0112-KDIL1-2.4012.368.2026.1.DM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy sposobu dokonania korekty podatku naliczonego w związku z otrzymanymi fakturami korygującymi.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury i jednocześnie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

Na potrzeby działalności opodatkowanej podatkiem VAT jest stroną umowy najmu lokalu – w charakterze najemcy.

Wynajmującym była osoba fizyczna, właściciel lokalu, zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.

Z tytułu najmu wynajmujący wystawiał comiesięczne faktury, a Wnioskodawca dokonywał odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z ww. faktur – po uprzedniej weryfikacji statusu wynajmującego w rejestrze podatników VAT.

Faktury były wystawiane przez pełnomocnika wynajmującego, na podstawie dokumentu pełnomocnictwa (wynajmujący mieszkał na stałe za granicą).

2 lipca 2026 r. Wnioskodawca otrzymał od ww. pełnomocnika informację o tym, że wynajmujący zmarł 24 października 2025 r.

Jednocześnie wynajmujący otrzymał informację, że spadkobiercami zmarłego wynajmującego zostały jego dzieci (syn w udziale 60% oraz córka w udziale 40%).

8 lipca 2026 r. Wnioskodawca otrzymał dokumenty (akt poświadczenia dziedziczenia) potwierdzające ww. okoliczności.

W tym samym dniu (tj. 8 lipca 2026 r.) Wnioskodawca otrzymał również następujące dokumenty:

1)  korekty wystawionych uprzednio faktur za miesiące listopad 2025r. – czerwiec 2026 r., z których treści wynika skorygowanie wartości brutto sprzedaży przez zmarłego do kwoty 0,00 zł z jednoczesnym wskazaniem w pozycji „płatności” informacji o treści „rozliczono”, oraz

2)  faktury wystawione przez oboje spadkobierców zmarłego za okres listopad 2025 r. – czerwiec 2026 r., dotyczące przedmiotowego najmu w wysokości proporcjonalnej do udziałów w spadku, z jednoczesnym wskazaniem w pozycji „do zapłaty” informacji o fakcie dokonania zapłaty w faktycznych terminach, tj. poszczególnych miesiącach z ww. okresu.

Z treści ww. faktur wynika, że do zapłaty pozostaje kwota 0,00 zł. Wszystkie ww. faktury (również korygujące) zawierają datę wystawienia z dniem 8 lipca 2026 r., a w dacie wykonania usługi znajdują się poszczególne miesiące z okresu listopad 2025 r. – czerwiec 2026 r.

W tym miejscu należy również wskazać, że przed 2 lipca 2026 r. Wnioskodawca nie posiadał jakiejkolwiek informacji o śmierci wynajmującego.

Dodatkowo, jeszcze na początku lipca 2026 r. Wnioskodawca zweryfikował, że zmarły wynajmujący nadal figurował w rejestrze podatników VAT jako podatnik VAT czynny.

W związku z powyższym Wnioskodawca dokonywał odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez zmarłego wynajmującego (technicznie przez pełnomocnika wynajmującego) za miesiące listopad 2025 r. – czerwiec 2026 r.

Z otrzymanych od pełnomocnika zmarłego informacji wynika również, że podatek VAT należny z przedmiotowych faktur był odprowadzany.

Wnioskodawca dokonywał regularnie i terminowo płatności wynikających z przedmiotowych faktur, a usługa najmu była nieprzerwanie świadczona.

Z informacji otrzymanych od pełnomocnika zmarłego (który aktualnie jest pełnomocnikiem spadkobierców zmarłego) wynika również, że proces pozyskiwana przez spadkobierców zmarłego (mieszkających na stałe za granicą i niebędących polskimi rezydentami podatkowymi) polskiego numeru NIP trwał bardzo długo, co miało również wpływ na brak wystawiania przez nich faktur VAT, z tytułu najmu w przedmiotowym okresie.

Pytanie

Czy w opisanej sytuacji Wnioskodawca może dokonać korekty w zakresie podatku VAT naliczonego „na bieżąco”, tj. w deklaracji za miesiąc lipiec 2026 r. (miesiąc, w którym otrzymał informację o śmierci wynajmującego oraz nowe dokumenty rozliczeniowe), czy też musi dokonać korekt deklaracji za miesiące listopad 2025 r. – czerwiec 2026 r., poprzez zmniejszenie podatku VAT naliczonego, w każdej deklaracji z tego okresu. Jeżeli możliwe i prawidłowe byłoby wykonanie korekty „na bieżąco”, polegałaby ona wyłącznie na skorygowaniu danych sprzedawcy.

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałej sytuacji nie ma On obowiązku dokonywania korekt deklaracji podatku VAT za miesiące listopad 2025 r. – czerwiec 2026 r.

Przede wszystkim, stosownie do treści art. 922 Kodeksu Cywilnego umowa najmu nie wygasła z chwilą śmierci wynajmującego, a prawa i obowiązki z tej umowy przeszły na jego spadkobierców.

Po drugie, Wnioskodawca przez cały okres listopad 2025 r. – czerwiec 2026 r. działał w dobrej wierze: w każdym miesiącu dokonywał weryfikacji statusu wynajmującego w rejestrze VAT i nie posiadał jakiejkolwiek informacji o jego śmierci.

Wreszcie – przez cały ww. okres usługa najmu była świadczona, a Wnioskodawca korzystał z przedmiotowego lokalu na potrzeby działalności opodatkowanej, opłacając jednocześnie w terminie należności z tytułu wynajmu.

Dodatkowo, jak wynika z informacji przedstawionych przez pełnomocnika zmarłego wynajmującego (który obecnie jest pełnomocnikiem spadkobierców zmarłego), podatek VAT należny z przedmiotowych faktur był odprowadzany i rozliczany.

Wobec powyższego Wnioskodawca zachował prawo do odliczenia podatku VAT w deklaracjach za poszczególne miesiące w okresie listopad 2025 r. – czerwiec 2026 r. na zasadach ogólnych, stosownie do treści art. 86 ust. 1 ustawy VAT.

Konieczność dokonania korekt ww. deklaracji za okres listopad 2025 r. – czerwiec 2026 r. spowodowałaby również konieczność zapłaty przez Wnioskodawcę odsetek podatkowych z tytułu zawyżenia kwoty podatku VAT naliczonego, a w konsekwencji zaniżenia zobowiązania podatkowego – podczas gdy, jak wspomniano wcześniej, Wnioskodawca działał w dobrej wierze, a jednocześnie w przedmiotowej sprawie nie doszło do uszczuplenia należności publicznoprawnych z tytułu podatku VAT, gdyż podatek VAT należny był rozliczany w imieniu zmarłego wynajmującego przez jego pełnomocnika.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast w świetle postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy:

Zatem, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, za usługę może być uznane każde niebędące dostawą towarów świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej. Jednak z cywilistycznej istoty pojęcia „świadczenia” wynika, że musi ono polegać na działaniu albo na zaniechaniu podmiotu zobowiązanego do spełnienia świadczenia. Dodatkowo, aby możliwe było uznanie jakiegoś zdarzenia za odpłatne świadczenie usług w rozumieniu ww. przepisu, musi występować stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podmiotami biorącymi udział w tym zdarzeniu, czyli obie strony muszą się zobowiązać do określonego działania bądź powstrzymania się od dokonania określonej czynności.

Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone. Muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

·      w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

·      świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało - jako usługa - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aby zatem dana czynność (dostawa towarów czy też usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 1a ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 1b ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Unormowanie powyższe zostało oparte na art. 4(1) Dyrektywy Rady z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej. Ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG) zwanej dalej VI Dyrektywą, obecnie na art. 9 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, s.1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zasadne jest zatem odwołanie się do powyższych uregulowań prawnych, które wskazują, że podatnikami VAT są jedynie podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem gospodarczym. Dla statusu podatnika istotna jest w rozumieniu art. 9 Dyrektywy 2006/112/WE Rady samodzielność w prowadzeniu działalności gospodarczej, rozumianej jako działalność producentów, handlowców lub usługodawców. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Z powyższego wynika, że byt podatnika podatku VAT wiąże się z samodzielnym wykorzystywaniem majątku podatnika w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

W art. 17 ust. 1i ustawy wskazano, że:

Przepis art. 17 ust. 1j ustawy stanowi, że:

Na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy:

W myśl art. 96 ust. 7 ustawy:

Zgodnie z regulacją art. 96 ust. 7b ustawy:

Stosownie zaś do art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej: „Kodeks cywilny”:

Zgodnie z art. 922 § 2 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Stosownie zaś do art. 925 Kodeksu cywilnego:

Zauważyć należy, że w świetle art. 922 Kodeksu cywilnego, w przypadku zawartej umowy najmu lokalu użytkowego, śmierć najemcy skutkuje włączeniem praw wynikających z umowy najmu do masy spadkowej.

Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. W związku z tym, spadkobiercy od momentu śmierci spadkodawcy z mocy prawa stają się właścicielami.

Natomiast, zgodnie z art. 7 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622), zwanej dalej Ordynacją podatkową:

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

W tym miejscu należy zauważyć, że celem faktury VAT jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt nabycia określonych towarów lub usług, czy też otrzymania całości lub części należności, co oznacza, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy nie wskazuje ona zaistniałego zdarzenia gospodarczego. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają znaczenie dowodowe.

Jak wynika z ww. przepisu art. 106e ust. 1 ustawy, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży zawiera m.in. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy, numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a; numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b.

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:

Kwestię sukcesji podatkowej reguluje przede wszystkim art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym:

Podkreślić należy, że prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego nie należą do spadku. Ich sukcesja jest możliwa jedynie na podstawie i w granicach przepisów cyt. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa.

W myśl art. 97 § 1a Ordynacji podatkowej:

Stosownie do treści art. 97 § 1b Ordynacji podatkowej:

Na mocy art. 97 § 2 Ordynacji podatkowej:

W przypadku faktur wystawionych na zmarłego spadkodawcę, które dokumentowały zdarzenia zaistniałe po jego śmierci, stwierdzić należy, iż zostały one wystawione nieprawidłowo, gdyż nie dokumentowały czynności wykonanych przez zmarłego.

W odniesieniu do tych czynności i faktur dokumentujących te czynności nie można mówić o następstwie prawno-podatkowym w rozumieniu art. 97 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej, gdyż czynności te nie zostały wykonane przez zmarłego.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo samorządową instytucją kultury i jednocześnie czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na potrzeby działalności opodatkowanej podatkiem VAT stroną umowy najmu lokalu – w charakterze najemcy. Wynajmującym była osoba fizyczna, właściciel lokalu, zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Z tytułu najmu wynajmujący wystawiał comiesięczne faktury, a Państwo dokonywali odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z ww. faktur – po uprzedniej weryfikacji statusu wynajmującego w rejestrze podatników VAT. Faktury były wystawiane przez pełnomocnika wynajmującego, na podstawie dokumentu pełnomocnictwa (wynajmujący mieszkał na stałe za granicą). 2 lipca 2026 r. otrzymali Państwo od ww. pełnomocnika informację o tym, że wynajmujący zmarł 24 października 2025 r. Jednocześnie otrzymali Państwo informację, że spadkobiercami zmarłego wynajmującego zostały jego dzieci (syn w udziale 60% oraz córka w udziale 40%). 8 lipca 2026 r. Otrzymali Państwo dokumenty (akt poświadczenia dziedziczenia) potwierdzające ww. okoliczności. W tym samym dniu otrzymali Państwo również następujące dokumenty:

1)  korekty wystawionych uprzednio faktur za miesiące listopad 2025r. – czerwiec 2026 r., z których treści wynika skorygowanie wartości brutto sprzedaży przez zmarłego do kwoty 0,00 zł z jednoczesnym wskazaniem w pozycji „płatności” informacji o treści „rozliczono”, oraz

2)  faktury wystawione przez oboje spadkobierców zmarłego za okres listopad 2025 r. – czerwiec 2026 r., dotyczące przedmiotowego najmu w wysokości proporcjonalnej do udziałów w spadku, z jednoczesnym wskazaniem w pozycji „do zapłaty” informacji o fakcie dokonania zapłaty w faktycznych terminach, tj. poszczególnych miesiącach z ww. okresu.

Z treści ww. faktur wynika, że do zapłaty pozostaje kwota 0,00 zł. Wszystkie ww. faktury (również korygujące) zawierają datę wystawienia, tj. 8 lipca 2026 r., a w dacie wykonania usługi znajdują się poszczególne miesiące z okresu listopad 2025 r. – czerwiec 2026 r. Dokonywali Państwo odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawianych przez zmarłego wynajmującego (technicznie przez pełnomocnika wynajmującego) za miesiące listopad 2025 r. – czerwiec 2026 r. Dokonywali Państwo regularnie i terminowo płatności wynikających z przedmiotowych faktur, a usługa najmu była nieprzerwanie świadczona. Z informacji otrzymanych od pełnomocnika zmarłego (który aktualnie jest pełnomocnikiem spadkobierców zmarłego) wynika również, że proces pozyskiwana przez spadkobierców zmarłego (mieszkających na stałe za granicą i niebędących polskimi rezydentami podatkowymi) polskiego numeru NIP trwał bardzo długo, co miało również wpływ na brak wystawiania przez nich faktur VAT, z tytułu najmu w przedmiotowym okresie.

Państwa wątpliwości dotyczą sposobu dokonania korekty podatku naliczonego w związku z otrzymanymi fakturami korygującymi.

Podstawową zasadę podatku od towarów i usług – zasadę potrącalności – formułuje przepis art. 86 ust. 1 ustawy stanowiąc, że:

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 3a ustawy:

W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

W związku z powyższym odnosząc się do korekty odliczonego podatku naliczonego, należy wskazać, że w przypadku gdy faktura pierwotna jest wystawiona przez podmiot nieistniejący, o którym mowa w art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a ustawy, to wystąpi obowiązek skorygowania faktury pierwotnej „wstecz”.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że pierwotne faktury – za miesiące listopad 2025 r. –czerwiec 2026 r., stanowiły dokument wystawiony przez podmiot nieistniejący, ponieważ wynajmujący zmarł 24 października 2025 r.

W związku z powyższym nie można potwierdzić prawidłowości Państwa stanowiska zawartego w Państwa pytaniu, że wykonanie korekty „na bieżąco”, polegałaby wyłącznie na skorygowaniu danych sprzedawcy, bowiem w przypadku gdy faktura pierwotna od samego początku zawierała dane niezgodne z rzeczywistością, to występuje obowiązek skorygowania faktury pierwotnej „wstecz”.

Analizując przedstawiony przez Państwa opis stanu faktycznego w kontekście przywołanych regulacji prawnych, stwierdzić należy, że w przypadku wystawienia dla Państwa faktur za miesiące listopad 2025 r. – czerwiec 2026 r., przyczyna braku prawa do odliczenia istniała już w chwili wystawienia faktur pierwotnych (zatem faktury pierwotne były obciążone błędem od samego początku), w związku z czym Państwo (nabywca) powinni dokonać zmniejszenia podatku naliczonego „wstecz” w rozliczeniu za okres, w którym skorzystali Państwo z prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur pierwotnych, gdyż z takich faktur odliczenie w ogóle Państwu nie przysługiwało – art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a ustawy.

Tym samym Państwa stanowisko, że nie mają Państwo obowiązku dokonywania korekty deklaracji VAT za miesiące listopad 2025 r. – czerwiec 2026 r., jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).

Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Państwa, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla spadkobierców wynajmującego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.