0112-KDIL1-1.4012.423.2026.3.AR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 14 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący braku zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla usług szkoleniowych (…) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26, 27, 28 i 29 ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień. Uzupełniła go Pani pismami z: 14 maja 2026 r. (wpływ 14 maja 2026 r.), 26 maja 2026 r. (wpływ 26 maja 2026 r.) oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 czerwca 2026 r. (wpływ 15 czerwca 2026 r.) oraz pismem otrzymanym za pośrednictwem Ministerstwa Finansów z 8 lipca 2026 r. (wpływ 8 lipca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług szkoleniowych i rozwojowych dla przedsiębiorców, kadry menadżerskiej oraz pracowników.

Usługi obejmują w szczególności:

·         Szkolenia (…)

Szkolenia realizowane są zarówno komercyjnie, jak i z wykorzystaniem dofinansowania ze środków Unii Europejskiej, w tym za pośrednictwem Bazy Usług Rozwojowych (BUR).

Poziom finansowania publicznego niektórych usług przekracza 70% wartości usługi.

Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy Prawo Oświatowe. Usługi nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach regulujących system oświaty lub szkolnictwa zawodowego. Świadczone usługi mają charakter rozwojowy, kompetencyjny oraz biznesowy. Ich celem jest rozwój umiejętności interpersonalnych, biznesowych, komunikacyjnych oraz organizacyjnych uczestników.

Szkolenia:

·         nie prowadzą do uzyskania formalnych kwalifikacji zawodowych,

·         nie kończą się uzyskaniem uprawnień państwowych,

·         nie dotyczą zawodów regulowanych,

·         nie stanowią elementu ustawowego systemu kształcenia zawodowego.

Wnioskodawca zamierza dokumentować świadczone usługi fakturami VAT z zastosowaniem podstawowej stawki podatku VAT 23%.

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu sprawy (przedstawione w piśmie z 15 czerwca 2026 r. oraz w piśmie z 8 lipca 2026 r.)

Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w formie firmy doradczo-szkoleniowej istniejącej na rynku od 30 lat.

Proces zgłaszania się kursantów na szkolenia odbywa się dwojako: drogą w pełni komercyjną (kontrakty bezpośrednie B2B) oraz za pośrednictwem Bazy Usług Rozwojowych (BUR), gdzie przedsiębiorcy korzystają z systemów popytowych (bony rozwojowe, promesy i dofinansowania regionalne).

Przedmiotem zapytania są wszystkie usługi wskazane we wniosku pierwotnym, które należy podzielić na trzy odrębne kategorie funkcjonalne:

·         Kategoria I (…)

·         Kategoria II (…)

·         Kategoria III (…).

Poniższa tabela zawiera szczegółowe i jednoznaczne odpowiedzi na pytania sformułowane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

 

Zagadnienie z wezwania	Stanowisko i odpowiedź Wnioskodawcy
Status oświatowy i akademicki	Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu Prawa oświatowego i nie posiada wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Nie posiada również statusu uczelni, Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego.
Art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT	Usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie stanowią usług w zakresie kształcenia i wychowania w rozumieniu tego przepisu, gdyż są realizowane poza systemem oświaty i szkolnictwa wyższego.
Kwalifikacja merytoryczna szkoleń	Oferowane usługi nie spełniają kryteriów kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Mają charakter uniwersalny, rozwijają ogólne kompetencje osobiste, społeczne i biznesowe.
Związek z branżą lub zawodem	Szkolenia nie pozostają w bezpośrednim związku z żadną konkretną branżą ani zawodem. Umiejętności takie jak asertywność, czy komunikacja są przydatne w każdym aspekcie życia zawodowego i prywatnego.
Wymóg formalnych uprawnień	Żadne ze szkoleń nie kończy się uzyskaniem uprawnień państwowych, licencji ani nie dotyczy zawodów regulowanych prawnie. Uczestnictwo nie jest wymagane przepisami do wykonywania jakiegokolwiek zawodu.
Szkolenia na podstawie odrębnych przepisów	Szkolenia nie są prowadzone w formach ani na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach prawnych (tak jak np. szkolenia BHP, czy kursy na uprawnienia budowlane).
Akredytacja Kuratora Oświaty	Wnioskodawca nie posiada akredytacji Kuratora Oświaty. Posiadany certyfikat (...) to branżowy znak jakości, a nie akredytacja w rozumieniu Prawa oświatowego.
Źródło finansowania usług	Usługi są finansowane komercyjnie lub współfinansowane ze środków publicznych (BUR). Poziom dofinansowania niektórych usług przekracza 70%, a Wnioskodawca posiada pełną dokumentację wsparcia.
Status podmiotu prawa publicznego	Wnioskodawca nie jest podmiotem prawa publicznego, nie działa pod kontrolą państwa ani nie realizuje państwowej polityki edukacyjnej. Posiada pełną swobodę rynkową.
Związek z usługami zwolnionymi	Wnioskodawca realizuje usługi jako wykonawca główny, nie świadczy usług podwykonawstwa o charakterze pomocniczym do innej usługi zwolnionej z VAT.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca realizuje szkolenia osobiście oraz przy wsparciu kadry trenerów zewnętrznych, z którymi współpracuje na zasadach kontraktów B2B.

Wszelkie usługi są certyfikowane znakiem jakości (...).

Świadczenie usług na rzecz przedsiębiorców: Wszystkie opisane we wniosku szkolenia oraz usługi doradcze świadczy Pani wyłącznie na rzecz przedsiębiorców (podmiotów gospodarczych) oraz kadry menedżerskiej i pracowników tych przedsiębiorstw. Usługi te realizowane są na podstawie umów cywilnoprawnych (B2B).

Prywatne nauczanie: Świadczone przeze Panią usługi nie stanowią prywatnego nauczania w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.

a) Szkolenia nie realizują podstawy programowej kształcenia przedszkolnego, podstawowego ani ponadpodstawowego.

b) Usługi te nie są równoważne z kształceniem powszechnym, lecz ukierunkowane są na rozwój specyficznych kompetencji biznesowych.

c) Pani działalność nie polega na osobistym nauczaniu jako „nauczyciel” w rozumieniu przepisów oświatowych.

Nauczanie języków obcych: Usługi objęte wnioskiem nie obejmują nauczania języków obcych.

Pytanie: „2. Ponadto, we własnym stanowisko przedstawionym w piśmie z 12 czerwca 2026 r. stanowiącym odpowiedź na ww. pytanie wskazała Pani m.in.: Art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT: Zwolnienie dla prywatnego nauczania przez nauczycieli nie ma zastosowania, ponieważ szkolenia są kierowane do podmiotów gospodarczych (B2B), a proces dydaktyczny opiera się w znacznej mierze na zaangażowaniu trenerów zewnętrznych na kontraktach B2B, a nie na osobistym nauczaniu przez osobę fizyczną posiadającą status nauczyciela. Proszę zatem o informacje: a) czy przedmiotowe usługi (szkolenia) będzie Pani świadczyć bezpośrednio (osobiście), czy usługi te będzie Pani nabywała od „trenerów zewnętrznych na kontraktach B2B”? b) czy wszystkie przedmiotowe usługi (szkolenia) będą świadczyć „trenerzy zewnętrzni na kontraktach B2B”? Jeżeli nie wszystkie, to które usługi będą świadczone przez Panią a które przez „trenerów zewnętrznych na kontraktach B2B”? Jeżeli przedmiotowe usługi będzie Pani nabywać od „trenerów zewnętrznych na kontraktach B2B”, proszę wskazać: i. czy nabywane ww. usługi będą po stronie „trenerów zewnętrznych na kontraktach B2B” zwolnione od podatku od towarów i usług? Jeśli tak, to na podstawie którego przepisu usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku. ii. czy będzie Pani odsprzedawała swoim klientom w stanie nieprzetworzonym te same usługi, które będzie Pani nabywała od „trenerów zewnętrznych na kontraktach B2B”? iii. czy „trenerzy zewnętrzni na kontraktach B2B” współpracujący z Panią prowadzą własną działalność gospodarczą? iv. czy „trenerzy zewnętrzni na kontraktach B2B” z którymi Pani będzie współpracowała i od których będzie Pani nabywała usługi objęte pytaniem, będą wystawiać na Pani rzecz faktury? v. czy organizatorem wszystkich przedmiotowych szkoleń jest Pani a „trenerzy zewnętrzni na kontraktach B2B” będą podmiotami świadczącym ww. usługi na Pani rzecz? vi. kto będzie ponosić odpowiedzialność za świadczone przez „trenerów zewnętrznych na kontraktach B2B” usługi (szkolenia) na Pani rzecz? Pani czy „trenerzy zewnętrzni na kontraktach B2B”?”.

Odp.: Model świadczenia usług (osobiście vs podwykonawcy):

W ramach prowadzonej działalności stosuje Pani model mieszany:

a)  Część usług świadczy Pani osobiście, bazując na własnym doświadczeniu i kwalifikacjach.

b)  Część usług nabywam od zewnętrznych trenerów współpracujących z Panią na podstawie umów B2B.

c)  Trenerzy zewnętrzni są podwykonawcami, którzy świadczą usługi na Pani rzecz. Organizatorem całego procesu szkoleniowego (odpowiedzialnym przed klientem końcowym za jakość, program oraz realizację usługi) jest Pani.

d)  W relacji z klientem końcowym to Pani ponosi pełną odpowiedzialność za należyte wykonanie usługi szkoleniowej.

e)  Trenerzy zewnętrzni prowadzą własną działalność gospodarczą i wystawiają na Pani rzecz faktury za wykonane usługi podwykonawcze z VAT-em.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 12 czerwca 2026 r.)

Czy opisane w zdarzeniu przyszłym usługi szkoleniowe (…) świadczone przez Wnioskodawcę – w tym również te realizowane za pośrednictwem Bazy Usług Rozwojowych (BUR), których poziom dofinansowania ze środków publicznych lub środków Unii Europejskiej przekracza 70% wartości usługi – korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26, 27, 28 lub 29 ustawy o VAT bądź § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień?

Pani stanowisko w sprawie (przedstawione w piśmie z 12 czerwca 2026 r.)

W Pani ocenie, żadna ze świadczonych przez Panią usług szkoleniowych (…) nie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie przepisów ustawy o VAT ani przepisów wykonawczych. Usługi te stanowią czynności w pełni opodatkowane podstawową stawką podatku VAT.

Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, świadczenie usług na terytorium kraju podlega opodatkowaniu stawką podstawową, która wynosi 23%. Wszelkie zwolnienia przedmiotowe stanowią wyjątek od tej reguły, co oznacza, że ich stosowanie musi opierać się na ścisłej i literalnej interpretacji przepisów prawa, bez możliwości stosowania wykładni rozszerzającej.

Wnioskodawca nie spełnia przesłanek do zastosowania zwolnień podmiotowych ani przedmiotowo-podmiotowych:

·    Art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT: Zwolnienie to dotyczy wyłącznie jednostek objętych systemem oświaty oraz uczelni wyższych. Wnioskodawca prowadzi działalność w formie komercyjnej JDG, bez wpisu do ewidencji oświatowej, co wyklucza go z tej grupy podmiotów.

·    Art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT: Zwolnienie dla prywatnego nauczania przez nauczycieli nie ma zastosowania, ponieważ szkolenia są kierowane do podmiotów gospodarczych (B2B), a proces dydaktyczny opiera się w znacznej mierze na zaangażowaniu trenerów zewnętrznych na kontraktach B2B, a nie na osobistym nauczaniu przez osobę fizyczną posiadającą status nauczyciela.

·    Art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy o VAT: Wnioskodawca nie świadczy usług nauczania języków obcych.

Kluczowa analiza dotyczy możliwości zastosowania zwolnień dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów. Zastosowanie tych przepisów opiera się na bezwzględnym wymogu dwustopniowej weryfikacji transakcji.

Na pierwszym etapie należy ocenić, czy usługa merytorycznie stanowi kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe w rozumieniu art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. Przepis ten wymaga, aby nauczanie pozostawało w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem oraz służyło uaktualnieniu wiedzy do celów zawodowych. Dopiero po pozytywnej kwalifikacji merytorycznej bada się warunki formalno- finansowe (np. dofinansowanie ze środków publicznych).

Przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego usługi Wnioskodawcy nie spełniają merytorycznych kryteriów kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego:

·        Uniwersalny i interpersonalny charakter szkoleń (Kategoria I).

Szkolenia (…) kształtują ogólne predyspozycje osobowościowe i kompetencje psychospołeczne. Umiejętności te nie są przypisane do żadnego konkretnego zawodu ani branży, lecz mają charakter uniwersalny.

Mogą być z powodzeniem wykorzystywane przez uczestników zarówno w sferze zawodowej, jak i w życiu osobistym.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem organów podatkowych, szkolenia rozwijające ogólne cechy interpersonalne, które nie przekazują specjalistycznej wiedzy wymaganej do wykonywania konkretnego zawodu, nie stanowią usług kształcenia zawodowego i podlegają pełnemu opodatkowaniu stawką 23%. Co więcej, usługi te nie są regulowane żadnymi odrębnymi przepisami prawa, które narzucałyby ich program czy czas trwania (co wyklucza stosowanie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT).

·         Specyfika znaku jakości (...) a akredytacja oświatowa (art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b).

Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo oświatowe.

Posiadany certyfikat jakości (...) jest branżową normą standardów szkoleniowych, wdrażaną przez Wojewódzkie Urzędy Pracy i akceptowaną przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (PARP) dla celów rejestracji podmiotu w BUR.

W systemie prawa podatkowego istnieje wyraźne rozróżnienie pomiędzy certyfikacją jakości w biznesie a akredytacją oświatową nadawaną przez Kuratora Oświaty. Ponieważ standard (...) nie stanowi akredytacji w rozumieniu Prawa oświatowego, usługi szkoleniowe Wnioskodawcy nie mogą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy o VAT, niezależnie od faktu posiadania tego certyfikatu.

·         Brak kwalifikacji oświatowej (…) (Kategoria II i III).

Usługi (…) opierają się na niedyrektywnej pracy z klientem, stymulowaniu jego potencjału i nie zawierają elementów sformalizowanego transferu wiedzy zawodowej czy nauki rzemiosła. Z kolei (…) to klasyczne usługi doradztwa biznesowego.

Zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, usługi doradcze są bezwzględnie wyłączone z jakichkolwiek zwolnień podatkowych, a ich świadczenie generuje obowiązek rejestracji jako czynny podatnik VAT i opodatkowania sprzedaży od pierwszej wykonanej czynności. Stosowanie zwolnienia z VAT dla doradztwa strategicznego, nawet pod nazwą „szkolenia strategicznego”, stanowiłoby rażące naruszenie prawa i niosło ryzyko reklasyfikacji transakcji przez organy kontrolne.

·         Bezprzedmiotowość poziomu dofinansowania ze środków publicznych (BUR).

Wnioskodawca wskazuje, że samo współfinansowanie usług ze środków unijnych lub publicznych w ramach BUR (nawet na poziomie przekraczającym 70% wartości usługi) nie determinuje automatycznie zwolnienia z VAT.

Zwolnienie przewidziane w § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów wymaga kumulatywnego spełnienia przesłanki merytorycznej (usługa musi stanowić kształcenie zawodowe) oraz przesłanki finansowej (dofinansowanie minimum 70%). Skoro usługi szkoleniowe Wnioskodawcy (…) ze względu na swój uniwersalny i miękki charakter nie stanowią usług kształcenia zawodowego, to fakt ich finansowania środkami publicznymi w stopniu wyższym niż 70% pozostaje prawnie obojętny dla celów podatkowych.

Usługi te nie mogą podlegać zwolnieniu i muszą być dokumentowane fakturami z wykazaną stawką 23% VAT.

Również struktura operacyjna oparta na podwykonawstwie trenerów zewnętrznych potwierdza to stanowisko. Choć w orzecznictwie dopuszcza się przechodniość (transitywność) zwolnienia z VAT na podwykonawców usług kształcenia zawodowego finansowanych ze środków publicznych, to ma to miejsce wyłącznie wtedy, gdy usługa główna ma charakter kształcenia zawodowego i korzysta ze zwolnienia. W przypadku usług Wnioskodawcy, z uwagi na brak takiego charakteru, transakcje podwykonawców (fakturowane stawką 23% VAT) podlegają pełnemu opodatkowaniu, a Wnioskodawca fakturować będzie swoich klientów również ze stawką 23% VAT.

W związku z powyższym, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że świadczone przez niego usługi nie korzystają ze zwolnień przedmiotowych z podatku VAT, co w konsekwencji uprawnia go do wystawiania faktur dokumentujących te usługi z zastosowaniem podstawowej stawki podatku VAT w wysokości 23%.

·         Analiza skutków podatkowych i biznesowych – optymalizacja w ramach JDG na KPIR.

Przyjęta przez Wnioskodawcę strategia podatkowa polegająca na dążeniu do opodatkowania wszystkich realizowanych usług stawką podstawową 23% (poprzez wykazanie braku przesłanek do zwolnień) niesie za sobą doniosłe i korzystne konsekwencje finansowe oraz operacyjne w realiach prowadzenia Jednoosobowej Działalności Gospodarczej (JDG) rozliczanej na podstawie Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów (KPIR).

·         Pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów i podwykonawców.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W branży szkoleniowej kluczowym kosztem operacyjnym jest zaangażowanie trenerów zewnętrznych. Trenerzy ci, świadcząc usługi na zasadach B2B, wystawiają na rzecz Wnioskodawcy faktury z wykazanym podatkiem VAT według stawki 23%.

W poniższej tabeli przedstawiono bezpośrednie porównanie skutków finansowych zakupu usług trenerskich w zależności od statusu podatkowego sprzedaży Wnioskodawcy.

(…)

Wdrożenie opodatkowania stawką 23% pozwala Wnioskodawcy na całkowite odzyskanie podatku naliczonego z faktur kosztowych wystawianych przez trenerów zewnętrznych oraz dostawców innych towarów i usług (najem sal, catering, hotele, paliwo, leasing operacyjny samochodu, zakup sprzętu IT). Przy strukturze sprzedaży zwolnionej, nieodliczony podatek VAT drastycznie podnosiłby koszty prowadzenia działalności, obniżając marżę operacyjną w KPIR.

·         Eliminacja konieczności kalkulacji współczynnika proporcji (pro-rata).

W przypadku, gdyby Wnioskodawca świadczył część usług jako zwolnione z VAT (np. dofinansowane z BUR szkolenia, które organ podatkowy uznałby za kształcenie zawodowe) oraz część jako opodatkowane 23% (…), powstałaby tzw. sprzedaż mieszana.

Zgodnie z art. 90 ustawy o VAT, podatnik prowadzący sprzedaż mieszaną ma obowiązek przyporządkowania zakupów bezpośrednio do danego typu sprzedaży. W odniesieniu do zakupów wspólnych (koszty biura, księgowości, reklamy), których nie da się jednoznacznie przypisać, podatnik musi stosować proporcję wstępną, a po zakończeniu roku podatkowego dokonać rocznej korekty podatku VAT.

Dla podmiotu prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą na KPIR obowiązek ten oznacza ogromny wzrost kosztów obsługi księgowej, skomplikowaną ewidencję oraz stałe ryzyko zakwestionowania proporcji przez urząd skarbowy podczas kontroli. Uznanie całości sprzedaży za opodatkowaną stawką 23% całkowicie eliminuje te procedury, gwarantując prostotę i bezpieczeństwo rozliczeń.

·         Bezpieczeństwo kontrahentów rynkowych i eliminacja ryzyka z art. 88 ustawy o VAT.

Większość klientów Wnioskodawcy to podmioty gospodarcze będące czynnymi podatnikami VAT.

Z punktu widzenia tych przedsiębiorstw, faktura ze stawką 23% VAT jest neutralna, ponieważ odliczają oni podatek naliczony w swoich deklaracjach.

Zastosowanie przez Wnioskodawcę zwolnienia z VAT niosłoby dla jego klientów poważne ryzyka.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, faktury dokumentujące transakcje zwolnione z podatku, na których bezpodstawnie wykazano podatek VAT, nie stanowią podstawy do odliczenia podatku naliczonego.

Gdyby Wnioskodawca wystawił fakturę z 23% VAT na usługę, która zdaniem urzędu skarbowego powinna korzystać ze zwolnienia przedmiotowego, jego klienci zostaliby pozbawieni prawa do odliczenia podatku, co naraziłoby ich na zaległości podatkowe i odsetki za zwłokę. Uzyskanie interpretacji indywidualnej potwierdzającej brak możliwości stosowania zwolnienia stanowi dla klientów Wnioskodawcy gwarancję bezpieczeństwa i chroni relacje biznesowe przed ryzykiem podatkowym.

·         Konsekwencje w podatku dochodowym (PIT) w ramach KPIR.

Dla podatnika rozliczającego się na zasadach ogólnych lub podatkiem liniowym w ramach KPIR, opodatkowanie sprzedaży podatkiem VAT jest neutralne dla przychodów podatkowych. Przychód w KPIR stanowi bowiem kwota netto ze sprzedaży.

Jednak w obszarze kosztów uzyskania przychodów, odliczenie podatku VAT na gruncie ustawy o VAT sprawia, że w koszty KPIR wpisywana jest wyłącznie kwota netto wydatków. Zmniejsza to sumę kosztów podatkowych w KPIR, ale jest to rozwiązanie znacznie korzystniejsze finansowo niż wpisywanie kwot brutto przy braku prawa do odliczenia VAT, ponieważ odzyskanie 23% podatku VAT bezpośrednio w gotówce generuje większą korzyść finansową niż zmniejszenie podstawy opodatkowania w PIT o tę samą kwotę (gdzie realna korzyść wynosi odpowiednio tylko 12%, 19% lub 32% stawki podatku dochodowego).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przy czym w myśl art. 8 ust. 2a ustawy:

Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Zatem konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi. Celem obciążenia kosztami podmiotu, który faktycznie korzystał z usługi jest odsprzedaż tej usługi przez podmiot uczestniczący pośrednio w świadczeniu, pomimo, że pośrednik danej usługi nie wykonał. Przenoszenie kosztów jest więc świadczeniem pomiędzy podmiotem pośredniczącym pomiędzy właściwym usługodawcą, a rzeczywistym nabywcą tej usługi.

Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Z treści art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu.

Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, „świadczenie” zaś to obowiązek wykonywania, przekazania czegoś.

Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

W tym miejscu wskazać należy, że w zarówno treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Z cytowanego art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:

Natomiast stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy:

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 17 ustawy:

W myśl art. 43 ust. 17a ustawy:

Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.

Z powołanych przepisów art. 43 ust. 17 i art. 43 ust. 17a ustawy wynika zatem, że zwolnienia określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 i art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a-c ustawy mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe, jeżeli: są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, a ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Ponadto, jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej „rozporządzeniem”:

Stosownie do treści § 3 ust. 8 rozporządzenia:

W świetle § 3 ust. 9 rozporządzenia:

Powołane wyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy i § 3 rozporządzenia przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych. Co więcej, przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

W tym kontekście wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Należy zaznaczyć, że od 1 lipca 2011 r. obowiązuje rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1 ze zm.). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, iż:

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.

Podkreślić należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia, należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

W tym miejscu wskazać ponownie należy, że zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.

Wskazała Pani, że:

·    część przedmiotowych usług świadczy Pani osobiście, bazując na własnym doświadczeniu i kwalifikacjach a część nabywa Pani od zewnętrznych trenerów współpracujących z Panią na podstawie umów B2B.

·    trenerzy zewnętrzni są podwykonawcami, którzy świadczą usługi na Pani rzecz. Organizatorem całego procesu szkoleniowego (odpowiedzialnym przed klientem końcowym za jakość, program oraz realizację usługi) jest Pani.

·    Pani ponosi pełną odpowiedzialność za należyte wykonanie usługi szkoleniowej.

·    trenerzy zewnętrzni prowadzą własną działalność gospodarczą i wystawiają na Pani rzecz faktury za wykonane usługi podwykonawcze z VAT-em.

W sytuacji, o której mowa w opisie sprawy, tj. w zakresie w jakim przedmiotowe usługi szkoleniowe świadczą na Pani rzecz trenerzy zewnętrzni zastosowanie znajduje art. 8 ust. 2a ustawy, co oznacza, że Pani (jako podmiot pośredniczący) jest obowiązana dokonywać w tym zakresie tzw. „refakturowania” usług nabywanych na rzecz uczestników szkoleń. Fakt, że Pani faktycznie nie jest konsumentem usług szkoleniowych nie oznacza, że w świetle obowiązujących przepisów ustawy, nie występuje Pani jako nabywca tych usług. W analizowanej sprawie występuje zatem tzw. fikcja prawna przewidziana w art. 8 ust. 2a ustawy, w świetle której występuje Pani w roli odsprzedającego usług szkoleniowych nabytych od trenerów zewnętrznych we własnym imieniu, lecz na rzecz osób trzecich (uczestników szkoleń). Zatem, na gruncie ustawy od towarów i usług, jest Pani traktowana najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.

W rozpatrywanej sprawie Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy usługi szkoleniowe (…), których poziom dofinansowania ze środków publicznych lub środków Unii Europejskiej przekracza 70% wartości usługi – będą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26, 27, 28 lub 29 ustawy bądź § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

W opisie sprawy wskazała Pani, że nie prowadzi Pani działalności gospodarczej jako jednostka objęta systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe i nie posiada wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Nie posiada Pani również statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego. Przedmiotowe usługi nie stanowią usług w zakresie kształcenia i wychowania w rozumieniu tego przepisu, gdyż są realizowane poza systemem oświaty i szkolnictwa wyższego.

Zatem stwierdzić należy, że świadczone przez Panią – zarówno osobiście, jak i nabyte we własnym imieniu ale na rzecz osób trzecich od trenerów zewnętrznych (podwykonawców) i odsprzedawane w niezmienionej formie – usługi szkoleniowe (…) nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie są spełnione przesłanki wynikające z powołanego przepisu.

Z kolei odnosząc się do kwestii dotyczącej zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, podkreślić należy, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że powyższe jest zgodne ze stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości UE, zajętym w wyroku C-445/05 z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer, zgodnie z którym nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też jednocześnie większej liczbie osób. Z kolei, w wyroku C-473/08 z dnia 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j) Szóstej Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j) Dyrektywy 2006/112/WE Rady).

Wskazała Pani również, że przedmiotowe usługi (szkolenia) nie stanowią usług prywatnego nauczania w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy. Szkolenia te nie realizują podstawy programowej kształcenia przedszkolnego, podstawowego, ponadpodstawowego ani wyższego. Usługi te nie są równoważne z kształceniem powszechnym, lecz ukierunkowane są na rozwój specyficznych kompetencji biznesowych a Pani działalność nie polega na osobistym nauczaniu jako „nauczyciel” w rozumieniu przepisów oświatowych.

Tym samym, świadczone przez Panią – zarówno osobiście, jak i nabyte we własnym imieniu ale na rzecz osób trzecich od trenerów zewnętrznych (podwykonawców) – usługi szkoleniowe (…) nie będą korzystały również ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, ponieważ nie są spełnione przesłanki wynikające z tego przepisu – ww. usługi nie stanowią bowiem usług prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.

Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczącej zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy wskazania wymaga, że zawarte w tym przepisie zwolnienie od podatku jest najbardziej zawężone merytorycznie, ale jednocześnie nie zawiera żadnych ograniczeń podmiotowych. Skutkiem powyższego z zawartego w ww. przepisie zwolnienia od podatku VAT skorzystać mogą podmioty realizujące naukę języków obcych. Warto zwrócić uwagę, że przytoczony przepis nie precyzuje jakich języków obcych dotyczy zwolnienie, przez co wskazuje na ich szeroki katalog. Przepis art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy obejmuje jednak usługi inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26, pkt 27 i pkt 29 ustawy.

Wskazała Pani, że usługi objęte wnioskiem nie obejmują nauczania języków obcych. Zatem dla ww. usług szkoleniowych świadczonych przez Panią – zarówno osobiście, jak i nabytych we własnym imieniu ale na rzecz osób trzecich od trenerów zewnętrznych (podwykonawców – nie znajdzie zastosowanie również zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 28 ustawy.

Przechodząc do kwestii oceny, czy przedmiotowe usługi (szkolenia) można rozpatrywać w kategoriach zwolnienia od podatku w kontekście art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, należy rozstrzygnąć, czy mamy do czynienia z usługami kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego, co stanowi podstawową przesłankę warunkującą zastosowanie tego zwolnienia.

Kierując się wskazówkami ww. rozporządzenia Rady UE, zawierającymi definicję kształcenia zawodowego, należy stwierdzić, że kształcenie zawodowe jest procesem mającym na celu nauczenie, przekazanie wiedzy z określonej dziedziny, które ma posłużyć zdobyciu bądź uaktualnieniu wiedzy obecnie posiadanej przez uczestnika takiego szkolenia. Dodatkowo w celu zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie wskazanych regulacji art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień, wymagane jest spełnienie dodatkowych warunków wskazanych w tych przepisach.

W myśl § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Przepisy § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. uzależniają zatem stosowanie zwolnienia od podatku VAT od tego, czy świadczona przez dany podmiot usługa kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego będzie finansowana w określonej wysokości ze środków publicznych. Wprowadzony wymóg finansowania w określonej wysokości świadczonej usługi ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.

Zauważyć w tym miejscu należy, że definicja usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, zawarta w ww. rozporządzeniu, kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy.

Wskazała Pani, że:

·    przedmiotowe usługi (szkolenia) nie spełniają kryteriów kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Mają one charakter uniwersalny, rozwijają ogólne kompetencje osobiste, społeczne i biznesowe;

·    szkolenia nie pozostają w bezpośrednim związku z żadną konkretną branżą ani zawodem;

·    żadne ze szkoleń nie kończy się uzyskaniem uprawnień państwowych, licencji ani nie dotyczy zawodów regulowanych prawnie. Uczestnictwo nie jest wymagane przepisami do wykonywania jakiegokolwiek zawodu;

·    szkolenia nie są prowadzone w formach ani na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach (tak jak np. szkolenia BHP, czy kursy na uprawnienia budowlane);

·    nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy Prawo Oświatowe;

·    przedmiotowe usługi są finansowane komercyjnie lub współfinansowane ze środków publicznych (BUR). Poziom dofinansowania niektórych usług przekracza 70%, i posiada Pani pełną dokumentację wsparcia.

Ponownego podkreślenia wymaga, że dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych.

Mając zatem na uwadze przepisy prawa oraz przedstawione we wniosku okoliczności sprawy stwierdzić należy, że świadczone Panią – zarówno osobiście, jak i nabyte we własnym imieniu ale na rzecz osób trzecich od trenerów zewnętrznych (podwykonawców) – usługi w zakresie szkoleń: (…) nie stanowią usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż nie pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i nie mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

W konsekwencji, świadczone przez Panią – zarówno osobiście, jak i nabyte we własnym imieniu ale na rzecz osób trzecich od trenerów zewnętrznych (podwykonawców) – usługi szkoleniowe (…) nie będą korzystały również ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a-c ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 14 ww. rozporządzenia, ponieważ nie został spełniony pierwszy z warunków wynikający z tych przepisów – ww. usługi nie stanowią bowiem usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Ponadto, w odniesieniu do przedmiotowych szkoleń: (…) nie można uznać, że zostały spełnione wszystkie przesłanki wynikające z dyspozycji cyt. uprzednio art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej polegające na konieczności ich prowadzenia przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Przesłanki, jakie muszą być spełnione do zastosowania zwolnienia od podatku opisanych we wniosku usług na podstawie wyżej wskazanego przepisu, to:

1)    świadczone usługi muszą być usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania,

2)    usługi te muszą być świadczone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele.

Pierwsza z przesłanek oznacza, że dla objęcia zwolnieniem od podatku określonych usług kształcenia, konieczne jest, by usługi te mieściły się w zakresie definicji usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawartej w art. 44 Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Z przepisu tego wynika, że nauczanie takie ma pozostawać w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, a także polegać na uzyskaniu bądź uaktualnieniu wiedzy dla celów zawodowych. Co ważne, w przepisie tym wskazano, że czas trwania kursu nie ma znaczenia dla uznania usług za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania.

Natomiast, dla oceny spełnienia drugiej z przesłanek, konieczne jest stwierdzenie, czy podmiot świadczący usługi jest podmiotem prawa publicznego, o którym mowa w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, lub inną instytucją uznaną za mającą podobne cele, o których mowa w tym przepisie. Zatem, z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy wynika wyraźnie, że dla objęcia zwolnieniem na podstawie tego przepisu określonych usług kształcenia, nie jest wystarczające, by usługi te były świadczone przez podmioty prawa publicznego; konieczne jest, by usługi te były świadczone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego – a więc takie, których celem (zadaniem) jest świadczenie usług edukacyjnych.

W rozpatrywanej sprawie, jak już ustalono powyżej, wykonywane przez Panią – zarówno osobiście, jak i nabyte we własnym imieniu ale na rzecz osób trzecich od trenerów zewnętrznych (podwykonawców) – usługi szkoleniowe (…) nie stanowią usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Zatem, nie został spełniony również podstawowy warunek do zastosowania zwolnienia wynikający z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

Podsumowanie

Dla przedmiotowych usług szkoleniowych (…) – w tym również realizowanych za pośrednictwem Bazy Usług Rozwojowych (BUR), których poziom dofinansowania ze środków publicznych lub środków Unii Europejskiej przekracza 70% wartości usługi – świadczonych przez Panią zarówno osobiście, jak i nabytych we własnym imieniu ale na rzecz osób trzecich od trenerów zewnętrznych (podwykonawców) – nie znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26, pkt 27, pkt 28 i pkt 29 ustawy oraz w § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień.

W konsekwencji, Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. Interpretacja ta została wydana w szczególności na wskazaniu przez Panią, że „trenerzy zewnętrzni są podwykonawcami, którzy świadczą usługi na Pani rzecz” oraz, że „trenerzy zewnętrzni prowadzą własną działalność gospodarczą i wystawiają na Pani rzecz faktury za wykonane usługi podwykonawcze z VAT-em”. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej