0112-KDIL1-1.4012.509.2026.4.DS
Prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na remont mieszkania oraz bieżących opłat eksploatacyjnych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie:
- prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki na remont całego lokalu mieszkalnego, w tym pokoi biurowych oraz przestrzeni służących jako zaplecze sanitarno-socjalne (pytanie oznaczone we wniosku nr 1 oraz pytanie oznaczone nr 2 ostatecznie sformułowane w piśmie z 19 lipca 2026 r.) jest prawidłowe;
- prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od bieżących opłat eksploatacyjnych, tj. czynsz administracyjny, prąd, ogrzewanie, gaz, woda, Internet (pytanie oznaczone nr 3 ostatecznie sformułowane w piśmie z 19 lipca 2026 r.) jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 15 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków na remont mieszkania oraz bieżących opłat eksploatacyjnych. Uzupełnił go Pan pismem z 19 lipca 2026 r. (wpływ 19 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą A i jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (VAT).
Małżonka Wnioskodawcy posiada majątek osobisty w postaci lokalu mieszkalnego o powierzchni całkowitej 44,97 m², położonego pod adresem: (...) (nieruchomość ta została uprzednio przekazana małżonce przez Wnioskodawcę w drodze darowizny).
Wnioskodawca planuje zawrzeć z małżonką bezpłatną umowę użyczenia części tego lokalu na cele prowadzenia działalności gospodarczej. Przedmiotem użyczenia będą dwa pokoje o powierzchniach odpowiednio 9,77 m² (354 cm x 276 cm) oraz 15,20 m² (475 cm x 320 cm), o łącznej powierzchni 24,97 m², co stanowi dokładnie 55,53% powierzchni całkowitej lokalu.
Pokoje te będą wykorzystywane na cele mieszane – to jest na potrzeby osobiste rodziny (w tym jako miejsce pobytu córki stron po zajęciach szkolnych) oraz na cele związane ze sporadycznym, zdalnym prowadzeniem działalności gospodarczej pod firmą A (jako biuro oraz archiwum dokumentacji firmowej). Pozostała część mieszkania (przedpokój, kuchnia, łazienka) stanowi przestrzeń wspólną.
W dacie zawarcia umowy użyczenia lokal znajduje się w stanie technicznym wymagającym przeprowadzenia generalnego remontu w celu doprowadzenia go do stanu przydatnego do użytku. Wnioskodawca planuje przeprowadzić na własny koszt i na rzecz swojej działalności niezbędne prace remontowo-odtworzeniowe (w tym wykonanie gładzi, malowanie ścian i sufitów, zerwanie starego linoleum oraz wymianę nawierzchni podłogowych na panele).
Nakłady te zostaną poniesione w wymiarze 100% kosztów w zakresie dwóch pokoi firmowych oraz w wymiarze do 55,53% kosztów w zakresie przestrzeni wspólnej (przedpokój, kuchnia, łazienka).
Wszelkie zakupy materiałów budowlanych oraz usług remontowych będą dokumentowane fakturami VAT wystawianymi bezpośrednio na firmę Wnioskodawcy.
Ponadto Wnioskodawca na podstawie umowy będzie partycypował w bieżących kosztach eksploatacyjnych lokalu (czynsz administracyjny, prąd, ogrzewanie, woda) w wysokości proporcjonalnej do powierzchni, tj. 55,53% ogółu kosztów utrzymania lokalu.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opis sprawy
1. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą A Głównym przedmiotem działalności są usługi turystyczne (organizacja, logistyka, organizowanie kolonii, zimowisk i wyjazdów) oraz pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzieindziej niesklasyfikowane (PKD 85.59.B). Realizowane szkolenia odbywają się bezpośrednio w terenie lub w siedzibach klientów (u kontrahentów stacjonarnych) – firma nie prowadzi stacjonarnych szkoleń dla konsumentów w opisywanym lokalu.
2. Działalność gospodarcza zarejestrowana jest pod adresem: (...).
3. Obecnie Wnioskodawca wykonuje czynności zarządcze i logistyczne w sposób rozproszony. Lokal pod adresem rejestrowym (…) służy wyłącznie celom ewidencyjno-rejestrowym i nie posiada jakiejkolwiek infrastruktury biurowej ani powierzchni na zorganizowanie tam stałego stanowiska pracy czy archiwum.
4. Lokal mieszkalny, o którym mowa we wniosku, został nabyty przez Wnioskodawcę na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego w dniu 29 maja 2026 r.
5. Wnioskodawca przekazał wskazany lokal mieszkalny małżonce w drodze darowizny tym samym aktem w dniu 29 maja 2026 r.
6. Przekazanie lokalu żonie było podyktowane wyłącznie względami osobistymi i rodzinnymi, tj. zabezpieczeniem majątkowym rodziny oraz przyszłości małżonki. Decyzja miała na celu oddzielenie prywatnego majątku rodzinnego od potencjalnego ryzyka gospodarczego związanego z prowadzeniem jednoosobowej działalności przez męża. Fakt ten nie wyklucza późniejszego porozumienia stron w zakresie gospodarczego wykorzystania nieruchomości.
7. Umowa bezpłatnego użyczenia będzie obejmowała cały lokal mieszkalny (100% powierzchni). Wnioskodawca będzie wykorzystywał wszystkie pomieszczenia (oba pokoje, przedpokój, kuchnię oraz łazienkę) wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (pokoje jako biuro operacyjne i archiwum, przedpokój, kuchnia i łazienka jako niezbędne zaplecze sanitarno-socjalne dla właściciela oraz osób zatrudnianych na umowy zlecenie).
8. Umowa użyczenia będzie zawierała zapis, że Wnioskodawca (Biorący w użyczenie) jest uprawniony do przeprowadzenia bieżącego remontu odtworzeniowego lokalu na własny koszt i koszty te w całości obciążają Jego działalność gospodarczą.
9. Poniesienie kosztów remontu przez Wnioskodawcę jest ekonomicznie uzasadnione tym, że małżonka udostępnia mu cały lokal bezpłatnie. Inwestując w remont, firma zyskuje stabilne, wieloletnie biuro logistyczne i archiwum, unikając comiesięcznych, komercyjnych kosztów najmu biura, co zapobiega bezproduktywnemu odpływowi kapitału z przedsiębiorstwa i ma jasne oraz racjonalne uzasadnienie gospodarcze.
10. Do pokoi firmowych zostanie zakupione wyposażenie biurowe (biurko, fotele, zamykane szafy aktowe, regały, komputer), a do kuchni i łazienki – wyposażenie socjalne (wolnostojące meble modułowe, lodówka, zmywarka, kuchenka mikrofalowa, ekspres do kawy). Wszystkie te elementy będą wykorzystywane wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej. Składniki te nie będą służyły celom prywatnym.
11. Umowa będzie przewidywać, że Wnioskodawca sfinansuje remont części wspólnych (kuchnia, łazienka, przedpokój), ponieważ stanowią one integralną część infrastruktury biurowej jako zaplecze sanitarno-socjalne dla firmy.
12. Wnioskodawca poniesie wydatki na remont części wspólnych z tych samych przyczyn, co w pkt 9 – stanowi to element rozliczenia z małżonką za bezpłatne udostępnienie całej nieruchomości i dostosowanie jej do wymogów BHP pracy biurowej.
13. Umowa użyczenia wskaże, że bieżące opłaty eksploatacyjne (czynsz administracyjny, prąd, ogrzewanie, woda, Internet) odnoszące się do tego lokalu w całości (100%) pokrywane będą bezpośrednio przez Biorącego w użyczenie (Wnioskodawcę).
14. Przedmiotowy lokal mieszkalny nie był wcześniej remontowany w stopniu wykraczającym poza bieżące odświeżanie przez Wnioskodawcę ani Jego małżonkę.
15. Wnioskodawca wraz z rodziną na stałe zaspokaja cele mieszkaniowe pod adresem: (...). Nieruchomość ta stanowi majątek osobisty małżonki Wnioskodawcy. Wnioskodawca oraz Jego rodzina nie mają zamiaru zamieszkać w lokalu wskazanym we wniosku ani przenosić tam swojego centrum życiowego po zakończeniu prac. Lokal w całości (100%) ma pełnić funkcję stacjonarnej bazy operacyjnej, biura i archiwum firmy A.
16. Wydatki związane z przeprowadzeniem prac będą ponoszone sukcesywnie w okresie od 1 sierpnia 2026 r. do 31 grudnia 2026 r.
17. Bezpłatna umowa użyczenia całego lokalu zostanie zawarta przed rozpoczęciem prac, tj. w dniu 1 sierpnia 2026 r.
18. Stwierdzenie z pierwotnego wniosku dotyczące „celów mieszanych” lokalu oraz pobytu córki po szkole jest w całości nieaktualne. Wnioskodawca doprecyzowuje, że lokal w całości (100%) będzie wykorzystywany wyłącznie na cele prowadzonej działalności gospodarczej. Rodzina nie będzie użytkować nieruchomości do celów osobistych, mieszkaniowych czy rekreacyjnych.
19. Archiwum dokumentacji firmowej zostanie zorganizowane w wydzielonej części pomieszczeń biurowych, w szafach. Będzie służyło do bezpiecznego przechowywania: dokumentacji księgowej, umów i rozliczeń z osobami zatrudnionymi na umowy zlecenie w okresie trwania usług turystycznych (kierownicy, opiekunowie), umów z kontrahentami (hotele, przewoźnicy), polis ubezpieczeniowych oraz dokumentacji RODO klientów.
20. Prowadzenie archiwum w tym lokalu jest konieczne, ponieważ adres rejestracyjny w (…) nie posiada żadnych warunków przestrzennych. Specyfika usług turystycznych i skokowe zatrudnianie personelu na umowy zlecenie w sezonie generuje bardzo dużą ilość dokumentacji kadrowo-płacowej, którą Wnioskodawca ma prawny obowiązek bezpiecznie przechowywać (RODO), a dotychczasowe miejsce rejestracji uniemożliwia prawidłowe i bezpieczne prowadzenie tam archiwum.
21. Pod pojęciem „sporadycznego zdalnego prowadzenia działalności” Wnioskodawca rozumie wykonywanie bieżących prac administracyjnych, nadzorowanie rezerwacji, kontakt z kontrahentami, rozliczanie umów zleceń oraz merytoryczne i logistyczne przygotowywanie projektów szkoleniowych oraz do organizacji wyjazdów turystycznych. Prace te wykonywane są z poziomu biura poza czasem spędzonym bezpośrednio w terenie lub w siedzibach klientów.
22. Zdalne prowadzenie działalności z tego lokalu podyktowane jest względami logistycznymi – zapewni ono stałe, stabilne i niezależne od sfery prywatnej miejsce zarządzania firmą turystyczną o nieregularnych godzinach pracy.
23. Przedmiot użyczenia będzie wykorzystywany przez ok. 5–6 godzin dziennie do celów biurowych, logistycznych oraz jako stałe archiwum.
24. Przestrzeń wspólna (przedpokój, kuchnia, łazienka) będzie wykorzystywana na potrzeby firmy jako integralne zaplecze sanitarno-socjalne (zgodnie z wymogami BHP) do zaspokajania potrzeb socjalno-bytowych Wnioskodawcy oraz zatrudnianych zleceniobiorców podczas wykonywania obowiązków służbowych (np. przygotowanie posiłku, przerw, korzystanie z toalety).
25. Wnioskodawca nie musi wyodrębniać części pomieszczeń wspólnych, ponieważ cały lokal (100% powierzchni, w tym przedpokój, kuchnia i łazienka) będzie stanowił infrastrukturę firmy jako zintegrowane biuro wraz z zapleczem socjalnym.
26. Ponieważ lokal w całości (100%) zostaje przeznaczony na cele firmowe, Wnioskodawca będzie w stanie przypisać wszystkie wydatki remontowe w pełnej wysokości (100%) bezpośrednio do prowadzonej działalności gospodarczej, bez konieczności stosowania podziału na cele prywatne i firmowe.
27. W sytuacji braku przeprowadzenia prac remontowo-odtworzeniowych prowadzenie działalności w tym lokalu będzie niemożliwe z uwagi na zły stan techniczny pomieszczeń, uniemożliwiający pracę biurową zgodną z przepisami BHP oraz bezpieczne przechowywanie dokumentacji.
28. Faktury z tytułu „bieżących opłat eksploatacyjnych” wystawiane są na właściciela lokalu (małżonkę Wnioskodawcy).
28a. Małżonka nie będzie refakturowała tych opłat – podstawą do ujęcia wydatków w kosztach firmy będzie umowa bezpłatnego użyczenia zobowiązująca Wnioskodawcę do ponoszenia 100% kosztów eksploatacji lokalu, rozliczana dokumentem wewnętrznym na podstawie fizycznych rachunków i dowodów zapłaty.
28b. Ponieważ lokal w całości (100%) służy firmie, opłaty będą ujmowane w kosztach w pełnej wysokości (100%), bez stosowania kluczy podziału.
29. Do bezpłatnie użyczonego lokalu nie będą przynależeć odrębne liczniki mediów (całość zużycia pokrywa firma Wnioskodawcy, gdyż lokal służy wyłącznie jej celom).
30. Wnioskodawca będzie ponosił następujące bieżące opłaty eksploatacyjne: czynsz administracyjny, energię elektryczną, gaz, ogrzewanie, wodę i ścieki oraz usługi telekomunikacyjne (Internet).
31. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik od towarów i usług (VAT) od 11 kwietnia 2026 r.
32. Przedmiot umowy (cały lokal) wykorzystywany będzie do:
a) czynności opodatkowanych podatkiem VAT – tj. przygotowania logistycznego, administracyjnego i merytorycznego usług turystycznych oraz szkoleń realizowanych u klientów, które to usługi są w całości opodatkowane podatkiem VAT (według stawek właściwych lub w procedurze VAT-marża),
b) i c) lokal nie będzie wykorzystywany do czynności zwolnionych ani niepodlegających opodatkowaniu VAT.
33. W ramach prac Wnioskodawca nabędzie następujące towary i usługi:
· dla pokoi biurowych: usługi ogólnobudowlane (szpachlowanie, malowanie, montaż podłóg), materiały budowlane (farby, gładź, panele podłogowe, listwy przypodłogowe, gniazdka elektryczne, skrzydła drzwiowe), oprawy oświetleniowe LED, meble biurowe (biurko, fotel, zamykane szafy aktowe, regały);
· dla przestrzeni kuchennej i łazienkowej (zaplecza socjalnego): usługi budowlano-wykończeniowe i instalacyjne, materiały budowlane (płytki ceramiczne, kleje, gładzie, farby), armatura sanitarna (umywalka, bateria, toaleta), wolnostojące meble kuchenne w zabudowie modułowej oraz urządzenia AGD o charakterze wyłącznie socjalnym (lodówka biurowa, zmywarka, kuchenka mikrofalowa, ekspres do kawy). Wszystkie te zakupy są ściśle powiązane z koniecznością spełnienia wymogów BHP i zapewnienia odpowiednich warunków sanitarno-socjalnych w miejscu pracy.
34. W wyniku prac remontowo-odtworzeniowych nie dojdzie do wytworzenia ani ulepszenia nieruchomości w rozumieniu art. 2 ust. 14a ustawy. Prace mają charakter wyłącznie wykończeniowy, naprawczy i adaptacyjny istniejącego już lokalu (zwykły remont) i nie stanowią wybudowania nowego obiektu budowlanego ani jego rozbudowy. Wydatki te nie zwiększają wartości początkowej nieruchomości w celu jej amortyzacji, lecz stanowią bieżące koszty zachowania źródła przychodów, rozliczane bezpośrednio w kosztach – zarówno w odniesieniu do obu pokoi, jak i kuchni oraz łazienki.
35. Przestrzeń wspólna (przedpokój, kuchnia, łazienka) wykorzystywana będzie wyłącznie jako zaplecze socjalno-bytowe przy wykonywaniu czynności operacyjno-biurowych związanych z działalnością opodatkowaną VAT (usługi turystyczne oraz szkolenia realizowane u klientów).
Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
1. Czy Wnioskodawca ma prawo (…) odliczyć 100% podatku naliczonego VAT z faktur dokumentujących wydatki na remont (gładzie, malowanie, panele) oraz zakup wyposażenia w dwóch pokojach firmowych?
2. Czy Wnioskodawca ma prawo (…) odliczyć podatek naliczony VAT z faktur dokumentujących wydatki na remont całego lokalu mieszkalnego (w tym pokoi biurowych oraz przestrzeni służących jako zaplecze sanitarno-socjalne), w pełnej wysokości (100%)? (ostatecznie sformułowane w piśmie z 19 lipca 2026 r.)
3. Czy Wnioskodawca ma prawo (…) odliczyć podatek naliczony VAT z bieżących opłat eksploatacyjnych (czynsz administracyjny, prąd, ogrzewanie, gaz, woda, Internet) odnoszących się do tego lokalu w pełnej wysokości (100%)? (ostatecznie sformułowane w piśmie z 19 lipca 2026 r.)
Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług (doprecyzowane w piśmie z 19 lipca 2026 r.)
Zdaniem Wnioskodawcy, planowane wydatki na gładzie, malowanie ścian oraz wymianę zniszczonego linoleum na panele podłogowe stanowią klasyczny remont o charakterze odtworzeniowym w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 22 ust. 5c ustawy o PIT. Prace te zmierzają do odzyskania pierwotnej wartości użytkowej lokalu przy zastosowaniu współczesnych, powszechnie dostępnych materiałów budowlanych.
Wydatki te nie mają charakteru ulepszenia (modernizacji) trwale zwiększającego wartość początkową lokalu, w związku z czym nie podlegają ograniczeniom wynikającym z zakazu amortyzacji lokali mieszkalnych. Wnioskodawca ma prawo zaliczyć je bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów (KUP) w dacie poniesienia – w wysokości 100% dla dwóch wydzielonych pokoi biurowo-archiwalnych oraz w wysokości 55,53% (zgodnie z proporcją powierzchni wynikającą z umowy użyczenia) dla przestrzeni wspólnej (przedpokój, kuchnia, łazienka), z której korzysta w celach służbowych.
Jednocześnie, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do odliczenia 100% podatku naliczonego VAT od wydatków na remont pokoi firmowych oraz prawo do proporcjonalnego odliczenia 55,53% podatku VAT od remontu przestrzeni wspólnych. Towary te i usługi są bezpośrednio wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych w ramach firmy A (praca zdalna, przechowywanie dokumentacji). Sam fakt zawarcia darmowej umowy użyczenia nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia VAT od poczynionych nakładów remontowych.
Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje Mu prawo do zaliczenia wydatków na remont całego lokalu mieszkalnego bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w PIT oraz do odliczenia podatku naliczony VAT w pełnej wysokości (100%).
Ponieważ lokal w całości (100% powierzchni) będzie wykorzystywany wyłącznie na cele firmy (biuro logistyczne, archiwum, zaplecze socjalne BHP), a wydatki mają charakter bieżącego remontu odtworzeniowego (nie stanowią ulepszenia ani inwestycji podlegającej zakazowi amortyzacji mieszkań), spełniają one ogólną definicję kosztu podatkowego z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT oraz dają pełne prawo do odliczenia VAT na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT jako związane z czynnościami opodatkowanymi.
Zdaniem Wnioskodawcy, ma On prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w PIT oraz odliczyć podatek naliczony VAT od bieżących opłat eksploatacyjnych (rachunków) za ten lokal w pełnej wysokości (100%).
Skoro lokal został w całości (100%) wyłączony z funkcji prywatnych i jest dedykowany wyłącznie do obsługi procesów logistycznych i archiwizacji dokumentów firmy A, wszystkie koszty jego utrzymania stanowią uzasadnione ekonomicznie wydatki firmowe, rozliczane na podstawie umowy użyczenia dokumentem wewnętrznym, bez konieczności stosowania jakichkolwiek kluczy podziału.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie:
- prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki na remont całego lokalu mieszkalnego, w tym pokoi biurowych oraz przestrzeni służących jako zaplecze sanitarno-socjalne (pytanie oznaczone nr 1 ostatecznie sformułowane w piśmie z 19 lipca 2026 r.) jest prawidłowe;
- prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od bieżących opłat eksploatacyjnych, tj. czynsz administracyjny, prąd, ogrzewanie, gaz, woda, Internet (pytanie oznaczone nr 2 ostatecznie sformułowane w piśmie z 19 lipca 2026 r.) jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Jak wynika z powyższego, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie przysługuje zatem w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
W myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.
O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
Ponadto, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
I tak, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły do celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Z opisu sprawy wynika, że:
- prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą;
- głównym przedmiotem Pana działalności są usługi turystyczne (organizacja, logistyka, organizowanie kolonii, zimowisk i wyjazdów) oraz pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane;
- jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług od 11 kwietnia 2026 r.;
- 29 maja 2026 r. nabył Pan lokal mieszkalny i w tym samym dniu przekazał Pan go małżonce w drodze darowizny;
- zamierza Pan zawrzeć z małżonką umowę bezpłatnego użyczenia całego lokalu mieszkalnego (100% powierzchni);
- ww. umowa użyczenia będzie zawierała zapis, że jest Pan uprawniony do przeprowadzenia bieżącego remontu odtworzeniowego lokalu na własny koszt i koszty te w całości obciążają Pana działalność gospodarczą;
- ww. umowa będzie również przewidywać, że sfinansuje Pan remont części wspólnych (kuchnia, łazienka, przedpokój), ponieważ stanowią one integralną część infrastruktury biurowej jako zaplecze sanitarno-socjalne dla firmy;
- zakupy materiałów budowlanych oraz usług remontowych będą dokumentowane fakturami wystawianymi bezpośrednio na Pana firmę;
- będzie Pan wykorzystywał wszystkie pomieszczenia (oba pokoje, przedpokój, kuchnię oraz łazienkę) wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (pokoje jako biuro operacyjne i archiwum, przedpokój, kuchnia i łazienka jako niezbędne zaplecze sanitarno-socjalne dla właściciela oraz osób zatrudnianych na umowy zlecenie);
- w ramach prac nabędzie Pan następujące towary i usługi:
- dla pokoi biurowych: usługi ogólnobudowlane (szpachlowanie, malowanie, montaż podłóg), materiały budowlane (farby, gładź, panele podłogowe, listwy przypodłogowe, gniazdka elektryczne, skrzydła drzwiowe), oprawy oświetleniowe LED, meble biurowe (biurko, fotel, zamykane szafy aktowe, regały);
- dla przestrzeni kuchennej i łazienkowej (zaplecza socjalnego): usługi budowlano-wykończeniowe i instalacyjne, materiały budowlane (płytki ceramiczne, kleje, gładzie, farby), armatura sanitarna (umywalka, bateria, toaleta), wolnostojące meble kuchenne w zabudowie modułowej oraz urządzenia AGD o charakterze wyłącznie socjalnym (lodówka biurowa, zmywarka, kuchenka mikrofalowa, ekspres do kawy). Wszystkie te zakupy są ściśle powiązane z koniecznością spełnienia wymogów BHP i zapewnienia odpowiednich warunków sanitarno-socjalnych w miejscu pracy;
- przedmiot umowy (cały lokal) wykorzystywany będzie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT – tj. przygotowania logistycznego, administracyjnego i merytorycznego usług turystycznych oraz szkoleń realizowanych u klientów, które to usługi są w całości opodatkowane podatkiem VAT (według stawek właściwych lub w procedurze VAT-marża);
- ww. lokal nie będzie wykorzystywany do czynności zwolnionych ani niepodlegających opodatkowaniu VAT;
- przestrzeń wspólna (przedpokój, kuchnia, łazienka) wykorzystywana będzie wyłącznie jako zaplecze socjalno-bytowe przy wykonywaniu czynności operacyjno-biurowych związanych z działalnością opodatkowaną VAT (usługi turystyczne oraz szkolenia realizowane u klientów).
W pierwszej kolejności Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy ma Pan prawo odliczyć podatek naliczony VAT z faktur dokumentujących wydatki na remont całego lokalu mieszkalnego (w tym pokoi biurowych oraz przestrzeni służących jako zaplecze sanitarno-socjalne) w pełnej wysokości (pytanie oznaczone nr 1 ostatecznie sformułowane w piśmie z 19 lipca 2026 r.).
Jak wynika z powołanych wyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Tym samym, zasada ta wyłącza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.
Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.
W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na remont całego lokalu mieszkalnego będą spełnione, bowiem – jak Pan wskazał – jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik od towarów i usług, a nadto będzie Pan wykorzystywał wszystkie pomieszczenia (oba pokoje, przedpokój, kuchnię oraz łazienkę) wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT – tj. przygotowania logistycznego, administracyjnego i merytorycznego usług turystycznych oraz szkoleń realizowanych u klientów, które to usługi są w całości opodatkowane podatkiem VAT (według stawek właściwych lub w procedurze VAT-marża), a zakupy materiałów budowlanych oraz usług remontowych będą dokumentowane fakturami wystawianymi bezpośrednio na Pana firmę.
Na tle przedstawionych informacji oraz przepisów prawa należy zatem stwierdzić, będzie miał Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego od ww. wydatków, gdyż będą spełnione warunki określone w art. 86 ust. 1 ustawy.
Podsumowanie
Będzie miał Pan prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki na remont całego lokalu mieszkalnego, w tym pokoi biurowych oraz przestrzeni służących jako zaplecze sanitarno-socjalne. Prawo to będzie Panu przysługiwało pod warunkiem nie wystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 oraz pytania nr 2 – ostatecznie przedstawionego w piśmie z 19 lipca 2026 r. – należało uznać za prawidłowe.
Kolejna Pana wątpliwość dotyczy ustalenia, czy ma Pan prawo odliczyć podatek naliczony VAT z bieżących opłat eksploatacyjnych (czynsz administracyjny, prąd, ogrzewanie, gaz, woda, Internet) odnoszących się do tego lokalu w pełnej wysokości (pytanie oznaczone nr 2 ostatecznie sformułowane w piśmie z 19 lipca 2026 r.).
Analizując ww. kwestię, należy zaznaczyć, że aby podatnik nabył prawo do odliczenia VAT muszą zostać spełnione jeszcze dwie – oprócz wyżej przywołanych – przesłanki, tj. transakcja faktycznie zaistniała i podatnik posiada fakturę dokumentującą tę transakcję. Oznacza to, że odliczenia podatku naliczonego, w odniesieniu do nabytych towarów lub wyświadczonych usług, co do zasady można dokonać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie następujące przesłanki:
• powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
• doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
• podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.
Powołane powyżej przepisy stanowią odzwierciedlenie przepisów unijnych. Zgodnie bowiem z treścią art. 168 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
Jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia kwot od kwoty VAT, którą jest zobowiązany zapłacić VAT należnego lub zapłaconego w tym państwie członkowskim od towarów i usług, które zostały mu dostarczone lub które mają być mu dostarczone przez innego podatnika.
Trzeba również mieć na względzie przepisy regulujące korzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. art. 178 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, z którego wynika, że:
W celu skorzystania z prawa do odliczenia, podatnik musi spełnić następujące warunki: w celu dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 168 lit. a), w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług, musi posiadać faktury sporządzone zgodnie z tytułem XI rozdział 3 sekcje 3-6.
Zatem, na gruncie podatku od towarów i usług istotne jest posiadanie faktur dokumentujących nabycie towarów i usług. Faktury te są bowiem dokumentami źródłowymi potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze, na podstawie których podatnik podatku VAT odlicza podatek naliczony.
Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na podstawie art. 2 pkt 31 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
W świetle art. 2 pkt 32 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze elektronicznej – rozumie się przez to fakturę w postaci elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.
Na podstawie art. 2 pkt 32a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej – rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2 , dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
W świetle przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku VAT, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.
Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (potwierdzeniem nabycia określonych towarów i usług lub też otrzymania zaliczki). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.
Zgodnie z brzmieniem art. 106e ust. 1 ustawy:
Faktura powinna zawierać:
1) datę wystawienia;
2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;
3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;
6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 , o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;
7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;
11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
15) kwotę należności ogółem (…).
Jednocześnie trzeba mieć na względzie, że obowiązujące przepisy prawa nie dopuszczają możliwości zastąpienia faktury innym dokumentem. Krajowe przepisy ustawy o VAT nie wskazują bowiem na inny dokument, który mógłby pełnić rolę faktury.
Faktura jest dokumentem, którego wystawienie wywołuje określone skutki w sferze materialnoprawnych uprawnień i obowiązków podatnika podatku VAT. Dlatego też podatnicy podatku VAT są obowiązani dokumentować sprzedaż towarów lub usług na rzecz innych podatników poprzez wystawienie faktury. Podatnik nie może wybrać sposobu, w jaki na potrzeby podatku VAT, będzie dokumentował sprzedaż w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy. Wystawienie faktury dokumentującej czynność opodatkowaną VAT jest jednym z podstawowych obowiązków podatnika VAT. Natomiast poprzez wystawienie faktury należy rozumieć sporządzenie odpowiedniego, zgodnego z ww. przepisami, dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.
Trzeba również mieć na uwadze, że faktura dokumentująca dokonanie dostawy towarów/ świadczenia usług pełni funkcję kontrolną (umożliwia bowiem administracji podatkowej realizację czynności kontrolnych i weryfikację poprawności zadeklarowanej przez podatnika sprzedaży), ale z perspektywy podatnika najistotniejszą funkcją faktury jest zapewnienie neutralności opodatkowania poprzez umożliwienie odliczenia podatku naliczonego na poprzednim etapie obrotu od podatku należnego. Faktura jest niejako „nośnikiem” podatku naliczonego, w związku z czym zasadniczo realizacja prawa do odliczenia podatku naliczonego nie może obyć się bez faktury. Wynika to wprost z treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy.
W konsekwencji, podatnik może dokonać odliczenia podatku naliczonego w oparciu o posiadane faktury. Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związane jest z otrzymaniem przez podatnika faktury, w której określana jest kwota podatku naliczonego. Podatnik jest zobowiązany posiadać fakturę jako warunek niezbędny do realizacji przysługującego prawa do odliczenia podatku naliczonego. O ile bowiem prawo to powstaje w związku z dokonaniem określonych czynności wywołujących skutek w zakresie podatku od towarów i usług, to realizacja tego prawa następuje tylko w wyniku dysponowania przez podatnika fakturą potwierdzającą zakup towarów lub usług.
Na uwarunkowanie prawa do odliczenia podatku naliczonego od posiadania faktury wskazuje w orzeczeniach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 14 lipca 1988 r. w sprawach połączonych 123/87 i 330/87 TSUE stwierdził, że aby być uprawnionym do odliczenia podatku od wartości dodanej podatnik musi posiadać fakturę sporządzoną zgodnie z art. 22(3) VI Dyrektywy. Zgodnie z tym przepisem faktura musi wyraźnie określać kwotę bez VAT oraz odpowiadający jej podatek VAT w podziale na poszczególne stawki, a także wszelkie zwolnienia, zaś Państwa Członkowskie ustalą kryteria ustalenia, czy dany dokument stanowi fakturę. Podobnie w wyroku z 13 grudnia 1989 r. w sprawie C-342/87 Trybunał uznał, że w celu skorzystania z prawa do odliczeń podatnik musi posiadać fakturę. Wskazanie kwoty podatku od towarów i usług jest elementem faktury, od którego zależy skorzystanie z prawa do odliczenia.
Natomiast w wyroku C-152/02 Trybunał wskazał, że z art. 18 ust. 1 lit. a) czytanego w związku z art. 22 ust. 3 VI Dyrektywy jasno wynika, że skorzystanie z prawa do odliczenia, o którym mowa w art. 17 ust. 2 lit. a) uzależnione jest zwykle od posiadania oryginału faktury lub dokumentu, który na podstawie kryteriów ustalonych przez dane Państwo Członkowskie, może pełnić rolę faktury. Co się tyczy zasady proporcjonalności, nie jest ona naruszona poprzez wymaganie od podatnika, aby skorzystał z prawa do odliczenia podatku naliczonego w stosunku do okresu rozliczeniowego, w którym warunek posiadania faktury lub dokumentu uważanego za fakturę oraz warunek wymagalności podatku podlegającego odliczeniu są spełnione. Po pierwsze, wymóg ten jest zgodny z jednym z celów VI Dyrektywy, tj. zapewnienia, aby VAT był nakładany i inkasowany pod nadzorem organów podatkowych, a po drugie zapłata za dostawę towarów lub wyświadczenie usługi, a tym samym zapłata podatku naliczonego nie jest zwykle dokonywana w chwili otrzymania faktury.
Mając na uwadze zacytowany stan prawny należy wyjaśnić, że zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy zobowiązani są do wystawiania faktur dokumentujących dokonane transakcje.
Podstawowym dokumentem wystawianym, zgodnie z art. 106b ustawy, przez podatników podatku od towarów i usług są faktury. Są one dokumentami, którymi czynni podatnicy tego podatku dokumentują swoją sprzedaż.
W przedmiotowej sprawie wskazał Pan, że:
- faktury z tytułu „bieżących opłat eksploatacyjnych” wystawiane są na właściciela lokalu, tj. Pana małżonkę;
- Pana małżonka nie będzie refakturowała tych opłat na Pana.
Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz zacytowany stan prawny należy wyjaśnić, że zgodnie z przepisami ustawy podatnicy zobowiązani są do wystawiania faktur dokumentujących dokonane transakcje. Przepisy ustawy o VAT ani dyrektywy 2006/112/WE, nie zawierają szczególnych postanowień pozwalających na brak faktury dokumentujących nabycie towarów/usług.
Zgodnie z art. 167 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
Prawo do odliczenia powstaje w momencie, gdy podatek, który podlega odliczeniu, staje się wymagalny.
Z analizy zarówno przywołanych regulacji prawnych, jak i całokształtu przepisów ustawy wynika, że podatek od towarów i usług ze względu na jego konstrukcję, tzn. opodatkowanie wartości dodanej na poszczególnych etapach obrotu gospodarczego, jest podatkiem sformalizowanym i prawo do odliczenia podatku naliczonego jest ograniczone. Podstawę do odliczenia podatku naliczonego mogą stanowić bowiem wyłącznie dokumenty wymienione w ustawie, przy czym dokumenty te muszą spełniać wymogi określone w ustawie i rozporządzeniu wykonawczym do niej.
Podstawowym dokumentem wystawianym, zgodnie z art. 106b ustawy, przez podatników podatku od towarów i usług są faktury. Są one dokumentami, którymi czynni podatnicy tego podatku dokumentują swoją sprzedaż, przez którą stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie jest jednak związane tylko z otrzymaniem faktury, choćby od strony formalnej poprawnej, bowiem przysługuje ono w związku z nabyciem towarów i usług. Uprawnienie to może dotyczyć wyłącznie tych czynności, które faktycznie zostały dokonane. Przysługuje ono wyłącznie wówczas, gdy doszło do rzeczywistego nabycia towaru/wyświadczenia usługi oraz gdy podatek naliczony związany jest z faktycznie dokonanymi czynnościami opodatkowanymi.
W analizowanej sprawie nie zostanie spełniony jeden z wymogów umożliwiający odliczenie podatku naliczonego. Nie będzie Pan bowiem w posiadaniu faktur, które dokumentują poniesione wydatki na „bieżące opłaty eksploatacyjne”. Mimo Pana wskazań, że podstawą do ujęcia ww. wydatków w kosztach firmy będzie umowa bezpłatnego użyczenia zobowiązująca Pana do ponoszenia 100% kosztów eksploatacji lokalu, rozliczana dokumentem wewnętrznym na podstawie fizycznych rachunków i dowodów zapłaty, to faktury dokumentujące „bieżące opłaty eksploatacyjne” będą wystawiane wyłącznie na Pana małżonkę, a nie na Pana działalność gospodarczą. Zatem, fakt uregulowania tej kwestii w umowie z małżonką nie uprawnia Pana do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu. Przepisy ustawy o VAT nie zawierają bowiem szczególnych postanowień pozwalających na zastępowanie „Faktur” w rozumieniu art. 2 pkt 31, 32 i 32a ustawy innymi dokumentami.
Uregulowanie kwestii ponoszenia przez Pana 100% kosztów eksploatacji lokalu w postaci umowy zawartej między Panem a Pana małżonką nie będzie stanowić faktury w rozumieniu art. 2 pkt 31, 32 i 32a ustawy ani nie będzie fakturą uproszczoną w rozumieniu przepisów rozporządzenia w sprawie wystawiania faktur.
Natomiast jak już wcześniej wskazałem jednym z warunków formalnych uprawniających do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest dysponowanie przez podatnika fakturą. Aby dany dokument stanowił fakturę, musi on zawierać dane wymagane ustawą i przepisami wykonawczymi, w szczególności odpowiadać treści art. 106e ustawy. Spełnienie tych przesłanek decyduje o tym, czy dany dokument może zostać uznany za fakturę.
Podsumowanie
Nie będzie miał Pan prawa odliczyć podatku naliczonego od bieżących opłat eksploatacyjnych (czynsz administracyjny, prąd, ogrzewanie, gaz, woda, Internet) odnoszących się do tego lokalu, ponieważ nie otrzyma Pan faktur, które dokumentowałyby wykonanie określonych czynności przez usługodawców na Pana rzecz. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa „Faktura” stanowi dla nabywcy usługi/towaru podstawę do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, gdyż podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z tej faktury.
Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 – ostatecznie przedstawionego w piśmie z 19 lipca 2026 r. – należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Podkreślam, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. Należy zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie przedstawionego zdarzenia przyszłego. Wydając przedmiotową interpretację oparłem się na informacji, że: „Umowa bezpłatnego użyczenia będzie obejmowała cały lokal mieszkalny (100% powierzchni). Wnioskodawca będzie wykorzystywał wszystkie pomieszczenia (oba pokoje, przedpokój, kuchnię oraz łazienkę) wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (pokoje jako biuro operacyjne i archiwum, przedpokój, kuchnia i łazienka jako niezbędne zaplecze sanitarno-socjalne dla właściciela oraz osób zatrudnianych na umowy zlecenie)”; „Poniesienie kosztów remontu przez Wnioskodawcę jest ekonomicznie uzasadnione tym, że małżonka udostępnia mu cały lokal bezpłatnie. Inwestując w remont, firma zyskuje stabilne, wieloletnie biuro logistyczne i archiwum, unikając comiesięcznych, komercyjnych kosztów najmu biura, co zapobiega bezproduktywnemu odpływowi kapitału z przedsiębiorstwa i ma jasne oraz racjonalne uzasadnienie gospodarcze”; „Wszystkie te elementy będą wykorzystywane wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej. Składniki te nie będą służyły celom prywatnym”; „Wnioskodawca oraz Jego rodzina nie mają zamiaru zamieszkać w lokalu wskazanym we wniosku ani przenosić tam swojego centrum życiowego po zakończeniu prac. Lokal w całości (100%) ma pełnić funkcję stacjonarnej bazy operacyjnej, biura i archiwum firmy A”; „Przestrzeń wspólna (przedpokój, kuchnia, łazienka) będzie wykorzystywana na potrzeby firmy jako integralne zaplecze sanitarno-socjalne (zgodnie z wymogami BHP) do zaspokajania potrzeb socjalno-bytowych Wnioskodawcy oraz zatrudnianych zleceniobiorców podczas wykonywania obowiązków służbowych (np. przygotowanie posiłku, przerw, korzystanie z toalety)” oraz „Faktury z tytułu „bieżących opłat eksploatacyjnych” wystawiane są na właściciela lokalu (małżonkę Wnioskodawcy)”. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Ta interpretacja stanowi ocenę Pana stanowiska wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów