0112-KDIL1-2.4012.148.2026.2.MR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, która dotyczy:

•        prawa do pełnego odliczenia kwoty podatku VAT od przedmiotowej inwestycji, która była i będzie oddana w dzierżawę do podmiotu trzeciego na warunkach odpłatności (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) oraz

•        prawo do odliczenia VAT zawartego w fakturach dokumentujących rozbudowę w przyszłości sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oddanej na zasadach 100% odpłatnego czynszu dzierżawnego, opartego na wyborze operatora na warunkach zasady konkurencyjności lub w innym trybie określonym w ustawie Prawo zamówień publicznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 maja 2026 r. (wpływ 12 maja 2026 r.) oraz pismem z 20 maja 2026 r. (wpływ 20 maja 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1.     Gmina (…) (dalej jako: Wnioskodawca lub Gmina) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Z 1 stycznia 2017 r. Gmina podjęła wspólne rozliczenia podatku VAT wraz ze swoimi jednostkami organizacyjnymi.

2.     Gmina wydzierżawia spółce prawa handlowego (…) w całości inwestycję w postaci sieci wodociągowych. Czyni to od 2014 roku, corocznie zawierając nową umowę na okres 1 roku.

3.     Z uwagi na pandemię Sars-Cov2, mimo chęci zawarcia umowy ze strony Gminy na czas nieokreślony, nie doszło do porozumienia w tym zakresie. Sieć jest ciągle rozbudowywana i nie są znane ostateczne koszty jej eksploatacji.

4.     Umowy dzierżawy są zatem zawierane na czas określony, 1 roku, gdyż trudno w okresie rozbudowywania sieci ustalić końcowe, rzeczywiste koszty administrowania sieciami, a ponadto kryzys energetyczny wywołany konfliktem zbrojnym na terytorium Ukrainy w radykalny sposób zmienił wysokość kosztów energetycznych związanych z eksploatacją sieci. Gównie z tychże powodów w początkowej fazie pierwszych umów nie doszło do zawarcia umowy na czas nieokreślony, a zadecydowano, że ewentualnie strony wrócą do dalszych rozmów albo w trakcie roku 2023, albo na początku roku 2024. W roku 2024 podjęto rozmowy, ale zakończyły się one niepowodzeniem. Przedsiębiorstwo nie było zainteresowane zawarciem umowy na czas nieokreślony z uwagi na dalszą niepewność na rynku energetycznym i dalszą rozbudowę sieci, co powodowało brak możliwości realnego ustalenia rzeczywistych kosztów eksploatacji. Z tychże powodów na rok 2025 zawarto kolejną umowę dzierżawy a po zakończeniu roku 2025 na cały rok 2026.

5.     Spółka będzie miała prawo do korzystania z przedmiotu dzierżawy oraz do pobierania pożytków.

6.     Dzierżawca zobowiązał się w umowie do wykorzystywania urządzeń, którymi jest zabudowana nieruchomość, zgodnie z wymogami dla tego rodzaju działań, oraz do dokonywania napraw i konserwacji urządzeń posadowionych na nieruchomości, z tym zastrzeżeniem, że obowiązki te nie obejmują prawa do rozbudowy ani przebudowy inwestycji.

7.     Pełną odpowiedzialność za działania po zawarciu umowy w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność ponosi dzierżawca.

8.     Dzierżawca zapłacił w samym roku 2025 kwotę rocznej dzierżawy w wysokości (…) brutto według metody wskazanej w umowie dzierżawy liczonej od 1m długości sieci, płatne w równych, co miesięcznych ratach, na podstawie wystawionej i otrzymanej faktury VAT. W umowie na 2026 r. wskazano, że dzierżawca zapłaci za cały rok 2026 kwotę łącznie (…). W latach wcześniejszych metodologia wyliczenia kwot była analogiczna jak w roku 2025 i ustalona na rok 2026 i była objęta odpowiedzią organu podatkowego z 28 czerwca 2023 r.

9.     Z uwagi na charakter inwestycji, strony wstępnie planowały, że umowa zostanie zawarta na czas nieokreślony ale wydarzenia zza granicy wschodniej zrewidowały te plany, stąd strony postanowiły, iż umowa nie będzie zawarta na czas nieokreślony, lecz na okres 1 roku, a przed upływem okresu, na który została zawarta, strony podejmą wspólne działania celem jej kontynowania i jeśli sytuacja pandemiczno-polityczna (konflikt zbrojny) zostanie ustabilizowana strony wrócą do rozmów o umowie na czas nieokreślony.

Dla obu bowiem stron charakter umowy, jej przedmiot i zakres zaangażowania, są niemożliwe do określenia, dopóty inwestycja nie zostanie w całości ukończona, jak również koszty zarządzania sieciami nie są stabilne (a to z uwagi na kryzys energetyczny), stąd obie strony zawierając przedmiotową umowę podeszły ostrożnie do czasu i warunków jej zawarcia a Przedsiębiorstwo nie jest zainteresowane zawarciem umowy dzierżawy na czas nieokreślony.

10.  Z tychże powodów, obecne czasowe zawarcie umów jednorocznych ma jedynie na celu czasowe powierzenie sieci spółce z o. o należącej w 100% do Gminy, przy czym niezależnie od ww. faktu celem Gminy będzie uzyskanie jak najwyższych kwot z tytułu zawieranych umów.

11.  Coroczna właśnie rozbudowa sieci albo wodociągowej, albo kanalizacyjnej, mimo, że z jednej strony czyniona dla dobra mieszkańców, z drugiej strony powoduje niepewność operatorów co do rzeczywistych kosztów całkowitej eksploatacji sieci, przy czym kosztami tymi Gmina zamierza właśnie obciążyć w docelowej umowie ostatecznego operatora, co powoduje, że w ramach okresu do ustabilizowania rynku energetycznego zdecydowano się na zawieranie co roku odnawianych umów.

12.  Gmina oświadcza, iż pozyskane środki z tytułu dzierżawy w zamierzeniu mają zwrócić Gminie poniesione wydatki/koszty na jej wytworzenie w okresie pierwotnie zakładano 10-12 lat, przy czym okres i stan zagrożenia pandemią w sposób znaczący wpływa na podejmowanie jakichkolwiek dalszych planów inwestycyjno-lokacyjnych i spadek zainteresowania podmiotów trzecich korzystaniem z gminnych obiektów (stan pandemii bez wątpienia, jak i zamożność mieszkańców Gminy, nie są czynnikiem proinwestycyjnym), a jednocześnie gigantyczny wzrost kosztów, zwłaszcza energii elektrycznej, powoduje ostrożne podejście firm komercyjnych do zawierania z Gminą długofalowych umów o współpracy, tym bardziej, że w docelowej (finalnej) umowie Gmina zamierza wprowadzić okres wypowiedzenia umowy nie krótszy niż lat 5. Z tychże powodów Gmina nie widzi możliwości uzyskania stopy zwrotu z inwestycji na przestrzeni pierwotnie wskazanej 10-12 lat, a na przestrzeni 35 – może nawet 40 lat choć oczywiście nie są to fakty zadawalające Gminę.

13.  Po rozpoznaniu wniosku Gminy z 20 kwietnia 2023 r. interpretacją indywidualną z (…) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (…) uznał działania Gminy (…) za prawidłowe w zakresie odliczenia podatku VAT od wydatków ponoszonych na rozbudowę sieci. Z uwagi na fakt, że Gmina corocznie odnawia umowy dzierżawy i w pierwotnie złożonym wniosku z 20 kwietnia 2023 r. wskazała, że już od roku 2024 zamierza oddać inwestycję w dzierżawę na czas nieokreślony, z zastosowaniem tzw. kaskadowego czynszu czyli rosnącego z roku na rok (a sytuacja ta nie nastąpiła z powodów jak niżej) Gmina zdecydowała się na złożenie niniejszego kolejnego wniosku o interpretację podatkową.

14.  Gminę zamieszkuje około (…) osób, w podziale na jedynie (…) sołectw. Cała powierzchnia gminy to (…) z czego 76% powierzchni stanowią użytki rolne, zatem jest to typowo rolnicza gmina, mało tego z ujemnym przyrostem naturalnym, co dodatkowo ogranicza możliwości rozwoju, jak i finansowania gminy. Również wg danych GUS na dzień 31 grudnia 2021 r. jedynie ok. 63% mieszkańców gminy jest w okresie produkcyjnym. Z tychże powodów natury demograficznej, jak i ekonomicznej, strony umowy zawierają umowę na okres 1 roku, aby podczas trwania umowy zweryfikować w jaki sposób będą kształtowały się koszty eksploatacyjne, które będzie ponosił dzierżawca. Właśnie między innymi nieznana wysokość wszystkich kosztów eksploatacyjnych była przeszkodą do zawarcia umowy na okres nieokreślony. Sytuacja ta na przestrzeni lat 2025-2026 nie ulega poprawie. Gmina nadal ma przyrost ujemny, nadal jest Gminą typowo rolniczą.

15.  Gmina oświadcza, iż na mocy odrębnych przepisów prawa budżetowego ma obowiązek dbać o finanse i dochody pozyskiwane z gospodarki własnym mieniem, stąd z ostrożności nie chcąc zawierać długoterminowej, kłopotliwej umowy na czas nieokreślony, zadecydowano wstępnie z uwagi na jak wyżej o zawarciu umowy na okres 1 roku, odnawianej co roku.

16.  Gmina oświadcza, że Gmina ma obowiązek dbać o transparentność, przejrzystość swoich dochodów i wydatków oraz ma maksymalizować zyski z komercyjnej działalności gospodarczej. Bez wątpienia dla kondycji finansowej gminy, kwoty uzyskiwane z dzierżawy inwestycji będą miały ogromne znaczenie i z roku na rok mają coraz większe znaczenie, nie mniej jednak Gmina zauważa brak zainteresowania inwestycją i jej dzierżawą przez podmioty trzecie a to właśnie z uwagi na fakt, że podmioty te nie są w stanie oszacować kosztów użytkowania tychże sieci a koszty te byłyby na nie przerzucone przez Gminę (…).

17.  Nie bez znaczenia dla faktu powierzenia operatorowi inwestycji na zasadach płatnego czynszu dzierżawnego będzie miał również fakt (acz nie jest to koronny argument), iż Gmina nie posiada przy obecnym stanie zatrudnienia możliwości stworzenia dodatkowego referatu w Gminie, gdyż wiązałoby się to ze zwiększeniem zatrudnienia.

18.  Już w chwili obecnej Gmina boryka się z problemami finansowymi, chociażby zapewnienia wkładu własnego w ramach innych projektów, gdzie nawet przy zewnętrznym finansowaniu w granicach 85%, wniesienie pozostałych 15% gminnych środków z roku na rok staje się trudniejsze. Faktury na rozbudowę sieci, o której mowa w zapytaniu, są wystawiane na Gminę.

19.  Stanowisko Gminy za wybrane wcześniejsze okresy rozliczeniowe zostało uznane za prawidłowe (patrz: Dyrektor KIS, interpretacja (…)).

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1. Na pytanie: Jakiej konkretnie inwestycji dotyczy złożony przez Państwa wniosek i przedstawiony w nim opis sprawy oraz zadane pytania? Proszę o podanie nazw przedmiotowych inwestycji.
   Udzielono odpowiedzi: Złożony 10 kwietnia 2026 r. wniosek obejmuje rozbudowę sieci wodociągowo-kanalizacyjnej.

2. Na pytanie: Jaki był/jest/będzie całkowity koszt nakładów (wydatków inwestycyjnych) w związku z realizacją inwestycji?
   Udzielono odpowiedzi: Nie jest znany całkowity koszt prowadzonej inwestycji, gdyż jest ona prowadzona etapami.

3. Na pytanie: Czy Państwo ponoszą całkowity koszt nakładów na realizację inwestycji? Jeżeli nie, proszę wskazać jaka była/jest/będzie wysokość wkładu własnego ponoszona przez Państwo w związku z realizacją inwestycji?
   Udzielono odpowiedzi: Dotychczasowe nakłady poniesione na przedmiotową inwestycję w zakresie objętym wnioskiem wynoszą (…).

4. Na pytanie: Jaka jest/będzie wysokość czynszu dzierżawnego (miesięcznie/rocznie) z tytułu umowy dzierżawy powstałej w ramach inwestycji infrastruktury? Proszę wskazać kwotę netto i brutto czynszu. Jeśli nie są Państwo w stanie podać dokładnej wartości, proszę o podanie najbardziej zbliżonej szacunkowej wartości.
   Udzielono odpowiedzi: Kwota czynszu dzierżawnego, z uwagi na fakt, że inwestycja nie można uznać, że została ukończona (sieć jest sukcesywnie rozbudowywana), nie wynika z jednej umowy dzierżawy, lecz z umów dzierżawy, odnawianych co rocznie. Z uwagi na fakt, że nie jest znana ostateczna wartość nakładów inwestycyjnych, a także nie są znane ostateczne koszty utrzymania i modernizacji sieci, którymi to kosztami Gmina zamierza i co czyni w obecnych umowach, obciążyć dzierżawcę, nie jest możliwe ostateczne (docelowe) ustalenie jaka kwota czynszu dzierżawnego będzie akceptowalna dla obu stron, tj. i dla Gminy jako Wydzierżawiającego, jak i Dzierżawcy. Z uwagi na nieznane, docelowe koszty utrzymania inwestycji, a także z uwagi na nieznaną nawet w przybliżeniu realną wysokość kosztów utrzymania i eksploatacji sieci, Gmina zdecydowała się na tymczasowe zawarcie umów dzierżawy, odnawianych co rocznie. Z uwagi na fakt, że ostateczne koszty utrzymania i bieżącej konserwacji sieci będą obciążały Dzierżawcę, nawet obecny dzierżawca nie był i nie jest zainteresowany zawarciem umowy docelowej dzierżawy na czas nieokreślony. Z uwagi na dużą niepewność ekonomiczną, a także okres Sars CoV2 umowy dzierżawy – co było podnoszone przed Dyrektorem KIS we wcześniejszym wniosku o interpretację podatkową, Gmina zdecydowała o tzw. umowie tymczasowej dzierżawy, planując (co nie doszło do skutku) w roku 2025 ostatecznie wybrać docelowego operatora sieci. Z uwagi na fakt, że inwestycja jest nadal prowadzona brak jest możliwości ustalenia ostatecznej wysokości nakładów inwestycyjnych na realizację zadania, stąd kwoty przyjmowane w co rok odnawianych umowach są kwotami, które w ocenie Gminy w minimalny sposób rekompensują jej ponoszone nakłady, jak i uwolnienie się Gminy od ponoszenia bieżących ciężarów eksploatacyjnych, co nie pozostaje bez znaczenia dla Gminy.
   Finalnie, po zakończeniu inwestycji, Gmina zamierza zawrzeć umowę dzierżawy na czas nieokreślony w taki sposób, aby realna stopa zwrotu z inwestycji nie była niższa niż 2,5% do 2,8% rocznie, od poniesionych nakładów inwestycyjnych netto, o ile znajdzie się podmiot (operator docelowy) zainteresowany takim rozwiązaniem. Zgodnie bowiem z zawieranymi i odnawianymi co rocznie umowami, dzierżawca jest zobowiązany do prowadzenia prac i napraw konserwacyjnych każdego urządzenia technicznego będącego na wyposażeniu ujęcia wody, stacji uzdatniania wody i sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, płukania i kontroli szczelności sieci wodociągowej, jej uzbrojenia, ma obowiązek dokonywania włączeń przyłączy wodociągowo-kanalizacyjnych, obsługę odbiorców, ponoszenia kosztów energii elektrycznej, opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska, opłat do Urzędu Dozoru Technicznego i wiele innych obciążeń administracyjno-finansowych. Koszty te w skali roku, gdyby nie umowa dzierżawy obciążały by bezpośrednio budżet Gminy. Zatem Gmina wydzierżawiając przedmiotową sieć zyskuje nie tylko wymiar stricte finansowy w postaci ewidentnych wpływów z dzierżawy, ale także uzyskuje inne korzyści w ten sposób, że nie angażuje swoich pracowników do obsługi sieci (co wymaga zaangażowania kilku etatów pracowniczych – naprawy, bieżąca konserwacja, administracja), nie ponosi także obciążeń związanych z ponoszeniem kosztów napraw, eksploatacji urządzeń a także wszelkich danin, w tym do Urzędu Dozoru Technicznego.
   Globalnie zatem, korzyści jakie Gmina ponosi w całościowej umowie dzierżawy nie skupiają się zatem tylko na relacji czysto finansowej, ale także tej organizacyjnej, technicznej. Gmina nie posiada zaplecza technicznego w żaden sposób gwarantującego obsługę chociażby awarii sieci wodociągowej, nie posiada zaplecza osobowego mającego specjalistyczne uprawnienia typu uprawnienia w zakresie uprawnień elektrycznych, instalacyjnych itd. To powoduje, że w ujęciu szerokim Gmina wydzierżawiając przedmiotową inwestycję nawet w trakcie jej budowy/rozbudowy ciężar kosztów przeniosła na dzierżawcę. Kwota czynszu dzierżawnego ustalona na okres roku 2025 została określona w umowie (…). I tak w roku 2025 dzierżawca zobowiązał się zapłacić Gminie czynsz dzierżawny określony jako iloczyn długości sieci wodociągowej (…) oraz stawki za 1 mb tej sieci w kwocie (…)rocznie, co daje rocznie (….), za dzierżawę sieci kanalizacyjnej – wysokość określona została jako iloczyn długości sieci kanalizacyjnej (…) x za 1mb, (…) zł rocznie. Suma dzierżawy w ramach umowy zatem tylko na rok 2025 wyniosła łącznie (…), ale podkreślenia raz jeszcze wymaga fakt, że nie jest to umowa dzierżawy ostateczna, a jedynie kwoty na czas trwania rozbudowy. Zatem Gmina, już w trakcie rozbudowy sieci, a nie po zakończeniu całej inwestycji osiąga korzyści finansowe wprost policzalne jako czysty dochód z dzierżawy, oszczędności na braku konieczności zapewnienia wydatków na eksploatację i bieżącą konserwację, jak i oszczędności w postaci braku zatrudniania przynajmniej kilku osób na pełnym etacie do obsługi sieci. Zakładając, że koszt realny zatrudnienia jednego pracownika w Polsce kosztuje na poziomie minimum (…) i zakładając, że Gmina musiałaby zatrudnić dodatkowe 5-7 osób do obsługi sieci, realna korzyść Gminy w sakli miesiąca (oszczędność) wyniosłaby między (…) skali miesiąca, a w skali roku od (…) Do tego należałoby doliczyć koszty energii elektrycznej, koszty opłat do Urzędów typu UDT, koszty bieżącej konserwacji, które w skali roku dałyby dodatkowe obciążenie na poziomie dodatkowych kilkuset tysięcy zł. Globalnie zatem ujmując, Gmina oprócz maksymalizacji czynszu dzierżawnego, do umów dzierżawy sieci podchodzi z uwzględnieniem szerszej perspektywy ekonomicznej i nie koncentruje swojej uwagi jedynie na wysokości czynszu dzierżawnego. Nota bene, czynszu określonego jedynie na 1 rok zawartej umowy i to już pobieranego nawet w trakcie rozbudowy inwestycji, a nie po jej zakończeniu.

5. Na pytanie: Czy kwota czynszu za dzierżawę powstałej w ramach inwestycji infrastruktury jest znacząca dla budżetu Gminy?
   Udzielono odpowiedzi: Zarówno sama kwota dzierżawy jak i dodatkowe nie-ponoszone dzięki tej umowie dzierżawy koszty, są w budżecie Gminy ogromne. Z roku na rok, Gmina boryka się z coraz większymi problemami natury finansowej, nakłady zwłaszcza na oświatę rosną w gigantycznym tempie, a Gmina ma typowo rolniczy charakter i zajmuje jedynie ok. (…) powierzchni, z czego 76% stanowią użytki rolne, użytki leśne 12%, spada liczba zatrudnionych na 1000 osób (…) i tendencja ta nadal budzi niepokój. W roku 2019 i w wybranych latach następnych odnotowano przyrost ujemny, przykładowo za rok 2019 – minus 19 osób. (źródło: poznan.stat.gov.pl). W tym kontekście i niepoprawiającej się zwłaszcza sytuacji demograficznej istotnego znaczenia nabiera prawidłowy sposób gospodarowania finansami publicznymi Gminy, co Gmina czyni, zawierając chociażby właśnie przedmiotowe umowy dzierżawy sieci, przerzucając maksymalnie koszty ich utrzymania, bieżącej eksploatacji na dzierżawcę, a jeszcze dodatkowo uzyskując korzyści w postaci uzyskiwanego czynszu dzierżawnego.
6. Na pytanie: Na jakim poziomie kształtują /będą kształtowały się dochody z tytułu dzierżawy powstałej w ramach inwestycji infrastruktury w skali roku w stosunku do dochodów ogółem/dochodów własnych Gminy?
   Udzielono odpowiedzi: Z uwagi na niemożność ocenienia finalnie jakie będą ostateczne wydatki na inwestycję nie jest możliwa. Gmina zakłada realny zwrot z inwestycji na poziomie nie niższym niż 2,5% do 2,8% od nakładów inwestycyjnych netto. W ocenie Gminy uzyskanie wyższej stopy zwrotu może okazać się niemożliwe.
7. Na pytanie: Przy uwzględnieniu jakich czynników została dokonana kalkulacja czynszu dzierżawnego powstałej w ramach inwestycji infrastruktury? Proszę wymienić.
   Udzielono odpowiedzi: Umowy dzierżawy sieci Gmina zawiera od kilku lat. Na wcześniejszym etapie prowadzenia inwestycji Gmina uzyskała od Dyrektora KIS interpretację indywidualną z 28 czerwca 2023 r. Kalkulacja określona jako przelicznik od 1 mb sieci tej wodociągowej jak i kanalizacyjnej, została przyjęta jedynie na czas trwania inwestycji i będzie w ostatecznej umowie urealniona, jak już będą znane ostateczne koszty wytworzenia inwestycji, nakładów konserwacyjnych itd. Na dzień dzisiejszy zatem, obie strony umowy w drodze negocjacji stawek ustaliły kwoty szacunkowe. Z odpowiedzi na wcześniejsze pytania organu jasno wynika, że Gmina korzyść traktuje nie jedynie jako tą, która stanowi mówiąc kolokwialnie wpływ na konto bankowe, ale uzyskuje korzyści, dzięki tej umowie nie ponosząc kosztów eksploatacji, bieżącej konserwacji, zatrudniania dodatkowych ludzi itd. W skali zatem roku korzyści te dochodzą do bez mała (…) tys. zł. Gdyby zatem, tych umów czasowych dzierżawy, odnawianych co roku Gmina nie zawarła zmuszona byłaby do dodatkowego wydatkowania na poziomie dodatkowych właśnie (…).
8. Na pytanie: Czy wysokość czynszu dzierżawnego została skalkulowana z uwzględnieniem wysokości wydatków ponoszonych w ramach inwestycji?
   Udzielono odpowiedzi: Jak już wcześniej wskazano, nie jest znana ostateczna kwota wydatków na inwestycję, stąd Gmina co roku odnawia umowy dzierżawy, ale docelowo po zakończeniu inwestycji pragnie wybrać ostatecznego operatora sieci. Z uwagi na nieznane ostatecznie wysokości kosztów, modernizacji, eksploatacji i co ważne: zmieniający się poziom kosztów z miesiąca na miesiąc, jedynym sensownym rozwiązaniem nieobciążającym zarówno organizacji pracy Urzędu, jak i budżetu Gminy było zawarcie właśnie corocznie odnawianych umów dzierżawy. W ten sposób obie strony umowy zagwarantowały sobie zminimalizowanie ryzyka w przypadku umowy na czas nieokreślony, gdyż tą Gmina zamierza zawrzeć na okres minimum 20 lat bez prawa do jej wypowiedzenia. Zatem te corocznie odnawiane umowy są rodzajem kompromisu, pomiędzy wpływami do budżetu Gminy i oszczędnościami a ochroną praw dzierżawcy, który nie znając kosztów końcowych nie wyrażał i nie wyraża zgody na zawarcie umowy bez okresu jej wypowiedzenia. Kwota czynszu określona w umowach corocznie odnawianych jest z roku na rok coraz wyższa, a po zakończeniu inwestycji, Gmina wybierze operatora docelowego.
9. Na pytanie: Czy wysokość czynszu dzierżawnego jest ustalana także w oparciu o:
   - stawkę amortyzacji rocznej powstałej infrastruktury,
   - długość okresu użytkowania powstałej infrastruktury?
   Udzielono odpowiedzi: Gmina ma świadomość wysokości stawki amortyzacyjnej określonej w KŚT na poziomie 2,5%, ale Gmina pragnie dodać, że w przypadku tej inwestycji nie jest znana ostateczna kwota wydatków na inwestycję. Nie mniej jednak, w trakcie inwestycji Gmina już uzyskuje zwrot z inwestycji, a po jej zakończeniu umowa będzie tak skonstruowana, aby ten zwrot nie był niższy niż odpis amortyzacyjny w skali roku. Na wysokość finalną czynszu, będzie miał – co już artykułuje w pytaniu sam organ – przede wszystkim okres dzierżawy, a także brak możliwości wypowiedzenia tej umowy przez dzierżawcę. Wszystkie te elementy mają sprawić, że w perspektywie dzierżawy tej inwestycji Gmina osiągnie próg zwrotu na poziomie 2,5% do 2,8%.
10. Na pytanie: Czy wysokość czynszu dzierżawnego umożliwi zwrot poniesionych nakładów na infrastrukturę powstałą w ramach inwestycji? Jeśli tak, należy wskazać w jakim horyzoncie czasowym.
    Udzielono odpowiedzi: Gmina konsekwentnie od kilku lat uzyskuje już zwrot z inwestycji, mimo, że inwestycja trwa. Niestety, Gmina nie ma wpływu na fakt, że inwestycja jest rozbudowywana i ze środków własnych jak i przykładowo z programu Polski Ład. To oznacza, że Gmina nie ma wpływu realnie na termin jej zakończenia. Na wiele czynników zewnętrznych, Gmina nie ma wpływu. Typu: konkursy, daty ich rozstrzygnięcia itd. Ze środków własnych z kolei Gmina nie jest w stanie sama podołać takim wydatkom. Gmina zakłada zwrot wydatków po zakończeniu inwestycji na poziomie nie dłuższym niż 40 lat, docelowo idealnie: 35-30 lat.
11. Na pytanie: Jaki % wartości powstałej infrastruktury będzie stanowiło roczne wynagrodzenie należne Państwu wynikające z umowy dzierżawy?
    Udzielono odpowiedzi: Gmina zakłada 2,5% do 2,8%.
12. Na pytanie: Od czego jest/będzie uzależniona wysokość czynszu z tytułu dzierżawy powstałej infrastruktury?
    Udzielono odpowiedzi: Od ostatecznych wydatków na inwestycję i długości czasu dzierżawy tak aby zapewnić minimum zwrot 2,5 % (odpis amortyzacyjny) do (założenie) 2,8%.
13. Na pytanie: Czy wysokość czynszu z tytułu dzierżawy została/zostanie skalkulowana z uwzględnieniem realiów rynkowych? Jeśli tak, proszę wskazać jakich konkretnie.
    Udzielono odpowiedzi: W przeszłości Gmina próbowała nawiązać kontakt w sprawie dzierżawy sieci z innymi podmiotami, lecz z uwagi na nieznane koszty eksploatacji nie było zainteresowania. Jest to trudna sytuacja dla Gminy, gdyż Gmina już obecnie chciałaby, aby był wyłoniony operator docelowy, ale Gmina nie jest w stanie wykazać podmiotom trzecim na ich proste zapytania o wysokość dodatkowych kosztów, jakie one będą.
    Gmina jest organem władzy, zobowiązanym do zaspakajania potrzeb obywateli. Gmina zatem musi wyważyć swój interes, interes fiskalny, ale także ryzyko sytuacji, w której jedynie, póki co jedyny podmiot nie zrezygnował z umowy dzierżawy, ale mimo powiązań kapitałowych z Gminą, zarząd spółki odmawia zawarcia umowy na czas nieokreślony bojąc się finalnych obciążeń po stronie dzierżawcy.
14. Na pytanie: Czy wynagrodzenie należne Państwu z tytułu dzierżawy będzie niższe od wartości rynkowej, równe wartości rynkowej, czy wyższe od tej wartości?
    Udzielono odpowiedzi: W istocie rzeczy, dzierżawy sieci wodociągowo-kanalizacyjnych są domeną publicznoprawną. Podmioty prywatne nie dysponują sieciami wodociągowymi, więc rozeznania rynkowe siłą rzeczy są mocno ograniczone. Nie mniej jednak Gmina prowadzi takie rozmowy z przedstawicielami innych Gmin, z tym, że sytuacje przedstawiane przez innych włodarzy wyglądają odmiennie, a to z tego powodu, że w wielu sytuacjach w innych Gminach inwestycje są ukończone, a w Gminie (…) jest ciągle realizowana.
15. Na pytanie: Czy ustalona kwota czynszu dzierżawnego jest/będzie stała czy zmienna? Jeżeli ustalona kwota ww. czynszu dzierżawnego będzie zmienna, proszę wskazać, jakie czynniki będą brane pod uwagę przy ustaleniu tej kwoty.
    Udzielono odpowiedzi: W chwili obecnej, czynsz ustalony jest na poziomie stawki od 1mb sieci (jednej lub drugiej) x długość sieci. Z uwagi na ciągłą rozbudowę i zwiększającą się długość sieci, kwoty globalnie z roku na rok rosną. Docelowo Gmina zawrze umowę, która będzie uniezależniała wysokość czynszu od długości sieci na rzecz odniesienia do minimalnej stopy zwrotu i minimalnego odpisu amortyzacyjnego. Raz jeszcze wymaga podkreślenia, że sytuacja Gminy (…) w tym zakresie odbiega od realiów w innych Gminach a nawet od stanów faktycznych prezentowanych przez inne Gminy w ramach interpretacji indywidualnych. Umowy zawierane co roku nie są bowiem ostatecznymi umowami a już na etapie realizacji budowy, Gmina uzyskuje zwrot części nakładów, ograniczając kolosalne wydatki eksploatacyjne z drugiej strony, w tym brak wydatków na zatrudnienie dodatkowego personelu.
16. Na pytanie: Czy w przypadku zmiany operatora sieci zmieni się również kwota czynszu dzierżawnego dla powstałej w ramach inwestycji infrastruktury?
    Udzielono odpowiedzi: Tak. Kwota ostateczna będzie miała odniesienie do całości wydatków na inwestycję w tym nakładów modernizacyjnych, eksploatacyjnych itd. Finalnie ustalony czynsz będzie tak skalkulowany, aby osiągnąć te minimum 2,5 do 2,8% zwrotu z inwestycji (czyli nie mniej niż odpis amortyzacyjny). Realnie rzecz ujmując, Gmina nie zakłada większej stopy zwrotu, zważywszy na obecną demografię, strukturę ludnościową, zamożność mieszkańców Gminy (typowo rolniczej).
17. Na pytanie: Kto pokrywa/będzie pokrywał koszty utrzymania w odpowiednim stanie technicznym powstałej infrastruktury oddanej w dzierżawę?
    Udzielono odpowiedzi: Zawsze dzierżawca. Z uwagi na nieznane ostatecznie kwoty tychże wydatków Gmina ma problem z zawarciem umowy na czas już stały, podkreślenia wymaga: bez możliwości jej wypowiedzenia. Dzierżawca będzie także ponosił wydatki kadrowe (obsługa sieci), naprawcze, eksploatacyjne, energii elektrycznej i inne określone w kilkudziesięciu punktach w umowie finalnej.
18. Na pytanie: Czy po oddaniu w dzierżawę infrastruktury powstałej w wyniku realizacji inwestycji, Gmina będzie z niej korzystała? Jeśli tak, to należy wskazać, na jakich zasadach Gmina będzie korzystała z ww. infrastruktury, na podstawie jakiej umowy oraz czy odpłatnie, czy nieodpłatnie?
    Udzielono odpowiedzi: Wyłącznie odpłatnie, klasyczna umowa dostawy, na podstawie faktury VAT (KSeF) wystawionej przez dostawcę.

19. Na pytanie: Czy po oddaniu w dzierżawę infrastruktury powstałej w wyniku realizacji inwestycji będą korzystały z niej jednostki organizacyjne Gminy? Jeśli tak, to należy wskazać, na jakich zasadach jednostki organizacyjne Gminy będą korzystały z ww. infrastruktury, na podstawie jakiej umowy oraz czy odpłatnie, czy nieodpłatnie?
    Udzielono odpowiedzi: Po centralizacji VAT, nabywcą towarów/usług jest Gmina. Na nią będzie wystawiana faktura VAT, odbiorcami będą poszczególne jednostki organizacyjne, które z własnych budżetów będą pokrywały ww. wydatki.

20. Na pytanie: Czy nabywane w ramach Inwestycji towary i usługi będą wykorzystywane przez Państwa wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług? Jeżeli odpowiedź na pytanie pierwsze jest przecząca, proszę wskazać do jakich czynności:
    a) opodatkowanych podatkiem od towarów i usług
    b) zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    c) niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    będą wykorzystywane przez Państwa towary i usługi w ramach realizowanej inwestycji?
    Udzielono odpowiedzi: Wyłącznie do czynności opodatkowanych. Cała infrastruktura a nie jej część jest obecnie i będzie przedmiotem dzierżawy, stąd zagadnienia związane z tzw. prewspółczynnikiem nie mają w ocenie Gminy zastosowania, a czynności zwolnione nie wystąpią.

21. Na pytanie: Jakie konkretnie inwestycje planują Państwo rozpocząć w przyszłości w związku z rozbudową infrastruktury?
    zielono odpowiedzi: Konsekwentnie dalsze aż do zakończenia rozbudowy sieci.

Wszystkie faktury związane z rozbudową sieci wodociągowej i sanitarnej będą wystawiane na nabywcę Gminę (…) z jej numerem NIP.

W piśmie datowanym na 12 maja 2026 r. Gmina wskazując na zaangażowanie liczby pracowników Spółki w obsługę realizowanej umowy dzierżawy, posłużyła się danymi hipotetycznymi. Tymczasem po przekazaniu pisma organowi interpretacyjnemu, do Gminy została złożona informacja ze Spółki o rzeczywistej, a nie hipotetycznej ilości osób zatrudnionych w Spółce i zaangażowanych w obsługę realizowanej umowy dzierżawy.

Z przekazanego Gminie zestawienia jasno wynika, ile etatów jest zaangażowanych w obsługę umowy, jakie one generują koszty, jakie są nakłady inwestycyjne, co finalnie wskazuje na stratę roczną. Gdyby zatem nie doszło do zawarcia umowy dzierżawy, Gmina musiałaby sama zatrudnić dodatkowe kilkanaście osób, wygenerować dodatkowe koszty administrowania. Z tychże powodów, o czym Gmina jako Wnioskodawca wskazywała (wskazuje) we wniosku ORD-IN Dzierżawca nie wyraża zgody na zawarcie umowy na czas nieokreślony i to bez możliwości jej wypowiedzenia, gdyż niestety zatwierdzone taryfy dostawy (ceny) wody, na które obecnie samorząd terytorialny nie ma żadnego wpływu, są zbyt niskie, aby zrekompensować wydatki ponoszone na rozbudowę, eksploatację sieci. W tych warunkach, w ocenie Gminy – podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie – należy na wniosek interpretacyjny spojrzeć w szerszym kontekście, a nie jedynie na wysokość rzeczywiście uzyskiwanych kwot z dzierżawy. Gdyby prawo polskie zezwalało na ograniczenie lub zaprzestanie dostawy wody przez samorząd terytorialny lub jej dostawę za pośrednictwem prywatnych podmiotów, zapewne Gmina (…) jak i wiele innych JST skorzystałaby z tej możliwości. Niestety przepisy prawa tego zabraniają. Z tychże powodów działalność ta jest kompletnie nierentowna, a zawierając umowę dzierżawy te wszystkie koszty, które ponosi Spółka byłyby wprost obciążeniem dla budżetu Gminy.

Wnioskodawca informuje ponadto, że w zakresie objętym wnioskiem, wydatki już poniesione oraz zaplanowane w latach 2025 – 2026 ciągle rosną na bieżąco (…) i wynoszą wszystkie łącznie (…). W piśmie z 12 maja 2026 r. podano kwotę (…) – były to wyłącznie wydatki poniesione w 2025 roku w kwotach netto, bez doliczenia kolejnych zaplanowanych do zrealizowania, co wynikało z błędnego zinterpretowania pytania.

(…)

Kwota netto umowy dzierżawy na rok 2025 wynosiła (…) a na 2026 r. (…) przy czym raz jeszcze Gmina podkreśla, że inwestycja nadal jest w toku, a już dzięki dzierżawie Gmina raz, że uzyskuje wpływy do budżetu Gminy nie ponosi kolosalnych kosztów obsługi części już zrealizowanej inwestycji. Po jej zakończeniu, Gmina, jak wskazano uprzednio, wybierze docelowego operatora na innych warunkach, tak aby uzyskać zwrot po zakończeniu inwestycji na poziomie 2,5% do 2,8% od netto wydatków na inwestycję. Zatem z finansowego punktu widzenia, obecna praktyka Gminy pozwala jej i na uzyskiwanie wpływów, i na nieponoszenie ogromnych wydatków na jej obsługę. Wydatki te, co wynika z zestawienia przekazanego do Gminy przez Spółkę, na samą etatową obsługę (koszt etatów) wynoszą ponad 1,2 mln złotych, roczne koszty energii elektrycznej prawie dodatkowy 1 milion złotych, generując finalnie stratę na tym sektorze działalności Spółki. W ocenie Gminy zatem kwoty ustalone w tymczasowych umowach dzierżawy, zważywszy na inne poboczne koszty tej działalności, są adekwatne do zysku Dzierżawcy. Dzierżawca nie osiąga żadnego zysku na tej dzierżawie, stąd Zarząd Spółki wzbrania się do jej przekształcenia w umowę na czas nieokreślony, tym bardziej, że Gmina zamierza wprowadzić do tej umowy zapisy o braku możliwości jej wypowiedzenia.

W ocenie Gminy, stanowisko Gminy zaprezentowane we wniosku ORD-IN należy uznać za zasadne. Gmina, podejmuje wszelkie działania, aby wyważyć interes fiskalny, z jej obowiązkami związanymi z dostawą wody. Z uwagi na brak ostatecznie znanych kosztów eksploatacji sieci, nie jest możliwe zawarcie i wybór ostatecznego operatora. Zadanie to jest trudne i skomplikowane z uwagi na poza umową dzierżawy koszty eksploatacji, konserwacji sieci, a wydatki te Gmina zawierając umowę z Dzierżawcą na niego przeniosła.

Pytania

1.    Czy na podstawie zawartej umowy dzierżawy, Gmina na podstawie tak zawieranych, a odnawianych corocznie umów, w roku 2025 miała prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od przedmiotowej inwestycji, przy czym inwestycja ta była w latach poprzedzających (i jest nadal obecnie) oddana w dzierżawę do podmiotu trzeciego, na warunkach odpłatności, a ani Gmina, ani żadna jednostka organizacyjna Gminy objęta centralizacją VAT od 1 stycznia 2017 r. nie korzystała bezpośrednio, ani nie będzie korzystała bezpośrednio z inwestycji, a operator z którym zostanie zawarta umowa dzierżawy będzie dokonywał we własnym imieniu i we własnym zakresie odpłatnej dostawy towarów i usług z wykorzystaniem przedmiotu dzierżawy?

2.    Czy w przyszłości, ponosząc dalsze wydatki na rozbudowę sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, na zasadach w 100% odpłatnego czynszu dzierżawnego, opartego na wyborze operatora na warunkach zasady konkurencyjności lub w innym trybie określonym w ustawie Prawo zamówień publicznych, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT zawartego w fakturach dokumentujących rozbudowę obu sieci?

Państwa stanowisko w sprawie

1.    W ocenie Wnioskodawcy możliwość odliczenia podatku naliczonego ma wyłącznie podatnik podatku od towarów i usług i jest to prawo odnoszące się wyłącznie do nabywanych przez niego towarów i usługi, które są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

2.    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających między innymi z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT). Powołane przepisy stanowią implementację art. 167 oraz art. 168 dyrektywy 2006/112. Dyrektywa ta nie określa metod i kryteriów podziału kwot podatku naliczonego pomiędzy działalnością gospodarczą a działalnością niemającą charakteru działalności gospodarczej, czyli pozostającą poza systemem tegoż podatku.

Orzecznictwo TSUE wyraziło natomiast stanowisko, że to do kompetencji państw członkowskich należy ustalenie właściwych metod podziału kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami podlegającymi podatkowi VAT i niepodlegającym temu podatkowi, formułując jednocześnie „wytyczne”, jakie powinny być uwzględnione przy wprowadzaniu przepisów dotyczących odliczenia podatku naliczonego (wyrok TSUE z 13 marca 2008 r., C-437/06, czy w wyroku TSUE z dnia 6 września 2012 r. C-496/11).

3.    Bez wątpienia zarówno przepisy dyrektywy 2006/112, jak i ustawy o VAT, stanowią o prawie podatnika podatku od towarów i usług do odliczenia podatku naliczonego wyłącznie związanego z czynnościami opodatkowanymi, tym samym podatnikowi nie przysługuje odliczenie podatku związanego z czynnościami pozostającymi poza systemem VAT jako działania podmiotu nieuznanego za podatnika VAT. W tym przypadku są to działania organu władzy w zakresie realizacji zadań nałożonych odrębnymi przepisami oraz z czynnościami pozostającymi w systemie VAT, ale objętymi zwolnieniem z tego podatku.

Z powyższej zasady wynika, że przy określeniu metody podziału kwot podatku naliczonego pomiędzy działalnością mającą charakter gospodarczy a taką, która nie ma takiego charakteru, państwo wprowadzające regulacje musi zapewnić odliczenie podatku naliczonego w kwocie proporcjonalnej do kwoty przypadającej na czynności podlegające opodatkowaniu. Wynika to z zasady neutralności podatku od wartości dodanej dla podatnika.

Ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 605) od 1 stycznia 2016 r. znowelizowano ustawy o VAT, wprowadzając regulacje dotyczące odliczenia podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych do czynności opodatkowanych, mających związek z działalnością gospodarczą, jak i do czynności niemającej takiego charakteru. Przepis art. 86 ust. 2a ustawy o VAT stanowi, że w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.

Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych nabyć, jeżeli: po pierwsze: zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz po drugie: obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe (przepis art. 86 ust. 2b ustawy o VAT).

Ustawodawca w art. 86 ust. 2c ustawy o VAT wskazał, przykładowe (o czym świadczy użycie słowa „w szczególności”) metody obliczenia prewskaźnika służącego odliczeniu podatku VAT w odniesieniu do towarów i usług wykorzystywanych do celów mieszanych (podlegających i niepodlegających systemowi VAT). Zatem ustawodawca w ustawie nie stworzył katalogu zamkniętego sposobu obliczania prewspółczynnika. Podatnicy mogą zastosować jedną z metod wskazanych w art. 86 ust. 2c, bądź wybrać inną, o ile spełnione zostaną przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 2b ustawy o VAT.

Jednakże na mocy art. 86 ust. 22 ustawy o VAT Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz.U. z 2015 r. poz. 2193) dla wymienionych w tym rozporządzeniu podmiotów ustalił odrębny sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności gospodarczej i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazał dane, na podstawie których obliczana jest kwota podatku naliczonego.

Rozporządzenie dotyczy jednostek samorządu terytorialnego (a zatem Wnioskodawcy), samorządowych instytucji kultury, państwowych instytucji kultury, uczelni publicznych i instytutów badawczych. W świetle obowiązującego prawa w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, samorządowych instytucji kultury, państwowych instytucji kultury, uczelni i instytutów badawczych, metodą najbardziej odpowiadająca specyfice prowadzonej przez tych podatników działalności i dokonywanych nabyć co do zasady jest metoda wskazana w rozporządzeniu.

4.    Nie mniej jednak w ocenie Gminy ww. regulacje prawne zarówno ustawy (dotyczące prewskaźnika), jak i rozporządzenia z 17 grudnia 2015 r., nie mają zastosowania do Gminy w sytuacji będącej przedmiotem zapytania, gdyż przedmiot inwestycji był, jest i będzie oddany w całości w płatną dzierżawę, na warunkach czynszu wolnorynkowego, z przerzuceniem na dzierżawcę wszystkich dodatkowych kosztów obsługi przedmiotu dzierżawy.

5.    W ocenie Gminy zatem, z uwagi na powyższe, Gminie przysługiwało i będzie przysługiwało pełne 100% prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na wytworzenie tejże inwestycji, gdyż inwestycja ta generuje i będzie generowała obrót w 100% opodatkowany podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczenia podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu:

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto, należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Ponadto, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanej z dokonanym nabyciem towarów i usług, powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zgodnie z którym,

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań, jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

·         podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

·         podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, z kolei czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie bowiem ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662):

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Realizują Państwo inwestycje w zakresie rozbudowy sieci wodociągowych i kanalizacyjnych. W zakresie objętym wnioskiem, wydatki już poniesione oraz zaplanowane w latach 2025 – 2026 ciągle rosną na bieżąco i wynoszą wszystkie łącznie (…) brutto. W ramach rozbudowy sieci wodociągowych i kanalizacyjnych realizują Państwo inwestycje:

1.    (…).

Sieci wodociągowe i kanalizacyjne będące przedmiotem realizowanych inwestycji, wydzierżawiają Państwo spółce prawa handlowego – Gminnemu Przedsiębiorstwu Komunalnemu sp. z o. o, co czynią Państwo od roku 2014, corocznie zawierając nową umowę na okres 1 roku. W roku 2024 podjęto rozmowy celem zawarcia umowy dzierżawy na czas nieokreślony, ale zakończyły się one niepowodzeniem z uwagi na niepewność na rynku energetycznym i dalszą rozbudowę sieci, co powodowało brak możliwości realnego ustalenia rzeczywistych kosztów ich eksploatacji. Coroczna właśnie rozbudowa sieci albo wodociągowej albo kanalizacyjnej, mimo że realizowana jest dla dobra mieszkańców, powoduje jednocześnie niepewność operatorów co do rzeczywistych kosztów całkowitej eksploatacji sieci, a kosztami tymi zamierzają Państwo obciążyć w docelowej umowie ostatecznego operatora. W konsekwencji tego w ramach okresu do ustabilizowania rynku energetycznego zdecydowali się Państwo na zawieranie co roku odnawianych umów. Z tychże powodów na rok 2025 zawarto kolejną umowę dzierżawy, a po zakończeniu roku 2025 na cały rok 2026. Dzierżawca (Spółka) będzie miał prawo do korzystania z przedmiotu dzierżawy i pobierania pożytków oraz zobowiązał się do wykorzystywania urządzeń, którymi jest zabudowana nieruchomość, zgodnie z wymogami dla tego rodzaju działań jak również do dokonywania napraw i konserwacji urządzeń posadowionych na nieruchomości, z tym zastrzeżeniem, że obowiązki te nie obejmują prawa do rozbudowy ani przebudowy inwestycji. Zawierane corocznie odnawiane umowy – jak Państwo wskazują – są rodzajem kompromisu, pomiędzy wpływami do Państwa budżetu i oszczędnościami a ochroną praw dzierżawcy, który nie znając kosztów końcowych nie wyrażał i nie wyraża zgody na zawarcie umowy bez okresu jej wypowiedzenia. Kwota czynszu określona w umowach corocznie odnawianych jest z roku na rok coraz wyższa, a po zakończeniu inwestycji zamierzają Państwo wybrać ostatecznego operatora sieci i zawrzeć umowę na minimum 20 lat. Zamierzają zawrzeć Państwo umowę dzierżawy w taki sposób, aby realna stopa zwrotu z inwestycji nie była niższa niż 2,5% do 2,8% rocznie, od poniesionych nakładów inwestycyjnych netto. Pozyskane środki z tytułu dzierżawy w zamierzeniu mają zwrócić Państwu poniesione wydatki/koszty na jej wytworzenie nie jak pierwotnie zakładano w okresie zakładano 10-12 lat, a na przestrzeni 35-może nawet 40 lat. Z roku na rok, borykają się Państwo z coraz większymi problemami finansowanymi, co spowodowane jest m.in. wzrostem nakładów na oświatę, typowo rolniczym charakterem gminy oraz spadkiem liczba zatrudnionych. Przy obecnym stanie zatrudnienia nie posiadają Państwo możliwości stworzenia dodatkowego referatu w Gminie, gdyż wiązałoby się to ze zwiększeniem zatrudnienia. Jak Państwo wskazują zarówno sama kwota dzierżawy jak i dodatkowe nieponoszone dzięki tej umowie dzierżawy koszty, są w Państwa budżecie ogromne. Zgodnie z zawartą umową w roku 2025 dzierżawca zobowiązał się zapłacić Państwu czynsz dzierżawny określony jako iloczyn długości sieci wodociągowej (…) co daje rocznie (…) brutto, za dzierżawę sieci kanalizacyjnej – wysokość określona została jako iloczyn długości sieci kanalizacyjnej (…). Suma dzierżawy w ramach umowy zatem na rok 2025 wyniosła łącznie (…), co istotne nie jest to umowa dzierżawy ostateczna, a jedynie kwoty na czas trwania rozbudowy. W umowie na rok 2026 wskazano, że dzierżawca zapłaci za cały rok 2026 kwotę łącznie (…). W latach wcześniejszych metodologia wyliczenia kwot była analogiczna jak w roku 2025 i ustalona na rok 2026 i była objęta odpowiedzią organu podatkowego z 28 czerwca 2023 r. Wszystkie faktury związane z rozbudową sieci wodociągowej i sanitarnej będą wystawiane na nabywcę Państwa. Towary i usługi nabywane w ramach inwestycji będą wykorzystywane przez Państwa wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Cała infrastruktura jest obecnie i będzie przedmiotem dzierżawy. Po oddaniu w dzierżawę infrastruktury powstałej w wyniku realizacji inwestycji, Państwo i Państwa jednostki organizacyjne będą korzystali z tejże infrastruktury wyłącznie odpłatnie (klasyczna umowa dostawy, na podstawie faktury VAT).

Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą prawa do pełnego odliczenia kwoty podatku VAT od przedmiotowej inwestycji, która była i będzie oddana w dzierżawę do podmiotu trzeciego na warunkach odpłatności (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

W analizowanej sprawie w pierwszej kolejności należy ustalić, czy odpłatne udostępnianie infrastruktury powstałej w ramach realizowanych inwestycji na podstawie umowy dzierżawy będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

Analiza przywołanego art. 8 ust. 1 ustawy prowadzi do stwierdzenia, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Przy czym, do uznania czynności za usługę, konieczne jest istnienie odbiorcy usługi. Tak więc usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść.

Usługa jest czynnością opodatkowaną, co do zasady, w sytuacji, kiedy jest odpłatna. Związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności, musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie. Odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają zatem wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 693 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Należy zauważyć, że umowa dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.

W konsekwencji z uwagi na fakt, że dzierżawa jest niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie zaś publicznoprawną), dla zamierzonej czynności będą występowali Państwo w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

W związku z tym dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na udostępnieniu (dzierżawie) infrastruktury na rzecz zewnętrznych podmiotów, za które będą Państwo pobierali wynagrodzenie, w związku z czym, usługa ta nie będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT.

Świadczenie usług dzierżawy infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej na podstawie zawartej umowy dzierżawy pomiędzy Państwem a Spółką nie zostało przez ustawodawcę wymienione wśród usług zwolnionych od podatku, w konsekwencji będzie to czynność opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Zatem zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

W omawianej sprawie obydwa warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy będą spełnione. Jak wynika bowiem z przestawionego opisu sprawy są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, w ramach realizowanych inwestycji nabywają Państwo towary i usługi, co udokumentowane jest fakturami wystawionymi na Państwa. Nabywane przez Państwa towary i usługi związane z realizacją wskazanych we wniosku inwestycji będą miały związek z wykonywaniem przez Państwa wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, bowiem ww. infrastrukturę będą wykorzystywali Państwo wyłącznie do odpłatnego udostępniania na rzecz Spółki – na podstawie umowy dzierżawy. W konsekwencji będą mieli Państwo prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego. Prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Podsumowując, stwierdzam, że mają Państwo prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od wydatków ponoszonych w ramach przedmiotowej inwestycji (rozbudowy sieci wodociągowej i kanalizacyjnej), która w latach poprzedzających (i obecnie) oddana jest w dzierżawę do podmiotu trzeciego na warunkach odpłatności na podstawie zawartej umowy dzierżawy, odnawianej corocznie, a ani Państwo, ani żadna jednostka organizacyjna Państwa objęta centralizacją VAT od 1 stycznia 2017 r. nie korzystała bezpośrednio, ani nie będzie korzystała bezpośrednio z inwestycji, a operator z którym zostanie zawarta umowa dzierżawy będzie dokonywał we własnym imieniu i we własnym zakresie odpłatnej dostawy towarów i usług z wykorzystaniem przedmiotu dzierżawy.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Wątpliwości Gminy dotyczą w dalszej kolejności kwestii prawa do odliczenia VAT zawartego w fakturach dokumentujących rozbudowę w przyszłości sieci wodociągowej i kanalizacyjnej oddanej na zasadach 100% odpłatnego czynszu dzierżawnego, opartego na wyborze operatora na warunkach zasady konkurencyjności lub w innym trybie określonym w ustawie Prawo zamówień publicznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Z treści wniosku wynika, że planują Państwo konsekwentnie dalszą rozbudowę sieci. Z uwagi na problemy finansowe nie posiadają Państwo możliwości stworzenia dodatkowego referatu w Gminie, gdyż wiązałoby się to ze zwiększeniem zatrudnienia. Przyszłe inwestycje zostaną oddane na zasadach jak inwestycje już istniejące, tzn. będą udostępniane na podstawie umowy dzierżawy operatorowi w taki sposób, aby realna stopa zwrotu z inwestycji nie była niższa niż 2,5% do 2,8% rocznie, od poniesionych nakładów inwestycyjnych. Wszystkie faktury związane z rozbudową sieci wodociągowej i sanitarnej będą wystawiane na nabywcę Państwa. Towary i usługi nabywane w ramach inwestycji będą wykorzystywane przez Państwa wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z powyżej powołanymi przepisami należy stwierdzić, że dla czynności odpłatnego udostępniania przez Państwa przyszłych inwestycji na rzecz Spółki w oparciu o umowę dzierżawy będą występować Państwo w roli podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność jako usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W odniesieniu do przyszłych wydatków, które poniosą Państwo na rozbudowę sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy będą spełnione. Realizując przyszłe inwestycje będą Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, a towary i usługi związane z przyszłą rozbudową przedmiotowych sieci, które będą w 100% przedmiotem odpłatnej dzierżawy, będą miały związek z wykonywaniem przez Państwa wyłącznie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując, stwierdzam, że w przyszłości, ponosząc dalsze wydatki na rozbudowę sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, na zasadach w 100% odpłatnego czynszu dzierżawnego, opartego na wyborze operatora na warunkach zasady konkurencyjności lub w innym trybie określonym w ustawie Prawo zamówień publicznych, będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia VAT zawartego w fakturach dokumentujących rozbudowę obu sieci.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·         stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

·         zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem przyszłym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Państwa w złożonym wniosku. Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie wskazania we wniosku przez Państwa, że: „po zakończeniu inwestycji, Gmina zamierza zawrzeć umowę dzierżawy na czas nieokreślony w taki sposób, aby realna stopa zwrotu z inwestycji nie była niższa niż 2,5% do 2,8% rocznie, od poniesionych nakładów inwestycyjnych” oraz, że „Gmina zakłada zwrot wydatków po zakończeniu inwestycji na poziomie nie dłuższym niż 40 lat, docelowo (...) 35-30 lat” oraz, że nabywane w ramach inwestycji towary i usługi będą wykorzystywane przez Państwa „wyłącznie do czynności opodatkowanych. Cała infrastruktura a nie jej część jest obecnie i będzie przedmiotem dzierżawy.”.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.