0112-KDIL1-2.4012.294.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna2026-09-18Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Zwolnienie od podatku VAT sprzedaży nieruchomości przez Syndyka.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 19 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

·    podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży nieruchomości w toku postępowania upadłościowego przez syndyka (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);

·    braku możliwości zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy dla odpłatnej dostawy nieruchomości opisanej w pkt 1 wniosku (pytanie oznaczone we wniosku nr 2);

·    ustalenia, że nieruchomość gruntowa opisana w pkt 1 wniosku, stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 3);

·    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy nieruchomości opisanej w pkt 2 wniosku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 4);

·    zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy nieruchomości opisanej w pkt 3 wniosku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 5).

Uzupełniła go Pani pismem z 20 sierpnia 2026 r. (wpływ 21 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Na wstępie z ostrożności należy zaznaczyć, że wniosek ten składany jest przez Syndyka Masy Upadłości (dalej: „Wnioskodawca”). Syndyk ma prawo wystąpienia z takim wnioskiem, jak również interes prawny w podjęciu takiego działania, gdyż zgodnie z art. 160 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (t. j. Dz.U. 2025, poz. 614) dokonuje czynności w imieniu własnym na rachunek Upadłego. W tym kontekście warto powołać następujący fragment wyroku NSA z 7 listopada 2013 r. (sygn. akt I FSK 1689/12): „Skoro zaś w sprawach dotyczących masy upadłości syndyk dokonuje czynności na rachunek upadłego, lecz w imieniu własnym, to syndyk jest podmiotem, który jest legitymowany do udziału w postępowaniu jako strona tego postępowania w znaczeniu formalnym (procesowym), tzn. działa w postępowaniu we własnym imieniu. Dotyczy to także spraw, o których mowa w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), tj. do wystąpienia z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego i do udziału w charakterze strony w tym postępowaniu”.

Postanowieniem z (…) Sąd Rejonowy w (…) ogłosił upadłość dłużnika, którym jest (…). Spółka jest rezydentem podatkowym w Polsce prowadząca działalność gospodarczą w zakresie robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych.

W skład masy upadłości weszły stanowiące własność Upadłej nieruchomości:

1.  nieruchomość gruntowa niezabudowana położona w X przy ulicy (…) na działce nr 1/23 i (…) na działce 1/24, dla których Sąd Rejonowy w (…). Dla potrzeb sprzedaży nieruchomości w ramach postępowania upadłościowego rzeczoznawca majątkowy sporządził Operat szacunkowy określający wartość rynkową nieruchomości. Przedmiotowe działki tworzą jeden kompleks użytkowy. W terenie znajdują się media infrastruktury technicznej – sieci: wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, światłowód i energii. Na gruncie jest skrzynka energetyczna. Grunt jest niezabudowany i niezagospodarowany. Zgodnie z obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania przedmiotowa nieruchomość leży w jednostce planistycznej (…) oznaczającej: przeznaczenie terenu: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Opisana nieruchomość została nabyta przez upadłego w drodze umowy sprzedaży w dniu (…) r. w celach komercyjnych (zarobkowych), tj. na sprzedaż. Nieruchomość jest obciążana hipoteką umowną w wysokości (…) zł.

2.  lokal mieszkalny nr (…), położony w X przy (...), objęty księgą wieczystą nr (…) wraz z udziałem (…) w częściach wspólnych nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (…). Dla potrzeb sprzedaży nieruchomości w ramach postępowania upadłościowego rzeczoznawca majątkowy sporządził Operat szacunkowy określający wartość nieruchomości. Lokal o pow. użytkowej (…) m2 w stanie dobrym, po remoncie kapitalnym. Opisana nieruchomość została nabyta przez upadłego w drodze umowy sprzedaży (…) r. w celach komercyjnych (zarobkowych), tj. na sprzedaż. Nieruchomość jest obciążona hipoteką przymusową w kwocie (…) zł.

3.  lokal niemieszkalny – strych, położony w Y przy (...), zapisany w księdze wieczystej nr (…), wraz z udziałem (…) w częściach wspólnych gruntu, objętego księgą wieczystą nr (…). Dla potrzeb sprzedaży nieruchomości w ramach postępowania upadłościowego rzeczoznawca majątkowy sporządził Operat szacunkowy określający wartość nieruchomości. Lokal usytuowany na (…) piętrze z wejściem z klatki schodowej i składa się z jednego pomieszczenia strychowego. Powierzchnia użytkowa lokalu wynosi (…) m2. Na powierzchnię przynależną składa się poddasze nieużytkowe o pow. (…) m2 oraz piwnica o pow. (…) m2. Lokal do remontu i adaptacji. Wyprowadzono instalacje budynkowe na dach. Opisana nieruchomość została nabyta przez Upadłego w drodze umowy sprzedaży (…) r. w celach komercyjnych (zarobkowych), tj. sprzedaży. Nieruchomość jest obciążona wpisami hipotecznymi.

Upadła nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. (…) r. Spółce odmówiono rejestracji jako podatnika VAT na podstawie art. 96 ust. 4a pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

Od dnia ogłoszenia upadłości w ww. obiektach nie dokonywano jakichkolwiek remontów i tym samym nie ponoszono nakładów finansowej. Z tytułu opisanych powyżej nieruchomości od daty ogłoszenia upadłości nie były dokonywane odpisy amortyzacyjne na niniejszych nieruchomościach W toku postępowania upadłościowe syndyk sprzedaje majątek upadłego w celu zaspokojenia wierzycieli.

Postanowieniem z (…) r., sygn. akt (…) sędzia-komisarz w (…), na podstawie art. 206 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 213 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe zezwolił syndykowi na sprzedaż z wolnej ręki mienia wchodzące w skład masy upadłości upadłego, w postaci ww. nieruchomości.

Biorąc pod uwagę powyższe, Syndyk zastanawia się nad skutkami sprzedaży wymienionych nieruchomości na gruncie podatku od towarów i usług.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Spółka nie była zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. 24 marca 2022 r. właściwy naczelnik urzędu skarbowego odmówił rejestracji Spółki jako podatnika VAT na podstawie art. 96 ust. 4a pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług, z uwagi na niestawiennictwo Spółki na wezwanie naczelnika urzędu skarbowego. Spółka nie została następnie zarejestrowana jako podatnik VAT czynny.

Nieruchomość gruntowa niezabudowana, obejmująca działki nr 1/23 i 1/24, położona w X przy (…), została nabyta w celu jej dalszej sprzedaży. Nie była wykorzystywana przez Spółkę na potrzeby własne ani udostępniana osobom trzecim. Nie była przedmiotem czynności opodatkowanych, zwolnionych od podatku ani czynności niepodlegających opodatkowaniu. Pozostawała w majątku Spółki jako towar handlowy przeznaczony do sprzedaży.

Lokal mieszkalny nr (…), położony w X przy (...), został nabyty w celu jego dalszej sprzedaży. Nie był wykorzystywany przez Spółkę na potrzeby własne ani udostępniany osobom trzecim. Nie był przedmiotem czynności opodatkowanych, zwolnionych od podatku ani czynności niepodlegających opodatkowaniu. Pozostawał w majątku Spółki jako towar handlowy przeznaczony do sprzedaży.

Lokal niemieszkalny stanowiący strych, położony w Y przy (...), został nabyty w celu jego dalszej sprzedaży. Nie był wykorzystywany przez Spółkę na potrzeby własne ani udostępniany osobom trzecim. Nie był przedmiotem czynności opodatkowanych, zwolnionych od podatku ani czynności niepodlegających opodatkowaniu. Pozostawał w majątku Spółki jako towar handlowy przeznaczony do sprzedaży.

Żadna z nieruchomości objętych wnioskiem nie była w okresie jej posiadania wykorzystywana wyłącznie ani częściowo na cele działalności zwolnionej od podatku. Spółka nie prowadziła przy wykorzystaniu tych nieruchomości działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.

Nieruchomość gruntowa obejmująca działki nr 1/23 i 1/24 została nabyta przez Spółkę na podstawie umowy sprzedaży z (…) r. Nabycie nie stanowiło transakcji opodatkowanej podatkiem od towarów i usług i nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT.

Lokal mieszkalny nr (…) został nabyty przez Spółkę na podstawie umowy sprzedaży z (…) r. Nabycie nie stanowiło transakcji opodatkowanej podatkiem od towarów i usług i nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT.

Lokal niemieszkalny stanowiący strych został nabyty przez Spółkę na podstawie umowy sprzedaży z (…) r. Nabycie nie stanowiło transakcji opodatkowanej podatkiem od towarów i usług i nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT.

Spółka nie oddawała żadnej z nieruchomości objętych wnioskiem w najem, dzierżawę ani do używania na podstawie innej umowy o podobnym charakterze. Nieruchomości nie były udostępniane osobom trzecim odpłatnie ani nieodpłatnie.

W związku z nabyciem poszczególnych nieruchomości Spółce nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, ponieważ transakcje nabycia nie były opodatkowane podatkiem od towarów i usług i nie zostały udokumentowane fakturami z wykazaną kwotą podatku. Spółka nie dokonała odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem którejkolwiek z nieruchomości.

Wszystkie nieruchomości objęte wnioskiem były traktowane przez Spółkę jako towary handlowe przeznaczone do dalszej sprzedaży. Nie zostały zakwalifikowane jako środki trwałe i nie podlegały amortyzacji.

Pierwsze zasiedlenie lokalu mieszkalnego nr (…) nastąpiło najpóźniej (…) r., tj. z chwilą wydania Spółce istniejącego i zdatnego do użytkowania lokalu w wykonaniu umowy sprzedaży. Lokal nie został wybudowany przez Spółkę. Po jego nabyciu Spółka nie poniosła wydatków na ulepszenie stanowiących co najmniej 30% jego wartości początkowej.

Pierwsze zasiedlenie lokalu niemieszkalnego stanowiącego strych nastąpiło najpóźniej (…) r., tj. z chwilą wydania Spółce istniejącego lokalu w wykonaniu umowy sprzedaży. Lokal nie został wybudowany przez Spółkę. Po jego nabyciu Spółka nie poniosła wydatków na ulepszenie stanowiących co najmniej 30% jego wartości początkowej.

W odniesieniu do lokalu mieszkalnego nr (…) Spółka nie ponosiła wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej lokalu. Syndyk również nie ponosił takich wydatków i nie będzie ich ponosił do dnia sprzedaży.

W odniesieniu do lokalu niemieszkalnego stanowiącego strych Spółka nie ponosiła wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej lokalu. Syndyk również nie ponosił takich wydatków i nie będzie ich ponosił do dnia sprzedaży.

Spółka nie ponosiła wydatków na ulepszenie lokali, wobec czego nie przysługiwało jej z tego tytułu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Spółka nie dokonywała takiego odliczenia.

Pomiędzy pierwszym zasiedleniem lokalu mieszkalnego nr (…), które nastąpiło najpóźniej (…) r., a jego planowaną sprzedażą upłynie okres dłuższy niż dwa lata.

Pomiędzy pierwszym zasiedleniem lokalu niemieszkalnego stanowiącego strych, które nastąpiło najpóźniej w dniu (…) r., a jego planowaną sprzedażą upłynie okres dłuższy niż dwa lata.

Lokal mieszkalny nr (…) będzie w chwili sprzedaży stanowił samodzielny lokal w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali. Lokal stanowi już wyodrębnioną nieruchomość, dla której Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą nr (…).

Lokal niemieszkalny stanowiący strych będzie w chwili sprzedaży stanowił samodzielny lokal w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali. Lokal stanowi już wyodrębnioną nieruchomość, dla której Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą nr (…).

W odniesieniu do lokalu mieszkalnego nr (…) zaświadczenie o spełnieniu wymagań samodzielnego lokalu, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali, zostało wydane w związku z wyodrębnieniem lokalu. Do dnia sprzedaży nie będzie wydawane nowe zaświadczenie, ponieważ przedmiotem sprzedaży będzie istniejąca, wyodrębniona nieruchomość lokalowa.

W odniesieniu do lokalu niemieszkalnego stanowiącego strych zaświadczenie o spełnieniu wymagań samodzielnego lokalu, o którym mowa w art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali, zostało wydane w związku z wyodrębnieniem lokalu. Do dnia sprzedaży nie będzie wydawane nowe zaświadczenie, ponieważ przedmiotem sprzedaży będzie istniejąca, wyodrębniona nieruchomość lokalowa.

Pytania

1.  Czy sprzedaż nieruchomości, opisanych w pkt 1,2 i 3, w toku postępowania upadłościowego przez Wnioskodawcę będzie stanowiła odpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

2.  Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, to czy odpłatna dostawa nieruchomości, opisanej w pkt 1, będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług?

3.  Czy nieruchomość gruntowa niezabudowana, obejmująca działki nr 1/23 i 1/24, położona w X przy (…), stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług?

4.  Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, to czy odpłatna dostawa nieruchomości, opisanej w pkt 2, będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?

5.  Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, to czy odpłatna dostawa nieruchomości opisanej w pkt 3, będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy na podstawie zebranego materiału, planowana sprzedaż nieruchomości będzie stanowiła odpłatną dostawę towaru w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT opodatkowaniu tym podatkiem podlega m.in. odpłatna dostawa towarów.

Dostawą towaru, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy VAT jest m.in. przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Z kolej w myśl art. 2 pkt 6 ustawy VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Towarem w rozumieniu wyżej cytowanej definicji jest m.in. budynek, budowla, a także niezabudowany grunt (w tym grunt oddany w użytkowanie wieczyste). Oznacza to, że planowana sprzedaż nieruchomości, opisanej w pkt 1, w toku postępowania upadłościowego przez Wnioskodawcę, działającej w imieniu własnym na rzecz Upadłej, będzie spełniała definicję dostawy towaru na terytorium kraju za wynagrodzeniem.

Dalej trzeba wskazać, że czynnościami opodatkowanymi są określone w ustawie VAT czynności realizowane przez podatników VAT, działających w tym charakterze.

Podatnikami, według art. 15 ust. 1 ustawy VAT są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w Ustawie VAT, cechuje uniwersalny charakter, co oznacza, że pozwala ona na objęcie pojęciem "podatnika" tych wszystkich podmiotów, które prowadząc określoną działalność, występują w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Z perspektywy definicji działalności gospodarczej, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W konsekwencji dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, będzie można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej (okoliczność ta w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika tego podatku).

Analizując okoliczności sugerujące związek posiadanego przez Upadłego majątku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, warto zaakcentować, że jako okoliczność o decydującym znaczeniu z perspektywy konieczności potraktowania sprzedaży nieruchomości jako transakcji podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, postrzega się m.in. fakt wykorzystywania nieruchomości w działalności gospodarczej jako składnika majątku przedsiębiorstwa oraz cel w postaci stałego uzyskiwania dochodu z korzystania z takiej nieruchomości. W tym kontekście, w odniesieniu do Upadłego, należy wskazać, że nabył on Nieruchomości w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dalej, podkreślenia wymaga, że Nieruchomości te przedstawiają wartość ekonomiczną w postaci możliwości ich sprzedaży, wynajęcia lub wydzierżawienia na rzecz podmiotów trzecich.

Tym samym w wyniku zorganizowanego procesu Upadła zgromadziła majątek, który potencjalnie może zostać wykorzystany w celu generowania przychodów, a więc w celach zarobkowych. Nie bez znaczenia – dla oceny charakteru składników majątkowych będących przedmiotem egzekucji – jest to, że Upadła jest spółką prawa handlowego (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością), podlegającą obligatoryjnemu wpisowi do Rejestru Przedsiębiorców.

W ocenie Wnioskodawcy, dla kwalifikacji danego podmiotu jako podatnika VAT nie jest istotne natomiast to, czy w danym momencie podmiot ten jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Wynika to z faktu, że o statusie podatnika przesadzają faktyczne aspekty działalności, jej zorganizowany charakter i zarobkowy cel, nie zaś dopełnienie wymogów formalnych, o których mowa w art. 96 ust. 1 Ustawy VAT.

Przesądził o tym Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE), który wskazał w wyroku z 6 września 2012 r. sygn. akt C-324/11.

Oczywiście art. 213 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy 2006/112 stanowi, że każdy podatnik zgłasza rozpoczęcie, zmianę i zaprzestanie działalności w charakterze podatnika. Niemniej jednak niezależnie od znaczenia tego zgłoszenia dla systemu podatku VAT nie powinno stanowić ono dodatkowego warunku wymaganego dla przyznania statusu podatnika w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy, ponieważ ów art. 213 znajduje się w jej tytule XI rozdziale 2 zatytułowanym „Identyfikacja” (tak też interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 29 listopada 2019 r., znak: 0113-KDIPT1-1.4012.585.2019.2.AKA.)

Tym samym, fakt, iż Upadły nie figuruje aktualnie w rejestrze jako czynny zarejestrowany podatnik VAT pozostaje bez wpływu na jego status jako podatnika w rozumieniu art. 15 Ustawy VAT. Podsumowując powyższe należy przyjąć, że zarówno przedmiotowa, jak i podmiotowa przesłanka opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości będzie spełniona, a tym samym ich dostawa przez Wnioskodawcę w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, a tym samym po stronie Wnioskodawcy jako Syndyka Masy Upadłości powstanie obowiązek naliczenia, pobrania i uiszczenia podatku VAT wg właściwej stawki lub zastosowania właściwego zwolnienia z opodatkowania VAT.

Ad. 2

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. W świetle art. 2 pkt 33 Ustawy o VAT, ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowalne – są zwolnione od podatku.

Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W myśl art. 4 ust. 2 cyt. Ustawy, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1)    lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;

2)    sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Należy wskazać, iż nieruchomość, opisana w pkt 1, zgodnie z obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania leży w jednostce planistycznej 5MN i została przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.

W związku z powyższym nieruchomość nie stanowi nieruchomości niezabudowanej innej, niż tereny budowlane, a tym samym nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego uregulowanego w art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT.

Tym samym Syndyk, dokonując sprzedaży nieruchomości opisanej w pkt 1, będzie zobowiązany obliczyć, pobrać i uiścić należny podatek od towarów i usług.

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawcy nieruchomość gruntowa niezabudowana, obejmująca działki nr 1/23 i 1/24, stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Nieruchomość znajduje się na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w jednostce planistycznej (…), przeznaczonej pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Spełnia zatem przesłanki uznania jej za teren budowlany. Bez znaczenia dla tej kwalifikacji pozostaje okoliczność, że nieruchomość jest obecnie niezabudowana i niezagospodarowana.

W konsekwencji dostawa nieruchomości nie będzie korzystała ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, które obejmuje wyłącznie dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Ad. 4

W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż przez syndyka w toku postępowania upadłościowego wchodzącej w skład masy upadłości nieruchomości, opisanej w pkt 2, będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a)    dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b)    pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a)    wybudowaniu lub

b)    ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Spółka nabyła nieruchomość, opisaną w pkt 2, na podstawie umowy sprzedaży zawartej 22 grudnia 2021 r. Nie były ponoszone wydatki na ulepszenie lokalu, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% wartości lokalu. Zatem w przedmiotowej sprawie, pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą lokalu upłynie okres dłuższy niż dwa lata. Zatem będą spełnione przesłanki określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy warunkujące zastosowanie zwolnienia od transakcji zbycia ww. lokalu mieszkalnego.

Ad. 5

W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż przez Syndyka w toku postępowania upadłościowego, wchodzącej w skład masy upadłości nieruchomości, opisanej w pkt 3, będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Spółka nabyła nieruchomości, opisaną w pkt 3, na podstawie umowy sprzedaży zawartej (…) r. Nie były ponoszone wydatki na ulepszanie lokalu, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% wartości lokalu. Zatem w przedmiotowej sprawie, pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą lokalu upłynie okres dłuższy niż dwa lata. Zatem będą spełnione przesłanki określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy warunkujące zastosowanie zwolnienia od transakcji zbycia ww. lokalu mieszkalnego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z powołanymi przepisami, zarówno grunty, jak i budynki spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia podatnik i działalność gospodarcza, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zaznaczenia wymaga, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy także wskazać, że stosownie do przepisu art. 51 ust. 1 pkt 6 ustawy z 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 913):

Uwzględniając wniosek o ogłoszenie upadłości, sąd wydaje postanowienie o ogłoszeniu upadłości, w którym określa, czy funkcję sędziego-komisarza oraz zastępcy sędziego-komisarza będzie pełnił sędzia czy referendarz sądowy, oraz wyznacza syndyka.

Na podstawie art. 61 ustawy Prawo upadłościowe:

Z dniem ogłoszenia upadłości majątek upadłego staje się masą upadłości, która służy zaspokojeniu wierzycieli upadłego.

Z kolei, na mocy art. 62 ustawy Prawo upadłościowe:

W skład masy upadłości wchodzi majątek należący do upadłego w dniu ogłoszenia upadłości oraz nabyty przez upadłego w toku postępowania upadłościowego, z wyjątkami określonymi w art. 63-67a.

W myśl art. 75 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe:

Z dniem ogłoszenia upadłości upadły traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania z mienia wchodzącego do masy upadłości i rozporządzania nim.

Zgodnie z art. 157 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe:

Funkcję syndyka może pełnić osoba fizyczna, która posiada pełną zdolność do czynności prawnych i licencję doradcy restrukturyzacyjnego oraz ma konto doradcy restrukturyzacyjnego w systemie teleinformatycznym obsługującym postępowanie sądowe.

Jak stanowi art. 160 ust. 1 ww. ustawy Prawo upadłościowe:

W sprawach dotyczących masy upadłości syndyk dokonuje czynności w imieniu własnym na rachunek upadłego.

Na podstawie art. 173 ustawy Prawo upadłościowe:

Syndyk niezwłocznie obejmuje majątek upadłego, zarządza nim, zabezpiecza go przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zabraniem go przez osoby postronne oraz przystępuje do jego likwidacji.

W świetle cytowanych przepisów, upadły z mocy prawa traci zarząd oraz możliwość korzystania i rozporządzania majątkiem należącym do niego, jednakże ta okoliczność nie pozbawia upadłego statusu podatnika, do którego to stosuje się prawa i obowiązki wynikające z przepisów obowiązujących ustaw podatkowych.

We wszelkich postępowaniach, stroną w znaczeniu materialnym pozostaje upadły – to on jest podmiotem praw i obowiązków, natomiast syndykowi przysługuje legitymacja formalna do występowania w tych postępowaniach; jest on stroną w znaczeniu formalnym. W zakresie prawnopodatkowym działanie syndyka należy potraktować jako działanie przez pełnomocnika ze wszystkimi prawnymi tego stanu rzeczy konsekwencjami. W świetle powyższego, syndyk masy upadłości jest osobą odpowiedzialną w czasie trwania postępowania upadłościowego za realizację wszystkich obowiązków podatnika i płatnika przez upadłego.

Z opisu sprawy wynika, że postanowieniem z (…) r. Sąd Rejonowy w (…), sygn. akt: (…) ogłosił upadłość dłużnika, którym jest (…). Spółka jest rezydentem podatkowym w Polsce i prowadzi działalność gospodarczą w zakresie robót budowlanych związanych z wnoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych. W skład masy upadłości weszły stanowiące własność upadłej nieruchomości: nieruchomość gruntowa niezabudowana położona w X przy ul. (…) na działce nr 1/23 i (…) na działce 1/24, dla których Sąd Rejonowy w (…), lokal mieszkalny nr (…) położony w X przy (...), objęty księgą wieczystą nr (…) wraz z udziałem (…) w częściach wspólnych nieruchomości objętej księgą wieczystą (…), lokal niemieszkalny – strych, położony w Y przy (...), zapisany w księdze wieczystej nr (…), wraz z udziałem (…) w częściach wspólnych gruntu objętego księgą wieczystą nr (…). Upadła nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. (…) r. Spółce odmówiono rejestracji jako podatnika VAT na podstawie art. 96 ust. 4a pkt 4 ustawy. Postanowieniem z (…) r., sygn. akt: (…) sędzia-komisarz w Sądzie Rejonowym w (…), na podstawie art. 206 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 213 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe zezwolił syndykowi na sprzedaż z wolnej ręki mienia wchodzącego w skład masy upadłości upadłego, w postaci ww. nieruchomości. Nieruchomość gruntowa niezabudowana, obejmująca działki nr 1/23 i 1/24 położona w X przy ul. (…) i ul. (…), lokal mieszkalny nr (…) położony w X przy ul. (…) i lokal niemieszkalny stanowiący strych, położony w Y – zostały nabyte w celu dalszej sprzedaży i pozostawały w majątku Spółki jako towar handlowy przeznaczony do sprzedaży.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, podlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaży nieruchomości w toku postępowania upadłościowego przez syndyka (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

W opisanej sytuacji sprzedaż przez syndyka wskazanych we wniosku nieruchomości wypełni przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, gdyż Spółka nie posiada majątku prywatnego, a dysponuje wyłącznie majątkiem wykorzystywanym w działalności gospodarczej. Opisane we wniosku nieruchomości zostały nabyte w celu dalszej sprzedaży i pozostawały w majątku Spółki jako towar handlowy przeznaczony do sprzedaży. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie robót budowlanych związanych z wnoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych.

Podsumowując, stwierdzam, że dostawa opisanych w pkt 1, 2 i 3 nieruchomości, będzie stanowiła odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane.

Jednocześnie wskazania wymaga, że zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1 ze zm.):

Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b).

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.):

Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;

2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

W myśl art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

W planie miejscowym określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

Stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko Belastingdienst Grote Ondernemingen „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.

Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Wprowadzony do ustawy art. 2 pkt 33, odpowiada więc także treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustala się na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.

Z opisu sprawy wynika, że nieruchomość gruntowa niezabudowana położona w X przy ulicy (…) na działce nr 1/23 i (…) na działce 1/24, dla których Sąd Rejonowy w (…). Dla potrzeb sprzedaży nieruchomości w ramach postępowania upadłościowego rzeczoznawca majątkowy sporządził Operat szacunkowy określający wartość rynkową nieruchomości. Przedmiotowe działki tworzą jeden kompleks użytkowy. W terenie znajdują się media infrastruktury technicznej – sieci: wodociągowej, kanalizacji sanitarnej, światłowód i energii. Na gruncie jest skrzynka energetyczna. Grunt jest niezabudowany i niezagospodarowany. Zgodnie z obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania przedmiotowa nieruchomość leży w jednostce planistycznej (…) oznaczającej: przeznaczenie terenu: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Opisana nieruchomość została nabyta przez upadłego w drodze umowy sprzedaży (…) r. w celach komercyjnych (zarobkowych), tj. na sprzedaż. Nieruchomość jest obciążana hipoteką umowną w wysokości (…) zł. Nieruchomość została nabyta w celu jej dalszej sprzedaży. Nie była wykorzystywana przez Spółkę na potrzeby własne ani udostępniana osobom trzecim. Nie była przedmiotem czynności opodatkowanych, zwolnionych od podatku ani czynności niepodlegających opodatkowaniu. Pozostawała w majątku Spółki jako towar handlowy przeznaczony do sprzedaży.

Pani wątpliwości dotyczą braku możliwości zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy dla odpłatnej dostawy nieruchomości opisanej w pkt 1 wniosku (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) i ustalenia, że nieruchomość gruntowa opisana w pkt 1 wniosku, stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).

Analiza wyżej powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.

W związku z tym, że ustawa nie precyzuje, o jakie tereny przeznaczone pod zabudowę chodzi, przyjąć trzeba, że pojęcie „tereny przeznaczone pod zabudowę” obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy.

Rozpatrując pojęcie „grunty przeznaczone pod zabudowę” – do którego odnosi się przepis art. 2 pkt 33 ustawy należy odwołać się do definicji zawartych w ustawie z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.).

Na podstawie art. 3 pkt 2 – Prawo budowlane:

Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Natomiast na mocy art. 3 pkt 3 ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, biogazowni, biogazowni rolniczej, biometanowni i innych urządzeń), oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, w tym pod morskie turbiny wiatrowe oraz stacje elektroenergetyczne zlokalizowane na morzu, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Co istotne w niniejszej sprawie przedmiotowa nieruchomość – zgodnie z obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego leży w jednostce planistycznej 5MN oznaczającej przeznaczenie terenu: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna.

Możliwość wybudowania na gruncie obiektów budowlanych, wynikająca z zapisów przeznaczenia terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oznacza, że grunt ten w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy stanowi teren budowalny.

W konsekwencji, w opisanym we wniosku przypadku sprzedaż nieruchomości opisanej w pkt 1 wniosku, nie będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Podsumowując, stwierdzam, że dla dostawy nieruchomości opisanej w pkt 1 wniosku, nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Nieruchomość gruntowa niezabudowana, obejmująca działki nr 1/23 i 1/24 położona w X przy ul. (…) i ul. (…) stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 i 3 jest prawidłowe.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z uregulowania tego wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem, dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Według art. 2 pkt 14 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. Pierwsze zasiedlenie budynku ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich nastąpiło pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle lub ich części, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Pani wątpliwości dotyczą zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy nieruchomości opisanej w pkt 2 wniosku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).

Z opisu sprawy wynika, że lokal mieszkalny nr (…), położony w X przy (...) wraz z udziałem (…) w częściach wspólnych nieruchomości objętej księgą wieczystą nr (…). Dla potrzeb sprzedaży nieruchomości w ramach postępowania upadłościowego rzeczoznawca majątkowy sporządził Operat szacunkowy określający wartość nieruchomości. Lokal o pow. użytkowej (…) m2 w stanie dobrym, po remoncie kapitalnym. Opisana nieruchomość została nabyta przez upadłego w drodze umowy sprzedaży (…) w celach komercyjnych (zarobkowych), tj. na sprzedaż. Lokal pozostawał w majątku Spółki jako towar handlowy przeznaczony do sprzedaży. Lokal został nabyty przez Spółkę na podstawie umowy sprzedaży z (…) r. Nabycie nie stanowiło transakcji opodatkowanej podatkiem od towarów i usług i nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT. Pierwsze zasiedlenie lokalu mieszkalnego nr (…) nastąpiło najpóźniej w dniu (…) r., tj. z chwilą wydania Spółce istniejącego i zdatnego do użytkowania lokalu w wykonaniu umowy sprzedaży. Lokal nie został wybudowany przez Spółkę. Po jego nabyciu Spółka nie poniosła wydatków na ulepszenie stanowiących co najmniej 30% jego wartości początkowej. Pani również nie ponosiła takich wydatków i nie będzie ich ponosiła do dnia sprzedaży. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem lokalu mieszkalnego nr (…), które nastąpiło najpóźniej w dniu (…) r., a jego planowaną sprzedażą upłynie okres dłuższy niż dwa lata.

Należy zauważyć, że dla rozstrzygnięcia, czy w przedmiotowej sprawie dla opisanej dostawy nieruchomości opisanej w pkt 2 wniosku, zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania, decydujące jest w pierwszej kolejności rozstrzygnięcie kwestii czy i kiedy względem lokalu nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Analiza przedstawionego opisu sprawy wskazuje, że nastąpiło już pierwsze zasiedlenie lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy oraz od pierwszego zasiedlenia do planowanej dostawy minie okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto – jak wynika z opisu sprawy – od momentu zakupu lokalu nie były przeprowadzane żadne remonty ani ulepszenia, które przekraczały 30% wartości początkowej nieruchomości. Zatem, planowana sprzedaż lokalu użytkowego będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Podsumowując, stwierdzam, że dla dostawy nieruchomości opisanej w pkt 2 wniosku, znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 jest prawidłowe.

Z opisu sprawy wynika, że lokal niemieszkalny – strych, położony w Y przy ul. (…), wraz z udziałem (…) w częściach wspólnych gruntu, objętego księgą wieczystą nr (…). Dla potrzeb sprzedaży nieruchomości w ramach postępowania upadłościowego rzeczoznawca majątkowy sporządził Operat szacunkowy określający wartość nieruchomości. Lokal usytuowany na (…) piętrze z wejściem z klatki schodowej i składa się z jednego pomieszczenia strychowego. Powierzchnia użytkowa lokalu wynosi (…) m2. Na powierzchnię przynależną składa się poddasze nieużytkowe o pow. (…) m2 oraz piwnica o pow. (…) m2. Lokal do remontu i adaptacji. Wyprowadzono instalacje budynkowe na dach. Opisana nieruchomość została nabyta przez Upadłego w drodze umowy sprzedaży (…) r. w celach komercyjnych (zarobkowych), tj. sprzedaży. Nieruchomość jest obciążona wpisami hipotecznymi. Lokal pozostawał w majątku Spółki jako towar handlowy przeznaczony do sprzedaży. Lokal niemieszkalny stanowiący strych został nabyty przez Spółkę na podstawie umowy sprzedaży z (…) r. Nabycie nie stanowiło transakcji opodatkowanej podatkiem od towarów i usług i nie zostało udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT. Pierwsze zasiedlenie lokalu niemieszkalnego stanowiącego strych nastąpiło najpóźniej (…) r., tj. z chwilą wydania Spółce istniejącego lokalu w wykonaniu umowy sprzedaży. Lokal nie został wybudowany przez Spółkę. Po jego nabyciu Spółka nie poniosła wydatków na ulepszenie stanowiących co najmniej 30% jego wartości początkowej. Pani również nie ponosiła takich wydatków i nie będzie ich ponosił do dnia sprzedaży.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy nieruchomości opisanej w pkt 3 wniosku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 5).

Należy zauważyć, że dla rozstrzygnięcia, czy w przedmiotowej sprawie dla opisanej dostawy nieruchomości opisanej w pkt 3 wniosku, zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania, decydujące jest w pierwszej kolejności rozstrzygnięcie kwestii czy i kiedy względem lokalu nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Analiza przedstawionego opisu sprawy wskazuje, że nastąpiło już pierwsze zasiedlenie lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy oraz od pierwszego zasiedlenia do planowanej dostawy minie okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto – jak wynika z opisu sprawy – od momentu zakupu lokalu nie były przeprowadzane żadne remonty ani ulepszenia, które przekraczały 30% wartości początkowej nieruchomości. Zatem, planowana sprzedaż lokalu użytkowego będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Podsumowując, stwierdzam, że dla dostawy nieruchomości opisanej w pkt 3 wniosku, znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.