0112-KDIL1-2.4012.400.2026.2.HM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 8 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT wykonywanych w ramach działalności gospodarczej usług w zakresie konserwacji zabytków.

Uzupełniła go Pani pismami z 27 sierpnia 2026 r. (wpływ 30 sierpnia 2026 r.) oraz z 12 września 2026 r. (wpływ 12 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani absolwentką Uniwersytetu (…). Ukończyła Pani studia na Wydziale Sztuk Pięknych (...). W roku (…) uzyskała Pani tytuł magistra sztuki (...).

Od (…) r. prowadzi Pani działalność gospodarczą i odprowadza Pani podatek w formie karty podatkowej.

Pani główną działalność gospodarczą stanowi Działalność historycznych miejsc i budynków oraz podobnych atrakcji turystycznych – sklasyfikowanych pod kodem PKD 91.03.Z.

Należy Pani do Związku (...). Wykonuje Pani prace konserwatorskie i restauratorskie przy zabytkach ruchomych.

Jest Pani twórcą, artystą plastykiem i konserwatorem dzieł sztuki, a jako twórca posiada Pani prawa autorskie.

Prace konserwatorskie stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Po otrzymaniu wynagrodzenia, honorarium za wyżej wymienione prace, prawa autorskie przenoszone są na zleceniodawcę.

Jako twórcy przysługuje Pani prawo do korzystania z praw autorskich zgodnie z ustawą z 4 lutego 1994 r. o Prawie Autorskim i Prawach Pokrewnych oraz ustawą z 23 lipca 2003 r. o Ochronie Zabytków i Opiece nad zabytkami.

Wszystkie wykonane prace mają charakter twórczy, charakteryzują się wysokim stopniem zindywidualizowania obiektów zabytkowych jak i niepowtarzalności konserwacji. W każdym obiekcie koncepcja artystyczna, konserwatorska i technologiczna jest inna i dlatego jest własnością intelektualną oraz artystyczną wykonawcy.

Program prac konserwatorskich oparty jest na badaniach konserwatorskich i wraz z dokumentacją po konserwatorską jest dokumentem chronionym prawami autorskimi.

Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego

1. Nie, nie jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik VAT (formy opodatkowania karty podatkowej).

2. • charakterze technicznym: W ramach wykonywanych prac występują wstępne czynności pomocnicze i techniczne (np. oczyszczanie powierzchni, podklejanie, konsolidacja podłoża, zabezpieczenie warstw malarskich, impregnacja), jednak stanowią one jedynie niezbędny etap techniczny służący realizacji głównego celu, jakim jest dzieło konserwatorskie.

• charakterze estetycznym i kreacyjnym (twórcze): Główną część świadczonych usług stanowią czynności o charakterze estetycznym, kreacyjnym i artystycznym, wymagające indywidualnej kreatywności i wiedzy plastycznej. Należą do nich m.in. opracowanie autorskiej koncepcji i programu prac, punktowanie, rekonstrukcja ubytków warstwy malarskiej i rzeźbiarskiej oraz przywracanie walorów estetycznych obiektom. Prace te cechują się unikalnością, powstaną według Pani autorskiego programu i skutkują stworzeniem utworu w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

3. Tak, świadczone usługi stanowią usługi kulturalne. Decyduje o tym fakt, że ich celem jest ochrona, ratowanie oraz przywracanie pierwotnych walorów artystycznych i historycznych zabytkom dziedzictwa kulturowego. Prace wykonywane są przez dyplomowanego artystę, plastyka i konserwatora dzieł sztuki należącego do Związku (...).

4. Na pytanie: „Jeżeli odpowiedź na ww. pytanie nr 3 będzie przecząca, to należy wymienić, które z usług będących przedmiotem wniosku, nie będą stanowiły usług kulturalnych?”, odpowiedziała Pani:

Nie dotyczy.

5. Tak, świadczone usługi bezpośrednio przyczyniają się do upowszechniania oraz zachowania dorobku kulturalnego. Przejawia się to w przywracaniu walorów ekspozycyjnych i estetycznych zabytkom ruchomym, co umożliwia ich dalszą ochronę, publiczną prezentację oraz przekazanie dziedzictwa kulturowego przyszłym pokoleniom.

6. Tak, sama organizuje Pani swoją pracę, występuje Pani jako w pełni samodzielny podmiot gospodarczy, działający we własnym imieniu i na własny rachunek.

7. Tak, we wszystkich przypadkach objętych wnioskiem występuje Pani i będzie Pani występować jako twórca konkretnego utworu (autorskiego programu prac, dokumentacji oraz efektu prac konserwatorskich/restauratorskich).

8. Tak, od wszystkich usług objętych pytaniem we wniosku będzie Pani otrzymywać wynagrodzenie w formie honorarium za przeniesienie autorskich praw majątkowych na zleceniodawcę.

9. Nie wykonuje Pani usług o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Przedmiotem Pani działalności są usługi w zakresie konserwacji zabytków, stanowiące usługi kulturalne świadczone przez indywidualnego twórcę, które korzystają ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT. Działalność ta nie obejmuje czynności wyłączonych ze zwolnienia wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy o VAT (takich jak usługi związane z filmami/nagraniami występy/spektakle imprezy).

Pytanie

Czy wykonywane przez Wnioskodawczynię, w ramach działalności gospodarczej, usługi w zakresie konserwacji zabytków podlegają zwolnieniu z podatku VAT?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni usługi konserwacji zabytków, wykonywane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej zwolnione są z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawczyni jest twórcą, artystą plastykiem oraz konserwatorem zabytków. Wnioskodawczyni zostaje wykonawcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a usługi Wnioskodawczyni wynagradzane są w formie honorarium.

Prace konserwatorskie i restauratorskie przy zabytkach ruchomych stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Po otrzymaniu honorarium za wyżej wymienione prace prawa autorskie przenoszone są na zleceniodawcę.

Wnioskodawczyni pragnie zauważyć, że zakres przedmiotowy zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy o podatku od towarów i usług obejmuje działalność twórczą o charakterze indywidualnym, na co ustawodawca kładzie szczególny nacisk.

Wnioskodawczyni podkreśla, iż zwolnienie od podatków i usług przewidziane w art.43 ust 1pkt 33 lit. b) ustawy o podatku od towarów i usług obejmuje swoim zakresem te działania które mają charakter twórczy o indywidualnym charakterze, wynagrodzenie za pośrednictwem honorarium, w zamian za które przenoszone są prawa autorskie.

Tym samym stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione w niniejszym wniosku uznać należy za prawidłowe.

Podkreślenia wymaga fakt, że stanowisko Wnioskodawczyni wypracowane zostało również w oparciu o bogate orzecznictwo sądów administracyjnych w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego (m.in. wyroki NSA z 5 grudnia 2013 r. sygn. akt I FSK 1750/12; z 9 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 558/15; z 11 maja 2017 r., sygn. akt I FSK 1649/15; z 23 czerwca 2021r., sygn. akt I FSK 1926/18, I FSK 1928/18 i I FSK 2112/18).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:

a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,

b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.

Z analizy powołanego art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy jednoznacznie wynika, że zwolnienie ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Oznacza to, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku na jego podstawie jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), ale także przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem prawa publicznego lub innym podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym lub wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury, w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, albo indywidualnym twórcą lub artystą wykonawcą w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzanym za wykonaną usługę w formie honorarium.

Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani absolwentką Uniwersytetu (…). Ukończyła Pani studia na wydziale Sztuk Pięknych (...). W roku (…) uzyskała Pani tytuł magistra sztuki w zakresie (...).

Od roku (…) prowadzi Pani działalność gospodarczą i odprowadza Pani podatek w formie karty podatkowej.

Nie jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.

Pani główną działalność gospodarczą stanowi Działalność historyczna miejsc, budynków oraz podobnych atrakcji turystycznych.

Należy Pani do Związku (...). Wykonuje Pani prace konserwatorskie i restauratorskie przy zabytkach ruchomych.

Jest Pani twórcą, artystą plastykiem i konserwatorem dzieł sztuki, a jako twórca posiada Pani prawa autorskie.

Prace konserwatorskie stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.

W ramach wykonywanych prac występują wstępne czynności pomocnicze i techniczne np. oczyszczanie powierzchni, jednak stanowią one jedynie niezbędny etap techniczny służący do realizacji głównego celu, jakim jest dzieło konserwatorskie.

Główną część świadczonych usług stanowią czynności o charakterze estetycznym, kreacyjnym i artystycznym, wymagające indywidualnej kreatywności i wiedzy plastycznej. Należą do nich m.in. opracowanie autorskiej koncepcji i programu prac, rekonstrukcja ubytków warstwy malarskiej.

Prace te cechują się unikalnością, powstają według Pani autorskiego programu i skutkują stworzeniem utworu.

Świadczone przez Panią usługi stanowią usługi kulturalne. Ich celem jest ochrona, ratowanie oraz przywracanie pierwotnych walorów artystycznych i historycznych zabytkom dziedzictwa kulturowego.

Prace wykonywane są przez dyplomowanego artystę plastyka o konserwatora dzieł sztuki należącego do Związku (...).

Jak Pani wskazała świadczone przez Panią usługi bezpośrednio przyczyniają się do upowszechniania oraz zachowania dorobku kulturalnego.

Sama organizuje Pani swoją pracę i występuje Pani jako w pełni samodzielny podmiot gospodarczy działający we własnym imieniu i na własny rachunek.

We wszystkich przypadkach występuje i będzie występować Pani jako twórca konkretnego utworu.

Od wszystkich usług będzie otrzymywać Pani wynagrodzenie w formie honorarium za przeniesienie autorskich praw majątkowych na zleceniodawcę.

Po otrzymaniu wynagrodzenia, honorarium prawa autorskie przenoszone są na zleceniodawcę.

Wszystkie wykonane przez Panią prace mają charakter twórczy, charakteryzują się wysokim stopniem zindywidualizowania obiektów zabytkowych jak i niepowtarzalności konserwacji.

W każdym obiekcie koncepcja artystyczna, konserwatorska i technologiczna jest inna i dlatego jest własnością intelektualną oraz artystyczną wykonawcy.

Program prac konserwatorskich oparty jest na badaniach konserwatorskich i wraz z dokumentacją po konserwatorską jest dokumentem chronionym prawami autorskimi.

Nie wykonuje Pani usług o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy.

Pani wątpliwości dotyczą zwolnienia od podatku VAT wykonywanych w ramach działalności gospodarczej usług w zakresie konserwacji zabytków.

Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości wskazać należy, że ustawodawca w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy, wymienił usługi indywidualnych twórców i artystów wykonawców, odsyłając w celu zdefiniowania tych pojęć do ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24), zwanej dalej ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

W myśl art. 8 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku - właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

Na podstawie art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną.

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka.

Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy:

1) stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy),

2) stanowić przejaw działalności twórczej,

3) mieć indywidualny charakter.

Tak sformułowana treść przepisów określających zwolnienie od podatku od towarów i usług, gdzie szczególnie akcentowana jest „indywidualność twórców i artystów wykonawców”, w zestawieniu z brzmieniem przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych pozwala stwierdzić, iż intencją ustawodawcy podatkowego było objęcie zwolnieniem wyłącznie takich usług kulturalnych, które świadczone są przez twórców, artystów wykonawców, z uwzględnieniem ich szczególnych relacji z dziełem, utworem.

Zgodnie z ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych wyróżnia się dwa rodzaje praw:

· autorskie prawa osobiste,

· autorskie prawa majątkowe.

Przepisy dotyczące praw osobistych zostały uregulowane w rozdziale trzecim ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Na podstawie art. 16 ust. 1-5 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, autorskie prawa osobiste chronią nieograniczoną w czasie i niepodlegającą zrzeczeniu się lub zbyciu więź twórcy z utworem, a w szczególności prawo do:

1) autorstwa utworu;

2) oznaczenia utworu swoim nazwiskiem lub pseudonimem albo do udostępniania go anonimowo;

3) nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego rzetelnego wykorzystania;

4) decydowania o pierwszym udostępnieniu utworu publiczności;

5) nadzoru nad sposobem korzystania z utworu.

Autorskie prawa osobiste chronią więź twórcy z utworem i są z nim w sposób trwały związane. Są one bezterminowe oraz niezbywalne.

Niezbywalność praw osobistych oznacza, że nie da się takiego prawa sprzedać, ani przekazać innej osobie.

W myśl art. 17 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu.

Zatem, prawa te chronią godność twórcy, która wyraża się w jego intelektualnym związku z dziełem.

Natomiast, autorskie prawo majątkowe to uprawnienie o charakterze majątkowym, które zostało ukształtowane na wzór prawa własności. Twórca ma wyłączne uprawnienie do korzystania z dzieła lub rozporządzania nim.

Autorskie prawa majątkowe, w przeciwieństwie do osobistych są zbywalne. Wynika to z art. 41 ust. 1 pkt 1-2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

1) autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy;

2) nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.

W świetle powyższego, autorskie prawo majątkowe obejmuje wyłącznie prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu.

Majątkowe prawa autorskie są przedmiotem obrotu w postaci umów zbycia tych praw lub umów licencyjnych. Po przeniesieniu majątkowych praw autorskich do utworu, prawa te przechodzą całkowicie na nabywcę.

Zatem, w chwili powstania gotowego utworu, rodzą się prawa autorskie przysługujące osobie, która taki utwór stworzyła. Autor staje się właścicielem dzieła i może z nim robić, co tylko zechce. Posiada do niego prawa dwojakiego rodzaju – osobiste i majątkowe. Podsumowując – autor ma prawo podpisać dzieło swoim nazwiskiem (prawo autorskie osobiste) oraz na nim zarabiać (prawo autorskie majątkowe). To pierwsze prawo jest niezbywalne, tym drugim może się podzielić całkowicie lub w części.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Współtwórcom przysługuje prawo autorskie wspólnie. Domniemywa się, że wielkości udziałów są równe. Każdy ze współtwórców może żądać określenia wielkości udziałów przez sąd, na podstawie wkładów pracy twórczej.

Zgodnie z art. 11 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Autorskie prawa majątkowe do utworu zbiorowego, w szczególności do encyklopedii lub publikacji periodycznej, przysługują producentowi lub wydawcy, a do poszczególnych części mających samodzielne znaczenie - ich twórcom. Domniemywa się, że producentowi lub wydawcy przysługuje prawo do tytułu.

Tak więc, odwołując się do pojęcia „twórcy” w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wskazać należy, że twórcą w rozumieniu ww. ustawy jest nie tylko jedyny twórca utworu, ale również osoby, które są współtwórcami stworzonego dzieła. Zgodnie z przywołanym wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, współtwórcom przysługuje prawo autorskie wspólnie. Domniemywa się, że wielkości udziałów są równe. Utwór powstały w rezultacie współtwórczości jest zatem przedmiotem wspólnego prawa autorskiego niezależnie od tego, czy dają się w nim wyróżnić części stworzone przez poszczególnych twórców. Wykładnia systemowa zewnętrzna, oparta na zapisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych prowadzi do wniosku, że twórcą jest osoba fizyczna, która wykonała dany utwór sama lub z udziałem innych współtwórców.

Okoliczności sprawy wskazują, że świadczy Pani specjalistyczne usługi w zakresie konserwacji zabytków. Świadczone usługi mają charakter twórczy o indywidualnym charakterze, a w związku z ich świadczeniem występuje Pani jako twórca konkretnego utworu. Ponadto, za świadczone usługi otrzymuje Pani należne honorarium, po którym przenosi Pani prawa autorskie na zleceniodawcę. Nie wykonuje Pani usług o których mowa w art. 43 ust. 19 ustawy.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy stwierdzić należy, że w analizowanym przypadku wykonywane przez Panią w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usługi w zakresie konserwacji zabytków podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy.

Podsumowując, stwierdzam, że usługi konserwacji zabytków, wykonywane przez Panią w ramach działalności gospodarczej podlegają zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b) ustawy.

Tym samym Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.