0111-KDSB1-2.440.15.2026.5.DK

Wiążąca informacja stawkowa2026-05-08Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

WIS USŁUGA - roboty budowlane wykonywane w ramach przebudowy budynku niemieszkalnego.

budynek-budynek niemieszkalny przebudowa usługi

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 14 stycznia 2026 r. (data wpływu 14 stycznia 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia 14 stycznia 2026 r. (data wpływu 14 stycznia 2026 r.), 18 lutego 2026 r. (data wpływu 18 lutego 2026 r.), 7 kwietnia 2026 r. (data wpływu 7 kwietnia 2026 r.) oraz 13 kwietnia 2026 r. (data wpływu 13 kwietnia 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa – roboty budowlane wykonywane w ramach przebudowy budynku niemieszkalnego (…).

Opis usługi: Usługa polegająca na przebudowie, nadbudowie, rozbudowie oraz zmianie sposobu użytkowania z funkcji (…) na funkcję (…) budynku (…), zlokalizowanego (…). Budynek po jego rozbudowie klasyfikowany będzie w dziale 12 PKOB. W ramach usługi realizowane są roboty budowlane ((…)).

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 - 41

Stawka podatku od towarów i usług: 23%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 14 stycznia 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 14 stycznia 2026 r., 18 lutego 2026 r., 7 kwietnia 2026 r. oraz 13 kwietnia 2026 r., w zakresie sklasyfikowania ww. usługi dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści Wniosku o wydanie WIS przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi:

(…) (dalej także jako (…) lub (…) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

(…) prowadzi działalność między innymi w zakresie realizacji projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych ((…)).

(…) wykonuje roboty budowlane (…) będącej inwestorem robót (dalej Inwestor). Przedmiotem robót są między innymi:

(…)

Szczegółowy zakres robót określa (…).

Roboty budowlane prowadzone są na podstawie (…) oraz (…).

Decyzja obejmuje

(…)

Załączoną do wniosku decyzję (…).

Wykonywane przez Wnioskodawcę roboty budowlane obejmować będą (…), zgodnie z załączonym zestawieniem ((…)):

Powierzchnia (…) wyniesie (…)

Powierzchnia (…) wyniesie (…),

Powierzchnia (…) wyniesie (…).

W związku z inwestycją:

Zaprojektowana (…) wyniesie (…), przy czym powierzchnia (…) będzie kształtować się następująco:

(…)

Całkowita (…) wyniesie (…), przy czym (…) powierzchnia (…) będzie kształtować się następująco:

(…)

Garaż podziemny o powierzchni (…) będzie obsługiwać (…).

Charakter całej inwestycji nie pozwala (…).

STANOWISKO WŁASNE WNIOSKODAWCY:

Zdaniem Wnioskodawcy:

- przedmiotem wykonywanych przez niego usług będą (…);

- usługi budowlane będą obejmować (…),

- usługi budowlane wykonane na podstawie (…) podlegać będą opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług wynoszącą 8%.

UZASADNIENIE STANOWISKA WS. ŚWIADCZENIA KOMPLEKSOWEGO

Pojęcie świadczenia kompleksowego czy też świadczenia złożonego nie występuje zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług jak i w przepisach (…).

Za zasadę uważa się oddzielne opodatkowanie każdego ze świadczeń:

„Zasadą jest opodatkowanie każdego świadczenia (dostawy czy usługi) oddzielnie. Nie ma definicji ustawowej świadczenia kompleksowego, którego charakter należy każdorazowo odczytać w oparciu o analizę poszczególnych świadczeń. Kierować się należy ekonomicznym celem takiej transakcji dla jej nabywcy.” (Wyrok NSA z 10.01.2023 r., I FSK 831/19).

W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, opodatkowanie więcej niż jednego świadczenia jako jedno świadczenie kompleksowe jest uważane za wyjątek od zasady odrębnego opodatkowania poszczególnych świadczeń:

„Niemniej jednak w pewnych okolicznościach formalnie odrębne transakcje, które mogą być wykonywane oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą transakcję, jeżeli nie są one od siebie niezależne (zob. podobnie ww. wyroki: (…)).37 Dzieje się tak w szczególności w przypadku, gdy co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika na rzecz klienta są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie jedną niepodzielną transakcję gospodarczą, której rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (zob. podobnie wyrok z dnia (…)).” (Wyrok (…).).

Na kompleksowy charakter świadczenia wskazują następujące okoliczności:

- występowanie świadczenia głównego oraz świadczenia lub świadczeń ubocznych: „W szczególności świadczenie należy uważać za świadczenie pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z głównej usługi usługodawcy (ww. wyrok w sprawie CPP, pkt 30 oraz okoliczności sporu przed sądem krajowym, które stały się podstawą do wydania tego wyroku).” (Wyrok (…));

- ścisły związek pomiędzy świadczeniami, których rozdzielenie miałoby charakter sztuczny: „Można również uznać, że jednolite świadczenie występuje w przypadku, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności, dokonane przez podatnika, są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (zob. w tym zakresie ww. wyrok (…)).” (Wyrok (…).);

- cel nabywcy zainteresowanego w pierwszej mierze nabyciem świadczenia głównego: „W szczególności świadczenie należy uznać za dodatkowe w stosunku do świadczenia głównego, jeżeli nie stanowi ono dla klienta celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego (zob. podobnie wyroki: z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 CPP, Rec. S. I-973, pkt 30; z dnia 10 marca 2011 r. w sprawach połączonych C-497/09, C-499/09, C-501/09 i C-502/54 Bog i in., Zb.Orz. s. I-1457, pkt 54; ww. wyrok w sprawie Field Fisher Waterhouse, pkt 17).” (Wyrok (…)).

Tożsame podejście do pojęcia świadczenia kompleksowego prezentowane jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego:

„Jak wynika z przywołanych orzeczeń o kompleksowości świadczeń można mówić, gdy:

1) co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, albo gdy

2) co najmniej jeden element stanowi świadczenie główne, podczas gdy przeciwnie, jedno lub więcej świadczeń jest postrzegane jako jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los prawny świadczenia głównego.” (Wyrok NSA z 18.02.2014 r., I FSK 290/13);

„Istotą świadczenia kompleksowego jest brak jednorodnego charakteru czynności podejmowanych przez podatnika. Ich charakterystyczną cechą jest natomiast to, że stanowią one swoisty zestaw usług lub towarów, przy czym jedna z aktywności składających się na to zachowanie ma charakter główny (jest usługą lub dostawą główną), a co najmniej jeden z przejawów działania podatnika stanowi jej uzupełnienie (jest świadczeniem dodatkowym). Istotą tego dodatkowego świadczenia jest to, że dla nabywcy towaru lub usługi nie jest ono celem – to nie z uwagi na tę aktywność dostawcy lub usługodawcy decyduje się on na nabycie określonego towaru lub usługi. Świadczenie dodatkowe jest natomiast dla usługobiorcy lub nabywcy swoistym dopełnieniem do usługi (dostawy) głównej, umożliwiającym lepsze jej wykorzystanie.” (Wyrok NSA z 2.03.2023 r., I FSK 38/20);

„Kompleksowość świadczeń zachodzi, gdy: 1) co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, albo gdy 2) co najmniej jeden element stanowi świadczenie główne, podczas gdy przeciwnie, jedno lub więcej świadczeń jest postrzegane jako jedno lub więcej świadczeń pomocniczych dzielących los prawny świadczenia głównego.” (Wyrok NSA z 13.01.2015 r., I FSK 1913/13).

Konsekwencją uznania kilku świadczeń za jedno świadczenie kompleksowe jest konieczność opodatkowania tego jednego kompleksowego świadczenia stawką podatku przewidzianą dla świadczenia mającego charakter główny. Świadczenia uboczne, mające charakter pomocniczy w stosunku do świadczenia głównego, podlegają wówczas opodatkowaniu według stawki przewidzianej dla świadczenia głównego: „Efektem istnienia tego szczególnego związku pomiędzy świadczeniem głównym a świadczeniem uzupełniającym jest zaś to, że pomocnicza aktywność podatnika dzieli podatkowo prawne losy podstawowego (głównego) działania tego podmiotu.” (Wyrok NSA z 2.03.2023 r., I FSK 38/20).

W ocenie Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości, że opisane w treści wniosku i załączonych dokumentów świadczenie, obejmujące zarówno dostawy towarów, jak i świadczenie usług, jest świadczeniem kompleksowym będącym usługą.

Z punktu widzenia nabywcy, czyli Inwestora, dostawy towarów, których w ramach świadczenia kompleksowego dokonuje Wnioskodawca, mają charakter pomocniczy w stosunku do świadczenia głównego, którym jest usługa wykonania robót budowlanych. Towary, które będą dostarczane na rzecz Inwestora, służą jedynie prawidłowemu i zgodnemu z umową wykonaniu usługi robót budowlanych.

Usługę (…) jest świadczeniem głównym, w stosunku do którego dokonywane dostawy towarów mają charakter pomocniczy.

Następnie Wnioskodawca przedstawił następujące uzasadnienie stanowiska ws. stawki:

Dla zastosowania stawki, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o VAT niezbędne jest ustalenie, czy zastosowanie w sprawie znajdzie art. 41 ust. 12a w zw. z ust. 12 ustawy o VAT. Dla określenia właściwej stawki usługi wykonywanej przez Wnioskodawcę niezbędne jest zatem dokonanie prawidłowej klasyfikacji obiektów będących przedmiotem usług według PKOB. Wnioskodawca wskazał, że nie domaga się jednak w treści żądania wniosku dokonania klasyfikacji przez Organ, albowiem przedmiotem świadczenia produkowanego przez wnioskodawcę nie są towary. Z tych przyczyn w uzasadnieniu wniosku Wnioskodawca przedstawia argumentację przemawiającą za właściwą klasyfikacją PKOB wyłącznie w celu, w jakim jest to niezbędne do zastosowania właściwej stawki podatku VAT dla usługi wykonywanej przez Wnioskodawcę.

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy - towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1 z późn. zm. - Dz.Urz.UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382 z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a pkt 2 lit. a ustawy, WIS zawiera m.in. klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, jednakże tylko w sytuacji, w której jest ona niezbędna do określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi.

W tym miejscu Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.) - Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB) stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, rozumianych jako produkty finalne działalności budowlanej. Klasyfikacja ustala symbole, nazwy i zakres poszczególnych grupowań klasyfikacyjnych na czterech poziomach tj.: sekcji, działów, grup i klas.

Zgodnie z zasadami metodycznymi PKOB - przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.

Każdy obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z jego przeważającym przeznaczeniem, przy uwzględnieniu charakteru technicznego obiektu (np. budynek, budowla). W przypadku budynków przeznaczonych lub użytkowanych do wielu celów klasyfikuje się je w jednej pozycji PKOB, zgodnie z ich głównym użytkowaniem, wyrażonym w m2 powierzchni użytkowej, przeznaczonej na ten cel.

Budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

Za jednostkę klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy obiekt budowlany. Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny.

Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem:

- powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów,

- powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych,

- powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.

Część "mieszkaniowa" budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

W przypadku budynków połączonych między sobą (np. domy bliźniacze lub szeregowe), budynek jest budynkiem samodzielnym, jeśli jest oddzielony od innych jednostek ścianą przeciwpożarową od fundamentu po dach. Gdy nie ma ściany przeciwpożarowej, budynki połączone między sobą uważane są za budynki odrębne, jeśli mają własne wejścia, są wyposażone w instalacje i są oddzielnie wykorzystywane.

W Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w sekcji 1 Budynki w dziale 11 sklasyfikowane są Budynki mieszkalne z podziałem na trzy grupy: budynki mieszkalne jednorodzinne (grupa 111), budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe (grupa 112) oraz budynki zbiorowego zamieszkania (grupa 113).

W grupie 112 Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe mieści się klasa 1122 Budynki o trzech i więcej mieszkaniach w odniesieniu do której wskazano:

Klasa obejmuje: - Budynki mieszkalne pozostałe, takie jak: budynki mieszkalne, o trzech i więcej mieszkaniach.

Klasa nie obejmuje:

- Budynków zbiorowego zamieszkania (1130)

- Hoteli (1211)

- Schronisk młodzieżowych, domków kempingowych, domów wypoczynkowych (1212)

Wnioskodawca wskazał również, że w związku z powyższym oraz w oparciu o przedstawiony opis - budynki (...), w którym ponad połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana będzie do celów mieszkalnych należy klasyfikować jako budynek mieszkalny w dziale PKOB 11.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

W myśl art. 146ea pkt 1 i 2 ustawy, w roku 2023:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3, wynosi 8%.

Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347 i 641) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Zgodnie z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Zdaniem Wnioskodawcy - przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2022 r. poz. 1378 z późn. zm.), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, jak wskazał Wnioskodawca, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie, obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ opisane we wniosku świadczenie kompleksowe – usługi dotyczące budowy i przebudowy budynków sklasyfikowanych według PKOB w dziale 11, będzie opodatkowana stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy oraz art. 146ea pkt 2 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.

W pozycji 58. Nazwa handlowa/nazwy handlowe oraz informacje dodatkowe, w tym poufne, wskazano: (…)

Do wniosku dołączono:

(…)

Pismami z dnia 18 lutego 2026 r. (data wpływu 18 lutego 2026 r.) będącymi odpowiedzią na wezwanie z dnia 11 lutego 2026 r., znak: 0111-KDSB1-2.440.15.2026.1.DK, Wnioskodawca wskazał:

Na pytanie Organu dotyczące jednoznacznego potwierdzenia, że przedmiot wniosku dotyczy określenia stawki podatku VAT dla wykonywanej usługi budowlanej oraz wyjaśnienia rozbieżności we wskazanych pozycjach dotyczących: Liczby towarów lub usług, których dotyczy wniosek. Wnioskodawca potwierdził, że przedmiot wniosku dotyczy jednej usługi – usługi budowlanej.

W odpowiedzi na pytanie Organu dotyczące wskazania i szczegółowego opisania czynności wykonywanych w ramach przedmiotu wniosku Wnioskodawca przedłożył (…), w którym wskazano:

(…)

Na pytanie Organu dotyczące wskazania czy usługa/świadczenie kompleksowe będące przedmiotem wniosku dotyczy jednego budynku mieszczącego się pod jednym adresem oraz wskazania jednego budynku, którego dotyczy przedmiot wniosku.

Wnioskodawca wskazał, że usługa będąca przedmiotem wniosku dotyczy jednego budynku (…).

Na pytanie Organu dotyczące wskazania jakie konkretnie towary będą dostarczane w ramach czynności objętych przedmiotowym wnioskiem.

Wnioskodawca wskazał towary dostarczane w ramach wykonywania kompleksowej usługi budowlanej, tj.:

(…)

Następnie, na pytanie Organu dotyczące wskazania sposobu wykończenia budynku w którym jest wykonywana usługa/świadczenie kompleksowe będące przedmiotem wniosku - np. standard deweloperski, pod klucz itp. oraz opisanie co ten standard obejmuje (wraz ze wskazaniem ewentualnego wyposażenia budynku tj. meble, itp. oraz wskazanie, czy są/będą one trwale połączone z budynkiem oraz czy Wnioskodawca będzie je dostarczał, montował oraz instalował w ramach przedmiotu wniosku), Wnioskodawca odpowiedział, że wykonanie budynku nastąpi w standardzie deweloperskim. Roboty wykończeniowe oznaczają wykończenie do poziomu standardu deweloperskiego.

Kolejno, na pytanie Organu dotyczące wskazania powierzchni użytkowej jednego budynku, którego dotyczą czynności objęte wnioskiem (wskazanego w odpowiedzi na pyt. 3 wezwania), zgodnie z Polską Klasyfikacja Obiektów Budowlanych wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych PKOB (Dz. U. nr 112, poz. 1316 ze zm.) oraz podział na poszczególne pomieszczenia i kondygnacje wraz z podaniem ich przeznaczenia i powierzchni.

Wnioskodawca odpowiedział, że całkowita projektowana powierzchnia (…).

Do uzupełnienia dołączono:

(…)

Pismem z dnia 7 kwietnia 2026 r. (data wpływu 7 kwietnia 2026 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 17 marca 2026 r., znak: 0111-KDSB1-2.440.15.2026.2.DK, Wnioskodawca uzupełnił wniosek (…).

Pismem z dnia 13 kwietnia 2026 r. (data wpływu 13 kwietnia 2026 r.), Wnioskodawca uzupełnił wniosek (…), wskazując:

Na pytanie Organu dotyczące jednoznacznego potwierdzenia, że przedmiot wniosku dotyczy usługi budowlanej polegającej na (…), Wnioskodawca potwierdził, że przedmiot wniosku dotyczy usługi budowlanej polegającej na (…).

Na pytanie Organu dotyczące wymienienia, które konkretnie prace, zawarte w (…) składają się na przedmiot wniosku i szczegółowego ich opisania, Wnioskodawca wymienił prace składające się na przedmiot wniosku, tj.:

(…)

Na pytanie Organu dotyczące doprecyzowanie informacji dotyczących budynku, w którym będą wykonywane czynności objęte wnioskiem tj. Budynku (…), poprzez wskazanie:

a) czy budynek A jest połączony z pozostałymi budynkami, Wnioskodawca odpowiedział: Nie

b) czy budynek A jest oddzielony od pozostałych budynków ścianą przeciwpożarową od fundamentu po dach, Wnioskodawca odpowiedział: Tak

c) czy budynek A posiada osobne wejście, Wnioskodawca odpowiedział: Tak

d) czy budynek A jest wyposażony w osobne instalacje, Wnioskodawca odpowiedział: Tak

Na pytanie Organu dotyczące wskazania, czy w ramach czynności będących przedmiotem wniosku, dostarczane są jedynie towary niezbędne do ich realizacji, czy Wnioskodawca będzie odpowiedzialny za ich dostarczenie? W jaki sposób będą one montowane (czy będą trwale związane z budynkiem oraz czy wymieniona w zestawieniu towarów kostka brukowa również wchodzi w zakres towarów dostarczanych w ramach usługi/świadczenia kompleksowego, Wnioskodawca wskazał, że w ramach czynności będących przedmiotem wniosku dostarczane są jedynie towary niezbędne do realizacji tych czynności. (…)

Dodatkowo Wnioskodawca wymienił materiały do wykonywania (…), tj.:

(…).

Na pytanie Organu dotyczące wskazania, co obejmuje wskazany w uzupełnieniu wniosku „stan deweloperski”, Wnioskodawca odpowiedział, że stan deweloperski oznacza stan, w którym:

(…)

Na pytanie Organu dotyczące wyjaśnienia rozbieżności dotyczących ilości lokali mieszkalnych i niemieszkalnych oraz wskazanie prawidłowej całkowitej powierzchni użytkowej obiektu budowlanego obliczonej zgodnie z zasadami metodologii Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) z podziałem na poszczególne pomieszczenia i kondygnacje wraz z podaniem ich przeznaczenia i powierzchni, Wnioskodawca odpowiedział:

Powierzchnia (…) Budynek (…): (…).

Ilość (…), ilość (…).

Powierzchnia (…): (…).

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2026 r., znak 0111-KDSB1-1.440.15.2026.4.DK, tutejszy Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 27 kwietnia 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Uzasadnienie klasyfikacji

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej ,,WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) sekcja F obejmuje:

- budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,

- roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,

- opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,

- realizację projektów budowlanych do sprzedaży.

Sekcja ta nie obejmuje:

- zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1,

- wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32,

- usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0.

W sekcji F zawarty jest m.in. dział 41 BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW, który obejmuje:

- budynki mieszkalne i niemieszkalne,

- roboty ogólnobudowlane związane ze wznoszeniem kompletnych budynków mieszkalnych, budynków biurowych, budynków handlowych oraz innych budynków użyteczności publicznej, budynków gospodarstw rolnych itp., na własny rachunek lub na zlecenie.

Dział ten nie obejmuje:

- robót budowlanych związanych ze wznoszeniem obiektów przemysłowych (z wyłączeniem budynków), sklasyfikowanych w 42.99.1, 42.99.2,

- wyspecjalizowanych robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 43.

W PKWiU 41 mieści się klasa 41.00 BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW. Klasa ta obejmuje:

- realizację projektów budowlanych obejmujących przedsięwzięcia finansowe, techniczne i rzeczowe w celu przygotowania lub budowy budynków do sprzedaży.

Klasa ta nie obejmuje:

- usług w zakresie architektury i inżynierii oraz zarządzania projektami budowlanymi, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach grupy 71.1.

W ww. klasie mieści się m.in. kategoria 41.00.4 Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków niemieszkalnych (prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków), która obejmuje pozycję 41.00.48.0 Roboty budowlane związane ze wznoszeniem ogólnodostępnych obiektów kulturalnych, budynków o charakterze edukacyjnym, budynków szpitali i zakładów opieki społecznej oraz budynków przeznaczonych do sprawowania kultu religijnego i czynności religijnych.

Grupowanie to obejmuje roboty budowlane związane ze wznoszeniem, przebudową lub remontem:

‒ budynków kin, sal koncertowych, oper, teatrów (w tym: teatrów muzycznych) itp., domów kultury,

‒ budynków wielozadaniowych sal wykorzystywanych głównie do celów rozrywkowych,

‒ budynków kasyn, cyrków, sal tanecznych, dyskotek itp.,

‒ budynków muzeów, galerii sztuki, bibliotek i centrów informacyjnych,

‒ budynków archiwów,

‒ budynków przedszkoli, szkół podstawowych, gimnazjów i szkół średnich, włączając szkoły specjalne dla dzieci niepełnosprawnych,

‒ budynków szkół wyższych, budynków placówek i laboratoriów badawczych,

‒ budynków placówek oświatowo-wychowawczych, budynków kształcenia ustawicznego,

‒ budynków stacji meteorologicznych i hydrologicznych, obserwatoriów,

‒ budynków przeznaczonych do termoterapii, wodolecznictwa, rehabilitacji oraz stacji krwiodawstwa, laktariów,

‒ budynków klinik i placówek weterynaryjnych

‒ budynków szpitali i zakładów opieki zdrowotnej świadczących usługi medyczne i pielęgnacyjne dla ludzi, tj.:

‒ przychodnie, poradnie, ośrodki pomocy społecznej dla matki i dziecka, żłobki,

‒ szpitale miejskie i okręgowe, włączając szpitale więzienne i wojskowe, szpitale uniwersyteckie,

‒ szpitale specjalistyczne, np. szpitale psychiatryczne, zakłady dla osób uzależnionych, szpitale zakaźne, szpitale położnicze, sanatoria, prewentoria,

‒ budynków instytucji świadczących usługi w zakresie opieki zdrowotnej wraz z zakwaterowaniem, opieką lekarską i pielęgniarską osobom w podeszłym wieku, osobom niepełnosprawnych itp.,

‒ budynków kościołów, kaplic, cerkwi, meczetów, synagog itp.,

‒ budynków przeznaczonych na sporty halowe (boiska do koszykówki, korty tenisowe, kryte baseny, hale gimnastyczne, sztuczne lodowiska itp.), wyposażone w stanowiska, tarasy itp. przeznaczone dla widzów oraz w prysznice, szatnie itp. przeznaczone dla uczestników,

‒ cmentarzy i obiektów z nimi związanych, domów pogrzebowych, krematoriów,

‒ zadaszone trybuny do oglądania sportów na świeżym powietrzu.

Grupowanie to nie obejmuje:

‒ robót budowlanych związanych ze wznoszeniem, przebudową lub remontem budynków zbiorowego zamieszkania, takich jak: domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np. domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych itp., sklasyfikowanych w 41.00.34.0,

‒ robót budowlanych związanych z nieruchomymi archeologicznymi dobrami kultury, sklasyfikowanych w 41.00.49.0,

‒ obiektów sportowych i rekreacyjnych, w tym: boisk sportowych wykorzystywanych do uprawiania sportów na świeżym powietrzu, sklasyfikowanych w 42.99.22.0.

Biorąc powyższe pod uwagę należy ponownie powołać pkt 5.3.2 zasad metodycznych PKWiU, zgodnie z którymi każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem.

Przyporządkowując daną usługę do odpowiedniej klasyfikacji według PKWiU należy przeanalizować wszystkie czynności realizowane w ramach wyświadczenia tej usługi, ustalić jakie czynności nadają jej zasadniczy charakter, a także dokonać analizy (...). Ponadto, należy również ustalić, czy czynności wykonywane w ramach świadczenia zmierzają do realizacji konkretnego celu.

W przedmiotowej sprawie, mając na uwadze wszystkie okoliczności towarzyszące wyświadczeniu usługi, które wynikają z opisu przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku oraz jego uzupełnieniach – stwierdzić należy, że wykonywane czynności mają charakter robót budowlanych, których celem jest przebudowa (…).

W związku z powyższym, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 41 BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei, na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Podstawę do zastosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług do czynności polegających na przebudowie wykonywanych w obiekcie budowlanym zaliczonym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym przewiduje przepis art. 41 ust. 12 ustawy.

Art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do:

1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

2) robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

– w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Stosownie do art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2025 r. poz. 418), ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Natomiast, obiekt budowlany, zgodnie z art. 3 pkt 1 powyższej ustawy - to budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze: zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie: obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku.

Jak wynika z opisu przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniach Wnioskodawca wykonuje usługę polegającą na przebudowie budynku (…) zlokalizowanego (…).

Usługi wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w Prawie budowlanym. Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN „przebudowa” to «dokonywanie zmian w budowie czegoś», ale również «zmiana istniejącego stanu czegoś na inny».

Definicja pojęcia „przebudowa” zawarta została także w art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z ww. jednostką redakcyjną, przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, należy stwierdzić, że czynności wchodzące w zakres usługi będącej przedmiotem niniejszego wniosku, spełniają definicję przebudowy w myśl art. 41 ust. 12 ustawy. W związku z powyższym, świadczenie wykonywane przez Wnioskodawcę dotyczy czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy.

Jednakże, aby możliwe było zastosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT w związku z realizowaną usługą, należy dokonać analizy czy budynek opisany we wniosku i jego uzupełnieniach jest obiektem zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W związku z powyższym, odnosząc się do drugiego ww. warunku, przypomnienia wymaga, że stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego (wskazane w art. 41 ust. 12a ustawy) rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Należy zauważyć, że ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, rozumianych jako produkty finalne działalności budowlanej. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.). Klasyfikacja ustala symbole, nazwy i zakres poszczególnych grupowań klasyfikacyjnych na czterech poziomach tj.: sekcji, działów, grup i klas.

Zgodnie z pkt 2 Pojęcia podstawowe rozporządzenia w sprawie PKOB:

Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne.

Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Budynki niemieszkalne są to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny.

Zgodnie z pkt 2 Pojęcia podstawowe rozporządzenia w sprawie PKOB:

Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem:

- powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów;

- powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych;

- powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.

W przypadku obiektów budowlanych użytkowanych lub przeznaczonych do wielu celów (np. budynek mieszkalny będący jednocześnie hotelem i biurem) klasyfikuje się w jednej pozycji, zgodnie z ich głównym użytkowaniem, wyrażonym w m² powierzchni użytkowej, przeznaczonej na ten cel. Główne użytkowanie powinno być określane następująco:

- należy określić jaki procent całkowitej powierzchni użytkowej przeznaczony jest na różne cele, zgodnie z grupowaniami klasyfikacji - na najbardziej szczegółowym poziomie,

- następnie obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z metodą „góra-dół”: najpierw określa się sekcję - 1 cyfra (budynek lub obiekt inżynierii lądowej i wodnej), następnie dział na poziomie 2 znaków (budynek mieszkalny, budynek niemieszkalny, infrastruktura transportu, itp.) najbardziej znaczący w ramach sekcji, następnie grupę (3 cyfry) najważniejszą w ramach działu, klasę (4 cyfry) mającą największy udział w powierzchni użytkowej w ramach grupy.

Odnosząc się zatem do budynku pełniącego funkcję (…), będącego przedmiotem analizy, należy w pierwszej kolejności ustalić charakter budynku, tj. czy jest to budynek mieszkalny, czy też niemieszkalny.

Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku wskazał m.in., że:

Powierzchnia (…) Budynek (…): (…).

Ilość (…): (…), ilość (…): (…).

Powierzchnia (…): (…).

Dodatkowo podkreślenia wymaga, że w (…) wskazano kategorię obiektu: (...). Kategoria obiektu (...) odnosi się do (...). Natomiast kategoria (...) do budynków (...).

Ponadto, z (…), wynika, że w budynku (…) znajdować się będzie (…).

Z przedłożonych (…) wynika, że co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej obliczona zgodnie z metodologią PKOB budynku (…) będzie wykorzystywana do celów niemieszkalnych.

Raz jeszcze podkreślenia wymaga, że budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Z racji, iż w przedmiotowym budynku ponad połowę powierzchni użytkowej stanowić będzie powierzchnia niemieszkalna – stwierdzić należy, że przedmiotowy budynek jest budynkiem niemieszkalnym i należy go klasyfikować zgodnie z jego przeznaczeniem.

W Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w sekcji 1 Budynki w dziale 12 Budynki niemieszkalne w grupie 122 Budynki biurowe mieści się klasa 1220 Budynki biurowe, która obejmuje:

‒ Budynki wykorzystywane jako miejsca pracy dla działalności biura, sekretariatu, lub innych o charakterze administracyjnym, np.: budynki banków, urzędów pocztowych, urzędów miejskich, gminnych, ministerstw, itp. lokali administracyjnych:

‒ Budynki centrów konferencyjnych i kongresów, sądów i parlamentów

Klasa nie obejmuje:

‒ Biur w budynkach przeznaczonych głównie do innych celów.

Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy daje podstawy do uznania, iż przedmiotowy budynek, po jego przebudowie będzie budynkiem niemieszkalnym sklasyfikowanym w PKOB w dziale 12, w klasie 1220.

W związku z powyższym oraz w oparciu o przedstawione we wniosku i jego uzupełnieniach informacje, jak również przedłożone przez Wnioskodawcę dokumenty, należy stwierdzić, iż budynek zlokalizowany (…) – nie będzie spełniać kryteriów uznania go za obiekt zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy.

Uwzględniając powyższe, opisana we wniosku usługa, będąca przedmiotem analizy, klasyfikowana jest do działu 41 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), a zatem właściwą stawką dla jej opodatkowania jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi, lub

- stawka podatku właściwa dla usługi lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).