0112-KDIL1-2.4012.358.2026.2.HM

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 22 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania, że sprzedaż prawa własności pawilonu wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania wieczystego gruntu, w zamian za nowo wybudowany lokal niemieszkalny, będzie zwolniona od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Uzupełniła go Pani pismem z 9 września 2026 r. (wpływ 9 września 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Z uwagi na złożenie pierwotnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej na druku ORD-WS wraz z rodzicami, jako zainteresowana niebędąca stroną postępowania, który to wniosek został zarejestrowany pod numerem sprawy: (…), w imieniu Wnioskodawczyni wniosek zostaje złożony ponownie na druku ORD-IN.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. W połowie lat 80-tych rodzice Wnioskodawczyni, we własnym zakresie (tj. systemem gospodarczym) i z własnych środków finansowych, wybudowali pawilon na gruncie stanowiącym własność Gminy (…).

Grunt pod budowę pawilonu został wydzierżawiony od Miejskiego Zarządu Gospodarki Terenowej w (…) na podstawie umów zawartych w latach 80-tych i od tego czasu pawilon był w posiadaniu Wnioskodawcy i jego żony.

W roku (…) rodzice Wnioskodawczyni, wraz z innymi osobami, zgłosili do Gminy (…) żądanie oddania nieruchomości w drodze umowy w użytkowanie wieczyste wraz z przeniesieniem własności budynków (pawilonów). Ponieważ Gmina (…) odmówiła zrealizowania żądania, rodzice Wnioskodawczyni wraz z (…) osobami, złożyli pozew do Sądu Rejonowego w (…).

Sąd Rejonowy w (…) prawomocnym wyrokiem z (…) r., sygn. akt (…) zobowiązał Gminę (…) do złożenia oświadczenia woli, zgodnie z którym Gmina (…) oddaje na rzecz rodziców Wnioskodawczyni, w użytkowanie wieczyste na okres (…) lat działkę gruntu oznaczoną numerem (…) o powierzchni (…) m², wydzieloną z działki gruntu numer (…) oraz nieodpłatnie przenosi na rzecz rodziców Wnioskodawczyni własność budynku wybudowanego na tej działce.

Od powyższego wyroku Gmina (…) wniosła apelację, którą Sąd Okręgowy w (…) Wydział Cywilny Odwoławczy oddalił wyrokiem z (…) r., sygn. akt (…). Gmina (…) nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego w (…) i Sądu Okręgowego w (…) wniosła skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego.

Spór pomiędzy Gminą (…), a rodzicami Wnioskodawczyni i pozostałymi (…) osobami, został ostatecznie rozstrzygnięty prawomocnym wyrokiem z (…) r., sygn. akt (…) Sąd Rejonowy w (…), Wydział (…) Cywilny. Sąd zobowiązał Gminę (…) do złożenia oświadczenia woli, zgodnie z którym Gmina (…) oddaje na rzecz rodziców Wnioskodawczyni, posiadaczy pawilonu przy ul. (…) na okres (…) lat w użytkowanie wieczyste udział w wysokości (…) w działkach gruntu:

(...),

tj. o łącznej pow. (…) m², położonych w (…), oraz nieodpłatnie przenosi udział w wysokości (…) we własności posadowionych na tych działkach budynków (tj. pawilonów).

(…) r. rodzice Wnioskodawczyni, w oparciu o prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w (…) z (…) r., sygn. akt (…), za aktem notarialnym nr Rep. (…), dokonali darowizny przysługującego im udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu oznaczonego, jako działka nr (…) oraz prawo własności stanowiącego odrębną nieruchomość budynku handlowo-usługowego położonego przy ul. (…) w (…), na rzecz Wnioskodawczyni.

(…) r., Wnioskodawczyni zawarła z ojcem umowę użyczenia lokalu użytkowego o powierzchni (…) m², w budynku położonym (…). Zgodnie z postanowieniami umowy m.in.:

·      lokal został oddany w użyczenie na okres (…) lat,

·      ojciec Wnioskodawczyni zobowiązał się ponosić wszystkie koszty związane z utrzymaniem lokalu i media, tj. opłaty za energię elektryczną, gaz, opłaty komunalne, telefon,

·      Użyczająca (tj. Wnioskodawczyni) zezwala biorącemu w użyczenie (tj. ojcu) podnająć lokal użytkowy osobom trzecim.

Zgodnie z aktualnym wpisem do ksiąg wieczystych:

a)  KW (…) działka oznaczona numerem (…) przy ul. (…), stanowi inne tereny zabudowane, budynkiem handlowo-usługowym – jako użytkownik wieczysty wpisana jest Wnioskodawczyni oraz (…) inne osoby,

b)  KW (…) działka oznaczona numerem (…) przy ul. (…), stanowi inne tereny zabudowane, budynkiem handlowo- usługowym – jako użytkownicy wieczyści wpisani są rodzice Wnioskodawczyni oraz (…) innych osób.

Przedmiotowy pawilon użytkowany jest od czasu jego wybudowania, a od roku (…) ojciec Wnioskodawczyni, we własnym imieniu i na własną rzecz, wynajmuje użyczony mu pawilon osobom trzecim.

Wnioskodawczyni wraz z pozostałymi współużytkownikami wieczystymi gruntu będącymi jednocześnie współudziałowcami we własności pawilonów, zamierza sprzedać swój udział w prawie użytkowania wieczystego gruntu oznaczonego wraz z prawem własności budynku handlowo-usługowego (tj. pawilonu) położonego  (…).

Ojciec Wnioskodawczyni (w jej imieniu) wraz z pozostałymi współudziałowcami prowadzi rozmowy z deweloperem (dalej Kupująca Spółka), których celem jest zawarcie umowy sprzedaży przedmiotowych udziałów w gruncie i pawilonach w zamian za wybudowanie przez Kupującą Spółkę lokali niemieszkalnych (usługowych) w nowo wybudowanym budynku mieszkalno-usługowym.

Zgodnie z Projektem przedwstępnej umowy sprzedaży, Wnioskodawczyni (zwana w ww. Projekcie umowy, jako Sprzedający (…)) ma złożyć m.in. oświadczenie o następującej treści: „.. zobowiązuję się sprzedać do dnia ….. lecz nie później niż w terminie 30 dni od dnia spełnienia się łącznie wszystkich warunków, o których mowa w ust. 11,

Kupującej Spółce, za łączną cenę ……. netto powiększoną o należny podatek VAT …….. (cena brutto) ………., na którą składają się niżej wskazane kwoty:

·      ………. tytułem nabycia zabudowanej działki gruntu nr …….,

·      ………. tytułem nabycia niezabudowanej działki gruntu ……

Projekt przedwstępnej umowy sprzedaży zawiera zapis o treści: „Strony postanawiają, że łączna cena sprzedaży (…) zostanie w całości zapłacona przez Kupującą Spółkę poprzez wzajemną kompensatę roszczenia o zapłatę ceny, (…) z roszczeniem o zapłatę zaliczki i zadatku na poczet lokali usługowych, zgodnie z treścią § 4”.

Natomiast z proponowanej treści § 4 wynika, że „Kupująca Spółka oświadcza, iż na nieruchomościach, będących przedmiotem niniejszej umowy realizować będzie przedsięwzięcie deweloperskie, polegające na budowie wielorodzinnego budynku mieszkalno-usługowego wraz z zagospodarowaniem terenu, w którym to budynku znajdować się będą lokale usługowe opisane w ust. 2 (…)”.

Stosownie do ust. 2 (§ 4 ww. projektu umowy) Strony postanawiają, że w przyrzeczonej umowie sprzedaży, złożą oświadczenia, na podstawie których:

·      Kupująca Spółka zobowiązuje się, że na działkach: (…) wybuduje w terminie do dnia (…) wielorodzinny budynek mieszkalno-usługowy, w którym na pierwszej kondygnacji nadziemnej wyodrębniony zostanie m.in. lokal niemieszkalny o powierzchni ……….. m², który to lokal (wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej oraz udziałami w pozostałych nieruchomościach będących przedmiotem niniejszej umowy) Kupująca Spółka zobowiązana będzie sprzedać na rzecz Wnioskodawcy, jego żony i córki, za cenę netto ………. zł (powiększoną o należny podatek VAT).

W dalszej treści ww. Projektu umowy zapisano, że Wnioskodawczyni (zwana jako Sprzedający (…)), zobowiązuje się do nabycia lokalu 3 na warunkach i za cenę wskazaną w niniejszym akcie, przy czym cena za lokal będzie płatna w następujący sposób: zadatek w wysokości 50% ceny lokalu oraz zaliczka w wysokości 50% ceny lokalu płatna będzie przy zawarciu przyrzeczonej umowie sprzedaży gruntu, o którym mowa wyżej, poprzez wzajemną kompensatę.

Ponadto, w Projekcie przedwstępnej umowy sprzedaży Kupująca Spółka zawarła następujące oświadczenia, jakie ma złożyć Wnioskodawczyni:

a)  „Sprzedający (…) oświadcza, że jest/nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług”,

b)  „Strony, w zakresie w jakim są podatnikami VAT, złożą w umowie przyrzeczonej oświadczenie w przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku od towarów i usług i wobec tego czynność sprzedaży objęta niniejszym aktem jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług (VAT) …..”

Przez ostatnie 2 lata, Wnioskodawczyni nie ponosiła wydatków na ulepszenie posiadanego pawilonu  (…), jak również pozostali współudziałowcy we własności pawilonu nie ponosili takich wydatków przez ostatnie 2 lata.

Wnioskodawczyni nie jest czynnym podatnikiem VAT.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

1.  W budynku pawilonu  (…) Wnioskodawczyni posiada udział we współposiadaniu z (…) innymi osobami będącymi użytkownikami wieczystymi działki (…). Pawilon ten znajduje się na działce (…).

2.  Wnioskodawczyni prostuje opis stanu faktycznego: Rodzice Wnioskodawczyni wybudowali pawilon w latach 80-tych z własnych środków i od tego czasu pawilon był w posiadaniu rodziców Wnioskodawczyni do daty dokonania darowizny tego pawilonu na rzecz Wnioskodawczyni, tj. do dnia (…) r.

3.  Wnioskodawczyni prostuje opis stanu faktycznego: (…) r. rodzice Wnioskodawczyni, w oparciu o prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w (…) z (…) r., sygn. akt (…), za aktem notarialnym nr Rep. (…).

4.  Od dnia otrzymania pawilonu w darowiźnie, tj. od dnia (…) r. Wnioskodawczyni nieodpłatnie użycza pawilon swojemu ojcu na podstawie umów użyczenia zawartych w dniu: (…) r. do teraz.

5.  Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. Pawilon  (…), w którym Wnioskodawczyni posiada udział we współposiadaniu wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania działki (…), jest odpłatnie wynajmowany przez ojca Wnioskodawczyni osobom trzecim, tj.:

·      od (…) r. ze Spółką z o.o. do prowadzenia przez tę spółkę działalności handlowej z przeznaczeniem na sklep mięsny,

·      od (…) r. (do teraz) z osobą fizyczną do prowadzenia działalności handlowej z przeznaczeniem na sklep piekarniczo-cukierniczy.

Natomiast do roku (…) w pawilonie tym ojciec Wnioskodawczyni prowadził działalność gospodarczą (pizzerię).

6.  Wnioskodawczyni nie podejmowała jakichkolwiek czynności w celu pozyskania nabywcy posiadanego udziału we współposiadaniu ww. pawilonów i udziału w prawie wieczystego użytkowania ww. działki. Inicjatywę w celu pozyskania nabywcy podjął mąż Pani (…) posiadającej udziały w pawilonie położonym w sąsiedztwie pawilonu Wnioskodawczyni, który z własnej inicjatywy zgłosił się do developera z zapytaniem, czy byłby zainteresowany nabyciem przedmiotowych pawilonów i prawa użytkowania wieczystego gruntów od wszystkich współposiadaczy.

7.  Wnioskodawczyni nie podejmowała jakichkolwiek działań marketingowych, nie umieszczała ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu tj. w sieci internetowej, prasie, radiu i telewizji.

8.  Działka, w której Wnioskodawczyni posiada udziały w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz udziały we współposiadaniu pawilonu będącego przedmiotem sprzedaży, nie była przez Wnioskodawczynię udostępniana osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Jak wskazano w odpowiedzi na pyt. 4 i 5, przedmiotowa działka i pawilon zostały nieodpłatnie użyczone ojcu Wnioskodawczyni, który wynajmuje odpłatnie pawilon osobom trzecim we własnym imieniu i na własny rachunek.

Wnioskodawczyni nie posiada udziałów we współwłasności w innych pawilonach oraz nie posiada udziału w prawie wieczystego użytkowania innych działek.

9.  Z tytułu użyczenia ojcu pawilonu  (…), Wnioskodawczyni nie otrzymuje od ojca wynagrodzenia. Ojciec z tytułu wynajmu tego pawilonu osobom trzecim otrzymuje od najemców wynagrodzenie.

10.  W „Projekcie przedwstępnej umowy sprzedaży” brak jest jakichkolwiek zapisów dotyczących udzielania pełnomocnictw przyszłemu nabywcy lub innym podmiotom do działania w imieniu Wnioskodawczyni w związku z transakcją sprzedaży przedmiotowych nieruchomości, w związku z tym Wnioskodawczyni nie zamierza takich pełnomocnictw udzielać.

11.  Wnioskodawczyni posiada gospodarstwo rolne w (…).

12.  Wnioskodawczyni nie sprzedawała nieruchomości (działek).

Pytanie

Czy w opisanym stanie przyszłym, sprzedaż przez Wnioskodawczynię prawa własności posiadanego pawilonu wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu, w zamian za nowo wybudowany lokal niemieszkalny, będzie zwolnione od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt. 10 w zw. z art. 43 ust. 10 i art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, w opisanym stanie przyszłym sprzedaż przez nią prawa własności posiadanego pawilonu (…) wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu, w zamian za lokal niemieszkalny, który ma być wybudowany przez Kupującą Spółkę, zwolnione będzie od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt. 10 w zw. z art. art. 43 ust. 10 i art. 29a ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej jako uVAT).

Stosownie do treści art. 2 pkt. 22 uVAT, pod pojęciem „sprzedaży”, rozumie się przez odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 1 uVAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W przypadku przyszłej sprzedaży przez Wnioskodawczynię, która nie jest czynnym podatnikiem VAT, rozważyć należy treść art. 113 ust. 1 uVAT, który stanowi, że zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Jednocześnie zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt. 1 lit. c) uVAT, zwolnienia, o którym mowa powyżej, nie stosuje się do podatników dokonujących dostawy budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 10 lit. a i b. Z łącznego odczytania powołanych przepisów wynika, że w przypadku odpłatnego zbycia budynków, budowli lub ich części, bez względu na to czy wartość sprzedaży przekroczy kwotę 240 000 zł czy też jej nie przekroczy, nie stosuje się zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt. 1 lit. c) uVAT.

Oznacza to, że co do zasady odpłatna dostawa budynków, budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem wyjątków przewidzianych w ustawie.

Rozważenia zatem wymaga, czy w niniejszej sprawie, do opisanej przyszłej sprzedaży przez Wnioskodawczynię, pawilonu (...) wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania gruntu, zastosowanie znajdzie zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt. 10 w zw. z art. 43 ust. 10 uVAT, a w przypadku prawa użytkowania wieczystego gruntów, zastosowanie znajdzie art. 29a ust. 8 uVAT.

W niniejszej sprawie, do opisanej przyszłej transakcji, zastosowanie znajdzie zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt. 10 w zw. z art. 43 ust. 10 uVAT, a w przypadku udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu, zastosowanie znajdzie art. 29a ust. 8 uVAT.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt. 10 uVAT, zwalnia się od podatku VAT dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Definicję „pierwszego zasiedlenia” zawiera art. 2 pkt. 14 uVAT, który stanowi, że pod pojęciem „pierwsze zasiedlenie” rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1)  wybudowaniu lub

2)  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Aby w niniejszej sprawie doszło do pierwszego zasiedlenia, musi zaistnieć chociaż jedna z poniższych przesłanek tj.:

·      pawilon musiałby być wybudowany i oddany do używania po raz pierwszy nie później niż 2 lata wstecz, lub

·      w ciągu ostatnich 2 lat musiałby być ulepszony.

Wyjaśnienia wymaga, pojęcie „ulepszenie” w rozumieniu przepisów podatku dochodowego.

Zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10.000 zł.

Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 10.000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Należy wskazać, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „ulepszenie”. Ponieważ w prawie podatkowym przyjmuje się pierwszeństwo wykładni językowej normy prawnej, to zasadnym jest odwołanie się do definicji słownikowych pojęcia „ulepszenie”.

Zgodnie ze „Słownikiem języka polskiego” (wyd. PWN, Warszawa 1989, t. I-III) pojęcie:

·      „przebudowa” oznacza – zmianę istniejącego stanu czegoś na inny, ulepszenie, poprawienie czegoś;

·      „rozbudowa” oznacza – powiększenie, rozszerzenie budowli, obszaru już zabudowanego, dobudowywanie nowych elementów , budowanie nowych obiektów;

·      „rekonstrukcja” oznacza – odtworzenie czegoś na podstawie dochowanych fragmentów, szczątków, przekazów, form pochodnych itp. zwłaszcza odbudowanie, odtworzenie na takich podstawach zniszczonych, częściowo lub całkowicie, budynków albo dzieł sztuki;

·      „adaptacja” oznacza – przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru zwłaszcza utworu literackiego, budynku;

·      „modernizacja” oznacza – unowocześnienie, uwspółcześnienie czegoś, gdzie unowocześnienie to czynić coś nowoczesnym przystosowywać do współczesności, do teraźniejszości.

Jak wynika z opisu stanu przyszłego, Wnioskodawczyni, przez ostatnie 2 lata nie ponosiła wydatków na ulepszenie pawilonu, tj. nie dokonywała: przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji ani modernizacji, również pozostali współudziałowcy pawilonów przez ostatnie 2 lata nie ponosili wydatków na ich ulepszenie.

Powyższe oznacza, że nie została spełniona przesłanka „ulepszenia”. Ponieważ, pawilon (…) został wybudowany w latach 80-tych XX wieku i od tego czasu jest użytkowany, to należy stwierdzić, że oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne nastąpiło w okresie dłuższym niż 2 lata, w związku z czym, również ta przesłanka nie została spełniona.

Należy również wskazać, że ustawodawca w art. 43 ust. 10 uVAT przyznał stronom transakcji, po spełnieniu przesłanek określonych w tym przepisie, prawo do wyboru opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy budynków, budowli lub ich części, pomimo ustawowego ich zwolnienia w art. 43 ust. 1 pkt. 10. Stosownie do treści art. 43 ust. 10 uVAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt. 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1)  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2)  złożą:

a)  przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub

b)  w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów

·      zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że warunkiem rezygnacji ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT jest to, aby obie strony transakcji były zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni i złożyły zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia.

Zatem, prawo do rezygnacji ze zwolnienia, nie powoduje samo z siebie, że opisana przyszła sprzedaż powoduje automatycznie opodatkowanie podatkiem VAT przyszłej sprzedaży.

Warunkiem koniecznym bowiem, jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek tj.:

·      obie strony transakcji muszą być zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnymi,

·      obie strony transakcji muszą złożyć zgodne oświadczenie, że rezygnują ze zwolnienia tej transakcji od podatku VAT.

Niespełnienie którejkolwiek z powyższych przesłanek powoduje, że zastosowanie znajduje art. 43 ust. 1 pkt. 10 uVAT, co oznacza, że transakcja ta, z mocy prawa jest zwolniona od opodatkowania podatkiem VAT.

W niniejszej sprawie Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

W związku z czym przepis art. 43 ust. 10 uVAT nie będzie miał zastosowania do wyżej opisanej przyszłej sprzedaży.

Jak wynika z opisu stanu przyszłego:

·      od wybudowania i oddania do użytkowania pawilonu (...) pierwszemu nabywcy upłynęło więcej niż 2 lata,

·      w ciągu ostatnich 2 lat Wnioskodawczyni nie ponosiła wydatków na ulepszenie ww. pawilonu, których to nakładów wartość przekroczyłaby 30% jego wartości początkowej.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że zostały spełnione przesłanki zwolnienia wymienione w art. 43 ust. 1 pkt. 10 w zw. z art. 113 ust. 13 pkt. 1 lit. c) uVAT, co oznacza, że sprzedaż przez Wnioskodawczynię pawilonu (…) w zamian za nowo wybudowany przez Kupującą Spółkę lokal niemieszkalny, będzie zwolniona od opodatkowania podatkiem VAT.

Jednocześnie należy wskazać, że również udział w prawie wieczystego użytkowania działki gruntu, na którym posadowiony jest pawilon (...) posiadany przez Wnioskodawczynię będzie korzystać ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT.

Zgodnie bowiem z art. 29a ust. 8 uVAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych. Przykładowo w interpretacji nr 0114-KDIP4-2.4012.131.2023.2.MMA z dnia 21 kwietnia 2023 r. Dyrektor KIS stwierdził: "Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, że w odniesieniu do budynku doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy i od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży minął okres dłuższy niż dwa lata. Z uwagi na powyższe, dostawa budynku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług będzie także dostawa prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym ww. budynek jest posadowiony, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy”.

W związku z powyższym, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że również przyszła sprzedaż przez nią udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowiony jest pawilonu (…), w zamian za nowo wybudowany lokal niemieszkalny, będzie zwolniona od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 29a ust. 8 w zw. z art. 43 ust. 1 pkt. 10 uVAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Przy czym stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Na podstawie art. 603 Kodeksu cywilnego (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.) :

Według art. 604 Kodeksu cywilnego:

Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy. Przepis art. 604 Kodeksu cywilnego daje dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży. Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. Zamiana nieruchomości skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi nieruchomościami jak właściciel.

Natomiast zgodnie z art. 158 Kodeksu cywilnego:

Wobec powyższego, umowa przeniesienia własności nieruchomości jest czynnością cywilnoprawną. Z uwagi na powyższe przepisy należy stwierdzić, że umowa zamiany towarów na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema odpłatnymi dostawami towarów. W konsekwencji, przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy zamiany stanowi odpłatną dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.

„Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Z opisu sprawy wynika, że nie jest Pani czynnym podatnikiem podatku VAT. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.

W połowie lat 80-tych Pani rodzice we własnym zakresie i z własnych środków finansowych wybudowali pawilon na gruncie stanowiącym własność Gminy.

W roku (…) Gmina nieodpłatnie przekazała na rzecz Pani rodziców własność budynku wybudowanego na działce oraz przekazała w użytkowanie wieczyste działkę gruntu.

(…) r. Pani rodzice dokonali darowizny przysługującego im udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu oznaczonego, jako działka nr (…) oraz prawo własności stanowiącego odrębną nieruchomość budynku handlowo-usługowego położonego (…), na rzecz Pani.

Od dnia otrzymania pawilonu w darowiźnie użycza Pani nieodpłatnie pawilon swojemu ojcu na podstawie umów użyczenia.

Pani ojciec od roku (…) we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność odpłatnie wynajmuje osobom trzecim przedmiotowy pawilon.

Pani ojciec w Pani imieniu wraz z pozostałymi współudziałowcami prowadzi rozmowy z deweloperem, których celem jest zawarcie umowy sprzedaży przedmiotowych udziałów w gruncie i w pawilonach w zamian za wybudowanie przez Kupującą Spółkę lokali niemieszkalnych (usługowych) w nowo wybudowanym budynku mieszkalno-usługowym.

Nie podejmowała Pani żadnych czynności w celu pozyskania nabywcy posiadanego udziału we współposiadaniu ww. pawilonów i udziału w prawie wieczystego użytkowania ww. działki.

Nie podejmowała Pani jakichkolwiek działań marketingowych.

Działka, w której posiada Pani udziały w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz udziały we współposiadaniu pawilonu będącego przedmiotem sprzedaży nie była przez Panią udostępniania osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

Nie posiada Pani udziałów we współwłasności w innych pawilonach oraz nie posiada Pani udziału w prawie wieczystego użytkowania innych działek.

Z tytułu użyczenia Pani ojcu pawilonu nie otrzymuje Pani wynagrodzenia.

Ojciec z tytułu wynajmu tego pawilonu osobom trzecim otrzymuje od najemców wynagrodzenie.

Przez ostatnie 2 lata nie ponosiła Pani oraz pozostali współudziałowcy wydatków na ulepszenie posiadanego pawilonu.

Nie zamierza Pani udzielać pełnomocnictw.

Posiada Pani gospodarstwo rolne w (…).

Nie sprzedawała Pani wcześniej żadnych nieruchomości.

Pani wątpliwości dotyczą uznania, że sprzedaż prawa własności pawilonu wraz z udziałem w prawie wieczystego użytkowania wieczystego gruntu, w zamian za nowo wybudowany lokal niemieszkalny, będzie zwolniona od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.

Zatem, aby wyjaśnić Pani wątpliwości należy ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy będzie działać Pani w charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W myśl art. 710 ustawy Kodeks cywilny:

Istotnymi cechami umowy użyczenia są dwa elementy: oddanie rzeczy do używanie na pewien czas oraz nieodpłatność.

Z tytułu nieodpłatnego użyczenia budynku nie uzyskała Pani przysporzenia majątkowego.

W związku z powyższym, nieodpłatne użyczenie pawilonu nie stanowi działalności gospodarczej oraz nie może świadczyć o zamiarze wykonywania działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

W niniejszej sprawie brak jest przesłanek, że dokonując sprzedaży udziału w prawie własności w pawilonie wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika bowiem taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęła Pani ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Udział w prawie własności w pawilonie wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu otrzymała Pani w darowiźnie w roku (…). Od momentu otrzymania do teraz użycza Pani nieodpłatnie pawilon swojemu ojcu. Z tytułu użyczenia ojcu pawilonu nie otrzymuje Pani od ojca wynagrodzenia. W konsekwencji nie czerpała Pani żadnych korzyści z posiadania ww. udziału w pawilonie wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu. Nie ponosiła Pani również żadnych wydatków na ulepszenie posiadanego pawilonu, ani nie podejmowała aktywnych działań w celu realizacji sprzedaży.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w przedmiocie zbycia udziału w prawie własności w pawilonie wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż ww. udziału w pawilonie wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.

W konsekwencji ww. sprzedaż można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Dokonując dostawy będzie Pani korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem co oznacza, że nie wypełni Pani przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług. Skutkiem powyższego transakcja zbycia ww. udziału w pawilonie wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji badanie przesłanek wynikających z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy jest bezzasadne.

Podsumowując, stwierdzam, że sprzedaż prawa własności posiadanego pawilonu wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu, w zamian za nowo wybudowany lokal niemieszkalny będzie stanowiła czynność rozporządzania własnym majątkiem. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest badanie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Tym samym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.