0112-KDIL1-2.4012.354.2026.4.HM

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:

·      prawidłowe w części dotyczącej braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego po zaprzestaniu wykorzystania lokalu użytkowego w działalności gospodarczej (pytanie oznaczone we wniosku nr 8) oraz braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego od poniesionych wydatków na remont lokalu w związku ze sprzedażą lokalu (pytania oznaczone we wniosku nr 9) i

·      nieprawidłowe w części dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia od podatku przy sprzedaży lokalu po uprzednim zakończeniu wykorzystania lokalu w działalności gospodarczej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy (pytania oznaczone we wniosku nr 6), uznania, że lokal użytkowy został już „pierwszo zasiedlony” i jego sprzedaż będzie dostawą po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia (pytanie oznaczone we wniosku nr 7) oraz możliwości zastosowania zwolnienia od podatku przy sprzedaży lokalu użytkowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, po upływie ponad 2 lat od pierwszego zasiedlenia (pytanie oznaczone we wniosku nr 10).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 14 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

·      możliwości zastosowania zwolnienia od podatku przy sprzedaży lokalu po uprzednim zakończeniu wykorzystania lokalu w działalności gospodarczej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy (pytania oznaczone we wniosku nr 6);

·      uznania, że lokal użytkowy został już pierwszo zasiedlony i jego sprzedaż będzie dostawą po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia (pytanie oznaczone we wniosku nr 7);

·      braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego przy zaprzestaniu wykonywania lokalu użytkowego w działalności gospodarczej (pytanie oznaczone we wniosku nr 8);

·      braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku ze sprzedażą lokalu od poniesionych wydatków na remont lokalu (pytania oznaczone we wniosku nr 9);

·      możliwości zastosowania zwolnienia od podatku przy sprzedaży lokalu użytkowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, po upływie ponad 2 lat od pierwszego zasiedlenia (pytanie oznaczone we wniosku nr 10).

Uzupełniła go Pani pismem z 18 sierpnia 2026 r. (wpływ 18 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

W dniu (…) r. nabyła Pani lokal użytkowy (niemieszkalny) za kwotę (…) zł. Nabycie nastąpiło prywatnie, tj. lokal nie został nabyty w ramach działalności gospodarczej, nie został ujęty w ewidencji środków trwałych, nie był amortyzowany i nie ustalono dla niego wartości początkowej w ewidencji środków trwałych.

Po nabyciu lokalu wykonano w nim remont. Zakupy materiałów budowlanych oraz usługi remontowe były dokumentowane fakturami wystawionymi na Pani działalność gospodarczą. Łączna kwota brutto faktur za remont wyniosła (…) zł, co odpowiada kwocie netto ok. (…) zł. Odliczyła Pani podatek VAT naliczony z tych faktur.

Zakres prac remontowych obejmował w szczególności:

·      prace wykończeniowe,

·      wymianę części instalacji,

·      prace w łazience (w tym wymianę rur),

·      tapetowanie,

·      malowanie ścian,

·      montaż płyt gipsowo kartonowych, listew,

·      inne prace o charakterze odświeżającym i wykończeniowym.

Lokal nie został zaliczony do środków trwałych działalności gospodarczej, nie był amortyzowany, a wydatki remontowe nie zwiększały wartości początkowej środka trwałego (ponieważ lokal nie był środkiem trwałym).

Lokal jest obecnie wykorzystywany w działalności gospodarczej (jednoosobowa działalność gospodarcza – dalej: „JDG”). W lokalu wykonywane są czynności firmowe, część kosztów eksploatacyjnych (np. media, opłaty) jest ujmowana w kosztach uzyskania przychodu w JDG.

Lokal widnieje również jako miejsce wykonywania działalności w zgłoszeniu CEIDG.

Rozważa Pani następujące działania:

·      zakończenie wykorzystywania lokalu w działalności gospodarczej,

·      wycofanie lokalu jako miejsca wykonywania działalności z CEIDG,

·      zaprzestanie ujmowania jakichkolwiek kosztów związanych z lokalem w księgach działalności, przeniesienie wszystkich umów eksploatacyjnych (media, opłaty) na osobę prywatną, doprowadzenie do sytuacji, w której lokal będzie wykorzystywany wyłącznie prywatnie, a nie w działalności gospodarczej.

Rozważane są dwa warianty czasowe:

1)  Zakończenie wykorzystywania lokalu w działalności gospodarczej niezwłocznie (np. w (…) r.);

2)  Zakończenie wykorzystywania lokalu w działalności gospodarczej dopiero w (…) r., przy czym od momentu zakończenia wykorzystywania lokal nie będzie już w żaden sposób używany w działalności gospodarczej.

Planuje Pani ewentualną sprzedaż lokalu po upływie co najmniej (…) lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, tj. po (…) r.

W momencie sprzedaży lokal ma być wykorzystywany wyłącznie prywatnie, tj. nie będzie miejscem wykonywania działalności, nie będą z nim związane żadne koszty ujmowane w działalności, nie będzie w nim prowadzona działalność gospodarcza.

Zdarzeniem przyszłym jest sprzedaż lokalu użytkowego po (…) r., po uprzednim zakończeniu wykorzystywania lokalu w działalności gospodarczej i doprowadzeniu do jego wyłącznie prywatnego charakteru.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Doprecyzowanie momentu zakończenia wykorzystywania lokalu w działalności gospodarczej:

Informuje Pani, że zakończyła Pani wykorzystywanie lokalu użytkowego w działalności gospodarczej w dniu (…) r.

Od dnia (…) r. lokal nie jest w żadnym zakresie wykorzystywany w działalności gospodarczej, nie jest miejscem wykonywania działalności, nie są ujmowane żadne koszty związane z lokalem, a wszystkie umowy eksploatacyjne zostały przeniesione na cele prywatne.

Od dnia (…) r. do dnia sprzedaży lokal jest wykorzystywany wyłącznie prywatnie, wyłącznie do przechowywania rzeczy osobistych, bez jakiegokolwiek wykorzystania gospodarczego.

Doprecyzowanie opisu sprawy w zakresie podatku VAT – odpowiedzi na pytania organu:

1.  Jest Pani czynnym podatnikiem VAT.

2.  Nabycie lokalu nie było potwierdzone fakturą VAT.

3.  Prace remontowe zakończono w (…) r.

4.  Towary i usługi nabyte w związku z remontem zostały przekazane do użytkowania od (…) r.

5.  W chwili ponoszenia wydatków na remont zamiarem było wykorzystywanie lokalu do wykonywania działalności opodatkowanej VAT — tak.

6.  Lokal został po raz pierwszy oddany do użytkowania na potrzeby działalności gospodarczej w (…) r.

7.  Od momentu zaprzestania wykorzystywania lokalu w działalności ((…) r.) do dnia sprzedaży lokal będzie wykorzystywany wyłącznie prywatnie – przechowywanie rzeczy osobistych.

8.  Lokal będzie wykorzystywany wyłącznie prywatnie po wycofaniu z działalności — tak.

9.  Lokal nie będzie udostępniany osobom trzecim – ani odpłatnie, ani nieodpłatnie.

10.  Nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży innych nieruchomości.

11.  Nie posiada Pani innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.

Pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu

1.  Czy sprzedaż lokalu użytkowego po (…) r., po uprzednim zakończeniu wykorzystywania lokalu w działalności gospodarczej, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy o VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 6)?

2.  Czy w opisanym stanie faktycznym lokal użytkowy został już „pierwszo zasiedlony” w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, a więc czy sprzedaż po (…) r. będzie dostawą dokonywaną po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia (pytanie oznaczone we wniosku nr 7)?

3.  Czy zaprzestanie wykorzystywania lokalu użytkowego w działalności gospodarczej z dniem (…) r. oraz wykorzystywanie lokalu od (…) r. wyłącznie prywatnie powoduje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 8)?

4.  Czy odliczenie VAT od wydatków remontowych powoduje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o VAT w związku ze sprzedażą lokalu po (…) r., biorąc pod uwagę, że lokal nie był środkiem trwałym i nie był amortyzowany (pytanie oznaczone we wniosku nr 9)?

5.  Czy w świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT sprzedaż lokalu użytkowego po (…) r., po upływie ponad 2 lat od pierwszego zasiedlenia ((…) r.), będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 10)?

Pani stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu

1.  Sprzedaż lokalu użytkowego po (…) r. będzie korzystała ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ dostawa będzie dokonywana po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia. Lokal był używany po remoncie, a więc został zasiedlony. Sprzedaż po (…) r. nastąpi po upływie ponad 2 lat od zasiedlenia (stanowisko do pytania oznaczonego we wniosku nr 6).

2.  Zdaniem Wnioskodawczyni pierwsze zasiedlenie nastąpiło w momencie rozpoczęcia użytkowania lokalu po remoncie. W konsekwencji sprzedaż po (…) r. będzie dostawą dokonywaną po upływie ponad 2 lat od pierwszego zasiedlenia (stanowisko do pytania oznaczonego we wniosku nr 7).

3.  Zaprzestanie wykorzystywania lokalu w działalności gospodarczej z dniem (…) r. oraz wykorzystywanie lokalu od (…) r. wyłącznie prywatnie nie powoduje obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, ponieważ:

·      lokal nie był środkiem trwałym,

·      nie ustalono dla niego wartości początkowej,

·      odliczenie VAT dotyczyło wyłącznie bieżących wydatków remontowych,

·      korekta wieloletnia z art. 91 ustawy o VAT dotyczy wyłącznie środków trwałych o wartości powyżej 15 000 zł,

·      od oddania lokalu do użytkowania ((…) r.) do zakończenia jego wykorzystywania w działalności ((…) r.) upłynęło ponad 12 miesięcy.

W konsekwencji korekta podatku naliczonego nie wystąpi (stanowisko do pytania oznaczonego we wniosku nr 8).

4.  Nie powstanie obowiązek korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o VAT, ponieważ lokal nie był środkiem trwałym, nie był amortyzowany, a odliczenie VAT dotyczyło bieżących wydatków remontowych, a nie nabycia środka trwałego. Korekta wieloletnia dotyczy wyłącznie środków trwałych o wartości powyżej 15 000 zł — lokal nie był środkiem trwałym (stanowisko do pytania oznaczonego we wnioski nr 9).

5.  Sprzedaż lokalu użytkowego po (…) r. będzie korzystała ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ:

·      pierwsze zasiedlenie nastąpiło w (…) r.,

·      sprzedaż nastąpi po upływie ponad 2 lat od pierwszego zasiedlenia,

·      wydatki remontowe nie stanowią ulepszenia w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 10a, ponieważ lokal nie był środkiem trwałym i nie ustalono dla niego wartości początkowej.

W konsekwencji dostawa lokalu będzie zwolniona z VAT (stanowisko do pytania oznaczonego we wniosku nr 10).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest:

•      prawidłowe w części dotyczącej braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego po zaprzestaniu wykorzystania lokalu użytkowego w działalności gospodarczej (pytanie oznaczone we wniosku nr 8) oraz braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego od poniesionych wydatków na remont lokalu w związku ze sprzedażą lokalu (pytania oznaczone we wniosku nr 9) i

•      nieprawidłowe w części dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia od podatku przy sprzedaży lokalu po uprzednim zakończeniu wykorzystania lokalu w działalności gospodarczej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy (pytania oznaczone we wniosku nr 6), uznania, że lokal użytkowy został już „pierwszo zasiedlony” i jego sprzedaż będzie dostawą po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia (pytanie oznaczone we wniosku nr 7) oraz możliwości zastosowania zwolnienia od podatku przy sprzedaży lokalu użytkowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, po upływie ponad 2 lat od pierwszego zasiedlenia (pytanie oznaczone we wniosku nr 10).

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (działek, budynków, ale i części budynków - lokali), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Oba warunki muszą być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Zatem, aby nieodpłatne przekazanie towarów - w świetle powołanego art. 7 ust. 2 ustawy – podlegało opodatkowaniu VAT konieczne jest łączne spełnienie następujących warunków:

•      nieodpłatne przekazanie dokonywane jest przez podatnika podatku VAT,

•      przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,

•      przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tego towaru lub jego części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez podatnika.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W (…) r. nabyła Pani lokal użytkowy (niemieszkalny).

Nabycie nastąpiło prywatnie, a lokal nie został ujęty w ewidencji środków trwałych. Nabycie lokalu nie było potwierdzone fakturą z podatkiem VAT.

Po nabyciu lokalu wykonano w nim remont. Zakupy materiałów oraz usługi remontowe były dokumentowane fakturami wystawionymi na Pani działalność gospodarczą. Odliczyła Pani podatek VAT naliczony od tych faktur. Prace remontowe zostały zakończone w (…) r.

Lokal został po raz pierwszy oddany do użytkowania na potrzeby działalności gospodarczej w (…) r. i od tego czasu był wykorzystywany w Pani działalności gospodarczej.

W dniu (…) r. zakończyła Pani wykorzystywanie lokalu w działalności gospodarczej i od (…) r. lokal jest wykorzystywany wyłącznie prywatnie. Nie będzie Pani udostępniała go osobom trzecim – ani odpłatnie, ani nieodpłatnie.

Planuje Pani sprzedaż ww. lokalu po (…) r. W momencie sprzedaży lokal będzie wykorzystywany wyłącznie prywatnie.

Nie dokonywała Pani wcześniej innych sprzedaży nieruchomości oraz nie posiada Pani innych nieruchomości przeznaczonych na sprzedaż.

Pani wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od podatku przy sprzedaży lokalu po uprzednim zakończeniu wykorzystania lokalu w działalności gospodarczej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub pkt 10a ustawy (pytanie nr 1), uznania, że lokal użytkowy został już „pierwszo zasiedlony” i jego sprzedaż będzie dostawą po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia (pytanie nr 2) oraz możliwości zastosowania zwolnienia od podatku przy sprzedaży lokalu użytkowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, po upływie ponad 2 lat od pierwszego zasiedlenia (pytanie nr 5).

W sytuacji nieodpłatnego przekazania nieruchomości do prywatnych majątków koniecznym jest dokonanie analizy, czy w świetle art. 7 ust. 2 ustawy zostaną spełnione warunki do uznania przedmiotowej czynności za nieodpłatną dostawę towarów zrównaną z odpłatną dostawą, o której mowa w tym przepisie.

Z art. 7 ust. 2 ustawy wynika, że ustawodawca zrównuje czynności dokonane bez wynagrodzenia z czynnościami odpłatnymi, przy spełnieniu warunków wymienionych w tym przepisie. W ten sposób wszelkie nieodpłatne przekazanie przez podatnika należących do jego przedsiębiorstwa towarów, wchodzi w zakres objęty pojęciem „odpłatnej dostawy towarów”, o ile podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak Pani wskazała transakcja nabycia lokalu użytkowego wskazanego we wniosku nie była potwierdzona fakturą VAT, a w konsekwencji Pani nie odliczyła podatku z tytułu nabycia od tego zakupu.

Nie można zatem uznać, że przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia lokalu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14a ustawy:

Wytworzeniem nieruchomości w myśl ww. przepisu jest wybudowanie budynku, budowli lub ich części, a także ulepszenie budynku, budowli lub ich części w myśl przepisów o podatku dochodowym

Jak stanowi art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Środki trwałe można uznać więc za ulepszone, gdy zostały przebudowane, rozbudowane, dokonano ich rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji a wartość nakładów poniesionych na przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym jest wyższa niż 10 000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Z wniosku wynika, że podczas użytkowania lokalu poniosła Pani wydatki na jego remont, od których odliczyła Pani podatek VAT. Wydatki remontowe nie zwiększały wartości środka trwałego. Łączna wysokość poniesionych wydatków na remont lokalu wynosiła (…) zł brutto. Poniesione wydatki nie stanowiły jego ulepszenia w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

Tym samym poniesienie ww. wydatków nie stanowiło wytworzenia nieruchomości. Co prawda przysługiwało Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ale z tytułu remontu, a nie z tytułu ulepszenia, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy.

Nie można zatem uznać, że zostanie spełniony warunek pozwalający uznać nieodpłatne przekazanie lokalu za czynność zrównaną z odpłatną dostawą – nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia z tytułu nabycia lokalu, jak również z tytułu poniesionych wydatków w trakcie użytkowania nie doszło do wytworzenia nieruchomości.

Zatem wycofanie lokalu z działalności gospodarczej i przeniesienie go do majątku prywatnego nie stanowiło odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę opis sprawy, po wycofaniu z działalności gospodarczej, nie zamierza Pani wykorzystywać przedmiotowego lokalu w celu realizacji własnych potrzeb innych niż zarządzanie majątkiem. Planuje Pani sprzedać lokal po (…) r.

Nie będzie więc Pani prowadziła działalności związanej z nim i nie będzie Pani występowała w charakterze podatnika. A zatem sprzedaż lokalu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT – będzie już czynnością stanowiącą zarząd majątkiem prywatnym.

W konsekwencji badanie przesłanek wynikających z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy jest bezzasadne.

Podsumowując, stwierdzam, że sprzedaż lokalu po (…) r. będzie stanowiła czynność stanowiącą zarząd majątkiem prywatnym, co oznacza, że nie będzie podlegała opodatkowaniu. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest badanie zwolnień na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1, 2 i 5 (oznaczonych we wniosku nr 6, 7 i 10) jest nieprawidłowe.

Pani wątpliwości dotyczą również braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego przy zaprzestaniu wykorzystania lokalu użytkowego w działalności gospodarczej (pytanie nr 3) oraz braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego od poniesionych wydatków na remont lokalu w związku ze sprzedażą lokalu (pytanie nr 4).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.

Na mocy art. 91 ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 91 ust. 2 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:

Na podstawie z art. 91 ust. 4 ustawy:

Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:

Jak wynika z art. 91 ust. 7 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

Zgodnie z art. 91 ust. 7b ustawy:

Stosownie do art. 91 ust. 7c ustawy:

Natomiast, w myśl art. 91 ust. 7d ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że korekta, o której mowa w art. 91 ustawy, odnosi się do takich towarów i usług, które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Ponadto, z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.

Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas jest obowiązany dokonać korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.

Analiza powołanych wyżej przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku zmiany przeznaczenia środka trwałego, tj. zarówno w sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również w sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku.

Ponadto art. 91 ust. 5 ustawy wprowadza szczególny przypadek dokonywania korekt w sytuacji, gdy podatnik w okresie trwania korekty cząstkowej – tj. w okresie 10 lat w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – zbywa dany środek trwały.

W takich sytuacjach – zbycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych – przyjmuje się, że zbyte składniki majątku służą nadal działalności opodatkowanej lub nadal działalności zwolnionej lub niepodlegającej opodatkowaniu, aż do końca okresu korekty. Jednakże w miesiącu sprzedaży dokonuje się od razu korekty za wszystkie pozostałe okresy.

Jeśli transakcja zbycia środka trwałego została opodatkowana, wówczas przyjmuje się, że przez cały pozostały do końca korekty okres towar ten służy w całości transakcjom dającym prawo do odliczenia. Natomiast jeśli sprzedaż była zwolniona lub nie podlega opodatkowaniu, wówczas przyjmuje się, że zbywany środek trwały służy czynnościom niedającym prawa do odliczenia.

Wycofanie lokalu z działalności gospodarczej i przeniesienie go do majątku prywatnego nie stanowiło odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W analizowanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją wskazaną w art. 91 ust. 7 ustawy, gdyż doszło do zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku ze zmianą przeznaczenia nieruchomości, w odniesieniu do której ponosiła Pani wydatki na remont. Od poniesionych kosztów remontowych odliczyła Pani podatek VAT.

Jak wskazano wyżej, wydatki na remont nie stanowiły wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a tym samym nie były wydatkami na wytworzenie nieruchomości, zatem nie będą tu miały zastosowania przepisy o 10-letniej korekcie.

Przepis art. 91 ust. 7b ustawy stanowi, że w przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.

W ww. art. 91 ust. 7a ustawy jest natomiast mowa o towarach i usługach, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł.

Art. 91 ust. 7b ustawy dotyczy zatem wszelkich innych, niż objętych ust. 7a, towarów i usług (w tym również środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł).

Natomiast w odniesieniu do wydatków na remont ewentualną zmianę przeznaczenia rozpatruje się w okresie 12 miesięcy od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, zgodnie z art. 91 ust. 7c ustawy.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że w odniesieniu do towarów i usług nabytych w celu wykonania prac remontowych podczas użytkowania lokalu, z uwagi na fakt, że nie były to wydatki na wytworzenie (ulepszenie) nieruchomości, zastosowanie znajdą ww. przepisy art. 91 ust. 7b i 7c ustawy.

W odniesieniu do Pani sprawy lokal nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Towary i usługi w związku z wykonanym przez Panią remontem zostały przekazane do użytkowania w (…) r., a zmiana przeznaczenia z wykorzystywania lokalu z działalności gospodarczej do majątku prywatnego nastąpiła w (…) r.

W związku z powyższym okres korekty już upłynął, a zatem nie będzie musiała Pani dokonać korekty odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 91 ust. 7c ustawy.

Podsumowując, stwierdzam, że nie będzie miała Pani obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego przy zaprzestaniu wykorzystania lokalu użytkowego w działalności gospodarczej oraz obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku ze sprzedażą lokalu od poniesionych wydatków na remont lokalu.

Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 4 (oznaczonych we wniosku nr 8 i 9) jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

·      zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wskazuję również, że Pani wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.