0111-KDSB1-2.440.353.2026.2.MD
Wiążąca informacja stawkowa2026-09-15Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna
WIS USŁUGA (świadczenie kompleksowe) – pomiar, zaprojektowanie, produkcja, dostawa oraz montaż zabudowy kuchennej
WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)
Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 20 sierpnia 2026 r. (data wpływu 20 sierpnia 2026 r.) uzupełnionego pismami z dnia 1 września 2026 r. (data wpływu 1 września 2026 r.), 9 września 2026 r. (data wpływu 9 września 2026 r.) oraz 13 września 2026 r. (data wpływu 13 września 2026 r.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku:
Usługa (świadczenie kompleksowe) – pomiar, zaprojektowanie, produkcja, dostawa oraz montaż zabudowy kuchennej
Opis usługi:
Wnioskodawca planuje realizację świadczenia kompleksowego polegającego na pomiarze, zaprojektowaniu, produkcji, dostawie oraz montażu trwałej zabudowy kuchennej. Na świadczenie składać się będzie:
1. Wykonanie precyzyjnych pomiarów architektoniczno-budowlanych pomieszczenia (kąty ścian, nierówności, lokalizacja przyłączy elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, gazowych) przy użyciu dalmierza laserowego i poziomicy.
2. Sporządzenie indywidualnego projektu techniczno-wykonawczego zabudowy dostosowanego do konkretnego pomieszczenia.
3. Docięcie i obróbka płyt, wyfrezowanie otworów, okleinowanie krawędzi w zakładzie produkcyjnym pod ścisły wymiar z projektu.
4. Transport przygotowanych modułów meblowych i komponentów na miejsce montażu.
5. Montaż listwy montażowej do ścian nośnych/działowych budynku za pomocą wkrętów rozporowych (przy użyciu wiertarki udarowej). Zawieszenie szafek górnych na szynach i ich trwale połączenie ze sobą oraz ze ścianą. Poziomowanie szafek dolnych i zakotwienie ich do ścian/podłogi przy użyciu kątowników i śrub. Dopasowanie i docięcie blatu do krzywizn ścian na miejscu, montaż blatu do szafek oraz wykończenie styku ze ścianą przy użyciu silikonu sanitarnego. Wyfrezowanie blatów krawędzi pod kątem 90 stopni i trwale uszczelnienie połączeń klejem. Wykonanie otworów w strukturze mebla pod instalacje (zlew, płyta, gniazda) i trwałe uszczelnienie połączeń stykających się ze ścianą/podłogą. Szafki wiszące posiadają blendy, które są przymontowane do górnych wieńców szafki. Szczelina między szafkami a sufitem jest dodatkowo uszczelniana akrylem.
Przedmiotowe świadczenie wykonywane będzie w lokalu mieszkalnym o powierzchni użytkowej (wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych) wynoszącej (...), który znajduje się przy (...), zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Dla nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta nr (...).
Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 43
Stawka podatku:
8%
Podstawa prawna:
art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy
Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE:
W dniu 20 sierpnia 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek uzupełniony w dniu 1 września 2026 r., 9 września 2026 r. oraz 13 września 2026 r. w zakresie sklasyfikowania ww. usługi dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.
W treści formularza WIS-W, wskazano następujący opis usługi:
Wnioskodawca prowadzi działalność opartą na produkcji i montażu mebli z płyty meblowej. Głównie są to meble kuchenne pod zabudowę. Komponenty meblowe są tworzone i dopasowywane ściśle pod konkretny wymiar i układ danego pomieszczenia, przez co nie mają uniwersalnego charakteru. Klienci zamawiają świadczenie kompleksowe, które składa się z pięciu powiązanych ze sobą etapów: pomiaru, projektowania, produkcji, dostawy oraz montażu.
Wnioskodawca usługi wykonuje lokalach mieszkalnych (o powierzchni użytkowej do 150 m²) oraz w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych (o powierzchni użytkowej do 300 m²), zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Elementy zabudowy kuchennej stanowią całość i są przyłączone do budynku na stałe poprzez m.in. wkręty, listwy montażowe oraz silikon, akryl. Zdemontowanie poszczególnych elementów zabudowy powoduje uszkodzenie lub naruszenie elementów konstrukcyjno-wykończeniowych budynku (ścian, podłóg lub sufitu) oraz samej zabudowy, która po demontażu traci swoją funkcjonalność oraz estetykę i nie nadaje się do ponownego montażu w innym miejscu.
W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy opisana usługa kompleksowa stanowi modernizację obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT i w mojej ocenie powinna być opodatkowana preferencyjną stawką 8% VAT.
Pismem z dnia 1 września 2026 r. (data wpływu 1 września 2026 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS z dnia 31 sierpnia 2026 r. znak: 0111- KDSB1-2.440.353.2026.1.MD Wnioskodawca uzupełnił wniosek.
Na prośbę Organu Wnioskodawca potwierdził, że przedmiotem wniosku jest jednorazowe, kompleksowe świadczenie polegające na pomiarze, zaprojektowaniu, produkcji, dostawie oraz montażu zabudowy kuchennej, wykonywane na podstawie jednej umowy/jednego zlecenia zawartego z jednym Klientem.
Kolejno w odpowiedzi na pytanie Organu w zakresie wskazania wszystkich czynności, które wykonuje Wnioskodawca w celu realizacji zabudowy kuchennej ze szczególnym uwzględnieniem i szczegółowym opisaniem konkretnego sposobu montażu tej zabudowy, Wnioskodawca udzielił następującej odpowiedzi:
1. Pomiar: Wykonanie precyzyjnych pomiarów architektoniczno-budowlanych pomieszczenia (kąty ścian, nierówności, lokalizacja przyłączy elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, gazowych) przy użyciu dalmierza laserowego i poziomicy.
2. Projektowanie: Sporządzenie indywidualnego projektu techniczno-wykonawczego zabudowy dostosowanego do konkretnego pomieszczenia.
3. Produkcja: Docięcie i obróbka płyt, wyfrezowanie otworów, okleinowanie krawędzi w zakładzie produkcyjnym pod ścisły wymiar z projektu.
4. Dostawa: Transport przygotowanych modułów meblowych i komponentów na miejsce montażu.
5. Montaż (kluczowy element trwałości): Montaż szyny/listwy montażowej do ścian nośnych/działowych budynku za pomocą dybli i wkrętów rozporowych (przy użyciu wiertarki udarowej). Zawieszenie szafek górnych na szynach i ich trwałe połączenie ze sobą oraz ze ścianą. Poziomowanie szafek dolnych i zakotwienie ich do ścian/podłogi przy użyciu kątowników i śrub. Dopasowanie i docięcie blatu do krzywizn ścian na miejscu, montaż blatu do szafek oraz wykończenie styku ze ścianą przy użyciu silikonu sanitarnego i listew przyściennych. Wykonanie otworów w strukturze mebla pod instalacje (zlew, płyta, gniazda) i trwałe uszczelnienie połączeń stykających się ze ścianą/podłogą.
W zakresie prośby dotyczącej wskazania z jakich konkretnie materiałów, będzie wykonana zabudowa będąca przedmiotem wniosku, Wnioskodawca wymienił następujące materiały:
(...)
Kolejno, w odpowiedzi na pytanie z jakich konkretnie elementów będzie się składać przedmiotowa zabudowa, Wnioskodawca wskazał następujące składniki zabudowy:
(...).
Ponadto, na pytanie Organu w zakresie wyjaśnienia czy elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego stają się elementem mebla, Wnioskodawca opisał relacje zabudowy z przegrodami budynku:
Ściany, podłoga oraz sufit budynku stanowią bezpośrednie elementy wyznaczające zakres konstrukcyjny mebla (tylne i boczne granice zabudowy). Szafki są docięte i zamontowane tak, by ściśle przylegać do krzywizn ścian. Bez zakotwienia w ścianach i podłodze konstrukcja meblowa nie posiada stabilności samonośnej.
W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące określenia jak skalkulowane jest wynagrodzenie, Wnioskodawca wyjaśnił, że:
Wynagrodzenie jest skalkulowane jako jedna łączna kwota ryczałtowa za całe świadczenie kompleksowe (ujęta jako jedna pozycja na fakturze: (...)). Szacunkowy udział kosztowy materiałów i produkcji mebli wynosi (...) wartości zamówienia, natomiast pozostałe czynności (pomiar, projekt, dostawa i montaż) stanowią (...) całości wynagrodzenia.
Kolejno, Wnioskodawca na prośbę Organu potwierdził, że jego zdaniem, towar i usługi składające się na przedmiotu wniosku są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie. Sam zakup mebli bez oszacowania na miejscu (pomiaru), projektowania i profesjonalnego montażu nie zrealizowałby celu klienta, jakim jest uzyskanie trwale połączonej z budynkiem zabudowy kuchennej na wymiar.
Ponadto, Wnioskodawca w wyniku odpowiedzi na wezwanie Organu, potwierdził że z punktu widzenia nabywcy, jest on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia (gotowej, zamontowanej na stałe zabudowy kuchennej). Klient nie jest zainteresowany zakupem osobno projektu, osobno płyt czy samej usługi wkręcania śrub.
Ponadto, Wnioskodawca w celu spełnienia wymogu indywidualizacji wniosku, zawęził przedmiot wniosku do realizacji świadczenia w lokalu mieszkalnym stanowiącym obiekt budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 150 m²).
W treści wezwania Organ w trybie art. 155 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, prosił również o doprecyzowanie informacji dotyczących miejsca wykonywania świadczenia.
Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wskazał jeden konkretny lokal, w którym wykonywane jest świadczenie, zlokalizowany pod adresem:
(...)
W odpowiedzi na prośbę Organu dotyczącą wskazania całkowitej powierzchni użytkowej lokalu, obliczoną zgodnie z zasadami PKOB, w którym wykonywane będzie świadczenie wraz z podziałem na poszczególne pomieszczenia z podaniem ich przeznaczenia i powierzchni, Wnioskodawca wyjaśnił:
Powierzchnia użytkowa (zgodnie z PKOB) - Całkowita powierzchnia użytkowa lokalu wynosi (...) (co mieści się w limicie 150 m²).
Końcowo Wnioskodawca potwierdził, że lokal stanowi samodzielny lokal mieszkalny w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali.
Ponadto wnioskodawca wskazał numer Księgi Wieczystej lokalu: (...)
Do uzupełnienia dołączono:
(...)
Pismem z dnia 9 września 2026 r. (data wpływu 9 września 2026 r.) Wnioskodawca doprecyzował złożoną odpowiedź na wezwanie.
W zakresie przedstawienia szczegółowego przebiegu poszczególnych czynności oraz sposób montażu, Wnioskodawca wskazał:
1. Pomiar: Wykonanie precyzyjnych pomiarów architektoniczno-budowlanych pomieszczenia (kąty ścian, nierówności, lokalizacja przyłączy elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, gazowych) przy użyciu dalmierza laserowego i poziomicy.
2. Projektowanie: Sporządzenie indywidualnego projektu techniczno-wykonawczego zabudowy dostosowanego do konkretnego pomieszczenia.
3. Produkcja: Docięcie i obróbka płyt, wyfrezowanie otworów, okleinowanie krawędzi w zakładzie produkcyjnym pod ścisły wymiar z projektu.
4. Dostawa: Transport przygotowanych modułów meblowych i komponentów na miejsce montażu.
5. Montaż (kluczowy element trwałości): Montaż listwy montażowej do ścian nośnych/działowych budynku za pomocą wkrętów rozporowych (przy użyciu wiertarki udarowej). Zawieszenie szafek górnych na szynach i ich trwale połączenie ze sobą oraz ze ścianą. Poziomowanie szafek dolnych i zakotwienie ich do ścian/podłogi przy użyciu kątowników i śrub. Dopasowanie i docięcie blatu do krzywizn ścian na miejscu, montaż blatu do szafek oraz wykończenie styku ze ścianą przy użyciu silikonu sanitarnego. Wyfrezowanie blatów krawędzi pod kątem 90 stopni i trwale uszczelnienie połączeń klejem. Wykonanie otworów w strukturze mebla pod instalacje (zlew, płyta, gniazda) i trwałe uszczelnienie połączeń stykających się ze ścianą/podłogą. Szafki wiszące posiadają blendy, które są przymontowane do górnych wieńców szafki oraz zakrylowanie szczeliny z powierzchnią sufitu.
Ponadto w zakresie wskazania szczegółów dotyczących materiałów, elementów oraz konstrukcji mebla, Wnioskodawca doprecyzował:
a) Materiały: (...)
b) Składniki zabudowy: (...)
c) Relacja z przegrodami budynku: Ściany, podłoga oraz sufit budynku stanowią bezpośrednie elementy wyznaczające zakres konstrukcyjny mebla (tylne i boczne granice zabudowy). Szafki są docięte i zamontowane tak, by ściśle przylegać do krzywizn ścian. Bez zakotwienia w ścianach i podłodze konstrukcja meblowa nie posiada stabilności samonośnej.
Końcowo, pismem z dnia 13 września 2026 r. (data wpływu 13 września 2026 r.) Wnioskodawca uzupełnił braki formalne złożonych w dniu 1 września 2026 r. oraz 9 września 2026 r. pism.
Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)
Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.
Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.
Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku wskazać również należy, że:
- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku);
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać, czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53, z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C 572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.
Świadczenie kompleksowe ma zatem miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.
W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będzie usługa, to, mimo że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.
Podsumowując, w przypadku, gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług. Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia.
Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia oraz uwzględniając opis zawarty we wniosku oraz uzupełnieniu należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności polegające na pomiarze, zaprojektowaniu, produkcji, dostawie oraz montażu zabudowy kuchennej są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie stanowią jedno świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Powyższe wynika z faktu, że poszczególne czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach przedmiotowego świadczenia będą prowadzić do realizacji jednego, określonego celu jakim jest wykonanie zabudowy kuchennej. Klient nie jest zainteresowany nabyciem poszczególnych elementów osobno tylko jednego złożonego świadczenia.
Zabudowa meblowa kuchenna będąca przedmiotem wniosku składać się zostanie wykonana z (...)
Na świadczenie składa się:
1. Pomiar: Wykonanie precyzyjnych pomiarów architektoniczno-budowlanych pomieszczenia (kąty ścian, nierówności, lokalizacja przyłączy elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, gazowych) przy użyciu dalmierza laserowego i poziomicy.
2. Projektowanie: Sporządzenie indywidualnego projektu techniczno-wykonawczego zabudowy dostosowanego do konkretnego pomieszczenia.
3. Produkcja: Docięcie i obróbka płyt, wyfrezowanie otworów, okleinowanie krawędzi w zakładzie produkcyjnym pod ścisły wymiar z projektu.
4. Dostawa: Transport przygotowanych modułów meblowych i komponentów na miejsce montażu.
5. Montaż: Montaż listwy montażowej do ścian nośnych/działowych budynku za pomocą wkrętów rozporowych (przy użyciu wiertarki udarowej). Zawieszenie szafek górnych na szynach i ich trwale połączenie ze sobą oraz ze ścianą. Poziomowanie szafek dolnych i zakotwienie ich do ścian/podłogi przy użyciu kątowników i śrub. Dopasowanie i docięcie blatu do krzywizn ścian na miejscu, montaż blatu do szafek oraz wykończenie styku ze ścianą przy użyciu silikonu sanitarnego. Wyfrezowanie blatów krawędzi pod kątem 90 stopni i trwale uszczelnienie połączeń klejem. Wykonanie otworów w strukturze mebla pod instalacje (zlew, płyta, gniazda) i trwałe uszczelnienie połączeń stykających się ze ścianą/podłogą. Szafki wiszące posiadają blendy, które są przymontowane do górnych wieńców szafki. Szczelina między szafkami a sufitem jest dodatkowo uszczelniana akrylem.
Przedmiotowa zabudowa ma charakter trwały. Ściany, podłoga oraz sufit budynku stanowią bezpośrednie elementy wyznaczające zakres konstrukcyjny mebla (tylne i boczne granice zabudowy). Szafki są docięte i zamontowane tak, by ściśle przylegać do krzywizn ścian. Bez zakotwienia w ścianach i podłodze konstrukcja meblowa nie posiada stabilności samonośnej.
Zdemontowanie poszczególnych elementów zabudowy powoduje uszkodzenie lub naruszenie elementów konstrukcyjno-wykończeniowych budynku (ścian, podłóg lub sufitu) oraz samej zabudowy, która po demontażu traci swoją funkcjonalność oraz estetykę i nie nadaje się do ponownego montażu w innym miejscu.
Wynagrodzenie jest skalkulowane jako jedna łączna kwota ryczałtowa za całe świadczenie kompleksowe. Szacunkowy udział kosztowy materiałów i produkcji mebli wynosi (...) wartości zamówienia, natomiast pozostałe czynności (pomiar, projekt, dostawa i montaż) stanowią ok. (...) całości wynagrodzenia.
Towary i usługi składające się na przedmiot wniosku są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie.
Realizacja przedmiotowego świadczenia wymaga podjęcia wielu czynności, które nie stanowią celu samego w sobie i nie stanowią odrębnych świadczeń, lecz są środkami służącymi każdorazowo do wykonania ww. kompleksowego świadczenia. Bez wykonania szeregu opisanych czynności nie byłoby możliwe zrealizowanie usługi wykonania zabudowy kuchennej spełniającego wymagania klienta.
Z punktu widzenia nabywcy, jest on zainteresowany wyłącznie nabyciem jednego, złożonego świadczenia (gotowej, zamontowanej na stałe zabudowy kuchennej). Klient nie jest zainteresowany zakupem osobno poszczególnych elementów świadczenia.
W odniesieniu do powyższego należy uznać, że przedstawione przez Wnioskodawcę świadczenie stanowi usługę kompleksową.
Z uwagi na cel realizowanego przez Wnioskodawcę świadczenia kompleksowego – elementem dominującym jest usługa montażu, która „oczami klienta” ma największe znaczenie, gdyż bez niej usługa jako całość nie może zostać uznana za wykonaną. Niedokonanie przez Wnioskodawcę montażu zabudowy kuchennej skutkowałoby bezcelowością całej usługi. Pozostałe elementy mają charakter pomocniczy.
W związku z powyższym w dalszej części decyzji tutejszy Organ określi stawkę podatku klasyfikację dla usługi montażu (elementu dominującego).
Uzasadnienie klasyfikacji usługi:
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust.4.
Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.
Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.
Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE.
Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) sekcja F obejmuje:
- budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,
- roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,
- opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,
- realizację projektów budowlanych do sprzedaży.
Sekcja ta nie obejmuje:
- zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1,
- wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32,
- usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0.
W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, który obejmuje:
- specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj.: wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,
- montaż konstrukcji stalowych, o ile pojedyncze elementy konstrukcji nie zostały wykonane przez tę samą jednostkę, która zajmuje się ich montażem,
- wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,
- roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.
Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:
- instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp.,
- zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp.
Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.
Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:
- szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe.
W dziale PKWiU 43 mieści się klasa 43.32 ROBOTY INSTALACYJNE STOLARKI BUDOWLANEJ.
Grupowanie to obejmuje także:
• roboty związane z instalowaniem futryn drzwiowych i okiennych oraz drzwi (z wyłączeniem drzwi automatycznych i obrotowych) i okien, okiennic, żaluzji drzwiowych i okiennych żaluzji listwowych, drzwi garażowych itp. wykonanych z dowolnego materiału,
• roboty związane ze wzmacnianiem drzwi zewnętrznych i roboty związane z instalowaniem wzmocnionych drzwi,
• roboty związane z instalowaniem drzwi przeciwpożarowych,
• roboty związane z instalowaniem wewnętrznych schodów, szaf ściennych, wbudowanych mebli kuchennych na wymiar,
• roboty związane z instalowaniem desek poszycia ścian, zakładaniem boazerii itp.,
• roboty związane z instalowaniem ruchomych przegród oraz podsufitki na konstrukcji metalowej,
• roboty związane z instalowaniem werand i oranżerii w prywatnych domach.
Grupowanie to nie obejmuje:
• robót związanych z instalowaniem ogrodzeń i balustrad, sklasyfikowanych w 43.29.12.0,
• robót związanych z instalowaniem drzwi automatycznych i obrotowych, sklasyfikowanych w 43.29.19.0,
• robót związanych z instalowaniem wyrobów kowalstwa artystycznego, sklasyfikowanych w 43.39.11.0,
• robót związanych z montażem mebli wolno stojących, sklasyfikowanych w 95.24.10.0.
Uwzględniając powyższe, usługa (świadczenie kompleksowe) będące przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE.
Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług:
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
Na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%,
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Dokonana analiza powołanego przepisu wskazała, że warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek.
Po pierwsze – zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie - obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy.
Rodzaje usług wymienionych w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.). Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.
Pojęcie „modernizacja” oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś – według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.).
Na podstawie podjętej uchwały NSA wykształciła się linia orzecznicza dotycząca czynności wykonywania trwałej zabudowy meblowej, przykładowo można wskazać na następujące orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: I FSK 1362/17 z 18.12.2019 r., I FSK 792/19 z 3.07.2019 r., I FSK 204/17 z 8.01.2019 r., I FSK 464/16 z 16.01.2018 r., I FSK 40/16 z 11.10.2017 r., I FSK 1120/16 z 12.04.2018 r., I FSK 1276/15 z 10.05.2017 r. Z tej linii orzeczniczej wynika, że dla uznania czynności wykonania trwałej zabudowy meblowej za usługę modernizacji obiektu budownictwa objętym społecznym programem mieszkaniowym, konieczne jest wystąpienie określonych przesłanek, tj.:
- wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak jak ma to miejsce w przypadku mebli „wolnostojących”; dlatego też nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią;
- zabudowa meblowa w istotnym stopniu wykorzystuje elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (ścian, podłogi czy sufitu). Elementy te wyznaczają zakres konstrukcyjny mebla (elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) pełnią rolę elementów mebla);
- użytkowych walorach wykonywanej zabudowy meblowej decyduje trwałe połączenie wykonywanych na zlecenie części zabudowy z elementami konstrukcyjnymi budynku lub jego części (ściany podłoga, sufit) w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce (trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową), a same te części, bez trwałego ich przymocowania do elementów konstrukcyjnych budynku (ścian, podłogi, sufitu) nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla.
Określając zatem, czy do zabudowy meblowej wykonanej w obiekcie budowlanym lub jego części może mieć zastosowanie stawka od podatku od towarów i usług w wysokości 8% należy przede wszystkim badać stopień konstrukcyjnego połączenia komponentów meblowych i elementów konstrukcyjnych tego obiektu budowlanego lub jego części.
Nie chodzi tutaj o badanie powiązania elementów zabudowy meblowej z konstrukcyjnymi – w rozumieniu techniki budowlanej – elementami obiektu budowlanego lub jego części, ale o tak silne powiązanie konstrukcyjne komponentów meblowych i elementów tego obiektu budowlanego lub jego części, że powstaje trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową.
Dla całościowej oceny charakteru świadczenia nie ma również znaczenia czy komponenty meblowe, np. korpusy mebli są ze sobą zespolone i ewentualnie jak silne jest to zespolenie, gdyż istotne na potrzeby uznania ich za „modernizację” w związku z podatkiem od towarów i usług jest dopiero odpowiednio trwałe połączenie tych komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części.
Podsumowując, w sytuacji, gdy o użytkowych walorach wykonanej zabudowy meblowej decyduje trwałe połączenie wykonanych na indywidualne zlecenie elementów zabudowy z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce, natomiast po demontażu zabudowa ta jest niezdatna do użytku, ze względu na to, że same jej elementy (bez występującego przed demontażem trwałego ich przymocowania do elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego lub jego części – lokalu), nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla – wystąpi kompleksowe świadczenie, w którym elementem dominującym jest usługa w zakresie modernizacji obiektu budowlanego.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach przedmiotowego świadczenia kompleksowego wykonuje szereg czynności niezbędnych do zrealizowania celu kompleksowej usługi, jakim jest wykonanie zabudowy kuchennej w konkretnym miejscu dla konkretnego klienta.
Wnioskodawca wykonuje precyzyjne pomiary architektoniczno-budowlane pomieszczenia (kąty ścian, nierówności, lokalizacja przyłączy elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, gazowych) przy użyciu dalmierza laserowego i poziomicy. Kolejno sporządza indywidualny projekt techniczno-wykonawczy zabudowy dostosowany do konkretnego pomieszczenia. Po wyprodukowaniu elementów zabudowy obejmującego docięcie i obróbkę płyt, wyfrezowanie otworów, okleinowanie krawędzi w zakładzie produkcyjnym zgodnie ze ścisłym wymiarem z projektu, Wnioskodawca transportuje przygotowane moduły meblowe i komponenty na miejsce montażu.
Montaż obejmuje listwy montażowej do ścian budynku za pomocą dybli i wkrętów rozporowych. Następnie na szynach zawieszane są szafki, które są trwałe łączone ze sobą oraz ze ścianą. Kolejno poziomowane są szafki dolne, które kotwi się do ścian i podłogi przy pomocy kątowników i śrub. Blat jest docinany i dopasowywany do krzywizn ścian, a następnie montowany do szafek. Ponadto krawędzie blatu zostają wyfrezowane pod kątem 90 stopni, a powstałe połączenia trwale uszczelniane klejem. Wykończenie styku ze ścianą następuje przy użyciu silikonu sanitarnego i listew przyściennych. W strukturze mebla wykonywane są otwory pod instalacje. Następnie dokonywane jest uszczelnienie połączeń stykających się ze ścianą i podłogą. Szafki wiszące są wyposażone w blendy maskujące, które mocuje się do ich górnych wieńców. Szczelina między szafkami, a sufitem jest dodatkowo wykańczana akrylem.
Przedmiotowa zabudowa ma charakter trwały. Ściany, podłoga oraz sufit budynku stanowią bezpośrednie elementy wyznaczające zakres konstrukcyjny mebla (tylne i boczne granice zabudowy). Szafki są docięte i zamontowane tak, by ściśle przylegać do krzywizn ścian. Bez zakotwienia w ścianach i podłodze konstrukcja meblowa nie posiada stabilności samonośnej.
Zdemontowanie poszczególnych elementów zabudowy powoduje uszkodzenie lub naruszenie elementów konstrukcyjno-wykończeniowych budynku (ścian, podłóg lub sufitu) oraz samej zabudowy, która po demontażu traci swoją funkcjonalność oraz estetykę i nie nadaje się do ponownego montażu w innym miejscu.
Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku, jego uzupełnieniu, oraz powołane przepisy prawa należy uznać, że w wyniku usługi (świadczenia kompleksowego), która stanowi przedmiot wniosku, nastąpi unowocześnienie, ulepszenie obiektu budowlanego, czyli jego modernizacja.
Z kolei, w odniesieniu do drugiego warunku wynikającego z art. 41 ust. 12 ustawy, należy ustalić czy budynek bądź jego część, w którym przedmiot wniosku będzie realizowany jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.
Z uwagi na fakt, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy o własności lokali, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej lokalami, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali – samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia (art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali).
W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że usługa kompleksowa opisana we wniosku będzie świadczona w lokalu mieszkalnym zlokalizowanym przy (...) o powierzchni użytkowej wynoszącej (...).
Lokal, w którym wykonywane będzie przedmiotowe świadczenie spełnia definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, gdyż jak wynika z informacji zawartych w księdze wieczystej (...), stanowi on odrębną nieruchomość o przeznaczeniu mieszkalnym. Zgodnie z informacjami wskazanymi w ww. dokumencie powierzchnia lokalu (...).
Ponadto z racji, iż niniejszy lokal będzie lokalem mieszkalnym to w myśl art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali jest on przeznaczony do stałego zamieszkania ludzi i służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych jego mieszkańców.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że ww. lokal jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Tym samym, biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione w niniejszej sprawie oraz powołane przepisy prawa, uznać należy, że usługa (świadczenie kompleksowe) – pomiar, zaprojektowanie, produkcja, dostawa oraz montaż zabudowy kuchennej w lokalu mieszkalnym zlokalizowanym przy (...), będącym obiektem objętym społecznym programem mieszkaniowym – stanowi usługę modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy, podlegającą opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.
Jednocześnie zaznaczyć należy, że nie stanowi modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy i nie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8% świadczenie polegające na pomiarze, zaprojektowaniu, produkcji, dostawie oraz montażu zabudowy kuchennej – jeżeli zamontowane meble mogą stać się przedmiotem powtórnego montażu w innym, dowolnym miejscu, tj. mogą pełnić dalej użytkową funkcję zabudowy ze względu na brak istotnego powiązania z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego.
Informacje dodatkowe:
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja towaru/usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji Podatkowej.
POUCZENIE:
Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).
Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 20 sierpnia 2026 r. (data wpływu 20 sierpnia 2026 r.) uzupełnionego pismami z dnia 1 września 2026 r. (data wpływu 1 września 2026 r.), 9 września 2026 r. (data wpływu 9 września 2026 r.) oraz 13 września 2026 r. (data wpływu 13 września 2026 r.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku:
Usługa (świadczenie kompleksowe) – pomiar, zaprojektowanie, produkcja, dostawa oraz montaż zabudowy kuchennej
Opis usługi:
Wnioskodawca planuje realizację świadczenia kompleksowego polegającego na pomiarze, zaprojektowaniu, produkcji, dostawie oraz montażu trwałej zabudowy kuchennej. Na świadczenie składać się będzie:
1. Wykonanie precyzyjnych pomiarów architektoniczno-budowlanych pomieszczenia (kąty ścian, nierówności, lokalizacja przyłączy elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, gazowych) przy użyciu dalmierza laserowego i poziomicy.
2. Sporządzenie indywidualnego projektu techniczno-wykonawczego zabudowy dostosowanego do konkretnego pomieszczenia.
3. Docięcie i obróbka płyt, wyfrezowanie otworów, okleinowanie krawędzi w zakładzie produkcyjnym pod ścisły wymiar z projektu.
4. Transport przygotowanych modułów meblowych i komponentów na miejsce montażu.
5. Montaż listwy montażowej do ścian nośnych/działowych budynku za pomocą wkrętów rozporowych (przy użyciu wiertarki udarowej). Zawieszenie szafek górnych na szynach i ich trwale połączenie ze sobą oraz ze ścianą. Poziomowanie szafek dolnych i zakotwienie ich do ścian/podłogi przy użyciu kątowników i śrub. Dopasowanie i docięcie blatu do krzywizn ścian na miejscu, montaż blatu do szafek oraz wykończenie styku ze ścianą przy użyciu silikonu sanitarnego. Wyfrezowanie blatów krawędzi pod kątem 90 stopni i trwale uszczelnienie połączeń klejem. Wykonanie otworów w strukturze mebla pod instalacje (zlew, płyta, gniazda) i trwałe uszczelnienie połączeń stykających się ze ścianą/podłogą. Szafki wiszące posiadają blendy, które są przymontowane do górnych wieńców szafki. Szczelina między szafkami a sufitem jest dodatkowo uszczelniana akrylem.
Przedmiotowe świadczenie wykonywane będzie w lokalu mieszkalnym o powierzchni użytkowej (wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych) wynoszącej (...), który znajduje się przy (...), zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Dla nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta nr (...).
Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 43
Stawka podatku:
8%
Podstawa prawna:
art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy
Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE:
W dniu 20 sierpnia 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek uzupełniony w dniu 1 września 2026 r., 9 września 2026 r. oraz 13 września 2026 r. w zakresie sklasyfikowania ww. usługi dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.
W treści formularza WIS-W, wskazano następujący opis usługi:
Wnioskodawca prowadzi działalność opartą na produkcji i montażu mebli z płyty meblowej. Głównie są to meble kuchenne pod zabudowę. Komponenty meblowe są tworzone i dopasowywane ściśle pod konkretny wymiar i układ danego pomieszczenia, przez co nie mają uniwersalnego charakteru. Klienci zamawiają świadczenie kompleksowe, które składa się z pięciu powiązanych ze sobą etapów: pomiaru, projektowania, produkcji, dostawy oraz montażu.
Wnioskodawca usługi wykonuje lokalach mieszkalnych (o powierzchni użytkowej do 150 m²) oraz w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych (o powierzchni użytkowej do 300 m²), zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Elementy zabudowy kuchennej stanowią całość i są przyłączone do budynku na stałe poprzez m.in. wkręty, listwy montażowe oraz silikon, akryl. Zdemontowanie poszczególnych elementów zabudowy powoduje uszkodzenie lub naruszenie elementów konstrukcyjno-wykończeniowych budynku (ścian, podłóg lub sufitu) oraz samej zabudowy, która po demontażu traci swoją funkcjonalność oraz estetykę i nie nadaje się do ponownego montażu w innym miejscu.
W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy opisana usługa kompleksowa stanowi modernizację obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT i w mojej ocenie powinna być opodatkowana preferencyjną stawką 8% VAT.
Pismem z dnia 1 września 2026 r. (data wpływu 1 września 2026 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS z dnia 31 sierpnia 2026 r. znak: 0111- KDSB1-2.440.353.2026.1.MD Wnioskodawca uzupełnił wniosek.
Na prośbę Organu Wnioskodawca potwierdził, że przedmiotem wniosku jest jednorazowe, kompleksowe świadczenie polegające na pomiarze, zaprojektowaniu, produkcji, dostawie oraz montażu zabudowy kuchennej, wykonywane na podstawie jednej umowy/jednego zlecenia zawartego z jednym Klientem.
Kolejno w odpowiedzi na pytanie Organu w zakresie wskazania wszystkich czynności, które wykonuje Wnioskodawca w celu realizacji zabudowy kuchennej ze szczególnym uwzględnieniem i szczegółowym opisaniem konkretnego sposobu montażu tej zabudowy, Wnioskodawca udzielił następującej odpowiedzi:
1. Pomiar: Wykonanie precyzyjnych pomiarów architektoniczno-budowlanych pomieszczenia (kąty ścian, nierówności, lokalizacja przyłączy elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, gazowych) przy użyciu dalmierza laserowego i poziomicy.
2. Projektowanie: Sporządzenie indywidualnego projektu techniczno-wykonawczego zabudowy dostosowanego do konkretnego pomieszczenia.
3. Produkcja: Docięcie i obróbka płyt, wyfrezowanie otworów, okleinowanie krawędzi w zakładzie produkcyjnym pod ścisły wymiar z projektu.
4. Dostawa: Transport przygotowanych modułów meblowych i komponentów na miejsce montażu.
5. Montaż (kluczowy element trwałości): Montaż szyny/listwy montażowej do ścian nośnych/działowych budynku za pomocą dybli i wkrętów rozporowych (przy użyciu wiertarki udarowej). Zawieszenie szafek górnych na szynach i ich trwałe połączenie ze sobą oraz ze ścianą. Poziomowanie szafek dolnych i zakotwienie ich do ścian/podłogi przy użyciu kątowników i śrub. Dopasowanie i docięcie blatu do krzywizn ścian na miejscu, montaż blatu do szafek oraz wykończenie styku ze ścianą przy użyciu silikonu sanitarnego i listew przyściennych. Wykonanie otworów w strukturze mebla pod instalacje (zlew, płyta, gniazda) i trwałe uszczelnienie połączeń stykających się ze ścianą/podłogą.
W zakresie prośby dotyczącej wskazania z jakich konkretnie materiałów, będzie wykonana zabudowa będąca przedmiotem wniosku, Wnioskodawca wymienił następujące materiały:
(...)
Kolejno, w odpowiedzi na pytanie z jakich konkretnie elementów będzie się składać przedmiotowa zabudowa, Wnioskodawca wskazał następujące składniki zabudowy:
(...).
Ponadto, na pytanie Organu w zakresie wyjaśnienia czy elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego stają się elementem mebla, Wnioskodawca opisał relacje zabudowy z przegrodami budynku:
Ściany, podłoga oraz sufit budynku stanowią bezpośrednie elementy wyznaczające zakres konstrukcyjny mebla (tylne i boczne granice zabudowy). Szafki są docięte i zamontowane tak, by ściśle przylegać do krzywizn ścian. Bez zakotwienia w ścianach i podłodze konstrukcja meblowa nie posiada stabilności samonośnej.
W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące określenia jak skalkulowane jest wynagrodzenie, Wnioskodawca wyjaśnił, że:
Wynagrodzenie jest skalkulowane jako jedna łączna kwota ryczałtowa za całe świadczenie kompleksowe (ujęta jako jedna pozycja na fakturze: (...)). Szacunkowy udział kosztowy materiałów i produkcji mebli wynosi (...) wartości zamówienia, natomiast pozostałe czynności (pomiar, projekt, dostawa i montaż) stanowią (...) całości wynagrodzenia.
Kolejno, Wnioskodawca na prośbę Organu potwierdził, że jego zdaniem, towar i usługi składające się na przedmiotu wniosku są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie. Sam zakup mebli bez oszacowania na miejscu (pomiaru), projektowania i profesjonalnego montażu nie zrealizowałby celu klienta, jakim jest uzyskanie trwale połączonej z budynkiem zabudowy kuchennej na wymiar.
Ponadto, Wnioskodawca w wyniku odpowiedzi na wezwanie Organu, potwierdził że z punktu widzenia nabywcy, jest on zainteresowany nabyciem od Wnioskodawcy jednego (złożonego) świadczenia (gotowej, zamontowanej na stałe zabudowy kuchennej). Klient nie jest zainteresowany zakupem osobno projektu, osobno płyt czy samej usługi wkręcania śrub.
Ponadto, Wnioskodawca w celu spełnienia wymogu indywidualizacji wniosku, zawęził przedmiot wniosku do realizacji świadczenia w lokalu mieszkalnym stanowiącym obiekt budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 150 m²).
W treści wezwania Organ w trybie art. 155 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, prosił również o doprecyzowanie informacji dotyczących miejsca wykonywania świadczenia.
Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wskazał jeden konkretny lokal, w którym wykonywane jest świadczenie, zlokalizowany pod adresem:
(...)
W odpowiedzi na prośbę Organu dotyczącą wskazania całkowitej powierzchni użytkowej lokalu, obliczoną zgodnie z zasadami PKOB, w którym wykonywane będzie świadczenie wraz z podziałem na poszczególne pomieszczenia z podaniem ich przeznaczenia i powierzchni, Wnioskodawca wyjaśnił:
Powierzchnia użytkowa (zgodnie z PKOB) - Całkowita powierzchnia użytkowa lokalu wynosi (...) (co mieści się w limicie 150 m²).
Końcowo Wnioskodawca potwierdził, że lokal stanowi samodzielny lokal mieszkalny w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali.
Ponadto wnioskodawca wskazał numer Księgi Wieczystej lokalu: (...)
Do uzupełnienia dołączono:
(...)
Pismem z dnia 9 września 2026 r. (data wpływu 9 września 2026 r.) Wnioskodawca doprecyzował złożoną odpowiedź na wezwanie.
W zakresie przedstawienia szczegółowego przebiegu poszczególnych czynności oraz sposób montażu, Wnioskodawca wskazał:
1. Pomiar: Wykonanie precyzyjnych pomiarów architektoniczno-budowlanych pomieszczenia (kąty ścian, nierówności, lokalizacja przyłączy elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, gazowych) przy użyciu dalmierza laserowego i poziomicy.
2. Projektowanie: Sporządzenie indywidualnego projektu techniczno-wykonawczego zabudowy dostosowanego do konkretnego pomieszczenia.
3. Produkcja: Docięcie i obróbka płyt, wyfrezowanie otworów, okleinowanie krawędzi w zakładzie produkcyjnym pod ścisły wymiar z projektu.
4. Dostawa: Transport przygotowanych modułów meblowych i komponentów na miejsce montażu.
5. Montaż (kluczowy element trwałości): Montaż listwy montażowej do ścian nośnych/działowych budynku za pomocą wkrętów rozporowych (przy użyciu wiertarki udarowej). Zawieszenie szafek górnych na szynach i ich trwale połączenie ze sobą oraz ze ścianą. Poziomowanie szafek dolnych i zakotwienie ich do ścian/podłogi przy użyciu kątowników i śrub. Dopasowanie i docięcie blatu do krzywizn ścian na miejscu, montaż blatu do szafek oraz wykończenie styku ze ścianą przy użyciu silikonu sanitarnego. Wyfrezowanie blatów krawędzi pod kątem 90 stopni i trwale uszczelnienie połączeń klejem. Wykonanie otworów w strukturze mebla pod instalacje (zlew, płyta, gniazda) i trwałe uszczelnienie połączeń stykających się ze ścianą/podłogą. Szafki wiszące posiadają blendy, które są przymontowane do górnych wieńców szafki oraz zakrylowanie szczeliny z powierzchnią sufitu.
Ponadto w zakresie wskazania szczegółów dotyczących materiałów, elementów oraz konstrukcji mebla, Wnioskodawca doprecyzował:
a) Materiały: (...)
b) Składniki zabudowy: (...)
c) Relacja z przegrodami budynku: Ściany, podłoga oraz sufit budynku stanowią bezpośrednie elementy wyznaczające zakres konstrukcyjny mebla (tylne i boczne granice zabudowy). Szafki są docięte i zamontowane tak, by ściśle przylegać do krzywizn ścian. Bez zakotwienia w ścianach i podłodze konstrukcja meblowa nie posiada stabilności samonośnej.
Końcowo, pismem z dnia 13 września 2026 r. (data wpływu 13 września 2026 r.) Wnioskodawca uzupełnił braki formalne złożonych w dniu 1 września 2026 r. oraz 9 września 2026 r. pism.
Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)
Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.
Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.
Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej.
Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.
Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku wskazać również należy, że:
- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku);
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać, czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53, z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C 572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).
Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.
Świadczenie kompleksowe ma zatem miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.
W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będzie usługa, to, mimo że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.
Podsumowując, w przypadku, gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług. Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia.
Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia oraz uwzględniając opis zawarty we wniosku oraz uzupełnieniu należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności polegające na pomiarze, zaprojektowaniu, produkcji, dostawie oraz montażu zabudowy kuchennej są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie stanowią jedno świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Powyższe wynika z faktu, że poszczególne czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach przedmiotowego świadczenia będą prowadzić do realizacji jednego, określonego celu jakim jest wykonanie zabudowy kuchennej. Klient nie jest zainteresowany nabyciem poszczególnych elementów osobno tylko jednego złożonego świadczenia.
Zabudowa meblowa kuchenna będąca przedmiotem wniosku składać się zostanie wykonana z (...)
Na świadczenie składa się:
1. Pomiar: Wykonanie precyzyjnych pomiarów architektoniczno-budowlanych pomieszczenia (kąty ścian, nierówności, lokalizacja przyłączy elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, gazowych) przy użyciu dalmierza laserowego i poziomicy.
2. Projektowanie: Sporządzenie indywidualnego projektu techniczno-wykonawczego zabudowy dostosowanego do konkretnego pomieszczenia.
3. Produkcja: Docięcie i obróbka płyt, wyfrezowanie otworów, okleinowanie krawędzi w zakładzie produkcyjnym pod ścisły wymiar z projektu.
4. Dostawa: Transport przygotowanych modułów meblowych i komponentów na miejsce montażu.
5. Montaż: Montaż listwy montażowej do ścian nośnych/działowych budynku za pomocą wkrętów rozporowych (przy użyciu wiertarki udarowej). Zawieszenie szafek górnych na szynach i ich trwale połączenie ze sobą oraz ze ścianą. Poziomowanie szafek dolnych i zakotwienie ich do ścian/podłogi przy użyciu kątowników i śrub. Dopasowanie i docięcie blatu do krzywizn ścian na miejscu, montaż blatu do szafek oraz wykończenie styku ze ścianą przy użyciu silikonu sanitarnego. Wyfrezowanie blatów krawędzi pod kątem 90 stopni i trwale uszczelnienie połączeń klejem. Wykonanie otworów w strukturze mebla pod instalacje (zlew, płyta, gniazda) i trwałe uszczelnienie połączeń stykających się ze ścianą/podłogą. Szafki wiszące posiadają blendy, które są przymontowane do górnych wieńców szafki. Szczelina między szafkami a sufitem jest dodatkowo uszczelniana akrylem.
Przedmiotowa zabudowa ma charakter trwały. Ściany, podłoga oraz sufit budynku stanowią bezpośrednie elementy wyznaczające zakres konstrukcyjny mebla (tylne i boczne granice zabudowy). Szafki są docięte i zamontowane tak, by ściśle przylegać do krzywizn ścian. Bez zakotwienia w ścianach i podłodze konstrukcja meblowa nie posiada stabilności samonośnej.
Zdemontowanie poszczególnych elementów zabudowy powoduje uszkodzenie lub naruszenie elementów konstrukcyjno-wykończeniowych budynku (ścian, podłóg lub sufitu) oraz samej zabudowy, która po demontażu traci swoją funkcjonalność oraz estetykę i nie nadaje się do ponownego montażu w innym miejscu.
Wynagrodzenie jest skalkulowane jako jedna łączna kwota ryczałtowa za całe świadczenie kompleksowe. Szacunkowy udział kosztowy materiałów i produkcji mebli wynosi (...) wartości zamówienia, natomiast pozostałe czynności (pomiar, projekt, dostawa i montaż) stanowią ok. (...) całości wynagrodzenia.
Towary i usługi składające się na przedmiot wniosku są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc tworzą z ekonomicznego punktu widzenia jedną całość sprzedawaną nierozłącznie.
Realizacja przedmiotowego świadczenia wymaga podjęcia wielu czynności, które nie stanowią celu samego w sobie i nie stanowią odrębnych świadczeń, lecz są środkami służącymi każdorazowo do wykonania ww. kompleksowego świadczenia. Bez wykonania szeregu opisanych czynności nie byłoby możliwe zrealizowanie usługi wykonania zabudowy kuchennej spełniającego wymagania klienta.
Z punktu widzenia nabywcy, jest on zainteresowany wyłącznie nabyciem jednego, złożonego świadczenia (gotowej, zamontowanej na stałe zabudowy kuchennej). Klient nie jest zainteresowany zakupem osobno poszczególnych elementów świadczenia.
W odniesieniu do powyższego należy uznać, że przedstawione przez Wnioskodawcę świadczenie stanowi usługę kompleksową.
Z uwagi na cel realizowanego przez Wnioskodawcę świadczenia kompleksowego – elementem dominującym jest usługa montażu, która „oczami klienta” ma największe znaczenie, gdyż bez niej usługa jako całość nie może zostać uznana za wykonaną. Niedokonanie przez Wnioskodawcę montażu zabudowy kuchennej skutkowałoby bezcelowością całej usługi. Pozostałe elementy mają charakter pomocniczy.
W związku z powyższym w dalszej części decyzji tutejszy Organ określi stawkę podatku klasyfikację dla usługi montażu (elementu dominującego).
Uzasadnienie klasyfikacji usługi:
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:
1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;
2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:
a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,
b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;
3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust.4.
Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.
Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).
Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.
Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.
Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.
W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.
Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE.
Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) sekcja F obejmuje:
- budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,
- roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,
- opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,
- realizację projektów budowlanych do sprzedaży.
Sekcja ta nie obejmuje:
- zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1,
- wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32,
- usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0.
W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, który obejmuje:
- specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj.: wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,
- montaż konstrukcji stalowych, o ile pojedyncze elementy konstrukcji nie zostały wykonane przez tę samą jednostkę, która zajmuje się ich montażem,
- wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,
- roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.
Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:
- instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp.,
- zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp.
Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.
Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:
- szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe.
W dziale PKWiU 43 mieści się klasa 43.32 ROBOTY INSTALACYJNE STOLARKI BUDOWLANEJ.
Grupowanie to obejmuje także:
• roboty związane z instalowaniem futryn drzwiowych i okiennych oraz drzwi (z wyłączeniem drzwi automatycznych i obrotowych) i okien, okiennic, żaluzji drzwiowych i okiennych żaluzji listwowych, drzwi garażowych itp. wykonanych z dowolnego materiału,
• roboty związane ze wzmacnianiem drzwi zewnętrznych i roboty związane z instalowaniem wzmocnionych drzwi,
• roboty związane z instalowaniem drzwi przeciwpożarowych,
• roboty związane z instalowaniem wewnętrznych schodów, szaf ściennych, wbudowanych mebli kuchennych na wymiar,
• roboty związane z instalowaniem desek poszycia ścian, zakładaniem boazerii itp.,
• roboty związane z instalowaniem ruchomych przegród oraz podsufitki na konstrukcji metalowej,
• roboty związane z instalowaniem werand i oranżerii w prywatnych domach.
Grupowanie to nie obejmuje:
• robót związanych z instalowaniem ogrodzeń i balustrad, sklasyfikowanych w 43.29.12.0,
• robót związanych z instalowaniem drzwi automatycznych i obrotowych, sklasyfikowanych w 43.29.19.0,
• robót związanych z instalowaniem wyrobów kowalstwa artystycznego, sklasyfikowanych w 43.39.11.0,
• robót związanych z montażem mebli wolno stojących, sklasyfikowanych w 95.24.10.0.
Uwzględniając powyższe, usługa (świadczenie kompleksowe) będące przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE.
Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług:
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.
Na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%,
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Dokonana analiza powołanego przepisu wskazała, że warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek.
Po pierwsze – zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie - obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy.
Rodzaje usług wymienionych w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.). Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.
Pojęcie „modernizacja” oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś – według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.).
Na podstawie podjętej uchwały NSA wykształciła się linia orzecznicza dotycząca czynności wykonywania trwałej zabudowy meblowej, przykładowo można wskazać na następujące orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: I FSK 1362/17 z 18.12.2019 r., I FSK 792/19 z 3.07.2019 r., I FSK 204/17 z 8.01.2019 r., I FSK 464/16 z 16.01.2018 r., I FSK 40/16 z 11.10.2017 r., I FSK 1120/16 z 12.04.2018 r., I FSK 1276/15 z 10.05.2017 r. Z tej linii orzeczniczej wynika, że dla uznania czynności wykonania trwałej zabudowy meblowej za usługę modernizacji obiektu budownictwa objętym społecznym programem mieszkaniowym, konieczne jest wystąpienie określonych przesłanek, tj.:
- wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak jak ma to miejsce w przypadku mebli „wolnostojących”; dlatego też nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią;
- zabudowa meblowa w istotnym stopniu wykorzystuje elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (ścian, podłogi czy sufitu). Elementy te wyznaczają zakres konstrukcyjny mebla (elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) pełnią rolę elementów mebla);
- użytkowych walorach wykonywanej zabudowy meblowej decyduje trwałe połączenie wykonywanych na zlecenie części zabudowy z elementami konstrukcyjnymi budynku lub jego części (ściany podłoga, sufit) w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce (trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową), a same te części, bez trwałego ich przymocowania do elementów konstrukcyjnych budynku (ścian, podłogi, sufitu) nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla.
Określając zatem, czy do zabudowy meblowej wykonanej w obiekcie budowlanym lub jego części może mieć zastosowanie stawka od podatku od towarów i usług w wysokości 8% należy przede wszystkim badać stopień konstrukcyjnego połączenia komponentów meblowych i elementów konstrukcyjnych tego obiektu budowlanego lub jego części.
Nie chodzi tutaj o badanie powiązania elementów zabudowy meblowej z konstrukcyjnymi – w rozumieniu techniki budowlanej – elementami obiektu budowlanego lub jego części, ale o tak silne powiązanie konstrukcyjne komponentów meblowych i elementów tego obiektu budowlanego lub jego części, że powstaje trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową.
Dla całościowej oceny charakteru świadczenia nie ma również znaczenia czy komponenty meblowe, np. korpusy mebli są ze sobą zespolone i ewentualnie jak silne jest to zespolenie, gdyż istotne na potrzeby uznania ich za „modernizację” w związku z podatkiem od towarów i usług jest dopiero odpowiednio trwałe połączenie tych komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części.
Podsumowując, w sytuacji, gdy o użytkowych walorach wykonanej zabudowy meblowej decyduje trwałe połączenie wykonanych na indywidualne zlecenie elementów zabudowy z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce, natomiast po demontażu zabudowa ta jest niezdatna do użytku, ze względu na to, że same jej elementy (bez występującego przed demontażem trwałego ich przymocowania do elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego lub jego części – lokalu), nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla – wystąpi kompleksowe świadczenie, w którym elementem dominującym jest usługa w zakresie modernizacji obiektu budowlanego.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach przedmiotowego świadczenia kompleksowego wykonuje szereg czynności niezbędnych do zrealizowania celu kompleksowej usługi, jakim jest wykonanie zabudowy kuchennej w konkretnym miejscu dla konkretnego klienta.
Wnioskodawca wykonuje precyzyjne pomiary architektoniczno-budowlane pomieszczenia (kąty ścian, nierówności, lokalizacja przyłączy elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, gazowych) przy użyciu dalmierza laserowego i poziomicy. Kolejno sporządza indywidualny projekt techniczno-wykonawczy zabudowy dostosowany do konkretnego pomieszczenia. Po wyprodukowaniu elementów zabudowy obejmującego docięcie i obróbkę płyt, wyfrezowanie otworów, okleinowanie krawędzi w zakładzie produkcyjnym zgodnie ze ścisłym wymiarem z projektu, Wnioskodawca transportuje przygotowane moduły meblowe i komponenty na miejsce montażu.
Montaż obejmuje listwy montażowej do ścian budynku za pomocą dybli i wkrętów rozporowych. Następnie na szynach zawieszane są szafki, które są trwałe łączone ze sobą oraz ze ścianą. Kolejno poziomowane są szafki dolne, które kotwi się do ścian i podłogi przy pomocy kątowników i śrub. Blat jest docinany i dopasowywany do krzywizn ścian, a następnie montowany do szafek. Ponadto krawędzie blatu zostają wyfrezowane pod kątem 90 stopni, a powstałe połączenia trwale uszczelniane klejem. Wykończenie styku ze ścianą następuje przy użyciu silikonu sanitarnego i listew przyściennych. W strukturze mebla wykonywane są otwory pod instalacje. Następnie dokonywane jest uszczelnienie połączeń stykających się ze ścianą i podłogą. Szafki wiszące są wyposażone w blendy maskujące, które mocuje się do ich górnych wieńców. Szczelina między szafkami, a sufitem jest dodatkowo wykańczana akrylem.
Przedmiotowa zabudowa ma charakter trwały. Ściany, podłoga oraz sufit budynku stanowią bezpośrednie elementy wyznaczające zakres konstrukcyjny mebla (tylne i boczne granice zabudowy). Szafki są docięte i zamontowane tak, by ściśle przylegać do krzywizn ścian. Bez zakotwienia w ścianach i podłodze konstrukcja meblowa nie posiada stabilności samonośnej.
Zdemontowanie poszczególnych elementów zabudowy powoduje uszkodzenie lub naruszenie elementów konstrukcyjno-wykończeniowych budynku (ścian, podłóg lub sufitu) oraz samej zabudowy, która po demontażu traci swoją funkcjonalność oraz estetykę i nie nadaje się do ponownego montażu w innym miejscu.
Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku, jego uzupełnieniu, oraz powołane przepisy prawa należy uznać, że w wyniku usługi (świadczenia kompleksowego), która stanowi przedmiot wniosku, nastąpi unowocześnienie, ulepszenie obiektu budowlanego, czyli jego modernizacja.
Z kolei, w odniesieniu do drugiego warunku wynikającego z art. 41 ust. 12 ustawy, należy ustalić czy budynek bądź jego część, w którym przedmiot wniosku będzie realizowany jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.
Z uwagi na fakt, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy o własności lokali, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej lokalami, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali – samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia (art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali).
W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że usługa kompleksowa opisana we wniosku będzie świadczona w lokalu mieszkalnym zlokalizowanym przy (...) o powierzchni użytkowej wynoszącej (...).
Lokal, w którym wykonywane będzie przedmiotowe świadczenie spełnia definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, gdyż jak wynika z informacji zawartych w księdze wieczystej (...), stanowi on odrębną nieruchomość o przeznaczeniu mieszkalnym. Zgodnie z informacjami wskazanymi w ww. dokumencie powierzchnia lokalu (...).
Ponadto z racji, iż niniejszy lokal będzie lokalem mieszkalnym to w myśl art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali jest on przeznaczony do stałego zamieszkania ludzi i służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych jego mieszkańców.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że ww. lokal jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Tym samym, biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione w niniejszej sprawie oraz powołane przepisy prawa, uznać należy, że usługa (świadczenie kompleksowe) – pomiar, zaprojektowanie, produkcja, dostawa oraz montaż zabudowy kuchennej w lokalu mieszkalnym zlokalizowanym przy (...), będącym obiektem objętym społecznym programem mieszkaniowym – stanowi usługę modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy, podlegającą opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.
Jednocześnie zaznaczyć należy, że nie stanowi modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy i nie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8% świadczenie polegające na pomiarze, zaprojektowaniu, produkcji, dostawie oraz montażu zabudowy kuchennej – jeżeli zamontowane meble mogą stać się przedmiotem powtórnego montażu w innym, dowolnym miejscu, tj. mogą pełnić dalej użytkową funkcję zabudowy ze względu na brak istotnego powiązania z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego.
Informacje dodatkowe:
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja towaru/usługi, lub
- stawka podatku właściwa dla towaru/usługi, lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji Podatkowej.
POUCZENIE:
Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).
Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine
Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.
- ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
- ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
- ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
- ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
- ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów