0112-KDIL1-2.4012.322.2026.2.HM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 26 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku VAT od nabytych towarów i usług, w tym m.in. towarów i usług w zakresie instalacji fotowoltaicznej, z której to wytworzona energia będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności dentystycznej oraz sprzedaży na rzecz firmy energetycznej.

Uzupełniła go Pani pismem z 12 sierpnia 2026 r. (wpływ 18 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

CHARAKTERYSTYKA WNIOSKODAWCY

Wnioskodawcą jest osobą fizyczną, prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…).

Przedmiotem działalności gospodarczej jest:

1.  86.23.Z Praktyka dentystyczna (przeważająca działalność gospodarcza) oraz

2.  86.91.A Działalność w zakresie diagnostyki obrazowej

Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodu dentysty oraz usługi w zakresie diagnostyki obrazowej realizowane na potrzeby świadczonych usług dentystycznych.

Wnioskodawca nie jest i nie będzie zarejestrowany jako czynny, zarejestrowany podatnik VAT (nie złożył formularza VAT-R w celu rejestracji jako podatnik VAT czynny). Wnioskodawca, jako osoba fizyczna prowadząca prywatną praktykę dentystyczną, świadczy i będzie świadczyć wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, które są zwolnione przedmiotowo z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.; dalej zwanej „ustawa o VAT”).

Pomimo braku rejestracji jako podatnik VAT czynny, Wnioskodawca będzie posiadał status podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT z uwagi na prowadzenie działalności gospodarczej.

DOFINANSOWANIE

Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o dofinansowanie, w wyniku czego (…) r. Wnioskodawca zawarł z Zarządem Województwa (…) działającym jako Instytucja Zarządzająca Programem Fundusze Europejskie dla (…) (dalej zwanej „Instytucją Zarządzającą”) umowę o dofinansowanie Projektu pt. „(…)” nr (…) w ramach: Priorytetu (…) „(…)” Działania (…) Programu Fundusze Europejskie dla (…). W dalszej części niniejszego wniosku ww. umowa zwana jest „Umową”, a realizowany przez Wnioskodawcę projekt pt. „(…)” zwany jest „Projektem”.

W ramach Umowy Wnioskodawca ma otrzymać dofinansowanie na zakup m.in. następujących składników:

1)  wyposażenia do utworzenia nowego stanowiska stomatologicznego, w postaci: (...),

2)  pantomogramu,

3)  skanera wewnątrzustnego 3D,

4)  mikroskopu stomatologicznego,

5)  mebli do pracowni RTG,

6)  lasera biostymulacyjnego

7)  klimatyzatorów wraz z instalacją,

8)  mebli do recepcji,

9)  stanowiska komputerowego,

10)  oprogramowania do gabinetu stomatologicznego,

11)  instalacji fotowoltaicznej o mocy około (...) kW.

Wszystkie składniki objęte dofinansowaniem będą wykorzystywane tylko i wyłącznie do wykonywania przez Wnioskodawcę usług korzystających ze zwolnienia z opodatkowania VAT, z zastrzeżeniem instalacji fotowoltaicznej.

INSTALACJA FOTOWOLTAICZNA

Instalacja fotowoltaiczna o mocy około (...) kW pozwoli Wnioskodawcy na samodzielne wytwarzanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych.

Zgodnie z ustawą z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68 z późn. zm.; dalej zwanej „Ustawą o OZE”) przez „mikroinstalację” rozumie się instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.

Instalacja fotowoltaiczna, którą Wnioskodawca zamierza zamontować będzie zatem mikroinstalacją w rozumieniu ustawy o OZE.

Wnioskodawca będzie pełnić rolę prosumenta energii odnawialnej, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 27a ustawy o OZE w myśl której: „prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1799)”.

Wyprodukowana i oddana do sieci energia będzie wyceniana, na podstawie wartości rynkowej i ta wartość zapisywana będzie w depozycie prosumenckim, stanowiącym elektroniczne saldo rozliczeniowe. Depozyt ten służyć będzie wyłącznie do rozliczania poboru energii z sieci w przypadkach, gdy instalacja fotowoltaiczna nie będzie pokrywać zapotrzebowania.

Niewykorzystane środki z depozytu nie będą wypłacane w formie pieniężnej. Wnioskodawca będzie korzystać z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE.

Instalacja będzie rozliczana w systemie net-billing, a wytworzona energia będzie zapisywana na koncie prosumenckim jako depozyt prosumencki i wykorzystywana na potrzeby własne jednostki. Z tytułu powyższego nie będzie otrzymywane wynagrodzenie.

Wytworzona w ramach instalacji fotowoltaicznej energia elektryczna będzie wykorzystywana w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, w ramach której Wnioskodawca świadczy i będzie świadczyć tylko i wyłącznie usługi zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.

Nadwyżki energii elektrycznej będą sprzedawane na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej, tj. podmiotu będącego czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym dla potrzeb tego podatku w Polsce, posiadającego siedzibę w Polsce.

Wnioskodawca szacuje, że przy zaplanowanej instalacji fotowoltaicznej (moc (...) kW) estymowana maksymalna wyprodukowana energia elektryczna wynosiłaby około (...) MWh. Hipotetyczna roczna sprzedaż energii elektrycznej na rzecz sprzedawcy energii realizowana przez Wnioskodawcę oscylowałaby zatem w okolicach ok. (…) zł. Sprzedawcą energii elektrycznej na rzecz, którego Wnioskodawca będzie dokonywał sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej za pomocą wyżej wskazanej instalacji fotowoltaicznej będzie czynny podatnik VAT z siedzibą w Polsce, zarejestrowany dla potrzeb VAT w Polsce.

KWALIFIKOWALNOŚĆ PODATKU VAT W PROJEKCIE

Zgodnie z pkt 17 Umowy:

„Beneficjent składa oświadczenie o kwalifikowalności podatku VAT stanowiące Załącznik do Umowy. Ponadto, Beneficjent zobowiązany jest corocznie, wraz z pierwszym wnioskiem o płatność składanym w danym roku, przedkładać Instytucji Zarządzającej (…) aktualne oświadczenie według wzoru, o którym mowa powyżej. W wyżej wymienionym oświadczeniu należy precyzyjnie wskazać podstawę prawną braku możliwości odzyskania podatku VAT. W przypadku zaistnienia przesłanki umożliwiającej odzyskanie podatku VAT, Beneficjent zobowiązany jest do zwrotu rozliczonego podatku VAT (objętego dofinansowaniem) wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia przekazania środków. Nieprawidłowość zgodnie z § 9 ust. 1 Umowy stanowi sam fakt wskazania we wniosku o płatność kwoty podatku VAT, której następnie możliwość odzyskania wynika z zaistnienia przesłanki, o której mowa w zdaniu poprzednim”.

Dodatkowo, zgodnie z pkt 3.7. (Podatek od towarów i usług) Załącznika nr 2 do Umowy:

„Warunkiem kwalifikowalności VAT jest jego zaplanowanie we wniosku o dofinansowanie projektu. W sytuacji gdy VAT został zaplanowany we wniosku o dofinansowanie projektu jako koszt niekwalifikowalny, nie jest możliwe jego przesunięcie do kategorii kosztów kwalifikowanych”.

VAT może być uznany za koszt kwalifikowalny tylko wtedy, gdy brak jest prawnej możliwości jego odzyskania na mocy prawodawstwa krajowego. Oznacza to, że zapłacony VAT może być uznany za koszt kwalifikowalny wyłącznie wówczas, gdy beneficjentowi (porównaj definicję beneficjenta), zgodnie z obowiązującym prawodawstwem krajowym, nie przysługuje prawo (to znaczy brak jest prawnych możliwości) do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubiegania się o zwrot VAT.

Posiadanie wyżej wymienionego prawa (potencjalnej prawnej możliwości) wyklucza uznanie kosztu za kwalifikowalny, nawet jeśli faktycznie zwrot nie nastąpił, na przykład ze względu na niepodjęcie przez podmiot czynności zmierzających do realizacji tego prawa.

Możliwość odzyskania VAT rozpatruje się zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

VAT w stosunku do kosztów, dla których beneficjent odlicza ten podatek częściowo zgodnie z zasadami opisanymi w ustawie o VAT oraz przepisach wykonawczych jest niekwalifikowalny.

Dopuszcza się sytuację, w której VAT będzie kwalifikowalny jedynie dla części projektu. W takiej sytuacji beneficjent jest zobowiązany zapewnić przejrzysty system rozliczania projektu, tak aby nie było wątpliwości w jakiej części oraz w jakim zakresie VAT może być uznany za kwalifikowalny. Beneficjent, który uzna VAT za koszt kwalifikowalny jest zobowiązany do przedstawienia wraz z wnioskiem o dofinansowanie projektu szczegółowego uzasadnienia zawierającego podstawę prawną wskazującą na brak możliwości obniżenia VAT należnego o VAT naliczony lub zwrotu podatku zarówno na dzień sporządzania wniosku o dofinansowanie projektu, jak również mając na uwadze planowany sposób wykorzystania w przyszłości majątku wytworzonego w związku z realizacją projektu (w okresie realizacji projektu oraz w okresie trwałości projektu lub dłuższym, jeżeli taki okres korekty podatku wynika z ustawy o VAT).

Biorąc pod uwagę, że prawo do obniżenia VAT należnego o VAT naliczony może powstać zarówno w okresie realizacji projektu, jak i po jego zakończeniu, beneficjenci, którzy zaliczą VAT do kosztów kwalifikowanych są zobowiązani przedłożyć przed podpisaniem umowy 0 dofinansowanie projektu „Oświadczenie o kwalifikowalności VAT”, zgodnie z wzorem opracowanym przez IZ (…).

Oświadczenie składa się z dwóch integralnych części: w pierwszej beneficjent oświadcza, że w chwili składania oświadczenia nie może odzyskać w żaden sposób poniesionego kosztu VAT, którego wysokość została określona w odpowiednim punkcie wniosku o dofinansowanie projektu (fakt ten decyduje o kwalifikowalności VAT), a w drugiej – zobowiązuje się do zwrotu zrefundowanej ze środków unijnych części VAT, jeżeli zaistnieją przesłanki umożliwiające odzyskanie tego podatku przez beneficjenta. Podpisanie umowy o dofinansowanie projektu z beneficjentem, który zaliczył VAT do kosztów kwalifikowanych jest uwarunkowane podpisaniem ww. oświadczenia.

W przypadkach budzących wątpliwości interpretacyjne w zakresie możliwości odzyskania lub zwrotu VAT (co determinuje możliwość kwalifikowalności VAT w projekcie), beneficjent zwraca się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z prośbą o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

W związku z potencjalnym istnieniem prawnej możliwości odliczenia przez beneficjenta podatku VAT naliczonego od wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej energii elektrycznej zgodnie z regulaminem projektu, podatek VAT naliczony jest kosztem niekwalifikowalnym, chyba że Wnioskodawca udokumentuje, iż nie ma prawnej możliwości odzyskania podatku VAT zgodnie z przepisami krajowymi. Celem niniejszego wniosku jest uzyskanie interpretacji potwierdzającej brak takiej prawnej możliwości odliczenia VAT, co pozwoli na uznanie go za koszt kwalifikowalny w projekcie”.

Mając na uwadze wyżej przestawione okoliczności Wnioskodawca występuje z przedmiotowym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w celu wypełnienia przewidzianego w Umowie obowiązku.

Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1.  Na pytanie „Czy faktury za nabyte towary i usługi, w związku z realizacją przez Panią projektu pn. „(…)” będą wystawione na Panią?”, odpowiedziała Pani:

Tak.

2.  Na pytanie „Czy będzie Pani w stanie wyodrębnić wydatki poniesione na instalacje fotowoltaiczną od pozostałych wydatków na realizację projektu?”, odpowiedziała Pani:

Tak.

3.  Tak, zostanie zawarta przez Wnioskodawcę umowa z przedsiębiorstwem energetycznym, z tym, że Wnioskodawca nie ma jeszcze zawartej umowy z przedsiębiorstwem energetycznym. Z tego też powodu Wnioskodawca nie ma wiedzy o tym, jakie zasady zostaną określone do rozliczenia wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii. Niemniej jednak, z uwagi na aktualnie obowiązujące przepisy (m.in. ustawę z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68 z późn. zm.; dalej: ustawa o odnawialnych źródłach energii) nie ulega wątpliwości, że Wnioskodawca będzie się rozliczać w systemie net-billingu, czyli system sprzedaży nadwyżek energii wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej.

Wnioskodawca zakłada, że do rozliczenia wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej zostaną ustalone zasady, opisane w art. 4 ustawy o odnawialnych źródłach energii. Szerzej mechanizm rozliczeń został opisany poniżej w odpowiedzi na pytanie nr 5.

O ile Wnioskodawca dobrze rozumie system net-billingu, umowa ze sprzedawcą energii będzie przewidywać swoiste wynagrodzenie, z tym, że środki przekazywane na depozyt prosumencki nie będą realnymi pieniędzmi (zob. szerzej odpowiedź na pytanie nr 5).

4.  Nie, ww. instalacja nie będzie się mieścić w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.

5.  Zgodnie z posiadanymi przez Wnioskodawcę informacjami, energia wyprodukowana w instalacji fotowoltaicznej będzie oddawana/sprzedawana do sieci. Jej wartość ma być zapisana na indywidualnym koncie Wnioskodawcy będącym prosumentem, czyli tzw. depozycie prosumenckim. Depozyt prosumencki stanowi pewnego rodzaju wirtualny portfel, do którego trafiają środki uzyskane ze sprzedaży nadwyżek energii, ale w praktyce nie są to realne pieniądze.

Zgromadzone w depozycie prosumenckim środki Wnioskodawca będzie mógł następnie wykorzystać do pokrywania kosztów energii pobieranej z sieci.

Z założenia, gdy Wnioskodawca będzie pobierać energię z sieci środki z depozytu powinny pomniejszać kwotę do zapłaty widniejącą na fakturze od sprzedawcy energii.

Stosownie do obowiązujących przepisów, jeżeli Wnioskodawca nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która powinna być zwracana Wnioskodawcy przez sprzedawcę energii w terminie nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu.

Co ważne, zgodnie z obowiązującymi przepisami wysokość zwracanej nadpłaty jest ograniczona i nie może przekroczyć 30% wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci.

Podsumowując powyższe, na ten moment wydaje się, że Wnioskodawca nie będzie mógł wykorzystać nadwyżki wyprodukowanej energii w późniejszym okresie, ale w zamian za wyprodukowaną energię Wnioskodawca powinien otrzymać środki przechowywane w depozycie prosumenckim, które to środki wykorzystywane są do pokrywania kosztów energii pobieranej przez Wnioskodawcę z sieci.

6.  Instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do następujących czynności:

a)  Czynności ustawowo zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT. Usługami tymi są usługi, w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodu dentysty oraz usługi w zakresie diagnostyki obrazowej realizowane na potrzeby świadczonych usług dentystycznych.

b)  Czynności co do zasady podlegających opodatkowaniu VAT, z tym, że w przypadku Wnioskodawcy czynności te będą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Wprowadzenie przez Wnioskodawcę do sieci elektroenergetycznej energii wyprodukowanej w mikroinstalacji stanowić bowiem będzie czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, z tym, że z uwagi na korzystanie przez Wnioskodawcę ze zwolnienia z opodatkowania VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, czynność ta będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania.

7.  Jak wyżej wyjaśniono, instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana przez Wnioskodawcę tylko do czynności zwolnionych od podatku VAT.

8.  Wnioskodawca od dnia rozpoczęcia prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej świadczył tylko i wyłącznie usługi, które korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT. Wnioskodawca nigdy nie wykonywał innych czynności. W rezultacie Wnioskodawca nie korzystał ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

9.  Wnioskodawca nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Pytanie

Wnioskodawca ma/będzie mieć prawo do odliczenia podatku VAT od nabytych przez Wnioskodawcę towarów i usług, których nabycie zostanie w szczególności sfinansowane z środków pochodzących z dofinansowania przyznanego Umową, w tym m.in. towarów i usług w zakresie instalacji fotowoltaicznych, z której to wytworzona energia elektryczna będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności dentystycznej oraz sprzedaży na rzecz firmy energetycznej mającej siedzibę w Polsce?

Pani stanowisko w sprawie

ZASADY DOTYCZĄCE PRAWA DO ODLICZENIA VAT

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT:

„W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124”.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT:

„Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a)  nabycia towarów i usług,

b)  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi”.

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 Ustawy o VAT. Przepis art. 88 Ustawy o VAT określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie przy tym z przepisem art. 88 ust. 4 ustawy o VAT:

„Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7”.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

PODATNIK NA GRUNCIE USTAWY O VAT

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:

„Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności”.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

„Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”.

Z powyższego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

ZWOLNIENIE PODMIOTOWE

W art. 113 ustawodawca zawarł regulacje dotyczące zwolnienia podmiotowego od podatku VAT sprzedaży dokonywanej przez podatników.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT:

„Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł”.

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy o VAT:

„Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1)  wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

2)  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a)  transakcji związanych z nieruchomościami,

b)  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c)  usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych

·      jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3)  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji”.

Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy o VAT:

„Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę”.

W myśl art. 113 ust. 13 ustawy o VAT:

„Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1)  dokonujących dostaw:

a)  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

b)  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

·      energii elektrycznej (CN 2716 00 00),

·      wyrobów tytoniowych,

·      samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

c)  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,

d)  terenów budowlanych,

e)  nowych środków transportu,

f)   następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:

·      preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),

·      komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),

·      urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),

·      maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),

g)  hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:

·      pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),

·      motocykli (PKWiU ex 45.4);

2)  świadczących usługi:

a)  prawnicze,

b)  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c)  jubilerskie,

d)  ściągania długów, w tym factoringu;

3)  (uchylony)”.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Dodatkowo, Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Co więcej, Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako „podatnik VAT zwolniony”.

ZWOLNIENIE PRZEDMIOTOWE

Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodu dentysty oraz usługi w zakresie diagnostyki obrazowej realizowane na potrzeby świadczonych usług dentystycznych.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy o VAT:

„Zwalnia się od podatku: (...)

19) usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

a)  lekarza i lekarza dentysty”.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy o VAT świadczone przez Wnioskodawcę usługi korzystają ze zwolnienia z VAT.

PODSUMOWANIE

W związku z zawartą Umową, Wnioskodawca będzie realizować Projekt, które obejmuje m.in. budowę instalacji fotowoltaicznej. Instalacja fotowoltaiczna, objęta zakresem wniosku, stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 Ustawy o odnawialnych źródłach. Energia wytworzona w instalacji fotowoltaicznej będzie rozliczana w ramach metody „net-billing”. Zatem, energia ta będzie zapisywana na indywidualnym koncie Wnioskodawcy jako depozyt prosumencki.

Wszystkie faktury na towary i usługi nabywane w ramach realizacji Projektu w ramach dokumentujące nabycie towarów i usług wystawione będą na Wnioskodawcę.

Zakupione towary i usługi służące realizacji Projektu będą wykorzystywane do:

1)  świadczenia usług w zakresie opieki medycznej w ramach zawodu dentysty zwolnionych z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy o VAT oraz

2)  dostawy energii zwolnionej z opodatkowania VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

W tym miejscu wyjaśnić bowiem należy, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:

„Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju”.

W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

„Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii”.

W świetle art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:

„Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów”.

Według art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:

„Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...)”.

Jak wynika z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że co do zasady dostarczanie energii wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w rozumieniu ustawy o OZE stanowić może czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile jest dokonywana przez podatnika tego podatku.

W świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o VAT sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady, wpisuje się bowiem w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych.

W okolicznościach rozpatrywanej sprawy, sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać jako działalność gospodarczą, w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a Wnioskodawca co do zasady uznany może być za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji Wnioskodawca, jako prosument, poprzez wprowadzanie energii do sieci energetycznej, będzie dokonywać na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Wnioskodawcę prądu, który zostanie wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej zamontowanej u Wnioskodawcy wytworzonej w ramach realizowanego Projektu, stanowić będzie odpłatną dostawę towarów podlegającą pod zakres zastosowania ustawy o VAT. Ustawa o VAT oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują przy tym zwolnienia z opodatkowania VAT dla dostawy prądu.

Co jednak ważne, instalacja fotowoltaiczna będzie również wykorzystywana do czynności zwolnionych z opodatkowania VAT – wykorzystanie wytworzonej energii elektrycznej przy świadczenia usług dentystycznych. Usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodu dentysty świadczone przez Wnioskodawcę, korzystają ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT.

Ponad powyższe, Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia podmiotowego, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000,00 zł.

Należy zauważyć, że z powołanego wyżej art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT wynika, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Tym samym, przy ustalaniu prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, nie uwzględnia się świadczenia usług zwolnionych, na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT.

Zatem, analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że sprzedaż przez Wnioskodawcę na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego korzystać będzie ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, do momentu, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT (dostawa energii) nie przekroczy u Wnioskodawcy w roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Natomiast, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży przekroczy kwotę określoną w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT lub jeśli Wnioskodawca będzie wykonywał czynności wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, wówczas sprzedaż dokonywana przez Wnioskodawca nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.

Tym samym, Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, o ile wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczy w bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Odnosząc się do kwestii, będącej przedmiotem zapytania, tj. prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z realizacją Projektu, w tym m.in. wydatków na montaż instalacji fotowoltaicznej, ponoszonych w ramach realizowanego Projektu, stwierdzić należy, co następuje:

Jak wskazano wyżej, rozliczenie podatku naliczonego, na zasadach określonych w art. 86 ustawy o VAT, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Skoro zatem Wnioskodawca nabywa towary i usługi do wykonywania czynności zwolnionych z VAT, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia VAT od nabywanych towarów i usług.

Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy o VAT wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. Skoro zatem Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT, bowiem korzysta ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od nabywanych towarów i usług. Wydatki do realizacji inwestycji Wnioskodawca będzie ponosić jako podatnik VAT korzystający ze zwolnienia podmiotowego. A zatem, warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego w przedmiotowej sprawie nie będą spełnione. Tym samym, dopóki Wnioskodawca nie będzie czynnym, zarejestrowanym podatnikiem i nie przekroczy limitu zwolnienia podmiotowego VAT, czyli kwoty 240 000,00 zł, to Wnioskodawca – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT – nie ma/nie będzie mieć prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Projektu.

Podkreślić również należy, że przedmiotem działalności gospodarczej jest jedynie działalność zwolniona z VAT polegająca na prowadzeniu praktyki stomatologicznej. Sprzedaż energii z instalacji fotowoltaicznej wynika jedynie z mechanizmu rozliczania, uregulowanego w Ustawie o OZE. Co więcej, jak była już o tym mowa, prognozowana sprzedaż energii nie powinna przekroczyć (…) zł rocznie, co prowadzi do wniosku, że Wnioskodawca nie przekroczy kwoty 240 000 zł.

Podsumowując, skoro Wnioskodawca nie jest i nie będzie czynnym, zarejestrowanym podatnikiem, a wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, w danym roku podatkowym, nie przekroczy kwoty 240 000 zł, to Wnioskodawca nie ma/nie będzie mieć prawa do odliczenia podatku VAT od nabytych przez Wnioskodawcę towarów i usług, których nabycie zostanie w szczególności sfinansowane z środków pochodzących z dofinansowania przyznanego Umową, w tym m.in. towarów i usług w zakresie instalacji fotowoltaicznych, z której to wytworzona energia elektryczna będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności dentystycznej oraz sprzedaży na rzecz firmy energetycznej mającej siedzibę w Polsce.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

W art. 113 ustawodawca zawarł regulacje dotyczące zwolnienia od podatku VAT sprzedaży dokonywanej przez podatników.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 13 ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą.

Świadczy Pani usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia świadczone w ramach wykonywania zawodu dentysty oraz usługi w zakresie diagnostyki obrazowej realizowane na potrzeby świadczonych usług dentystycznych.

Nie jest Pani i nie będzie czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.

Świadczy Pani i będzie świadczyć wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, które są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.

Pomimo braku rejestracji jako podatnik VAT, będzie Pani posiadała status podatnika w rozumieniu art. 15 ustawy z uwagi na prowadzenie działalności gospodarczej.

Wystąpiła Pani z wnioskiem o dofinansowanie, w wyniku czego (…) r. zawarła Pan z Zarządem Województwa (…) działającym jako Instytucja Zarządzająca Programem Fundusze Europejskie dla (…) (…) umowę o dofinansowanie Projektu pt. „(…)”.

W ramach umowy ma Pani otrzymać dofinansowanie na zakup m.in. następujących składników:

1)  wyposażenia do utworzenia nowego stanowiska stomatologicznego, w postaci: (...),

2)  pantomogramu,

3)  skanera wewnątrzustnego 3D,

4)  mikroskopu stomatologicznego,

5)  mebli do pracowni RTG,

6)  lasera biostymulacyjnego

7)  klimatyzatorów wraz z instalacją,

8)  mebli do recepcji,

9)  stanowiska komputerowego,

10)  oprogramowania do gabinetu stomatologicznego,

11)  instalacji fotowoltaicznej o mocy około (...) kW.

Wszystkie składniki objęte dofinansowaniem będą wykorzystywane tylko i wyłącznie do wykonywania przez Panią usług korzystających ze zwolnienia z opodatkowania VAT, z zastrzeżeniem instalacji fotowoltaicznej.

Faktury za nabyte towary i usługi będą wystawione na Panią.

Będzie Pani w stanie wyodrębnić wydatki poniesione na instalację fotowoltaiczną od pozostałych wydatków na realizację projektu.

Instalacja fotowoltaiczna pozwoli Pani na samodzielnie wytwarzanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych. Instalacja, którą zamierza Pani zamontować będzie zatem mikroinstalacją w rozumieniu ustawy o OZE. Zostanie przez Panią zawarta umowa z przedsiębiorstwem energetycznym. Będzie Pani pełnić rolę prosumenta energii odnawialnej.

Wyprodukowana i oddana do sieci energia będzie wyceniana, na podstawie wartości rynkowej i ta wartość zapisywana będzie w depozycie prosumenckim. Depozyt będzie służyć wyłącznie do rozliczania poboru energii z sieci w przypadkach, gdy instalacja fotowoltaiczna nie będzie pokrywać zapotrzebowania.

Niewykorzystane środki z depozytu nie będą wypłacane w formie pieniężnej. Będzie Pani korzystać z rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci. Instalacja będzie rozliczana w systemie net-billing, a wytworzona energia będzie zapisywana na koncie prosumenckim jako depozyt prosumencki i wykorzystywana na potrzeby własne jednostki. Z tytułu powyższego nie będzie Pani otrzymywała wynagrodzenia.

Wytworzona w ramach instalacji fotowoltaicznej energia będzie wykorzystywana w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, w ramach, której świadczy Pani tylko i wyłącznie usługi zwolnione z opodatkowania podatkiem VAT.

Instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do czynności ustawowo zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy oraz co do zasady do czynności podlegających opodatkowaniu, z tym, że w przypadku Pani będzie Pani korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy (przy wprowadzaniu przez Panią do sieci energii wyprodukowanej przez instalację).

Nadwyżki energii będą sprzedawane na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.

Szacuje Pani, że hipotetyczna roczna sprzedaż energii elektrycznej na rzecz sprzedawcy energii realizowana przez Panią będzie zatem w okolicach (…) zł.

Od dnia rozpoczęcia działalności świadczyła Pani tylko i wyłącznie usługi, które korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy. Nie korzystała Pani wcześniej ze zwolnienia o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Nie wykonuje Pani czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Pani wątpliwości dotyczą braku prawa do odliczenia podatku VAT od nabytych towarów i usług, w tym m.in. w zakresie instalacji fotowoltaicznej, z której to wytworzona energia będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności dentystycznej oraz sprzedaży na rzecz firmy energetycznej.

Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania, należy w pierwszej kolejności ustalić, czy towary i usługi nabyte przez Panią w związku z realizowanym projektem, w tym m.in. w zakresie instalacji fotowoltaicznej, są wykorzystywane przez Panią do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:

Według art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem, pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego, należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:

Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:

Na mocy art. 3 ustawy o OZE:

W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:

Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:

W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:

Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art. 4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:

Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:

Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:

Natomiast, według art. 4 ust. 11 ustawy o OZE:

Na podstawie art. 4 ust. 11a ustawy o OZE:

W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:

W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:

W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:

Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:

Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:

Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:

Należy zauważyć, że do 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem, czynności, o których mowa w tym przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.

Zaznaczenia wymaga, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady, wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.

W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:

Ustawa nie definiuje, co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Zatem, istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem wzajemnym. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.

Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-219/12.

W okolicznościach rozpatrywanej sprawy, sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać jako działalność gospodarczą, w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Panią uznać należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku, gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego, zgodnie z cyt. art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy o OZE, wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.

Natomiast, w przypadku, gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego, zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.

Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy uznać za wynagrodzenie należne Pani za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.

Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie rozliczeniowym.

A zatem, w przypadku wytworzenia przez Panią energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, będzie dokonywać Pani dostawy tej energii, za którą przysługuje Pani wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a ustawy o OZE, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy tej energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii elektrycznej przez prosumenta na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.

W konsekwencji Pani, jako prosument, poprzez wprowadzanie energii do sieci energetycznej, będzie dokonywać na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego, z którym zostanie zawarta umowa, dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.

Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3 ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej przez Panią dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji.

W związku z powyższym, wprowadzenie do sieci przez Panią prądu, który zostanie wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej, wytworzonej w ramach realizowanego projektu, stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla dostawy prądu.

Jak Pani wskazała w opisie sprawy instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy. Poza tym przy wprowadzaniu energii do sieci elektroenergetycznej będzie korzystać Pani ze zwolnienia, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku kwoty 240 000 zł.

Zatem, efekty realizowanego przez Panią projektu w zakresie montażu instalacji fotowoltaicznej będą wykorzystywane także do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (dostawa energii).

Należy zauważyć, że z powołanego wyżej art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy wynika, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.

Tym samym, przy ustalaniu prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie uwzględnia się świadczenia usług zwolnionych, na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy.

Zatem, analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do wniosku, że może Pani korzystać ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, do momentu, gdy wartość sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT (dostawa energii) nie przekroczy kwoty 240 000 zł.

Natomiast, jeżeli faktyczna wartość sprzedaży przekroczy kwotę określoną w art. 113 ust. 1 ustawy lub jeśli będzie Pani wykonywała czynności wymienione w art. 113 ust. 13 ustawy, wówczas sprzedaż dokonywana przez Panią nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku.

Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że ewentualna utrata zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ustawy, nie pozbawia podatnika prawa do zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych usług w zakresie opieki medycznej, które przysługuje mu w wyniku spełnienia przesłanki przedmiotowej dotyczącej rodzaju świadczonych usług.

Może Pani zatem korzystać ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, o ile wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczy w bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Odnosząc się do kwestii, będącej przedmiotem Pani zapytania, tj. braku prawa do odliczenia podatku VAT od nabytych towarów i usług, w tym m.in. w zakresie instalacji fotowoltaicznej, z której to wytworzona energia będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności dentystycznej oraz sprzedaży na rzecz firmy energetycznej, należy wskazać.

Rozliczenie podatku naliczonego, na zasadach określonych w art. 86 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W omawianej sprawie istnieje przesłanka negatywna, określona w art. 88 ust. 4 ustawy, gdyż nie jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, bowiem będzie korzystać Pani ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Zatem, wydatki do realizacji inwestycji ponosi Pani jako podatnik VAT korzystający ze zwolnienia podmiotowego. A zatem, warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego w przedmiotowej sprawie nie są spełnione. Tym samym, dopóki nie jest Pani czynnym, zarejestrowanym podatnikiem i nie przekracza Pani limitu zwolnienia dla sprzedaży, czyli kwoty 240 000,00 zł, to nie ma Pani – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją opisanego projektu.

Podsumowując, stwierdzam, że nie ma/nie będzie mieć Pani prawa do odliczenia podatku VAT od nabytych przez Panią towarów i usług, w tym m.in. towarów i usług w zakresie instalacji fotowoltaicznej, z której to wytworzona energia będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności dentystycznej oraz sprzedaży na rzecz firmy energetycznej.

Tym samym Pani stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·      stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

·      zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym, Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Należy również wskazać, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu kwalifikacji, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.