0112-KDIL1-2.4012.156.2026.2.AK
Zwolnienie od podatku od towarów i usług dla usług szkoleniowych (kurs) wraz z uzyskaniem patentu na sternika motorowodnego.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, usług dotyczących przeprowadzenia kursu wraz z uzyskaniem patentu na sternika motorowodnego.
Uzupełnili go Państwo pismem (wpływ 21 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Sp. z o.o. (dalej "Spółka", "Wnioskodawca") jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Podstawowa działalność Spółki to organizacja szkoleń oraz egzaminów żeglarskich (dalej "Egzaminy") oparta głównie o kod (…) pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych.
Wnioskodawca prowadzi szkolenia przygotowujące do uzyskania patentu sternika motorowodnego, które są bezpośrednio powiązane z rozwojem kompetencji i kwalifikacji zawodowych w obszarze transportu wodnego, turystyki, rekreacji, sportu oraz bezpieczeństwa. Zdobyte w trakcie szkolenia wiedza i umiejętności mają charakter praktyczny, uniwersalny i zgodny z wymaganiami rynku pracy.
Uczestnicy szkolenia nabywają kwalifikacje z zakresu:
· bezpiecznego prowadzenia jednostek pływających,
· przestrzegania przepisów prawa wodnego,
· organizacji i zabezpieczenia pracy na wodzie,
· odpowiedzialności za zdrowie i życie ludzi,
· reagowania w sytuacjach zagrożenia.
Kompetencje te są szczególnie istotne w zawodach i obszarach takich jak:
· sternik motorowodny i operator jednostek pływających,
· pracownik marin i portów,
· ratownik wodny,
· instruktor sportów wodnych,
· pracownik branży turystycznej i rekreacyjnej.
· animator czasu wolnego,
· pracownik służb porządkowych i ratowniczych na akwenach wodnych.
Szkolenie rozwija również kompetencje miękkie, cenione przez pracodawców, w tym:
· odpowiedzialność i samodzielność,
· umiejętność podejmowania decyzji pod presją czasu,
· komunikację i współpracę w zespole,
· dyscyplinę i przestrzeganie procedur bezpieczeństwa.
Uzyskanie patentu sternika motorowodnego stanowi formalnie potwierdzoną kwalifikację, która:
· zwiększa atrakcyjność uczestnika na rynku pracy,
· umożliwia podjęcie pracy sezonowej lub stałej w sektorze wodnym,
· stanowi podstawę do dalszego rozwoju zawodowego (np. uzyskania wyższych patentów lub uprawnień instruktorskich),
· może być wykorzystywana jako element ścieżki kariery zawodowej w branżach związanych z turystyką, sportem i bezpieczeństwem.
Realizacja szkolenia wspiera ideę kształcenia ustawicznego oraz łączenia edukacji formalnej z praktycznymi kwalifikacjami zawodowymi, przygotowując uczestników do świadomego i odpowiedzialnego funkcjonowania w środowisku pracy. Uczestnicy składają oświadczenie, że kurs i egzamin służyć ma zmianie, bądź podwyższeniu kwalifikacji zawodowych (dalej: Oświadczenie Kursanta). W przypadku braku tego typu oświadczenia stosowana jest stawka 23%. Oświadczenie Kursanta jest częścią umowy zawieranej z uczestnikiem.
Kurs jest prowadzony w oparciu o wytyczne określone w Załączniku nr 4 do Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 460). Obejmuje on zarówno przygotowanie teoretyczne obejmujące kluczowe zagadnienia z zakresu motorowodniactwa jak i praktyczne polegające na nauce prowadzenia motorówek i skuterów wodnych. Podczas kursu sporządzana jest lista obecności, stanowiąca formalne potwierdzenie uczestnictwa osób biorących udział w zajęciach.
Forma, zakres oraz przebieg egzaminu są zgodne z par. 17. Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (Dz. U. z 2013 r. poz. 460), obejmuje część teoretyczną oraz praktyczną. Z przebiegu egzaminu sporządzany jest protokół, natomiast osoby, które uzyskały pozytywny wynik z egzaminu otrzymują zaświadczenie zgodne z załącznikiem nr 3 do Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 460), które jest niezbędne do uzyskania patentu na sternika motorowodnego.
Osoby prowadzące szkolenia organizowane przez Spółkę posiadają kwalifikacje zawodową uprawiające do ich przeprowadzenia. W ramach kursu uczestnicy mogą dodatkowo otrzymywać materiały szkoleniowe. Wnioskodawca wystawia faktury potwierdzające wykonanie usługi szkoleniowej. Co do zasady uczestnicy kursów ponoszą koszt szkoleń we własnym zakresie. Wnioskodawca nie posada statusu jednostki objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (t. j.: Dz. U z 2021 r. poz. 1082 ze zm.) w zakresie kształcenia i wychowania. Wnioskodawca nie posada statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz instytutu badawczego. Wnioskodawca nie jest podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo oświatowe. Usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę opisane we wniosku nie są usługami w zakresie kształcenia i wychowana o których mowę w art. 43 ust. 1 pkt 26ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i u sług (t .j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) dalej: „Ustawa o VAT”.
Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego świadczone przez Wnioskodawcę nie są usługami finansowanymi w całości ani w co najmniej 70% ze środków publicznych ani usługami ściśle związanymi z takimi usługami. Wnioskodawca nie jest zatem podmiotem świadczącym usługi, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1893 ze zm.). Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego świadczone przez Wnioskodawcę nie są usługami finansowanymi w całości ze środków publicznych, w związku z tym Wnioskodawca nie jest podmiotem świadczącym usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c Ustawy o VAT. Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w związku z tym Wnioskodawca nie jest podmiotem świadczącym usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b Ustawy o VAT. Przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Formy i zasady świadczenia usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w obrębie sternika motorowodnego mają charakter ogólny i zostały określone w odrębnych przepisach, w szczególności:
· w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2128);
· w ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 181);
· w Rozporządzeniu Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 460) wydane na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 1 i art. 46 ustawy o żegludze śródlądowej,( dalej. ,,Rozporządzenie”).
Uzyskanie patentu sternika motorowodnego wymaga spełnienia warunków określonych w § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 460) wydane na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 1 i art. 46 ustawy o żegludze śródlądowej, który posiada brzmienie:
1. Patent sternika motorowodnego uzyskuje osoba, która:
1) ukończyła 14. rok życia;
2) zdała egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.
Par. 8 pkt 2 Rozporządzenia określa również zakres uprawnień nabytych po uzyskaniu patentu na sternika motorowodnego:
2. Osoba posiadająca patent sternika motorowodnego jest uprawniona do prowadzenia jachtów motorowych:
1) po wodach śródlądowych;
2) o długości kadłuba do 12 m po morskich wodach wewnętrznych oraz pozostałych wodach morskich w strefie do 2 Mm od brzegu, w porze dziennej.
Szkolenia realizowane przez Wnioskodawcę są prowadzone w oparciu o programy, których twórcą jest Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego, działający na podstawie delegacji wprowadzonej ustawą z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej. Ustawowo jest on zatem upoważniony do wydawania dokumentów określających program przeprowadzania kursów, na podstawie którego przeprowadzane są kursy organizowane przez Wnioskodawcę, Spółka nie ma zatem dowolności zarówno w formie przeprowadzenia kursu, jak również w samym przebiegu egzaminu.
Programy szkoleniowe opracowane przez Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego są stworzone w oparciu o zakres wymagań egzaminacyjnych, które są określone w Załączniku nr 4 do Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 460). W związku z powyższym szkolenia przeprowadzane przez Wnioskodawcę są zgodne z ww. wytycznymi egzaminacyjnymi. Zdobyte na szkoleniach umiejętności i kwalifikacje uczestnicy mogą wykorzystać w swojej pracy zawodowej. Posiadanie kwalifikacji zdobytych podczas szkoleń motorowodnych potwierdzone odpowiednimi dokumentami (zaświadczeniami uzyskanymi po odbyciu szkolenia prowadzonego przez Wnioskodawcę i zdaniu egzaminu) jest prawnie wymagane by móc wykonywać taki zawód jak m.in. ratownik wodny, instruktor żeglarstwa czy trener żeglarstwa. Często uprawnienia sternika motorowodnego są także wymagane w pracy w specjalistycznych jednostkach służb mundurowych, takich jak: policja wodna, straż graniczna, straż celna, oddziały wodne straży pożarnej. Natomiast posiadanie kwalifikacji i uprawnień zdobytych na szkoleniach w przypadku innych profesji co prawda nie jest prawnie wymagane, jednakże pożądane przez pracodawców czy zleceniodawców związanych z sektorem wodnym.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
Na pytanie:
Czy świadczone przez Państwa usługi kursu wraz z uzyskaniem patentu na sternika motorowodnego pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników oraz czy jest to nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych? Prosimy wskazać, w jaki konkretnie sposób, uczestnicy szkoleń wykorzystują zdobytą wiedzę i umiejętności w ramach wykonywanej pracy, wykonywanego zawodu.
Udzielili Państwo odpowiedzi:
Szkolenia prowadzące do uzyskania patentu sternika motorowodnego pozostają w bezpośrednim związku z wykonywanym zawodem części uczestników, w szczególności osób związanych z branżą turystyczną, rekreacyjną, sportową, ratowniczą oraz służbami mundurowymi, w tym Policją i Państwową Strażą Pożarną. Zdobyta wiedza i umiejętności są wykorzystywane m.in. podczas prowadzenia jednostek motorowodnych, organizacji usług turystycznych i rejsów, działań ratowniczych i patrolowych, obsługi klientów oraz wykonywania obowiązków służbowych na obszarach wodnych. Szkolenie ma na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy i kompetencji praktycznych wykorzystywanych bezpośrednio w pracy zawodowej uczestników. Ponadto niektórzy uczestnicy mają zamiar zmienić rodzaj wykonywanej pracy, do czego tego typu uprawnienia mogą mu być przydatne, albo wykorzystać to w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, jako główne źródło dochodu lub dodatkowe, poza godzinami stałej pracy. Z uwagi na niemożność późniejszej weryfikacji, każdy z uczestników, którzy chcą wykorzystać uzyskane uprawnienia ww. zakresie, w ramach umowy składa oświadczenie o zamiarze wykorzystania uzyskanych uprawnień do celów zawodowych.
Na pytanie:
Czy świadczone przez Państwa usługi kursu wraz z uzyskaniem patentu na sternika motorowodnego są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach?
Udzielili Państwo odpowiedzi:
Tak, na podstawie poniżej wskazanych przepisów.
Formy i zasady świadczenia usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w obrębie sternika motorowodnego mają charakter ogólny i zostały określone w odrębnych przepisach, w szczególności:
• w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2128);
• w ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 181);
• w Rozporządzeniu Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (t. j. Dz.U. z 2013 r. poz. 460) wydane na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 1 i art. 46 ustawy o żegludze śródlądowej.
Warunki uzyskania patentu motorowodnego (sternika motorowodnego, motorowodnego sternika morskiego, kapitana motorowodnego, mechanika motorowodnego) nie wynikają z samego tekstu ustawy o żegludze śródlądowej, lecz z wydanego na jej podstawie rozporządzenia „W sprawie uprawiania turystyki wodnej". Kluczowe przepisy określające wymagania wiekowe, stażowe i egzaminacyjne znajdują się w szczególności w § 2, § 8, § 9, § 10, § 11, § 13 oraz przepisach załącznika nr 4 do tego rozporządzenia.
Na pytanie:
Czy opłata za egzamin pozostaje w ścisłym związku z wykonanymi usługami szkoleniowymi? Czy też świadczą Państwo odrębnie usługę egzaminacyjną, niezależnie od przeprowadzonych szkoleń? Proszę wyjaśnić.
Udzielili Państwo odpowiedzi:
Opłata egzaminacyjna pozostaje w ścisłym związku z usługami szkoleniowymi, co wynika z załączonej do wniosku umowy. W indywidualnych przypadkach Istnieje możliwość podejścia do egzaminu bez szkolenia. Jednak takie przypadki nie stanowią przedmiotu zapytania.
Na pytanie:
Czy usługa szkoleniowa jest sprzedawana wraz z możliwością przystąpienia do egzaminu? Proszę wyjaśnić.
Udzielili Państwo odpowiedzi:
Tak. Usługa szkoleniowa pozostaje w ścisłym związku z możliwością przystąpienia do egzaminu, co wynika z załączonej do wniosku umowy. W indywidualnych przypadkach Istnieje możliwość podejścia do egzaminu bez szkolenia. Jednak takie przypadki nie stanowią przedmiotu zapytania, co wynika z załączonej do wniosku umowy.
Na pytanie:
Czy zawierają Państwo z odbiorcami jedną umowę, na którą składają się obie te czynności, tj. szkolenie i egzamin? Proszę wyjaśnić.
Udzielili Państwo odpowiedzi:
Tak, umowa załączona do wniosku wskazuje, że obejmuje zarówno szkolenie jak i egzamin, co wynika bezpośrednio z załączonej do wniosku umowy.
Na pytanie:
Na podstawie jakich konkretnie przepisów prawa przeprowadzają Państwo egzaminy (proszę podać nazwę, akty prawne wraz z oznaczeniem konkretnych przepisów, artykułów, paragrafy itp. bez przytaczania ich treści, które regulują Państwa działalność w tym zakresie?
Udzielili Państwo odpowiedzi:
W Rozporządzeniu Ministra Sportu i Turystyki oraz Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków uzyskiwania upoważnienia do przeprowadzania egzaminu [...] oraz warunków kadrowych i organizacyjnych koniecznych do przeprowadzania tego egzaminu, zasady przystąpienia do egzaminu (rozumiane jako wymogi dotyczące organizacji egzaminu, składu komisji i warunków jego przeprowadzania) wynikają z następujących przepisów:
Zakres regulacji rozporządzenia - ogólne określenie egzaminu:
· § 1 – wskazuje, że rozporządzenie określa szczegółowe warunki uzyskiwania upoważnienia do przeprowadzania egzaminu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa do uzyskania dokumentów kwalifikacyjnych (patenty i licencje) oraz warunki kadrowe i organizacyjne konieczne do prawidłowego przeprowadzania tego egzaminu.
· Warunki, jakie musi spełniać egzaminator (komisja egzaminacyjna) – przesłanki „ważności" i dopuszczalności egzaminu
· § 3 ust. 1 - określa wymagania wobec osoby przeprowadzającej egzamin (egzaminatora):
· ukończenie 18 lat;
· posiadanie tytułu zawodowego trenera lub instruktora sportu w rozumieniu ustawy o sporcie lub statusu instruktora właściwego polskiego związku sportowego;
· posiadanie licencji lub patentu nie niższego niż ten, na który jest przeprowadzany egzamin;
· co najmniej wykształcenie średnie;
· oświadczenie o niekaralności za określone przestępstwa;
· wymogi stażowe w postaci odbycia rejsów po wodach morskich oraz możliwość częściowego zastąpienia tego stażu turystyką wodną po wodach śródlądowych w określonych granicach;
· wymóg odbycia w ostatnich 3 latach co najmniej 200 godzin szkoleń (z możliwością częściowego zastąpienia udziałem w egzaminach).
· § 3 ust. 2 – dodatkowo przewiduje, że przewodniczący komisji egzaminacyjnej, poza spełnieniem wymogów z ust. 1, musi posiadać doświadczenie w przeprowadzeniu co najmniej 5 egzaminów na uprawnienia do uprawiania turystyki wodnej.
· § 9 – doprecyzowuje, że wymóg posiadania licencji/patentu nie niższego niż ten, na który jest przeprowadzany egzamin (§ 3 ust. 1 pkt 3), uważa się za spełniony także przez osoby posiadające dotychczas wydane patenty lub licencje, które mogą zostać wymienione na nowe patenty/licencje na podstawie § 25 rozporządzenia w sprawie uprawiania turystyki wodnej.
· Upoważnienie podmiotów do przeprowadzania egzaminów - warunki organizacyjne Choć pytanie dotyczy zasad przystąpienia do egzaminu, istotne są przepisy określające, jakie podmioty mogą w ogóle egzamin organizować (bez spełnienia tych wymogów egzamin byłby przeprowadzony nieprawidłowo):
· § 2 ust. 1-5 - reguluje wniosek podmiotu o uzyskanie upoważnienia do przeprowadzania egzaminu (adresata wniosku, zakres upoważnienia - na wskazane patenty/licencje, obowiązek przygotowania oddzielnej dokumentacji dla każdego patentu/licencji, wymagane załączniki: dokumenty potwierdzające kadrę egzaminatorów, informacja o obiektach i akwenie egzaminacyjnym, dane kontaktowe, tytuł prawny do obiektów).
· Organizacja egzaminu – harmonogram, część teoretyczna i praktyczna:
· § 4 – przewodniczący komisji egzaminacyjnej ustala harmonogram egzaminu, uwzględniając warunki pogodowe, liczbę osób egzaminowanych oraz możliwości sprzętowe podmiotu przeprowadzającego egzamin.
· § 5 ust. 1 – 5 – określa warunki przeprowadzania części teoretycznej egzaminu:
· wymóg odpowiednio wyposażonego pomieszczenia umożliwiającego prawidłowe przeprowadzenie egzaminu i samodzielną pracę zdających;
· wymóg dostępności toalety w pobliżu;
· zakaz umieszczania w sali plansz lub innych przedmiotów mogących stanowić pomoc dla osoby egzaminowanej;
· obowiązek zapewnienia środków technicznych i materiałów do zadań nawigacyjnych na stopnie jachtowego sternika morskiego i motorowodnego sternika morskiego;
· ograniczenie kręgu osób mogących przebywać w pomieszczeniu do komisji, osób egzaminowanych i przedstawicieli ministra - z obowiązkiem opuszczenia sali przez osoby, które zakończyły egzamin.
· § 7 ust. 1– 3 – określa warunki przeprowadzania części praktycznej egzaminu:
· wielkość akwenu musi pozwalać na swobodne wykonywanie manewrów;
· sprzęt, nabrzeże lub pomost muszą spełniać wymagania bezpieczeństwa; nabrzeże lub pomost mają być wyposażone w urządzenia cumownicze i umożliwiać wykonywanie manewrów;
· odpowiednia głębokość wody przy nabrzeżu lub pomoście;
· część praktyczna odbywa się na sprzęcie umożliwiającym wykonywanie manewrów pod żaglami lub na silniku – zależnie od patentu/licencji;
· odesłanie do załącznika, który określa szczegółowe warunki organizacyjne (typ jachtu, parametry akwenu) dla każdego patentu/licencji.
· Załącznik do rozporządzenia – zawiera tabelaryczne zestawienie „Szczegółowe warunki organizacyjne konieczne do przeprowadzania części praktycznej egzaminu na poszczególne patenty lub licencje”, w tym m.in. dla: żeglarza jachtowego, jachtowego sternika morskiego, sternika motorowodnego, motorowodnego sternika morskiego, licencji na holowanie narciarza wodnego oraz statków powietrznych; określa rodzaj jachtu i wymagania dotyczące akwenu (siła wiatru, dostępność pomostu, urządzenia cumownicze, boje manewrowe).
· Łączne przeprowadzanie egzaminów:
· § 8 – dopuszcza przeprowadzanie egzaminu na różne patenty lub licencje przez jedną komisję egzaminacyjną, pod warunkiem spełnienia wszystkich wymagań kadrowych i organizacyjnych oraz sporządzenia oddzielnych protokołów egzaminacyjnych dla każdego patentu/licencji.
Na pytanie:
Jakie konkretnie przepisy prawa zobowiązują uczestników do odbycia egzaminów (proszę podać nazwę, akty prawne wraz z oznaczeniem konkretnych przepisów, artykułów, paragrafy itp. bez przytaczania ich treści, które regulują taki obowiązek?
Udzielili Państwo odpowiedzi:
Formy i zasady świadczenia usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w obrębie sternika motorowodnego mają charakter ogólny i zostały określone w odrębnych przepisach, w szczególności:
· w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2128);
· w ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 181);
· w Rozporządzeniu Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (t. j. Dz.U. z 2013 r. poz. 460) wydane na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 1 i art. 46 ustawy o żegludze śródlądowej.
Warunki uzyskania patentu motorowodnego (sternika motorowodnego, motorowodnego sternika morskiego, kapitana motorowodnego, mechanika motorowodnego) nie wynikają z samego tekstu ustawy o żegludze śródlądowej, lecz z wydanego na jej podstawie rozporządzenia „W sprawie uprawiania turystyki wodnej". Kluczowe przepisy określające wymagania wiekowe, stażowe i egzaminacyjne znajdują się w szczególności w § 2, § 8, § 9, § 10, § 11, § 13 oraz przepisach załącznika nr 4 do tego rozporządzenia.
Na pytanie:
Czy przeprowadzenie egzaminu jest/będzie elementem procesu uzyskania uprawnień (stanowi formalne potwierdzenie nabycia uprawnień) do zawodów, o których mowa we wniosku?
Udzielili Państwo odpowiedzi:
Patenty motorowodne uzyskane po zdaniu egzaminu, potwierdzają uprawnienia do prowadzenia jachtów motorowych po określonych wodach (śródlądowych i morskich). Osoba z patentem sternika motorowodnego jest uprawniona do prowadzenia jachtów motorowych m.in. po wodach śródlądowych i morskich wodach wewnętrznych (§ 8 ust. 2),
Rozporządzenie w sprawie uprawiania turystyki wodnej kwalifikuje patenty jako dokumenty dające uprawnienia do uprawiania turystyki wodnej na określonych typach jachtów.
Z kolei komentarz do art. 102 Kodeksu pracy akcentuje, że uprawnienia do wykonywania zawodu (np. prawo jazdy) stanowią szczególny rodzaj kwalifikacji zawodowych określonych w przepisach powszechnych i są istotne zarówno dla pracodawcy, jak i z punktu widzenia interesu ogólnego. W tym kontekście patenty motorowodne, mimo że formalnie nazwane są dokumentami kwalifikacyjnymi do uprawiania turystyki wodnej, mogą być w praktyce traktowane jako kwalifikacje zawodowo relewantne w branżach:
· turystycznej (obsługa ruchu turystycznego na wodzie, czartery, rejsy turystyczne),
· sportowej (organizacja i obsługa wydarzeń motorowodnych),
· związanej z bezpieczeństwem na wodzie (wsparcie służb ratowniczych, komercyjne przewozy osób na akwenach).
Zdolność do prowadzenia jachtów motorowych, może być elementem formalnie wymaganych lub faktycznie oczekiwanych kwalifikacji na wielu stanowiskach pracy w tych sektorach, a więc realistycznie może stanowić element ścieżki kariery zawodowej.
Na pytanie:
Proszę wskazać z kim zawierają Państwo umowy dotyczące poszczególnych szkoleń? Czy zawierają Państwo umowę bezpośrednio z kursantami, czy też z innym podmiotem? Proszę wyjaśnić.
Udzielili Państwo odpowiedzi:
Umowy o świadczeniu usługi przeprowadzenia kursu oraz egzaminu mające na celu uzyskanie patentu motorowodnego zawierane są z osobami indywidualnymi, instytucjami: OSP, PSP, gminy oraz przedsiębiorstwami, fundacjami i stowarzyszeniami. W każdym przypadku uczestnik składa oświadczenie w ramach umowy, iż celem kursu i egzaminu jest uzyskanie uprawnień, mających na celu zmianę profilu zawodowego ( w tym np. świadczenie usług w ramach działalności nie rejestrowanej, zmianę docelowo rodzaju pracy, bądź wykonywanie zadań w ramach wolontariatu). Jednak klient indywidualny nie określa szczegółowo w jaki sposób wykorzysta patent, tzn. czy będzie to w ramach zmiany pracy, działalności nierejestrowanej, czy też ma bezpośredni związek z obecnie wykonywaną pracą – wzór umowy załączono do wniosku.
Na pytanie:
Czy uczestnictwo w szkoleniu następuje w drodze indywidualnych zgłoszeń osób fizycznych, działających we własnym imieniu – czy uczestnicy kierowani są przez pracodawców. Proszę wyjaśnić.
Udzielili Państwo odpowiedzi:
Jak wyżej wspomniano Spółka otrzymuje zgłoszenia zarówno od osób fizycznych (w przeważającej ilości), jak i podmiotów gospodarczych oraz organizacji społecznych i samorządowych. Każdorazowo uczestnik który zamierza wykorzystać swoje uprawnienia do zmiany profilu zawodowego, możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, bądź uzyskania dodatkowych uprawnień, które będą wykorzystywane w obecnej pracy lub działalności wolontariackiej – OSP, składa oświadczenie (zawarte w umowie), że taki jest zamiar i cel uczestnika szkolenia i egzaminu.
Pytanie
Czy dokumenty obejmujące: program szkoleń harmonogram zajęć, rejestr wydawanych zaświadczeń, umowa wraz z Oświadczeniem Kursanta, listy obecności są wystarczające do uznania, iż usługi świadczone przez Wnioskodawcę dotyczące przeprowadzenia kursu wraz z uzyskaniem patentu na sternika motorowodnego, są usługami o których mowa wart. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, czyli jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach podlegają zwolnieniu od podatku od towarowi usług?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, zakres dokumentacji wskazany w pytaniu, jest wystarczający do uznania, iż usługi świadczone przez Wnioskodawcę, tj. szkolenie na kurs na patent sternika motorowodnego wraz z egzaminem spełniają przesłanki o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29. lit a ustawy o VAT, czyli są traktowane jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, przez co podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7. art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z treścią art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r„ z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa wart. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku. Zastosowanie obniżonej stawki podatku łub zwolnienia ód podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia. Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26 prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Wskazana regulacja stanowi implementację prawa unijnego, zgodnie z którym na podstawie 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE. L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r„ str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady: państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Ustawodawca polski nie określił ustawowych definicji pojęć kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Pojęcie to można wyjaśnić posiłkując się art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) NR 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zgodnie z tym przepisem usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Definicja usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego podkreśla „bezpośredni” związek nauczania z branżą lub zawodem. Zatem, tylko te usługi, które spełniają łącznie oba kryteria, czyli stanowią usługi w zakresie kształcenia zawodowego i dokształcania, i jednocześnie: prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczone są przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane są w całości lub w co najmniej 70% ze środków publicznych (z zastrzeżeniem wynikającym z przepisów rozporządzenia), korzystają ze zwolnienia od podatku.
W wyniku analizy przywołanych uregulowań art. 43 Ustawy o VAT należy zauważyć, że warunkiem zwolnienia od podatku usług w zakresie kształcenia, zawartym w ust. 1 pkt 26 lit. a tego artykułu, jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Z kolei, aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie ust. 1 pkt 29 powyższego artykułu, szkolenia muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą, czy zawodem i muszą mieć na celu uzyskanie, czy uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo należy spełnić jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.:
· formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych,
· na świadczone szkolenia uzyskano akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, – szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.
Analiza przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że przeprowadzane przez Wnioskodawcę Szkolenia zakończone egzaminami, będą dawały możliwość szkolącym na: wykorzystanie nabytej wiedzy w ramach wykonywanego zawodu lub w związku z uzyskaniem nowych wymaganych kwalifikacji podjąć nowe zatrudnienie. Potwierdzeniem niniejszego będzie zawarte w umowie oświadczenie kursanta potwierdzające iż, uczestnictwo w kursie ma na celu zmianę bądź podwyższenie jego kwalifikacji zawodowych. Ponadto prowadzone przez Wnioskodawcę Szkolenia zakończone Egzaminami są przeprowadzane w oparciu o wytyczne zawarte w przepisach ustawy o żegludze śródlądowej oraz w przepisach podmiotów posiadających delegację ustawową, tj. polskiego związku motorowodnego i narciarstwa wodnego. Oznacza to że Szkolenia zakończone Egzaminami prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, które – ze względu na to, że Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT. Ponadto usługi prowadzenia Szkoleń zakończonych Egzaminami również korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 44 Rozporządzenie Rady nr 282/2011 w związku z art. 132 ust. 1 lit. i. Dyrektywy 2006/112/WE. Dokumentacja będąca potwierdzeniem, iż wskazana usługa będzie podlegać zwolnieniu zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a Ustawy o VAT będzie obejmować:
· program szkoleń zgodny z wytycznymi określonymi w Załączniku nr 4 do Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 460);
· protokół z przeprowadzanego egzaminu zawierający dane określone w § 19 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 460);
· rejestr wydawanych zaświadczeń o zdanym egzaminie na sternika motorowodnego, zgodnych z wzorem stanowiącym załącznik nr 3 do Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 460).
Pozostała dokumentacja potwierdzająca realizację kursu wraz z egzaminem będzie obejmować umowy z uczestnikami, harmonogram zajęć oraz listy obecności.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.
Zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia
- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane;
Wskazać należy, że ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo–podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia lub wychowania. Powyższy przepis ma więc zastosowanie wyłącznie do tych usług, które są przedmiotem zakresu działania podmiotu jako jednostki objętej systemem oświaty, tj. w ramach uzyskanego wpisu. Zwolnienie to dotyczy tylko i wyłącznie tych usług kształcenia, które podmiot będący jednostką objętą systemem oświaty wskazał we wpisie do ewidencji placówek oświatowych. W zakresie bowiem tylko tych usług kształcenia, podatnik działa jako jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu ustawy Prawo oświatowe, a w konsekwencji tylko w tym zakresie jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
c) finansowane w całości ze środków publicznych
- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Powołane wyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
W tym kontekście wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).
Ponadto należy zaznaczyć, że w dniu 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L 77/1). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.
Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE.L 77 str. 1 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem:
Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT. Podstawową działalnością Państwa jest organizacja szkoleń oraz egzaminów żeglarskich oparta głównie o kod (…) pozaszkolne formy edukacji sportowe oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych. Prowadzą Państwo szkolenia przygotowujące do uzyskania patentu sternika motorowodnego, które są bezpośrednio powiązane z rozwojem kompetencji i kwalifikacji zawodowych w obszarze transportu wodnego, turystyki, rekreacji, sportu oraz bezpieczeństwa. Zdobyte w trakcie szkolenia wiedza i umiejętności mają charakter praktyczny, uniwersalny i zgodny z wymaganiami rynku pracy. Uczestnicy szkolenia nabywają kwalifikacje z zakresu: bezpiecznego prowadzenia jednostek pływających, przestrzegania przepisów prawa wodnego, organizacji i zabezpieczenia pracy na wodzie, odpowiedzialności za życie i zdrowie ludzi, reagowania w sytuacjach zagrożenia. Kompetencje te są szczególnie istotne w zawodach i obszarach takich jak: sternik motorowodny i operator jednostek pływających, pracownik marin i portów, ratownik wodny, instruktor sportów wodnych, pracownik branży turystycznej, animator czasu wolnego, pracownik służb porządkowych i ratowniczych na akwenach wodnych. Szkolenie rozwija również kompetencje miękkie, cenione przez pracowników, w tym: odpowiedzialność i samodzielność, umiejętność podejmowania decyzji pod presją czasu, komunikację i współpracę w zespole, dyscyplinę i przestrzeganie procedur bezpieczeństwa. Uzyskanie patentu sternika motorowodnego stanowi formalnie potwierdzoną kwalifikację, która: zwiększa atrakcyjność uczestnika na rynku pracy, umożliwia podjęcie pracy sezonowej lub stałej w sektorze wodnym, stanowi podstawę do dalszego rozwoju zawodowego (np. uzyskania wyższych patentów lub uprawnień instruktorskich), może być wykorzystywana jako element ścieżki zawodowej w branżach związanych z turystyką, sportem i bezpieczeństwem. Realizacja szkolenia wspiera ideę kształcenia ustawicznego oraz łączenia edukacji formalnej z praktycznymi kwalifikacjami zawodowymi, przygotowując uczestników do świadomego i odpowiedzialnego funkcjonowania w środowisku pracy. Wskazali Państwo, że uczestnicy składają oświadczenie, że kurs i egzamin służyć ma zmianie, bądź podwyższeniu kwalifikacji zawodowych. Wskazali Państwo, że w przypadku braku tego typu oświadczenia stosowana jest stawka 23%. Oświadczenie Kursanta jest częścią umowy zawieranej z uczestnikiem. Kurs jest prowadzony w oparciu o wytyczne określone w Załączniku nr 4 do Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej. Obejmuje on zarówno przygotowanie teoretyczne obejmujące kluczowe zagadnienia z zakresu motorowodniactwa jak i praktyczne polegające na nauce prowadzenia motorówek i skuterów wodnych. Wskazali Państwo, że forma, zakres oraz przebieg egzaminu są zgodne z par. 17 Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej. Obejmuje część teoretyczną oraz praktyczną. Z przebiegu egzaminu sporządzany jest protokół, natomiast osoby, które uzyskały pozytywny wynik z egzaminu otrzymują zaświadczenie zgodne z załącznikiem nr 3 do Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej, które jest niezbędne do uzyskania patentu na sternika motorowodnego. Wystawiają Państwo faktury, potwierdzające wykonanie usługi szkoleniowej. Co do zasady uczestnicy kursów ponoszą koszt szkoleń we własnym zakresie. Nie posiadają Państwo statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu przepisów prawo oświatowe. W zakresie kształcenia nie posiadają Państwo statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz instytutu badawczego. Nie są Państwo podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy. Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego świadczone przez Państwa nie są usługami finansowanymi w całości ani w co najmniej 70% ze środków publicznych. Wskazali Państwo, że formy i zasady świadczenia usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego w obrębie sternika motorowodnego mają charakter ogólny i zostały określone w odrębnych przepisach, w szczególności: w ustawie o żegludze śródlądowej, ustawie o bezpieczeństwie morskim, w Rozporządzeniu Ministra Sportu i Turystyki w sprawie uprawiania turystyki wodnej wydane na podstawie art. 21 ust. 3 pkt 1 i art. 46 ustawy o żegludze śródlądowej. Uzyskanie patentu sternika motorowodnego wymaga spełnienia warunków określonych w §8 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej. Wskazali Państwo, że realizowane przez Państwo szkolenia prowadzone są w oparciu o programy, których twórcą jest Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego, działający na podstawie delegatury wprowadzonej ustawą z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej. Nie mają Państwo dowolności zarówno w formie przeprowadzania kursu jak również w samym przebiegu egzaminu. Programy szkoleniowe opiniowane przez Polski Związek Motorowodny i Narciarstwa Wodnego są stworzone w oparciu o zakres wymagań egzaminacyjnych, które są określone w §4 Rozporządzenia Ministra Sportu i Turystyki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej. Szkolenia prowadzące do uzyskania patentu sternika motorowodnego pozostają w bezpośrednim związku z wykonywanym zawodem części uczestników, w szczególności osób związanych z branżą turystyczną, rekreacyjną, sportową, ratowniczą oraz służbami mundurowymi, w tym Policją i Państwową Strażą Pożarną. Zdobyta wiedza i umiejętności są wykorzystywane m.in. podczas prowadzenia jednostek motorowodnych, organizacji usług turystycznych i rejsów, działań ratowniczych i patrolowych, obsługi klientów oraz wykonywania obowiązków służbowych na obszarach wodnych. Każdy z uczestników, którzy chcą wykorzystać uzyskane uprawnienia ww. zakresie, w ramach umowy składa oświadczenie o zamiarze wykorzystania uzyskanych uprawnień do celów zawodowych. Wskazali Państwo, że opłata egzaminacyjna pozostaje w ścisłym związku z usługami szkoleniowymi, co wynika z załączonej do wniosku umowy. Wskazali Państwo, że w indywidualnych przypadkach istnieje możliwość podejścia do egzaminu bez szkolenia, jednak takie przypadki nie stanowią przedmiotu zapytania. Usługa szkoleniowa pozostaje w ścisłym związku z możliwością przystąpienia do egzaminu. Wskazali Państwo, że w indywidualnych przypadkach istnieje możliwość podejścia do egzaminu bez szkolenia, jednak takie przypadki nie stanowią przedmiotu zapytania. Umowa obejmuje zarówno szkolenie jak i egzamin.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy świadczone przez Państwa usługi dotyczące przeprowadzenia kursu wraz z uzyskaniem patentu sternika motorowodnego, są usługami o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy i tym samym podlegają one zwolnieniu od podatku od towarów i usług.
Dla zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.
Dokonując oceny, czy świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe są objęte zwolnieniem należy w pierwszej kolejności zbadać, czy spełnione są warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.
Należy zauważyć, że warunkiem zwolnienia od podatku usług w zakresie kształcenia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, który musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe. Natomiast ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.
Z opisu sprawy wynika, że nie posiadają Państwo statusu jednostki objętej system oświaty w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania. Nie posiadają Państwo statusu uczelni, jednostki naukowej Akademii Nauk oraz instytutu badawczego. Nie są Państwo podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo oświatowe.
Wskazane okoliczności w kontekście powołanych przepisów wskazują, że świadczone przez Państwa usługi szkoleniowe nie będą objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
W związku z powyższym w dalszej kolejności należy przeanalizować, przesłanki warunkujące prawo do zastosowania zwolnienia w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
Aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, szkolenia muszą obejmować nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem i muszą mieć na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo należy spełnić jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.:
· formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych,
· na świadczone szkolenia uzyskano akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe,
· szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.
Według regulacji art. 43 ust. 17 ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Zgodnie z art. 43 ust. 17a ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
Jak wynika z powyższej analizy, dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a ustawy, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenia danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
Przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
Jak wyżej wskazano przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
Przy czym odesłanie przez ustawodawcę do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.
Biorąc pod uwagę opisaną specyfikę szkoleń i ich zakres merytoryczny wynikający z rozporządzeń i ustaw przytoczonych powyżej zostanie spełniony pierwszy z warunków o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a ustawy uprawniający do zwolnienia od podatku VAT usług będących przedmiotem wniosku.
Jednak dla oceny czy ww. szkolenia prowadzone przez Wnioskodawcę, są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest jeszcze uznanie, że są to usługi prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
Spełnienie ww. warunku – określonego w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy – jest możliwe tylko wtedy, gdy istnieją przepisy prawa regulujące formy i zasady kształcenia zawodowego.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.
Odesłanie więc w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do ustaw oraz rozporządzeń (ewentualnie ratyfikowanych umów międzynarodowych). Przy czym podkreślić należy, że ustawy i rozporządzenia, będąc źródłem prawa powszechnie obowiązującego, podlegają obowiązkowi ogłoszenia w Dzienniku Ustaw (co jest warunkiem ich wejścia w życie).
W świetle powyższych uregulowań, odrębne przepisy określające formy i zasady to takie ustawy lub rozporządzenia, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.
Z opisu sprawy wynika, że podstawą szkoleń są wytyczne zawarte w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 18 ze zm., dalej jako: „Ustawa o żegludze śródlądowej”), ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 529), w Rozporządzeniu z dnia 9 kwietnia 2013 r. Ministra Sportu i Turystyki w sprawie uprawiania turystyki wodnej (t. j. Dz .U. z 2026 r. poz. 604).
Zgodnie z art. 34j ust. 5 ustawy o żegludze śródlądowej:
Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób upoważniania podmiotów, o których mowa w ust. 1, do wykonywania przeglądów technicznych statków, uwzględniając konieczność zapewnienia odpowiedniego poziomu merytorycznego i technicznego przy wykonywaniu powierzonych czynności oraz rodzaj i przeznaczenie statku;
2) wymagania w zakresie budowy statku, jego stałych urządzeń, wyposażenia i właściwości manewrowych oraz dotyczące ochrony wód, powietrza lub ochrony przed hałasem, kierując się koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa statków oraz osób przebywających na statkach, albo uzna za obowiązujące w tym zakresie wymagania określone w przepisach technicznych upoważnionego podmiotu.
Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o żegludze śródlądowej:
Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia:
1) wykaz stanowisk na statkach,
2) minimalny skład załogi na śródlądowych drogach wodnych:
a) statku bez napędu mechanicznego wchodzącego w skład zestawu holowanego,
b) statku towarowego o napędzie mechanicznym,
c) holownika,
d) lodołamacza,
e) statku pasażerskiego,
f) pchacza, zestawu pchanego oraz zestawu sprzężonego
- w zależności od rodzaju statku i czasu jego pracy,
3) zakres wymagań egzaminacyjnych niezbędnych do uzyskania dokumentów kwalifikacyjnych,
4) szczegółowy tryb przeprowadzania egzaminu i sposób działania komisji egzaminacyjnych i szczegółowe warunki wynagradzania członków tych komisji
- kierując się względami bezpieczeństwa żeglugi, koniecznością posiadania odpowiedniej wiedzy i umiejętności przez członków załogi statków w zakresie żeglugi śródlądowej, sprawnym działaniem komisji egzaminacyjnych oraz rzetelnym przeprowadzaniem egzaminów.
Natomiast w myśl art. 37a ust. 14 i 15 ustawy o żegludze śródlądowej:
Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki zachowania bezpieczeństwa przy uprawianiu turystyki wodnej, biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi.
Minister właściwy do spraw kultury fizycznej określi, w drodze rozporządzenia:
1) wymagania niezbędne do uzyskania dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień, w szczególności dotyczące wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, oraz odpowiadający im zakres uprawnień do prowadzenia jachtów żaglowych albo motorowych,
2) sposób i tryb przeprowadzania egzaminu, o którym mowa w ust. 8,
3) wzór zaświadczenia ze zdania egzaminu,
4) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień,
5) wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu, o którym mowa w ust. 8, oraz za czynności związane z wydaniem dokumentu, o którym mowa w ust. 3,
- biorąc pod uwagę bezpieczeństwo żeglugi, konieczność zapewnienia jednolitego sposobu prowadzenia egzaminu, zakres uprawnień uzyskiwanych po zdaniu egzaminu, koszty poniesione przez właściwy polski związek sportowy lub podmiot upoważniony oraz warunki wskazane w ust. 11.
Zgodnie z art. 46 ustawy o żegludze śródlądowej:
Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej, mając na względzie konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ruchu żeglugowego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe przepisy żeglugowe normujące:
1) ruch i postój statków na szlaku żeglownym i w portach, sygnalizację wzrokową i dźwiękową oraz łączność radiową na śródlądowych drogach wodnych,
2) sposoby oznakowania nawigacyjnego szlaku żeglownego, budowli i urządzeń hydrotechnicznych, przeszkód nawigacyjnych oraz budowli i linii przesyłowych, wzory znaków i sygnałów żeglugowych, ich znaczenie i zakres obowiązywania, kierując się obowiązującymi w tym zakresie wymaganiami międzynarodowymi.
Natomiast Rozporządzenie Ministra Sportu i Turystki z dnia 9 kwietnia 2013 r. w sprawie uprawiania turystyki wodnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 604 ze zm.) określa w § 1, 2, 8, 9, 10, 11 i 13:
§ 1
Rozporządzenie określa:
1) wymagania niezbędne do uzyskania dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień, w szczególności dotyczące wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, oraz odpowiadający im zakres uprawnień do prowadzenia jachtów żaglowych albo motorowych;
2) sposób i tryb przeprowadzania egzaminu potwierdzającego posiadanie odpowiedniej wiedzy i umiejętności z zakresu żeglarstwa, zwanego dalej "egzaminem";
3) wzór zaświadczenia o zdaniu egzaminu;
4) wzory dokumentów potwierdzających posiadanie uprawnień;
5) wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu oraz za czynności związane z wydaniem dokumentu kwalifikacyjnego do uprawiania turystyki wodnej.
§ 2
Dokumentami kwalifikacyjnymi potwierdzającymi posiadanie uprawnień do uprawiania turystyki wodnej na jachtach żaglowych o długości kadłuba powyżej 7,5 m lub motorowych o mocy silnika powyżej 10 kW są patenty:
1) żeglarza jachtowego;
2) jachtowego sternika morskiego;
3) kapitana jachtowego;
4) sternika motorowodnego;
5) motorowodnego sternika morskiego;
6) kapitana motorowodnego;
7) mechanika motorowodnego.
§ 8
1. Patent sternika motorowodnego uzyskuje osoba, która:
1) ukończyła 14. rok życia;
2) zdała egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.
2. Osoba posiadająca patent sternika motorowodnego jest uprawniona do prowadzenia jachtów motorowych:
1) po wodach śródlądowych;
2) o długości kadłuba do 12 m po morskich wodach wewnętrznych oraz pozostałych wodach morskich w strefie do 2 Mm od brzegu, w porze dziennej.
3. Osoby w wieku poniżej 16. roku życia mogą realizować swoje uprawnienia na jachtach motorowych o mocy silnika do 60 kW.
§ 9
1. Patent motorowodnego sternika morskiego uzyskuje osoba, która:
1) ukończyła 18. rok życia;
2) odbyła co najmniej dwa rejsy po wodach morskich w łącznym czasie co najmniej 200 godzin żeglugi;
3) zdała egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.
2. Osoba posiadająca patent motorowodnego sternika morskiego jest uprawniona do prowadzenia jachtów motorowych:
1) po wodach śródlądowych;
2) o długości kadłuba do 18 m po wodach morskich.
§ 10
1. Patent kapitana motorowodnego uzyskuje osoba, która:
1) posiada patent motorowodnego sternika morskiego;
2) po uzyskaniu patentu motorowodnego sternika morskiego odbyła co najmniej sześć rejsów po wodach morskich w łącznym czasie co najmniej 1200 godzin żeglugi, w tym co najmniej 400 godzin samodzielnego prowadzenia jachtu o długości kadłuba powyżej 7,5 m, oraz odbyła co najmniej jeden rejs powyżej 100 godzin żeglugi na jachcie o długości kadłuba powyżej 20 m oraz jeden rejs powyżej 100 godzin żeglugi po wodach pływowych z zawinięciem do co najmniej dwóch portów pływowych.
2. Osoba posiadająca patent kapitana motorowodnego jest uprawniona do prowadzenia jachtów motorowych po wodach śródlądowych i morskich.
§ 11
1. Patent mechanika motorowodnego uzyskuje osoba, która:
1) posiada patent potwierdzający kwalifikacje do uprawiania turystyki wodnej na jachtach motorowych;
2) zaliczyła staż w wymiarze co najmniej 400 godzin żeglugi przy obsłudze siłowni o mocy co najmniej 147,2 kW, w tym co najmniej 100 godzin żeglugi przy obsłudze siłowni o mocy większej niż 441 kW;
3) zdała egzamin z wymaganej wiedzy i umiejętności.
2. Osoba posiadająca patent mechanika motorowodnego jest uprawniona do pełnienia funkcji kierownika maszyn na jachtach motorowych.
§ 13
1. Osoby posiadające patent kapitana motorowodnego oraz motorowodnego sternika morskiego posiadają odpowiednio uprawnienia do uprawiania turystyki wodnej odpowiadające patentowi kapitana jachtowego oraz jachtowego sternika morskiego, jeżeli posiadają co najmniej patent żeglarza jachtowego.
2. Osoby posiadające patent kapitana jachtowego oraz jachtowego sternika morskiego posiadają odpowiednio uprawnienia do uprawiania turystyki wodnej na jachtach motorowych odpowiadające patentowi kapitana motorowodnego oraz motorowodnego sternika morskiego.
3. Osoby posiadające zawodowe uprawnienia do kierowania statkami żeglugi śródlądowej mogą uzyskać bez konieczności zdania egzaminu patent sternika motorowodnego.
4. Osoby mające uprawnienia do kierowania okrętami albo statkami w żegludze morskiej uzyskane w Marynarce Wojennej, Straży Granicznej, Marynarce Handlowej, służbie ratowniczej SAR lub rybołówstwie morskim mogą uzyskać bez konieczności zdania egzaminu patent motorowodnego sternika morskiego.
5. Osoby, o których mowa w ust. 3 i 4, w zależności od spełnienia wymagań określonych w § 9 ust. 1 pkt 2 albo § 10 ust. 1 pkt 2 , dotyczących liczby rejsów i czasu żeglugi, mogą uzyskać odpowiednio patent morskiego sternika motorowodnego albo kapitana motorowodnego.
6. Osoby posiadające uprawnienia do obsługi maszyn na okrętach lub statkach w żegludze morskiej uzyskane w Marynarce Wojennej, Straży Granicznej, Marynarce Handlowej, służbie ratowniczej SAR lub rybołówstwie morskim mogą uzyskać bez konieczności zdawania egzaminu patent mechanika motorowodnego.
W załączniku nr 4 Rozporządzenia wskazano zakres wymagań egzaminacyjnych , tj. zakres wiedzy i umiejętności wymaganych do uzyskania patentu sternika motorowodnego.
III.
Zakres wiedzy i umiejętności wymaganych do uzyskania patentu sternika motorowodnego.
1. Wiedza teoretyczna:
1) podstawy budowy jachtów motorowych;
2) silniki i układy napędowe, w tym:
a) budowa silników,
b) obsługa i konserwacja silników,
c) zasady rozruchu i zatrzymania pracy silników,
d) podstawowe wiadomości o pędnikach jachtów motorowych;
3) manewrowanie jachtem motorowym;
4) zasady prowadzenia skuterów wodnych;
5) podstawy locji, w tym w szczególności:
a) znaki żeglugowe i oznakowanie dróg wodnych,
b) mapy i przewodniki,
c) drogi wodne i budowle hydrotechniczne;
6) wiadomości z zakresu ratownictwa wodnego, w tym:
a) podstawowe informacje o morskich służbach ratowniczych,
b) wyposażenie jachtu w środki bezpieczeństwa i posługiwanie się nimi,
c) działania w przypadku wywrotki jachtu, awarii lub wypadku,
d) postępowanie w sytuacji ,,człowiek za burtą'',
e) udzielanie pierwszej pomocy,
f) hipotermia oraz pierwsza pomoc w przypadku hipotermii;
7) wiadomości z zakresu meteorologii, w tym:
a) skala prędkości wiatru,
b) zjawiska meteorologiczne i ich oznaki,
c) komunikaty meteorologiczne;
8) pomoce nawigacyjne;
9) ochrona wód przed zanieczyszczaniem;
10) podstawowe przepisy prawa drogi na morskich i śródlądowych drogach wodnych.
2. Umiejętności praktyczne:
1) manewrowanie jachtem motorowym w zakresie:
a) prowadzenia jachtu motorowego przy spotkaniu z innym jachtem oraz jego wyprzedzaniem,
b) wykonania manewrów: odejście od nadbrzeża, dojście do nadbrzeża, pływanie kursem prostym i cyrkulacja, alarm ,,człowiek za burtą'',
c) kotwiczenia i cumowania w różnych warunkach;
2) kierowanie załogą, wydawanie komend i egzekwowanie ich wykonania we właściwym momencie;
3)praca w charakterze członka załogi;
4) podstawowe prace bosmańskie.
Zatem jak wynika z powyższego – ww. ustawy oraz rozporządzenie określają zakres szkoleń oraz ich tematykę. Zawierają szereg wytycznych dotyczących przeprowadzenia egzaminu.
Zatem, został spełniony drugi warunek uprawniający do zwolnienia świadczonych usług, w ramach szkolenia zawodowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
Ponadto usługi przeprowadzania egzaminów są usługami ściśle związanymi z usługą podstawową tj. usługą szkoleniową, gdyż tworzą one obiektywnie jedno niepodzielne świadczenie ekonomiczne, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Należy wskazać, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem VAT powinno być traktowane jak odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Jeżeli zatem dwa lub więcej niż dwa świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym w sytuacji, gdy zarówno szkolenie, jak i egzamin są przeprowadzane przez Państwa, wówczas czynności polegające na przeprowadzaniu egzaminów - korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 17a w zw. z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
Podsumowując, stwierdzam, że świadczone przez Państwa usługi dotyczące przeprowadzenia kursu wraz z uzyskaniem patentu na sternika motorowodnego, przedstawione we wniosku, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy w związku z art. 43 ust. 1 pkt 17a ustawy.
Wobec powyższego Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawili Państwo we wnioski i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Należy zaznaczyć, że tut. organ nie jest uprawniony do dokonywania analizy załączonych do wniosku i uzupełnienia wniosku dokumentów (załączników), a interpretację wydaje się w oparciu o przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), co wynika wprost z art. 14b §3 ustawy Ordynacja podatkowa. Tym samym dołączone do wniosku dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów