0112-KDIL1-2.4012.389.2026.1.NF

Interpretacja indywidualna2026-10-06Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Ustalenie, że planowany aport Działu Inwestycji należy uznać za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa i w konsekwencji aport ten będzie wyłączony z opodatkowania podatkiem VAT.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 5 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, że planowany aport Działu Inwestycji należy uznać za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy i w konsekwencji aport będzie wyłączony z opodatkowania podatkiem VAT.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie indywidualnej działalności gospodarczej na terytorium Polski oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Polski. Wnioskodawca opłaca podatek dochodowy od osób fizycznych na podstawie art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Działalność Wnioskodawcy została założona w roku 1998. W przeszłości jego głównym przedmiotem działalności były roboty związane z budową linii telekomunikacyjnych i elektroenergetycznych. Obecnie działalność koncentruje się na realizacji projektów budowalnych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych (dalej jako: „Dział Inwestycji”) oraz działalnością związaną z kupnem i sprzedażą nieruchomości na własny rachunek, wynajmem i zarządzeniem nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi oraz pośrednictwem w obrocie nieruchomościami (dalej jako: „Dział Nieruchomości”).

Dział Inwestycji oraz Dział Nieruchomości tworzą wykorzystywany w działalności gospodarczej Wnioskodawcy zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych (dalej jako: „Przedsiębiorstwo”), na który składają się:

1)  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa przedsiębiorstwa);

2)  nieruchomości;

3)  należności i zobowiązania;

4)  prawa i obowiązki umów z kontrahentami;

5)  środki pieniężne;

6)  prawa wynikające z umów z pracownikami;

7)  dokumentacja pracownicza;

8)  prawa własności składników majątku będących własnością Wnioskodawcy, w tym ruchomości oraz wyposażenie;

9)  tajemnice przedsiębiorstwa, know-how;

10)  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Powyższe wyliczenie nie ma charakteru wyczerpującego i może obejmować również inne składniki przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Dział Inwestycji jest obecnie w trakcie realizacji inwestycji (...). Inwestycja polega na budowie dwunastu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie wolnostojącej. Inwestycja jest realizowana na nieruchomości gruntowej, która stanowi własność Wnioskodawcy, nabytej w celu realizacji inwestycji w roku 2019 na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego.

Do momentu złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca przeprowadził samodzielnie bądź z wykorzystaniem wykonawców m.in. następujące działania:

1) zakup działek, na których realizowana jest inwestycja;

2) przygotowanie harmonogramu rzeczowego Inwestycji;

3) sporządzenie mapy do celów projektowych;

4) wykonanie opinii geotechnicznej;

5) wytyczenie budynków, przyłączy, sieci wodociągowej, kanalizacyjnej i teletechnicznej;

6) zawarcie umów na wykonanie przyłączy oraz uiszczenie opłat za przyłączenie do sieci dystrybucyjnej;

7) przygotowanie projektu architektoniczno-budowlanego;

8) uzyskanie pozwolenia na budowę;

9) przygotowanie placu budowy;

10) rozpoczęcie prac budowalnych (obecnie we wszystkich budnikach wykonano, fundamenty, kanalizację, postawiono budynki do stanu surowego, wykonano pokrycia dachowe, zainstalowano stolarkę okienną, wykonano instalację elektryczną i okablowanie oraz tynki wewnętrzne).

Budowa jednego z budynków jeszcze się nie rozpoczęła (nie zostały wzniesione fundamenty), co wynika z tego, że budynek koliduje z istniejącym rowem melioracyjnym, który jest aktualnie w trakcie przebudowy zgodnie z decyzją wodnoprawną.

Ponadto w części budynków zostały już wykonane, są rozpoczęte lub planowane jest podjęcie w ramach inwestycji takich działań jak:

1)  wykonanie instalacji sanitarnych (wod-kan, gaz, CO, kotłownia, oraz ocieplić budynki styropianem);

2)  wykonanie instalacji rekuperacji;

3)  wykonanie posadzek;

4)  montaż bram garażowych i drzwi zewnętrznych;

5)  wykonanie elewacji;

6)  wykończenie instalacji elektrycznej oraz wykonanie białego montażu oraz podłączenie WLZ;

7)  ocieplenie poddaszy, garaży, sufitów, schodów na strychy;

8)  przebudowę rowu zgodnie z operatem wodnoprawnym;

9)  zagospodarowanie terenu (obejmujące wykonanie ogrodzeń, furtek, bram wjazdowych, tarasów, opasek, śmietników, drogi wewnętrznej oraz oświetlenia terenu);

10)  uzyskanie pozwoleń na użytkowanie;

11)  działania marketingowe i sprzedaż nieruchomości.

W ramach działalności Wnioskodawcy dokonano wyodrębnienia Działu Inwestycji w obecnej strukturze Przedsiębiorstwa prowadzonego przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca podjął decyzję, na mocy której w strukturze Przedsiębiorstwa wyodrębniono Dział Inwestycji oraz Dział Nieruchomości.

Dla Działu Inwestycji prowadzona jest odrębna dokumentacja (w szczególności umowy z projektantami i wykonawcami, decyzje administracyjne, pozwolenia, projekty budowlane, dokumentacja techniczna), która nie jest wspólna z Działem Nieruchomości. Przygotowano również szczegółowy harmonogram rzeczowo finansowy realizacji inwestycji.

Niezależnie od formalnego wyodrębnienia, Dział Inwestycji jest również faktycznie odrębny od pozostałej działalności Wnioskodawcy. Inwestycja charakteryzuje się własnym, zamkniętym cyklem realizacyjnym – od nabycia gruntu, poprzez proces inwestycyjno-budowlany, aż do sprzedaży budynków. Realizuje ona określony, samodzielny cel gospodarczy, polegający na wytworzeniu i sprzedaży nieruchomości, który jest niezależny od innych aktywności Przedsiębiorstwa.

Inwestycja jest nakierowana na uzyskanie zwrotu finansowego po jej ukończeniu i nie jest powiązana z innymi obszarami działalności Przedsiębiorstwa, w ramach których osiąga ona bieżące przychody operacyjne (np. z tytułu usług budowalnych czy usług w zakresie najmu i dzierżawy nieruchomości.

Koszty oraz posiadane aktywa i zobowiązania związane z działalnością Działu Inwestycji i realizowaną inwestycją wyodrębniono w ten sposób, że w systemie finansowo-księgowym prowadzonym dla Wnioskodawcy jest możliwe wskazanie i przypisanie kosztów, zobowiązań i aktywów które dotyczą Działu Inwestycji. Dodatkowo, dla Działu Inwestycji utworzono specjalne subkonto na głównym rachunku bankowym w celu gromadzenia tam środków pieniężnych związanych z realizacją inwestycji oraz wykonywania za jego pośrednictwem płatności związanych z tą inwestycją. Pozyskano również finansowanie zewnętrzne w postaci pożyczek od podmiotów powiązanych, które zostały lub mają zostać przeznaczone wyłącznie na realizację inwestycji. W efekcie możliwe jest sporządzenie przez Wnioskodawcę zestawienia aktywów i pasywów przypisanych do Działu Inwestycji, jak również określenie jego sytuacji finansowej niezależnie od pozostałej działalności Wnioskodawcy.

Wewnętrzne analizy Wnioskodawcy wykazały, że prowadzona w obecnej strukturze działalność gospodarcza nie jest najkorzystniejsza pod względem biznesowym. Dodatkowo Wnioskodawca dąży do uporządkowania struktury biznesowej w ramach której prowadzi działalność w celu ułatwienia mu kontroli nad zgromadzonym majątkiem a także ograniczenie ryzyk związanych z działalnością prowadzoną przez Dział Inwestycji. Wnioskodawca zamierza dokonać w drodze aportu wniesienia Działu Inwestycji do istniejącej lub nowo zawiązanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Spółka”).

Przeniesienie, o którym mowa powyżej zostanie dokonane w drodze aportu, w skład którego wejdzie cały zespół składników materialnych i niematerialnych składających się na Dział Inwestycji, w szczególności:

1)  prawo własności nieruchomości gruntowej, na której realizowana jest inwestycja oraz wszelkie dokumenty związane z nieruchomością;

2)  autorskie prawa majątkowego do projektu architektoniczno-budowlanego;

3)  dokumentacja techniczna związana z inwestycją;

4)  warunki techniczne przyłączenia do sieci;

5)  harmonogramy rzeczowe dla inwestycji;

6)  mapa do celów projektowych;

7)  opinia geotechniczna;

8)  dokumentacja księgowa i finansowa;

9)  środki zgromadzone na specjalnym subkoncie na głównym rachunku bankowym założonym dla Działu Inwestycji.

W ramach aportu strony zobowiążą się również do przeniesienia na rzecz Spółki praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnych oraz umów, które zostały wydane lub zawarte przez Wnioskodawcę, a które ściśle związane są z Działalnością Inwestycją. W szczególności będą to:

1)  prawomocna decyzja o pozwoleniu na budowę,

2)  umowy na wykonania przyłączy,

3)  umowy z podwykonawcami,

4)  umowa z pracownikiem,

5)  umowy pożyczek zaciągniętych w celu realizacji inwestycji.

Wnioskodawca zaznacza, że wyliczenie składników materialnych i niematerialnych składających się na Dział Inwestycji nie ma jednak charakteru wyczerpującego i może obejmować również inne składniki przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Po aporcie Spółka wystąpi do właściwego organu z wnioskiem o przeniesienie na jej rzecz praw i obowiązków wynikających z odpowiednich decyzji administracyjnych, zwłaszcza z decyzji pozwolenie na budowę. Wnioskodawca jako strona postępowania w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na budowę będzie współdziałać ze Spółką w celu ich przeniesienia. Ponadto, w zależności od stopnia zaawansowania inwestycji w momencie wystąpienia zdarzenia przyszłego, w analogiczny sposób zostaną przeniesione na Spółkę prawa i obowiązki wynikające z innych umów, w tym z umów o roboty budowlane oraz umów dotyczących finansowania.

Wnioskodawca wskazuje, że w chwili obecnej Działalność Inwestycyjna jest realizowana przy pomocy jednego pracownika Wnioskodawcy i w głównej mierze opiera się na podwykonawcach, którzy realizują zasadnicze prace budowlane oraz specjalistyczne czynności związane z realizacją inwestycji. Zaangażowanie pracownika Wnioskodawcy ma charakter pomocniczy i organizacyjny. Niemniej zakłada się, że w następstwie aportu Działu Inwestycji dojdzie do przejścia pracownika w ramach przejścia zakładu pracy lub jego części na nowego pracodawcę w myśl art. 231 Kodeksu pracy.

Po nabyciu wyżej wymienionych składników majątkowych w ramach aportu, Spółka będzie kontynuowała inwestycję w niezmienionym kształcie, w oparciu o nabyty zespół składników materialnych i niematerialnych, zgodnie z pierwotnymi założeniami oraz w oparciu o nabyty projekt i dokumentację. Zespół składników materialnych i niematerialnych będący przedmiotem aportu będzie umożliwiał Spółce samodzielne prowadzenie działalności w zakresie realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego, a ostatecznie umożliwi Spółce zrealizowanie inwestycji.

Spółka będzie wykonywać dalsze, niezbędne czynności wynikające z przedsięwzięcia deweloperskiego, wymagane do osiągnięcia rezultatu w postaci wybudowania budynków i doprowadzenia go do stanu, w ramach którego powstaną domy jednorodzinne stanowiące ostateczny przedmiot sprzedaży. Spółka zorganizuje i zrealizuje dalszy proces budowy w ramach inwestycji, przy czym inwestycja będzie realizowana zgodnie z pierwotnymi założeniami i w oparciu o projekt budowlano-architektoniczny, do którego Spółka nabędzie prawa w ramach aportu. Spółka będzie również zawierać dalsze umowy w tym z wykonawcami czy o finansowanie na analogicznych zasadach na jakich dotychczas robił to Wnioskodawca.

Po zakończeniu robót budowlanych Spółka wystąpi o uzyskanie decyzji o pozwolenie na użytkowanie poszczególnych domów. Spółka zajmie się także komercjalizacją inwestycji, tj. zorganizowaniem procesu sprzedaży i zawarciem właściwych umów sprzedaży z nabywcami.

Na ten moment szacuje się, że zakończenie inwestycji nastąpi na przełomie roku 2026 i 2027.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz postanowieniami umownymi, przeniesienia praw i obowiązków wynikających z określonych umów, jak również przeniesienie wierzytelności lub zobowiązań, może wymagać zgody drugiej strony danej umowy lub też wierzyciela/dłużnika. Dlatego też, poszczególne umowy, wierzytelności i zobowiązania zostaną przeniesione na Spółkę w ramach Działu Inwestycji przy założeniu, że przepisy prawa i umowy będą pozwalały na ich przeniesienie oraz że kontrahent udzieli wymaganej prawem lub umową zgody na takie przeniesienie.

Spółka przyjmie dla celów podatkowych składniki majątku wchodzące w skład Działu Inwestycji w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych podmiotu wnoszącego ten wkład, tj. z ksiąg Wnioskodawcy i będzie kontynuować działalność gospodarczą z wykorzystaniem przedmiotu wkładu.

Pytanie

Czy planowany aport Działu Inwestycji należy uznać za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej jako: „ZCP”) w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako: „Ustawa o VAT”) i w konsekwencji aport do Spółki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego planowany aport Działu Inwestycji należy uznać za zbycie ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT i w konsekwencji aport do Spółki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Uzasadnienie Pana stanowiska w sprawie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Ustawodawca wprowadził wyłączenia ze stosowania przepisów Ustawy o VAT.

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT). W efekcie zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, nawet jeżeli transakcja ta wypełniałaby definicję odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju lub odpłatnego świadczenia usług.

Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa została określona w słowniczku ustawowym (art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT). Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zgodnie z przytoczonymi przepisami wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci Działu Inwestycji do Spółki nie będzie przedmiotem opodatkowania VAT, jeżeli przedmiot wkładu będzie spełniał łącznie kryteria właściwe dla uznania go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, to znaczy:

·      stanowić będzie zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań),

·      będzie organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

·      będzie przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych,

·      mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.

Zatem oceniając kwalifikację aportu na gruncie podatku VAT, należy w pierwszej kolejności dokonać oceny czy przedmiot wkładu niepieniężnego do Spółki stanowi ZCP.

Pierwszym kryterium charakteryzującym zorganizowaną część przedsiębiorstwa jest istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań. Zbiór składników majątkowych stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa nie może cechować się przypadkowością, lecz pomiędzy poszczególnym składnikami majątkowymi powinny istnieć relacje, które pozwolą na obiektywne uznanie, że stanowią zespół składników.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna się również charakteryzować wyodrębnieniem od reszty przedsiębiorstwa na płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej.

Przesłanka wyodrębnienia na płaszczyźnie organizacyjnej jest spełniona, jeżeli zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze tego przedsiębiorstwa jak na przykład: dział, wydział, oddział. Wyodrębnienie organizacyjne zorganizowanej części przedsiębiorstwa powinno mieć w szczególności odzwierciedlenie w postaci stosowanej decyzji właścicielskiej przedsiębiorcy.

Odrębność finansową zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy rozpatrywać z perspektywy sposobu prowadzenia ewidencji rachunkowej, a nie całkowitej samodzielności finansowej. Kryterium odrębności finansowej jest spełnione, jeżeli na podstawie prowadzonej ewidencji rachunkowej można przyporządkować zorganizowanej części przedsiębiorstwa majątek, przychody, koszty, należności, zobowiązania, a ściślej można przyporządkować je do realizowanych przez nią zadań gospodarczych. W przypadku oceny, czy zostało spełnione kryterium odrębności finansowej, bez znaczenia jest fakt, czy podmiot gospodarczy prowadzi ewidencję rachunkową w postaci ksiąg handlowych, czy podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

W wydawanych interpretacjach podatkowych podkreśla się, że wyodrębnienie finansowe nie oznacza pełnej samodzielności finansowej, lecz sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest odpowiednie przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do wydzielone działalności (przykładowo: interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 marca 2021 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.15.2021.2.MK oraz z 16 sierpnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.327.2021.2.MŻ).

Odrębność funkcjonalna oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa jest przeznaczona do realizacji określonych zadań gospodarczych. Tym samym kryterium odrębności funkcjonalnej powinno być oceniane przez pryzmat zdolności do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Kolejną przesłanką warunkującą istnienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest zdolność do funkcjonowania jako samodzielny i niezależny podmiot gospodarczy. Kryterium to jest spełnione, jeżeli składniki majątkowe przydzielone zorganizowanej części przedsiębiorstwa umożliwią nabywcy pojęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa bez konieczności podjęcia dodatkowych działań i nakładów.

W celu uznania składników majątku przedsiębiorstwa za zorganizowaną część przedsiębiorstwa powyżej omówione kryteria, czyli: istnienie składników majątkowych; wyodrębnienie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne oraz zdolność do prowadzenia samodzielnego przedsiębiorstwa muszą zostać spełnione łącznie. W przeciwnym przypadku przedmiotem wkładu niepieniężnego nie będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Pierwszym z kryteriów jest istnienie składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że wśród elementów składających się na przedmiot wkładu można wyróżnić zarówno składniki materialne, jak i niematerialne. Wśród składników materialnych należy wyróżnić nieruchomości. Z kolei składniki niematerialne stanowią prawa i obowiązki wynikające z umów, prawa i obowiązki wynikające z umów z kontrahentami oraz prawa i obowiązki wynikające z umowy z pracownikiem. Przedmiotem wkładu są także zobowiązania np. z tytułu zaciągniętych umów pożyczek. Wymienione elementy przedmiotu wkładu mają ścisły związek z Działem Inwestycyjnym. W efekcie przedmiot wkładu stanowi zdaniem Wnioskodawcy zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań.

W dalszej kolejności Wnioskodawca ocenia czy przedmiot wkładu spełnia przesłanki do wyodrębnienia na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej.

Kryterium wyodrębnienia organizacyjnego uważa się za spełnione wtedy, gdy przedmiot wkładu stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w całej strukturze przedsiębiorstwa. W przypadku działalności gospodarczej prowadzonej przez osobę fizyczną, inaczej niż w przypadku spółek podlegających obowiązkowemu wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego, nie ma możliwości formalnego wyodrębnienia oddziału czy działu za pomocą stosownego wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Nie oznacza to jednak, że nie jest możliwe spełnienie kryterium wyodrębnienia organizacyjnego.

Odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że Dział Inwestycji został wyodrębniony w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca podjął decyzję o wyodrębnieniu w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa dwóch obszarów działalności, tj. Działu Inwestycji oraz Działu Nieruchomości. Wyodrębnienie to nie ma charakteru wyłącznie deklaratywnego, lecz znajduje odzwierciedlenie w rzeczywistej organizacji prowadzonej działalności. W strukturze przedsiębiorstwa Wnioskodawcy każdy z tych obszarów cechuje się odrębnością, ponieważ każdy realizuje odrębne cele gospodarcze. Jedynym elementem wspólnym dla każdego z obszarów działalności Wnioskodawcy jest fakt, że formalnie funkcjonują one w ramach jednego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

Dział Inwestycji posiada bowiem przypisany zespół składników materialnych i niematerialnych związanych wyłącznie z realizowanym przedsięwzięciem deweloperskim, obejmujący w szczególności nieruchomość gruntową, dokumentację techniczną i projektową, prawa wynikające z decyzji administracyjnych, prawa i obowiązki z umów zawartych z wykonawcami, pracownikiem oraz podmiotami finansującymi inwestycję, a także środki pieniężne zgromadzone na wyodrębnionym subkoncie. Składniki te pozostają ze sobą w ścisłym związku organizacyjnym i służą realizacji jednego, określonego celu gospodarczego, jakim jest ukończenie inwestycji deweloperskiej i sprzedaż wybudowanych budynków.

Takie wydzielenie jest w ocenie Wnioskodawcy wystarczające, a w konsekwencji sprowadza się do tego, że na dzień dokonania aportu Dział Inwestycji charakteryzuje się odrębnością organizacyjną. Zatem, za spełnione należy uznać kryterium wyodrębnienia organizacyjnego.

Kolejnym z kryteriów jest wyodrębnienie finansowe. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy wskazać, że również przesłanka wyodrębnienia finansowego została w niniejszej sprawie spełniona. Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, w systemie finansowo-księgowym prowadzonym przez Wnioskodawcę możliwe jest jednoznaczne przypisanie do Działu Inwestycji kosztów, aktywów oraz zobowiązań związanych z realizowaną inwestycją. Ponadto dla Działu Inwestycji utworzono odrębne subkonto w ramach głównego rachunku bankowego, za pośrednictwem którego gromadzone są środki pieniężne przeznaczone na realizację inwestycji oraz dokonywane są płatności dotyczące wyłącznie tej działalności. Dodatkowo finansowanie inwestycji zostało zapewnione za pomocą pożyczek przeznaczonych wyłącznie na realizację przedsięwzięcia deweloperskiego.

W konsekwencji Wnioskodawca posiada możliwość wyodrębnienia sytuacji majątkowej i finansowej Działu Inwestycji niezależnie od pozostałych obszarów prowadzonej działalności gospodarczej. Możliwe jest bowiem sporządzenie zestawienia aktywów i pasywów przypisanych do Działu Inwestycji, jak również identyfikacja kosztów związanych z realizacją inwestycji oraz źródeł jej finansowania. Okoliczność ta odpowiada utrwalonemu w orzecznictwie i interpretacjach indywidualnych rozumieniu wyodrębnienia finansowego, zgodnie z którym nie jest konieczne prowadzenie odrębnych ksiąg rachunkowych czy posiadanie pełnej samodzielności finansowej, lecz wystarczające jest takie prowadzenie ewidencji, które pozwala na przyporządkowanie składników majątkowych, zobowiązań oraz zdarzeń gospodarczych do wyodrębnionej części przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie funkcjonalne jest spełnione, jeżeli część przedsiębiorstwa będzie miała zdolność i przeznaczenie do samodzielnego realizowania zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że Dział Inwestycji spełnia również przesłankę wyodrębnienia funkcjonalnego. Zespół składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem planowanego aportu został bowiem ukształtowany w taki sposób, aby umożliwiał samodzielną realizację określonego celu gospodarczego, jakim jest kontynuacja przedsięwzięcia deweloperskiego, jego zakończenie oraz sprzedaż wybudowanych nieruchomości.

Przedmiot aportu obejmować będzie wszystkie zasadnicze składniki niezbędne do prowadzenia działalności inwestycyjnej, w szczególności prawo własności nieruchomości gruntowej, dokumentację projektową i techniczną, autorskie prawa majątkowe do projektu architektoniczno- budowlanego, prawa i obowiązki wynikające z decyzji administracyjnych oraz zawartych umów, środki pieniężne zgromadzone na wyodrębnionym subkoncie, a także prawa i obowiązki wynikające z umów z wykonawcami, pracownikiem oraz podmiotami finansującymi inwestycję. Tym samym, przedmiot aportu stanowi zorganizowany zespół wzajemnie powiązanych składników, który służy realizacji jednego, ściśle określonego celu gospodarczego i nie wymaga uzupełnienia o zasadnicze elementy umożliwiające prowadzenie działalności inwestycyjnej.

W konsekwencji należy uznać, że Dział Inwestycji stanowi funkcjonalnie wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych gospodarczych, a tym samym spełnia również przesłankę wyodrębnienia funkcjonalnego, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Ostatnią przesłanką, która powinna zostać spełniona, żeby przedmiot aportu stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jest zdolność do funkcjonowania jako samodzielny i niezależny podmiot gospodarczy. W ocenie Wnioskodawcy

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, po dokonaniu aportu Spółka będzie kontynuowała realizację inwestycji w niezmienionym kształcie, wykorzystując przejęte składniki majątkowe, dokumentację oraz prawa związane z przedsięwzięciem. Spółka będzie prowadziła dalsze prace budowlane, uzyska wymagane decyzje administracyjne oraz dokona sprzedaży wybudowanych nieruchomości zgodnie z pierwotnymi założeniami inwestycji. Oznacza to, że przedmiot aportu posiada potencjalną zdolność do samodzielnego wykonywania przypisanych mu zadań gospodarczych, bez konieczności tworzenia od podstaw nowej struktury organizacyjnej lub wyposażania jej w podstawowe składniki majątkowe.

Powyższe prowadzi również do wniosku, że zespół składników będących przedmiotem aportu posiada – ocenianą obiektywnie – zdolność do funkcjonowania jako niezależny podmiot gospodarczy. Po wniesieniu aportu Spółka będzie bowiem mogła, w oparciu wyłącznie o przejęte składniki materialne i niematerialne, kontynuować działalność prowadzoną dotychczas przez Wnioskodawcę w zakresie przedsięwzięcia deweloperskiego. Okoliczność, że w toku dalszej działalności Spółka będzie zawierać kolejne umowy z wykonawcami, pozyskiwać finansowanie czy podejmować inne czynności związane z realizacją inwestycji, pozostaje bez wpływu na powyższą ocenę. Działania te stanowią bowiem zwykły element prowadzenia działalności gospodarczej i nie świadczą o braku zdolności przenoszonego zespołu składników do samodzielnego funkcjonowania.

W konsekwencji należy uznać, że Dział Inwestycji stanowi funkcjonalnie wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, który posiada zdolność do samodzielnej realizacji przypisanych mu zadań gospodarczych oraz potencjalną zdolność do funkcjonowania jako niezależny podmiot gospodarczy. Tym samym spełniona została również przesłanka zdolności do samodzielnej realizacji przypisanych mu zadań gospodarczych.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, na dzień wniesienia aportu Dział Inwestycji:

1)  stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań),

2)  jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,

3)  jest przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych,

4)  mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.

W efekcie więc należy uznać go za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w świetle przepisów Ustawy o VAT.

Zatem, w ocenie Wnioskodawcy na dzień wniesienia aportu Dział Inwestycji spełni wszystkie kryteria, które pozwolą uznać go za ZCP na gruncie przepisów Ustawy o VAT. W konsekwencji wniesienie Dział Inwestycji w formie wkładu niepieniężnego (aportu) do Spółki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

O poprawności powyższego stanowiska świadczy praktyka interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który w interpretacjach indywidualnych o zbliżonym opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego potwierdza, że inwestycja deweloperska spełnia kryteria uznania jej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Takie stanowisko wyrażono przykładowo w piśmie:

·      z 4 maja 2026 r. nr 0114-KDIP1-1.4012.183.2026.1.ESZ,

·      z 10 października 2025 r. nr 0114-KDIP1-1.4012.700.2025.1.ESZ,

·      z 5 stycznia 2024 r. nr 0114-KDIP1-1.4012.610.2023.4.ESZ.

Mając to na względzie Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie przedstawionego stanowiska w drodze interpretacji indywidualnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263, ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jednocześnie na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

Wskazany wyżej przepis art. 2 pkt 27e ustawy stanowi, że:

Przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

·      istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

·      zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

·      składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

·      zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:

·      zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

·      faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa.

Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie Zita-Modes C-497/01 „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem, czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części, należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od konkretnego przypadku, składnikami materialnymi, które łącznie, stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego jak sprzedaż zapasów produktów”. Z orzeczenia tego wynika ponadto, że – w świetle tej normy Dyrektywy 2006/112/WE Rady – nabywca całości lub części majątku podatnika powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie działać tylko w celu niezwłocznego zlikwidowania danej działalności oraz sprzedaży ewentualnych zapasów.

Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Finanzamt Lüdenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.

O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Obecnie Pana działalność koncentruje się na realizacji projektów budowalnych związanym ze wznoszeniem budynków mieszkalnych (dalej jako: „Dział Inwestycji”) oraz działalnością związaną z kupnem i sprzedażą nieruchomości na własny rachunek, wynajmem i zarządzeniem nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi oraz pośrednictwem w obrocie nieruchomościami (dalej jako: „Dział Nieruchomości”).

Dział Inwestycji oraz Dział Nieruchomości tworzą wykorzystywany w działalności gospodarczej Wnioskodawcy zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych (dalej jako: „Przedsiębiorstwo”). Dział Inwestycji jest obecnie w trakcie realizacji inwestycji w A. Inwestycja polega na budowie dwunastu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie wolnostojącej. Inwestycja jest realizowana na nieruchomości gruntowej, która stanowi Pana własność, nabytej w celu realizacji inwestycji w roku 2019 na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego. Zamierza Pan dokonać w drodze aportu wniesienia Działu Inwestycji do istniejącej lub nowo zawiązanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”).

Pana wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, że planowany aport Działu Inwestycji należy uznać za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy i w konsekwencji aport będzie wyłączony z opodatkowania podatkiem VAT.

Przechodząc do kwestii objętych zakresem zadanego pytania w pierwszej kolejności wskazać należy, że dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala – z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę, itp. – na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny.

Aby mówić o zorganizowanej części przedsiębiorstwa, wydzielenie w ramach przedsiębiorstwa powinno zachodzić łącznie na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej, funkcjonalnej. Ponadto wyodrębnienie to powinno istnieć na moment dokonania danej transakcji, nie zaś po jej dokonaniu. Istotne znaczenie ma ocena, czy ta przenoszona część jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Brak spełnienia jednej z przesłanek wyklucza możliwość uznania, iż mamy do czynienia z dostawą zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Majątek ten powinien stanowić już u spółki dzielonej zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po jego przeniesieniu powinno być możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez spółkę, do której jest wydzielany, bez angażowania przez tę spółkę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowania dodatkowych działań umożliwiających kontynuację tej działalności.

Wskazał Pan, że dokonano wyodrębnienia Działu Inwestycji w obecnej strukturze Przedsiębiorstwa. Podjął Pan decyzję na mocy której w strukturze Przedsiębiorstwa wyodrębniono Dział Inwestycji oraz Dział Nieruchomości. Dla Działu Inwestycji prowadzona jest odrębna dokumentacja (w szczególności umowy z projektantami i wykonawcami, decyzje administracyjne, pozwolenia, projekty budowlane, dokumentacja techniczna), która nie jest wspólna z Działem Nieruchomości. Przygotowano również szczegółowy harmonogram rzeczowo finansowy realizacji inwestycji. Wyjaśnił Pan, że niezależnie od formalnego wyodrębnienia, Dział Inwestycji jest również faktycznie odrębny od pozostałej działalności Wnioskodawcy. Inwestycja charakteryzuje się własnym, zamkniętym cyklem realizacyjnym – od nabycia gruntu, poprzez proces inwestycyjno-budowlany, aż do sprzedaży budynków.

Z przedstawionego opisu wynika, że również kryterium wyodrębnienia finansowego zostanie spełnione. Bowiem wskazał Pan, że koszty oraz posiadane aktywa i zobowiązania związane z działalnością Działu Inwestycji i realizowaną inwestycją wyodrębniono w ten sposób, że w systemie finansowo-księgowym jest możliwe wskazanie i przypisanie kosztów, zobowiązań i aktywów które dotyczą Działu Inwestycji. Dodatkowo, dla Działu Inwestycji utworzono specjalne subkonto na głównym rachunku bankowym w celu gromadzenia tam środków pieniężnych związanych z realizacją inwestycji oraz wykonywania za jego pośrednictwem płatności związanych z tą inwestycją. Pozyskano również finansowanie zewnętrzne w postaci pożyczek od podmiotów powiązanych, które zostały lub mają zostać przeznaczone wyłącznie na realizację inwestycji. W efekcie możliwe jest sporządzenie przez Pana zestawienia aktywów i pasywów przypisanych do Działu Inwestycji, jak również określenie jego sytuacji finansowej niezależnie od pozostałej działalności.

Uwzględniając wszystkie informacje, które podał Pan w treści wniosku, wskazać należy, że przenoszony Dział Inwestycji będzie stanowił funkcjonalnie odrębną całość i będzie obejmował elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej, która zarazem mogłaby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Z wniosku wynika, że Dział Inwestycji realizuje określony, samodzielny cel gospodarczy, polegający na wytworzeniu i sprzedaży nieruchomości, który jest niezależny od innych aktywności Przedsiębiorstwa.

W skład aportu wejdzie cały zespół składników materialnych i niematerialnych składających się na Dział Inwestycji, w szczególności prawo własności nieruchomości gruntowej, na której realizowana jest inwestycja oraz wszelkie dokumenty związane z nieruchomością; autorskie prawa majątkowego do projektu architektoniczno-budowlanego; dokumentacja techniczna związana z inwestycją; warunki techniczne przyłączenia do sieci; harmonogramy rzeczowe dla inwestycji; mapa do celów projektowych; opinia geotechniczna; dokumentacja księgowa i finansowa oraz środki zgromadzone na specjalnym subkoncie na głównym rachunku bankowym założonym dla Działu Inwestycji. W ramach aportu strony zobowiążą się również do przeniesienia na rzecz Spółki praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnych oraz umów, które zostały wydane lub zawarte przez Pana, a które ściśle związane są z Działalnością Inwestycją. W szczególności będą to: prawomocna decyzja o pozwoleniu na budowę, umowy na wykonanie przyłączy, umowy z podwykonawcami, umowa z pracownikiem, umowy pożyczek zaciągniętych w celu realizacji inwestycji. Po aporcie Spółka wystąpi do właściwego organu z wnioskiem o przeniesienie na jej rzecz praw i obowiązków wynikających z odpowiednich decyzji administracyjnych, zwłaszcza z decyzji pozwolenie na budowę. Wnioskodawca jako strona postępowania w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na budowę będzie współdziałać ze Spółką w celu ich przeniesienia. Ponadto, w zależności od stopnia zaawansowania inwestycji w momencie wystąpienia zdarzenia przyszłego, w analogiczny sposób zostaną przeniesione na Spółkę prawa i obowiązki wynikające z innych umów, w tym z umów o roboty budowlane oraz umów dotyczących finansowania.

Co istotne, po nabyciu wyżej wymienionych składników majątkowych w ramach aportu, Spółka będzie kontynuowała inwestycję w niezmienionym kształcie, w oparciu o nabyty zespół składników materialnych i niematerialnych, zgodnie z pierwotnymi założeniami oraz w oparciu o nabyty projekt i dokumentację. Zespół składników materialnych i niematerialnych będący przedmiotem aportu będzie umożliwiał Spółce samodzielne prowadzenie działalności w zakresie realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego, a ostatecznie umożliwi Spółce zrealizowanie inwestycji. Spółka będzie wykonywała dalsze, niezbędne czynności wynikające z przedsięwzięcia deweloperskiego, wymagane do osiągnięcia rezultatu w postaci wybudowania budynków i doprowadzenia go do stanu, w ramach którego powstaną domy jednorodzinne stanowiące ostateczny przedmiot sprzedaży. Spółka zorganizuje i zrealizuje dalszy proces budowy w ramach inwestycji, przy czym inwestycja będzie realizowana zgodnie z pierwotnymi założeniami i w oparciu o projekt budowlano-architektoniczny, do którego Spółka nabędzie prawa w ramach aportu. Spółka będzie również zawierać dalsze umowy w tym z wykonawcami czy o finansowanie na analogicznych zasadach na jakich dotychczas robił to Pan. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz postanowieniami umownymi, przeniesienia praw i obowiązków wynikających z określonych umów, jak również przeniesienie wierzytelności lub zobowiązań, może wymagać zgody drugiej strony danej umowy lub też wierzyciela/dłużnika. Dlatego też, poszczególne umowy, wierzytelności i zobowiązania zostaną przeniesione na Spółkę w ramach Działu Inwestycji przy założeniu, że przepisy prawa i umowy będą pozwalały na ich przeniesienie oraz że kontrahent udzieli wymaganej prawem lub umową zgody na takie przeniesienie.

Wskazał Pan również, że w chwili obecnej Działalność Inwestycyjna jest realizowana przy pomocy Pana jednego pracownika i w głównej mierze opiera się na podwykonawcach, którzy realizują zasadnicze prace budowlane oraz specjalistyczne czynności związane z realizacją inwestycji. Zaangażowanie Pana pracownika ma charakter pomocniczy i organizacyjny. Niemniej zakłada się, że w następstwie aportu Działu Inwestycji dojdzie do przejścia pracownika w ramach przejścia zakładu pracy lub jego części na nowego pracodawcę w myśl art. 231 Kodeksu pracy.

Analiza zaprezentowanego opisu sprawy w kontekście przytoczonych regulacji prawnych oraz orzecznictwa TSUE, prowadzi do wniosku, że zostaną spełnione wszystkie wskazane wcześniej przesłanki do uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych, mającego być przedmiotem aportu – Działu Inwestycji, za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy.

W związku z powyższym należy wskazać, że wyodrębniony Dział Inwestycji będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w konsekwencji transakcja będzie stanowiła czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy.

Podsumowując, stwierdzam, że planowany aport Działu Inwestycji należy uznać za zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy i w konsekwencji, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, nie znajdują zastosowania przepisy ustawy.

Zatem, Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie z opisem sprawy podanym w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.