0112-KDIL1-2.4012.328.2026.4.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 6 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży samochodu osobowego przekazanego na cele prywatne po zakończeniu leasingu operacyjnego.

Uzupełnił go Pan pismem z 11 sierpnia 2026 r. (wpływ 11 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem VAT. W 2023 r. Wnioskodawca zawarł umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego. Po zakończeniu umowy leasingu w 2026 r. Wnioskodawca dokonał wykupu pojazdu. Faktura dokumentująca wykup została wystawiona na dane prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej (NIP). Od dnia wykupu samochód nie jest i nie będzie wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. Samochód został przeznaczony wyłącznie do celów prywatnych. W szczególności Wnioskodawca: nie odliczy podatku VAT z faktury wykupu, nie zaliczy wydatku na wykup do kosztów uzyskania przychodów, nie wprowadzi samochodu do ewidencji środków trwałych, nie będzie ujmował w kosztach działalności żadnych wydatków związanych z tym pojazdem.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 marca 2016 r. Zakres prowadzonej działalności obejmuje usługi programistyczne.

Przedmiotem umowy leasingu operacyjnego był samochód osobowy (…).

W okresie trwania umowy leasingu samochód był wykorzystywany zarówno do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, jak i do celów prywatnych.

Samochód wykupiony z leasingu nie zostanie zakwalifikowany jako towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży.

Wykupu samochodu Wnioskodawca dokonał z zamiarem wykorzystania go do celów osobistych, poza prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wykup samochodu nastąpił z zamiarem przeznaczenia go do majątku prywatnego Wnioskodawcy. Faktura dokumentująca wykup została wystawiona przez leasingodawcę na dane prowadzonej działalności gospodarczej, ponieważ leasingodawca nie umożliwił wystawienia faktury wykupu na dane prywatne. Nie zmienia to zamiaru Wnioskodawcy przeznaczenia samochodu po wykupie wyłącznie do celów prywatnych.

Po wykupie samochód będzie wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych, a więc do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Samochód nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych ani czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca nie zamierza odliczać podatku VAT z faktury dokumentującej wykup samochodu. Samochód nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych i Wnioskodawca nie zamierza zaliczać wydatków związanych z jego wykupem ani późniejszą eksploatacją do rozliczeń związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wnioskodawca nie posiada innych samochodów, które zamierza darować lub sprzedać.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym samochód wykupiony po zakończeniu leasingu operacyjnego, mimo wystawienia faktury wykupu na dane działalności gospodarczej, nie stanowi składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą, a jego późniejsza sprzedaż będzie stanowiła odpłatne zbycie składnika majątku prywatnego niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym samochód nie stanowi składnika majątku związanego z działalnością gospodarczą, mimo że faktura wykupu została wystawiona na dane działalności gospodarczej. O przeznaczeniu pojazdu decyduje jego faktyczne wykorzystanie po wykupie. Skoro samochód został przeznaczony wyłącznie do celów prywatnych i nie jest wykorzystywany w działalności gospodarczej, jego sprzedaż powinna być traktowana jako sprzedaż majątku prywatnego i nie powinna podlegać opodatkowaniu w ramach działalności gospodarczej ani podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

W oparciu o art. 2 pkt 6 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którymi wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie (w tym także darowizna) tych towarów pozostaje poza zakresem opodatkowania (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Podkreślić jednak należy, że dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy jest dokonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.

Jak wynika z zasady ogólnej wyrażonej w art. 19a ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy:

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 709¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.):

Natomiast w myśl z art. 709¹⁶ Kodeksu cywilnego:

Wobec powyższego, umowa leasingu – co do zasady – sprowadza się do używania rzeczy i pobierania pożytków, nie rodzi natomiast powstania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W świetle ustawy o podatku od towarów i usług, leasing jest usługą zdefiniowaną w art. 8 ust. 1 ustawy. Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu – jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja wykupu pojazdu będącego przedmiotem umowy leasingu jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi.

Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu jest odrębną czynnością – dostawą towaru, niezwiązaną z samą umową leasingu.

Należy ponownie wskazać, że z cytowanego wyżej art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy wynika, że opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatna czynność z nią zrównana po spełnieniu warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy, tj. jeżeli:

·      dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,

·      przekazane towary należą do jego przedsiębiorstwa,

·      przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego towaru lub jego części składowych.

W tym miejscu powtórzyć należy, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powołanych przepisów ustawy jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie. Po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, w rozumieniu odpowiednio art. 7 i art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje zbycia swojego majątku prywatnego, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, że działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zasadne zatem, jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych ustaleń należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając towar (np. pojazd) działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu ruchomościami (np. pojazdami), która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży pojazdu, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług handlu pojazdami.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą od 1 marca 2016 r. i jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zakres prowadzonej przez Pana działalności obejmuje usługi programistyczne. W 2023 r. zawarł Pan umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego. Przedmiotem umowy był samochód osobowy marki (…). W okresie trwania umowy leasingu samochód był wykorzystywany zarówno do celów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, jak i do celów prywatnych. Po zakończeniu umowy leasingu w 2026 r. dokonał Pan wykupu pojazdu. Faktura dokumentująca wykup została wystawione na dane prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej (NIP). Leasingodawca nie umożliwił wystawienia wykupu na dane prywatne. Samochód wykupiony z leasingu nie zostanie zakwalifikowany jako towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży. Od dnia wykupu samochód nie jest i nie będzie wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. Samochód został przeznaczony wyłącznie do celów prywatnych, a więc do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Samochód nie będzie wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych ani czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Nie odliczył Pan podatku VAT z faktury wykupu. Nie zaliczył Pan wydatku na wykup do kosztów uzyskania przychodów, nie wprowadził Pan samochodu do ewidencji środków trwałych. Nie będzie Pan ujmował w kosztach działalności żadnych wydatków związanych z tym pojazdem. Nie posiada Pan innych samochodów, które zamierza Pan darować lub sprzedać.

Pana wątpliwości dotyczą braku opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży samochodu osobowego przekazanego na cele prywatne po zakończeniu leasingu operacyjnego.

Przekazanie samochodu na cele prywatne w momencie jego wykupu z leasingu, nie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z opisu sprawy wynika, że po zakończeniu umowy, samochód został wykupiony na cele prywatne i nie został wprowadzony do firmy, ani w żaden sposób wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z powyższym nabycie samochodu po zakończeniu umowy leasingu nie było związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. W zaistniałej sytuacji, nie przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy wykupie samochodu.

W kontekście powyższych ustaleń należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając towar (np. samochód) działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu ruchomościami (np. samochodami), która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną mogą być np.: działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży samochodu, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług handlu samochodami. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem biorąc pod uwagę okoliczności przedmiotowej sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w analizowanym przypadku dokonując sprzedaży samochodu osobowego wykupionego uprzednio z leasingu, nie będzie Pan działał w charakterze podatnika, a przedmiotowa czynność nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Jak wynika z okoliczności sprawy, samochód osobowy po zakończeniu umowy leasingu został wykupiony przez Pana wyłącznie na cele prywatne, a więc nie będzie wykorzystywany w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem sprzedaż przez Pana samochodu osobowego stanowić będzie zwykłe wykonywanie prawa własności. Tym samym dokona Pan sprzedaży samochodu, stanowiącego majątek prywatny, korzystając z przysługującego Panu prawa do rozporządzenia własnym majątkiem.

Podsumowując, stwierdzam, że planowana sprzedaż samochodu osobowego nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku ze sprzedażą samochodu osobowego nie będzie Pan działał w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a sprzedaż przedmiotowego samochodu osobowego nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy, lecz w ramach zarządu majątkiem osobistym.

W związku z powyższym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.

Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.