0112-KDIL1-2.4012.285.2026.3.MŁ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w części dotyczącej rezygnacji z opodatkowania podatkiem VAT po likwidacji działalności gospodarczej i nieprawidłowe w części dotyczącej skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy wycofania środków trwałych z działalności gospodarczej do majątku prywatnego i braku zastosowania korekty podatku naliczonego.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 15 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

·      rezygnacji z opodatkowania podatkiem VAT po likwidacji działalności gospodarczej (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2),

·      skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy wycofania środków trwałych z działalności gospodarczej do majątku prywatnego i braku zastosowania korekty podatku naliczonego (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 3).

Uzupełniła go Pani pismami z 26 maja 2026 r. (wpływ 27 maja 2026 r.) i z 6 lipca 2026 r. (wpływ 7 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani (…). Mąż (…) zmarł (…). Pracował w spółce (…) Odziedziczone środki Pani pomnażała.

(…) 2014 r. założyła Pani własna firmę (…) regon (…). Cel – wynajem i zarządzenie własnymi nieruchomościami.

(…) 2014 r. kupiła Pani lokale (…) Kw. Nr (…) w (…). Tego samego dnia lokale wynajęła p. (…) NIP (…). Jest płatnikiem VAT.

W (…) 2024 r. Urząd Skarbowy (…) dokonał zwrotu podatku VAT na Pani konto. W międzyczasie otrzymała Pani środki ze spłaty zmarłego męża firmy (…).

Pani oszczędności, środki zwróconego VAT i środki z (…) dały Pani możliwość zakupu kolejnego lokalu.

(…) 2015 r. kupiła Pani lokal (…) w (…) Kw. Nr (…).

Od (…) 2016 r. wynajmuje go p. (…) NIP (…) na (…). Jest płatnikiem VAT.

Lokale są wynajmowane w chwili obecnej.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego przedstawione w piśmie z 26 maja 2026 r.

Prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z). Jest Pani polskim rezydentem podatkowym. Działalność opodatkowana jest wg zasad ogólnych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wynajmuje Pani 3 lokale użytkowe. Dwa z nich zostały zakupione (…) 2014 r., zaś trzeci lokal zakupiła Pani (…) 2015 r. Lokale zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych, są amortyzowane i został odliczony podatek od towarów i usług. Zostały zakupione z rynku pierwotnego od dewelopera. Do dnia złożenia wniosku nie czyniła Pani nakładów na nieruchomości. Od pierwszego zasiedlenia nieruchomości minęło więcej niż 2 lata.

Chce Pani zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej (dokonać jej likwidacji) i prowadzić nadal najem lokali, ale w ramach najmu prywatnego. W związku z tym, na podstawie nowych umów najmu, w których Pani nie będzie występować już jako przedsiębiorca, ale jako osoba fizyczna zarządzająca własnym majątkiem, będzie kontynuowane wykorzystanie tego majątku w celu osiągnięcia pożytków. W związku z przeniesieniem nieruchomości do majątku osobistego i ich wynajmowaniem dalszym na podstawie nowych umów chce Pani również zrezygnować z opodatkowania podatkiem VAT, gdyż przychód z najmu mieści się w limicie 240.000 zł w skali roku.

Istotne jest wobec powyższego, że po likwidacji działalności zakończy Pani aktywność charakterystyczną dla podmiotu gospodarczego, gdyż zamierza Pani:

·     nie podejmować działań zmierzających do budowy struktury organizacyjnej, tj. kadry zarządzającej, pracowników, szerszej działalności reklamowej, istnienia osobnego lokalu do kontaktu z najemcami,

·     ograniczyć działanie wyłącznie do pobierania pożytków cywilnych z nieruchomości stanowiącej własność osobistą wynajmującego,

·     wykorzystywać najem jako jedyny racjonalny sposób zarządzania tymi nieruchomościami, które będą stanowiły Pani majątek osobisty.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego przedstawione w piśmie z 6 lipca 2026 r.

Jest Pani czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT od (…) 2014 r.

Wartość sprzedaży w 2025 r. z tytułu prowadzonej przez Panią działalności nie przekroczyła kwoty 240.000 zł.

Wartość sprzedaży w 2026 r. z tytułu prowadzonej przez Panią działalności nie przekroczy kwoty 240.000 zł.

Planuje Pani powrót do zwolnienia od podatku. Do dnia złożenia uzupełnienia wniosku o interpretację indywidualną nie zrezygnowała Pani ani nie utraciła prawa do zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Powrót do zwolnienia planuje Pani od (…) najpóźniej od (…).

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług ostatecznie sprecyzowane w piśmie z 26 maja 2026 r.

1.  Czy po likwidacji działalności gospodarczej wnioskodawczyni może zrezygnować z opodatkowania podatkiem od towarów i usług jeśli przychód za poprzedni rok nie przekroczy limitu wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2)

2.  Czy wycofanie środków trwałych z działalności gospodarczej do majątku prywatnego będzie korzystało ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT oraz z uwagi na fakt, że upłynęło 10 lat od momentu oddania lokalu do użytkowania i odliczenia podatku naliczonego nie będzie skutkowało korektą podatku naliczonego? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 3)

Pani stanowisko ostatecznie przedstawione w piśmie z 26 maja 2026 r.

Jeżeli roczny przychód ze sprzedaży nie przekroczy limitu wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT Wnioskodawczyni wraz z likwidacją działalności gospodarczej może również zrezygnować z opodatkowania VAT korzystając z tzw. zwolnienia podmiotowego.

Samo formalne wycofanie nieruchomości z firmy do majątku osobistego (likwidacja JDG) nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT (stawką 23% czy 8%), ponieważ nieruchomości nie są przekazywane na „cele osobiste”, lecz będą dalej służyć celom zarobkowym (najem). Zmienia się jednak ich przeznaczenie: z działalności opodatkowanej VAT na działalność zwolnioną z VAT (najem okazjonalny na cele mieszkaniowe). Czynny podatnik VAT, który dokonuje zmiany przeznaczenia użytkowania środka trwałego, może być zobowiązany do dokonania korekty podatku VAT naliczonego, jeżeli zmiany tej dokonuje w okresie korekty (np. użytkowanie nieruchomości w działalności zwolnionej z VAT i zmiana do używania w działalności opodatkowanej VAT).

W przypadku nieruchomości korekty VAT naliczonego dokonuje się w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Zgodnie z art. 91 ust. 2 ustawy o VAT w przypadku składników majątku zaliczonych u podatnika do środków trwałych podlegających amortyzacji, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty podatku VAT naliczonego (odliczonego przy nabyciu) podatnik dokonuje w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w tym przypadku dotyczy 1/10 kwoty podatku VAT naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. Korekty podatku VAT naliczonego podatnik dokonuje w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy. Z uwagi na fakt iż od oddania nieruchomości do użytkowania ((…) 2014 r. i (…) 2015 r.) upłynęło 10 lat wnioskodawczyni nie będzie zobligowana do korekt podatku naliczonego. Ponadto Wnioskodawczyni może skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż od pierwszego zasiedlenia minęło więcej niż 2 lata.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy:

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Zauważenia jednak wymaga, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Z opisu sprawy wynika, że (…) 2014 r. założyła Pani firmę (…) i jest Pani czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Wartość sprzedaży w roku 2025 z tytułu prowadzonej działalności nie przekroczyła kwoty 240.000 zł, a w roku 2026 nie przekroczy kwoty 240.000 zł. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wynajmuje Pani 3 lokale użytkowe. Lokale zakupiła Pani z rynku pierwotnego od dewelopera. Dwa lokale kupiła Pani (…) 2014r., natomiast trzeci (…) 2015 r. Z przedstawionego własnego stanowiska wynika, że oddanie nieruchomości do użytkowania nastąpiło w (…) 2014 r. oraz w (…) 2015 r. Lokale zostały przez Panią wprowadzone do ewidencji środków środków trwałych, są amortyzowane i został odliczony podatek od towarów i usług. Zamierza Pani zaprzestać prowadzenia działalności gospodarczej poprzez dokonanie likwidacji i prowadzić nadal najem lokali w ramach najmu prywatnego. Planuje Pani powrót do zwolnienia od podatku od towarów i usług. Do dnia złożenia wniosku nie zrezygnowała Pani ani nie utraciła prawa do zwolnienia od podatku od towarów i usług. Powrót do zwolnienia planuje Pani od (…), najpóźniej od (…) Na podstawie nowych umów najmu nie będzie Pani występowała jako przedsiębiorca, ale jako osoba fizyczna zarządzająca własnym majątkiem. Będzie Pani kontynuowała wykorzystanie tego majątku w celu osiągania pożytków. W związku z przeniesieniem nieruchomości do majątku osobistego i ich dalszym wynajmowaniem na podstawie nowych umów chce Pani zrezygnować z opodatkowania podatkiem VAT, gdyż przychód z najmu mieści się w limicie 240.000 zł w skali roku.

Pani wątpliwości dotyczą skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy wycofania środków trwałych z działalności gospodarczej do majątku prywatnego i braku zastosowania korekty podatku naliczonego (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 3).

Z okoliczności sprawy wynika, że po wycofaniu nieruchomości do majątku osobistego, będzie Pani nadal je wynajmować w ramach najmu prywatnego. Sposób wykorzystania nieruchomości nie ulegnie zatem zmianie. Najem prywatny będzie czynnością opodatkowaną podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia, a Pani nadal będzie prowadziła działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i posiadała status podatnika podatku od towarów i usług.

Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:

W myśl art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego:

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, a umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.

Na gruncie przepisów ustawy najem stanowi świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem, usługa najmu wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Charakter stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa najmu, wskazuje, że ma ona długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że dla uzyskania statusu podatnika podatku od towarów i usług nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Podatnikiem będzie podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na to, czy przynosi ona zyski.

W przedmiotowej sprawie istotne jest, że w podatku VAT nie występuje pojęcie „najmu prywatnego” i „najmu w ramach działalności gospodarczej”. W świetle przepisów ustawy działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie i niezależnie od tego czy przedmiot najmu stanowi w jego działalności środek trwały.

W opisanym zdarzeniu przyszłym, nieruchomości, zarówno przed jak i po jej wycofaniu z prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, będą nadal wynajmowane tym samym podmiotom trzecim w ramach tzw. najmu prywatnego. Najem nieruchomości będzie mieć charakter prywatny, ciągły i służący celom zarobkowym, a zatem będzie nadal stanowił czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

W przedstawionej sytuacji wycofanie nieruchomości z prowadzonej działalności gospodarczej w celu ich wykorzystywania na potrzeby wynajmu, tj. działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, nie będzie mieściło się w pojęciu dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy, gdyż nie będzie to wycofanie na cele osobiste podatnika.

W konsekwencji, czynność przeniesienia nieruchomości z majątku Pani działalności gospodarczej do Pani majątku prywatnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z tym analiza zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy jest bezzasadna.

Odnosząc się do kwestii korekty podatku naliczonego VAT, wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.

Na mocy art. 91 ust. 1 ustawy:

Stosownie do treści art. 91 ust. 2 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:

Na podstawie z art. 91 ust. 4 ustawy:

Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:

Jak wynika z art. 91 ust. 7 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że korekta, o której mowa w art. 91 ustawy, odnosi się do takich towarów i usług, które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Ponadto, z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany.

Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia. Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.

Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona za dany rok.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że oddanie nieruchomości do użytkowania nastąpiło w (…) 2014 r. oraz w (…) 2015 r. Zatem upłynie 10-letni okres korekty i nie będzie Pani miała obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że czynność przeniesienia nieruchomości do Pani majątku prywatnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT zatem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy nie będzie miał zastosowania. Planowane wycofanie nastąpi po upływie 10-letniego okresu korekty, zatem nie będzie Pani miała obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego o którym mowa w art. 91 ust. 2 ustawy.

Zatem oceniając Pani stanowisko w zakresie pytania nr 3 całościowo uznałem za nieprawidłowe.

Kolejna Pani wątpliwość dotyczy rezygnacji z opodatkowania podatkiem VAT po likwidacji działalności gospodarczej (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2).

Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ustawy.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:

Ponadto, na mocy art. 113 ust. 10 ustawy:

Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:

Stosownie do art. 113 ust. 13 ustawy:

Podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami, pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Jednocześnie należy wskazać, że w myśl art. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 896):

Podatnik korzystający ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, poprzez dokonanie zgłoszenia rejestracyjnego, może zrezygnować z tego zwolnienia.

Obliczając limit sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, po przekroczeniu którego podatnik traci prawo do zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy, nie bierze się pod uwagę m.in. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.

Za czynności związane z nieruchomościami należy uznać nie tylko usługi stricte dotyczące nieruchomości, ale wszelkie czynności, których wykonanie oparte jest na wykorzystaniu, używaniu i użytkowaniu nieruchomości. Transakcje pomocnicze natomiast to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością podatnika, a przychody z ich tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem tej działalności.

Zatem przychody z najmu nieruchomości do celów użytkowych należy wliczać do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.

W omawianej sytuacji występuje zatem, dalszy zamiar wykonywania usług (wynajmowania przedmiotowych nieruchomości) w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W związku z powyższym, dokonywaną usługę wynajmu nieruchomości – jak stwierdzono powyżej – należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu.

Równocześnie jesli w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie wykonywała Pani czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy i faktyczna łączna wartość sprzedaży w prowadzonej działalności gospodarczej w roku 2025 oraz 2026 nie przekroczyła 240.000 zł, to od (…) lub (…), może Pani skorzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy. Wskazania jednak wymaga, że w sytuacji, gdy w trakcie roku podatkowego 2026 i każdego kolejnego wartość sprzedaży w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej przekroczy kwotę określoną w art. 113 ust. 1 ustawy, zwolnienie straci moc z chwilą wykonania czynności, którą ww. kwota zostanie przekroczona. Prawo do omawianego zwolnienia straci Pani również, gdy zacznie wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że może Pani skorzystać ze zwolnienia z art. 113 ust. 1 ustawy na opisanych powyżej warunkach.

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Informuję jednocześnie, że wniosek w zakresie zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.