instruktorskie, których celem jest uzyskanie uprawnień instruktora spadochronowego, jak również szkolenia doskonalące dla już certyfikowanych instruktorów, umożliwiające rozszerzenie zakresu ich uprawnień o kolejne specjalizacje. Szkolenia te obejmują zarówno część teoretyczną, jak i praktyczną, a ich ukończenie potwierdzane jest odpowiednimi dokumentami i wpisami do świadectw kwalifikacji.

Do Wnioskodawcy zgłaszają się także osoby zainteresowane szkoleniami indywidualnymi, dostosowanymi do ich aktualnego poziomu umiejętności oraz potrzeb w zakresie podnoszenia kwalifikacji. W takich przypadkach zakres i program szkolenia ustalany jest indywidualnie, przy czym również w tym trybie możliwe jest uzyskanie określonych certyfikatów lub dodatkowych uprawnień, o ile uczestnik spełni wymagane kryteria.

Wnioskodawca rozważa stosowanie zwolnienia od podatku VAT dla opisanych usług szkoleniowych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT jako usług ściśle związanych ze sportem świadczonych przez podmiot nie nastawiony na osiąganie zysku.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Na zadane w wezwaniu pytania, udzielili Państwo następujących odpowiedzi.

1.     Czy są Państwo klubem sportowym, związkiem sportowym lub związkiem stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu?

Wnioskodawca jest stowarzyszeniem będącym klubem sportowym, działającym na podstawie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach.

Celem statutowym Wnioskodawcy jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, w szczególności sportów lotniczych i spadochronowych, obejmująca szkolenie sportowe, podnoszenie kwalifikacji sportowych członków oraz umożliwienie bezpiecznego i zgodnego z zasadami sportu uprawiania tej dyscypliny.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności komercyjnej w rozumieniu działalności nastawionej na osiąganie zysku, a całość działań realizowana jest w ramach celów statutowych.

2.     Na czym polegają ww. usługi (a-e) w postaci organizowanych szkoleń, będących przedmiotem Państwa wniosku?

W pierwszej kolejności należy wskazać, że we wniosku nie zostały przedstawione usługi szkoleniowe oznaczone od a do e, natomiast zostały opisane konkretne rodzaje usług szkoleniowych i sportowych w zakresie spadochroniarstwa. Poniżej przedstawiono szczegółowe wyjaśnienie, na czym polegają usługi faktycznie wskazane we wniosku, wraz z opisem ich charakteru.

a)    Spadochronowe szkolenie podstawowe

Spadochronowe szkolenie podstawowe realizowane jest zgodnie z programem szkolenia zatwierdzonym przez Urząd Lotnictwa Cywilnego. Szkolenie to ma charakter sportowy i obejmuje:

·         część teoretyczną, w ramach której uczestnicy zdobywają wiedzę z zakresu aerodynamiki, zasad bezpieczeństwa, przepisów lotniczych i sportowych, budowy sprzętu spadochronowego oraz procedur awaryjnych;

·         część praktyczną, polegającą na wykonywaniu skoków spadochronowych pod nadzorem instruktora.

W ramach szkolenia świadczone są usługi pomocnicze, tj.:

·         wypożyczenie sprzętu spadochronowego,

·         układanie spadochronu,

·         zapewnienie statku powietrznego wraz z załogą.

Usługi pomocnicze są nierozerwalnie związane z realizacją szkolenia podstawowego i mają na celu umożliwienie jego prawidłowego i bezpiecznego przeprowadzenia.

b)    Szkolenie dalsze

Szkolenie dalsze polega na sportowym wykonywaniu samodzielnych skoków spadochronowych, realizowanych przez osoby posiadające podstawowe kwalifikacje, pod stałym nadzorem instruktora.

Celem tego szkolenia jest doskonalenie umiejętności sportowych, poprawa techniki skoku, sterowania spadochronem oraz zwiększenie poziomu bezpieczeństwa. Podobnie jak w szkoleniu podstawowym, w skład szkolenia wchodzą usługi pomocnicze, tj.:

·         wypożyczanie sprzętu spadochronowego,

·         układanie spadochronu,

·         wypożyczanie samolotu wraz z załogą.

Usługi te są niezbędne do wykonania sportowych skoków spadochronowych i mają charakter ściśle pomocniczy wobec świadczenia głównego, jakim jest szkolenie sportowe.

c)    Organizowanie sportowych skoków spadochronowych

Usługa polega na organizowaniu sportowych skoków spadochronowych dla osób posiadających świadectwo kwalifikacji oraz – co do zasady – własny sprzęt spadochronowy. W ramach usługi zapewniany jest:

·         statek powietrzny wraz z załogą,

·         organizacja i koordynacja skoków zgodnie z zasadami sportu i bezpieczeństwa.

Usługi te świadczone są zarówno na rzecz członków Stowarzyszenia, jak i osób trzecich niebędących członkami, które uprawiają sport spadochronowy i spełniają wymagania formalne. Usługa ta ma charakter sportowy i nie polega na świadczeniach rekreacyjnych.

d)    Wypożyczanie sprzętu spadochronowego

Wypożyczenie sprzętu spadochronowego polega na czasowym udostępnieniu specjalistycznego sprzętu sportowego osobom uprawiającym sport spadochronowy, w szczególności uczestniczącym w szkoleniach lub sportowych skokach spadochronowych.

Wypożyczanie sprzętu nie ma charakteru samodzielnej działalności komercyjnej, lecz stanowi element funkcjonalnie powiązany z uprawianiem sportu spadochronowego, umożliwiający jego bezpieczne wykonywanie przez osoby nieposiadające własnego wyposażenia.

3.     Jaki jest główny cel usług szkoleniowych (a-e), będących przedmiotem Państwa wniosku? Jakie umiejętności nabywają uczestnicy szkoleń, osiągnięcia jakich efektów/rezultatów oczekują uczestnicy tych szkoleń?

Głównym celem szkoleń jest nauka i doskonalenie umiejętności sportowych w zakresie sportów spadochronowych, a nie rekreacja lub rozrywka.

Uczestnicy szkoleń nabywają m.in.:

·         umiejętność bezpiecznego wykonywania skoków spadochronowych,

·         wiedzę techniczną i praktyczną z zakresu sportów lotniczych,

·         umiejętności niezbędne do dalszego uprawiania sportu na poziomie amatorskim i sportowym,

·         kwalifikacje i uprawnienia do uzyskania przewidzianych prawem licencji i uprawnień spadochronowych, w tym licencji tandempilota, instruktora.

Oczekiwanym rezultatem jest podniesienie poziomu wyszkolenia sportowego uczestników oraz umożliwienie im aktywnego uprawiania sportu.

4.     Czy świadczone przez Państwa usługi w postaci organizowanych szkoleń, będących przedmiotem Państwa wniosku, są usługami ściśle związanymi ze sportem lub wychowaniem fizycznym?

Świadczone usługi szkoleniowe są ściśle związane ze sportem, w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT, gdyż stanowią integralny element procesu szkoleniowego i sportowego w dyscyplinie sportów spadochronowych.

5.     Czy świadczone przez Państwa usługi w postaci organizowanych szkoleń, będących przedmiotem Państwa wniosku, są konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim?

Usługi szkoleniowe są konieczne do organizowania i uprawiania sportu spadochronowego, ponieważ bez odpowiedniego przygotowania teoretycznego i praktycznego nie jest możliwe bezpieczne ani zgodne z zasadami sportu uczestniczenie w tej dyscyplinie.

6.     Czy świadcząc usługi w postaci organizowanych szkoleń, będących przedmiotem Państwa wniosku, nie są Państwo nastawieni na osiąganie zysków?

Wnioskodawca nie jest nastawiony na osiąganie zysków. Opłaty pobierane od uczestników szkoleń mają na celu jedynie pokrycie kosztów działalności statutowej, w tym kosztów organizacyjnych, sprzętowych i szkoleniowych.

7.     W przypadku osiągnięcia zysku z tytułu świadczonych szkoleń, proszę wskazać, czy przeznaczają go Państwo na kontynuację lub doskonalenie świadczonych ww. usług?

W przypadku osiągnięcia nadwyżki przychodów nad kosztami z tytułu organizowanych szkoleń, środki te przeznaczane są wyłącznie na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług, w szczególności:

·         rozwój zaplecza sprzętowego,

·         podnoszenie kwalifikacji instruktorów,

·         poprawę bezpieczeństwa uprawiania sportu,

·         realizację celów statutowych stowarzyszenia.

8.     Czy świadczone przez Państwa usługi zajęć sportowych są związane z:

        działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną,

        wstępu na imprezy sportowe,

        usługami odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji,

        usługami odpłatnego zakwaterowania związanymi ze sportem lub wychowaniem fizycznym,

        usługami wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością?

Świadczone usługi szkoleniowe nie są związane z:

·         działalnością marketingową lub reklamowo-promocyjną,

·         wstępem na imprezy sportowe,

·         odpłatnym prowadzeniem statków powietrznych w celach rekreacyjnych,

·         odpłatnym zakwaterowaniem,

·         odpłatnym wynajmem sprzętu sportowego lub obiektów sportowych jako samodzielnym świadczeniem.

9.     Czy świadczone przez Państwa usługi w postaci szkoleń, będących przedmiotem Państwa wniosku, są świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym?

Szkolenia są świadczone na rzecz osób uprawiających sport spadochronowy lub przygotowujących się do jego uprawiania, a więc uczestniczących w działalności sportowej.

10.  Czy świadczone przez Państwa usługi w postaci szkoleń, będących przedmiotem Państwa wniosku, mają charakter czystego wypoczynku i rozrywki, tj. służą rekreacji?

Usługi szkoleniowe nie mają charakteru czystej rekreacji ani rozrywki. Ich celem nie jest wypoczynek, lecz nabycie i doskonalenie umiejętności sportowych, z uwzględnieniem wysokich wymogów bezpieczeństwa.

11.  Czy szkolenia spadochronowe, które obejmują szkolenia teoretyczne i praktyczne, jak i usługę pomocniczą w postaci wypożyczania sprzętu spadochronowego, układania spadochronu oraz wypożyczania samolotu z załogą stanowią kompleksową usługę szkoleniową? W związku z tym proszę wskazać:

a)    czy świadczeniem głównym jest usługa szkoleniowa, a pozostałe usługi są pomocniczymi?

b)    czy wykonywane przez Państwa czynności w zakresie szkolenia spadochronowego są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc, tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość, którą jedynie sztucznie można byłoby podzielić?

c)    czy usługi pomocnicze w ramach szkolenia spadochronowego, są to usługi ściśle związane ze świadczeniem głównym?

d)    czy usługi pomocnicze w ramach szkolenia spadochronowego służą do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego usługi kompleksowej i czy bez nich nie można wykonać czynności głównej?

Szkolenia spadochronowe obejmujące:

        szkolenie teoretyczne,

        szkolenie praktyczne,

        wypożyczanie sprzętu spadochronowego,

        układanie spadochronu,

        korzystanie z samolotu wraz z załogą

stanowią jedną kompleksową usługę szkoleniową.

a)    Świadczeniem głównym jest usługa szkoleniowa.

b)    Wszystkie czynności są ściśle powiązane i z ekonomicznego punktu widzenia tworzą jedną całość.

c)    Usługi pomocnicze są ściśle związane ze świadczeniem głównym.

d)    Usługi pomocnicze są niezbędne do realizacji szkolenia i bez nich wykonanie usługi głównej nie byłoby możliwe.

Powyższe dotyczy każdego rodzaju szkolenia objętego wnioskiem.

Pytanie

Czy opisane powyżej usługi szkoleniowe, przygotowujące do uzyskania określonego poświadczenia kwalifikacji w zależności od świadczonego rodzaju usługi, świadczone przez Stowarzyszenie działające jako związek sportowy, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT jako usługi ściśle związane ze sportem?

Państwa stanowisko w sprawie

W Państwa ocenie, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 32 VAT, zwalnia się od podatku usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:

a)    są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,

b)    świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,

c)    są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym

– z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

W myśl art. 43 ust. 17 VAT, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1)    nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2)    ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Zgodnie z art. 43 ust. 18 VAT, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

W opisie stanu faktycznego wniosku Wnioskodawca szczegółowo wskazał, że w niniejszej sprawie przedstawiona usługa spełnia wszelkie przesłanki do uznania ją za zwolnioną z VAT z art. 43 ust. 1 pkt 32 w zw. z ust. 17 i ust. 18 VAT.

Z tego powodu świadczenie przez Wnioskodawcę Usługi nr 1 może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Usługa organizowania sportowych skoków spadochronowych dla członków Aeroklubu posiadających świadectwo kwalifikacji. W skład usługi wchodzi także wynajęcie statku powietrznego wraz z załogą.

W opisie stanu faktycznego wniosku Wnioskodawca szczegółowo wskazał, że w niniejszej sprawie powyższa usługa spełnia wszelkie przesłanki do uznania ją za zwolnioną od VAT z art. 43 ust. 1 pkt 32 w zw. z ust. 17 i ust. 18 VAT.

Z tego powodu świadczenie przez Wnioskodawcę usługi skoków spadochronowych dla członków Aeroklubu oraz osób trzecich może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Powyższe potwierdza również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanych interpretacjach

indywidualnych, przykładowo:

        Interpretacja indywidualna z 26 czerwca 2024 r. nr 0111-KDIB3-1.4012.139.2024.2.KO: „Jeżeli Państwo osiągają zysk ze świadczenia Usługi nr 1 to w całości przeznaczają go na kontynuacje lub doskonalenie Usługi nr 1.

Przenosząc opisany powyżej stan faktyczny na grunt przepisów podatku od towarów i usług stwierdzam, że ramach świadczenia usługi 1 świadczą Państwo dwie kompleksowe usługi, tj. usługę szkoleniową (spadochronową) podstawową i usługę szkoleniową (spadochronową) szkolenie dalsze. Usługi te są związane ze sportem.

Świadczona przez Państwa usługa szkolenia podstawowego (spadochronowa) jest odrębną usługą kompleksową. Wypożyczenie sprzętu spadochronowego, układanie spadochronu oraz wypożyczenie samolotu wraz z załogą, stanowią niezbędny element usługi spadochronowej. Usługą podstawową jest usługa spadochronowa związana ze szkoleniem podstawowym. Natomiast pozostałe usługi pomocnicze służą wykonaniu usługi podstawowej. Podejmowane przez Państwa czynności prowadzą do jednego celu, tj. usługi spadochronowej – szkolenia podstawowego. Usługa jest związana z uprawianiem sportu przez osoby uprawiające sport.

Analogicznie jak usługa spadochronowa – szkolenie podstawowe świadczona jest usługa szkolenia dalszego, która jest usługą kompleksową. Wypożyczenia sprzętu spadochronowego, układanie spadochronu oraz wypożyczenia samolotu wraz z załogą stanowią niezbędny element usługi szkolenia dalszego. Podejmowane czynności prowadzą do jednego celu, tj. wykonania usługi głównej jaką jest usługa spadochronowa – szkolenie dalsze. Usługa jest związana z uprawianiem sportu przez osoby uprawiające sport.

Wobec spełnienia przesłanki podmiotowej, jak też przedmiotowej wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, do Usługi nr 1, tj. odrębnych usług kompleksowych organizowanych przez Państwa ma zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług przewidziane w wyżej wymienionym przepisie.

Stanowisko Państwa w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe, jednakże prawidłowość stanowiska w zakresie zwolnienia wynika z innego uzasadnienia, aniżeli przedstawione we wniosku”.

        Interpretacja indywidualna z 7 listopada 2017 r. nr S-ILPP4/443-302/14/17-S/EWW:

„Odnosząc zatem powołane przepisy oraz tezy płynące z orzecznictwa TSUE do opisanego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że ponieważ spełnione zostaną przesłanki podmiotowa oraz przedmiotowa, usługi świadczone przez Spółkę będą mogły korzystać ze zwolnienia od podatku VAT wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy. W niniejszej sprawie bowiem Spółka zamierza prowadzić działalność polegającą na upowszechnianiu skoków spadochronowych poprzez organizowanie skoków spadochronowych, prowadzenie szkoleń i ich organizację, a także uczestniczenie i organizowanie zawodów sportowych. Usługi te będzie świadczyła na rzecz osób fizycznych (profesjonalistów oraz osób początkujących), jak i klubów sportowych. Spółka nie jest ukierunkowana na osiąganie zysku z tego typu działalności i nie będzie osiągała z tego tytułu dochodów oraz nie będzie prowadziła innej działalności nastawionej na osiąganie zysków/dochodów. W tym celu została podjęta uchwała w przedmiocie przeznaczenia zysku Spółki na działalność sportową w zakresie sportów spadochronowych.

Podsumowując, świadczone przez Spółkę usługi będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy w zw. z art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy”.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz wydane interpretacje indywidualne w podobnym zakresie, Wnioskodawca uważa, że świadczone usługi korzystają ze zwolnienia w zakresie podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)    przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)    świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

·        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

·      świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Nie każda jednak czynność, stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z treści powołanych przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że podmiot wykonujący we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określone w art. 15 ust. 2 ustawy, może działać w charakterze podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo stowarzyszeniem będącym klubem sportowym, działającym na podstawie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach. Celem statutowym Państwa jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, w szczególności sportów lotniczych i spadochronowych, obejmująca szkolenie sportowe, podnoszenie kwalifikacji sportowych członków oraz umożliwienie bezpiecznego i zgodnego z zasadami sportu uprawiania tej dyscypliny. Nie prowadzą Państwo działalności komercyjnej w rozumieniu działalności nastawionej na osiąganie zysku, a całość działań realizowana jest w ramach celów statutowych.

Zamierzają Państwo rozpocząć działalność gospodarczą i powzięli Państwo wątpliwości w kwestii zastosowania zwolnienia od podatku VAT wyłącznie dla usług szkoleniowych mających postać – jak wskazali Państwo w uzupełnieniu wniosku – spadochronowych szkoleń podstawowych i szkoleń dalszych.

W odniesieniu do powyższych szkoleń wskazali Państwo, że spadochronowe szkolenie podstawowe realizowane jest zgodnie z programem szkolenia zatwierdzonym przez Urząd Lotnictwa Cywilnego. Szkolenie to ma charakter sportowy i obejmuje:

        część teoretyczną, w ramach której uczestnicy zdobywają wiedzę z zakresu aerodynamiki, zasad bezpieczeństwa, przepisów lotniczych i sportowych, budowy sprzętu spadochronowego oraz procedur awaryjnych;

        część praktyczną, polegającą na wykonywaniu skoków spadochronowych pod nadzorem instruktora.

W ramach szkolenia świadczone są usługi pomocnicze, tj.: wypożyczenie sprzętu spadochronowego, układanie spadochronu, zapewnienie statku powietrznego wraz z załogą. Usługi pomocnicze są nierozerwalnie związane z realizacją szkolenia podstawowego i mają na celu umożliwienie jego prawidłowego i bezpiecznego przeprowadzenia.

Drugim rodzajem szkoleniem, wskazanym przez Państwa, jest szkolenie dalsze.

Polega ono na sportowym wykonywaniu samodzielnych skoków spadochronowych, realizowanych przez osoby posiadające podstawowe kwalifikacje, pod stałym nadzorem instruktora.

Celem tego szkolenia jest doskonalenie umiejętności sportowych, poprawa techniki skoku, sterowania spadochronem oraz zwiększenie poziomu bezpieczeństwa. Podobnie jak w szkoleniu podstawowym, w skład szkolenia wchodzą usługi pomocnicze, tj.: wypożyczanie sprzętu spadochronowego, układanie spadochronu oraz wypożyczanie samolotu wraz z załogą. Usługi te są niezbędne do wykonania sportowych skoków spadochronowych i mają charakter ściśle pomocniczy wobec świadczenia głównego, jakim jest szkolenie sportowe.

Uczestnicy uzyskują – w zależności od poziomu zaawansowania – odpowiednie uprawnienia potwierdzane stosownymi wpisami do świadectw kwalifikacji oraz wydaniem certyfikatów.

Świadczone usługi szkoleniowe są ściśle związane ze sportem, gdyż stanowią integralny element procesu szkoleniowego i sportowego w dyscyplinie sportów spadochronowych.

Szkolenia są świadczone na rzecz osób uprawiających sport spadochronowy lub przygotowujących się do jego uprawiania, a więc uczestniczących w działalności sportowej.

Usługi szkoleniowe są konieczne do organizowania i uprawiania sportu spadochronowego, ponieważ bez odpowiedniego przygotowania teoretycznego i praktycznego nie jest możliwe bezpieczne ani zgodne z zasadami sportu uczestniczenie w tej dyscyplinie.

Głównym celem szkoleń jest nauka i doskonalenie umiejętności sportowych w zakresie sportów spadochronowych, a nie rekreacja lub rozrywka.

Usługi szkoleniowe nie mają charakteru czystej rekreacji ani rozrywki. Ich celem nie jest wypoczynek, lecz nabycie i doskonalenie umiejętności sportowych, z uwzględnieniem wysokich wymogów bezpieczeństwa.

Szkolenia spadochronowe obejmujące szkolenie teoretyczne i szkolenie praktyczne, a także wypożyczanie sprzętu spadochronowego, układanie spadochronu oraz korzystanie z samolotu wraz z załogą, stanowią jedną kompleksową usługę szkoleniową. Wszystkie czynności są ściśle powiązane i z ekonomicznego punktu widzenia tworzą jedną całość. Usługi pomocnicze są ściśle związane ze świadczeniem głównym i są niezbędne do realizacji szkolenia i bez nich wykonanie usługi głównej nie byłoby możliwe.

Świadczone usługi szkoleniowe nie są związane z działalnością marketingową lub reklamowo-promocyjną, wstępem na imprezy sportowe, odpłatnym prowadzeniem statków powietrznych w celach rekreacyjnych, odpłatnym zakwaterowaniem oraz odpłatnym wynajmem sprzętu sportowego lub obiektów sportowych jako samodzielnym świadczeniem.

W pierwszej kolejności należy wskazać na kwestię dotyczącą ustalenia charakteru usług realizowanych przez Państwa na rzecz uczestników szkoleń, z uwagi na fakt, że składają się one z wielu różnych czynności.

Co istotne, aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno się ono składać z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu sama w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jako element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej usługi.

Należy zauważyć, że przepisy ustawy oraz regulacje Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą”, nie regulują kwestii świadczeń złożonych. Jednakże, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podatkiem VAT oraz na podstawie polskiego i europejskiego orzecznictwa można stwierdzić, że świadczenie obejmujące z ekonomicznego i gospodarczego punktu widzenia jedną czynność nie powinno być sztucznie dzielone.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) w wyroku z 25 lutego 1999 r., nr C-349/96, Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, stwierdzając, że:

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.

W orzeczeniu tym Trybunał zauważył również, że dla ustalenia, czy mamy do czynienia z jednolitą usługą, czy też z różnymi usługami, fakt ustalenia jednej ceny za świadczenie (świadczenia) nie ma znaczenia decydującego, może jedynie sugerować, że w rzeczywistości mamy do czynienia z jednolitą usługą. Jednakże, jeżeli okoliczności wskazują na to, że nabywca miał zamiar nabyć nie tyle jednolitą, kompleksową usługę, ile dwie różne usługi, wówczas cenę należy stosownie, proporcjonalnie rozdzielić i każdej usłudze przypisać stosowną dla niej część.

W wyroku z 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, TSUE wskazał, że:

(…) po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, iż każda czynność powinna być zwykle uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w aspekcie gospodarczym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie pogarszać funkcjonalności systemu podatku VAT, należy w pierwszej kolejności poszukiwać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem określenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi, rozumianemu jako przeciętny konsument, kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (por. przez analogię ww. wyrok w sprawie CPP, pkt 29). (pkt20)

Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa lub więcej świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. (pkt 22)

W wyroku z 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, TSUE wskazał, że

(…) aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi z punktu widzenia podatku VAT jednolite świadczenie, należy zbadać, czy w niniejszym przypadku wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy. (pkt 22 wyroku).

W tym miejscu warto zwrócić uwagę na opinię rzecznik generalnej Juliane Kokott z 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito-Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira, gdzie wskazano, że:

Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”.

Rzecznik Generalna Juliane Kokott w ww. opinii wskazała również, że:

Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (pkt 30).

Również w orzecznictwie NSA przyjmuje się, że świadczenie złożone (kompleksowe) ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych świadczeń wykonywanych przez podatnika na rzecz jednego nabywcy dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego. Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić, tak że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy, wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa niezależnie opodatkowane świadczenia. Zatem należy uwzględniać ochronę podstawowych zasad opodatkowania podatkiem od wartości dodanej wymagających, by każda działalność gospodarcza była traktowana w ten sam sposób. Sprzeciwia się to temu, by podmioty gospodarcze dokonujące takich samych czynności, były traktowane odmiennie w zakresie poboru tego podatku (wyrok NSA z 6 maja 2015 r., I FSK 2105/13).

W konsekwencji, w przypadku świadczeń o charakterze złożonym o sposobie opodatkowania, decyduje to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym świadczeniem kompleksowym czy też z szeregiem jednostkowych świadczeń. Świadczenie o charakterze złożonym podlega opodatkowaniu według jednolitych zasad właściwych dla świadczenia głównego.

W analizowanej sprawie wykonują Państwo usługi szkoleniowe, tj. spadochronowe szkolenie podstawowe (a) i szkolenie dalsze (b), mające na celu podniesienie wyszkolenia sportowego uczestników oraz umożliwienie im aktywnego uprawiania sportu.

Szkolenie spadochronowe podstawowe obejmuje część teoretyczną służącą zdobyciu wymaganej wiedzy i część praktyczną polegającą na wykonywaniu skoków spadochronowych, jak i czynności pomocnicze w postaci wypożyczenia sprzętu spadochronowego, układania spadochronu oraz zapewnienia statku powietrznego wraz z załogą. Wskazali Państwo, że ww. usługi pomocnicze są nierozerwalnie związane z realizacją szkolenia podstawowego i mają na celu umożliwienie jego prawidłowego i bezpiecznego przeprowadzenia.

Z kolei w odniesieniu do szkolenia dalszego poinformowali Państwo, że polega ono na sportowym wykonywaniu samodzielnych skoków spadochronowych. Podobnie jak w szkoleniu podstawowym, w skład tego szkolenia wchodzą usługi pomocnicze, tj.: wypożyczanie sprzętu spadochronowego, układanie spadochronu, wypożyczanie samolotu wraz z załogą. Usługi te są niezbędne do wykonania sportowych skoków spadochronowych i mają charakter ściśle pomocniczy wobec świadczenia głównego.

W ramach wykonywanych szkoleń, wskazali Państwo, że wszystkie ww. czynności są ściśle powiązane i z ekonomicznego punktu widzenia tworzą jedną całość. Usługi pomocnicze są ściśle związane ze świadczeniem głównym i są niezbędne do realizacji szkolenia spadochronowego i bez nich wykonanie usługi głównej nie byłoby możliwe.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że świadczą Państwo dwie usługi kompleksowe, tj. usługę szkolenia spadochronowego podstawowego i usługę szkolenia dalszego. Usługi te są związane ze sportem i mają na celu podniesienie wyszkolenia sportowego uczestników oraz umożliwienie im aktywnego uprawiania sportu.

Zatem świadczona przez Państwa usługa szkolenia podstawowego (spadochronowa) jest odrębną usługą kompleksową. Usługą podstawową jest usługa spadochronowa związana ze szkoleniem podstawowym. Z kolei czynności polegające na wypożyczeniu sprzętu spadochronowego, układaniu spadochronu oraz zapewnieniu statku powietrznego wraz z załogą, stanowią niezbędny element usługi spadochronowej. Zatem pozostałe ww. usługi pomocnicze służą wykonaniu usługi podstawowej. Podejmowane przez Państwa czynności prowadzą do jednego celu, tj. usługi spadochronowej – szkolenia podstawowego, stanowiącej usługę związaną z uprawianiem sportu na rzecz osób uprawiających sport.

Analogicznie jak usługa spadochronowa – szkolenie podstawowe świadczona jest usługa szkolenia dalszego, która stanowi usługę kompleksową. Podobnie jak w szkoleniu podstawowym, w skład tego szkolenia wchodzą usługi pomocnicze, tj.: wypożyczanie sprzętu spadochronowego, układanie spadochronu, wypożyczanie samolotu wraz z załogą, które są niezbędne do wykonania sportowych skoków spadochronowych i mają charakter ściśle pomocniczy wobec świadczenia głównego. W konsekwencji ww. czynności stanowią niezbędny element usługi spadochronowej – szkolenia dalszego. Oznacza to, że podejmowane przez Państwa czynności prowadzą do jednego celu, tj. usługi spadochronowej – szkolenia dalszego, stanowiącej usługę związaną z uprawianiem sportu na rzecz osób uprawiających sport.

Tym samym skoro wykonują Państwo usługi związane ze sportem mające charakter kompleksowych usług w postaci spadochronowego szkolenia podstawowego (a) i szkolenia dalszego (b), należy w celu udzielenia odpowiedzi na Państwa wątpliwości wyjaśnić, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana podatkiem VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zakres oraz zasady zwolnień od podatku od towarów i usług zostały zdefiniowane w art. 43 ustawy.

Ustawodawca w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy przewidział zwolnienie dla usług sportowych, zgodnie z którym:

Zwalnia się od podatku usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, pod warunkiem że:

1)    są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim,

2)    świadczący te usługi nie są nastawieni na osiąganie zysków,

3)    są one świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym

– z wyłączeniem usług związanych z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usług odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usług odpłatnego zakwaterowania związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usług wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością.

Na podstawie art. 43 ust. 17 ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1)    nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2)    ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W świetle art. 43 ust. 18 ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Jednocześnie zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy:

Państwa członkowskie zwalniają świadczenie niektórych usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym, przez organizacje nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

Powołany powyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy wskazuje, że podatnik aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT, powinien spełnić przesłanki zarówno o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że ze zwolnienia od podatku VAT na mocy wymienionych przepisów mogą korzystać usługi ściśle związane ze sportem świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, jeżeli są one konieczne do organizowania i uprawiania sportu, świadczący te usługi nie jest nastawiony na osiąganie zysków oraz usługi świadczone są na rzecz osób uprawiających sport. Przy czym z niniejszego zwolnienia wyłączone są usługi związane z działalnością marketingową oraz reklamowo-promocyjną, wstępu na imprezy sportowe, usługi odpłatnego prowadzenia statków przeznaczonych do uprawiania sportu i rekreacji, usługi odpłatnego zakwaterowania związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym oraz usługi wynajmu sprzętu sportowego i obiektów sportowych za odpłatnością. Ponadto, zwolnienie powyższe ma zastosowanie w sytuacji, gdy podmiot wykonujący ww. czynności nie osiąga w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a jeśli je osiąga – są one w całości przeznaczane na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.

Co istotne, to w przypadku strony podmiotowej Dyrektywa jednoznacznie wskazuje, że przepis art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy odnosi się do określonych przez państwa usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczonych przez „organizacje nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym”, co oznacza, że nie zawarto w tym przepisie jakichkolwiek możliwości ograniczenia ich kręgu przez państwa implementujące Dyrektywę. W szczególności nie można w tym zakresie ustanowić w tym przedmiocie ograniczenia zwolnienia do usług świadczonych przez „organizacje nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym”, o określonych formach organizacyjnych zapewniających świadczenie tych usług w sposób „zorganizowany, systematyczny lub mający na celu udział w zawodach sportowych”.

W pewnym zakresie do kwestii tej odniósł się TSUE w wyroku z 16 października 2008 r. w sprawie C-253/07 Canterbury Hockey Club, Canterbury Ladies Hockey Club przeciwko The Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, w którym to wyjaśnił, że świadczenie usług ściśle związanych ze sportem lub wychowaniem fizycznym „może być zwolnione tylko wtedy, gdy są one konieczne do dokonywania transakcji podlegających zwolnieniu, tj. uprawiania sportu lub wychowania fizycznego” (pkt 22). Ponadto TSUE podkreślił, że „Zwolnienie transakcji należy zatem ustalić w szczególności w zależności od charakteru świadczonych usług oraz ich związku ze sportem lub wychowaniem fizycznym” (pkt 23).

Natomiast w wyroku z 21 lutego 2013 r. w sprawie C-18/12, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazał, że „W odniesieniu do art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy VAT należy stwierdzić, że przepis ten, według jego brzmienia, dotyczy uprawiania sportu i wychowania fizycznego w ogóle. Mając na względzie owo brzmienie, intencją rzeczonego przepisu nie jest przyznanie zwolnienia jedynie niektórym dziedzinom sportu”. Z wyroku tego wynika również, że art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy, w celu jego stosowania nie wymaga, aby aktywność sportowa była podejmowana na określonym poziomie, na przykład zawodowym, ani też, aby ta aktywność była podejmowana w określony sposób, tj. regularnie lub w sposób zorganizowany.

Celem powołanego przepisu Dyrektywy jest wspieranie niektórych rodzajów działalności interesu publicznego, czyli usług mających ścisły związek z uprawianiem sportu lub z wychowaniem fizycznym, które są świadczone przez organizacje nienastawione na osiąganie zysku na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Przepis ten ma zatem na celu wspieranie podejmowania takiej aktywności przez szerokie warstwy społeczeństwa. Interpretacja tego przepisu ograniczająca zakres stosowania zwolnienia, jakie on przewiduje, do aktywności sportowej podejmowanej w sposób zorganizowany, systematyczny lub mający na celu udział w zawodach sportowych, byłaby sprzeczna z rzeczonym celem.

W konstatacji Trybunał stwierdził, że „art. 132 ust. 1 lit. m) Dyrektywy 2006/112/WE Rady należy interpretować w ten sposób, iż niezorganizowana, niesystematyczna i niemająca na celu udziału w zawodach aktywność sportowa może być uznana za uprawianie sportu w rozumieniu tego przepisu”.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, który implementuje do krajowego porządku prawnego przepis art. 132 ust. 1 lit. m Dyrektywy należy interpretować tak, że zwolnieniem od podatku VAT określonym w tej normie objęte są nie tylko usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym świadczone przez kluby sportowe, związki sportowe oraz związki stowarzyszeń i innych osób prawnych, których celem statutowym jest działalność na rzecz rozwoju i upowszechniania sportu, ale również tego typu usługi świadczone przez inne podmioty nienastawione na osiąganie zysku.

Mając na względzie ugruntowane w niniejszym zakresie stanowisko sądów administracyjnych oraz prounijną wykładnię przepisów w zakresie VAT, zasadne jest stanowisko aby zwolnieniem były również objęte tego typu usługi świadczone przez inne podmioty nienastawione na osiąganie zysku.

Przechodząc na grunt analizowanej sprawy, należy przeanalizować czy zostały spełnione warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że w opisanej sytuacji spełniona jest przesłanka podmiotowa, ponieważ – jak wynika z opisu sprawy – są Państwo podmiotem wymienionym w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, a Państwa działania nie są skierowane na osiągnięcie zysków.

Jak wskazano powyżej, żeby mogli Państwo skorzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy muszą również spełnić przesłanki o charakterze przedmiotowym, które odnoszą się do charakterystyki usług – są to usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym, konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

W analizowanej sprawie należy podkreślić, że zgodnie z brzmieniem ustawy, zwolnieniu podlegają usługi „ściśle” związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym. Przepisy ustawy nie zawierają definicji „ścisłego” związku usług ze sportem lub wychowaniem fizycznym.

W pierwszej kolejności należy odnieść się do wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 26 października 2017 r. w sprawie C-90/16, w którym Trybunał uznał, że „Wobec braku w dyrektywie 2006/112 jakiejkolwiek definicji pojęcia „sportu”, określenia znaczenia i zakresu tego wyrazu należy w myśl utrwalonego orzecznictwa Trybunału dokonać zgodnie z jego zwykłym znaczeniem w języku potocznym, przy jednoczesnym uwzględnieniu kontekstu, w którym został on użyty, i celów uregulowania, którego jest częścią (zob. podobnie wyroki: z dnia 3 września 2014 r., Deckmyn i Vrijheidsfonds, C-201/13, EU:C:2014:2132, pkt 19 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z dnia 26 maja 2016 r., Envirotec Denmark, C-550/14, EU:C:2016:354, pkt 27).

W odniesieniu najpierw do znaczenia pojęcia „sportu” w języku potocznym, pojęcie to określa zwykle, jak zauważył rzecznik generalny w pkt 23 opinii, aktywność o charakterze fizycznym lub, innymi słowy, aktywność cechującą się niepozbawionym znaczenia elementem fizycznym.

Jeśli chodzi następnie o systematykę Dyrektywy 2006/112, z przytoczonego orzecznictwa Trybunału wynika, że wyrażenia użyte dla określenia zwolnień przewidzianych w art. 132 tej dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, jako że stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, według której VAT jest pobierany od każdego odpłatnego świadczenia zrealizowanego przez podatnika. Niemniej zasada ścisłej wykładni nie oznacza, że terminy użyte do zdefiniowania wskazanych zwolnień powinny być interpretowane w sposób, który pozbawiałby je skuteczności (zob. podobnie wyroki: z 18 listopada 2004 r., Temco Europe, C-284/03, EU:C:2004:730, pkt 17; a także z 25 lutego 2016 r., Komisja/Niderlandy, C-22/15, niepublikowany, EU:C:2016:118, pkt 20 i przytoczone tam orzecznictwo).

Ponadto, chociaż, jak wskazuje tytuł rozdziału, w ramach którego mieści się omawiany artykuł, zwolnienia przewidziane w tym artykule mają na celu uprzywilejowanie niektórych rodzajów działalności w interesie publicznym, to jednak zwolnienia te nie dotyczą wszystkich rodzajów działalności wykonywanej w interesie publicznym, lecz jedynie tej działalności, która została w tym przepisie wymieniona i opisana w bardzo szczegółowy sposób (zob. podobnie wyrok z 21 lutego 2013 r., Žamberk, C-18/12, EU:C:2013:95, pkt 18 i przytoczone tam orzecznictwo; a także z 26 lutego 2015 r., VDP Dental Laboratory i in., C-144/13, C-154/13 i C-160/13, EU:C:2015:116, pkt 45).

Analiza kontekstu art. 132 ust. 1 lit. m dyrektywy 2006/112 przemawia zatem za wykładnią, zgodnie z którą znajdujące się w tym przepisie pojęcie „sportu” ogranicza się do aktywności odpowiadających zwykłemu znaczeniu wyrazu „sport”, które cechują się niepozbawionym znaczenia elementem fizycznym, i nie obejmuje wszystkich aktywności mogących w ten bądź inny sposób wiązać się z tym pojęciem”.

W opinii Rzecznika Generalnego przedstawionej 15 czerwca 2017 r. do sprawy C-90/16 w pkt 18 wskazał on, iż „Po trzecie, Trybunał wypowiadał się w kwestii, jakie rodzaje aktywności mogą być uznane za sport. W sprawie Žamberk (9) uznał, że niezorganizowana, niesystematyczna i niemająca na celu udziału w zawodach aktywność sportowa jest objęta zwolnieniem. W sprawie Komisja/Niderlandy(10) orzekł, że wynajem łodzi rekreacyjnych nie może być traktowany jako aktywność sportowa, ponieważ łodzie te mogą być wykorzystywane w celach czysto rekreacyjnych (11). Sprawa ta nie dotyczyła jednak definicji sportu jako takiej, ponieważ nie kwestionowano w niej, że żeglarstwo może być uznane za sport”.

Wskazany przepis art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy odnosi się do charakterystyki świadczonych usług, określając, że są to usługi ściśle związane ze sportem lub wychowaniem fizycznym, konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że w stosunku do świadczonych usług spadochronowych – szkolenia podstawowego i szkolenia dalszego, spełniają Państwo również przesłanki o charakterze przedmiotowym, ponieważ świadczone ww. usługi są usługami ściśle związanymi z uprawianiem sportu lub wychowaniem fizycznym. Ponadto usługi te są konieczne do organizowania i uprawiania sportu lub organizowania wychowania fizycznego i uczestniczenia w nim, a także są świadczone na rzecz osób uprawiających sport lub uczestniczących w wychowaniu fizycznym. Jednocześnie świadczone przez Państwa usługi spadochronowe szkoleniowe nie mają charakteru czystego wypoczynku i rozrywki, tj. nie służą rekreacji.

Zatem w przedmiotowej sprawie skoro usługi spadochronowe szkoleniowe (niebędące usługami związanymi z działalnością marketingową, reklamowo-promocyjną oraz związanymi ze wstępem na imprezy sportowe) mają ścisły związek z uprawianiem sportu i są świadczone na rzecz osób uprawiających sport i – jak wskazano – świadcząc ww. usługi nie są Państwo nastawieni na osiąganie zysków, a osiągnięte zyski przeznaczone są na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług, to usługi te mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Wobec spełnienia przesłanek podmiotowej, jak też przedmiotowych wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy, do świadczonych przez Państwa usług spadochronowych szkoleniowych, ma zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług przewidziane w wyżej wymienionym przepisie.

Podsumowując, stwierdzam, że usługi spadochronowe – szkolenie podstawowe i szkolenie dalsze, świadczone przez Państwa korzystają, ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy.

Tym samym stanowisko Pastwa należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.