0112-KDIL1-2.4012.236.2026.4.MŁ

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czynności wniesienia aportem nieruchomości niezabudowanej do Spółki lub uznania ww. aportu za czynność zwolnioną od podatku zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Uzupełnili go Państwo pismami z 17 lipca 2026 r. (wpływ 17 lipca 2026 r.), z 12 sierpnia 2026 r. (wpływ 12 sierpnia 2026 r.) i z 12 sierpnia 2026 r. (wpływ 21 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina (…) (dalej Gmina) jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze. zm.) dalej „u.s.g.” gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jak stanowi art. 6 ust. 1 u.s.g. do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Katalog zadań własnych gminy został wskazany w art. 7 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Wskazany katalog nie stanowi zamkniętej listy tych zadań. W szczególności zadania własne gminy obejmują sprawy gospodarki nieruchomościami (art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy). Gmina ma zamiar przekazać w formie wkładu niepieniężnego (aportu) nieruchomość gruntową niezabudowaną do spółki komunalnej. Przekazanie nieruchomości ma na celu umożliwienie spółce realizacji inwestycji polegającej na budowie nowej jej siedziby. W odniesieniu do ww. działki należy wskazać co następuje:

1.  Dla przedmiotowej nieruchomości nie uchwalono Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego.

2.  Dla nieruchomości nie było wydanej decyzji o warunkach zabudowy.

3.  Dla nieruchomości nie było wydanej decyzji o lokalizacji celu publicznego, jednak działka ta powstała z podziału działki, dla której wydano decyzje o lokalizacji celu publicznego i część z nich zlokalizowana jest na terenie aktualnej działki, która stanowić ma aport do Spółki. Decyzje o lokalizacji celu publicznego obejmują: - budowę stacji bazowej telefonii komórkowej - modernizację wodociągowej stacji pompowej i rozdzielczej sieci wodociągowej - rozbudowę sieci elektroenergetycznej - rozbudowę z przebudową stacji uzdatniania wody. Na przedmiotowej nieruchomości znajdują się sieci elektroenergetyczne oraz przebiega sieć wodociągowa.

4.  W zamian za wniesiony wkład niepieniężny Gmina obejmie odpowiednią ilość udziałów w podwyższonym kapitale. Zgodnie ze statutem Spółki przedmiotem jej działalności jest m.in. wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Stąd przedmiotowa nieruchomość jest wydzierżawiona przez Gminę do Spółki a Spółka obecnie wydzierżawia ją rolnikowi z przeznaczeniem na cele rolnicze.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego przedstawione w pismach z 17 lipca 2026 r. oraz z 12 sierpnia 2026 r.

Do końca roku (…) planują Państwo dokonać aportu nieruchomości do Spółki.

Jak Państwo wskazują przedmiotowa nieruchomość jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych. Jest ona objęta umową dzierżawy składników majątkowych z (…) zawartą przez Państwa z (...) Sp. z o.o. Państwo za tą dzierżawę wystawiają fakturę obejmującą podatek VAT w wysokości 23%. Spółka natomiast poddzierżawia tą działkę rolnikowi na cele nierolnicze i w związku z tym korzysta ze zwolnienia z podatku VAT.

Działka będąca przedmiotem aportu ma nr 1/2, obręb geodezyjny (…).

Według Państwa sam podział działki nie powoduje automatycznie unieważnienia ani uchylenia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego pozostaje bezterminowa, chyba że zaistnieje jedna z poniższych sytuacji wygaśnięcia z mocy prawa:

·      Uzyskanie pozwolenia na budowę przez innego wnioskodawcę. Organ stwierdzi wygaśnięcie decyzji, jeżeli inny podmiot uzyskał dla tego samego terenu ostateczne pozwolenie na budowę.

·      Brak sprzeciwu wobec zgłoszenia budowy innego wnioskodawcy. Dotyczy to sytuacji, gdy inny podmiot skutecznie zgłosił budowę na tym terenie i urząd nie wniósł sprzeciwu.

·      Uchwalenie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego (MPZP). Jeśli dla danego obszaru zostanie uchwalony nowy plan miejscowy, którego ustalenia są inne (sprzeczne) z zapisami w wydanej decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Na pytanie czy decyzja o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, wydana dla działki, z której nastąpił podział, będzie na dzień planowanego aportu obowiązywała czy też nie będzie obowiązywała wskazali Państwo, że decyzja o ustaleniu lokalizacji celu publicznego odnosi się do określonego terenu, a nie do konkretnego numeru ewidencyjnego gruntu. Zgodnie z art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wniosek i tym samym decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określają granice terenu objętego wnioskiem na kopii mapy zasadniczej lub ewidencyjnej. Przedmiotem decyzji jest obszar (teren), a nie konkretny numer ewidencyjny działki. Podział geodezyjny zmienia tylko granice prawne i ewidencyjne wewnątrz tego terenu, nie wpływając na samą treść i ważność ustaleń lokalizacyjnych. Dla nieruchomości nie było wydanej decyzji o lokalizacji celu publicznego, jednak działka ta powstała z podziału działki, dla której wydano decyzje o lokalizacji celu publicznego i część z nich zlokalizowana jest na terenie aktualnej działki, która stanowić ma aport do Spółki.

Decyzje o lokalizacji celu publicznego obejmują:

·      budowę stacji bazowej telefonii komórkowej,

·      modernizację wodociągowej stacji pompowej i rozdzielczej sieci wodociągowej,

·      rozbudowę sieci elektroenergetycznej,

·      rozbudowę z przebudową stacji uzdatniania wody.

Na przedmiotowej nieruchomości znajdują się sieci elektroenergetyczne oraz przebiega sieć wodociągowa.

Wskazali Państwo, że teren działki oznaczonej nr ewidencyjnym gruntu 1/2 obręb geodezyjny (…), gmina (…) nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i na moment aportu nie będzie. Nie jest prowadzone nowe postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zostały wydane decyzje o lokalizacji celu publicznego dla działki 1/1, z której wydzielona została nieruchomość będąca przedmiotem aportu, obejmujące:

·      budowę stacji bazowej telefonii komórkowej,

·      modernizację wodociągowej stacji pompowej i rozdzielczej sieci wodociągowej,

·      rozbudowę sieci elektroenergetycznej,

·      rozbudowę z przebudową stacji uzdatniania wody.

Uzupełnili Państwo, że od (…) w dzierżawie była nieruchomość oznaczona numerem ewidencyjnym gruntu 1/1, obręb (…), gmina (…) na podstawie umowy dzierżawy składników majątkowych Gminy (…) z (…). Po dokonaniu podziału i powstaniu działki 1/2 (przedmiot aportu) nieruchomość ta wstąpiła w dzierżawę w zamian za nieruchomość oznaczoną numerem ewidencyjnym gruntu 1/1 i nastąpiło to w (…) aneksie do ww. umowy z (…). Dzierżawa działki jest czynnością odpłatną. Państwo dokonują rozliczeń z tytułu dzierżawy poprzez naliczanie czynszu dzierżawnego i wystawianie faktur zgodnie z zawartą umową. Spółka dokonuje zapłaty należnego czynszu. Za dzierżawę gruntów wystawiana jest faktura.

Znajdująca się na działce nr 1/2 sieć wodociągowa jest Państwa własnością, natomiast w przypadku sieci elektroenergetycznej inwestorem był operator energii elektrycznej. Sieci nie będą przedmiotem aportu.

Wskazali Państwo, że zgodnie z art. 3 pkt 3 w zw. z art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane sieć wodociągowa oraz elektroenergetyczna są budowlami w rozumieniu przepisów tej ustawy.

Pytanie

Czy wniesienie przez Gminę nieruchomości niezabudowanej, będącej przedmiotem dzierżawy przez Spółkę komunalną na cele rolnicze, aportem do tej Spółki w celu realizacji przez nią zadań własnych Gminy (budowa siedziby Spółki) korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, czy należy je uznać za niepodlegające ustawie o VAT, jako działanie Gminy w charakterze organu władzy publicznej realizującego zadania publiczne?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie nieruchomości niezabudowanej aportem do spółki komunalnej jest czynnością, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT). Natomiast w przypadku uznania, że czynność ta podlega VAT, zdaniem Wnioskodawcy korzystać będzie ze zwolnienia z tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Zdaniem Gminy, w opisanym stanie faktycznym Gmina nie występuje w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Wniesienie aportu nieruchomości do spółki komunalnej (w której Gmina posiada 100% udziałów), z przeznaczeniem do realizacji inwestycji polegającej na budowie nowej siedziby spółki, która jednocześnie zarządza majątkiem Gminy i realizuje jej zadania własne, stanowi element wewnętrznej organizacji zadań publicznych Gminy. Działalność Gminy w tym zakresie mieści się w ramach władztwa publicznego.

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) dalej „ustawa o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot działający w charakterze podatnika VAT. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Art. 15 ust. 6 ustawy o VAT wskazuje, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych (np. wyrok NSA z 22 listopada 2023 r., sygn. I SA/Gd 682/23), wnoszenie aportu przez jednostkę samorządu terytorialnego do własnej spółki, mające na celu zapewnienie infrastruktury niezbędnej do wykonywania zadań publicznych, nie nosi znamion działalności gospodarczej. Gmina nie działa w tym przypadku jak podmiot komercyjny dążący do maksymalizacji zysku z obrotu nieruchomościami, lecz jako organ wykonujący swoje ustawowe obowiązki. W konsekwencji czynność ta powinna zostać uznana za pozostającą poza zakresem ustawy o VAT. Skoro Gmina za pośrednictwem spółki komunalnej wykonuje zadania własne to nie może być uznana za podatnika podatku od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 6 VAT. W przypadku, gdyby jednak Organ uznał, że czynność wniesienia aportu podlega opodatkowaniu VAT, zdaniem Wnioskodawcy transakcja ta korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. W myśl art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W przedmiotowej sprawie dla wskazanej nieruchomości nie uchwalono MPZP przeznaczającego grunt pod zabudowę. Nie wydano również decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nieruchomość ta jest obecnie wykorzystywana rolniczo przez rolnika, na podstawie umowy dzierżawy zawartej przez spółkę. Brak dokumentów planistycznych o charakterze inwestycyjnym w dniu wniesienia aportu przesądza o tym, że nieruchomość nie spełnia definicji terenu budowlanego. Fakt, że w przyszłości spółka planuje budowę siedziby, nie zmienia kwalifikacji podatkowej gruntu w momencie dokonywania aportu. Należy zaznaczyć, że dla nieruchomości, z której wydzielona została działka objęta wnioskiem wydawano cztery decyzje o lokalizacji inwestycji celu publicznego, jednak dotyczyły one wyłącznie infrastruktury technicznej a mianowicie budowy stacji bazowej telefonii komórkowej, modernizacji wodociągowej stacji pompowej i rozdzielczej sieci wodociągowej, rozbudowy sieci elektroenergetycznej oraz rozbudowy z przebudową stacji uzdatniania wody. Decyzje te nie przewidywały przeznaczenia gruntu pod zabudowę o charakterze mieszkaniowym, usługowym czy przemysłowym. Odnosiły się wyłącznie do urządzeń infrastruktury technicznej.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, iż decyzje dotyczące wyłącznie infrastruktury technicznej (urządzeń przesyłowych, sieciowych) nie nadają gruntowi charakteru „terenu przeznaczonego pod zabudowę” w rozumieniu VAT. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie I SA/Lu 55/19 o charakterze terenu, jako terenu budowlanego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, można mówić jedynie w sytuacji, gdy możliwość zabudowy ma dla terenu podstawowe, dominujące znaczenie. Natomiast nie jest istotna możliwość zabudowy, jeśli ma ona charakter uzupełniający w stosunku do podstawowego przeznaczenia terenu. Ustawodawca wskazał bowiem w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy podatkowej na generalne przeznaczenie terenu jako budowlanego, a nie na możliwość zrealizowania na nim jakiegokolwiek obiektu budowlanego. Dalej wskazano, że możliwość zrealizowania na danym terenie jakiejkolwiek budowli (obiektów i sieci infrastruktury gazowej, wodnej, ciepłowniczej, energetycznej i telekomunikacyjnej, które mogą zostać zbudowane na działce, ale stanowić będą części obiektów doprowadzających media do innych działek, przedmiotowa zaś działka zachowa status działki nieuzbrojonej), nie przesądza o zasadności zakwalifikowania tej działki jako terenu przeznaczonego pod zabudowę. Podkreślić również należy, że na przedmiotowej działce znajdują się tylko sieci elektroenergetyczne oraz przebiega sieć wodociągowa, co tym bardziej nie kwalifikuje przeznaczenia tej działki pod zabudowę. Podsumowując, w przedmiotowym stanie faktycznym, jako że transakcja wniesienia w formie aportu przedmiotowej nieruchomości do Spółki, wykorzystywanej do działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT jako służącego do realizacji zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami oraz realizowanych w ramach reżimu publicznoprawnego, będzie pozostawała poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Gdyby jednak transakcja ta została uznana za czynność, która podlega VAT, korzystać będzie ze zwolnienia z tego podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Pojęcie „dostawa towarów” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

W świetle art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:

Grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Aport to wkład na utworzenie lub powiększenie majątku spółki, który daje prawo do udziału w jej zyskach. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aporty pieniężne), rzeczy lub prawa (aporty rzeczowe) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

W związku z wniesieniem wkładu do spółki realizują się dwa rodzaje świadczeń ekonomicznych:

·      wnoszący wkład (aport) przenosi na spółkę, do której dokonuje wkładu, prawo do rozporządzania określonymi składnikami majątku,

·      w zamian za aport wnoszący otrzymuje pewne uprawnienia (udziały) mające określoną wartość.

Taka transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest konieczne, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc także np. otrzymanie udziałów spółki, w związku z którym wnoszący aport uzyskuje pewną wymierną korzyść.

Wniesienie aportu do spółki prawa handlowego lub cywilnego – w zależności od tego co jest jego przedmiotem – spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług. Tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy uznawane jest za sprzedaż, ponieważ odbywa się za wynagrodzeniem. Istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem w formie wyrażonych pieniężnie udziałów.

W sytuacji zatem, gdy przedmiotem aportu są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z odpłatną dostawą towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każdą jednak czynność stanowiącą dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy można uznać za czynność podlegającą opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w ramach tej czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Według art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

Z ww. art. 15 ust. 6 ustawy wynika, że wyłączenie przewidziane w tym przepisie dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa, do realizacji których zostały one powołane.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE.L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w takim zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Mają Państwo zamiar do końca roku (…) przekazać w formie aportu nieruchomość gruntową niezabudowaną nr 1/2 do spółki komunalnej. Przekazanie nieruchomości ma na celu umożliwienie Spółce realizację inwestycji polegającej na budowie nowej jej siedziby. Dla przedmiotowej nieruchomości nie uchwalono Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego. Nie było wydanej decyzji o warunkach zabudowy oraz o lokalizacji celu publicznego, jednak działka nr 1/2 powstała z podziału działki nr 1/1, dla której wydano decyzje o lokalizacji celu publicznego i część z nich zlokalizowana jest na terenie działki nr 1/2, która stanowić ma aport do Spółki. Decyzje o lokalizacji celu publicznego obejmują:

·      budowę stacji bazowej telefonii komórkowej

·      modernizację wodociągowej stacji pompowej i rozdzielczej sieci wodociągowej

·      rozbudowę sieci elektroenergetycznej

·      rozbudowę z przebudową stacji uzdatniania wody.

Na działce nr 1/2 znajdują się sieci elektroenergetyczne, których inwestorem był operator energii elektrycznej oraz przebiega sieć wodociągowa, która jest własnością Gminy. Ww. sieci nie będą przedmiotem aportu. Sieć wodociągowa oraz elektroenergetyczna są budowlami w rozumieniu przepisów tej ustawy. W zamian za wniesiony wkład niepieniężny Gmina (…) obejmie odpowiednią ilość udziałów w podwyższonym kapitale. Działka nr 1/2 jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych. Objęta jest ona umową dzierżawy składników majątkowych zawartą przez Gminę z (...) Sp. z o.o. Gmina za tą dzierżawę wystawia fakturę obejmującą podatek VAT. Spółka natomiast poddzierżawia działkę nr 1/2 rolnikowi.

Państwa wątpliwości dotyczą niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czynności wniesienia aportem nieruchomości niezabudowanej do Spółki lub uznania ww. aportu za czynność zwolnioną od podatku z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Dostawa ww. działki przez Państwa będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie publicznoprawną) i dla tej czynności wystąpią Państwo w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Wobec tego, powyższa czynność w świetle ustawy będzie traktowana jako odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.

Należy zaznaczyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem według właściwej stawki.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem, ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym itp.

Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy:

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.

Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 538 ze zm.):

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc także treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.

Z powyższego wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Z opisu sprawy wynika, iż dla działki nr 1/2 nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Działka 1/2 została wydzielona z działki nr 1/1. Ponadto na dzień aportu dla działki nr 1/2 nie będzie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz dla tej działki nie będzie wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Należy jednak zaznaczyć, że dla działki nr 1/1 została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla:

·      budowy stacji bazowej telefonii komórkowej,

·      modernizacji wodociągowej stacji pompowej i rozdzielczej sieci wodociągowej,

·      rozbudowy sieci elektroenergetycznej,

·      rozbudowy z przebudową stacji uzdatniania wody,

Zauważyć należy, że analiza powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania z ww. zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.

W rozpatrywanej sprawie należy stwierdzić, że działka nr 1/2 będąca przedmiotem aportu stanowi grunt przeznaczony pod zabudowę, gdyż stanowiła część działki nr 1/1, dla której została wydana decyzja o ustaleniu lokalizacji celu publicznego. Ponadto z Państwa wyjaśnień wynika, że podział działki nr 1/1 nie spowodował wygaśnięcia, uchylenia lub unieważnienia decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego wydanej dla działki 1/1. Tym samym należy stwierdzić, że działka nr 1/2 nie straciła statusu gruntu budowlanego stosownie do wydanej decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego.

W konsekwencji działka nr 1/2 stanowi grunt budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 33 ustawy.

W związku z powyższym aport przedmiotowej działki (terenu budowlanego w myśl art. 2 pkt 33 ustawy) nie może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Podsumowując stwierdzam, że aport działki nr 1/2 do Spółki zaplanowany do końca roku (…) będzie stanowił czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy i nie będzie korzystał ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.

Natomiast odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku wyroków sądów administracyjnych wyjaśniam, że wskazane wyroki zostały potraktowane jako element Państwa argumentacji, są to jednak rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnej sprawy i co do zasady wiążą one stronę postępowania w konkretnych, indywidualnych sprawach, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądu nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.