0111-KDWB.4015.12.2026.1.AZE

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania środków pieniężnych w drodze darowizny.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest obywatelem Ukrainy. Od 2016 r. przebywa na terytorium Polski, gdzie studiował, a następnie podjął zatrudnienie. Wnioskodawca posiada zezwolenie na pobyt czasowy w Polsce wydane w związku z wykonywaniem pracy. Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski, rozlicza podatek dochodowy od osób fizycznych w Polsce oraz posiada tutaj centrum interesów życiowych.

Ojciec Wnioskodawcy jest obywatelem Ukrainy. Ojciec posiada miejsce zamieszkania na terytorium Litwy, gdzie przebywa i pracuje oraz posiada zezwolenie na pobyt czasowy. Ojciec Wnioskodawcy planuje przekazać Wnioskodawcy darowiznę środków pieniężnych w kwocie 30 000 euro. Darowizna zostanie dokonana przelewem bankowym z rachunku bankowego ojca prowadzonego na Litwie na rachunek bankowy Wnioskodawcy prowadzony w walucie obcej. Strony planują zawarcie pisemnej umowy darowizny. Środki pieniężne zostaną przeznaczone na zakup lokalu mieszkalnego położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym otrzymanie przez Wnioskodawcę od ojca darowizny środków pieniężnych w kwocie 30 000 euro, przekazanej przelewem bankowym z rachunku bankowego darczyńcy na Litwie na rachunek bankowy Wnioskodawcy, korzysta ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, pod warunkiem zgłoszenia nabycia środków pieniężnych na formularzu SD-Z2 w ustawowym terminie?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, otrzymanie od ojca darowizny środków pieniężnych w kwocie 30 000 euro będzie korzystało ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Wnioskodawca spełnia warunki do zastosowania zwolnienia, ponieważ darczyńcą jest jego ojciec, czyli osoba zaliczana do najbliższej grupy podatkowej. Darowizna zostanie dokonana w formie przelewu bankowego z rachunku bankowego darczyńcy na rachunek bankowy Wnioskodawcy, co pozwala na jednoznaczne udokumentowanie otrzymania środków pieniężnych. Wnioskodawca zamierza zgłosić nabycie środków pieniężnych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2 w ustawowym terminie 6 miesięcy od dnia otrzymania darowizny. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, spełnione zostaną wszystkie przesłanki do zastosowania zwolnienia z podatku od spadków i darowizn.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478):

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej, jako nieprzynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

Jak wynika z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn – co do zasady – podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się/wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże w art. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady.

Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy:

Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:

·      nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (za wyjątkiem sytuacji określonej w cyt. powyżej art. 3 pkt 1 ustawy) lub

·      nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; ale w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił dwa samoistne stany prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.

Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca pobytu uprawnionej osoby fizycznej. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 3 ust. 1 omawianej ustawy, zgodnie z którym nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych lub praw znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia zarówno nabywca, jak i darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Drugi stan prawny, określony w art. 2 cyt. ustawy, odnosi się do posiadania obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia w szczególności wynika, że jest Pan obywatelem Ukrainy. Od 2016 r. przebywa na terytorium Polski, gdzie Pan studiował, a następnie podjął zatrudnienie. Posiada Pan zezwolenie na pobyt czasowy w Polsce wydane w związku z wykonywaniem pracy. Pana ojciec jest obywatelem Ukrainy mieszka na terytorium Litwy, gdzie przebywa i pracuje oraz posiada zezwolenie na pobyt czasowy. Pana ojciec planuje przekazać Panu darowiznę środków pieniężnych w kwocie 30 000 euro. Darowizna zostanie dokonana przelewem bankowym z rachunku bankowego ojca prowadzonego na Litwie na Pana rachunek bankowy.

Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy zauważyć, że przedmiot darowizny, który będą stanowiły środki pieniężne, w chwili zawarcia umowy darowizny nie będzie znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z wniosku wynika, że środki pieniężne będą przekazywane z rachunku bankowego ojca prowadzonego na Litwie.

Zgodnie z przywołanym powyżej art. 2 ww. ustawy, przedmiotem ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak wskazał Pan we wniosku, jest Pan obywatelem Ukrainy, który posiada kartę pobytu czasowego i zamieszkuje w Polsce.

Kwestie pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.).

Zgodnie z art. 98 pkt 1 ww. ustawy:

Natomiast warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych tej ustawy.

Przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy - nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu.

Tym samym skoro - jak wynika z wniosku - nie jest Pan obywatelem polskim i nie ma Pan miejsca stałego pobytu na terytorium Polski, to nabycie przez Pana w darowiźnie od ojca środków pieniężnych nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Tym samym nie będzie Pan zobowiązany do zgłoszenia nabycia środków pieniężnych na formularzu SD-Z2.

Pomimo, że nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku od spadków i darowizn, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe ze względu na przedstawioną przez Pana argumentację. Brak opodatkowania otrzymanej darowizny podatkiem od spadków i darowizn nie będzie wynikał z możliwości skorzystania przez Pana ze zwolnienia, o którym mowa w art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, lecz faktu, że darowizna środków pieniężnych od Pana ojca nie będzie podlegała w ogóle opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce.

W związku z powyższym Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pana do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.