0111-KDWB.4015.86.2026.1.APA

Interpretacja indywidualna2026-10-14Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

Ustalenie czy darowizna od ojca, który nie posiada obywatelstwa polskiego ani miejsca zamieszkania na terytorium Polski dla córki, która przebywa w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy spełnia warunek z art. 4 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, a w konsekwencji nabycie środków pieniężnych będzie zwolnione od podatku na podstawie art. 4a ust. 1 tej ustawy.

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania darowizny środków pieniężnych od ojca.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest obywatelką Ukrainy i posiada zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawczyni faktycznie mieszka i pracuje w Polsce. Nie posiada obywatelstwa polskiego.

Ojciec Wnioskodawczyni mieszka w Niemczech i posiada rachunek bankowy w Niemczech.

Ojciec Wnioskodawczyni zamierza przekazać jej darowiznę pieniężną w wysokości (...) PLN. Środki pieniężne będą znajdowały się na rachunku bankowym ojca w Niemczech w momencie dokonania darowizny. Darowizna zostanie dokonana nieodpłatnie, z majątku osobistego ojca na rzecz Wnioskodawczyni jako jego córki.

Strony zamierzają sporządzić pisemną umowę darowizny, w której zostanie wskazana kwota darowizny oraz relacja pokrewieństwa pomiędzy darczyńcą a obdarowaną. Środki zostaną przekazane bezpośrednio z rachunku bankowego ojca w Niemczech na osobisty rachunek bankowy Wnioskodawczyni prowadzony w Polsce. Przelew będzie jednoznacznie opisany jako darowizna od ojca dla córki. Wnioskodawczyni będzie posiadała potwierdzenie przelewu oraz dokument potwierdzający otrzymanie środków na jej rachunek bankowy.

Wnioskodawczyni nie otrzymała dotychczas od ojca darowizn, które w okresie wskazanym w art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, po doliczeniu do wartości planowanej darowizny, powodowałyby przekroczenie kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wnioskodawczyni zamierza prawidłowo wykonać wszystkie obowiązki podatkowe związane z otrzymaniem darowizny. W szczególności, w przypadku gdy darowizna będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz będzie możliwe zastosowanie zwolnienia przewidzianego w art. 4a ustawy, Wnioskodawczyni zamierza złożyć formularz SD-Z2 w ustawowym terminie.

Pytania

1.  Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nabycie przez Wnioskodawczynię środków pieniężnych w wysokości (...) PLN w drodze darowizny od ojca, który mieszka w Niemczech, przy czym środki te w chwili dokonania darowizny będą znajdowały się na rachunku bankowym ojca w Niemczech, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce na podstawie art. 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, biorąc pod uwagę, że Wnioskodawczyni jest obywatelką Ukrainy, posiada zezwolenie na pobyt czasowy w Polsce oraz faktycznie mieszka i pracuje w Polsce?

2.  Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 będzie twierdząca, czy Wnioskodawczyni jako córka darczyńcy będzie uprawniona do skorzystania z całkowitego zwolnienia od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy, pod warunkiem spełnienia ustawowych warunków, w szczególności dokonania zgłoszenia nabycia na formularzu SD-Z2 oraz udokumentowania otrzymania środków przelewem na rachunek bankowy Wnioskodawczyni?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, planowana darowizna pieniężna od ojca w wysokości (...) PLN będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, jeżeli w świetle art. 2 ustawy Wnioskodawczyni będzie uznana za osobę mającą miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wnioskodawczyni jest córką darczyńcy, a zatem należy do kręgu osób wskazanych w art. 4a ust. 1 ustawy jako osoby uprawnione do skorzystania z całkowitego zwolnienia od podatku od spadków i darowizn.

W ocenie Wnioskodawczyni fakt, że posiada ona obywatelstwo Ukrainy oraz przebywa w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy, nie powinien sam w sobie wyłączać możliwości zastosowania zwolnienia przewidzianego w art. 4a ustawy, jeżeli spełnione są pozostałe warunki określone w przepisach.

Wnioskodawczyni faktycznie mieszka i pracuje w Polsce. Jednocześnie środki pieniężne będące przedmiotem darowizny będą znajdowały się w chwili dokonania darowizny na rachunku bankowym ojca w Niemczech, a następnie zostaną przekazane bezpośrednio na osobisty rachunek bankowy Wnioskodawczyni w Polsce.

Wnioskodawczyni uważa, że w przypadku uznania, iż planowana darowizna podlega polskiemu podatkowi od spadków i darowizn, będzie ona uprawniona do skorzystania z całkowitego zwolnienia na podstawie art. 4a ust. 1 ustawy, pod warunkiem dokonania zgłoszenia nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie ustawowym oraz udokumentowania otrzymania środków pieniężnych przelewem na rachunek bankowy Wnioskodawczyni.

W konsekwencji Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że po prawidłowym zgłoszeniu darowizny na formularzu SD-Z2 oraz spełnieniu pozostałych warunków ustawowych nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn od otrzymanej kwoty (...) PLN.

Wnioskodawczyni wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska, w szczególności w zakresie zastosowania art. 2 oraz art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn do opisanej sytuacji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego:

Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej, jako nieprzynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn – co do zasady – podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się/wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady.

Stosownie do art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych podlegających wykonaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia ani nabywca, ani też spadkodawca lub darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast wg art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:

·      nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (za wyjątkiem sytuacji określonej w cyt. powyżej art. 3 pkt 1 ustawy) lub

·      nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; ale w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił więc dwa samoistne stany prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.

Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca zamieszkania uprawnionej osoby fizycznej. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 3 ust. 1 omawianej ustawy, zgodnie z którym nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych lub praw znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia zarówno nabywca, jak i darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w sytuacji gdy przedmiotem nabycia są rzeczy/prawa znajdujące się za granicą Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że jest Pani obywatelką Ukrainy i posiada zezwolenie na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Mieszka Pani i pracuje w Polsce. Nie posiada obywatelstwa polskiego. Pani ojciec mieszka w Niemczech i posiada rachunek bankowy w Niemczech. Pani ojciec zamierza Pani przekazać darowiznę pieniężną. Środki zostaną przekazane bezpośrednio z rachunku bankowego Pani ojca w Niemczech na Pani osobisty rachunek bankowy prowadzony w Polsce.

Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiot darowizny, który stanowią środki pieniężne, w chwili dokonania darowizny będzie znajdował się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z wniosku wynika, że środki pieniężne będą przekazywane z rachunku bankowego Pani ojca prowadzonego przez bank w Niemczech.

W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten bowiem dotyczy rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Należy jednak wskazać, że na mocy art. 2 ww. ustawy, przedmiotem ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest również nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak wskazała Pani we wniosku, jest Pani obywatelką Ukrainy, która posiada zezwolenie na pobyt czasowy i zamieszkuje w Polsce.

Ww. art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn posługuje się pojęciem miejsca stałego pobytu (odmiennie chociażby do art. 4 ust. 4 tej ustawy, który odwołuje się do miejsca zamieszkania). Nie ma w nim też (jak również w całej) ustawie odwołania do rezydencji podatkowej, centrum interesów osobistych czy gospodarczych (życiowych). W związku z tym, że ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji miejsca stałego pobytu, należy odwołać się w tym zakresie do innych aktów prawa. Kwestie pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.).

Zgodnie z art. 98 pkt 1 tej ustawy:

Zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi udziela się albo - w przypadkach, o których mowa w art. 160, art. 181 i art. 187 - można udzielić na jego wniosek, jeżeli spełnia wymogi określone ze względu na deklarowany cel pobytu, a okoliczności, które są podstawą ubiegania się o to zezwolenie, uzasadniają jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

Warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ww. ustawy o cudzoziemcach.

I tak zgodnie z art. 195 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach:

Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego wniosek, jeżeli: (…).

W myśl art. 210 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach:

Decyzję w sprawie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt stały wydaje się w terminie 6 miesięcy.

Zatem przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu, o którym mowa w ustawie o podatku od spadków i darowizn, w tym także rozumianego jako centrum interesów życiowych. Okoliczność przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy oznacza również, że nie jest Pani obywatelem Polski.

Zgodnie bowiem z art. 102 ustawy o cudzoziemcach:

Zezwolenie na pobyt czasowy wygasa z mocy prawa z dniem uzyskania przez cudzoziemca kolejnego zezwolenia na pobyt czasowy, zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE lub obywatelstwa polskiego.

Tym samym, skoro – jak wynika z wniosku – nie jest Pani obywatelem polskim i nie ma Pani miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu wyżej przywołanych przepisów, to – bez względu na to czy według odrębnych uregulowań ma Pani w Polsce centrum interesów życiowych czy też nie – nabycie przez Panią w darowiźnie od ojca środków pieniężnych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W przedmiotowej sprawie nie może Pani zatem skorzystać ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn. Żeby bowiem dane nabycie korzystało z ulgi w postaci zwolnienia, to musi ono podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Jak wynika z wyżej przedstawionej argumentacji, opisane nabycie w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W związku z tym nie będzie spoczywać na Pani obowiązek zgłoszenia nabycia środków pieniężnych tytułem darowizny w zakresie podatku od spadków i darowizn do naczelnika urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2.

Pomimo, że nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe ze względu na przedstawioną przez Panią argumentację. Brak opodatkowania otrzymanej darowizny podatkiem od spadków i darowizn nie będzie wynikał z możliwości skorzystania przez Panią ze zwolnienia, o którym mowa w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, lecz faktu, że darowizna środków pieniężnych od Pani ojca nie będzie podlegała w ogóle opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce.

W związku z powyższym Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.