0112-KDIL1-2.4012.398.2026.5.MR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 10 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup energii elektrycznej wystawionych przez Dostawcę w sytuacji gdy faktury te nie zawierają Pani numeru NIP.

Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 13 września 2026 r. (wpływ 13 września 2026 r.) oraz pismem z 13 września 2026 r. (wpływ 1 października 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Nie prowadzi działalności gospodarczej a wynajem lokali opodatkowuje ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. W ramach zawartych umów najmu zużywana jest energia elektryczna dostarczana przez zewnętrznego dostawcę (dalej: Dostawca). Dostawca energii elektrycznej wystawia faktury dokumentujące zużycie energii elektrycznej. Na fakturze tej widnieją poprawne dane imię i nazwisko oraz adres Wnioskodawcy, jednak z przyczyn technicznych dostawca odmówił/nie umieścił na niej numeru NIP Wnioskodawcy. (Faktura zawiera dane jak dla osoby fizycznej i zawiera błąd formalny w postaci pominięcia NIP). Zakupiona energia elektryczna jest w całości wykorzystywana przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT (do dalszego refakturowania na rzecz najemców na podstawie odrębnych umów). Wnioskodawca obciąża faktycznego odbiorcę kosztami zużytej energii elektrycznej w oparciu o wystawiane przez siebie faktury (refaktury), stosując stawkę VAT właściwą dla dostawy energii elektrycznej, bez doliczania marży. W związku z powyższym Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Dostawcę (pomimo braku numeru NIP Wnioskodawcy na tych dokumentach).

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Najemcy zobowiązani są do ponoszenia kosztów związanych z zużytą energią elektryczną – w umowach najmu widnieje zapis cytuję: „Niezależnie od czynszu najmu Najemca zobowiązany jest ponosić wszelkie koszty, związane z eksploatacją przedmiotu najmu, w szczególności opłaty z tytułu zużycia ciepła, energii elektrycznej, wody i ścieków oraz wywozu nieczystości stałych”.

Na budynku zamontowany jest licznik główny energii elektrycznej, który wskazuje zużycie energii elektrycznej dla całego budynku. W poszczególnych lokalach zamontowane są podliczniki energii elektrycznej. W oparciu o fakturę VAT wystawioną przez dostawcę energii elektrycznej (…) oraz wskazania zainstalowanych w przedmiocie najmu podliczników Wnioskodawca obciąża najemców za zużytą energię elektryczną. Zapis w umowie brzmi: „Opłaty za zużycie energii elektrycznej będą przez Najemcę uiszczane na podstawie refaktury, wystawianej przez Wynajmującego w oparciu o fakturę VAT wystawioną przez dostawcę energii elektrycznej oraz wskazania zainstalowanych w przedmiocie najmu podliczników”.

Różnice wskazań między licznikiem głównym a podlicznikami energii elektrycznej (niedopłaty) Wnioskodawca pokrywa osobiście gdyż jest to energia elektryczna zużyta na oświetlenie części wspólnych budynku, tj. korytarzy, klatki schodowej, wc, oświetlenia zewnętrznego. W związku z tym nadpłaty nie występują.

Wynajmowane lokale mają charakter lokali użytkowych.

Usługi wynajmu lokali użytkowych są usługami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Umowy najmu zawarte z najemcami lokali użytkowych przewidują odrębne od czynszu rozliczenie kosztów zużycia energii elektrycznej. W umowach najmu widnieje zapis: „Niezależnie od czynszu najmu Najemca zobowiązany jest ponosić wszelkie koszty związane z eksploatacją przedmiotu najmu, w szczególności opłaty z tytułu zużycia ciepła, energii elektrycznej, wody i ścieków oraz wywozu nieczystości stałych”.

Najemcy mają wpływ na zużycie energii elektrycznej, gdyż w lokalach zamontowane są podliczniki, które wskazują zużywaną przez nich energię elektryczną. W oparciu o nie Wnioskodawca rozlicza energię elektryczną i obciąża kosztami zużycia poszczególnych najemców zgodnie z ww. złożonymi wyjaśnieniami.

Każdy lokal jest wyposażony w podlicznik energii elektrycznej, który wskazuje wartość zużycia tej energii przez najemcę w lokalu.

Ustalona w umowach wysokość czynszu jest kwotą stałą, podlegającą jedynie waloryzacji 1 raz w roku o wskaźnik wzrostu inflacji publikowany przez Prezesa GUS i nie zależy w żaden sposób od wysokości zużycia energii elektrycznej przez najemców.

Najemcy nie mają możliwości samodzielnego wyboru dostawcy energii elektrycznej, bo posiadają w lokalu podliczniki a umowa główna zawarta na licznik główny zawarta jest między Wnioskodawcą (właścicielem) a (...) (dostawcą).

30 grudnia 2025 r. Wnioskodawca zawarł umowę z (…) o świadczenie usługi kompleksowej (energia elektryczna). W umowie tej wskazano dane osobowe Wnioskodawcy wraz z numerem PESEL. Wskazano w niej charakter lokalu – obiekt niemieszkalny ze wskazanym adresem, mocą umowną oraz grupą taryfową C11 (grupa taryfowa dla odbiorców biznesowych). Przy podpisywaniu umowy Wnioskodawca uzyskał też zapewnienie od przedstawiciela (…), że na fakturach za energię elektryczną będzie widniał nr NIP Wnioskodawcy, dzięki czemu będzie mógł dokonywać w ww. sposób refaktury na najemców z tytułu energii elektrycznej w wynajmowanych przez nich lokalach. Pierwsze faktury z (…) Wnioskodawca otrzymał dopiero 12 czerwca 2026 r. Wtedy na fakturze Wnioskodawca zauważył brak wpisanego nr NIP Wnioskodawcy co w konsekwencji uniemożliwiło Wnioskodawcy odliczenie podatku od towarów i usług od faktur, w których Wnioskodawca obciążał najemców z tytułu zużycia energii elektrycznej w wynajmowanych przez nich lokalach.

Wnioskodawca podjął więc kilka prób dopisania numeru NIP do umowy podczas wizyt w BOK (…) w dniach 17 czerwca 2026 r.; 14 lipca 2026 r.; 17 lipca 2026 r. oraz 11 sierpnia 2026 r. wykazując, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, jednak jest czynnym płatnikiem podatku od towarów i usług (Wnioskodawca przedłożył wydruk z wykazu podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT…). Jednak przedstawiciel (…) odmówił Wnioskodawcy kilkukrotnie zmiany umowy z dopisaniem numeru NIP twierdząc, że wewnętrzny system informatyczny (...) nie przewiduje takiej możliwości oraz dokonania korekt faktur z dopiskiem nr NIP. W tej sprawie złożone zostały również reklamacje w BOK i na infolinii (…).

Na fakturze dokumentującej zużycie energii elektrycznej znajduje się informacja: imię i nazwisko, adres Wnioskodawcy; rozliczenie dla miejsca poboru energii: 1. lokal użytkowy, ulica, miasto, Kod PPE, Nr kontrahenta (obiorcy), taryfa C11 (grupa taryfowa dla odbiorców biznesowych).

Pytanie

Czy Wnioskodawca (czynny podatnik VAT) ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup energii elektrycznej wystawionych przez Dostawcę, w sytuacji gdy faktury te nie zawierają numeru NIP Wnioskodawcy, pod warunkiem, że zakup ten wiąże się z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT i refakturowany jest na najemców?

Pani stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że pomimo braku numeru NIP na fakturze pierwotnej wystawionej przez Dostawcę energii, przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego. Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną organów podatkowych oraz zasadą neutralności VAT, brak numeru NIP nabywcy na fakturze jest uchybieniem o charakterze formalnym. Jeżeli faktura odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze (zakup prądu miał miejsce, towary/usługi zostały dostarczone – zrefakturowane na najemców) oraz jest wykorzystywana do działalności opodatkowanej podatnika, błąd ten nie pozbawia prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik, w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Z przedstawionych okoliczności wynika, że jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wynajmuje Pani lokale użytkowe, co stanowi czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Umowy najmu zawarte z najemcami lokali użytkowych przewidują odrębne od czynszu rozliczenie kosztów zużycia energii elektrycznej. Na budynku zamontowany jest licznik główny energii elektrycznej, który wskazuje zużycie energii elektrycznej dla całego budynku. W poszczególnych lokalach zamontowane są podliczniki energii elektrycznej, które wskazują wartość zużycia tej energii przez najemcę w lokalu. W oparciu o fakturę VAT wystawioną przez dostawcę energii elektrycznej (...) oraz wskazania zainstalowanych w przedmiocie najmu podliczników obciąża Pani najemców za zużytą energię elektryczną w oparciu o wystawiane przez siebie faktury (refaktury), stosując stawkę VAT właściwą dla dostawy energii elektrycznej, bez doliczania marży. Zgodnie z zapisem zawartym w umowie najmu opłaty za zużycie energii elektrycznej będą przez Najemcę uiszczane na podstawie ww. refaktury wystawianej przez Panią. Różnice wskazań między licznikiem głównym a podlicznikami energii elektrycznej (niedopłaty) pokrywa Pani osobiście, gdyż jest to energia elektryczna zużyta na oświetlenie części wspólnych budynku, tj. korytarzy, klatki schodowej, wc, oświetlenia zewnętrznego. W związku z tym nadpłaty nie występują. Najemcy mają wpływ na zużycie energii elektrycznej, gdyż w lokalach zamontowane są podliczniki, które wskazują zużywaną przez nich energię elektryczną. Najemcy nie mają możliwości samodzielnego wyboru dostawcy energii elektrycznej. 30 grudnia 2025 r. zawarła Pani umowę z (...) o świadczenie usługi kompleksowej (energia elektryczna). W umowie tej wskazano Pani dane osobowe wraz z numerem PESEL, wskazano w niej charakter lokalu – obiekt niemieszkalny ze wskazanym adresem, mocą umowną oraz grupą taryfową C11 (grupa taryfowa dla odbiorców biznesowych). Przy podpisywaniu umowy uzyskała Pani zapewnienie, że na fakturach za energię elektryczną będzie widniał Pani numer NIP. Pierwsze faktury z (...) otrzymała Pani 12 czerwca 2026 r. i zauważyła Pani brak wpisanego numeru NIP. Jak Pani wskazuje zakupiona energia elektryczna jest w całości wykorzystywana przez Panią do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT (do dalszego refakturowania na rzecz najemców na podstawie odrębnych umów). Zamierza dokonać Pani odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Dostawcę (pomimo braku Pani numeru NIP na tych dokumentach).

Pani wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup energii elektrycznej wystawionych przez Dostawcę w sytuacji gdy faktury te nie zawierają Pani numeru NIP.

Odnosząc się do Pani wątpliwości wskazać należy, że aby podatnik mógł dokonać chociażby częściowego odliczenia podatku VAT powinien posiadać fakturę zakupu, z której jasno będzie wynikało, że to właśnie on jest nabywcą towaru lub usługi. W przypadku gdy podatnik prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na fakturze powinno znaleźć się jego imię i nazwisko, adres oraz numer NIP. Ponadto dokument powinien zawierać wszystkie niezbędne dane wymagane ustawą.

Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Jak stanowi art. 106e ust. 1 ustawy, faktura powinna zawierać:

Z ww. uregulowań wynika, że podatnik dokonujący sprzedaży na rzecz innego podatnika lub też otrzymujący od innego podatnika zaliczki na poczet przyszłej sprzedaży – ma obowiązek wystawienia faktury dokumentującej tę sprzedaż. Wystawiona faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i podatnika (nabywcy), ich adresy oraz numery NIP. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien wynikać z zawartej umowy. Wskazania wymaga, że to nabywca podaje swoje dane sprzedawcy aktualne dla danej transakcji.

Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Podkreślenia wymaga, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Zatem to na stronach transakcji spoczywa odpowiedzialność za podanie prawidłowych danych kontrahentowi. Dane te posiadają szczególne znaczenie w przypadku nabywania przez podatnika VAT towarów i usług dla celów działalności gospodarczej, która wymaga konieczności wykazania związku z czynnościami opodatkowanymi. Zatem to podatnik zobowiązany jest udowodnić (posiadać wystarczający dowód) na występowanie związku nabytych towarów i usług z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z treścią art. 178 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „dyrektywą 2006/112/WE”:

Zatem, na gruncie podatku od towarów i usług istotne jest posiadanie faktur dokumentujących nabycie towarów i usług. Faktury te są bowiem dokumentami źródłowymi potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze, na podstawie których podatnik podatku VAT odlicza podatek naliczony.

Trzeba również mieć na uwadze, że faktura dokumentująca dokonanie dostawy towarów/świadczenia usług pełni funkcję kontrolną (umożliwia bowiem administracji podatkowej realizację czynności kontrolnych i weryfikację poprawności zadeklarowanej przez podatnika sprzedaży), ale z perspektywy podatnika najistotniejszą funkcją faktury jest zapewnienie neutralności opodatkowania poprzez umożliwienie odliczenia podatku naliczonego na poprzednim etapie obrotu od podatku należnego. Faktura jest niejako „nośnikiem” podatku naliczonego, w związku z czym zasadniczo realizacja prawa do odliczenia podatku naliczonego nie może obyć się bez faktury. Wynika to wprost z treści cyt. wyżej art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy.

Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują, tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Dane zawarte na fakturze muszą przede wszystkim umożliwiać jednoznaczną identyfikację stron transakcji gospodarczej, zarówno po stronie nabywcy, jak i sprzedawcy. Chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwości identyfikacji nabywcy na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.

Brak NIP-u nabywcy przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

Jak wskazano powyżej, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. W art. 88 ustawy wymienione są enumeratywnie przypadki, w których podatnik zostaje pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wśród nich nie ma jednak opisanej przez Panią nieprawidłowości – braku NIP nabywcy – jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Zatem brak numeru NIP na fakturze nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT. Prawo do odliczenia z faktur, na których nie ma numeru NIP przysługuje, o ile na podstawie danych zawartych w ww. fakturach możliwe jest zidentyfikowanie nabywcy.

Jak wynika z przedstawionych okoliczności wynajmuje Pani lokale użytkowe oraz refakturuje odrębnie od czynszu koszty zużycia energii elektrycznej w oparciu o fakturę VAT wystawioną przez dostawcę energii elektrycznej (...) oraz wskazania zainstalowanych podliczników, bez doliczania marży. 30 grudnia 2025 r. zawarła Pani umowę z (...) o świadczenie usługi kompleksowej (energia elektryczna). W umowie tej wskazano Pani dane osobowe wraz z numerem PESEL., wskazano w niej charakter lokalu – obiekt niemieszkalny ze wskazanym adresem, mocą umowną oraz grupą taryfową C11 (grupa taryfowa dla odbiorców biznesowych). Pierwsze faktury z (...) otrzymała Pani 12 czerwca 2026 r. i zauważyła Pani brak wpisanego numeru NIP. Jak Pani wskazuje zakupiona energia elektryczna jest w całości wykorzystywana przez Panią do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. do dalszego refakturowania na rzecz najemców na podstawie odrębnych umów.

Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz treści powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że mimo braku Pani numeru NIP na fakturze wystawionej przez Dostawcę przysługuje/będzie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego z tak wystawionych faktur.

Jest Pani zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz jak Pani wskazała zakupiona energia elektryczna jest w całości wykorzystywana przez Panią do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT – do dalszego refakturowania na rzecz najemców na podstawie odrębnych umów. Zatem przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy warunkujące prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego są/będą spełnione.

Podsumowując stwierdzam, że ma/będzie miała Pani (czynny podatnik VAT) prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup energii elektrycznej wystawionych przez Dostawcę, w sytuacji gdy faktury te nie zawierają/nie będą zawierały Pani numeru NIP, pod warunkiem, że zakup ten wiąże się z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT.

Tym samym Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·         stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

·         zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym oraz zdarzeniem przyszłym. Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie informuję, iż z uwagi na wycofanie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 dotyczącego podatku od towarów i usług oraz zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wydano postanowienie o umorzeniu postepowania.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.