0111-KDSB1-1.440.47.2026.4.MCW

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 18 lutego 2026 r. (data wpływu 18 lutego 2026 r.), uzupełnionego pismem z dnia 27 marca 2026 r. (data wpływu 27 marca 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku:
Usługa (świadczenie kompleksowe) – dostawa i montaż instalacji nawodnieniowej znajdującej się poza bryłą budynku

Opis usługi:
Celem świadczenia jest stworzenie zintegrowanego systemu retencyjno-nawadniającego poza bryłą budynku (…)
W ramach świadczenia, Wnioskodawca wykonuje następujące czynności:
1. Prace ziemne (wykop) pod instalację;
2. Montaż pomp zanurzeniowych i wykonanie odcinka tłocznego;
3. Ułożenie rur nawadniających (…)
4. Montaż zraszaczy i złączek;
5. Instalacja i programowanie sterownika zarządzającego;
6. Wykonanie przejść szczelnych i połączeń z drenażem oraz kanalizacją deszczową.
Wszystkie elementy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane funkcjonalnie i technologicznie oraz wspólnie prowadzą do osiągnięcia jednego celu gospodarczego. Rozdzielenie czynności miałoby charakter sztuczny i prowadziłoby do pozbawienia świadczenia jego podstawowej funkcji – automatycznego zarządzania gospodarką wodną. Nabycie poszczególnych elementów oddzielnie nie zaspokoiłoby potrzeb Inwestora.

Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 43

Stawka podatku:
23%

Podstawa prawna:
art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE:
W dniu 18 lutego 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 27 marca 2026 r. w zakresie sklasyfikowania ww. usługi (świadczenia kompleksowego) dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi (świadczenia kompleksowego):
(…)

(…), w związku z czym zrodziła się konieczność określenia jaka stawka podatkowa podatku VAT powinna zostać zastosowana do instalacji nawodnienia w przedstawionym stanie faktycznym.

W celu zabezpieczenia (…) budynku, przed naporem wód gruntowych, zaprojektowany został drenaż opaskowy (…). Na załamaniach trasy przewodu zaprojektowane zostały studzienki drenarskie (…).

Zaprojektowano zbiorniki retencyjne (…), w celu gromadzenia wody deszczowej i element małej retencji, a jej nadmiar ma być wykorzystany do podlewania terenów zielonych.

Ze względu na niekorzystną różnicę rzędnych studni odpływowej między studnią drenarską, a odpływem do projektowanej kanalizacji deszczowej, zaprojektowana została przepompownia ścieków deszczowych (…). Dobrano (…) pompy (…), które zamontowane zostaną w studni (…).

Zgodnie z dokumentacją, wody deszczowe oraz drenarskie odprowadzane są do zbiornika retencyjnego. Po napełnieniu się zbiornika, nadmiar wody odprowadzany jest do kanalizacji deszczowej. W celu zwiększenia możliwości retencjonowania wody zastosowano system nawadniający, który pobierać wodę będzie ze zbiornika buforowego. Wyłącznie w okresach suchych tzn. w czasie, gdy napływ wód opadowych i drenarskich będzie niewystarczający do zasilenia systemu nawadniającego, przewidziane jest napełnianie zbiornika buforowego wodą z sieci miejskiej, jako działanie wyłącznie uboczne interwencyjne, w tym by zachować odpowiednie parametry zbiornika i nie doprowadzić do jego osłabienia.

Teren (…), gdzie powstaje (…) charakteryzuje się niekorzystnymi warunkami gruntowo - wodnymi, woda podskórna pojawia się już na poziomie (…) metra poniżej punktu zero budynku.

Dlatego też, intencją Projektanta, (…) było stworzenie dodatkowego zabezpieczenia (dodatkowy bezpiecznik) dla systemu instalacji drenażowej wykonanej dookoła budynku w postaci instalacji nawadniającej, która w przypadku awarii (…) pomp usytuowanych w zbiorniku przepompowni (która zbiera wodę z gruntu drenażu i deszczową) a następnie przekazywanej do zbiornika drugiego retencyjnego gromadzącego wodę, uruchamia w drugim zbiorniku pompę i przejmuje czasowo awaryjnie rolę ustabilizowania poziomu wody w pierwszym zbiorniku przepompowni.

W przypadku awarii pomp zbierających wodę gruntową i opadową ((…) pompy w zbiorniku przepompowni) system elektroniczny (sterownik) uruchamiając pompę (…) i odpowiednie sekcje w instalacji nawadniającej, utrzymuje w ten sposób do czasu usunięcia awarii pomp (…) odpowiedni poziom wody w przepompowni i zbiorniku wód gruntowych i opadowych.

Instalacja nawadniająca to podziemny system składający się z rur nawadniających jak również z rur kropelkowych, zraszaczy i złączek, sterownika i pompy. Cały system instalacji nawadniającej wykonuje się na poziomie około (…) pod powierzchnią ziemi i zakończony jest zraszaczami, który to system działa jako swoisty wentyl bezpieczeństwa, tak w przypadku awarii pomp, jak i nadmiernych opadów czy wzrostu poziomu wód gruntowych.

Instalacja nawadniająca jest połączona z instalacją drenażową wykonaną dookoła budynku. Rury drenażowe wykonano w dolnym poziomie płyty fundamentowej, rury połączono z przepompownią celem odprowadzenia wód gruntowych za pomocą instalacji kanalizacji deszczowej do zbiornika.

Następną instalacją połączoną z instalacją nawadniającą jest instalacja kanalizacji deszczowej, która ma za zadanie odprowadzenie wód deszczowych z budynku (…) do zbiornika. W przypadkach nadzwyczajnych, nadmiar wody ze zbiornika zbierającego wody gruntowe i opadowe (…) jest odprowadzany do kanalizacji deszczowej miejskiej.

W zbiorniku gromadzącym wody gruntowe i opadowe umieszczono pompę, która ma za zadanie pompować wodę do instalacji nawadniającej. Instalacja jak również pompa jest sterowana sterownikiem (programatorem). Sterownik instalacji nawadniającej to serce systemu, który zarządza harmonogramem czasowym nawadniania terenu i pełni rolę awaryjnego systemu do usuwania nadmiaru wód opadowych i drenarskich.

Dwie wymienione powyżej instalacje, tj. instalacja drenażowa i deszczowa, połączone ze zbiornikiem znajdują się poza bryłą budynku, tak samo jak pomocnicza względem dwóch powyższych, instalacja nawodnieniowa.

Podsumowując, zbiornik retencji wód deszczowych o pojemności (…) jest integralną częścią kanalizacji deszczowej budynku (…). Zbiornik ten jest szczelny i nie ma przelewu do sieci. Aby mógł pełnić on funkcję retencyjną, po napełnieniu wodami deszczowymi musi być opróżniony. Proces ten odbywa się poprzez wypompowanie wody na tereny zielone poprzez system zraszający.

(…)

Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania VAT powinno być traktowane jako odrębne i niezależne. Jednak - zgodnie z jednolitym poglądem wykształconym w orzecznictwie - w sytuacji, gdy kilka świadczeń obejmuje z ekonomicznego, gospodarczego punktu widzenia jedną usługę, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. W wyroku z dnia 27 października 2005 r. (C-41/04 Levob Verzekeringen i OV Bank) TSUE wskazał, że jeśli czynności dokonane przez podatnika są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku VAT.

Ustawa o VAT nie definiuje, czym jest świadczenie kompleksowe. Pojęcie to zostało wypracowane na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zasadą wynikającą wprost z ustawy jest, że każde świadczenie należy identyfikować jako niezależne. Niemniej jednak, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, jeżeli podatnik dokonuje kilku świadczeń, z których każde może być świadczeniem indywidualnym, jednak z pewnych względów wykonywane są one łącznie, dopuszcza się uznanie szeregu takich świadczeń za jedno świadczenie kompleksowe. Zatem w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Kryterium, wedle którego należy badać kompleksowość świadczeń jest nierozłączność tych świadczeń z punktu widzenia nabywcy usługi. Powyższe oznacza, że dla nabywcy szereg świadczonych usług składających się na jedno główne świadczenie ma zaspokoić jego określoną potrzebę. Z jego punktu widzenia powinien to być jeden przedmiot świadczenia, a jego podział na poszczególne usługi miałby charakter sztuczny i byłby gospodarczo nieuzasadniony.

W orzecznictwie TSUE (m.in. w wyroku z dnia 2 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. C 276/09) uszczegóławia się powyższą przesłankę uznając, że w sytuacji, gdy można stwierdzić, że jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie główne, a inne świadczenie lub świadczenia stanowią jedno lub więcej świadczeń pomocniczych, dzielą one los podatkowy świadczenia głównego. W związku z powyższym, dane świadczenie należy uważać za świadczenie pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z głównej usługi usługodawcy. Ponadto, pomiędzy poszczególnymi elementami świadczenia występuje związek czasowy.

Z wyroków TSUE wynika, że charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (wyrok TSUE z 21 lutego 2008 r., C-425/06 Part Service srl; z 11 czerwca 2009 r., C- 572/07 RLRE Tellmer Property sro, pkt 17-19 oraz z 19 listopada 2009 r., C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, pkt 36-38).

Podobne stanowisko wyrażone zostało przez Rzecznik Generalną Juliane Kokott w opinii z 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira. Opinia ta została podzielona przez TSUE w wyroku z 4 marca 2021 r. Rzecznik wskazała, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego”.

W orzecznictwie krajowym w uchwale z dnia 8 listopada 2010 r. (I FPS 3/10) NSA wskazał, że „istotą opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest opodatkowanie działalności gospodarczej. Z tego względu, mając na uwadze autonomiczny charakter regulacji zawartej w ustawie o VAT związanej ściśle z prawem wspólnotowym, przy ustalaniu przedmiotu opodatkowania tą ustawą decydujące znaczenie powinny mieć aspekty ekonomiczne i cel danej czynności prawnej, a nie jej cywilnoprawna forma. Takie założenie pozwala na utrzymanie wspólnego systemu opodatkowania tym podatkiem w krajach Unii Europejskiej, w których obowiązują różne rozwiązania w zakresie prawa cywilnego. Dlatego też przy interpretowaniu pojęcia "całość świadczenia" w przypadku usług o kompleksowym charakterze (...), nie ma podstaw do dzielenia tej czynności z punktu widzenia obowiązku w podatku od towarów i usług na dwie czynności z tego powodu, że mogą być one przedmiotem odrębnych stosunków zobowiązaniowych na gruncie prawa prywatnego”.

Natomiast w wyroku z dnia 28 października 2016 r. (I FSK 344/15) NSA zauważył, „że dla oceny, czy mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym nie ma znaczenia, wbrew temu co zarzuca skarżąca, to że Urząd Statystyczny dokonał odrębnej klasyfikacji poszczególnych czynności przedstawionych we wniosku o interpretację. Istotne jest bowiem to, czy w odniesieniu do przedstawionych we wniosku świadczeń można mówić o świadczeniu złożonym (kompleksowym) w rozumieniu wskazanym przez TSUE. Podkreślić przy tym należy, że w orzecznictwie TSUE nie budzi wątpliwości stanowisko, jak to już trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, że ocena w tym zakresie dokonana być powinna z punktu widzenia nabywcy takiego świadczenia (świadczeń). Co istotne sam fakt, że co do zasady niektóre świadczenia objęte zadaniem mogłaby wykonać osoba trzecia dla oceny kompleksowości świadczeń nie ma w tym przypadku większego znaczenia”.

(…)

Wedle wnioskodawcy, zgodnie z art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, preferencyjna stawka 8% znajduje zastosowanie jedynie do dostawy, budowy, remontu, modernizacji lub przebudowy obiektów budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (PKOB 11) lub ich części. Roboty wykonywane poza bryłą budynku, takie jak przyłącza, sieci zewnętrzne, zagospodarowanie terenu, oświetlenie czy instalacje nawodnienia, podlegają opodatkowaniu stawką podstawową 23% VAT.

Wskazać należy, że w ocenie organów podatkowych preferencyjna stawka 8 % VAT dotyczy czynności wykonywanych wyłącznie w budynkach rozumianych jako obiekty budowlane wraz z wbudowanymi w bryle budynku instalacjami i urządzeniami technicznymi. Stawki tej ustawodawca nie przewidział dla czynności wykonywanych poza tymi obiektami, w tym również dotyczących elementów infrastruktury budowlanej. Do pozostałych usług i robót wykonywanych poza bryłą budynku zastosowanie znajduje podstawowa stawka podatku w wysokości 23 %.

Nadto organy podatkowe dodają, a potwierdza to Wojewódzki Sąd Administracyjny, że nie ma tu znaczenia fakt, że instalacja zewnętrzna i wewnętrzna wykonywana jest w ramach całościowej (kompleksowej) usługi, roboty budowlanej (WSA Warszawa wyrok z 05.05.2016 r. sygn. akt VIII SA/Wa 997/15).

Naczelny Sąd Administracyjny w wydanej uchwale (sygn. akt I FPS 7/12) orzekł, że preferencyjna, 8% stawka VAT nie może być stosowana do robót wykonywanych poza budynkiem. Innymi słowy, obniżoną 8% stawkę można zastosować jedynie do dostawy budynku i gruntu. Natomiast infrastruktura towarzysząca podlega opodatkowaniu stawką 23% (NSA w wyroku z 18.10.2018 r., sygn. akt I FSK 1633/16). Analogicznie traktować należy czynności polegające na zagospodarowaniu terenu, roboty sanitarne zewnętrzne, czy też roboty elektryczne zewnętrzne, podlegają one bowiem opodatkowaniu jako kategoria robót związanych z infrastrukturą towarzyszącą według stawki 23% (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30.10.2013 r., sygn. akt I SA/OI 556/13).

Nie ulega przy tym również wątpliwości, że do prac obejmujących zagospodarowanie terenu, innych niż zagospodarowanie terenów zieleni, tj. prac polegających na zagospodarowaniu terenu (roboty drogowe, sieci elektryczne, teletechniczne, sanitarne, przyłącza, mała architektura, plac zabaw, wiata śmietnikowa, roboty rozbiórkowe, instalacja nawodnienia itp.) należy stosować stawkę VAT 23%.

Co kluczowe, instalacja nawodnienia jest w tym przypadku ściśle powiązana z systemem retencjonowania wody deszczowej (instalacja sanitarna zewnętrzna) i jest częścią świadczenia kompleksowego zagospodarowania terenu o czym mowa powyżej, dla którego nie przewidziano w przepisach odrębnej stawki VAT, jak dla budowy budynku mieszkalnego w ramach budownictwa społecznego, czy zagospodarowania terenów zieleni, w związku z czym wedle Wnioskodawcy prace związane z tym zakresem przedsięwzięcia budowlanego powinny podlegać opodatkowaniu stawką 23%.

Do wniosku Wnioskodawca dołączył:
(…)

W piśmie z dnia 27 marca 2026 r., będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 20 marca 2026 r., znak: 0111-KDSB1-1.440.47.2026.1.MCW wskazano:

(…)
1. Zamknięty katalog czynności i towarów (Odpowiedź na pkt I.1 i I.2). Wnioskodawca oświadcza, że przedmiotem wniosku jest kompleksowa usługa budowlana, na którą składa się poniższy, zamknięty katalog czynności i towarów:

• Czynności: Prace ziemne (wykopy) pod instalację; montaż pomp zanurzeniowych i wykonanie odcinka tłocznego; ułożenie rur nawadniających i kropelkowych (…); montaż zraszaczy i złączek; instalacja i programowanie sterownika zarządzającego; wykonanie przejść szczelnych i połączeń z drenażem oraz kanalizacją deszczową.
(…)

• Towary: Rury nawadniające i kropelkowa (…), pompy zanurzeniowe,
zraszacze (…), złączki, sterownik automatyczny (…), rury PVC drenażowe.
(…)

2. Charakter świadczenia (Odpowiedź na pkt I.3 lit. a-f)
Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie elementy są ze sobą ściśle powiązane. Ich rozdzielenie pozbawiłoby system jego podstawowej funkcji – automatycznego zarządzania gospodarką wodną. Nabycie samych elementów nie zaspokoiłoby potrzeb Inwestora. Elementem dominującym jest kompleksowa usługa budowlano-montażowa. Inwestor oczekuje specjalistycznej wiedzy inżynieryjnej i poprawnego zintegrowania systemów, a nie samej dostawy rur czy pomp. Towary są niezbędnym wkładem materiałowym (charakter pomocniczy). Celem jest stworzenie zintegrowanego systemu retencyjno-nawadniającego poza bryłą budynku. Efektem jest ekologiczne zagospodarowanie deszczówki oraz stabilizacja drenażu opaskowego (tzw. „wentyl bezpieczeństwa” dla fundamentów). Wszystkie elementy są niezbędne – brak pompy lub sterownika czyni pozostałą infrastrukturę bezużyteczną technologicznie.

Odpowiadając zatem na pytania Organu:
a) Czy elementy tworzą obiektywnie jedną całość sprzedawaną nierozłącznie?
Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie elementy (usługi montażowe oraz towary w postaci rur, pomp, zbiornika i sterownika) są ze sobą ściśle powiązane funkcjonalnie i gospodarczo. Tworzą one obiektywnie jedną całość, ponieważ ich rozdzielenie pozbawiłoby system jego podstawowej funkcji – automatycznego zarządzania gospodarką wodną i retencją. Nabycie poszczególnych elementów osobno nie zaspokoiłoby potrzeby Inwestora, którą jest posiadanie sprawnego, zintegrowanego systemu ochrony budynku i nawadniania terenu.

b) Element dominujący (główny) i okoliczności o tym przesądzające:
Elementem dominującym jest usługa budowlano-montażowa polegająca na wykonaniu zewnętrznej instalacji gospodarki wodnej i nawadniania. O dominującym charakterze usługi świadczy fakt, że Inwestor nie jest zainteresowany nabyciem samych materiałów (rur czy pomp), lecz oczekuje od Wnioskodawcy specjalistycznej wiedzy inżynieryjnej, prawidłowego połączenia systemu z drenażem budynku oraz zaprogramowania automatyki sterującej. Towary mają charakter podrzędny – są niezbędnym wkładem materiałowym do wykonania usługi głównej.

c) Elementy o charakterze pomocniczym: Elementami pomocniczymi są dostarczane towary (…). Nie stanowią one celu samego w sobie, lecz są środkiem do pełnego zrealizowania świadczenia głównego (budowy sprawnego systemu).

d) W jaki sposób elementy przyczyniają się do lepszego wykonania świadczenia głównego?
Zastosowanie konkretnych, wysokiej jakości komponentów (np. pompy o określonej wydajności i programowalnego sterownika) pozwala na efektywniejsze wykorzystanie wód opadowych gromadzonych w zbiorniku. Dzięki ich integracji, system działa automatycznie i optymalnie zarządza nadmiarami wody, co bezpośrednio przekłada się na lepszą ochronę fundamentów budynku przed zalaniem.

e) Cel świadczenia, efekt i oczekiwania Zleceniodawcy:
Celem świadczenia jest stworzenie zintegrowanego systemu retencyjno-nawadniającego poza bryłą budynku. Efektem jest możliwość ekologicznego zagospodarowania deszczówki oraz stabilizacja poziomu wód w obrębie drenażu opaskowego. Oczekiwaniem Zleceniodawcy jest zapewnienie bezpieczeństwa konstrukcji budynku (poprzez system awaryjnego odprowadzania wód – tzw. „wentyl bezpieczeństwa”) przy jednoczesnym zapewnieniu pielęgnacji terenów zielonych wokół obiektu.

f) Czy wszystkie elementy są niezbędne? Zależność między nimi:
Tak, wszystkie elementy są niezbędne. System nie może funkcjonować bez pompy (brak możliwości tłoczenia wody), bez rur i zraszaczy (brak możliwości rozprowadzenia wody) oraz bez sterownika (brak kontroli nad systemem). Zależność ta ma charakter technologiczny: brak jednego elementu (np. pompy) czyni całą pozostałą infrastrukturę bezużyteczną w kontekście założonego celu gospodarczego.

3. Wynagrodzenie i wartości (Odpowiedź na pkt I.3 lit. g-h)

g) Sposób rozliczania wynagrodzenia:
Za wykonanie przedmiotowego świadczenia ustalona jest jedna cena ryczałtowa, co wynika wprost z przyjętego modelu współpracy z Inwestorem (…). Wynagrodzenie to ma charakter niezmienny i obejmuje całkowity koszt wykonania instalacji, w tym koszty robocizny, materiałów, transportu oraz urządzeń specjalistycznych. Rozliczenie następuje na podstawie protokołów odbioru wykonanych robót (…), które potwierdzają zrealizowanie danego etapu inwestycji jako gotowego elementu infrastruktury, a nie dostawy poszczególnych komponentów.

h) Wartość poszczególnych elementów w odniesieniu do całości:
(…) wartość towarów (materiałów i urządzeń takich jak pompy, zraszacze i sterownik) stanowi ok. 58% całkowitej wartości kosztorysowej netto przedmiotowego świadczenia (pozostałe 42% stanowią koszty robocizny, pracy sprzętu oraz narzutów kosztorysowych).

Pomimo istotnego udziału kosztu materiałów, z punktu widzenia Inwestora mają one charakter pomocniczy. Kluczową wartością i celem gospodarczym jest nabycie kompletnej, działającej i zintegrowanej usługi budowlanej polegającej na wykonaniu zewnętrznego systemu nawadniania i retencji. Inwestor nie jest zainteresowany nabyciem towarów jako odrębnych składników majątkowych, lecz gotowym efektem końcowym w postaci zabezpieczenia fundamentów budynku i zautomatyzowanego utrzymania terenów zielonych, co jednoznacznie przesądza o usługowym charakterze świadczenia kompleksowego.
(…)
III. Stanowisko Wnioskodawcy co do stawki VAT
Wnioskodawca podtrzymuje, że opisane świadczenie kompleksowe, polegające na budowie zewnętrznej infrastruktury towarzyszącej (systemu nawadniania i retencji) poza bryłą budynku, podlega opodatkowaniu stawką podstawową 23% VAT. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem (m.in. uchwała NSA I FPS 7/12), preferencyjna stawka 8% nie znajduje zastosowania do infrastruktury zewnętrznej, nawet jeśli służy ona budownictwu objętemu społecznym programem mieszkaniowym.
(…)

Do uzupełnienia Wnioskodawca dołączył:
(…)

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 25 maja 2026 r. nr 0111-KDSB1-1.440.47.2026.3.MCW tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone 26 maja 2026 r. W dniu 1 czerwca 2026 r. Wnioskodawca przesłał pismo o następującej treści: "W odpowiedzi do pisma wskazującego na możliwość zapoznania się z aktami sprawy informuję, że Wnioskodawca nie będzie korzystał z tej możliwości i zapoznawał się z aktami sprawy oraz nie będzie wypowiadał się co do ich treści."

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

Należy podkreślić, że co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.”

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:
- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Podsumowując zatem powyższe, świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

Jednym z decydujących czynników uznania usługi za „świadczenie kompleksowe” jest zatem także to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium w tym przypadku jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów. Ponadto wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa TSUE jedno świadczenie złożone występuje zatem wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu.

Warto jednak zauważyć, że oceniając powiązanie różnych czynności pod kątem występowania świadczenia kompleksowego, należy zwrócić szczególną uwagę na indywidualny charakter całego świadczenia. Oznacza to, że te same czynności, wykonywane w różnych warunkach, przez różne podmioty mogą podlegać różnym kryteriom oceny, zważywszy na aspekt ekonomiczny oraz cel całej transakcji.

Przedmiotowe świadczenie kompleksowe polega na dostawie i montażu instalacji nawodnieniowej znajdującej się poza bryłą budynku. Na przedmiotowe świadczenie składają się następujące czynności: prace ziemne (wykop) pod instalację, montaż pomp zanurzeniowych i wykonanie odcinka tłocznego, ułożenie rur nawadniających i kropelkowych (…), montaż zraszaczy i złączek, instalacja i programowanie sterownika zarządzającego, wykonanie przejść szczelnych i połączeń z drenażem oraz kanalizacją deszczową.

Wszystkie elementy świadczenia są ze sobą ściśle powiązane funkcjonalnie i technologicznie oraz wspólnie prowadzą do osiągnięcia jednego celu gospodarczego, jakim jest stworzenie sprawnie działającego, zintegrowanego systemu retencyjno-nawadniającego. Rozdzielenie czynności miałoby charakter sztuczny i prowadziłoby do pozbawienia świadczenia jego podstawowej funkcji – automatycznego zarządzania gospodarką wodą. Ponadto nabycie poszczególnych elementów oddzielnie nie zaspokoiłoby potrzeb Inwestora.

Podkreślić także należy, że wszystkie elementy świadczenia wpływają na efekt końcowy i są niezbędne do jego osiągnięcia – brak którejkolwiek z nich skutkowałoby niemożnością prawidłowego funkcjonowania systemu. Świadczy to o ich wzajemnej zależności oraz o tym, że tworzą one jedną nierozerwalną całość.

Elementem dominującym (głównym) w ramach realizowanego świadczenia jest usługa montażu, wymagająca specjalistycznej wiedzy oraz integracji wszystkich komponentów systemu. Natomiast dostarczane towary (…) mają charakter pomocniczy – są niezbędne do wykonania świadczenia głównego, lecz nie stanowią celu samego w sobie.

Z perspektywy inwestora istotne jest uzyskanie efektu końcowego w postaci działającego systemu retencji i nawadniania, zapewniającego właściwe zagospodarowanie wód opadowych oraz ochronę infrastruktury budynku. Inwestor nie jest zainteresowany nabyciem poszczególnych komponentów jako odrębnych towarów, lecz kompleksową realizacją instalacji.

Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku oraz jego uzupełnieniu, należy wskazać, że czynności składające się na dostawę i montaż instalacji nawodnieniowej są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Elementem dominującym jest usługa montażu, natomiast pozostałe elementy mają charakter pomocniczy.

Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). Tym samym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji dla usługi montażu instalacji nawodnieniowej.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi:
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE”.

W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 „ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE”, który obejmuje:
„- specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj.: wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,
- montaż konstrukcji stalowych, o ile pojedyncze elementy konstrukcji nie zostały wykonane przez tę samą jednostkę, która zajmuje się ich montażem,
- wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,
- roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.

Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:
- instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp.,
- zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp.

Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.
Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:
- szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe.”

W dziale PKWiU 43 mieści się klasa 43.22 „ROBOTY ZWIĄZANE Z WYKONYWANIEM INSTALACJI WODNO-KANALIZACYJNYCH, CIEPLNYCH, GAZOWYCH I KLIMATYZACYJNYCH”.

Z kolei pod kategorią PKWiU 43.22.1 „ROBOTY ZWIĄZANE Z WYKONYWANIEM INSTALACJI WODNO-KANALIZACYJNYCH, ODWADNIAJĄCYCH, CIEPLNYCH, WENTYLACYJNYCH I KLIMATYZACYJNYCH” mieści się pozycja 43.22.11.0, w której sklasyfikowane zostały „Roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnych i odwadniających”.
Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług pozycja ta obejmuje:
„- roboty związane z wykonywaniem instalacji wodno-kanalizacyjnej (systemu rurociągów zimnej i ciepłej wody), włącznie z usługami w zakresie czyszczenia i udrażniania instalacji wodno-kanalizacyjnych w budynkach,
- roboty związane z instalowaniem urządzeń sanitarnych,
- roboty związane z instalowaniem systemów zraszających ogródki działkowe,
- roboty związane z instalowaniem urządzeń dostarczających wodę pod ciśnieniem do zwalczania pożarów, włączając hydranty przeciwpożarowe z wężami i innymi elementami powiązanymi, dyszami (końcówkami),
- roboty związane z instalowaniem wodomierzy,
- roboty związane z budową przyłączy kanalizacyjnych.

Grupowanie to nie obejmuje:
- robót związanych z instalowaniem urządzeń do ogrzewania pomieszczeń, włącznie z systemem rurowym, sklasyfikowanych w 43.22.12.0. ”

Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 „ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług:
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei, na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13 , art. 109 ust. 2 , art. 110 , art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4 , wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 , art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Z kolei art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do:
1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
2) robót konserwacyjnych dotyczących:
a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12,
– w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

Warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek, tj.:
1. zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części,
2. obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Niespełnienie jednej z nich wyklucza możliwość zastosowania preferencyjnej stawki podatku.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z usługą sklasyfikowaną w PKWiU 43 „ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE”, realizowaną poza bryłą budynku.

Podkreślić należy, że dla zastosowania obniżonej stawki podatku VAT kluczowe znaczenie ma nie tylko charakter wykonywanych robót, lecz również miejsce ich realizacji. W sytuacji, gdy czynności wykonywane są poza bryłą budynku, nie mogą być uznane za związane z budownictwem objętym społecznym programem mieszkaniowym, co wyklucza możliwość zastosowania preferencyjnej stawki. Powyższe stanowisko Organu koreluje z aktualną linią orzeczniczą, w szczególności ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 3 czerwca 2013 r. (I FPS 7/12), w którym to Sąd stwierdził, że: „Obniżona stawka podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (…) nie może mieć zastosowania do robót dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego wykonywanych poza budynkiem”.

W konsekwencji, przedmiotowa usługa nie mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 14 ust. 12 ustawy i nie może skorzystać z preferencyjnej stawki podatku w wysokości 8%.

W związku z powyższym, ponieważ opisana we wniosku usługa klasyfikowana jest do działu 43 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) „ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE” oraz nie mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, co oznacza, że nie korzysta z preferencyjnej stawki podatku, właściwą stawką dla jej opodatkowania jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe:
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług (świadczeń kompleksowych) tożsamych pod każdym względem z usługą (świadczeniem kompleksowym) będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
- podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
- usługa (świadczenie kompleksowe) będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja usługi (świadczenia kompleksowego) lub
- stawka podatku właściwa dla usługi (świadczenia kompleksowego), lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE:
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).