0112-KDIL1-1.4012.530.2026.2.JKU
Opodatkowanie sprzedaży prawa własności nieruchomości gruntowej niezabudowanej stanowiącej działkę nr 1, w drodze licytacji publicznej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 15 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa własności nieruchomości gruntowej niezabudowanej stanowiącej działkę nr 1, w drodze licytacji publicznej. Uzupełnił go Pan pismem z 17 sierpnia 2026 r. (wpływ 21 sierpnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym zamierza sprzedać w drodze licytacji publicznej (sprawa Km (…)) prawo własności nieruchomości gruntowej niezabudowanej stanowiącej działkę gruntu nr ewid. 1 o powierzchni (…) m2, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą (…).
Właścicielem nieruchomości oraz Dłużnikiem w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym jest AA, posiadający PESEL (…).
Nieruchomość gruntowa niezabudowana została nabyta przez Dłużnika w dniu 27 września 2022 r. aktem notarialnym (…).
Nieruchomość gruntowa stanowi działkę o nr ew. 1 o powierzchni (…) m2, położona w (…).
Nieruchomość jest częściowo ogrodzona – ogrodzenie nietrwale związane z gruntem. Działka nr 1 jest gospodarczo połączona i użytkowana wraz z działką nr 2 i nr 3, będącymi w posiadaniu Dłużnika.
Na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w rejonie ul. (…), zatwierdzonym Uchwałą z października 2005 r. Rady Miejskiej (publikacja (…), przedmiotowa nieruchomość położona jest na terenie oznaczonym jako 5MN – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.
Zgodnie z informacją udzieloną przez pełnomocnika Dłużnika:
- Dłużnik nie prowadzi w Polsce działalności gospodarczej,
- transakcja zakupu nieruchomości nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz nie została udokumentowana fakturą,
- na nieruchomości nie była prowadzona działalność rolnicza, a Dłużnik nie posiadał statusu rolnika.
Zgodnie z informacją udzieloną przez Naczelnika Urzędu Skarbowego:
- AA w urzędzie figuruje jako osoba nie mająca żadnych obowiązków podatkowych, z adresem zamieszkania: (…),
- z umowy sprzedaży objętej aktem notarialnym z dnia 27 września 2022 r. Repertorium (…) wynika, że transakcja sprzedaży nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
- działka gruntu nr 1 została nabyta przez AA do jego majątku osobistego,
- w powyższym akcie notarialnym wpisana jest informacja: AA oświadcza, że jest żonaty, w jego małżeństwie obowiązuje ustawowy ustrój majątkowy małżeński regulowany przez prawo niemieckie, to jest rozdzielność majątkowa z wyrównaniem dorobków.
Ustalona w operacie szacunkowym wartość rynkowa prawa własności nieruchomości gruntowej niezabudowanej stanowiącej działkę o nr ew. 1 o powierzchni (…) m2, położonej w (…) – przyjmując stan nieruchomości na dzień 11 czerwca 2024 r. i poziom cen na dzień 24 czerwca 2024 r., wynosi (…) zł.
Komornik ustalił, że przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej, nie stanowiła przedmiotu najmu/dzierżawy oraz nie dokonano odliczenia podatku VAT z tytułu jej nabycia.
Przedmiotem sprzedaży w drodze licytacji publicznej nie będzie przedsiębiorstwo ani zorganizowana część przedsiębiorstwa.
W księdze wieczystej nieruchomości brak hipotek.
Komornik prowadził udokumentowane działania w kierunku uzyskania informacji od Dłużnika, mających potwierdzić spełnienie warunków zastosowania zwolnień od podatku, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a ustawy o podatku od towarów i usług.
Dłużnik udzielił informacji.
Komornik ustalił opisany wyżej stan faktyczny w oparciu o informacje uzyskane z operatu szacunkowego nieruchomości, dokumentacji zdjęciowej, wizji lokalnej, treści księgi wieczystej (…), informacji od Dłużnika, informacji od Naczelnika Urzędu Skarbowego, informacji od Burmistrza Miasta i Gminy oraz dostępnych baz danych: CEiDG, REGON, Wykaz podatników VAT.
Opisany stan faktyczny nasuwa rozstrzygnięcie, że zbywany przez komornika majątek Dłużnika jest jego osobistym majątkiem, zatem zbycie nie będzie wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Brak cech prowadzenia działalności gospodarczej w odniesieniu do zbycia nieruchomości pozbawia Dłużnika cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży ww. nieruchomości, a opisaną dostawę pozbawia cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym sprzedaż nie będzie podlegała ustawie o podatku od towarów i usług.
Zatem komornik nie będzie miał obowiązku naliczenia i odprowadzenia podatku VAT z tytułu planowanej sprzedaży opisanej wyżej nieruchomości.
Uzupełnienie wniosku
1. Dłużnik nie jest oraz nie był czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2. Dłużnik nabył działkę nr 1 do majątku osobistego w celu i z zamiarem zamieszkania. Działka nr 1 jest gospodarczo połączona i użytkowana wraz z działkami nr 2 i nr 3 zabudowanymi budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym.
3. Od momentu nabycia do momentu sprzedaży Dłużnik wykorzystywał i wykorzystuje działkę nr 1 do celów osobistych – mieszkaniowych.
4. Działka nr 1 była wykorzystywana przez Dłużnika do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
5. Dłużnik wykorzystywał i wykorzystuje działkę nr 1 w całym okresie posiadania do swoich celów osobistych – mieszkaniowych. Działka jest niezabudowana, porośnięta trawą.
6. Działka nr 1 nie była wykorzystywane przez Dłużnika w całym okresie posiadania na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
7. Na działce nr 1 znajduje się ogrodzenie nietrwale związane z gruntem będące urządzeniem budowlanym (w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane).
8. Pierwsze zasiedlenie ogrodzenia nastąpiło przed dniem 27 września 2022 r., to jest przed nabyciem nieruchomości przez Dłużnika.
9. Pomiędzy pierwszym zasiedleniem ogrodzenia, a jego sprzedażą w drodze licytacji publicznej upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
10. W odniesieniu do ogrodzenia nie ponoszono wydatków na ulepszenie lub przebudowę, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% jego wartości początkowej.
11. Pytanie: Czy w odniesieniu do działki nr 1 będącej przedmiotem sprzedaży Dłużnik poniósł/ponosi/będzie ponosił do dnia sprzedaży w drodze licytacji publicznej jakiekolwiek nakłady w celu jej uatrakcyjnienia (np.: zmiana przeznaczenia terenu; wystąpienie o decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej; ogrodzenie; wytyczenie drogi dojazdowej do działki; wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, uzbrojenie działki w przyłącza do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej, elektroenergetycznej lub wystąpienie z wnioskiem o dokonanie przyłączy; inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź atrakcyjności działki)? Jeśli tak, to proszę wskazać, jakie były/są/będą to czynności (nakłady), odpowiedź:
W odniesieniu do działki nr 1 Dłużnik nie ponosił, nie ponosi i nie będzie ponosił do dnia sprzedaży nakładów w celu jej uatrakcyjnienia (wymienionych w pytaniu).
12. Dłużnik udzielił informacji, o których mowa w pytaniach 1-11. Działania Komornika zmierzające do uzyskania informacji zostały udokumentowane.
Pytanie
Czy wystąpi podatek VAT z tytułu sprzedaży (w drodze licytacji publicznej) prawa własności nieruchomości gruntowej niezabudowanej stanowiącej działkę gruntu nr ewid. 1, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą (…)?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, sprzedaż przez Komornika w postępowaniu egzekucyjnym (w drodze licytacji publicznej) prawa własności nieruchomości gruntowej niezabudowanej stanowiącej działkę gruntu nr ewid. 1, dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą (…), nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.
Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zgodnie z którym:
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
Stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Z kolei przepis art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.
Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości (gruntu i budynku) dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.
Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel nieruchomości – jest podatnikiem podatku VAT, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.
Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
- po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
- po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży Dłużnik podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Dłużnika za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.
Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
Pana wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy wystąpi podatek VAT z tytułu sprzedaży (w drodze licytacji publicznej) prawa własności nieruchomości gruntowej niezabudowanej stanowiącej działkę gruntu nr 1.
Z wniosku wynika, że:
- Komornik zamierza sprzedać w drodze licytacji publicznej prawo własności nieruchomości gruntowej niezabudowanej stanowiącej działkę gruntu nr 1 o powierzchni (…) m2.
- Dłużnik nie prowadzi w Polsce działalności gospodarczej.
- Transakcja zakupu nieruchomości nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz nie została udokumentowana fakturą.
- Na nieruchomości nie była prowadzona działalność rolnicza, a Dłużnik nie posiadał statusu rolnika.
- Z umowy sprzedaży objętej aktem notarialnym z dnia 27 września 2022 r. Repertorium (…) wynika, że transakcja sprzedaży nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
- Działka gruntu nr 1 została nabyta przez Dłużnika do jego majątku osobistego.
- Dłużnik nie jest oraz nie był czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
- Dłużnik nabył działkę nr 1 do majątku osobistego w celu i z zamiarem zamieszkania. Działka nr 1 jest gospodarczo połączona i użytkowana wraz z działkami nr 2 i nr 3 zabudowanymi budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym.
- Od momentu nabycia do momentu sprzedaży Dłużnik wykorzystywał i wykorzystuje działkę nr 1 do celów osobistych – mieszkaniowych.
- Działka nr 1 była wykorzystywana przez Dłużnika do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
- Dłużnik wykorzystywał i wykorzystuje działkę nr 1 w całym okresie posiadania do swoich celów osobistych – mieszkaniowych. Działka jest niezabudowana, porośnięta trawą.
- Działka nr 1 nie była wykorzystywane przez Dłużnika w całym okresie posiadania na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
- Na działce nr 1 znajduje się ogrodzenie nietrwale związane z gruntem będące urządzeniem budowlanym (w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane).
- W odniesieniu do działki nr 1 Dłużnik nie ponosił, nie ponosi i nie będzie ponosił do dnia sprzedaży nakładów w celu jej uatrakcyjnienia.
- Przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana do działalności gospodarczej, nie stanowiła przedmiotu najmu/dzierżawy oraz nie dokonano odliczenia podatku VAT z tytułu jej nabycia.
Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że brak jest przesłanek by w związku ze sprzedażą wskazanej nieruchomości, w drodze licytacji publicznej, uznać Dłużnika za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Działka niezabudowana należy zatem do majątku osobistego.
W niniejszej sprawie brak jest związku działki nr 1 z działalnością gospodarczą. Przedmiotem licytacji jest nieruchomość Dłużnika wykorzystywana do celów osobistych. Ww. działka nie była przedmiotem najmu/dzierżawy, tym samym nie służyła Dłużnikowi do celów zarobkowych. W związku z powyższym zbycie działki nr 1 nie będzie dokonane w ramach działalności gospodarczej, lecz w ramach rozporządzania majątkiem osobistym.
Tym samym sprzedaż przez Pana – jako komornika sądowego – w drodze postępowania egzekucyjnego działki niezabudowanej nr 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.
Zatem w przypadku sprzedaży ww. działki należącej do Dłużnika nie będzie Pan działał jako płatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 18 ustawy – zobowiązany do odprowadzenia podatku VAT od tej dostawy.
Podsumowanie
Sprzedaż przez Komornika prawa własności nieruchomości gruntowej niezabudowanej stanowiącej działkę gruntu nr 1, w drodze licytacji publicznej, nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, tym samym z tytułu sprzedaży nie wystąpi podatek VAT.
Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów