0111-KDWB.4015.34.2026.1.HK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania prezentów ślubnych otrzymanych w gotówce.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W najbliższym czasie zawrze Pan związek małżeński. Wraz z żoną będą Państwo podlegać ustrojowi ustawowej wspólności majątkowej. Z okazji ślubu i wesela otrzymają Państwo od zaproszonych gości (członków Pana rodziny, rodziny Pana żony oraz osób niespokrewnionych z Państwem) prezenty w postaci gotówki wręczanej w kopertach „do ręki”. Środki te wejdą w skład Państwa majątku wspólnego. Oznacza to, że darowizna od każdego z gości przypadnie w połowie na Pana, a w połowie Pana żonie.

Po weselu zamierzają Państwo wspólnie wpłacić zebraną w ten sposób gotówkę na rachunek bankowy. Będą Państwo dysponować dokładną, imienną listą darczyńców (gości weselnych) wraz z przypisanymi do nich kwotami darowizn, zachowaną w Państwa dokumentach. Wartość darowizny otrzymanej przez Pana od któregokolwiek z gości (czyli połowa kwoty z danej koperty) – po zsumowaniu z ewentualnymi innymi darowiznami otrzymanymi od tej samej osoby w roku, w którym nastąpi nabycie, oraz w okresie 5 lat poprzedzających ten rok – nie przekroczy kwoty wolnej od podatku przypisanej do danej grupy podatkowej, do której darczyńca jest zaliczany względem Pana.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) wpłata na rachunek bankowy gotówki pochodzącej z prezentów ślubnych (darowizn) wręczonych bezpośrednio „do ręki”, w sytuacji, gdy wartość darowizny od żadnego z darczyńców (przy uwzględnieniu zasady sumowania nabyć od tej samej osoby z 5 lat) nie przekroczy kwoty wolnej od podatku określonej dla właściwej grupy podatkowej, spowoduje powstanie po Pana stronie obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn oraz czy rodzi to obowiązek zgłoszenia tych darowizn naczelnikowi urzędu skarbowego?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana przekonaniu, w opisanym stanie faktycznym (winno być: zdarzeniu przyszłym) wpłata gotówki na konto nie zrodzi po Pana stronie obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn, ani obowiązku zgłaszania nabycia tych środków do urzędu skarbowego.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie majątku, którego czysta wartość przekracza określone kwoty wolne od podatku. Ponieważ żadna z darowizn przypadających na Pana (po podziale kwoty ze wspólnej koperty na pół), uwzględniając obowiązek sumowania nabyć od tej samej osoby z ostatnich 5 lat, nie przekroczy właściwej dla danego darczyńcy kwoty wolnej (odpowiednio: 36 120 zł, 27 090 zł lub 5 733 zł), obowiązek podatkowy nie powstanie.

Wymóg udokumentowania otrzymania środków dowodem przekazania na rachunek bankowy oraz zgłoszenia darowizny do naczelnika urzędu skarbowego (np. na formularzu SD-Z2 w terminie 6 miesięcy) ma zastosowanie wyłącznie do darowizn pieniężnych od członków najbliższej rodziny, których wartość przekracza kwotę wolną od podatku – w celu skorzystania z tzw. pełnego zwolnienia dla „grupy zero”. W sytuacji, gdy kwota darowizny gotówkowej od konkretnej osoby z góry mieści się w limicie kwoty wolnej, nie ma prawnego obowiązku jej zgłaszania do urzędu skarbowego, ani dokumentowania jej przelewem bankowym – darowizna w gotówce „do ręki” poniżej limitu jest ważna, legalna i nie podlega opodatkowaniu.

Ponadto, posiadanie przez Pana imiennej listy gości wraz z wykazem kwot otrzymanych darowizn pozwala na bezpieczne wykazanie źródła pochodzenia środków zgromadzonych na rachunku bankowym. W razie ewentualnych czynności sprawdzających ze strony urzędu, pozwoli to uniknąć zastosowania sankcyjnej stawki podatku w wysokości 20%, nakładanej na podatników, którzy powołują się na uprzednio nieopodatkowaną i niezgłoszoną darowiznę (od której podatek był należny). Wobec powyższego, sam fakt zgromadzenia tych zwolnionych z podatku środków w gotówce, a następnie wpłacenie ich przez Pana na konto bankowe, pozostaje czynnością, która nie rodzi obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy więc do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne. Darowizna może polegać przede wszystkim na przesunięciach do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych oraz środków pieniężnych, jak również na innych postaciach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.

W świetle powyższego należy uznać, iż prezenty weselne niewątpliwie mają charakter darowizny, a co za tym idzie podlegają – co do zasady – opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ww. ustawy:

Instytucja minimum wolnego od podatku wprowadzona do zacytowanego art. 9 oznacza, że nabycie rzeczy i praw majątkowych (także pieniędzy) od jednej osoby do tego minimum nie podlega podatkowi. Niepodleganie podatkowi z kolei oznacza, że nabywca nie ma obowiązku złożenia zeznania podatkowego (zgłoszenia do opodatkowania). Obowiązek składania zeznań podatkowych powstaje bowiem tylko wówczas, gdy wartość nabytej rzeczy lub prawa majątkowego przekracza kwoty wolne, określone w art. 9 ust. 1 ustawy.

Zgodnie bowiem z art. 17a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy:

Stosownie do treści art. 14 ust. 3 cyt. ustawy:

Należy zauważyć, że stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn – darowizna podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na obdarowanym.

Opodatkowaniu podlega nabycie od jednej osoby własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej tzw. kwoty wolne, określone dla nabywców zaliczonych do poszczególnych grup podatkowych.

Niezależnie od powyższego, w ww. ustawie przewidziano sytuacje, w których nabycie własności rzeczy i praw majątkowych przez osoby wymienione w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest zwolnione z opodatkowania, jeżeli zostaną spełnione warunki wymienione w tym przepisie.

Zgodnie z art. 4a ust. 1 ww. ustawy:

W myśl art. 4a ust. 4 ww. ustawy:

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w najbliższym czasie zawrze Pan związek małżeński. Wraz z żoną będą Państwo podlegać ustrojowi ustawowej wspólności majątkowej. Z okazji ślubu i wesela otrzymają Państwo od zaproszonych gości (członków Pana rodziny, rodziny Pana żony oraz osób niespokrewnionych z Państwem) prezenty w postaci gotówki wręczanej w kopertach „do ręki”. Środki te wejdą w skład Państwa majątku wspólnego. Oznacza to, że darowizna od każdego z gości przypadnie w połowie na Pana, a w połowie Pana żonie. Po weselu zamierzają Państwo wspólnie wpłacić zebraną w ten sposób gotówkę na rachunek bankowy. Będą Państwo dysponować dokładną, imienną listą darczyńców (gości weselnych) wraz z przypisanymi do nich kwotami darowizn, zachowaną w Państwa dokumentach. Wartość darowizny otrzymanej przez Pana od któregokolwiek z gości (czyli połowa kwoty z danej koperty) – po zsumowaniu z ewentualnymi innymi darowiznami otrzymanymi od tej samej osoby w roku, w którym nastąpi nabycie, oraz w okresie 5 lat poprzedzających ten rok – nie przekroczy kwoty wolnej od podatku przypisanej do danej grupy podatkowej, do której darczyńca jest zaliczany względem Pana.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że opisane we wniosku nabycie przez Pana gotówki w prezencie od gości weselnych nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn i nie będzie wiązało się z żadnym obowiązkiem zgłoszenia tego nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego – jeżeli istotnie wartość darowizn doliczona do wartości majątku nabytego dotychczas od tej samej osoby (gościa weselnego) w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok, nie przekroczy kwot określonych w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Bez znaczenia pozostaje przy tym okoliczność wpłaty otrzymanej gotówki na konto bankowe.

Udokumentowaniem otrzymanych darowizn – jak słusznie Pan twierdzi – może być imienna lista darczyńców ze wskazaniem grupy podatkowej/stopnia pokrewieństwa oraz otrzymanej kwoty.

Tym samym, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Gdyby Pana żona chciała uzyskać informację w zakresie opodatkowania przypadającej na nią części prezentów ślubnych otrzymanych w gotówce, to powinna się zwrócić z odrębnym wnioskiem.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.) Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.