0111-KDSB1-2.440.549.2025.8.DS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług  (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 7 grudnia 2025 r. (data wpływu 7 grudnia 2025 r.), uzupełnionego pismem z dnia 2 stycznia 2026 r. (data wpływu 2 stycznia 2026 r.), 4 lutego 2026 r. (data wpływu 4 lutego 2026 r.) oraz 30 marca 2026 r. (data wpływu 30 marca 2026 r.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – osuszanie (…) wraz z ozonowaniem.

Opis usługi (świadczenia kompleksowego): usługa osuszania (…) wraz z ozonowaniem, w ramach której wykonywane są następujące czynności: (…)

Usługa wykonywana jest w lokalu mieszkalnym (…) o powierzchni nie przekraczającej 150 m².

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 43

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 2 stycznia  2026 r., 3 lutego 2026 r. oraz 30 marca 2026 r. w zakresie sklasyfikowania ww. usługi  oraz określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści formularza do wniosku przedstawiono następujący opis usługi:

(…).

(…).

Wnioskodawca wykonuje usługi osuszania budynków, których dotyczy niniejszy wniosek. Niniejszy wniosek dotyczy robót dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokali mieszkalnych  w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych  w dziale 12.

Są to usługi polegające na kompleksowym osuszaniu całości lub części budynków obejmujące wyprowadzenie z przegród budowlanych wilgoci kapilarnej oraz zabezpieczenie murów przed ich ponownym zawilgoceniem. Osuszanie dotyczy również dachów płaskich budynków mieszkalnych, tarasów/patio w obrębie bryły budynku, korytarzy w budynkach mieszkalnych.

Wnioskodawca świadczy dwa rodzaje osuszania:

(…).

(…).

Po zakończeniu samego osuszania, zwykle wykonuje się usługę ozonowania osuszonych wcześniej pomieszczeń (…).

(…)

Usługa osuszania (…) jest zespołem prac związanych z przywracaniem prawidłowego stanu technicznego budynku (czynności remontowe i konserwacyjne), gdyż jest to działanie zmierzające do odtworzenia pierwotnej sprawności technicznej i użytkowej obiektu oraz czynnością mającą na celu zachowanie substancji budynku i zabezpieczenie przed dalszą degradacją. Zatem usługa osuszania odtwarza pierwotny stan używalności budynku po zalaniu oraz zapobiega dalszym uszkodzeniom (rozwój grzybów, degradacja materiałów, korozja biologiczna, odspajanie tynków, ponowne zawilgocenie), gdyż należy mieć na uwadze, że:

1)            Po zalaniu lub awarii instalacji materiały budowlane tracą swoje właściwości techniczne (izolacyjność cieplna, wytrzymałość, odporność na pleśnie).

2)            Samo usunięcie wody nie wystarczy - konieczne jest przywrócenie odpowiedniej wilgotności materiałów.

3)            Osuszanie (…).

4)            Osuszanie (…).

Wnioskodawca uważa, iż osuszanie wraz z usługami dodatkowymi, których wykonanie jest niezbędne, aby prawidłowo i całościowo wykonać usługę osuszania, zawierają ingerencję  w trwałe części mieszkania/budynku takie jak ściany, posadzki, stropy, sufity, warstwy izolacji, itp.

Usługa osuszania przeprowadzana jest zarówno na zlecenie osób fizycznych, jak również wspólnot mieszkaniowych, ubezpieczycieli, jak i przedsiębiorstw (właścicieli nieruchomości, deweloperów, osób zajmujących się wynajmem lokali, zarządców obiektów, itp.).

Wnioskodawca nie posiada opinii GUS dotyczącej klasyfikacji statystycznej dla usługi będącej przedmiotem wniosku.

Zdaniem wnioskodawcy, charakter wykonania ww. usług zawierający ingerencję w trwałe elementy nieruchomości, wypełnia wytyczne dla remontu tudzież konserwacji, opisane w art. 41 ustępie 12 ustawy o podatku od towarów i usług zgodnie z którym stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do:

1)            dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy  lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

2)            robót konserwacyjnych dotyczących:

a)            obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b)            lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych  w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

- w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

Jak przy tym stanowi art 43 ust 12d ustawy o podatku od towarów i usług przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 12. rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części, inne niż remont.

Przy czym w przypadku wnioskodawcy nie znajdzie zastosowania przepis art. 41 ust. 12e ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym przepisu ust. 12 pkt 2 nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wliczanych do podstawy opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy, gdyż w przypadku wnioskodawcy wartość towarów bez podatku wliczanych do podstawy opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych nigdy nie przekracza 50% tej podstawy.

W przypadku zalania lub zawilgocenia ściany, posadzki i tynki ulegają uszkodzeniu (zawilgocenie, zagrzybienia, odspojenie, korozja betonu i stali, butwienie, destrukcja izolacji), parametry fizyczne przestają odpowiadać stanowi pierwotnemu, konstrukcja traci swoją funkcję użytkową. Osuszanie usuwa skutki uszkodzeń i przywraca elementom budynku ich pierwotne właściwości techniczne, czyli jest działaniem naprawczym.

Podsumowując osuszanie jest częścią remontu, ponieważ usuwa skutki szkody, stanowi część procesu naprawy - przywraca elementom budynku ich pierwotny stan techniczny, zapobiega postępującej degradacji konstrukcji i umożliwia wykonania dalszych prac naprawczych.

Zatem opisane usługi osuszania są usługami, dla których obniża się stawkę podatku  do wysokości 8%.

Pismem z dnia 4 lutego 2026 r. (data wpływu 4 lutego 2026 r.) udzielił odpowiedzi  na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS z dnia 14 stycznia 2026 r., znak: 0111-KDSB1-2.440.549.2025.1.DS.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące potwierdzenia, że w ramach złożonego wniosku Wnioskodawca oczekuje wydania decyzji WIS określającej stawkę podatku VAT.

Wnioskodawca wskazał: Tak, w ramach złożonego wniosku Wnioskodawca oczekuje wydania decyzji WIS określającej stawkę podatku VAT dla usługi będącej przedmiotem wniosku.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące wskazania jednej konkretnej usługi wykonywanej na rzecz jednego zleceniodawcy w ramach jednej umowy, która ma być przedmiotem wniosku Wnioskodawca wskazał:

Precyzuję, że wniosek dotyczy jednego świadczenia złożonego - osuszania (…) wraz z ozonowaniem.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące enumeratywnego wymieniania oraz szczegółowego opisania czynności wykonywanych w ramach usługi wskazanej w odpowiedzi na pkt. II pytanie nr 1 wezwania Wnioskodawca wskazał:

Wnioskodawca wykonuje następujące czynności w celu świadczenia usługi: (…).

(…)

W odpowiedzi na pytanie dotyczące wskazania, czy z punktu widzenia nabywcy, jest on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia, czy też kilku odrębnych elementów Wnioskodawca wskazał:

Z punktu widzenia nabywcy, jest on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia, a nie kilku odrębnych elementów.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące wskazania, czy zdaniem Wnioskodawcy, usługi składające się na przedmiotowe świadczenie są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie? Co za tym przemawia? W jaki sposób czynności te są ze sobą powiązane? Wnioskodawca wskazał:

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi składające się na przedmiotowe świadczenie są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie. Zalanie najczęściej pod podłogą i przenika na ściany. Konieczne jest zatem zarówno osuszanie  (…), a ponieważ pleść rozwija się krótko po zalaniu – konieczne jest równie ozonowanie.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące wskazania co zdaniem Wnioskodawcy jest elementem dominującym, a co pomocniczym w ramach przedmiotowych czynności oraz jakie okoliczności przesądzają o tym, że dany element ma charakter dominujący Wnioskodawca wskazał:

Zdaniem Wnioskodawcy elementem dominującym jest osuszenie (jest to istota usługi),  a pomocniczym w ramach przedmiotowych czynności – ozonowanie.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące wskazania jak skalkulowane jest wynagrodzenie za przedmiotowe czynności? Jaki jest stosunek ceny dostarczanych towarów do pozostałych czynności? Czy cena obejmuje całość świadczenia? Wnioskodawca wskazał:

Wynagrodzenie jest skalkulowane umownie, cena obejmuje całość czynności.  Nie są dostarczane towary.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące wskazania w jakich okolicznościach zlecana jest usługa będąca przedmiotem wniosku Wnioskodawca wskazał:

Usługa jest zlecania w sytuacji awarii – wycieku wody powodującego zalewanie nieruchomości. Usługa realizuje cel w postaci osuszenia nieruchomości. Efektem jej świadczenia jest osuszenie nieruchomości.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące wskazania jakie są oczekiwania nabywcy w odniesieniu do świadczonej przez Wnioskodawcę usługi, Wnioskodawca wskazał:

Nabywca w odniesieniu do świadczonej przez Wnioskodawcę usługi oczekuje osuszenia nieruchomości.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące określenia miejsca wykonywania usługi wskazanej  w odpowiedzi na pkt. II pytanie nr 1 wezwania Wnioskodawca wskazał:

Przedmiotowa usługa jest wykonywana w lokalu mieszkalnym (…).

W odpowiedzi na pytanie dotyczące wskazania jednego konkretnego lokalu, w którym wykonywane jest świadczenie oraz wskazania całkowitej powierzchni użytkowej lokalu, Wnioskodawca wskazał:

Jak wskazano wyżej przedmiotowa usługa jest wykonywana w lokalu mieszkalnym  (…). Całkowita powierzchnia użytkowa lokalu nie przekracza 150 m².

W odpowiedzi na pytanie dotyczące przedłożenia dokumentów umożliwiających weryfikację czy lokal spełnia definicje obiektu budownictwa mieszkaniowego, tj.: zaświadczenia wydanego przez Starostę potwierdzającego, że lokal stanowi lokal mieszkalny lub wypisu z kartoteki lokali, Wnioskodawca wskazał:

Wnioskodawca przy wykonywania usługi nie gromadzi dokumentów wskazanych w Puncie III.2.c.

Wnioskodawca wskazuje, że lokal, w którym wykonywane jest świadczenie objęte przedmiotem wniosku spełnia definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego, a także spełnia warunki i zalicza się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące przesłania umowy zawartej przez Wnioskodawcę na wykonanie usługi będącej przedmiotem złożonego wniosku, Wnioskodawca wskazał:

Usługa jest świadczona na podstawie wezwania interwencyjnego (awaryjnego) – nie jest zawierana przez Wnioskodawcę umowa na wykonanie usługi będącej przedmiotem wniosku.

(...)

Do uzupełnienia wniosku Wnioskodawca dołączył (…).

W dokumencie wskazano m.in. następujące informacje:

(…)

Ponadto, (…).

Pismem z dnia 30 marca 2026 r. (data wpływu 30 marca 2026 r.) Wnioskodawca udzielił odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS z dnia 9 marca 2026 r., znak: 0111-KDSB1-2.440.549.2025.3.DS.

W odpowiedzi na pytanie dotyczące jednoznacznego wskazania, czy usługa będąca przedmiotem wniosku została już zrealizowana. Jeśli tak, należy wskazać dokładną datę zakończenia jej realizacji, Wnioskodawca wskazał:

Wnioskodawca również na bieżąco świadczy usługi osuszania, których dotyczy wniosek. Załączony do wcześniejszej odpowiedzi na wezwanie Raport prac osuszania po zalaniu,   (…), był jedynie przykładowym dokumentem, przedłożonym na żądanie tut. Organu. Usługa objęta tym przykładowym dokumentem została zakończona w dniem 23 września 2025 r. i opodatkowana VAT – nie dotyczy jej wniosek.

Wnioskodawca obecnie prowadzi takie prace w lokalu mieszkalnym położonym pod adresem ul. (…). Wnioskodawca nie posiada numeru księgi wieczystej tego lokalu. Przybliżona powierzchnia całkowita lokalu została ustalona dla potrzeb ustalenia powierzchni osuszania i całkowita powierzchnia z pewnością nie przekracza 150 m.kw., (...).

W odpowiedzi na pytania dotyczące umożliwienie weryfikacji, czy wskazany lokal spełnia definicję budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, tj. wskazania całkowitej powierzchni użytkowej lokalu oraz przesłania zaświadczenia wydanego przez Starostę potwierdzającego, że lokal stanowi lokal mieszkalny lub wypisu z kartoteki lokali, Wnioskodawca wskazał:

Wnioskodawca wskazuje, że lokal, w którym wykonywane jest świadczenie spełnia definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego, a także spełnia warunki i zalicza się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Opisany we wniosku i odpowiedzi na wezwanie zakres czynności i inne warunki świadczenia usługi pozostają takie same dla świadczonej obecnie usługi.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca (…), z której wynikają następujące informacje:

(…)

Pismem z dnia 21 kwietnia 2026 r.  Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zwrócił się do (…).

W dniu 23 kwietnia 2026 r. do Krajowej Informacji Skarbowej wpłynęło pismo (…).

W piśmie wskazano również, (…).

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 15 maja 2026 r. nr 0111-KDSB1-2.440.549.2025.5.DS tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 29 maja 2026 r.

Pismem z dnia 5 czerwca 2026 r. Wnioskodawca skorzystał z przysługującego mu prawa i przedstawił własne stanowisko w sprawie, wskazując:

Wnioskodawca konsekwentnie stoi na stanowisku, że usługa będąca przedmiotem wniosku, polegająca na osuszaniu (…) wraz z ozonowaniem, świadczona w lokalu mieszkaniowym kwalifikującym się jako obiekt budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym podlega opodatkowaniu obniżoną stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 12 w związku z art. 41 ust. 12a i ust. 12b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.; dalej: „ustawa o VAT”). Zastosowanie stawki 8% wymaga łącznego spełnienia dwóch przesłanek: przesłanki dotyczącej obiektu (prace muszą dotyczyć obiektu zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym) oraz przesłanki przedmiotowej (czynność musi być jedną z wymienionych w art. 41 ust. 12). Obie przesłanki są w niniejszej sprawie spełnione, co wykazuję poniżej.

Wnioskodawca wypowiedział się również w zakresie zebranego materiału dowodowego w odniesie do spełnienia przesłanki dotyczącej obiektu wskazując:

(…)

W dalszej części Wnioskodawca odniósł się do usługi osuszania jako remontu obiektu budowlanego wskazując:

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia remontu, wobec czego zgodnie z utrwaloną praktyką organów i sądów należy sięgnąć do art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, według którego remontem jest wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji. Zalanie obiektu niszczy jego stan pierwotny - zawilgocone mury, jastrychy, posadzki oraz warstwy izolacyjne tracą swoje pierwotne właściwości techniczne i użytkowe, w tym izolacyjność termiczną, integralność konstrukcyjną oraz bezpieczeństwo biologiczne. Osuszanie (…) polega na fizycznym usunięciu wody i wilgoci z substancji obiektu, a tym samym na przywróceniu obiektowi stanu sprzed szkody. Jest to wprost odtworzenie stanu pierwotnego w rozumieniu definicji remontu. Należy zatem przyjąć, że osuszanie jest robotą budowlaną specjalistyczną (PKWiU dział 43, w szczególności grupowanie 43.99.90.0), polegającą na ingerencji w substancję obiektu - wykonaniu otworów technologicznych, udrożnieniu dylatacji, wymuszonym obiegu i osuszaniu powietrza oraz odprowadzaniu wilgoci z przegród budowlanych. Nie jest to czynność o charakterze biernym ani diagnostycznym.

(…).

Wnioskodawca odniósł się także do osuszania i ozonowania jako jednego świadczenia kompleksowego wskazując:

Osuszanie i ozonowanie tworzą jedno, gospodarczo nierozerwalne świadczenie. Świadczeniem głównym (dominującym) jest osuszanie, czyli odtworzenie obiektu po szkodzie wodnej. Ozonowanie jest świadczeniem pomocniczym – służy neutralizacji skutków zawilgocenia, to jest usunięciu zapachów, zarodników pleśni oraz skażenia biologicznego osuszonych wcześniej pomieszczeń - i nie stanowi dla nabywcy celu samego w sobie, lecz środek do pełniejszego skorzystania ze świadczenia głównego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, świadczenie złożone z elementu głównego i pomocniczego należy opodatkować jedną stawką właściwą dla elementu głównego, nawet gdyby można było zidentyfikować cenę za każdy z elementów. W konsekwencji stawka właściwa dla świadczenia głównego, to jest 8%, obejmuje całość usługi. (…).

Jako kolejny punkt Wnioskodawca przedstawił uzasadnienie dlaczego jego zdaniem klasyfikacja PKWiU nie jest decydująca dla zastosowania art. 41 ust. 12, wskazując:

Dla obiektów objętych społecznym programem mieszkaniowym obniżona stawka 8% na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy przysługuje bez względu na symbol PKWiU. Decydujący jest rodzaj czynności - remont lub roboty konserwacyjne – oraz charakter obiektu, a nie statystyczne grupowanie usługi. Niezależnie od powyższego, prawidłowa klasyfikacja osuszania prowadzi do działu PKWiU 43 (roboty budowlane specjalistyczne, grupowanie 43.99.90.0). Osuszanie nie jest badaniem ani analizą techniczną - jest fizyczną robotą budowlaną ingerującą w substancję budynku, co odróżnia je w sposób zasadniczy od czynności o charakterze diagnostycznym.

Wnioskodawca wskazał również na zasadę zaufania oraz rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony wskazując:

Wskazane wyżej interpretacje tworzą jednolitą i niezmienioną linię, zgodnie z którą osuszanie obiektów po zalaniu w budownictwie społecznym podlega stawce 8%. Odejście przez organ od tej linii bez wskazania okoliczności faktycznych odróżniających usługę Wnioskodawcy naruszałoby zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, wyrażoną w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej. Niezależnie od powyższego, gdyby organ uznał, że istnieją niedające się usunąć wątpliwości co do kwalifikacji usługi, powinny one zostać rozstrzygnięte na korzyść Strony zgodnie z art. 2a Ordynacji podatkowej, co potwierdza uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2016 r. sygn. II FPS 4/16, w której wskazano: „W państwie demokratycznym podatnik nie może ponosić negatywnych konsekwencji nieprecyzyjnego określenia jego obowiązków w ustawie podatkowej. Jeżeli w danej sytuacji, przez wzgląd na brzmienie przepisów prawa podatkowego, możliwe jest różne ich rozumienie i każda z "wersji" interpretacyjnych jest uzasadniona, istniejącą wątpliwość należy rozstrzygnąć w ten sposób, że przy ocenie konsekwencji prawnych zachowania podatnika przyjmuje się takie rozumienie przepisów, które jest najkorzystniejsze dla podmiotu zobowiązanego z tytułu podatku. W ten sposób nie dochodzi do przerzucenia na niego odpowiedzialności za niedoskonałości regulacji prawnej. Sama zasada staje się zaś swoistym zabezpieczeniem uniemożliwiającym przenoszenie na podatnika odpowiedzialności za błędy popełnione przez ustawodawcę.”

Końcowo Wnioskodawca wniósł o:

1)    wydanie wiążącej informacji stawkowej określającej dla usługi osuszania (…) wraz z ozonowaniem stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług;

2)    ewentualnie - zakwalifikowanie usługi jako robót konserwacyjnych (art. 41 ust. 12  pkt 2 w związku z ust. 12d ustawy) i zastosowanie stawki podatku od towarów i usług w wysokości 8%.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy „dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej”.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku  z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje  się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku wskazać również należy, że:

‒     w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału,  aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa  (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane,  że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku);

‒     w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać, czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem, którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53, z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C 572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen  za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą  za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Świadczenie kompleksowe ma zatem miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.

W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów,  czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będzie usługa, to, mimo że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Podsumowując, w przypadku, gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia  po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług. Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia.

Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia oraz uwzględniając opis zawarty we wniosku oraz uzupełnieniach należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności  tj. (…) obiektywnie stanowią jedno świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

Powyższe wynika z faktu, że poszczególne czynności wykonywane przez Wnioskodawcę  w ramach przedmiotowego świadczenia będą prowadzić do realizacji określonego celu jakim jest osuszenie nieruchomości, tj. przywrócenie nieruchomości do stanu sprzed zalania  i umożliwiającego jej bezpieczne użytkowanie.

Z punktu widzenia nabywcy, jest on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia, a nie kilku odrębnych elementów.

Jak wynika z opisu sprawy, (…), Dodatkowo, ze względu na szybki rozwój pleśni w zawilgoconym pomieszczeniu, niezbędne jest również przeprowadzenie ozonowania, które stanowi integralny element procesu przywracania nieruchomości do stanu bezpiecznego dla użytkowników. Zatem każdy z elementów jest niezbędny do prawidłowego osuszenia nieruchomości.

Jak wskazał Wnioskodawca wynagrodzenie skalkulowane jest umownie, a cena obejmuje całość świadczenia. Nie stanowi ono sumy odrębnych należności za poszczególne działania, lecz jedną kwotę należną za realizację całego świadczenia. Okoliczność ta potwierdza,  że z perspektywy gospodarczej mamy do czynienia z jednym świadczeniem.

Z uwagi na cel realizowanego przez Wnioskodawcę świadczenia kompleksowego - elementem dominującym jest usługa osuszania nieruchomości, która z punktu widzenia nabywcy ma charakter zasadniczy i nadaje świadczeniu jego główny sens. Natomiast usługa ozonowania stanowi czynność pomocniczą, która zapewnia skuteczność osuszania oraz usunięcie następstw zalania nieruchomości.

W odniesieniu do powyższego należy uznać, że przedstawione przez Wnioskodawcę świadczenie stanowi usługę kompleksową.

W związku z powyższym w dalszej części decyzji tutejszy Organ określi stawkę podatku klasyfikację dla usługi osuszania (elementu dominującego).

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987 str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a)    określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)    stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).

Podstawowe cele, konstrukcje i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretacje wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

-        niniejszych zasad metodycznych,

-        uwag do poszczególnych sekcji,

-       schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

-        symbole grupowań,

-        nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

-        grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

-        usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

-        usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować  w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE.

W świetle wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja F obejmuje:

-        budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,

-        roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,

-        opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,

-        realizację projektów budowlanych do sprzedaży.

Sekcja ta nie obejmuje:

-        zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1,

-        wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32,

-        usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów  i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych  w 80.20.10.0.

W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, który obejmuje:

-        specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj.: wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,

-        wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,

-        roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.

Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:

-        instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp.,

-        zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp.

Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.

Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:

-        szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe.

W dziale PKWiU 43 mieści się klasa 43.99 ROBOTY ZWIĄZANE Z WYKONYWANIEM POZOSTAŁYCH SPECJALISTYCZNYCH ROBÓT BUDOWLANYCH, GDZIE INDZIEJ NIESKLASYFIKOWANYCH, a w niej grupowanie 43.99.90.0 Roboty związane z wykonywaniem pozostałych specjalistycznych robót budowlanych, gdzie indziej niesklasyfikowanych, które zgodnie z wyjaśnieniami do PKWiU 2015 obejmuje:

-        roboty związane ze wznoszeniem kominów przemysłowych,

-        roboty związane z wyłożeniem okładzinami ogniotrwałymi pieców itp.,

-        roboty związane z budową odkrytych basenów pływackich,

-        roboty związane z budową kominków ozdobnych,

-        roboty związane z czyszczeniem obiektów budowlanych na zewnętrz za pomocą pary wodnej, piaskowania i podobnych metod,

-        wynajem dźwigów i pozostałego sprzętu budowlanego wraz z obsługą, które nie są przeznaczone dla określonych usług budowlanych.

Grupowanie to nie obejmuje:

-        wynajmu sprzętu budowlanego wraz z obsługą, który jest przeznaczony dla określonych usług budowlanych sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach sekcji F,

-        wynajmu i dzierżawy maszyn i urządzeń budowlanych bez obsługi, sklasyfikowanych  w 77.32.10.0

Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE. 

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114  ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r.  do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia  11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248 , z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy,  po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części,  z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską  i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację,  o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Dokonana analiza powołanego przepisu wskazała, że warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek.  Po pierwsze – zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie - obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje,  że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku, o której mowa  w art. 41 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1)    budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²;

2)    lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m².

W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Rodzaje usług wymienionych w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów  i usług, nie zostały zdefiniowane w ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.). Dlatego należy przyjąć,  że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do ustawy  w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.

W art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane wskazano, że przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia.

Z opisu sprawy wynika, że w wyniku zalania lub zawilgocenia ściany, posadzki i tynki ulegają uszkodzeniu (zawilgocenie, zagrzybienia, odspojenie, korozja betonu i stali, butwienie, destrukcja izolacji), parametry fizyczne nieruchomości przestają odpowiadać stanowi pierwotnemu, a konstrukcja traci swoją funkcję użytkową. Jak wskazał Wnioskodawca usługa osuszania usuwa skutki uszkodzeń, przywraca obiektom budowlanym ich pierwotny stan techniczny i zapobiega postępującej degradacji konstrukcji.

Z opisu sprawy wynika zatem, że Wnioskodawca w ramach przedmiotowego świadczenia kompleksowego wykonuje szereg czynności niezbędnych do odtworzenia stanu pierwotnego obiektu budowlanego.

Tym samym, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę spełniają definicję remontu. Spełniona zostaje zatem pierwsza z przesłanek wskazanych w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy.

Z kolei, w odniesieniu do drugiego warunku wynikającego z art. 41 ust. 12 ustawy,  należy ustalić, czy budynek bądź jego część, w którym przedmiot wniosku będzie realizowany  jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędne jest określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje - mieszkalne  czy użytkowe.

Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2026 r.  poz. 232).

W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy o własności lokali, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej lokalami, mogą stanowić odrębne nieruchomości.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych  na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że usługa kompleksowa opisana we wniosku będzie świadczona w lokalu mieszkalnym (…) o powierzchni nie przekraczającej 150 m².

(…).

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że obiekt budowlany, w którym wykonywane są czynności będące przedmiotem wniosku, jest samodzielnym lokalem mieszkalnym, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m². Zatem przedmiotowe czynności dotyczą lokalu zaliczanego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Biorąc pod uwagę powyższa usługa osuszania (…) wraz z ozonowaniem, stanowi remont lokalu zaliczanego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy i podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną  do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe  wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu  do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane  w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

‒     podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS,  w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

‒     świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

 

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)    następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)    wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

-        w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

-          klasyfikacja usługi/świadczenia kompleksowego lub

-          stawka podatku właściwa dla usługi/świadczenia kompleksowego lub

-          podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). 

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłączne za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji  w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej)