0112-KDIL1-2.4012.332.2026.2.MŁ
Brak prawa do odliczenia podatku od towarów i usług w związku z montażem instalacji odnawialnych źródeł energii.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 6 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z montażem instalacji odnawialnych źródeł energii.
Uzupełnili go Państwo pismem z 14 sierpnia 2026 r. (wpływ 17 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Akademia (…) (zwana dalej Wnioskodawcą lub Akademią) jest akademicką uczelnią publiczną posiadającą osobowość prawną stanowiącą część systemu szkolnictwa wyższego w rozumieniu ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.). Wnioskodawca działa na podstawie powołanej ustawy, aktów wykonawczych na jej podstawie wydanych oraz statutu Akademii. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 1-5 oraz pkt 9 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce podstawowymi zadaniami Wnioskodawcy jest:
· prowadzenie kształcenia na studiach;
· prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia;
· prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer wiedzy i technologii do gospodarki;
· prowadzenie kształcenia doktorantów;
· kształcenie i promowanie kadr uczelni;
· upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury, w tym przez gromadzenie i udostępnianie zbiorów bibliotecznych, informacyjnych i archiwalnych.
Działalność Wnioskodawcy obejmuje zarówno obszar podlegający opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jak również obszar niepodlegający opodatkowaniu (będący poza zakresem ustawy o VAT) oraz zwolniony z opodatkowania (czynności korzystające ze zwolnienia od podatku VAT). Działalność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (będąca poza zakresem ustawy o VAT) to przede wszystkim nieodpłatne czynności kształcenia oraz badania własne naukowe finansowane z subwencji oraz innych różnego typu dofinansowań. Odpłatna działalność Wnioskodawcy to głównie odpłatne usługi kształcenia, które korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług oraz odpłatne usługi noclegowe świadczone na rzecz studentów i doktorantów Wnioskodawcy, które także korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Wnioskodawca prowadzi również działalność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, polegającą m.in. na odpłatnym wynajmie lokali użytkowych, sprzedaży biletowanych koncertów, odpłatnych noclegach świadczonych na rzecz osób innych niż studenci/doktoranci, odpłatnej sprzedaży wydawnictw, czy też innej sprzedaży opodatkowanej tym podatkiem.
W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca realizuje różnego typu inwestycje związane z rozbudową i przebudową posiadanej infrastruktury, a także jej remonty. Działania te wiążą się z koniecznością ponoszenia często znacznych wydatków finansowych, które finansowane są z otrzymywanej subwencji oraz różnego typu dotacji, finansować czy grantów.
Podmioty mające siedzibę na terytorium województwa (…) mogą ubiegać się o środki z Funduszy Europejskich na lata (…). Jednym z działań podlegających dofinansowaniu z tych środków jest Priorytet (...). W ramach powyżej wskazanego działania o dofinansowanie mogą ubiegać się takie podmioty jak: administracja rządowa, jednostki samorządu terytorialnego, jednostki organizacyjne działające w imieniu jednostek samorządu terytorialnego, kościoły i związki wyznaniowe, organizacje pozarządowe, podmioty ekonomii społecznej, policja, straż pożarna i służby ratownicze, uczelnie. Powyższe działanie obejmuje wsparcie projektów dotyczących działań niekomercyjnych na rzecz rewitalizacji obszarów zdegradowanych, poprzemysłowych i powojskowych na obszarach miejskich i innych niż miejskie.
Wnioskodawca wystąpił o dofinansowanie w ramach działania (...) w celu realizacji projektu pod nazwą: „(…)” (dalej Projekt). Wniosek ten został pozytywnie zaopiniowany przez podmiot finansujący, w związku z czym Wnioskodawca zawarł już umowę o dofinansowanie i zamierza podjąć się jego realizacji.
Projekt jest (...).
Przedmiotem obecnego Projektu jest (…) celu przywrócenia obiektowi jego funkcji społecznych, gospodarczych, edukacyjnych, kulturalnych i rekreacyjnych (turystycznych). Dodatkowo, Projekt obejmuje (...).
W zakresie realizacji Projektu, w przebudowanych i rozbudowanych powierzchniach Wnioskodawca będzie realizował następującą działalność:
(...)
Głównym celem Projektu jest wspieranie zintegrowanego i sprzyjającego włączeniu społecznemu rozwoju kultury i zrównoważonej turystyki na obszarach miejskich. W wyniku realizacji Projektu znacząco poszerzona zostanie oferta lokalnego centrum aktywności kulturalnej obejmująca nieodpłatne wydarzenia (...) jak i nieodpłatne zajęcia (...). Nieodpłatne zajęcia o kameralnym charakterze, stanowić będą zaproszenie dla społeczności obszaru rewitalizowanego, zwiększając jej partycypację w kulturze. W zakresie nowego programu działalności szczególne miejsce mieć będą kameralne wydarzenia dedykowane osobom starszym, a także zajęcia warsztatowe i wydarzenia kulturalne dostosowane dla dzieci oraz dla osób z niepełnosprawnościami.
Partnerem Projektu jest X, której Wnioskodawca nieodpłatnie udostępni część powierzchni utworzonej w ramach Projektu na cele związane z jej statutową działalnością w ramach Projektu. W ramach Projektu przewidziano, że wszystkie powierzchnie nowoutworzone i przebudowane będą nieodpłatnie udostępnione na potrzeby codziennej działalności X.
W celu realizacji Projektu Wnioskodawca zawarł umowę o dofinansowanie z Województwem (…) reprezentowanym przez Zarząd Województwa (…) (dalej umowa o dofinansowanie). Na mocy umowy o dofinansowanie Wnioskodawca będzie zobowiązany do realizacji Projektu z należytą starannością, w szczególności ponosząc wszelkie wydatki w Projekcie w sposób przejrzysty, racjonalny i efektywny, z zachowaniem zasad uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i procedurami w ramach Programu oraz w sposób, który zapewni prawidłową i terminową realizację Projektu oraz osiągnięcie celów (produktów i rezultatów) zakładanych we wniosku o dofinansowanie (§(...) umowy o dofinansowanie).
W ramach Projektu przewidziano cztery główne zadania:
(...)
W ramach zadania (...) przewiduje się montaż instalacji odnawialnych źródeł energii (OZE), tj. paneli fotowoltaicznych na płaskich dachach zespołu Akademii wraz z magazynem energii, pracujących w systemie off-grid. System OZE będzie przeznaczonych do wytwarzania energii elektrycznej tylko i wyłącznie na potrzeby własne Wnioskodawcy.
Instalacja fotowoltaiczna zamontowana na dachu budynku należącego do Wnioskodawcy będzie funkcjonowała w systemie off-grid. System tego typu cechuje się tym, że nie jest on podłączony do sieci elektroenergetycznej. Służy on wyłącznie do produkcji energii elektrycznej na własne potrzeby i magazynowania energii w magazynie energii w przypadku wystąpienia nadwyżek pomiędzy produkcją a bieżącym zużyciem energii. W przypadku tego systemu nie ma możliwości sprzedaży nadwyżek wyprodukowanej energii do przedsiębiorstwa energetycznego, ani ich wprowadzania do sieci przesyłowej. System ten produkuje energię elektryczną na bieżące zużycie energii w budynku, a nadwyżki magazynuje w magazynie energii. W sytuacji gdy magazyn energii jest w pełni naładowany, a bieżące zużycie energii jest zbyt niskie, aby zużyć wytworzoną energię, produkcja energii zostaje wstrzymana (instalacja zostaje wyłączona i nie produkuje energii elektrycznej).
Instalacja OZE nie będzie zatem służyła Wnioskodawcy do wytwarzania energii elektrycznej w celu jej dalszej odsprzedaży, lecz będzie produkowała energię elektryczną tylko i wyłącznie na potrzeby budynku, na którym zostanie ona zamontowana. W szczególności instalacja OZE nie będzie służyła wytwarzaniu energii elektrycznej na potrzeby innych budynków należących do Wnioskodawcy, np. w obrębie wewnętrznej sieci elektroenergetycznej Wnioskodawcy.
Budynek, na którym zostanie zamontowana instalacja OZE nie będzie natomiast wykorzystywany do prowadzenia w nim jakiekolwiek działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Budynek ten będzie przeznaczony głównie do nieodpłatnej działalności kulturalnej (niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług), polegającej na prowadzeniu nieodpłatnych zajęć (...), itp. W budynku może być także prowadzona odpłatna działalność kulturalna, która będzie podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT. Część tego budynku będzie również wykorzystywana przez Akademię do działalności dydaktycznej - zarówno działalności odpłatnej (podlegających zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy o VAT), jak i nieodpłatnej (będącej poza zakresem opodatkowania ustawą od towarów i usług). Budynek nie będzie natomiast przeznaczony do działalności odnoszącej się do ogółu działalności Akademii (działalności opodatkowanej, działalności zwolnionej od opodatkowania oraz działalności niepodlegającej opodatkowaniu), np. działalności administracyjnej dotyczącej Akademii jako całości.
Otrzymane przez Wnioskodawcę dofinansowanie będzie stanowić tzw. dotację kosztową. Dzięki niej Wnioskodawca sfinansuje koszty powstałe w Projekcie (uprzednio wykazane w kosztorysie wniosku o dofinansowanie). Wnioskodawca będzie ponosił wydatki we własnym zakresie i na własną rzecz (uprzednio opisane we wniosku o dofinansowanie i w kosztorysach stanowiących załączniki wniosku) oraz odpowiadał za właściwe wykorzystanie otrzymanych środków finansowych. W zakresie wydatków przypisanych Wnioskodawcy, Wnioskodawca otrzyma faktury, gdzie jako nabywca wskazany będzie Wnioskodawca.
Nabyte przez Wnioskodawcę usługi i towary związane z montażem instalacji OZE w ramach realizowanego Projektu będą wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz do czynności pozostających poza zakresem tego podatku.
Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
W związku z realizacją opisanej we wniosku instalacji fotowoltaicznej wskazali Państwo, że nie będą prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii. Planowana instalacja będzie pracowała w układzie wyspowym (off-grid), całkowicie odseparowanym od sieci elektroenergetycznej, i nie będzie stanowiła mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ww. ustawy. Tym samym nie zostanie spełniona przez Państwa przesłanka wytwarzania energii elektrycznej „w mikroinstalacji”, stanowiąca element definicji prosumenta energii odnawialnej.
Wskazali Państwo, że planowana instalacja fotowoltaiczna nie będzie stanowiła mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Instalacja będzie pracowała jako autonomiczna instalacja wyspowa (off-grid) i nie zostanie przyłączona do sieci elektroenergetycznej. Tymczasem jednym z elementów ustawowej definicji mikroinstalacji jest jej przyłączenie do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV. Warunek ten w opisanym stanie faktycznym nie zostanie spełniony. Planowana instalacja będzie natomiast stanowiła instalację odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy o odnawialnych źródłach energii, jako wyodrębniony zespół urządzeń służących do wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii.
W odniesieniu do przedmiotowej instalacji fotowoltaicznej nie została i nie zostanie przez Państwa zawarta umowa z przedsiębiorstwem energetycznym dotycząca przyłączenia, sprzedaży, dystrybucji ani rozliczania energii elektrycznej wytworzonej przez tę instalację. Instalacja będzie pracowała wyłącznie w układzie wyspowym (off-grid), bez fizycznego połączenia z siecią elektroenergetyczną. Energia elektryczna wytworzona przez instalację nie będzie wprowadzana do sieci elektroenergetycznej, sprzedawana ani w jakikolwiek sposób rozliczana z przedsiębiorstwem energetycznym. W związku z funkcjonowaniem instalacji Państwo nie będą otrzymywali żadnego wynagrodzenia ani innych świadczeń z tytułu wytwarzania energii elektrycznej.
Nie będą Państwo korzystali z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Przedmiotowa instalacja nie będzie przyłączona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej i żadna część wytworzonej przez nią energii elektrycznej nie będzie wprowadzana do tej sieci.
Nie będą Państwo otrzymywali wynagrodzenia z tytułu rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
Państwo nie będą korzystali z rozliczenia wartości energii elektrycznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Przedmiotowa instalacja nie będzie przyłączona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, a energia elektryczna przez nią wytworzona nie będzie wprowadzana do tej sieci.
Wskazali Państwo, że przedmiotowa instalacja nie mieści się w żadnym z przypadków określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Instalacja będzie funkcjonowała jako instalacja wyspowa (off-grid), nie będzie mikroinstalacją przyłączoną do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, a Państwo w związku z jej eksploatacją nie będą posiadali statusu prosumenta energii odnawialnej. W konsekwencji żaden z punktów art. 4d ust. 2 nie znajduje zastosowania do opisanego stanu faktycznego.
Pytanie
Czy względem wydatków udokumentowanych fakturami, poniesionych przez Wnioskodawcę w związku z montażem instalacji odnawialnych źródeł energii (OZE) sfinansowanej dofinansowaniem otrzymanym na realizację Projektu, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, względem wydatków udokumentowanych fakturami jakie Wnioskodawca poniesienie w związku z montażem instalacji odnawialnych źródeł energii (OZE) sfinansowanej dofinansowaniem otrzymanym na realizację Projektu, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest (tylko) związany z transakcjami opodatkowanymi podatkiem VAT. Wskazana zasada wyłącza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT.
Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W myśl tego przepisu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W przypadku Wnioskodawcy działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT to głównie odpłatne usługi kształcenia, odpłatne usługi noclegowe, odpłatny wynajem lokali użytkowych, infrastruktury Wnioskodawcy, odpłatna sprzedaż wydawnictw, itd.
Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność podmiotu prawa publicznego, do której realizacji został powołany). W przypadku Wnioskodawcy to przede wszystkim nieodpłatne czynności kształcenia i badania własne naukowe finansowane z subwencji oraz ewentualnie różnego typu dofinansować celowych.
Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a–2h oraz art. 90 ust. 1–3 ustawy o VAT.
Na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
Według art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe
W myśl art. 86 ust. 2c ustawy o VAT, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:
1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.
Według art. 86 ust. 2d ustawy o VAT, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy. Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio (art. 86 ust. 2g ustawy o VAT).
Jednocześnie, w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 art. 86 ustawy o VAT sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji (art. 86 ust. 2h ustawy).
Z kolei, jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, wydane zostało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników. Rozporządzenie to określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia).
W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze (§ 6 dotyczy uczelni publicznych).
Jednocześnie jak podaje art. 90 ust. 1–3 ustawy o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (ust. 1). Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego (ust. 2). Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (ust. 3).
Aby jednak podatnikowi przysługiwało częściowe prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zastosowaniu ww. regulacji, to nabywane towary i usługi muszą w jakimkolwiek zakresie służyć wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W analizowanym stanie faktycznym Wnioskodawca zamierza realizować projekt polegający na przebudowie i remoncie zabytkowego budynku Akademii (…). W ramach Projektu przewiduje się montaż instalacji OZE na dachu modernizowanego budynku, tj. paneli fotowoltaicznych wraz z magazynem energii. Instalacja będzie funkcjonowała w systemie off-grid, co oznacza, że nie będzie podłączona do sieci elektroenergetycznej i nie będzie wytwarzała energii elektrycznej w celu jej dalszej odsprzedaży. Instalacja OZE będzie produkowała energię elektryczną tylko i wyłącznie na potrzeby budynku, na którym zostanie ona zamontowana. Instalacja OZE nie będzie również służyła wytwarzaniu energii elektrycznej na potrzeby innych budynków należących do Wnioskodawcy (w obrębie wewnętrznej sieci elektroenergetycznej Wnioskodawcy).
Budynek, na którym zostanie zamontowana instalacja OZE nie będzie natomiast wykorzystywany do prowadzenia w nim jakiekolwiek działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Budynek ten będzie przeznaczony głównie do nieodpłatnej działalności kulturalnej (niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług), polegającej na prowadzeniu nieodpłatnych zajęć (...) itp. W budynku może być również prowadzona odpłatna działalność kulturalna, korzystająca ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT. Część budynku wykorzystywana będzie także przez Akademię do działalności dydaktycznej - zarówno działalności odpłatnej (podlegającej zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy o VAT), jak i nieodpłatnej (poza zakresem opodatkowania ustawą od towarów i usług). Budynek nie będzie natomiast przeznaczony do działalności odnoszącej się do ogółu działalności Akademii (działalności opodatkowanej, działalności zwolnionej od opodatkowania oraz działalności niepodlegającej opodatkowaniu), np. działalności administracyjnej dotyczącej Akademii jako całości.
Nabyte przez Wnioskodawcę usługi i towary związane z montażem instalacji OZE w ramach realizowanego Projektu będą więc wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz do czynności pozostających poza zakresem tego podatku.
Mając na uwadze powyższe, względem wydatków udokumentowanych fakturami, poniesionych przez Wnioskodawcę w związku z montażem instalacji odnawialnych źródeł energii (OZE) sfinansowanej dofinansowaniem na realizację Projektu, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
prosument energii odnawialnej - odbiorcę końcowego wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1799).
Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i warunkach określonych w ustawie - Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej:
1) w mikroinstalacji;
2) w małej instalacji;
3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy – Prawo energetyczne;
4) wyłącznie z biopłynów.
W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.
Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
W świetle art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o OZE:
Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii odnawialnej - dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art. 4 ust. 2a – 7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.
W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o VAT definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
„Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
Sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE C-219/12.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo akademicką uczelnią publiczną, która jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zamierzają Państwo przeprowadzić projekt pn. „(…)”. Głównym celem projektu jest wspieranie zintegrowanego i sprzyjającego włączenia społecznego rozwoju kultury i zrównoważonej turystyki na obszarach miejskich. W wyniku realizacji Projektu znacząco poszerzona zostanie oferta lokalnego centrum aktywności kulturalnej obejmująca nieodpłatne wydarzenia (...) jak i nieodpłatne zajęcia (...). W celu realizacji Projektu zawarli Państwo umowę o dofinansowanie z Województwem (…) reprezentowanym przez Zarząd Województwa (…). W ramach projektu przewidują Państwo montaż instalacji odnawialnych źródeł energii (OZE), tj. paneli fotowoltaicznych na płaskich dachach zespołu Akademii wraz z magazynem energii, pracującym w systemie off-grid. Nie będą Państwo prosumentem energii odnawialnej. Planowana instalacja fotowoltaiczna nie będzie stanowiła mikroinstalacji. Natomiast będzie stanowić instalację odnawialnego źródła energii, jako wyodrębniony zespół urządzeń służących do wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnego źródła energii. Nie będą Państwo zawierali umowy z przedsiębiorstwem energetycznym. Energia wyprodukowana przez instalację fotowoltaiczną będzie zużywana wyłącznie na potrzeby własne i nie będzie wprowadzana do sieci elektroenergetycznej. Nie będą Państwo otrzymywali wynagrodzenia za energię elektryczną wyprodukowaną przez instalację fotowoltaiczną. Instalacja fotowoltaiczna oraz magazyn energii będą wykorzystywane wyłącznie do czynności zwolnionych oraz niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zatem, z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że nie nastąpi wprowadzenie energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej, ponieważ – jak Państwo wskazali – instalacja fotowoltaiczna będzie pracowała wyłącznie w układzie „off-grid” są w pełni samodzielne i fizycznie nie oddają nadmiaru energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej. Nadmiar energii gromadzony będzie w magazynie energii i wykorzystywany wyłącznie na własne potrzeby budynku.
W związku z niewprowadzaniem energii do sieci, nie będą Państwo dokonywali na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego dostawy towarów (energii) w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Wobec tego, Państwa działań związanych z budową instalacji fotowoltaicznej i wytwarzaniem w niej energii elektrycznej nie należy rozpatrywać jako prowadzenia działalności gospodarczej w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa nie należy uznać za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.
Skoro nie będą Państwo wprowadzali do sieci prądu, który zostanie wyprodukowany w instalacji wytworzonej w ramach projektu pn. „(…)” to nie wystąpi odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych na montaż instalacji odnawialnych źródeł energii w systemie off-grid w ramach realizowanego projektu, wskazać należy, że zgodnie z powołanymi wyżej przepisami rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku o kwotę podatku naliczonego nie zostanie spełniony. Wskazali Państwo, że montaż paneli fotowoltaicznych na płaskich dachach zespołu Akademii wraz z magazynem energii będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności zwolnionych oraz niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co potwierdza fakt wykorzystywania instalacji w systemie „off-grid”.
Zatem, nie będzie spełniona wskazana w art. 86 ust. 1 ustawy przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. związek nabywanych towarów i usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Podsumowując, stwierdzam, że nie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z montażem instalacji odnawialnych źródeł energii.
Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku zdarzeniem przyszłym, w szczególności informacji, że wydatki związane z usługami i towarami związanymi z montażem instalacji OZE w ramach realizowanego projektu nie będą w jakimkolwiek zakresie wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów