0111-KDSB1-1.440.49.2026.4.ND

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z dnia 19 lutego 2026 r. (data wpływu 19 lutego 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia 29 marca 2026 r. (data wpływu 29 marca 2026 r.) oraz 14 kwietnia 2026 r. (data wpływu 14 kwietnia 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku:

Usługa (świadczenie kompleksowe) – „prace remontowo-wykończeniowe” wykonywane w budynku mieszkalnym jednorodzinnym

Opis usługi:

Świadczenie kompleksowe wykonywane w ramach zawartej „umowy na prace remontowo-wykończeniowe”.

Roboty budowlane realizowane są w budynku mieszkalnym zlokalizowanym przy ul. (…) w (…). Zakres czynności obejmuje: prace przygotowawcze, częściową wymianę instalacji elektrycznej i instalacji wodnokanalizacyjnej, prace tynkarskie i malarskie, remont łazienek i kuchni, postawienie nowych ścianek działowych, wymianę drzwi wewnętrznych i modernizację systemu ogrzewania.

Elementem dominującym przedmiotowego świadczenia będzie przebudowa budynku, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy.

Rozstrzygnięcie:

PKWiU 2015 - 41

Stawka podatku od towarów i usług:

8%

Podstawa prawna:

art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy

Cel wydania WIS:

określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 19 lutego 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 29 marca 2026 r. oraz 14 kwietnia 2026 r., w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia kompleksowego dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi (świadczenia kompleksowego):

1) Opis usługi

Wnioskodawca planuje świadczyć usługę polegającą na wykonaniu prac remontowych i wykończeniowych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zlokalizowanym pod adresem: (…).

Zakres prac obejmuje w szczególności:

- częściową wymianę instalacji elektrycznej,

- wymianę instalacji wod.-kan.,

- wewnętrzne prace tynkarskie i malarskie,

- remont łazienek i kuchni wraz z wymianą posadzek i płytek,

- wymianę drzwi wewnętrznych,

- modernizację systemu ogrzewania,

- inne prace o charakterze remontowym/modernizacyjnym w obrębie budynku.

Prace będą wykonywane w bryle budynku mieszkalnego i dotyczą części mieszkalnej.

Usługa ma charakter kompleksowy (świadczenie główne – remont i wykończenie), a ewentualna dostawa materiałów budowlanych i sprzętów AGD jest elementem pomocniczym związanym z wykonaniem usługi i została objęta osobną 23% stawką podatku od towarów i usług.

2) Opis obiektu

Prace dotyczą budynku mieszkalnego jednorodzinnego stanowiącego obiekt budownictwa mieszkaniowego.

- Rodzaj obiektu: budynek mieszkalny jednorodzinny

- Klasyfikacja PKOB: 1110 (budynki mieszkalne jednorodzinne)

- Powierzchnia użytkowa: [(…) m2]

- Obiekt spełnia definicję budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (powierzchnia nie przekracza 300 m2).

(...)

3) Pytanie do organu (co ma rozstrzygnąć WIS)

Wnioskodawca wnosi o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej potwierdzającej, że usługa polegająca na remoncie i pracach wykończeniowych budynku mieszkalnego jednorodzinnego (PKOB 1110) o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 300 m2 podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 8% (…).

4) Wskazanie proponowanej stawki VAT

W ocenie Wnioskodawcy prawidłowa stawka VAT dla opisanej usługi wynosi 8%.

5) Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT w zw. z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT oraz właściwymi przepisami wykonawczymi, obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 8% stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Opisane prace mają charakter remontowy/modernizacyjny oraz wykończeniowy i są wykonywane w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zaliczanym do działu 11 PKOB (PKOB 1110). Powierzchnia użytkowa budynku nie przekracza 300 m2, w związku z czym obiekt spełnia warunki budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, usługa remontu/modernizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego powinna korzystać z obniżonej stawki VAT 8%.

Wnioskodawca wskazuje, że fakt przeznaczenia budynku na cele najmu nie zmienia charakteru obiektu jako budynku mieszkalnego, ani nie wpływa na kwalifikację usługi jako remontu budownictwa mieszkaniowego. Ustawa nie różnicuje w żaden sposób ani przeznaczenia faktycznego budynku, ani tym bardziej podmiotu władającego budynkiem.

Dla zastosowania preferencyjnej stawki podatku istotne jest jedynie, czy mamy do czynienia z budynkiem mieszkalnym o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 300 m2.

Jeżeli tak jest, wówczas do remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy takiego budynku stosuje się preferencyjną stawkę podatku 8 %.

Do wniosku dołączono:

(…)

Pismem z dnia 29 marca 2026 r. (data wpływu 29 marca 2026 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS z dnia 20 marca 2026 r. sygn. 0111-KDSB1-1.440.49.2025.1.ND, Wnioskodawca uzupełnił wniosek wskazując:

(…)

I. Przedmiot wniosku

Przedmiotem wniosku jest jedno świadczenie kompleksowe polegające na wykonaniu usługi remontu budynku mieszkalnego jednorodzinnego podlegającego stawce opodatkowania podatkiem od towarów i usług w wysokości 8 %.

Wnioskodawca jednoznacznie wskazuje, że dostawa sprzętu AGD oraz wyposażenia ruchomego nie stanowi przedmiotu wniosku i pozostaje poza jego zakresem.

II. Szczegółowy zakres świadczenia

Świadczenie obejmuje zamknięty katalog czynności:

(…)

Wszystkie wskazane czynności wykonywane są w bryle budynku i dotyczą części mieszkalnej.

III. Charakter świadczenia jako kompleksowego

W ocenie Wnioskodawcy wszystkie elementy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane i tworzą jedną całość gospodarczą.

Nie jest możliwe wykonanie świadczenia głównego bez wykonania poszczególnych elementów składowych.

Zgodnie z orzecznictwem: - WSA w Krakowie (I SA/Kr 181/14), WSA w Warszawie (III SA/Wa 2057/15), świadczenia nie należy sztucznie dzielić, jeśli z ekonomicznego punktu widzenia stanowi ono jedną usługę.

Remont budynku mieszkalnego w zakresie wskazanym w pkt. II ma na celu zachowanie charakteru remontowanego budynku jako budynku o funkcjach mieszkalnych, czyli z bezpiecznymi instalacjami umożliwiającymi dostęp do ogrzewania, wody zimnej i ciepłej, łazienkami i kuchniami – co oznacza spełnienie wymogów niezbędnych do przeznaczenia nieruchomości na stały pobyt ludzi.

IV. Element dominujący

Elementem dominującym jest usługa remontowa mająca na celu przywrócenie funkcjonalności budynku mieszkalnego przy ul. (…) w (…) i jego dalszego wykorzystywania pod najem. Wszystkie pozostałe działania Zleceniobiorcy remontu mają charakter wyłącznie pomocniczy, umożliwiający wykonanie usługi remontowo-budowlanej w zakresie budynku mieszkalnego objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Żadne materiały wykończeniowe czy budowlane nie będą sprzedawane oddzielnie i zostaną wbudowane w bryłę nieruchomości.

V. Elementy pomocnicze

Materiały budowlane stanowią element pomocniczy, niezbędny do realizacji świadczenia głównego i zostaną wbudowane w bryłę nieruchomości. Dostawa sprzętu AGD nie jest objęta wnioskiem o wydanie decyzji WIS.

VI. Cel świadczenia

Celem jest doprowadzenie budynku do stanu umożliwiającego jego wykorzystanie do celów mieszkaniowych, w tym najmu długoterminowego.

VII. Niezbędność elementów

Każdy element jest konieczny dla realizacji celu. Zakres prac wynika z ekspertyz technicznych i nie może być ograniczony bez utraty funkcjonalności. Istotą przeprowadzenia prac remontowo-budowlanych jest ich wykonywanie wewnątrz bryły budynku mieszkalnego, zaś wszystkie wykorzystane materiały i elementy niezbędne do remontu potrzebne są do zachowania funkcjonalności budynku mieszkalnego i spełnienia norm prawa budowlanego określającego możliwość uznania budynku za spełniającego funkcje mieszkalne i zaspokajania potrzeb mieszkaniowych.

VIII. Powierzchnia użytkowa

Powierzchnia użytkowa budynku nie przekracza 300 m2, co kwalifikuje go do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy o VAT.

Na powierzchnię budynku mieszkalnego przy ul. (…) nie została wliczona klatka schodowa oraz kotłownia (pomijana w wyliczeniu powierzchni użytkowej budynku wg metodologii PKOB).

Do powierzchni przedmiotowego budynku wliczono:

(…)

Łączna całkowita powierzchnia użytkowa budynku, w którym wykonywany będzie przedmiot wniosku, zgodnie z zasadami metodologii PKOB dział 11, wynosi (…) m2.

IX. Podstawa prawna

Zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, usługi remontu budynków mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym podlegają opodatkowaniu stawką 8%. Stanowisko to potwierdza orzecznictwo: WSA w Opolu (I SA/Op 697/24), WSA w Krakowie (I SA/Kr 181/14), WSA w Warszawie (III SA/Wa 2057/15).

X. Wniosek

Wnioskodawca wnosi o uznanie, że opisane świadczenie stanowi jedno świadczenie kompleksowe podlegające opodatkowaniu stawką 8% VAT.

W dniu 14 kwietnia 2026 r. (data wpływu 14 kwietnia 2026 r.) Wnioskodawca doprecyzował, że:

(…) przedmiotem wniosku jest jedno świadczenie kompleksowe polegające na wykonaniu usługi remontu budynku mieszkalnego jednorodzinnego podlegającego stawce opodatkowania podatkiem od towarów i usług w wysokości 8 %.

Zakresem świadczenia oprócz czynności wskazanych wcześniej jest przebudowa ścianek działowych pomieszczeń, które to czynności nie zmieniają charakteru nieruchomości jako mieszkalnej. Przebudowa pomieszczeń z przestawieniem ścianek działowych wynika z zapisów umowy z Inwestorem i ma charakter kompleksowy do zakresu planowanego remontu budynku mieszkalnego. Planowana przebudowa (ścianki działowe) nie wpływa na zwiększenie metrażu nieruchomości przy ul. (…) w (…), a wszystkie nowo wydzielone powierzchnie mieszczą się w zakresie społecznego programu mieszkaniowego.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2026 r. o sygn. 0111-KDSB1-1.440.49.2026.3.ND Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 22 kwietnia 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

Należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń.

Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.”

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:

- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),

- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że: „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27). Rzecznik Generalna zauważyła także, że Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31).” Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

Jednym z decydujących czynników uznania usługi za „świadczenie kompleksowe” jest zatem także to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie złożone występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu.

Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku i jego uzupełnieniach należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności związane z przebudową, remontem, modernizacją i wykończeniem budynku mieszkalnego są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca wskazał, że prace objęte przedmiotem wniosku mają na celu zachowanie charakteru remontowanego budynku jako budynku o funkcjach mieszkalnych, czyli z bezpiecznymi instalacjami umożliwiającymi dostęp do ogrzewania, wody zimnej i ciepłej, łazienkami i kuchniami – co oznacza spełnienie wymogów niezbędnych do przeznaczenia nieruchomości na stały pobyt ludzi. Każdy element jest konieczny dla realizacji celu. Zakres prac wynika z ekspertyz technicznych i nie może być ograniczony bez utraty funkcjonalności. Istotą przeprowadzenia prac remontowo-budowlanych jest ich wykonywanie wewnątrz bryły budynku mieszkalnego, zaś wszystkie wykorzystane materiały i elementy niezbędne do remontu potrzebne są do zachowania funkcjonalności budynku mieszkalnego i spełnienia norm prawa budowlanego określającego możliwość uznania budynku za spełniającego funkcje mieszkalne i zaspokajania potrzeb mieszkaniowych.

Wnioskodawca wskazał także, że w ramach niniejszego przedmiotu wniosku wykonywane będą następujące czynności:

(…)

Wszystkie wskazane czynności wykonywane są w bryle budynku i dotyczą części mieszkalnej.

Ponadto Wnioskodawca doprecyzował, iż zakresem świadczenia oprócz czynności wskazanych wcześniej jest także przebudowa ścianek działowych pomieszczeń.

Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku wskazał ponadto, że w jego ocenie, elementem dominującym będzie usługa remontowa mająca na celu przywrócenie funkcjonalności budynku mieszkalnego przy ul. (…) w (…) i jego dalszego wykorzystywania pod najem, natomiast wszystkie pozostałe działania Zleceniobiorcy remontu mają charakter wyłącznie pomocniczy, umożliwiający wykonanie usługi remontowo-budowlanej w zakresie budynku mieszkalnego objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W tym miejscu Organ uznaje za zasadne przywołanie definicji pojęcia „remontu”. Z racji, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje tego pojęcia, pomocniczo można odwołać się do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2026 r., poz. 524), zwanej dalej Prawem budowlanym. Zgodnie z art. 3 pkt 8 przywołanej ustawy, przez „remont” należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Natomiast „przebudowa” to dokonywanie zmian w budowie czegoś, ale również zmiana istniejącego stanu czegoś na inny (zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN). Definicja pojęcia „przebudowa” zawarta została także w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego. Zgodnie z ww. jednostką redakcyjną, przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem tut. Organu, w niniejszej sprawie elementem głównym świadczenia nie będzie remont, gdyż to przebudowa ścianek działowych pomieszczeń będzie miała dominujące znaczenie. Wskazać należy, iż, aby możliwe było wykonanie czynności związanych z remontem, modernizacją czy wykończeniem, niezbędne jest w pierwszej kolejności zrealizowanie przebudowy, aby utworzyć nowy układ na poszczególnych piętrach budynku.

Warto zwrócić uwagę na fakt, iż w umowie wskazano m.in., że wykonywane będą prace budowlane: powstaną ścianki działowe wydzielające klatkę schodową, nastąpi podział pokoju na (…) odrębne pokoje czy zamurowany zostanie otwór drzwiowy pomiędzy pokojami. W wyniku tych prac budynek będzie miał następujące rozmieszczenie pomieszczeń – (…).

W konsekwencji powyższego, stwierdzić należy, że elementem dominującym przedmiotowego świadczenia będzie przebudowa budynku, natomiast pozostałe czynności związane z remontem, modernizacją i wykończeniem będą miały charakter pomocniczy, jednakże niezbędny, aby zrealizować cel świadczenia.

Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). Tym samym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji dla usługi przebudowy budynku.

Uzasadnienie klasyfikacji

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).

Podstawowe cele, konstrukcje i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretacje wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

- niniejszych zasad metodycznych,

- uwag do poszczególnych sekcji,

- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

- symbole grupowań,

- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE”.

W świetle wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja F obejmuje:

- budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,

- roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,

- opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,

- realizację projektów budowlanych do sprzedaży.

Sekcja ta nie obejmuje:

- zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1,

- wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32,

- usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0.

W sekcji F zawarty jest m.in. dział 41 „BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW”, który obejmuje:

- budynki mieszkalne i niemieszkalne,

- roboty ogólnobudowlane związane ze wznoszeniem kompletnych budynków mieszkalnych, budynków biurowych, budynków handlowych oraz innych budynków użyteczności publicznej, budynków gospodarstw rolnych itp., na własny rachunek lub na zlecenie.

Dział ten nie obejmuje:

- robót budowlanych związanych ze wznoszeniem obiektów przemysłowych (z wyłączeniem budynków), sklasyfikowanych w 42.99.1, 42.99.2,

- wyspecjalizowanych robót budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 43.

W dziale PKWiU 41 mieści się klasa 41.00 "BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW”.

W ww. klasie mieści się m.in. kategoria 41.00.3 „Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych (prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków)”, która obejmuje pozycję 41.00.31.0 „Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych jednorodzinnych”, grupowanie to obejmuje:

- roboty budowlane związane ze wznoszeniem, przebudową lub remontem: domów jednorodzinnych, pawilonów, willi, domków wypoczynkowych, leśniczówek, domów mieszkalnych w gospodarstwach rolnych, rezydencji wiejskich, domów letnich itp. budynków wolno stojących,

- roboty budowlane związane ze wznoszeniem, przebudową lub remontem domów w zabudowie bliźniaczej lub szeregowej, posiadających własny dach i własne wejście z poziomu gruntu.

Uwzględniając powyższe, usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 41 „BUDYNKI I ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE ZE WZNOSZENIEM BUDYNKÓW”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248 , z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do:

1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;

2) robót konserwacyjnych dotyczących:

a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,

b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

– w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2024 r. poz. 1361 , 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Z kolei w myśl art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;

2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

Obiekty budownictwa mieszkaniowego to – jak wynika z art. 2 pkt 12 ustawy – budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Stosownie do art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, ilekroć w ustawie jest mowa o budynku – należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Natomiast, obiekt budowlany, zgodnie z art. 3 pkt 1 powyższej ustawy – to budynek, budowla bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, jest spełnienie dwóch przesłanek, tj.:

1. zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części,

2. obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Niespełnienie jednej z nich wyklucza możliwość zastosowania preferencyjnej stawki podatku.

Odnosząc się do pierwszego warunku, podkreślić należy że, jak zostało już wyjaśnione, głównym elementem przedmiotowego świadczenia będzie przebudowa budynku, która prowadzi do utworzenia nowego układu na poszczególnych piętrach budynku, a czynności wchodzące w zakres świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem niniejszego wniosku, spełniają definicję przebudowy w myśl art. 41 ust. 12 ustawy. W związku z powyższym, świadczenie wykonywane przez Wnioskodawcę dotyczy czynności wymienionej w art. 41 ust. 12 ustawy.

Jednakże, aby możliwe było zastosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT w związku ze świadczoną usługą, należy dokonać analizy czy został spełniony także drugi warunek, tj. czy budynek opisany we wniosku i jego uzupełnieniu jest obiektem zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) – Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych (PKOB) stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych, rozumianych jako produkty finalne działalności budowlanej. Klasyfikacja ustala symbole, nazwy i zakres poszczególnych grupowań klasyfikacyjnych na czterech poziomach tj.: sekcji, działów, grup i klas.

Zgodnie z zasadami metodycznymi PKOB – przez obiekty budowlane rozumie się konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych.

Budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów. Każdy obiekt budowlany klasyfikowany jest zgodnie z jego przeważającym przeznaczeniem, przy uwzględnieniu charakteru technicznego obiektu (np. budynek, budowla). W przypadku budynków przeznaczonych lub użytkowanych do wielu celów klasyfikuje się je w jednej pozycji PKOB, zgodnie z ich głównym użytkowaniem, wyrażonym w m2 powierzchni użytkowej, przeznaczonej na ten cel.

Za jednostkę klasyfikacyjną przyjmuje się zwykle pojedynczy obiekt budowlany. Budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, w których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej przeznaczona jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem.

Całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem:

- powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów;

- powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych;

- powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.

Część „mieszkaniowa” budynku mieszkalnego obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe, sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania (np. wózkarnie, suszarnie).

Wnioskodawca wskazał we wniosku, że przedmiotowe prace będą wykonywane w budynku mieszkalnym jednorodzinnym zaliczanym do działu 11 PKOB (PKOB 1110).

Wnioskodawca wskazał ponadto, że powierzchnia użytkowa budynku nie przekracza 300 m2, co kwalifikuje go do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy o VAT.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca doprecyzował natomiast, że łączna całkowita powierzchnia użytkowa budynku, w którym wykonywany będzie przedmiot wniosku, zgodnie z zasadami metodologii PKOB dział 11, wynosi (…) m2. Na powierzchnię budynku mieszkalnego przy ul. (…) nie została wliczona klatka schodowa oraz kotłownia (pomijana w wyliczeniu powierzchni użytkowej budynku wg metodologii PKOB).

Natomiast w (…) dotyczącym (…) nieruchomości gruntowej zabudowanej, wskazano m.in., że (…).

Tym samym, biorąc pod uwagę powyższy zapis oraz wyjaśnienia Wnioskodawcy, przedmiot wniosku zostanie wykonany w budynku mieszkalnym, którego powierzchnia użytkowa, obliczona zgodnie z PKOB, nie przekracza 300 m2.

W Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w sekcji 1 „Budynki”, w dziale 11 „Budynki mieszkalne”, pod klasą 1110 znajdują się „Budynki mieszkalne jednorodzinne”.

Klasa obejmuje:

− Samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych, rezydencje wiejskie, domy letnie itp.,

− Domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu.

Klasa nie obejmuje:

− Budynków gospodarstw rolnych (1271),

− Budynków o dwóch mieszkaniach (1121),

− Budynków o trzech i więcej mieszkaniach (1122).

Uwzględniając wyżej przytoczone przepisy, dla celów klasyfikacji, zgodnie z zasadami Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowalnych (PKOB), stwierdzić należy, że obiekt budowlany, w którym wykonywane są czynności będące przedmiotem wniosku jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, klasyfikowanym do PKOB 1110 i jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Tym samym, biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku, jego uzupełnieniach oraz powołane przepisy prawa, uznać należy, że usługa (świadczenie kompleksowe) –„prace remontowo-wykończeniowe” wykonywane w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, stanowi przebudowę, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy oraz wykonywana jest w budynku zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, podlega więc opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług (świadczeń kompleksowych) tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

- usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,

albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

- klasyfikacja usługi (świadczenia kompleksowego), lub

- stawka podatku właściwa dla usługi (świadczenia kompleksowego), lub

- podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).