0112-KDIL1-1.4012.317.2026.1.MG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktury (także z faktury ustrukturyzowanej) dokumentującej nabycie towaru lub usługi, na której sprzedawca nie podał rozszerzonej nazwy Państwa Spółki. Uzupełnili go Państwo pismami z 2 kwietnia 2026 r. (wpływ 10 kwietnia 2026 r.) oraz z 16 kwietnia 2026 r. (wpływ 21 kwietnia 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Podatnik powstał w wyniku przekształcenia ze spółki AB Spółka komandytowo-akcyjna. Podatnik w wyniku przekształcenia został wpisany do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 26 czerwca 2025 r. (dzień przekształcenia).

Zgodnie z postanowieniami art. 554 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1161 ze zm.), podatnik co najmniej przez rok od dnia przekształcenia ma obowiązek podawania w nawiasie dawnej firmy obok nowej firmy z dodaniem wyrazu „dawniej”   [w omawianym przypadku: do 26 czerwca 2026 r. zapis firmy podatnika to: CD Spółka Akcyjna (dawniej: AB Spółka komandytowo-akcyjna). Jednocześnie podatnik wskazuje na fakt, że w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego podatnik występuje jedynie pod firmą: CD Spółka Akcyjna (bez dopisku: dawnej: AB Spółka komandytowo-akcyjna).

Zgodnie z postanowieniami art. 106e ust. 1 pkt 3) ustawy, podatnik, jak i jego kontrahenci zobowiązani są do podawania imion i nazwisk lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy. Obecnie zdarza się, że sprzedawcy towarów lub usług na rzecz podatnika nie wpisują w fakturach dokumentujących tę dostawę (także w fakturach ustrukturyzowanych) prawidłowej nazwy podatnika (CD Spółka Akcyjna, dawniej: AB Spółka komandytowo-akcyjna).

Pytanie

Czy zapisanie przez sprzedawcę towaru lub usługi nazwy podatnika w fakturze dokumentującej nabycie towaru lub usługi przez podatnika (także w fakturze ustrukturyzowanej) bez rozszerzenia nazwy podatnika o zapis: dawniej: AB Spółka komandytowo-akcyjna wyłącza prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego VAT z takiej faktury (także z faktury ustrukturyzowanej)?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, zapisanie przez sprzedawcę towaru lub usługi nazwy podatnika w fakturze dokumentującej nabycie towaru lub usługi przez podatnika (także w fakturze ustrukturyzowanej) bez rozszerzenia nazwy podatnika o zapis: „dawniej: AB Spółka komandytowo-akcyjna” nie wyłącza prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego z takiej faktury (także   z faktury ustrukturyzowanej).

Wynika to także z faktu, że w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego podatnik występuje jedynie pod firmą: CD Spółka Akcyjna (bez dopisku: dawnej AB Spółka komandytowo-akcyjna) i zapis taki został dokonany przez właściwy Sąd Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pomimo istnienia obowiązku wynikającego z art. 554 kodeksu spółek handlowych.

Podatnik w tym miejscu wskazuje na fakt, iż występuje tu rozbieżność pomiędzy normami prawnymi zawartymi w kodeksie spółek handlowych, a normami prawnymi zawartymi w ustawie o Krajowym Rejestrze Sądowym. Podatnik nie może jednak w takiej sytuacji ponosić ujemnych konsekwencji wyżej wymienionych rozbieżności w przepisach prawa, tym bardziej, iż podatnik nie miał wpływu na treść uchwalanych przepisów prawa.

Przepisy ustawy w art. 106j ust. 1 pkt 5) ustawy o podatku od towarów i usług, stwierdzają co prawda, że w przypadku, gdy po wystawieniu faktury stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury – podatnik wystawia fakturę korygującą (a więc jest zobowiązany do wystawienia faktury korygującej), a faktura korygująca [na podstawie art. 106j ust. 2 pkt 3) podpunkt a) ustawy] powinna zawierać dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5 ustawy (a więc dane podatnika) oraz (na podstawie art. 106 j ust. 4 ustawy) fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej albo faktury, o której mowa w art. 106nda. ust. 1. ustawy – to nie zmienia to faktu, że zapisanie przez sprzedawcę nazwy podatnika w fakturze (także w fakturze ustrukturyzowanej) bez rozszerzenia nazwy podatnika o poprzednią jego nazwę nie wyłącza prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego z takiej faktury (także z faktury ustrukturyzowanej).

Wynika to z faktu, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje (także w fakturach ustrukturyzowanych) występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania w tym zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wyłącznie z powodu braków w fakturze (także w fakturze ustrukturyzowanej) mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Mówimy tutaj o wadliwościach, które co prawda, powodują, że faktura (także faktura ustrukturyzowana) nie odpowiada wymogom przewidzianym postanowieniami ustawy, jednakże wadliwości te same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

W omawianej sytuacji błędy w fakturach (także ustrukturyzowanych) wystawionych przez kontrahentów podatnika nie dotyczą danych takich jak ilość, cena, wartość stawki i kwoty podatku, przedmiotu transakcji. Błędy te dotyczą jedynie danych nabywcy towaru/usługi.

Uprawnionym jest stwierdzenie, że faktury (także ustrukturyzowane) z takimi błędami są obarczone jedynie wadą techniczną, która to wada jednak nie wyłącza możliwości prawidłowego określenia nabywcy towaru/usługi i pozostaje bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

Na przypomnienie zasługuje fakt, że z przepisów ustawy wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Zatem, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami lub usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ponadto, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych ( zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych) oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany w fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu lub jest zwolniona od podatku.

Należy podkreślić także to, że z prawa do odliczenia podatku mogą skorzystać wyłącznie podatnicy VAT czynni.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług podatnik musi spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku pomiędzy dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością opodatkowaną generującą podatek należny.

Co więcej – prawo do odliczenia podatku naliczonego uzależnione jest od posiadania przez podatnika faktur dokumentujących nabycie towarów i usług. Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury. Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Faktury są dokumentami o charakterze sformalizowanym, zatem co do zasady muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ale przede wszystkim faktury powinny potwierdzać rzeczywiste transakcje handlowe. Oznacza to, że jeżeli w fakturach dokumentujących rzeczywiste transakcje handlowe występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania takich faktur, w tym prawa do odliczania podatku naliczonego wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Za wadliwości mniejszej wagi uważane są wadliwości, które – co prawda – powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w ustawie, ale wadliwości te same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Za taką wadę należy uznać brak dopisku w nazwie podatnika „dawniej: AB Spółka komandytowo-akcyjna”. Faktura z taką wadą (także faktura ustrukturyzowana) jest obarczona jedynie wadą techniczną, która to wada nie wyłącza możliwości prawidłowego określenia podatnika, a jednocześnie pozostaje bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

Powyższe stanowisko podatnika znajduje potwierdzenie w pismach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 31 stycznia 2023 r. w sprawie o sygnaturze 0114-KDIP4-2.4012.499.2022.3.KS oraz z dnia 23 stycznia 2026 r. w sprawie o sygnaturze (...).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy: z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy zgodnie z którym:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast, na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku pomiędzy dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością opodatkowaną generującą podatek należny. Co więcej, prawo do odliczenia podatku naliczonego uzależnione jest od posiadania przez podatnika faktur dokumentujących nabycie towarów i usług.

Uregulowania dotyczące szczegółowych zasad wystawiania faktur oraz danych, które powinny zawierać regulują przepisy działu XI. Dokumentacja – Rozdział 1. Faktury.

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r. stanowi, że:

Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe oznaczenie wszystkich elementów faktury.

Stosownie do art. 106b ust. 1 ustawy:

Jak wynika z treści art. 106ga ust. 1-4 ustawy, obowiązującego od 1 lutego 2026 r.:

W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy, obowiązującego od 1 lutego 2026 r.:

Według art. 106na ustawy, obowiązującego od 1 lutego 2026 r.:

W świetle art. 106nh ust. 1 ustawy, obowiązującego od 1 lutego 2026 r.:

Zgodnie z art. 106e ustawy:

Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien wynikać z zawartej umowy.

Dane zawarte na fakturze muszą przede wszystkim umożliwiać jednoznaczną identyfikację stron transakcji gospodarczej, zarówno po stronie nabywcy, jak i sprzedawcy. Chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwości identyfikacji nabywcy na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.

W przypadku podatnika niebędącego osobą fizyczną dane identyfikacyjne stanowią m.in. nazwa pełna oraz nazwa skrócona. W fakturze podatnik powinien umieszczać nazwę pełną lub nazwę skróconą, którą podał w zgłoszeniu identyfikacyjnym oraz w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 151), zwanej dalej „ustawą o NIP”:

Stosownie do art. 5 ust. 2b ustawy o NIP:

Według art. 5 ust. 3 ustawy o NIP:

W świetle art. 6 ust. 1 ustawy o NIP:

Obowiązek złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego, o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o NIP, wynika z art. 96 ust. 1 ustawy:

Wzór dokumentu VAT-R zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług określony został rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 9 marca 2020 r. w sprawie wzorów dokumentów związanych z rejestracją podatników w zakresie podatku od towarów i usług   (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 55 ze zm.).

W § 1 ww. rozporządzenia określony został wzór zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia (VAT-R). W części B1 tego zgłoszenia – „Dane identyfikacyjne”, w poz. 12 należy podać nazwę pełną, natomiast w poz. 13 nazwę skróconą podatnika.

A zatem, celem wypełnienia dyspozycji wynikających z powołanych przepisów, podatnik niebędący osobą fizyczną powinien stosować nazwę pełną lub nazwę skróconą podaną w zgłoszeniu identyfikacyjnym oraz w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R.

Z kolei, zgodnie z art. 551 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych   (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.), zwanej dalej „ ustawą K.s.h.”:

W myśl art. 552 ustawy K.s.h.:

Stosownie do art. 553 § 1 ustawy K.s.h.:

Na podstawie art. 553 § 2 ustawy K.s.h.:

Według art. 554 ustawy K.s.h.:

Z opisu sprawy wynika, że:

·    powstali Państwo w wyniku przekształcenia ze spółki AB Spółka komandytowo-akcyjna;

·    w wyniku przekształcenia zostali Państwo wpisani do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 26 czerwca 2025 r. (dzień przekształcenia);

·    zgodnie z postanowieniami art. 554 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych, podatnik co najmniej przez rok od dnia przekształcenia ma obowiązek podawania w nawiasie dawnej firmy obok nowej firmy z dodaniem wyrazu „dawniej” [w omawianym przypadku: do 26 czerwca 2026 r. zapis firmy podatnika, to CD Spółka Akcyjna (dawniej: AB Spółka komandytowo-akcyjna)];

·    obecnie zdarza się u Państwa, że sprzedawcy towarów lub usług na rzecz podatnika nie wpisują w fakturach dokumentujących tę dostawę (także w fakturach ustrukturyzowanych) prawidłowej nazwy podatnika (CD Spółka Akcyjna, dawniej: AB Spółka komandytowo-akcyjna).

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy zapisanie przez sprzedawcę towaru lub usługi nazwy podatnika w fakturze (także w fakturze ustrukturyzowanej) dokumentującej nabycie towaru lub usługi przez podatnika bez rozszerzenia nazwy podatnika o zapis: dawniej: AB Spółka komandytowo-akcyjna wyłącza prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego z takiej faktury (także z faktury ustrukturyzowanej).

Zaznaczyć należy, że w definicji legalnej faktury mieści się zarówno faktura papierowa, faktura elektroniczna, jak i faktura ustrukturyzowana. Zatem wystawienie jakiejkolwiek faktury prawidłowej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia.

Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Aby odpowiedzieć na wskazane wątpliwości, należy podkreślić, że prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą stanowi podstawową zasadę konstrukcji podatku od towarów i usług. Zasadę neutralności VAT rozumie się jako opodatkowanie na wszystkich etapach obrotu gospodarczego przy jednoczesnym prawie do odliczenia podatku zapłaconego w poprzednich fazach tego obrotu. Jakiekolwiek ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego naruszają tę zasadę neutralności i mogą mieć zastosowanie wyłącznie na podstawie jednoznacznych przepisów ustawowych.

Należy zwrócić uwagę, że prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Unormowanie to jest implementacją wcześniej obowiązującego art. 17 ust. 2 lit. a) VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej. To samo wynika z art. 168 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.). Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że odliczenie przysługuje jedynie w odniesieniu do podatku powstałego w wyniku czynności wykonanej przez innego podatnika, a dla realizacji tego prawa – stosownie do art. 178 lit. a) tej Dyrektywy – konieczne jest posiadanie faktury wystawionej zgodnie z art. 220, art. 236, art. 238, art. 239 i art. 240 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

Konieczność posiadania faktury w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego potwierdzają wyroki TSUE. Przykładowo w wyroku z 14 lipca 1988 r. w sprawie C-123/87 (Jeunehomme), TSUE wskazał, że artykuły 18 ust. 1 lit. a), 22 ust. 3 lit. a) i (b) oraz 22 ust. 8 VI Dyrektywy zezwalają Państwom Członkowskim na wprowadzenie wymogu, zgodnie z którym prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od posiadania faktury, która oprócz spełnienia minimalnych warunków wymienionych w VI Dyrektywie, musi zawierać określone dane niezbędne do tego, by zapewnić stosowanie VAT i umożliwić organom skarbowym sprawowanie nadzoru. Liczba tych danych ani ich rodzaj nie może uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać korzystanie z prawa do odliczenia. Również w orzeczeniu z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-152/02 (Terra Baubedarf-Handel GmbH), Trybunał orzekł, że art. 17 ust. 2 lit. a) i pierwszy akapit art. 18 ust. 2 VI Dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że prawo do odliczenia przysługuje w okresie rozliczeniowym, w którym są spełnione dwa warunki wymagane przez te przepisy, tj. towary powinny być dostarczone lub usługi wykonane, a podatnik powinien być w posiadaniu faktury lub innego dokumentu, który według kryteriów danego państwa członkowskiego jest uznawany za odpowiednik faktury.

Zatem podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić wyłącznie faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym, przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym, faktura musi potwierdzać, że w rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych aspektów eliminuje możliwość odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze, która nie odzwierciedla rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.

Sama faktura nie tworzy prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego. Prawo do odliczenia przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z faktycznie dokonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Potwierdzeniem tego może być wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w sprawie Genius Holding BV v. Staatssecretaris van Financiën, C-342/87, w którym stwierdzono, że zgodnie z artykułem 17 (2) podatnik może korzystać z prawa do odliczenia podatku VAT przewidzianego   w VI Dyrektywie z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług przez innego podatnika wyłącznie w odniesieniu do podatków faktycznie należnych, tj. podatków przypadających do zapłaty z tytułu działalności podlegającej opodatkowaniu lub zapłaconych, o ile były one należne. Zasada ta nie dotyczy podatku, który jest należny tylko z tego powodu, że został wykazany na fakturze. Dysponowanie przez nabywcę fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego uprawnienia. Prawo do odliczenia podatku jest następstwem powstania obowiązku podatkowego powstałego na poprzednim etapie obrotu.

Zatem sam fakt otrzymania faktury z wykazanym podatkiem VAT nie jest wystarczającą przesłanką do realizacji prawa do dokonania obniżenia podatku należnego. Aby powstało prawo do odliczenia u wystawcy faktury podatek VAT musi być wymagalny, co oznacza, że powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, a także powstała podstawa opodatkowania z tytułu zrealizowania jednej z czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

Z opisu sprawy wynika, że obecnie zdarza się u Państwa, że sprzedawcy towarów lub usług na Państwa rzecz nie wpisują w fakturach dokumentujących tę dostawę (także w fakturach ustrukturyzowanych) prawidłowej nazwy podatnika (CD Spółka Akcyjna, dawniej: AB Spółka komandytowo-akcyjna).

W omawianej sytuacji błędy w fakturach wystawionych przez kontrahentów, nie dotyczą danych określonych w art. 106e ust. 1 pkt 8-15 ustawy (tj. danych dotyczących ilości, ceny, wartości, stawki i kwoty podatku przedmiotu transakcji), lecz danych nabywcy towaru/usługi. Faktury z takimi błędami są obarczone wadą techniczną, która jednak nie wyłącza możliwości prawidłowego określenia nabywcy towaru/usługi, a jednocześnie pozostaje bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że faktury są dokumentami potwierdzającymi zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego na potrzeby opodatkowania VAT. Określenie w fakturze jako nabywcy CD Spółka Akcyjna, bez prawidłowej pełnej nazwy CD Spółka Akcyjna, dawniej AB Spółka komandytowo-akcyjna, nie wyłącza prawa Państwa Spółki do odliczenia podatku naliczonego z takiej faktury, bowiem o uprawnieniu tym decydują okoliczności faktyczne zdarzenia gospodarczego, które odzwierciedla faktura, a więc – dokonanie sprzedaży, data tej sprzedaży, data wystawienia faktury.

W rezultacie, Państwa Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z wadliwie wystawionych przez sprzedawców faktur (także faktur ustrukturyzowanych) na Państwa rzecz pomimo nie wpisania prawidłowej nazwy podatnika – Państwa Spółki, jako CD Spółka Akcyjna, dawniej: AB Spółka komandytowo-akcyjna, ponieważ tego rodzaju wady techniczne nie mają wpływu na możliwość odliczenia podatku naliczonego przez Spółkę, przy spełnieniu przesłanek   z art. 86 ust. 1 ustawy.

Podsumowanie

Zapisanie przez sprzedawcę nazwy Państwa Spółki w fakturze dokumentującej nabycie towaru lub usługi (także w fakturze ustrukturyzowanej) bez rozszerzenia nazwy Państwa Spółki o zapis: dawniej: AB Spółka komandytowo-akcyjna nie wyłącza Państwa prawa do odliczenia podatku naliczonego z takiej faktury (także z faktury ustrukturyzowanej), przy spełnieniu przesłanek z art. 86 ust. 1 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy   z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·         Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.