0111-KDWB.4015.118.2026.1.KP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych planowanego otrzymania darowizny od żony dziadka.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni rozważa otrzymanie w drodze darowizny części prawa własności nieruchomości od żony swojego biologicznego dziadka ze strony ojca.

Relacje rodzinne przedstawiają się następująco: biologiczny dziadek Wnioskodawczyni jest ojcem ojca Wnioskodawczyni. Dziadek pozostaje obecnie w związku małżeńskim z przyszłą Darczyńczynią. Przyszła Darczyńczyni nie jest biologiczną matką ojca Wnioskodawczyni i nigdy go nie przysposobiła (nie adoptowała). Ojciec Wnioskodawczyni jest zatem biologicznym synem męża przyszłej Darczyńczyni, a Wnioskodawczyni jest biologiczną córką tego syna.

Przyszła Darczyńczyni wraz z dziadkiem Wnioskodawczyni jest obecnie właścicielem nieruchomości objętej wspólnością ustawową majątkową małżeńską. Rozważane jest dokonanie darowizny tej nieruchomości na rzecz Wnioskodawczyni przez oboje małżonków.

W związku z planowaną darowizną konieczne jest ustalenie właściwej grupy podatkowej Wnioskodawczyni w odniesieniu do części darowizny pochodzącej od żony jej biologicznego dziadka. Wątpliwość Wnioskodawczyni dotyczy tego, czy jako biologiczna córka syna męża Darczyńczyni jest ona „zstępną pasierba” w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, pomimo że Darczyńczyni nigdy nie przysposobiła ojca Wnioskodawczyni.

Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni, będąca biologiczną córką syna męża Darczyńczyni, powinna zostać zaliczona względem Darczyńczyni do II grupy podatkowej na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jako „zstępna pasierba”, pomimo że Darczyńczyni nie przysposobiła (nie adoptowała) ojca Wnioskodawczyni, czy też Wnioskodawczyni należy w tej relacji do III grupy podatkowej, o której mowa w art. 14 ust. 3 pkt 3 tej ustawy?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni powinna zostać zaliczona względem Darczyńczyni do II grupy podatkowej, o której mowa w art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy do II grupy podatkowej zalicza się m.in. „zstępnych i małżonków pasierbów”. Ojciec Wnioskodawczyni jest biologicznym synem męża Darczyńczyni, a zatem pozostaje względem Darczyńczyni w relacji pasierba. Wnioskodawczyni jest biologiczną córką tego pasierba, a więc jego zstępną.

Zdaniem Wnioskodawczyni pojęcie „zstępnych pasierbów”, którym posługuje się art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy, obejmuje dzieci, wnuki i dalszych zstępnych pasierba. Wnioskodawczyni, jako córka pasierba Darczyńczyni, spełnia zatem przesłankę zaliczenia jej do II grupy podatkowej. W ocenie Wnioskodawczyni okoliczność, że Darczyńczyni nie przysposobiła (nie adoptowała) ojca Wnioskodawczyni, nie zmienia powyższej kwalifikacji. Przepis art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy posługuje się bowiem pojęciem „zstępnych pasierbów” i nie uzależnia zaliczenia do II grupy podatkowej od przysposobienia pasierba przez darczyńcę.

W konsekwencji, w przypadku otrzymania darowizny od żony swojego biologicznego dziadka, będącej macochą jej biologicznego ojca, Wnioskodawczyni powinna zostać zaliczona względem Darczyńczyni do II grupy podatkowej, a nie do III grupy podatkowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji pojęcia „darowizna”. Z tego względu, celem ustalenia tej definicji, należy sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

W myśl art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:

W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy:

W myśl art. 14 ust. 3 ww. ustawy:

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że planuje Pani otrzymanie w drodze darowizny części prawa własności nieruchomości od żony swojego biologicznego dziadka ze strony ojca (Darczyńczyni), która nie jest biologiczną matką Pani ojca i nigdy go nie przysposobiła. Pani ojciec jest biologicznym synem męża Darczyńczyni, a Pani jest biologiczną córką Pani ojca.

Pani wątpliwość budzi kwestia ustalenia czy jest Pani „zstępną pasierba” w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Zagadnienia związane z pokrewieństwem reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236). Artykuł 61⁷ tej ustawy wskazuje, że:

Wobec powyższego do krewnych w linii prostej zalicza się ojca, matkę oraz dzieci (I stopień), a także dziadka, babcię i wnuki (II stopień). Z kolei linia boczna, o której mowa w art. 61⁷ § 1 zd. drugie obejmuje rodzeństwo (II stopień) oraz siostrzeńców, siostrzenice, bratanków i bratanice (III stopień).

Z kolei pasierbami są dzieci małżonka niebędące zarazem dziećmi drugiego ze współmałżonków. Pomiędzy tymi osobami (ojczym/macocha, pasierb) z chwilą zawarcia małżeństwa z rodzicem pasierba powstaje stosunek powinowactwa, o którym mowa w art. 61⁸ Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zgodnie z tym przepisem:

Jak wynika z Pani wniosku, Pani ojciec jest pasierbem Darczyńczyni. Zatem pomiędzy Panią a Darczyńczynią występuje stosunek powinowactwa – jest Pani zstępną pasierba Darczyńczyni. W związku z tym, w świetle powołanych wyżej przepisów art. 14 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, jest Pani zaliczona do II grupy podatkowej, jako osoba wymieniona wprost w tym przepisie.

Tym samym Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.