0111-KDWB.4014.151.2026.3.KP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilno-prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 23 września 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, zamieszkałą w (…). W dniu (…) r. Wnioskodawca zawarł z X Sp. z o.o. z siedzibą w (…) (KRS (…), NIP (…), REGON (…)) umowę pożyczki pieniężnej nr (…). Na podstawie tej umowy X Sp. z o.o. udzieliła Wnioskodawcy pożyczki w wysokości (…) zł. Pożyczka ma charakter pożyczki osobistej, jest oprocentowana według stawki rynkowej (…)% w skali roku, a termin jej spłaty przypada na koniec (…) r.

Wnioskodawca pełni funkcję Prezesa Zarządu X Sp. z o.o. X Sp. z o.o. jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i prowadzi działalność gospodarczą. Zawarcie umowy pożyczki zostało poprzedzone: uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników X Sp. z o.o. z dnia (…) r. wyrażającą zgodę na udzielenie pożyczki członkowi zarządu (art. 15 § 1 Kodeksu spółek handlowych), uchwałą Rady Nadzorczej z dnia (…) r. w sprawie reprezentacji spółki przy zawarciu umowy (art. 210 § 1 Kodeksu spółek handlowych).

Uzupełnienie

Pożyczkobiorcą jest Wnioskodawca, osoba fizyczna. Z tytułu zawarcia opisanej we wniosku umowy pożyczki pieniężnej Wnioskodawca nie będzie opodatkowany VAT ani nie będzie z tego tytułu zwolniony z VAT. Otrzymanie pożyczki nie stanowi po stronie Wnioskodawcy dostawy towarów ani świadczenia usług.

Pożyczkodawcą jest X Sp. z o.o., będąca – według wiedzy Wnioskodawcy – czynnym podatnikiem VAT. Według wiedzy Wnioskodawcy Pożyczkodawca z tytułu udzielenia tej pożyczki będzie zwolniony z VAT (usługa udzielenia pożyczki pieniężnej – art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT).

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy w opisanym stanie faktycznym na Wnioskodawcy– jako pożyczkobiorcy, osobie fizycznej – ciąży obowiązek podatkowy w PCC z tytułu zawarcia umowy pożyczki pieniężnej, czy też czynność ta nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o PCC, a w konsekwencji nie ciąży na Wnioskodawcy obowiązek złożenia deklaracji PCC-3 ani zapłaty tego podatku?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy nie ciąży na nim obowiązek podatkowy w PCC.

Przy umowie pożyczki obowiązek ciąży na biorącym pożyczkę (art. 4 pkt 7 ustawy o PCC).

Jednocześnie art. 2 pkt 4 lit. b wyłącza z PCC czynności, jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od VAT z tytułu tej czynności (wyjątki z tego przepisu nie obejmują pożyczki pieniężnej).

Skoro Pożyczkodawca – według wiedzy Wnioskodawcy– jest czynnym podatnikiem VAT i z tytułu udzielenia pożyczki korzysta ze zwolnienia z VAT, umowa nie podlega PCC. Nie powstaje więc po stronie Wnioskodawcy obowiązek PCC-3 ani zapłaty podatku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 191):

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Na podstawie art. 4 pkt 7 cytowanej ustawy:

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Z kolei, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowy pożyczki podlegają generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.

Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a i b cytowanej ustawy:

W przypadku umów pożyczki o wyłączeniu, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług. Podstawę do ww. wyłączenia może stanowić m.in. fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej konkretnej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług.

W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że zawarł Pan umowę pożyczki ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, w której pełni Pan funkcję członka zarządu.

Wskazał Pan, że Pożyczkodawca jest czynnym podatnikiem VAT i z tytułu udzielenia tej pożyczki będzie zwolniony z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, co przyjęto jako element opisu sprawy niepodlegający ocenie.

A zatem, jeśli pożyczka, której udzieliła Panu Spółka, jak Pan wskazał w opisie stanu faktycznego, korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, to w analizowanej sprawie zastosowanie znajdzie wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 2 pkt 4 lit. b ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Tym samym, zawarcie ww. umowy pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Reasumując, nie jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawarcia ww. umowy pożyczki, jak również nie będzie Pan zobowiązany do złożenia formularza PCC-3.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z Pana wolą wyrażoną w uzupełnieniu wniosku, interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od czynności cywilnoprawnych, natomiast stwierdzenia dotyczące podatku od towarów i usług zostały uznane za element opisu stanu faktycznego niepodlegający ocenie. Rozpatrując wniosek o wydanie interpretacji oparłem się ściśle na opisie stanu faktycznego przedstawionym we wniosku i jego uzupełnieniu. Jeżeli zatem przedstawiony opis stanu faktycznego nie będzie odpowiadał rzeczywistości, to wydana interpretacja indywidualna nie wywoła skutków prawnych.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Pana wątpliwości). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja jest zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.