taxmachine.pl

0112-KDIL1-2.4012.138.2026.2.AK

Interpretacja indywidualna2026-06-16Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury niezawierającej numeru NIP.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 30 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT z faktury niezawierającej numeru NIP.

Uzupełnił go Pan pismem z 15 maja 2026 r.– w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym oraz posiada w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy. Wnioskodawca na podstawie aktu notarialnego nabył lokal niemieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość, położony w (…). Lokal ma powierzchnię użytkową (…) m2 i składa się z (…) pomieszczeń. Z lokalem związany jest udział w nieruchomości wspólnej obejmującej grunt (działka nr (…)) oraz części wspólne budynku i urządzenia, wynoszący (…) części.

Cena sprzedaży wyniosła (…) zł brutto.

Wnioskodawca nabył lokal do majątku osobistego (wobec wcześniejszego zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej ustanawiającej rozdzielność majątkową).

Transakcja została udokumentowana fakturą VAT wystawioną przez sprzedawcę, w której zawarto kwotę VAT wg stawki 23%. Faktura ta nie zawiera numeru NIP Wnioskodawcy. Faktura zawiera imię i nazwisko Wnioskodawcy, jego adres oraz pozostałe elementy przewidziane przez ustawę o podatku od towarów i usług. Sprzedawca odprowadził VAT należny z tytułu omawianej transakcji. Nabyty lokal niemieszkalny będzie wykorzystywany przez Wnioskodawcę wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Do tej pory Wnioskodawca nie dokonał odliczenia VAT z ww. faktury.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Na pytanie:

Czy jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług – jeśli tak, to od kiedy i z jakiego tytułu?

Udzielił Pan odpowiedzi:

Tak, Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia 30 lipca 2015 r.

Wnioskodawca posiada status podatnika VAT czynnego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej pod firmą (…).

Na pytanie:

Czy w momencie dokonania zakupu lokalu będącego przedmiotem wniosku posiadał Pan status zarejestrowanego, czynnego podatnika od podatku od towarów i usług?

Udzielił Pan odpowiedzi:

Tak, w momencie dokonania zakupu lokalu będącego przedmiotem wniosku Wnioskodawca posiadał status zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku od towarów i usług.

Na pytanie:

Kiedy (data) doszło do zawarcia umowy sprzedaży i przeniesienia prawa własności lokalu na Pana rzecz.

Udzielił Pan odpowiedzi:

Umowa sprzedaży oraz przeniesienie prawa własności lokalu na rzecz Wnioskodawcy nastąpiły w dniu (…) r. na podstawie aktu notarialnego. (Faktura została wystawiona (…) r. ).

Na pytanie:

Czy lokal niemieszkalny został zakupiony w ramach np. prowadzonej działalności gospodarczej, czy na cele prywatne (osobiste)? Proszę wyjaśnić.

Udzielił Pan odpowiedzi:

Lokal niemieszkalny został nabyty do majątku osobistego Wnioskodawcy z uwagi na obowiązującą między małżonkami umowę majątkową małżeńską ustanawiającą rozdzielność majątkową.

Jednocześnie zakup pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, ponieważ lokal od momentu nabycia jest przeznaczony wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Nabycie do majątku osobistego nie zmienia charakteru wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Na pytanie:

Proszę wyjaśnić w jakim celu nabył Pan lokal niemieszkalny, o którym mowa we wniosku.

Udzielił Pan odpowiedzi:

Celem nabycia lokalu niemieszkalnego było wykorzystywanie go wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT.

Lokal nie będzie wykorzystywany do celów prywatnych ani do czynności zwolnionych z podatku VAT.

Na pytanie:

Czy faktura VAT dokumentująca zakup lokalu niemieszkalnego, będąca przedmiotem zapytania, jest związana wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT?

Udzielił Pan odpowiedzi:

Tak, faktura VAT dokumentująca zakup lokalu niemieszkalnego jest związana wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

Na pytanie:

Kto jest wskazany na fakturze jako nabywca, tj. Pan jako osoba fizyczna czy np. Pan jako osoba prowadząca działalność gospodarczą? – proszę szczegółowo opisać sytuację.

Udzielił Pan odpowiedzi:

Na fakturze jako nabywca wskazany jest Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, tj. poprzez podanie jego imienia i nazwiska oraz adresu zamieszkania.

Faktura nie zawiera numeru NIP Wnioskodawcy, jednak pozostałe dane identyfikacyjne wskazane na fakturze pozwalają na jednoznaczne ustalenie tożsamości nabywcy.

Na fakturze wskazano następujące dane nabywcy:

(…).

Na pytanie:

Proszę wskazać datę wystawienia faktury VAT.

Udzielił Pan odpowiedzi:

Faktura VAT została wystawiona w dniu (…) r.

Na pytanie:

Czy na fakturze została wykazana kwota podatku VAT?

Udzielił Pan odpowiedzi:

Tak, na fakturze została wykazana kwota podatku VAT według stawki 23%.

Wartość netto transakcji wynosi (…) zł, natomiast kwota podatku VAT wynosi (…) zł.

Na pytanie:

Czy przedmiotowy lokal niemieszkalny stanowi/będzie stanowił środek trwały. Proszę wyjaśnić.

Udzielił Pan odpowiedzi:

Tak, przedmiotowy lokal niemieszkalny stanowi/będzie stanowił środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Lokal jest kompletny i zdatny do użytku, a przewidywany okres jego wykorzystywania w działalności gospodarczej przekracza 1 rok.

Na pytanie:

Czy faktura, z której zamierza Pan odliczyć podatek naliczony zawiera wszystkie niezbędne elementy zgodnie z art. 106e ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?

Udzielił Pan odpowiedzi:

Tak, faktura zawiera wszystkie niezbędne elementy przewidziane w art. 106e ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, poza numerem NIP nabywcy.

Faktura zawiera m.in.:

• datę wystawienia,

• numer faktury,

• dane sprzedawcy wraz z numerem NIP,

• dane nabywcy, bez numeru NIP,

• nazwę przedmiotu sprzedaży,

• wartość netto,

• stawkę VAT,

• kwotę podatku VAT,

• wartość brutto transakcji.

Brak numeru NIP nabywcy ma wyłącznie charakter formalny i nie uniemożliwia identyfikacji nabywcy ani weryfikacji rzeczywistego przebiegu transakcji.

Na pytanie:

Czy pozostałe dane na fakturze (imię, nazwisko, adres) są poprawne i pozwalają na jednoznaczną identyfikację Wnioskodawcy jako nabywcy?

Udzielił Pan odpowiedzi:

Tak, pozostałe dane zawarte na fakturze, tj. imię, nazwisko oraz adres Wnioskodawcy, są poprawne i pozwalają na jednoznaczną identyfikację Wnioskodawcy jako nabywcy nieruchomości.

Dodatkowo tożsamość nabywcy oraz fakt dokonania transakcji potwierdza akt notarialny dokumentujący nabycie lokalu.

Na pytanie:

Czy Pana zamiarem jest wykorzystywanie przedmiotowego lokalu wyłącznie na cele działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług? Proszę szczegółowo wyjaśnić.

Udzielił Pan odpowiedzi:

Tak, zamiarem Wnioskodawcy jest wykorzystywanie przedmiotowego lokalu wyłącznie do działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

Lokal niemieszkalny nie będzie wykorzystywany do celów prywatnych ani do wykonywania czynności zwolnionych z podatku VAT.

Wnioskodawca zamierza wykorzystywać lokal wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej generującej sprzedaż opodatkowaną podatkiem VAT, co oznacza, że spełniona zostanie przesłanka określona w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Pytanie

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej zakup lokalu niemieszkalnego – który będzie wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, mimo że faktura nie zawiera numeru NIP nabywcy, tj. Wnioskodawcy?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury, pomimo braku numeru NIP na fakturze.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 1 litera a) ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do odliczenia VAT przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W analizowanym stanie faktycznym spełnione są podstawowe przesłanki odliczenia:

• Wnioskodawca jest podatnikiem VAT,

• nabyty lokal niemieszkalny będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT,

• transakcja została faktycznie dokonana i udokumentowana fakturą.

Brak numeru NIP na fakturze należy traktować jako uchybienie formalne, które nie pozbawia prawa do odliczenia podatku naliczonego, o ile możliwe jest jednoznaczne ustalenie tożsamości nabywcy oraz rzeczywistego przebiegu transakcji. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE oraz sądów administracyjnych, zgodnie z którym prawo do odliczenia VAT nie może być ograniczane z przyczyn czysto formalnych, jeżeli spełnione są materialne przesłanki odliczenia. Ponadto:

• faktura zawiera dane pozwalające na identyfikację nabywcy (imię i nazwisko),

• istnieje akt notarialny jednoznacznie potwierdzający nabycie nieruchomości przez Wnioskodawcę,

• nie zachodzi ryzyko nadużycia ani oszustwa podatkowego.

W konsekwencji brak numeru NIP na fakturze nie powinien pozbawiać Wnioskodawcy prawa do odliczenia VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 , przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114 , art. 119 ust. 4 , art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:

1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,

b) (uchylona)

2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;

3) (uchylony)

4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:

a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,

b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,

c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;

5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;

6) (uchylony)

7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.

Stosownie do treści art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96 , z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 .

Z przepisów art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 4 ustawy wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje czynnym podatnikom podatku od towarów i usług jedynie w sytuacji, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby dany podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 , dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 1 - 15 ustawy:

Faktura powinna zawierać:

1) datę wystawienia;

2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;

5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;

6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 , o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;

13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15) kwotę należności ogółem.

Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien wynikać z zawartej umowy.

Należy zwrócić uwagę, że prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Unormowanie to jest implementacją wcześniej obowiązującego art. 17 ust. 2 lit. a) VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej. To samo wynika z art. 168 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.). Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że odliczenie przysługuje jedynie w odniesieniu do podatku powstałego w wyniku czynności wykonanej przez innego podatnika, a dla realizacji tego prawa – stosownie do art. 178 lit. a) tej Dyrektywy – konieczne jest posiadanie faktury wystawionej zgodnie z art. 220, art. 236, art. 238, art. 239 i art. 240 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

Konieczność posiadania faktury w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego potwierdzają wyroki TSUE. Przykładowo w wyroku z 14 lipca 1988 r. w sprawie C-123/87 (Jeunehomme), TSUE wskazał, że artykuły 18 ust. 1 lit. a), 22 ust. 3 lit. a) i (b) oraz 22 ust. 8 VI Dyrektywy zezwalają Państwom Członkowskim na wprowadzenie wymogu, zgodnie z którym prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od posiadania faktury, która oprócz spełnienia minimalnych warunków wymienionych w VI Dyrektywie, musi zawierać określone dane niezbędne do tego, by zapewnić stosowanie VAT i umożliwić organom skarbowym sprawowanie nadzoru. Liczba tych danych ani ich rodzaj nie może uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać korzystanie z prawa do odliczenia. Również w orzeczeniu z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-152/02 (Terra Baubedarf-Handel GmbH), Trybunał orzekł, że art. 17 ust. 2 lit. a) i pierwszy akapit art. 18 ust. 2 VI Dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że prawo do odliczenia przysługuje w okresie rozliczeniowym, w którym są spełnione dwa warunki wymagane przez te przepisy, tj. towary powinny być dostarczone lub usługi wykonane, a podatnik powinien być w posiadaniu faktury lub innego dokumentu, który według kryteriów danego państwa członkowskiego jest uznawany za odpowiednik faktury.

Zatem, podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić wyłącznie faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym, przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym faktura musi potwierdzać, że w rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych aspektów eliminuje możliwość odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze, która nie odzwierciedla rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.

Sama faktura nie tworzy prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego. Prawo do odliczenia przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z faktycznie dokonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Potwierdzeniem tego może być wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w sprawie Genius Holding BV v. Staatssecretaris van Financiën, C-342/87, w którym stwierdzono, że zgodnie z artykułem 17 (2) podatnik może korzystać z prawa do odliczenia podatku VAT przewidzianego w VI Dyrektywie z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług przez innego podatnika wyłącznie w odniesieniu do podatków faktycznie należnych, tj. podatków przypadających do zapłaty z tytułu działalności podlegającej opodatkowaniu lub zapłaconych, o ile były one należne. Zasada ta nie dotyczy podatku, który jest należny tylko z tego powodu, że został wykazany na fakturze. Dysponowanie przez nabywcę fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego uprawnienia. Prawo do odliczenia podatku jest następstwem powstania obowiązku podatkowego powstałego na poprzednim etapie obrotu.

Zatem, sam fakt otrzymania faktury z wykazanym podatkiem VAT nie jest wystarczającą przesłanką do realizacji prawa do dokonania obniżenia podatku należnego.

Aby powstało prawo do odliczenia u wystawcy faktury podatek VAT musi być wymagalny, co oznacza, że powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, a także powstała podstawa opodatkowania z tytułu zrealizowania jednej z czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwość jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.

Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług od dnia 30 lipca 2015 r. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Na podstawie aktu notarialnego nabył Pan lokal niemieszkalny stanowiący odrębna nieruchomość, położony w (…). Lokal ma powierzchnię użytkową (…) m2 i składa się z (…) pomieszczeń. Z lokalem związany jest udział w nieruchomości wspólnej obejmującej grunt (działka (…)) oraz części wspólne budynku i urządzenia, wynoszący (…) części. Cena sprzedaży wyniosła (…) zł brutto. Nabył Pan lokal do majątku osobistego. Wskazał Pan, że nabycie lokalu do majątku osobistego, nie zmienia charakteru wykorzystywania nieruchomości do celów działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. W momencie dokonania zakupu lokalu będącego przedmiotem wniosku, posiadał Pan status zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku od towarów i usług. Wskazał Pan, że celem nabycia lokalu niemieszkalnego było wykorzystywanie go wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT. Lokal nie będzie wykorzystywany do celów prywatnych ani do czynności zwolnionych od podatku VAT. Transakcja została udokumentowana fakturą VAT wystawioną na sprzedawcę, w której zawarto kwotę VAT według stawki 23%. Faktura VAT została wystawiona (…) r. Faktura nie zawiera Pana numeru NIP. Faktura zawiera natomiast Pana imię i nazwisko, adres oraz pozostałe elementy przewidziane przez ustawę. Sprzedawca odprowadził VAT należny z tytułu omawianej transakcji. Nabyty lokal niemieszkalny, będzie wykorzystywany przez Pana wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Do tej pory, nie dokonał Pan odliczenia VAT z tytułu ww. faktury. Wskazał Pan, że na fakturze jako nabywca wskazany jest Pan, jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą tj. poprzez podanie imienia i nazwiska oraz adresu zamieszkania. Wskazał Pan także, że faktura nie zawiera numeru NIP, jednak pozostałe dane identyfikacyjne wskazane na fakturze pozwalają na jednoznaczne ustalenie tożsamości nabywcy. Przedmiotowy lokal niemieszkalny stanowi/będzie stanowił środek trwały w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

Wskazał Pan, że zakup pozostaje w związku z Pana prowadzoną działalnością gospodarczą, ponieważ lokal od momentu nabycia jest przeznczony wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zamierza wykorzystywać Pan lokal wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej generującą sprzedaż opodatkowaną podatkiem VAT.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy ma Pan prawo do odliczenia podatku VAT od zakupu lokalu niemieszkalnego, pomimo wystawienia faktury na Pana (bez wskazania numeru NIP).

Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik – aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Przy czym należy podkreślić, że faktura stanowi podstawę dla nabywcy towaru lub usługi do odliczenia podatku naliczonego, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy wynika, że podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.

Jak wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktury, uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Stwierdzić należy, że skoro, jak Pan wskazał jest Pan czynnym podatnikiem VAT, nabył Pan lokal niemieszkalny. Wskazał Pan w szczególności, że lokal od momentu nabycia jest przeznaczony wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT i zamierza Pan wykorzystywać ten lokal wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej generującej sprzedaż opodatkowaną podatkiem VAT. Lokal niemieszkalny stanowi środek trwały w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Transakcja została udokumentowana fakturą VAT wystawioną przez sprzedawcę. Natomiast jak Pan wskazał, faktura zawiera wszystkie niezbędne elementy przewidziane w art. 106e ust. 1 ustawy, to – przy założeniu, że nie wystąpią okoliczności wymienione w art. 88 ustawy – przysługuje Panu prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego z faktury dokumentującej zakup tego lokalu, pomimo, że faktura nie zawiera numeru NIP.

Podsumowując, stwierdzam, że przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej zakup lokalu niemieszkalnego, która nie zawiera Pana nr NIP. Prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

W związku z powyższym Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.