0112-KDIL1-2.4012.239.2026.2.MŁ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT aportu niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 2 do spółki jawnej.

Uzupełnili go Państwo pismem z 3 sierpnia 2026 r. (wpływ 4 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)  Zainteresowany będący stroną postępowania:

AA

2)  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

BA

Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowany będący stroną postępowania – Wnioskodawca (dalej: AA) jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. AA prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Zgodnie z wpisem w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej BW jest sprzedaż hurtowa urządzeń technologii informacyjnej i komunikacyjnej (PKD 46.50.Z).

Zainteresowana niebędąca stroną postępowania – Pani BA (dalej: BA) jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym w związku z wynajmowaniem nieruchomości niemieszkalnej (użytkowej).

Wnioskodawcy są małżeństwem, w którym obowiązuje ustawowy ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej.

(…) czerwca 2025 r. na podstawie umowy przeniesienia własności nieruchomości zawartej w formie aktu notarialnego Wnioskodawcy nabyli od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej do majątku wspólnego prawo własności niezabudowanej nieruchomości położonej w miejscowości (…), stanowiącej działki nr 3, nr 1 i nr 2 o łącznym obszarze (…) ha, objętej księgą (…).

Transakcja, w ramach której Wnioskodawcy nabyli prawo własności powyższych działek nie podlegała opodatkowaniu VAT, lecz podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych w stawce 2%, który to podatek został pobrany przez notariusza.

Działki zostały zakupione do majątku prywatnego Wnioskodawców.

Działki nr 3, nr 1 i nr 2 nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy.

Działki nr 1 oraz nr 2 stanowią puste grunty, są niezabudowane, nie znajduje się na nich żaden budynek ani budowla w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.) i nie są uzbrojone w żadne media.

W roku 2025 Wójt Gminy wydał na wnioski złożone wspólnie przez Wnioskodawców decyzje o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących na każdej z powyższych dwóch działek.

Od momentu zakupu Wnioskodawcy nie wykorzystywali działek nr 1 oraz nr 2 do jakiejkolwiek działalności gospodarczej, w szczególności działki nie zostały odpłatnie wynajęte bądź wydzierżawione podmiotowi trzeciemu.

Wnioskodawcy nabyli działki nr 3, nr 1 i nr 2 w celu ochrony kapitału, bez sprecyzowanych planów.

Wnioskodawcy planują założyć spółkę jawną, której przedmiot działalności będzie obejmował:

1.  Roboty budowlane związane z wnoszeniem budynków mieszkalnych,

2.  Przygotowanie terenu pod budowę,

3.  Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,

4.  Realizację projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych,

5.  Realizację pozostałych projektów budowlanych,

6.  Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,

7.  Doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i pozostałe doradztwo w zakresie zarządzania,

8.  Pozostałą działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne.

Po założeniu spółki jawnej Wnioskodawcy planują wnieść do niej wkład niepieniężny (dalej: aport) w postaci nieruchomości, tj. dwóch niezabudowanych działek oznaczonych nr 1 oraz nr 2, na których spółka jawna zrealizuje inwestycję polegającą na budowie budynków mieszkalnych.

Wątpliwości Wnioskodawców dotyczą skutków w podatku VAT planowanego aportu niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 2, tj. czy planowany aport działek będzie stanowił podlegającą opodatkowaniu VAT dostawę towarów, dokonywaną przez podatników prowadzących działalność gospodarczą.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

W uzupełnieniu wniosku poinformowali Państwo, że Spółka jawna, na którą Państwo wskazywali w pierwotnej treści wniosku jako planowanej do założenia została już zarejestrowana w KRS o nazwie X.

Do ww. Spółki jawnej planują Państwo właśnie wniesienie nieruchomości będących przedmiotem złożonego w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Działki będące przedmiotem aportu, od momentu ich nabycia przez Państwa, do momentu planowanego aportu nie były/nie są/nie będą w żaden sposób wykorzystywane.

Planują Państwo, zgodnie ze wskazaniem we wniosku, wniesienie ich aportem do ww. Spółki jawnej, której celem będzie budowa dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących na każdej z dwóch działek.

Nie podjęli Państwo żadnych czynności – np. uzbrojenia terenu, ogrodzenia, utwardzenia drogi, innych działań zmierzających do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działek, a co za tym idzie nie ponieśli Państwo żadnych nakładów w celu uatrakcyjnienia działek będących przedmiotem wniosku.

Na zakupionych działkach nie dokonali Państwo do tej pory żadnych czynności, które zmierzałyby w jakikolwiek sposób do planowanego ich wykorzystywania. Działki zostały zakupione z przygotowanym dla poprzedniego właściciela działek jedynie projektem przeprowadzenia przyłącza wody, którego do dnia dzisiejszego nie wykonano.

Na dzień złożenia przez Państwa uzupełnienia wniosku, na działkach nie przeprowadzano żadnych czynności służących ich ulepszeniu. Stanowią niezabudowane działki gruntowe.

Spółka jawna została przez Państwa wybrana celem oddzielenia prowadzenia w jej ramach przeważającej działalności – tj. działalności stanowiącej – roboty budowlane związane ze wnoszeniem budynków mieszkalnych od innych działalności, w tym w szczególności od działalności operacyjnej (związanej ze sprzedażą hurtową urządzeń technologii informacyjnej i komunikacyjnej) prowadzonej przez Pana w ramach jednoosobowej działalności. Rozdzielenie prowadzonych, odrębnych rodzajów działalności wiąże się z różnymi ryzykami prowadzenia każdej z tych działalności. Uznali Państwo, że takie rozdzielenie zabezpieczy Państwa majątek prywatny.

Docelowo po przeprowadzeniu pełnej inwestycji Spółka jawna przeznaczy ww. nieruchomości do dalszej odsprzedaży. Spółka jawna została bowiem utworzona w tym celu tj. prowadzenia określonego rodzaju działalności gospodarczej (zgodnie z jej ujawnionym PKD) i po dokonaniu oraz zakończeniu inwestycji w postaci dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących na każdej z działek zamierza przeznaczyć nieruchomości do dalszej odsprzedaży.

Wniosą Państwo do Spółki jawnej ww. nieruchomości zgodnie z ich ceną rynkową. Wnosząc aport do Spółki jawnej nie ma sytuacji tzw. „skalkulowanej zapłaty”, gdyż Spółka jawna jest spółką prawa handlowego, w której za wniesione wkłady (pieniężne lub niepieniężne) nabywa się tzw. ogół praw i obowiązków. Wspólnicy nie dostają „zapłaty” w innej formie jak uzyskany ogół praw i obowiązków w Spółce jawnej. Za wniesione do Spółki jawnej działki stanowiące ich majątek wspólny każdy ze Wspólników otrzyma równy udział w Spółce jawnej (po 50%).

Na moment złożenia przez Państwa uzupełnienia wniosku nie ma sprecyzowanej daty co do planów wniesienia aportem przedmiotowych działek – może to być rok 2026, a może dopiero nastąpi to w roku 2027.

Nie będą Państwo nikomu (w szczególności Spółce jawnej lub innej osobie ją reprezentującej Spółkę jawną) udzielać pełnomocnictwa do dokonywania jakichkolwiek czynności, tj. do wystąpienia w Państwa imieniu w sprawach, które dotyczą działek, przed dokonaniem aportu. Nie podejmą Państwo żadnych dalszych czynności w ramach Spółki jawnej przed uzyskaniem interpretacji indywidualnej w sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku.

Posiadają Państwo znaczny majątek jeśli chodzi o nieruchomości. Sukcesywnie, od blisko 20 lat nabywają Państwo nieruchomości. Niektóre nieruchomości zostały nabyte do Państwa majątków osobistych, zdecydowanie znaczna część nieruchomości stanowi majątek wspólny. Przeznaczenie oraz charakter nieruchomości jest różnorodny. Część stanowią nieruchomości mieszkalne, niektóre są usługowe. Ponadto posiadają Państwo działki gruntowe zabudowane oraz niezabudowane.

Nieruchomości są od momentu nabycia wykorzystywane głównie w celach prywatnych, prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej oraz z przeznaczeniem na wynajem.

Nabyte nieruchomości służą pomnażaniu majątku oraz zabezpieczeniu rodziny i małżonków na przyszłość.

Na ten moment nie są w stosunku do zgromadzonego i posiadanego majątku stanowiącego nieruchomości (z wyłączeniem tych, będących przedmiotem złożonego wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej) planowane żadne działania, w tym również sprzedaż.

Nie jest wykluczone, że Państwo zakupią w przyszłości kolejne nieruchomości, ale termin oraz przeznaczenie nie są na ten moment możliwe do określenia. Jakiekolwiek przyszłe plany związane są z posiadanymi na ten cel wolnymi środkami pieniężnymi.

Pytanie

Czy planowany przez Wnioskodawców aport niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 2 do spółki jawnej będzie podlegał opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, dokonywana przez podatników prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawców, planowany aport niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 2 do spółki jawnej nie będzie podlegał opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, dokonywana przez podatników prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.; dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy o VAT).

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W oparciu o powyższą definicję towaru, zbycie nieruchomości gruntowych – działek – traktowane jest zasadniczo jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumiana jest przez ustawodawcę jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel" zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy o VAT „dostawa” oznacza więc wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamiana, darowizna, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

·      przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

·      zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

·      świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W powyższym przepisie przyjęto zasadę, zgodnie z którą, usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług, transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aport pieniężny), rzeczy lub prawa (aport rzeczowy) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego - w zależności od tego co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów w myśl art. 7 ustawy o VAT (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) lub odpłatnego świadczenia usług, w świetle art. 8 ustawy o VAT (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w szczególności przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych), a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, uznawane jest za sprzedaż.

W związku z wniesieniem aportu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych. Z jednej strony wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku, w zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia, które posiadają określoną wartość.

Transakcja wniesienia aportu ma charakter odpłatny (z którego wynika konieczność opodatkowania podatkiem VAT). Odpłatność za dostawę towarów lub świadczenie usług występuje, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy - nie jest warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną, wymierną korzyść.

Z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje adekwatny związek.

Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną – zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność. Odpłatnością jest więc także, np. otrzymanie akcji/udziałów spółki, w związku z którym, wnoszący aport uzyskuje pewną, wymierną korzyść.

O czynności dokonanej za wynagrodzeniem można zatem mówić w sytuacji, gdy:

1)  istnieje ścisły związek pomiędzy wykonanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia, oparty na relacjach cywilnoprawnych pomiędzy podmiotami,

2)  wynagrodzenie może być wyrażone w pieniądzu, związek, o którym mowa powyżej ma charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że odpłatność następuje za dane świadczenie.

Z orzecznictwa TSUE wynika, że zapłata musi być wyrażalna w formie pieniężnej, choć niekoniecznie w jednostkach pieniężnych (może to być, np. świadczenie usługi lub dostawa towarów). Podstawą opodatkowania jest zapłata faktycznie otrzymana (którą ma otrzymać podatnik), a nie wartość oszacowana według obiektywnych kryteriów (m.in. wyroki w sprawach C-33/93 czy C-154/80).

W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) w postaci składników majątku do spółki spełnia definicję odpłatnego świadczenia usług/dostawy towarów, zawartą w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług/dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem (w formie wyrażonych pieniężnie akcji lub udziałów), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot, np. prawa do wartości niematerialnych i prawnych/rozporządzania towarami jak właściciel.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega jednak opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie o VAT zakres opodatkowania tym podatkiem wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu VAT wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem VAT.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem VAT ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu zbycia niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 2 na rzecz spółki jawnej w drodze aportu, istotne jest, czy w celu dokonania tego aportu Wnioskodawcy podjęli aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych J. S. przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz E. K. i H. J.-K. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie –zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, w którym Trybunał stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawcy będąc małżeństwem, w którym obowiązuje ustawowy ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej zakupili do majątku wspólnego, prywatnego niezabudowane działki nr 1 oraz nr 2. Transakcja zakupu działek nie podlegała opodatkowaniu VAT.

Przedmiotowe działki nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Z wniosków złożonych przez Wnioskodawców, w 2025 r. Wójt Gminy Ostrów Wielkopolski wydał dla działek decyzje o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących na każdej z działek. Od momentu zakupu Wnioskodawcy nie wykorzystywali działek do jakiejkolwiek działalności gospodarczej, w szczególności działki nie zostały odpłatnie wynajęte bądź wydzierżawione podmiotowi trzeciemu. Wnioskodawcy nabyli działki w celu ochrony kapitału, bez sprecyzowanych planów.

Na podstawie przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, obowiązujących przepisów ustawy o VAT oraz tez wynikających z powołanego orzecznictwa TSUE, zdaniem Wnioskodawców brak jest przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawców za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT w związku z planowanym aportem działek nr 1 oraz nr 2.

Wnioskodawcy nie wykorzystywali działek po ich nabyciu do jakiejkolwiek działalności, a w szczególności polegającej na oddaniu działek do odpłatnego używania (np. na podstawie umowy najmu lub dzierżawy). Wnioskodawcy nabyli działki od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej w drodze transakcji, która nie podlegała opodatkowaniu VAT. Działki zostały nabyte w celu ochrony kapitału, bez sprecyzowanych planów.

Z treści wniosku wynika zatem, że zaangażowanie Wnioskodawców w planowane zbycie przedmiotowych działek na rzecz spółki jawnej (w formie aportu) nie będzie wykraczało poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawców w przedmiocie zbycia działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie występuje tu bowiem taki ciąg zdarzeń, który w świetle wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10 jednoznacznie przesądziłby, że dostawa przedmiotowych dwóch działek wypełni przesłanki działalności gospodarczej.

Co prawda na wniosek Wnioskodawców dla działek zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy, niemniej jednak była to wyłącznie jedna czynność, która zdaniem Wnioskodawców, nie wykracza poza zarząd majątkiem prywatnym.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawców, dokonując planowanego aportu niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 2 do spółki jawnej, Wnioskodawcy będą korzystać z przysługującego im prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawców cech podatników VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie zbycia (aportu) działek, a dostawę (aport) tych działek - cech czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Zatem, zdaniem Wnioskodawców, planowany aport niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 2 do spółki jawnej nie będzie podlegał opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, dokonywana przez podatników prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą VAT”:

Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.

Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2026 r. poz. 236) zwana dalej Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym.

Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego.

Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Dodatkowo, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę i odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Należy wskazać, że aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych:

·      wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku,

·      w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną wartość.

Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną wymierną korzyść.

Wniesienie aportu rzeczowego do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług. Tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy uznawane jest za sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem; istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów.

W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy lub świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza” zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów, jednak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C‑291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht). Dotyczyło ono kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.

Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C -180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).

Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

Ponadto Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem takiej aktywności może być np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyższych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Tylko wtedy działania sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku VAT. Zainteresowany 1 prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem jest sprzedaż hurtowa urządzeń technologii informacyjnej i komunikacyjnej. Zainteresowana 2 wynajmuje nieruchomości niezamieszkałe – użytkowe. Są Państwo małżeństwem, w którym obowiązuje ustawowy ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. 11 czerwca 2025 r. nabyli Państwo na podstawie umowy przeniesienia własności nieruchomości do majątku wspólnego prawo własności niezabudowanej nieruchomości, stanowiącej działki nr 3, 1 i 2. Transakcja nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Działki zostały zakupione do Państwa majątku prywatnego. Działki nr 1 oraz nr 2 stanowią puste grunty, są niezabudowane, nie znajduje się na nich żaden budynek ani budowla. Na Państwa wniosek w roku 2025 Wójt Gminy Ostrów Wielkopolski wydał Państwu decyzje o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących na każdej z powyższych działek. Od momentu zakupu Państwo nie wykorzystywali działek nr 1 oraz nr 2 do jakiejkolwiek działalności gospodarczej, działki nie zostały odpłatnie wynajęte bądź wydzierżawione podmiotowi trzeciemu. Państwo nabyli działki nr 3, nr 1 i nr 2 w celu ochrony kapitału, bez sprecyzowanych planów. Założyli Państwo spółkę jawną, której przedmiot działalności będzie obejmował:

·      roboty budowlane związane z wnoszeniem budynków mieszkalnych,

·      przygotowanie terenu pod budowę,

·      kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek,

·      realizację projektów budowlanych związanych z wnoszeniem budynków mieszkalnych,

·      realizację pozostałych projektów budowlanych,

·      wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,

·      doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i pozostałe doradztwo w zakresie zarządzania

·      pozostałą działalności w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne.

Planują Państwo wnieść do spółki aportem w roku 2026 lub roku 2027 dwie niezabudowane działki oznaczone nr 1 oraz nr 2, na których spółka zrealizuje inwestycje polegającą na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących na każdej z dwóch działek. Po przeprowadzeniu inwestycji spółka przeznaczy ww. nieruchomości do dalszej odsprzedaży. Nie będą Państwo udzielać pełnomocnictw osobom trzecim do reprezentowania Państwa w sprawach dotyczących działek objętych planowanym aportem. Posiadają Państwo znaczny majątek jeśli chodzi o nieruchomości. Sukcesywnie, od blisko 20 lat Państwo nabywają nieruchomości. Niektóre zostały nabyte do majątków osobistych, znaczna część stanowi Państwa majątek wspólny. Nieruchomości od momentu nabycia są wykorzystywane w celach prywatnych, prowadzonej przez Zainteresowanego 1 działalności gospodarczej oraz z przeznaczeniem na wynajem. Nie wykluczają Państwo, że w przyszłości zakupią Państwo kolejne nieruchomości, ale termin oraz przeznaczenie nie są na ten moment możliwe do określenia.

Państwa wątpliwości dotyczą niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT aportu niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 2 do spółki jawnej.

Jak wskazano wyżej, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy.

W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Należy zatem ustalić, oceniając całokształt Państwa działań w odniesieniu do niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 2, czy będą Państwo spełniali przesłanki do uznania Państwa za podatników podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpią okoliczności, które wykraczałyby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Nie podjęli Państwo bowiem w związku z zamiarem aportu niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 2 do spółki ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, takich jak, np. uzbrojenie terenu – doprowadzenie do nich mediów czy ich ogrodzenie. Nie wynajmowali i nie dzierżawili Państwo ww. nieruchomości, nie są one środkiem trwałym w prowadzonych przez Państwa działalności gospodarczej.

Jedynym Państwa działaniem było wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy obejmującej niezabudowane działki nr 1 oraz nr 2. Decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących na każdej z powyższych dwóch działek.

Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy zbycie niezabudowanych działek w formie aportu do spółki, w której są Państwo wspólnikami, nie będzie stanowić działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Państwa aktywności w przedmiocie zbycia tej nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie dokonując aportu niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 2 nie będą Państwo występowali w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarczy stwierdzić jedynie fakt dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie aport działek należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym będą Państwo korzystali z przysługującego Państwu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Podsumowując, stwierdzam, że w przedmiotowej sprawie nie występują przesłanki pozwalające uznać Państwa w związku z aportem niezabudowanych działek nr 1 oraz nr 2 za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem aport niezabudowanych działek, nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.