0111-KDSB2-2.440.229.2026.2.ACHN
Wiążąca informacja stawkowa2026-08-21Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna
WIS USŁUGA – zakwaterowanie
WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)
Na podstawie art. 42a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z 7 lipca 2026 r. (ta sama data wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku:
Usługa – (...)
Opis usługi:
(...) Klient będzie mógł dowiedzieć się o możliwości udostępnienia przez Wnioskodawcę studio: (...). Stroną umów o dostawę mediów jest Wnioskodawca. Wynagrodzenie za studio płatne będzie z góry i rozliczane w okresach miesięcznych. (...). Korzystający nie będzie mógł samodzielnie ingerować w strukturę Studio, w tym wykonywać jakichkolwiek prac dotyczących Studio. Nie będzie mógł dokonywać żadnych zmian w Studio (przebudów, malowania, wierceń, zmian układu funkcjonalnego, przeróbek instalacji) bez uprzedniej pisemnej zgody Wnioskodawcy.
Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 55
Stawka podatku:
8%
Podstawa prawna:
art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy
Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE:
7 lipca 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania usługi - (...) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.
W treści wniosku przedstawiono m.in. następujący opis usługi:
„Przedmiot wniosku
Towar/lub usługa
Liczba: 4 (...)
Szczegółowy opis towaru/usługi.
(...)
Opis budynku:
(...)
Model biznesowy:
(...)
Opis usługi:
Usługa będąca przedmiotem oceny w ramach niniejszego Wniosku to usługa świadczona przez Wnioskodawcę, która polegać będzie na udostępnianiu Studio Klientowi (dalej również jako „Korzystającemu”) w tzw. modelu co-living, zbliżonym celem i charakterem do usługi hotelowej.
(...)
Na Usługę będącą przedmiotem niniejszego wniosku składają się: (...) Szczegółowe informacje na temat rozliczenia opłat związanych z korzystaniem ze Studio, w tym media, a także z części wspólnych Budynku znajdują się w dalszej części wniosku.
Usługa będąca przedmiotem niniejszego wniosku dotyczy:
(...)
Studio jest umeblowane i wyposażone. Znajdują się w nim podstawowe meble, urządzenia codziennego użytku, niezbędny sprzęt AGD stanowiący wyposażenie aneksu kuchennego, dodatki ozdobne oraz urządzona łazienka.
W skład wyposażenia Studio wchodzi:
(...)
Korzystający będzie mógł dowiedzieć się o możliwości udostępnienia przez Wnioskodawcę Studio:
(...)
Dla potrzeb niniejszego opisu, opisywana wyżej usługa będzie określana jako "Udostępnianie studio" lub „Usługa”.
(...)
Umowa zawierana jest na określony z góry okres i nie jest możliwe jej rozwiązanie bez przyczyny. Wypowiedzenie umowy przez Wnioskodawcę bez wypowiedzenia (...)
Udostępnianie Studio nie ma zaspokajać potrzeb mieszkaniowych Korzystającego, według intencji Spółki wyrażonej w Umowie oraz Regulaminie, Studio nie stanie się głównym miejscem pobytu Korzystającego. Studio jest pomieszczeniem przeznaczonym do krótkotrwałego pobytu osób, niemieszkalnym (nie służy do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych). Studio nie jest mieszkaniem i nie służy do pobytu stałego. Studio ma zaspokajać potrzeby związane z czasowym pobytem Korzystającego w (...), tj. potrzebę czasowego zakwaterowania. Korzystający posiadać będzie stałe miejsce zamieszkania w innym miejscu niż Budynek. Korzystający składa oświadczenie dotyczące celu pobytu, a Wnioskodawca nie zawrze Umowy, jeżeli Studio miałoby być stałym miejscem pobytu. (...) Wnioskodawca nie planuje wprowadzania żadnych programów lojalnościowych dla powracających klientów (jeżeli tacy będą), czyli klientów korzystających ponownie ze świadczonej przez Wnioskodawcę Usługi.
Korzystający nie będzie miał możliwości zameldowania się w Budynku / Studio (ani na stałe ani czasowo), lub uznania go za swoje stałe miejsce zamieszkania / główne miejsce pobytu. (...)
Korzystający jest, pod warunkiem wyrażenia zgody przez Wnioskodawcę i podwyższenia kwoty wynagrodzenia z tytułu stawki bazowej, uprawniony do trzymania w Studio zwierzęcia.
W Studio mogą przebywać tylko osoby, które wskazane zostaną (...)
Korzystający nie może samodzielnie ingerować w strukturę Studio, w tym wykonywać jakichkolwiek prac dotyczących Studio. Nie może dokonywać żadnych zmian w Studio (przebudów, malowania, wierceń, zmian układu funkcjonalnego, przeróbek instalacji), bez uprzedniej pisemnej zgody Wnioskodawcy. Korzystający nie może czynić nakładów na Studio lub dorabiać kluczy. Wnioskodawca nie dopuszcza wprowadzania zmian w Studio przez Korzystającego, w tym zmiany lub wprowadzania własnych mebli.
Korzystający ponosi odpowiedzialność za wszelkie szkody wyrządzone w Studio lub jego wyposażeniu przez siebie, gości, a także inne osoby przebywające na nieruchomości z upoważnienia, w interesie lub na zlecenie Korzystającego. Wszelkie naprawy w Studio realizowane są w następujący sposób – Wnioskodawca (po zweryfikowaniu szkody) pozyskuje wycenę napraw i informuje o niej Korzystającego, jeśli naprawa będzie realizowana na koszt Korzystającego. Wszelkie naprawy realizowane są poprzez podmiot trzeci zatrudniony przez Wnioskodawcę, na koszt:
(...)
Wnioskodawca będzie pobierał kaucję. (...)
W Budynku i w Studio obowiązuje całkowity zakaz palenia wyrobów tytoniowych, w tym papierosów elektronicznych.
W Budynku obowiązuje kontrola dostępu (monitorowanie wejść / wyjść) - wpisanie przez Korzystającego (gościa) na żądanie swojego imienia i nazwiska w księdze wejść i wyjść, z okazaniem na żądanie dokumentu tożsamości – (...)
(...)
Na Opłatę kwaterunkową składają się (elementem kalkulacji jej wysokości są):
(...)
Opłata serwisowa jest związana ze sprzątaniem Studio w związku z zakończeniem okresu Udostępniania studio. Jest ona płatna wraz z opłatą za ostatni okres rozliczeniowy Usługi.
Media to element Opłaty kwaterunkowej, której wysokość zależy od zużycia mediów (energii elektrycznej, wody, ciepła, kanalizacji sanitarnej) w Studio. Zużycie mediów w Studio ustalane będzie na podstawie wskazań liczników obsługujących Studio oraz stawek jednostkowych stosowanych przez dostawców mediów.
Wysokość opłaty za media zależy od faktycznego zużycia mediów w Studio. Na etapie zapłaty Opłaty kwaterunkowej z góry (tj. na początku miesiąca), ten element kalkulacji wynagrodzenia (tj. Media) będzie ustalany na zasadach prognozy. Po zakończeniu miesiąca i zebraniu danych dot. faktycznego zużycia mediów w Studio, Wnioskodawca informuje Korzystającego o nadpłatach/niedopłatach w związku z pobraną już prognozą. Rozliczenie nadpłaty/niedopłaty zostanie uwzględnione w kalkulacji wynagrodzenia za Usługę w kolejnym miesiącu jej świadczenia lub rozliczeniu po zakończeniu Umowy – gdy rozliczenie dotyczy ostatniego okresu rozliczeniowego. (...)
Wnioskodawca nie będzie stosował żadnego rodzaju "narzutów" na koszty związane z zużyciem mediów, tj. na Korzystającego przenoszony będzie koszt tych świadczeń zgodnie z ich faktycznym indywidualnym zużyciem przez Korzystającego.
Opisane wyżej opłaty, wchodzące w skład wynagrodzenia za Usługę, objęte będą jedną fakturą VAT wystawianą za dany okres rozliczeniowy świadczenia Usługi. Poszczególne elementy Opłaty kwaterunkowej będą wykazane jako odrębne pozycje na fakturze.
Usługi dodatkowe:
Wnioskodawca pragnie również wskazać, że poza Usługą tj. w ramach odrębnego świadczenia i za odrębnym (od wynagrodzenia za Usługę) wynagrodzeniem, udostępni on Korzystającym:
(...)
Przy czym powyższe usługi dodatkowe nie są przedmiotem zapytania, nie stanowią one zdaniem Wnioskodawcy elementu świadczenia kompleksowego Usługi, która jest przedmiotem wniosku. Usługi dodatkowe zostały przez Wnioskodawcę wskazane, w celu wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego i zobrazowania warunków, w jakich świadczona jest Usługa.”
W rubryce D.4. Informacje dodatkowe (w tym poufne) wskazano:
(...)
Do wniosku Wnioskodawca dołączył m.in.:
(...)
Postanowieniem z 12 sierpnia 2026 r., znak (...) na podstawie art. 200 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, tutejszy Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone 13 sierpnia 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.
Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Wnioskodawca na złożonym 7 lipca 2026 r. wniosku wskazał, że jego przedmiotem jest świadczenie kompleksowe.
Jak stanowi art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:
1) towar albo usługa, albo
2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.
Biorąc pod uwagę zakres żądania Wnioskodawcy, należy w pierwszej kolejności ustalić charakter świadczenia realizowanego przez niego.
W kwestii związanej z oceną charakteru świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę, należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne.
Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:
- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),
Na podstawie art. 42a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z 7 lipca 2026 r. (ta sama data wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku:
Usługa – (...)
Opis usługi:
(...) Klient będzie mógł dowiedzieć się o możliwości udostępnienia przez Wnioskodawcę studio: (...). Stroną umów o dostawę mediów jest Wnioskodawca. Wynagrodzenie za studio płatne będzie z góry i rozliczane w okresach miesięcznych. (...). Korzystający nie będzie mógł samodzielnie ingerować w strukturę Studio, w tym wykonywać jakichkolwiek prac dotyczących Studio. Nie będzie mógł dokonywać żadnych zmian w Studio (przebudów, malowania, wierceń, zmian układu funkcjonalnego, przeróbek instalacji) bez uprzedniej pisemnej zgody Wnioskodawcy.
Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 55
Stawka podatku:
8%
Podstawa prawna:
art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy
Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE:
7 lipca 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania usługi - (...) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.
W treści wniosku przedstawiono m.in. następujący opis usługi:
„Przedmiot wniosku
Towar/lub usługa
Liczba: 4 (...)
Szczegółowy opis towaru/usługi.
(...)
Opis budynku:
(...)
Model biznesowy:
(...)
Opis usługi:
Usługa będąca przedmiotem oceny w ramach niniejszego Wniosku to usługa świadczona przez Wnioskodawcę, która polegać będzie na udostępnianiu Studio Klientowi (dalej również jako „Korzystającemu”) w tzw. modelu co-living, zbliżonym celem i charakterem do usługi hotelowej.
(...)
Na Usługę będącą przedmiotem niniejszego wniosku składają się: (...) Szczegółowe informacje na temat rozliczenia opłat związanych z korzystaniem ze Studio, w tym media, a także z części wspólnych Budynku znajdują się w dalszej części wniosku.
Usługa będąca przedmiotem niniejszego wniosku dotyczy:
(...)
Studio jest umeblowane i wyposażone. Znajdują się w nim podstawowe meble, urządzenia codziennego użytku, niezbędny sprzęt AGD stanowiący wyposażenie aneksu kuchennego, dodatki ozdobne oraz urządzona łazienka.
W skład wyposażenia Studio wchodzi:
(...)
Korzystający będzie mógł dowiedzieć się o możliwości udostępnienia przez Wnioskodawcę Studio:
(...)
Dla potrzeb niniejszego opisu, opisywana wyżej usługa będzie określana jako "Udostępnianie studio" lub „Usługa”.
(...)
Umowa zawierana jest na określony z góry okres i nie jest możliwe jej rozwiązanie bez przyczyny. Wypowiedzenie umowy przez Wnioskodawcę bez wypowiedzenia (...)
Udostępnianie Studio nie ma zaspokajać potrzeb mieszkaniowych Korzystającego, według intencji Spółki wyrażonej w Umowie oraz Regulaminie, Studio nie stanie się głównym miejscem pobytu Korzystającego. Studio jest pomieszczeniem przeznaczonym do krótkotrwałego pobytu osób, niemieszkalnym (nie służy do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych). Studio nie jest mieszkaniem i nie służy do pobytu stałego. Studio ma zaspokajać potrzeby związane z czasowym pobytem Korzystającego w (...), tj. potrzebę czasowego zakwaterowania. Korzystający posiadać będzie stałe miejsce zamieszkania w innym miejscu niż Budynek. Korzystający składa oświadczenie dotyczące celu pobytu, a Wnioskodawca nie zawrze Umowy, jeżeli Studio miałoby być stałym miejscem pobytu. (...) Wnioskodawca nie planuje wprowadzania żadnych programów lojalnościowych dla powracających klientów (jeżeli tacy będą), czyli klientów korzystających ponownie ze świadczonej przez Wnioskodawcę Usługi.
Korzystający nie będzie miał możliwości zameldowania się w Budynku / Studio (ani na stałe ani czasowo), lub uznania go za swoje stałe miejsce zamieszkania / główne miejsce pobytu. (...)
Korzystający jest, pod warunkiem wyrażenia zgody przez Wnioskodawcę i podwyższenia kwoty wynagrodzenia z tytułu stawki bazowej, uprawniony do trzymania w Studio zwierzęcia.
W Studio mogą przebywać tylko osoby, które wskazane zostaną (...)
Korzystający nie może samodzielnie ingerować w strukturę Studio, w tym wykonywać jakichkolwiek prac dotyczących Studio. Nie może dokonywać żadnych zmian w Studio (przebudów, malowania, wierceń, zmian układu funkcjonalnego, przeróbek instalacji), bez uprzedniej pisemnej zgody Wnioskodawcy. Korzystający nie może czynić nakładów na Studio lub dorabiać kluczy. Wnioskodawca nie dopuszcza wprowadzania zmian w Studio przez Korzystającego, w tym zmiany lub wprowadzania własnych mebli.
Korzystający ponosi odpowiedzialność za wszelkie szkody wyrządzone w Studio lub jego wyposażeniu przez siebie, gości, a także inne osoby przebywające na nieruchomości z upoważnienia, w interesie lub na zlecenie Korzystającego. Wszelkie naprawy w Studio realizowane są w następujący sposób – Wnioskodawca (po zweryfikowaniu szkody) pozyskuje wycenę napraw i informuje o niej Korzystającego, jeśli naprawa będzie realizowana na koszt Korzystającego. Wszelkie naprawy realizowane są poprzez podmiot trzeci zatrudniony przez Wnioskodawcę, na koszt:
(...)
Wnioskodawca będzie pobierał kaucję. (...)
W Budynku i w Studio obowiązuje całkowity zakaz palenia wyrobów tytoniowych, w tym papierosów elektronicznych.
W Budynku obowiązuje kontrola dostępu (monitorowanie wejść / wyjść) - wpisanie przez Korzystającego (gościa) na żądanie swojego imienia i nazwiska w księdze wejść i wyjść, z okazaniem na żądanie dokumentu tożsamości – (...)
(...)
Na Opłatę kwaterunkową składają się (elementem kalkulacji jej wysokości są):
(...)
Opłata serwisowa jest związana ze sprzątaniem Studio w związku z zakończeniem okresu Udostępniania studio. Jest ona płatna wraz z opłatą za ostatni okres rozliczeniowy Usługi.
Media to element Opłaty kwaterunkowej, której wysokość zależy od zużycia mediów (energii elektrycznej, wody, ciepła, kanalizacji sanitarnej) w Studio. Zużycie mediów w Studio ustalane będzie na podstawie wskazań liczników obsługujących Studio oraz stawek jednostkowych stosowanych przez dostawców mediów.
Wysokość opłaty za media zależy od faktycznego zużycia mediów w Studio. Na etapie zapłaty Opłaty kwaterunkowej z góry (tj. na początku miesiąca), ten element kalkulacji wynagrodzenia (tj. Media) będzie ustalany na zasadach prognozy. Po zakończeniu miesiąca i zebraniu danych dot. faktycznego zużycia mediów w Studio, Wnioskodawca informuje Korzystającego o nadpłatach/niedopłatach w związku z pobraną już prognozą. Rozliczenie nadpłaty/niedopłaty zostanie uwzględnione w kalkulacji wynagrodzenia za Usługę w kolejnym miesiącu jej świadczenia lub rozliczeniu po zakończeniu Umowy – gdy rozliczenie dotyczy ostatniego okresu rozliczeniowego. (...)
Wnioskodawca nie będzie stosował żadnego rodzaju "narzutów" na koszty związane z zużyciem mediów, tj. na Korzystającego przenoszony będzie koszt tych świadczeń zgodnie z ich faktycznym indywidualnym zużyciem przez Korzystającego.
Opisane wyżej opłaty, wchodzące w skład wynagrodzenia za Usługę, objęte będą jedną fakturą VAT wystawianą za dany okres rozliczeniowy świadczenia Usługi. Poszczególne elementy Opłaty kwaterunkowej będą wykazane jako odrębne pozycje na fakturze.
Usługi dodatkowe:
Wnioskodawca pragnie również wskazać, że poza Usługą tj. w ramach odrębnego świadczenia i za odrębnym (od wynagrodzenia za Usługę) wynagrodzeniem, udostępni on Korzystającym:
(...)
Przy czym powyższe usługi dodatkowe nie są przedmiotem zapytania, nie stanowią one zdaniem Wnioskodawcy elementu świadczenia kompleksowego Usługi, która jest przedmiotem wniosku. Usługi dodatkowe zostały przez Wnioskodawcę wskazane, w celu wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego i zobrazowania warunków, w jakich świadczona jest Usługa.”
W rubryce D.4. Informacje dodatkowe (w tym poufne) wskazano:
(...)
Do wniosku Wnioskodawca dołączył m.in.:
(...)
Postanowieniem z 12 sierpnia 2026 r., znak (...) na podstawie art. 200 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, tutejszy Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone 13 sierpnia 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.
Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Wnioskodawca na złożonym 7 lipca 2026 r. wniosku wskazał, że jego przedmiotem jest świadczenie kompleksowe.
Jak stanowi art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:
1) towar albo usługa, albo
2) towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.
Biorąc pod uwagę zakres żądania Wnioskodawcy, należy w pierwszej kolejności ustalić charakter świadczenia realizowanego przez niego.
W kwestii związanej z oceną charakteru świadczenia realizowanego przez Wnioskodawcę, należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne.
Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie nr C-349/96 Card Protection Plan Ltd (CPP) przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:
- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributaria e Aduaneira (ECLI:EU:C:2020:855) wskazując, że: „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię po dzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19, ECLI:EU:C:2021: 167.
Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.
Przedmiotem wniosku jest (...), dostawą mediów oraz usługą sprzątania po zakończeniu świadczenia. Studio udostępniane będzie przez Wnioskodawcę klientowi w tzw. modelu co-living, zbliżonym celem i charakterem do usługi hotelowej.
Celem usługi jest zapewnienie zakwaterowanym tymczasowego miejsca pobytu w studiu – (...). Na usługę składają się: (...)
Wynagrodzenie za studio płatne będzie z góry i rozliczane w okresach miesięcznych. Na Opłatę kwaterunkową składać się będą:
(...)
Z powyższego wynika zatem, że wszystkie czynności wchodzące w zakres świadczenia stanowić będą nierozerwalnie związane ze sobą elementy usługi i nie powinny być traktowane rozdzielnie, jako odrębne czynności, podlegające odrębnym rozliczeniom. Zaznaczyć należy, że studio nie może być udostępnione bez wyposażenia oraz mediów – jak wynika z opisu sprawy studio jest w pełni umeblowane i wyposażone również w media. (...) Oznacza to, że wszystkie elementy, również dostawa mediów, pomimo że ich zużycie będzie ustalane na podstawie liczników, stanowić będzie nierozłączalny (konieczny) element usługi zakwaterowania w studiu. Zatem wszystkie wskazane w opisie zagadnienia elementy w jednakowym stopniu będą tworzyły jedną pojedynczą usługę i w równym stopniu będą się na nią składały.
Podsumowując, w niniejszej sprawie mamy do czynienia z jedną pojedynczą usługą w rozumieniu art. 42b ust. 5 pkt 1 ustawy.
Uzasadnienie klasyfikacji usługi:
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).
Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.
Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.
Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług.
I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
Zgodnie z tytułem Sekcji I Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, sekcja ta obejmuje:
„Usługi związane z zakwaterowaniem i usługi gastronomiczne”.
Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) sekcja I obejmuje:
- usługi w zakresie noclegów i usługi towarzyszące świadczone przez hotele, motele, pensjonaty, centra odnowy biologicznej i inne obiekty hotelowe,
- usługi świadczone przez schroniska młodzieżowe oraz chaty lub domki,
- usługi świadczone przez domy letniskowe, do których goście posiadają prawo wspólnego użytkowania przez określony okres każdego roku,
- usługi świadczone przez pola namiotowe i pola kempingowe, włączając pola dla pojazdów kempingowych,
- tymczasowe lub długoterminowe zakwaterowanie w domach studenckich, internatach i bursach szkolnych, hotelach pracowniczych, blokach mieszkalnych,
- usługi sypialne i restauracyjne w wagonach kolejowych oraz pozostałych środkach transportu,
- usługi gastronomiczne,
- usługi przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering),
- usługi stołówkowe,
- usługi przygotowywania i podawania napojów.
Sekcja ta nie obejmuje:
- gotowej żywności łatwo psującej się, takiej jak: kanapki, sklasyfikowanej w 10.89.16.0,
- sprzedaży detalicznej żywności, sklasyfikowanej w dziale 47,
- wynajmu nieruchomości mieszkalnych w celu dłuższego pobytu, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w 68.20.1,
- usług dyskotek i sal tanecznych (z wyłączeniem serwujących napoje), sklasyfikowanych w 93.29.19.0.
W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 55 „Usługi związane z zakwaterowaniem”.
Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i usług (PKWiU) dział 55 „Usługi związane z zakwaterowaniem” obejmuje:
- usługi w zakresie zapewnienia krótkotrwałego pobytu turystom i pozostałym podróżnym,
- usługi w zakresie zakwaterowania na dłuższy okres studentów, osób pracujących i pozostałych osób.
Dział ten nie obejmuje:
- usług w zakresie zapewnienia długotrwałego zakwaterowania, jako głównego miejsca pobytu w obiektach takich jak: apartamenty, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w odpowiednich grupowaniach Sekcji L.
Niniejsze grupowanie obejmuje zatem zapewnienie zakwaterowania na dłuższy okres studentom, osobom pracującym oraz pozostałym osobom.
W tym miejscu należy odnieść się do samego pojęcia „zakwaterowanie”. W związku z tym, że nie zostało ono zdefiniowane w ustawie, przy ustalaniu jego zakresu znaczeniowego należy odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, „zakwaterować” znaczy „przydzielić komuś miejsce czasowego zamieszkania”. Z kolei „zakwaterować się” znaczy „zamieszkać gdzieś tymczasowo”.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że świadczenie będące przedmiotem wniosku posiada następujące cechy charakterystyczne dla usługi zakwaterowania:
(...)
- Studio ma zaspokajać potrzeby związane z czasowym pobytem Korzystającego w (...), tj. potrzebę czasowego zakwaterowania;
- Korzystający posiadać będzie stałe miejsce zamieszkania w innym miejscu niż Budynek.
Korzystający składa oświadczenie dotyczące celu pobytu, a Wnioskodawca nie zawrze Umowy, jeżeli Studio miałoby być stałym miejscem pobytu;
- Korzystający nie będzie miał możliwości zameldowania się w Budynku/Studio (ani na stałe ani czasowo),
- w Studio nie będzie możliwości prowadzenia działalności gospodarczej przez Korzystającego;
- Korzystający nie może zawrzeć odrębnych umów na dostawę mediów. Stroną takich umów jest Wnioskodawca;
(...)
- udostępniane studio będzie w pełni umeblowane i wyposażone;
- Korzystający nie może samodzielnie ingerować w strukturę Studio, nie może dokonywać żadnych zmian w Studio (przebudów, malowania, wierceń, zmian układu funkcjonalnego, przeróbek instalacji), bez uprzedniej pisemnej zgody Wnioskodawcy;
- Korzystający nie może dorabiać kluczy, wprowadzać zmian w Studio, w tym zmiany lub wprowadzania własnych mebli.
Zatem z uwagi na swoją specyfikę, będąca przedmiotem wniosku usługa (...) do części wspólnych budynku, spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 55 „Usługi związane z zakwaterowaniem”.
Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług:
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Jak stanowi art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
W myśl art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a, art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
Jak wynika z art. 146ef ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.
W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%”, w poz. 47 wskazano PKWiU 55 „Usługi związane z zakwaterowaniem”.
W związku z powyższym, dla usługi będącej przedmiotem wniosku, która mieści się w grupowaniu PKWiU 55 – „Usługi związane z zakwaterowaniem”, ustawodawca w ustawie przewidział preferencyjną stawkę podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy.
Informacje dodatkowe:
Niniejsza WIS dotyczy ustalenia stawki podatku od towarów i usług dla planowanych czynności opodatkowanych, których przedmiotem będzie opisana w treści wniosku usługa, co oznacza, że jakakolwiek zmiana, niezależnie od tego kiedy zostanie dokonana, skutkować będzie utratą ważności WIS.
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla usługi lub
- podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.
POUCZENIE:
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).
Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributaria e Aduaneira (ECLI:EU:C:2020:855) wskazując, że: „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię po dzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19, ECLI:EU:C:2021: 167.
Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.
Przedmiotem wniosku jest (...), dostawą mediów oraz usługą sprzątania po zakończeniu świadczenia. Studio udostępniane będzie przez Wnioskodawcę klientowi w tzw. modelu co-living, zbliżonym celem i charakterem do usługi hotelowej.
Celem usługi jest zapewnienie zakwaterowanym tymczasowego miejsca pobytu w studiu – (...). Na usługę składają się: (...)
Wynagrodzenie za studio płatne będzie z góry i rozliczane w okresach miesięcznych. Na Opłatę kwaterunkową składać się będą:
(...)
Z powyższego wynika zatem, że wszystkie czynności wchodzące w zakres świadczenia stanowić będą nierozerwalnie związane ze sobą elementy usługi i nie powinny być traktowane rozdzielnie, jako odrębne czynności, podlegające odrębnym rozliczeniom. Zaznaczyć należy, że studio nie może być udostępnione bez wyposażenia oraz mediów – jak wynika z opisu sprawy studio jest w pełni umeblowane i wyposażone również w media. (...) Oznacza to, że wszystkie elementy, również dostawa mediów, pomimo że ich zużycie będzie ustalane na podstawie liczników, stanowić będzie nierozłączalny (konieczny) element usługi zakwaterowania w studiu. Zatem wszystkie wskazane w opisie zagadnienia elementy w jednakowym stopniu będą tworzyły jedną pojedynczą usługę i w równym stopniu będą się na nią składały.
Podsumowując, w niniejszej sprawie mamy do czynienia z jedną pojedynczą usługą w rozumieniu art. 42b ust. 5 pkt 1 ustawy.
Uzasadnienie klasyfikacji usługi:
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2027 r. – na podstawie § 2 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2025 r., poz. 1829) – należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556).
Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.
Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.
Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług.
I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
Zgodnie z tytułem Sekcji I Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, sekcja ta obejmuje:
„Usługi związane z zakwaterowaniem i usługi gastronomiczne”.
Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) sekcja I obejmuje:
- usługi w zakresie noclegów i usługi towarzyszące świadczone przez hotele, motele, pensjonaty, centra odnowy biologicznej i inne obiekty hotelowe,
- usługi świadczone przez schroniska młodzieżowe oraz chaty lub domki,
- usługi świadczone przez domy letniskowe, do których goście posiadają prawo wspólnego użytkowania przez określony okres każdego roku,
- usługi świadczone przez pola namiotowe i pola kempingowe, włączając pola dla pojazdów kempingowych,
- tymczasowe lub długoterminowe zakwaterowanie w domach studenckich, internatach i bursach szkolnych, hotelach pracowniczych, blokach mieszkalnych,
- usługi sypialne i restauracyjne w wagonach kolejowych oraz pozostałych środkach transportu,
- usługi gastronomiczne,
- usługi przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering),
- usługi stołówkowe,
- usługi przygotowywania i podawania napojów.
Sekcja ta nie obejmuje:
- gotowej żywności łatwo psującej się, takiej jak: kanapki, sklasyfikowanej w 10.89.16.0,
- sprzedaży detalicznej żywności, sklasyfikowanej w dziale 47,
- wynajmu nieruchomości mieszkalnych w celu dłuższego pobytu, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w 68.20.1,
- usług dyskotek i sal tanecznych (z wyłączeniem serwujących napoje), sklasyfikowanych w 93.29.19.0.
W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 55 „Usługi związane z zakwaterowaniem”.
Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i usług (PKWiU) dział 55 „Usługi związane z zakwaterowaniem” obejmuje:
- usługi w zakresie zapewnienia krótkotrwałego pobytu turystom i pozostałym podróżnym,
- usługi w zakresie zakwaterowania na dłuższy okres studentów, osób pracujących i pozostałych osób.
Dział ten nie obejmuje:
- usług w zakresie zapewnienia długotrwałego zakwaterowania, jako głównego miejsca pobytu w obiektach takich jak: apartamenty, zazwyczaj w cyklu miesięcznym lub rocznym, sklasyfikowanego w odpowiednich grupowaniach Sekcji L.
Niniejsze grupowanie obejmuje zatem zapewnienie zakwaterowania na dłuższy okres studentom, osobom pracującym oraz pozostałym osobom.
W tym miejscu należy odnieść się do samego pojęcia „zakwaterowanie”. W związku z tym, że nie zostało ono zdefiniowane w ustawie, przy ustalaniu jego zakresu znaczeniowego należy odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, „zakwaterować” znaczy „przydzielić komuś miejsce czasowego zamieszkania”. Z kolei „zakwaterować się” znaczy „zamieszkać gdzieś tymczasowo”.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że świadczenie będące przedmiotem wniosku posiada następujące cechy charakterystyczne dla usługi zakwaterowania:
(...)
- Studio ma zaspokajać potrzeby związane z czasowym pobytem Korzystającego w (...), tj. potrzebę czasowego zakwaterowania;
- Korzystający posiadać będzie stałe miejsce zamieszkania w innym miejscu niż Budynek.
Korzystający składa oświadczenie dotyczące celu pobytu, a Wnioskodawca nie zawrze Umowy, jeżeli Studio miałoby być stałym miejscem pobytu;
- Korzystający nie będzie miał możliwości zameldowania się w Budynku/Studio (ani na stałe ani czasowo),
- w Studio nie będzie możliwości prowadzenia działalności gospodarczej przez Korzystającego;
- Korzystający nie może zawrzeć odrębnych umów na dostawę mediów. Stroną takich umów jest Wnioskodawca;
(...)
- udostępniane studio będzie w pełni umeblowane i wyposażone;
- Korzystający nie może samodzielnie ingerować w strukturę Studio, nie może dokonywać żadnych zmian w Studio (przebudów, malowania, wierceń, zmian układu funkcjonalnego, przeróbek instalacji), bez uprzedniej pisemnej zgody Wnioskodawcy;
- Korzystający nie może dorabiać kluczy, wprowadzać zmian w Studio, w tym zmiany lub wprowadzania własnych mebli.
Zatem z uwagi na swoją specyfikę, będąca przedmiotem wniosku usługa (...) do części wspólnych budynku, spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 55 „Usługi związane z zakwaterowaniem”.
Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług:
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Jak stanowi art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
W myśl art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a, art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
Jak wynika z art. 146ef ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.
W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%”, w poz. 47 wskazano PKWiU 55 „Usługi związane z zakwaterowaniem”.
W związku z powyższym, dla usługi będącej przedmiotem wniosku, która mieści się w grupowaniu PKWiU 55 – „Usługi związane z zakwaterowaniem”, ustawodawca w ustawie przewidział preferencyjną stawkę podatku w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy w zw. z poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy.
Informacje dodatkowe:
Niniejsza WIS dotyczy ustalenia stawki podatku od towarów i usług dla planowanych czynności opodatkowanych, których przedmiotem będzie opisana w treści wniosku usługa, co oznacza, że jakakolwiek zmiana, niezależnie od tego kiedy zostanie dokonana, skutkować będzie utratą ważności WIS.
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla usługi lub
- podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.
POUCZENIE:
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów