0112-KDIL1-2.4012.139.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w części dotyczącej zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, dla świadczonych przez Panią usług nauczania języka migowego wykorzystywanego w pracy zawodowej i braku wliczenia do limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy ww. usług nauczania języka migowego i nieprawidłowe w części dotyczącej zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług dla świadczonych przez Panią usług nauczania języka migowego dla osób uczących się na swój prywatny użytek.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy: zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, dla usług nauczania języka migowego wykorzystywanego w pracy zawodowej, braku wliczenia tych usług do limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług dla świadczonych usług nauczania języka migowego dla osób uczących się na swój prywatny użytek.

Uzupełniła go Pani pismem z 6 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą polegającą na nauczaniu języka migowego. Usługi Wnioskodawczyni są kierowane do osób z niepełnosprawnością słuchu oraz osób mających z nimi bezpośredni kontakt. Kursy te są finansowane w kwocie 70% – 95% ze środków publicznych przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Mechanizm finansowania polega na tym, że PFRON przyznaje dofinansowanie konkretnemu uczestnikowi kursu, a Wnioskodawczyni wystawia fakturę na dane konkretnego uczestnika, ale wysyła ją do PFRON i PFRON opłaca przyznaną kwotę dofinansowania. Dofinansowanie to pokrywa część kwoty i jest to pomiędzy 70% a 90% kwoty kursu. Pozostałą część płaci uczestnik. Dofinansowanie to ma bezpośredni wpływ na cenę usługi dla kursanta, czyli na to, ile ostatecznie on płaci za kurs. Przykładowo: kurs kosztuje (…) zł., uczestnik płaci (…) zł, a (…) zł płaci PFRON.

Wnioskodawczyni przewiduje, że łączny przychód ze wszystkich usług w roku podatkowym 2026 przekroczy kwotę 240 000 zł, przy czym znaczna część tego przychodu będzie pochodzić właśnie z opisanych kursów finansowanych przez PFRON.

Istotne jest to, że spora część szkolących się u Wnioskodawczyni osób, potrzebuje znajomości języka migowego do pracy, czy to w logopedii, szkole, urzędzie, czy w zawodach medycznych ale są też osoby, które korzystają z dofinansowania, ale uczą się na swój prywatny użytek.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Na pytanie:

Czy jest Pani zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym?

Odpowiedź:

Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

Na pytanie:

Czy jest Pani jednostką objętą system oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.)?

Odpowiedź:

Nie

Na pytanie:

Czy wskazane we wniosku usługi świadczy Pani jako uczelnia, jednostka naukowa Polskiej Akademii Nauk lub instytut badawczy?

Odpowiedź:

Nie

Na pytanie:

Czy wskazane we wniosku usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego? Proszę uzasadnić swoją odpowiedź.

Odpowiedź:

Tak. Część uczestników ( około 70-80%), uczestniczy w kursie aby zdobyte umiejętności wykorzystać w pracy. Ustawa o Dostępności narzuca na placówki publiczne umiejętność obsługi klientów w języku migowym, stąd spora grupa osób to właśnie pracownicy placówek publicznych szkół, urzędów, szpitali.

Na pytanie:

Czy, a jeśli tak to w jaki konkretnie sposób, uczestnicy szkoleń będą wykorzystywać zdobytą wiedzę i umiejętności w ramach wykonywanej pracy, wykonywanego zawodu?

Odpowiedź:

Zdobyte umiejętności wykorzystywane są do komunikacji z osobami Głuchymi. W placówkach publicznych na większości stanowisk taka umiejętność jest niezbędna. Osoby Głuche korzystają z tych samych miejsc co osoby słyszące, a problem komunikacyjny jest wszędzie tam, gdzie kontakt z klientem.

Na pytanie:

Czy jest to nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników szkolenia lub mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do ich celów zawodowych? Proszę wyjaśnić.

Odpowiedź:

Tak, program kursu jest przygotowywany pod konkretna grupę zawodową i uczy Pani słownictwa oraz wykorzystania go w sytuacjach związanych z daną pracą.

Na pytanie:

Czy wskazane we wniosku usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach? Proszę tym samym wskazać konkretne przepisy (artykuł, paragraf) wraz z nazwą aktu prawnego, z których te formy i zasady wynikają. Należy podkreślić w tym miejscu, że nie chodzi o przepisy, z których wynika ogólny obowiązek przeprowadzenia szkolenia; czy też posiadania przez daną osobę konkretnych umiejętności lub uaktualnienie wiedzy czy uprawnień, lecz o przepisy określające konkretne formy i zasady, na podstawie których prowadzi Pani szkolenia (odrębne przepisy określające formy i zasady to takie ustawy lub rozporządzenia, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia itp.).

Odpowiedź:

Usługi wskazane we wniosku nie stanowią usług kształcenia zawodowego prowadzonego w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Niemniej stanowią usługi kształcenia zawodowego i są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Na pytanie:

Na podstawie jakich regulacji prawnych prowadzi Pani działalność szkoleniową?

Odpowiedź:

Na podstawie wpisu do CEIDG.

Na pytanie:

Czy świadcząc wskazane we wniosku usługi, działa Pani w oparciu o konkretne programy nauczania zaakceptowane przez właściwe instytucje państwowe?

Odpowiedź:

Szkolenia prowadzę w oparciu o programy akceptowane przez PFRON i są one prowadzone zgodnie z ustawą o języku migowym i innych środkach komunikowania się.

Na pytanie:

Czy ma Pani dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania?

Odpowiedź:

Kursanci dostają dofinansowanie o ile PFRON zaakceptuje otrzymane dokumenty, w tym wniosek o dofinansowanie, harmonogram zajęć oraz program kursu. Działam na podstawie programu, który jest zaakceptowany przez PFRON – instytucję, która przyznaje dofinansowania w oparciu o Ustawę o języku migowym i innych środkach komunikowania się z 2011 r.

Dowolność polega na wyborze metod nauczania, ustalania terminów i miejsca.

Na pytanie:

Czy dla usług objętych zakresem wniosku, jest Pani podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe?

Odpowiedź:

Nie.

Na pytanie:

Jeśli usługi objęte zakresem pytań, są finansowane w całości lub w części ze środków publicznych to czy posiada Pan dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania opisanych we wniosku usług są środki publiczne? Proszę wyjaśnić.

Odpowiedź:

Potwierdzeniem są przelewy bankowe, które Pani dostaje z PFRON.

Na pytanie:

Proszę wskazać z kim zawiera Pani umowy dotyczące poszczególnych szkoleń? Czy zawiera Pani umowę bezpośrednio z kursantami, czy też z innym podmiotem (Jakim podmiotem? Czy jest to stowarzyszenie?), którego Pan jest podwykonawcą?

Odpowiedź:

Kursant zawiera umowę z PFRON o dofinansowanie oraz z Panią na wykonanie konkretnej usługi. W umowie jest informacja o dofinansowaniu szkolenia ze środków PFRON.

Na pytanie:

Czy uczestnictwo w zajęciach języka migowego następuje w drodze indywidualnych zgłoszeń osób fizycznych, działających w imieniu własnym – czy uczestnicy są kierowani przez pracodawców. Proszę szczegółowo wyjaśnić.

Odpowiedź:

Zgłoszenia są od osób indywidualnych pracujących na danym stanowisku i czujących potrzebę podniesienia swoich kompetencji językowych potrzebnych w pracy albo instytucja zgłasza osobę, grupę.

Jednak umowy zawierane są z konkretnym uczestnikiem. Osoby te podnoszą swoje kompetencje zawodowe wymagane w pracy w zw. z ustawą o języku migowy i innych środkach komunikowania się jak i ustawą o dostępności.

Na pytanie:

Proszę opisać:

a)  na czym polegają świadczone usługi;

b)  czy głównym celem świadczonych usług jest nauka języka migowego.

Odpowiedź:

Celem jest nauka języka migowego, komunikowania się w tym języku, poznanie Kultury Głuchych oraz norm zachowania tej społeczności aby umożliwić komunikację i dostępność tym osobom. Zajęcia prowadzi Pani z uwzględnieniem słownictwa zawodowego danej branży.

Na pytanie:

Czy wcześniej już korzystała Pani ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to proszę wskazać w jakim okresie (od kiedy do kiedy)?

Odpowiedź:

Korzysta Pani ze zwolnienia ze względu na nieprzekroczenie dochodu 200 000 zł. Korzysta Pani z tej ulgi od roku 2016.

Na pytanie:

Czy utraciła Pani prawo do ww. zwolnienia, czy może Pani z tego zwolnienia zrezygnowała?

Odpowiedź:

Nie utraciła Pani prawa do zwolnienia ani z niego nie zrezygnowała.

Na pytanie:

Czy w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej będącej przedmiotem wniosku, będzie Pani wykonywała czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)zwanej dalej ustawą?

Odpowiedź

Nie.

Pytania

1.  Czy świadczone przez Panią usługi nauczania języka migowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków PFRON, korzystają ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT?

2.  Czy przychody z tych usług, jako zwolnione przedmiotowo, należy pominąć przy wyliczaniu limitu zwolnienia podmiotowego z VAT (240 000 zł), o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 2 ustawy o VAT?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, odpowiedź na oba pytania jest twierdząca.

Ad. 1

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych. Ponieważ nauka języka migowego służy podniesieniu kwalifikacji zawodowych, podniesienia kompetencji i jest to umiejętność wykorzystywana w pracy aby zapewnić dostępność osobom niesłyszącym, a środki PFRON są środkami publicznymi, warunek ten zostaje spełniony.

Ad. 2

Zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, do wartości sprzedaży limitującej zwolnienie podmiotowe (240 000 zł) nie wlicza się odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1.

Skoro Pani usługi korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c, to przychód z nich uzyskany nie wlicza się do limitu. W konsekwencji, może Pani korzystać ze zwolnienia z VAT nawet po przekroczeniu łącznego przychodu 240 000 zł, o ile Pani pozostała sprzedaż (nieobjęta zwolnieniem przedmiotowym) nie przekroczy tego limitu.

W świetle powyższych wyjaśnień świadczone przez Panią usługi nauki języka migowego spełniają definicję usług kształcenia zawodowego, gdyż są ściśle powiązane z obowiązkami zawodowymi uczestników i dostosowane do ich potrzeb. Biorąc pod uwagę, że są finansowane w 90% ze środków publicznych PFRON, stoi Pani na stanowisku, że podlegają one zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe w części dotyczącej zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, dla świadczonych przez Panią usług nauczania języka migowego wykorzystywanego w pracy zawodowej i braku wliczenia do limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy ww. usług nauczania języka migowego i nieprawidłowe w części dotyczącej zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług dla świadczonych przez Panią usług nauczania języka migowego dla osób uczących się na swój prywatny użytek.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Zauważyć przy tym należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast wychodzenie poza wykładnię literalną jest niedopuszczalne. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Z uregulowania zawartego w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

W myśl natomiast art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Natomiast aby świadczone usługi mogły korzystać ze zwolnienia, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c powyższego przepisu. Powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.

Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832):

Powołane wyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy i § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Co więcej, przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.

Należy także zauważyć, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu VAT, w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Ponadto, jak również wielokrotnie podkreślał TSUE w swym orzecznictwie, pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika (przykładowo wyrok Trybunału z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV).

Jednakże interpretacja tych pojęć powinna być zgodna z celami, do jakich dążą owe zwolnienia oraz powinna spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej, na której zasadza się wspólny system VAT. Zatem powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień z art. 13 (art. 132 Dyrektywy) powinny być interpretowane w sposób, który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych przez nie skutków (pkt 27 ww. wyroku).

Ponadto wskazać należy, że definicja kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego została zawarta w art. 44 rozporządzenia 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 2011 Nr 77, str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011”. Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

W myśl art. 44 rozporządzenia 282/2011:

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 rozporządzenia 282/2011 należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

Z opisu sprawy wynika, że nie jest Pani zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Nie jest Pani jednostką oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe. Nie świadczy Pani usług jako: uczelnia, jednostka naukowa Polskiej Akademii Nauk, instytut badawczy. Nie uzyskała Pani akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe. Prowadzi Pani działalność gospodarczą polegającą na nauczaniu języka migowego. Pani usługi kierowane są dla osób z niepełnosprawnością słuchu oraz osób mających z nimi bezpośredni kontakt. Usługi wskazane we wniosku nie stanowią usług kształcenia zawodowego prowadzonego w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Niemniej wskazuje Pani, że stanowią one usługi kształcenia zawodowego i są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych. Kursy te są finansowane w kwocie 70%-95% ze środków publicznych przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON). Dofinansowanie to pokrywa część kwoty i jest to pomiędzy 70 a 90% kwoty kursu. Pozostałą część płaci uczestnik. Wskazała Pani, że spora część szkolących się u Pani osób potrzebuje znajomości języka migowego do pracy: np. w logopedii, szkole, urzędzie, zawodach medycznych. Wskazała Pani również, że część osób szkolących korzysta z dofinansowania, ale uczy się na swój prywatny użytek. W uzupełnieniu wniosku, wyjaśniła Pani, że część uczestników (tj. około 70-80%), uczestniczy w kursie, aby zdobyte umiejętności wykorzystać w pracy. Wskazała Pani, że spora grupa osób uczących się języka migowego to pracownicy placówek publicznych: szkół, urzędów, szpitali. Wskazała Pani, że program kursu przygotowuje Pani pod konkretną grupę zawodową i uczy słownictwa oraz wykorzystania go w sytuacjach związanych z daną pracą. Szkolenia prowadzi Pani w oparciu o programy akceptowane przez PFRON i są one prowadzone zgodnie z ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o języku migowym i innych środkach komunikowania się. Kursanci otrzymują dofinansowanie o ile PFRON zaakceptuje otrzymane dokumenty, w tym wniosek o dofinasowanie, harmonogram zajęć oraz program kursu. Dowolność w zakresie kształtowania zasad Pani działania polega na wyborze metod nauczania, ustalania terminów i miejsca świadczenia usług. Kursant zawiera umowę z PFRON o dofinansowanie oraz z Panią na wykonanie konkretnej usługi. W umowie zawarta jest informacja o dofinansowaniu szkolenia ze środków PFRON. Zgłoszenia są od osób indywidualnych pracujących na danym stanowisku i czujących potrzebę podniesienia swoich kompetencji językowych potrzebnych w pracy albo instytucja zgłasza osobę, grupę. Jednak umowy zawierane są z konkretnym uczestnikiem. Osoby te podnoszą swoje kompetencje zawodowe wymagane w pracy w związku z ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o języku migowym i innych środkach komunikowania się i ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Celem świadczonych przez Panią usług jest w szczególności: nauka języka migowego, komunikowania się w tym języku i dostępności dla tych osób.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy świadczone przez Panią usługi nauczania w zakresie języka migowego, finansowane ze środków publicznych, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

W pierwszej kolejności należy ustalić, czy świadczone przez Panią usługi spełniają warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.

Z opisu sprawy wynika, że nie świadczy Pani usługi objętej zakresem wniosku jako jednostka objęta systemem oświaty. Nie posiada Pani statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk lub instytutu badawczego.

W konsekwencji świadczone przez Panią usługi nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie spełnia Pani przesłanki podmiotowej określonej w tym przepisie.

Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden z warunków określonych w lit. a-c powyższego przepisu. Powołane przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości albo co najmniej w 70% ze środków publicznych zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień

Przechodząc do kwestii oceny, czy realizowane przez Panią usługi można rozpatrywać w kategoriach zwolnienia od podatku w kontekście art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, należy rozstrzygnąć, czy mamy do czynienia z usługami kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, co stanowi podstawową przesłankę zastosowania tego zwolnienia.

Kierując się wskazówkami powołanego rozporządzenia UE, zwierającymi definicję kształcenia zawodowego, należy stwierdzić, że kształcenie zawodowe jest procesem mającym na celu nauczenie, przekazanie wiedzy z określonej dziedziny, które ma posłużyć zdobyciu bądź uaktualnieniu wiedzy obecnie posiadanej przez uczestnika takiego szkolenia.

Zauważyć należy w tym miejscu, że definicja usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, zawarta w ww. rozporządzeniu, kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla danego odbiorcy.

Jak Pani wskazała, część uczestników (około 70-80%) uczestniczy w kursie języka migowego, aby zdobyte umiejętności wykorzystać w pracy. Wskazała Pani na ustawę o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami narzuca na placówki publicznej i konieczności posiadania przez pracowników tych placówek umiejętności obsługi klientów w języku migowym. Jak Pani poinformowała spora grupa osób korzystających z Pani usług to pracownicy placówek publicznych np. szkół urzędów, szpitali. Wskazała Pani, że zgłaszają się do Pani osoby indywidualne pracujące na danym stanowisku i czujące potrzebę podniesienia swoich kompetencji językowych potrzebnych w pracy albo instytucja zgłasza osobę lub grupę na takie szkolenie. Celem Pani szkoleń jest nauka języka migowego, komunikowania się w tym języku. Zajęcia prowadzi Pani z uwzględnieniem słownictwa zawodowego danej branży. Działa Pani na podstawie programu, który jest zaakceptowany przez PFRON instytucję, która przyznaje dofinansowanie. Kursy te są finansowane w kwocie 70%-95% ze środków publicznych przez Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Wskazała Pani także, że oprócz ww. osób, zgłaszają się do Pani także osoby, które korzystają z dofinansowania, ale uczą się na swój prywatny użytek. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że usługi nauczania języka migowego, są finansowane przynajmniej w 70% ze środków publicznych oraz, że będzie Pani posiadała dokumenty, z których jednoznacznie będzie wynikać, że szkolenie jest finansowane ze środków publicznych.

Zatem stwierdzić należy, że skoro jak wynika z opisu sprawy zdobyta wiedza jest przez osoby szkolące wykorzystywana w pracy zawodowej, umożliwia uczestnikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych, uzyskanie lub uaktualnienie przez uczestników wiedzy i kompetencji z obszaru szkolenia, czego efektem jest podniesienie kompetencji zawodowych – to w tych przypadkach wykonywane przez Panią usługi spełniają definicję usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w tym przepisie.

Świadczone przez Panią usługi nauczania języka migowego wykorzystywanego przez osoby w pracy zawodowej (tzn. z wyłączeniem osób uczących się na swój prywatny użytek – niezwiązany z kształceniem zawodowym lub przekwalifikowaniem zawodowym), finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

W związku z powyższym należy zaznaczyć, że usługi nauczania języka migowego nie korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, który Pani wskazała, ponieważ nie są one finansowane w całości ze środków publicznych.

Podsumowując, stwierdzam, że świadczone przez Panią usługi nauczania języka migowego wykorzystywanego przez osoby w pracy zawodowej, stanowiące usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowe w co najmniej 70% ze środków korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

Zatem Pani stanowisko w tej części należało uznać za prawidłowe, jednakże na podstawie innej regulacji prawnej.

Jednak w przypadku świadczenia przez Panią usług kursu języka migowego dla osób, które – jak Pani wskazała – uczą się na swój prywatny użytek należy stwierdzić, że w tym przypadku nie wystąpi kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, a zatem w tej sytuacji świadczone usługi języka migowego nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit c ustawy, jak również z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

W konsekwencji świadczone przez Panią usługi kursu języka migowego dla osób, które uczą się na swój prywatny użytek, nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit c ustawy, jak również z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia.

Wobec tego Pani stanowisko w ww. zakresie jest nieprawidłowe.

Z opisu sprawy wynika, że obecnie korzysta Pani ze zwolnienia ze względu na nieprzekroczenie dochodu 200 000 zł. Wskazała Pani, że korzysta Pani z tej ulgi od 2016 r. Wskazała Pani, że nie utraciła Pani prawa do zwolnienia ani z niego nie zrezygnowała.

Pani wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy w przypadku, gdy Pani usługi nauczania języka migowego, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, to czy są one wliczane do limitu wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 113 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 113 ust. 5 ustawy:

Na mocy art. 113 ust. 11 ustawy:

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 stanowi:

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, że przy obliczaniu limitu sprzedaży uprawniającego podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, nie bierze się pod uwagę m.in. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy, z wyjątkami wskazanymi w art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Zatem należy wskazać, iż przy obliczaniu limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy nie uwzględnia się odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia.

W konsekwencji wartości powyższych usług nauczania języka migowego, które korzystają ze zwolnienia, nie jest Pani zobowiązana do wliczania do limitu sprzedaży, wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy.

Zatem Pani stanowisko w tej części należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.