0111-KDSB1-1.440.278.2026.3.ND

Wiążąca informacja stawkowa2026-10-08Dyrektor Krajowej Informacji SkarbowejAktualna

WIS USŁUGA (świadczenie kompleksowe) – dostawa i montaż instalacji fotowoltaicznej oraz magazynu energii na nieruchomości stanowiącej budynek użyteczności publicznej

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a w zw. z art. 42b ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 22 lipca 2026 r. (data wpływu 22 lipca 2026 r.), uzupełnionego pismami z dnia 7 września 2026 r. (data wpływu 7 września 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku:
Usługa (świadczenie kompleksowe) – dostawa i montaż instalacji fotowoltaicznej oraz magazynu energii na nieruchomości stanowiącej budynek użyteczności publicznej

Opis usługi:
Świadczenie polegające na dostawie i montażu instalacji fotowoltaicznej oraz magazynu energii w budynku (...), na które składają się następujące po sobie czynności:
(...)
Wskazane czynności są ze sobą funkcjonalnie i technicznie powiązane i służą osiągnięciu jednego celu, tj. wykonaniu kompletnej, uruchomionej i gotowej do użytkowania instalacji fotowoltaicznej na budynku (...), przyłączonej do instalacji elektrycznej tego budynku.
Cena obejmować będzie całość realizowanego świadczenia, w tym wartość towarów.
Świadczenie realizowane będzie w ramach zamówienia publicznego pn. (...)

Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 33

Stawka podatku:
23%

Podstawa prawna:
art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE:
W dniu 22 lipca 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 7 września 2026 r., w zakresie sklasyfikowania ww. usługi (świadczenia kompleksowego) dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.

Adresat niniejszej WIS jest podmiotem, o którym mowa w art. 42b ust. 1 pkt 3 ustawy.

W treści wniosku WIS wskazano następujący opis przedmiotu wniosku:
(...) (dalej: (...) lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
(...)
W celu wykonywania wymienionych wcześniej zadań (...) Wnioskodawca podjął się realizacji przedsięwzięcia pn. (...) (dalej: „Przedsięwzięcie” lub „Projekt”).

W celu realizacji Przedsięwzięcia, Wnioskodawca otrzyma wsparcie, w ramach Inwestycji (...)
(...)
Celem Projektu jest zwiększenie efektywności wykorzystania energii, rozwój odnawialnych źródeł energii oraz budowa stabilnego i nowoczesnego modelu zarządzania energią na poziomie lokalnym.

Przedmiotem Przedsięwzięcia jest montaż instalacji fotowoltaicznych oraz magazynów energii (dalej: „Instalacje PV”) na nieruchomościach stanowiących budynki użyteczności publicznej (dalej: „BUP”).

Panele fotowoltaiczne będące przedmiotem zakupu i montażu stanowią mikroinstalacje, o których mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.; dalej: „OZE”). Zostaną one zamontowane na dachach BUP oraz będą z nimi funkcjonalnie związane.

Przedmiot Przedsięwzięcia realizowany będzie na podstawie umowy na roboty budowlane z wyłonionym, w trybie przeprowadzonego przez (...) zamówienia publicznego wykonawcą (dalej: „Wykonawca”), u którego zakupione zostaną usługi dostarczenia i zainstalowania Instalacji PV.

Faktury z tytułu realizacji Projektu (...) wystawiane będą na dane Wnioskodawcy.

(...) czynnościami, w wyniku których powstaną przedmiotowe instalacje są:
(...)

Wnioskodawca pragnie w tym miejscu wskazać, że powyższe czynności w żadnym przypadku nie mogą być świadczone odrębnie. W ocenie (...) tworzą one bowiem jedną, nierozerwalną całość tj. świadczenie kompleksowe, którego rozdzielenie zaburzyłoby cel ekonomiczny i funkcjonalny Przedsięwzięcia.

Z perspektywy Wnioskodawcy celem realizacji Projektu nie jest nabycie poszczególnych elementów składających się na instalację fotowoltaiczną, ani wykonanie pojedynczych czynności technicznych, lecz uzyskanie kompletnej, gotowej do użytkowania instalacji PV, umożliwiającej wytwarzanie, magazynowanie oraz efektywne zarządzanie energią elektryczną na potrzeby budynków użyteczności publicznej. W konsekwencji wszystkie wskazane czynności należy traktować jako elementy jednego świadczenia kompleksowego, które z ekonomicznego i funkcjonalnego punktu widzenia stanowi jedną usługę polegającą na zaprojektowaniu, dostawie, montażu, uruchomieniu oraz oddaniu do użytkowania instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii i systemem zarządzania energią na nieruchomości należącej do Wnioskodawcy.

Na dzień złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca nie dokonał jeszcze wyboru wykonawcy Przedsięwzięcia. Wykonawca odpowiedzialny za realizację Projektu zostanie wyłoniony, w ramach postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

Do wniosku dołączono (...)

W dniu 7 września 2026 r. (data wpływu 7 września 2026 r.) Wnioskodawca przesłał pismo, stanowiące odpowiedź na wezwanie z dnia 17 sierpnia 2026 r., znak: 0111-KDSB1-1.440.278.2026.1.ND, w którym wskazał:
(...)
Przedmiotowy wniosek dotyczy budynku (...) o symbolu PKOB 1263.

Panele fotowoltaiczne zostaną zamontowane na dachu budynku (...).

Na świadczenie będące przedmiotem wniosku składać się będą następujące po sobie czynności:
(...)

Wskazane czynności są ze sobą funkcjonalnie i technicznie powiązane i służą osiągnięciu jednego celu, tj. wykonaniu kompletnej, uruchomionej i gotowej do użytkowania instalacji fotowoltaicznej na budynku (...), przyłączonej do instalacji elektrycznej tego budynku. Wykonanie którejkolwiek z czynności osobno nie prowadziłoby do powstania kompletnego i funkcjonalnego systemu umożliwiającego produkcję i wykorzystanie energii elektrycznej na potrzeby budynku (...), co pozbawiłoby ekonomicznego i gospodarczego sensu realizowaną przez (...) inwestycję.

Instalacja fotowoltaiczna jest projektowana jako kompletny system służący do wytwarzania energii elektrycznej oraz jej wykorzystania na potrzeby własne budynku (...). Jej prawidłowe funkcjonowanie wymaga wykonania wszystkich przewidzianych w ramach inwestycji prac i zastosowania niezbędnych elementów technicznych, pozwalających na bezpieczne przyłączenie instalacji do istniejącej infrastruktury elektrycznej budynku oraz jej prawidłową eksploatację.

Podobnie konstrukcja wsporcza, okablowanie, zabezpieczenia, modernizacja rozdzielnicy, układy pomiarowe oraz pozostałe elementy techniczne nie stanowią niezależnych elementów służących samodzielnemu celowi gospodarczemu w ramach tego projektu. Ich wykonanie jest podporządkowane umożliwieniu prawidłowego, bezpiecznego i efektywnego działania instalacji fotowoltaicznej zamontowanej na budynku (...).

Poszczególne elementy instalacji są ze sobą wzajemnie powiązane również z technicznego punktu widzenia. Panele fotowoltaiczne wymagają odpowiedniej konstrukcji wsporczej oraz połączenia za pomocą okablowania z pozostałymi elementami instalacji, natomiast zabezpieczenia, rozdzielnica i układy pomiarowe umożliwiają bezpieczne przyłączenie instalacji fotowoltaicznej do instalacji elektrycznej budynku i korzystanie z wytwarzanej energii. Wykonanie tych elementów odrębnie nie pozwoliłoby (...) osiągnąć zakładanego rezultatu inwestycji, tj. uruchomienia działającej instalacji fotowoltaicznej zasilającej budynek (...).

W konsekwencji poszczególne czynności i elementy należy postrzegać jako wzajemnie uzupełniające się i warunkujące funkcjonowanie całej instalacji. Ich rozdzielenie pozbawiłoby poszczególne elementy ich funkcjonalnego znaczenia w ramach realizowanego przedsięwzięcia. Celem realizacji wszystkich tych czynności nie jest bowiem dostarczenie (...) poszczególnych, odrębnych urządzeń lub wykonanie niezależnych prac, lecz montaż jednego kompletnego i funkcjonalnego systemu fotowoltaicznego na budynku (...), służącego do produkcji i wykorzystywania energii elektrycznej na potrzeby tego budynku.

Towarami składającymi się na przedmiotowe świadczenie są:
(...)

Cena obejmuje całość świadczenia realizowanego na budynku (...), w tym wartość towarów. (...)

Wnioskodawca wskazuje, że świadczenie będące przedmiotem wniosku spełnia przesłanki przedsięwzięcia termomodernizacyjnego zdefiniowanego w art. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz.U. z 2025 r. poz. 1419 i 1847), którego przedmiotem jest całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.

Do ww. uzupełnienia Wnioskodawca dołączył:
(...)

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, postanowieniem z dnia 23 września 2026 r., znak 0111-KDSB1-1.440.278.2026.2.ND, tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 23 września 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka czynności, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego.

Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe, obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia złożonego kompleksowego.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: Trybunał, TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., w sprawie nr C-349/96 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy, że:
- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku od towarów i usług. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku),
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać, czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne względem, którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30)”. Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Świadczenie kompleksowe ma miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej), niezależnie opodatkowane świadczenia.

W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będzie usługa to, mimo że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Podsumowując w przypadku, gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług.

Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, uwzględniając opis zawarty we wniosku oraz jego uzupełnieniu należy wskazać, że wykonywane przez Wnioskodawcę czynności, tj. dostawa i montaż instalacji fotowoltaicznej oraz magazynu energii, są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie rzecz biorąc, w aspekcie gospodarczym, tworzą jedną całość nabywaną nierozłącznie, której rozdzielenie miałaby sztuczny charakter.

Na świadczenie będące przedmiotem wniosku składać się będą następujące po sobie czynności:
(...)

Ponadto, towarami składającymi się na przedmiotowe świadczenie są:
(...)

Cena obejmuje całość świadczenia realizowanego na budynku (...), w tym wartość towarów.

Wskazane czynności są ze sobą funkcjonalnie i technicznie powiązane i służą osiągnięciu jednego celu, tj. wykonaniu kompletnej, uruchomionej i gotowej do użytkowania instalacji fotowoltaicznej na budynku (...), przyłączonej do instalacji elektrycznej tego budynku. Wykonanie którejkolwiek z czynności osobno nie prowadziłoby do powstania kompletnego i funkcjonalnego systemu umożliwiającego produkcję, magazynowanie i wykorzystanie energii elektrycznej na potrzeby budynku (...), co pozbawiłoby ekonomicznego i gospodarczego sensu realizowaną przez (...) inwestycję.

Instalacja fotowoltaiczna jest projektowana jako kompletny system służący do wytwarzania energii elektrycznej oraz jej wykorzystania na potrzeby własne budynku (...). Jej prawidłowe funkcjonowanie wymaga wykonania wszystkich przewidzianych w ramach inwestycji prac i zastosowania niezbędnych elementów technicznych, pozwalających na bezpieczne przyłączenie instalacji do istniejącej infrastruktury elektrycznej budynku oraz jej prawidłową eksploatację. Natomiast w celu magazynowania energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznej niezbędny jest montaż magazynu energii.

Podobnie konstrukcja wsporcza, okablowanie, zabezpieczenia, modernizacja rozdzielnicy, układy pomiarowe oraz pozostałe elementy techniczne nie stanowią niezależnych elementów służących samodzielnemu celowi gospodarczemu w ramach tego projektu. Ich wykonanie jest podporządkowane umożliwieniu prawidłowego, bezpiecznego i efektywnego działania instalacji fotowoltaicznej zamontowanej na budynku (...).

Poszczególne elementy instalacji są ze sobą wzajemnie powiązane również z technicznego punktu widzenia. Panele fotowoltaiczne wymagają odpowiedniej konstrukcji wsporczej oraz połączenia za pomocą okablowania z pozostałymi elementami instalacji, natomiast zabezpieczenia, rozdzielnica i układy pomiarowe umożliwiają bezpieczne przyłączenie instalacji fotowoltaicznej do instalacji elektrycznej budynku i korzystanie z wytwarzanej energii. Wykonanie tych elementów odrębnie nie pozwoliłoby (...) osiągnąć zakładanego rezultatu inwestycji, tj. uruchomienia działającej instalacji fotowoltaicznej zasilającej budynek (...).

W konsekwencji poszczególne czynności i elementy należy postrzegać jako wzajemnie uzupełniające się i warunkujące funkcjonowanie całej instalacji. Ich rozdzielenie pozbawiłoby poszczególne elementy ich funkcjonalnego znaczenia w ramach realizowanego przedsięwzięcia. Celem realizacji wszystkich tych czynności nie jest bowiem dostarczenie (...) poszczególnych, odrębnych urządzeń lub wykonanie niezależnych prac, lecz montaż jednego kompletnego i funkcjonalnego systemu fotowoltaicznego na budynku (...), służącego do produkcji i wykorzystywania energii elektrycznej na potrzeby tego budynku.

Mając na uwadze całokształt okoliczności przedstawionych w niniejszym wniosku, w tym fakt, że celem realizacji robót jest wykonanie kompletnej, uruchomionej i gotowej do użytkowania instalacji fotowoltaicznej wraz z magazynem energii, przyłączonej do instalacji elektrycznej budynku, należy stwierdzić, że elementem dominującym przedmiotowego świadczenia jest usługa montażu instalacji fotowoltaicznej. Natomiast, pozostałe czynności i dostarczone materiały związane z wykonaniem usługi mają charakter pomocniczy.

W związku z powyższym, w dalszej części decyzji tutejszy Organ określi stawkę podatku oraz klasyfikację dla usługi montażu instalacji fotowoltaicznej (elementu dominującego).

Uzasadnienie klasyfikacji usługi:
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.– Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług składa się z:
- niniejszych zasad metodycznych,
- uwag do poszczególnych sekcji,
- schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
- symbole grupowań,
- nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja C Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „PRODUKTY PRZETWÓRSTWA PRZEMYSŁOWEGO”.

W sekcji C zawarty jest m.in. dział 33 „USŁUGI NAPRAWY, KONSERWACJI I INSTALOWANIA MASZYN I URZĄDZEŃ”, który obejmuje:
- specjalistyczne naprawy maszyn, urządzeń i wyrobów wyprodukowanych przez zakłady przemysłowe, których celem jest przywrócenie sprawności oraz ogólne i rutynowe konserwacje (tzw. serwis), zapewniające efektywną pracę sprzętu oraz zapobiegające awariom i naprawom,
- specjalistyczne instalowanie maszyn.

Dział ten nie obejmuje:
- czyszczenia maszyn przemysłowych, sklasyfikowanego w 81.22.12.0,
- naprawy i konserwacji sprzętu komputerowego i (tele) komunikacyjnego, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach grupy 95.1,
- naprawy i konserwacji artykułów użytku domowego, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach grupy 95.2.

W PKWiU 33 mieści się klasa 33.20 „USŁUGI INSTALOWANIA MASZYN PRZEMYSŁOWYCH, SPRZĘTU I WYPOSAŻENIA”.

W ww. klasie znajduje się pozycja 33.20.50.0 „Usługi instalowania urządzeń elektrycznych”.
Grupowanie to obejmuje także:
- usługi instalowania silników elektrycznych, generatorów i transformatorów.

Uwzględniając powyższe, usługa kompleksowa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 33 „USŁUGI NAPRAWY, KONSERWACJI I INSTALOWANIA MASZYN I URZĄDZEŃ”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług:
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2025 r. poz. 825, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Podstawę do zastosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług do czynności polegających na przebudowie wykonywanych w obiekcie budowlanym zaliczonym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym przewiduje przepis art. 41 ust. 12 ustawy.

Art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do:
1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
2) robót konserwacyjnych dotyczących:
a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12
– w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2026 r. poz. 68, 516, 900 i 912), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Obiekty budownictwa mieszkaniowego to – jak wynika z art. 2 pkt 12 ustawy – budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze: zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie: obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie jednej z nich wyklucza możliwość zastosowania preferencyjnej stawki podatku.

Jak wynika z opisu przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu Wnioskodawca wykonuje świadczenie polegające na dostawie i montażu instalacji fotowoltaicznej oraz magazynu energii w budynku (...) sklasyfikowanym pod symbolem PKOB 1263 „Budynki szkół i instytucji badawczych”. Zatem należy stwierdzić, iż ww. budynek nie będzie spełniać kryteriów uznania go za obiekt zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, o którym mowa w art. 41 ust. 12a ustawy.

W związku z powyższym, ponieważ opisana we wniosku usługa (świadczenie kompleksowe) – dostawa i montaż instalacji fotowoltaicznej oraz magazynu energii na nieruchomości stanowiącej budynek użyteczności publicznej (klasyfikowany w dziale 12 PKOB), mieści się w dziale 33 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) i nie spełnia przesłanek dla zastosowania obniżonej stawki podatku, stwierdzić należy, iż właściwą stawką dla jej opodatkowania jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe:
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług (świadczeń kompleksowych) tożsamych pod każdym względem z usługą (świadczeniem kompleksowym) będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Z uwagi na status podmiotu, dla którego wydano niniejszą WIS (art. 42b ust. 1 pkt 3 ustawy), nie wiąże ona organów podatkowych, wobec tego podmiotu, oraz tego podmiotu. Wobec adresata niniejszej WIS nie znajdą także zastosowania przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej dotyczące ochrony prawnej. Jednakże, z ww. ochrony na podstawie art. 42c ust. 3 ustawy mogą korzystać m.in. podmioty, które będą wykonywały na rzecz adresata WIS usługi będącej przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS,
albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja usługi/świadczenia kompleksowego, lub
- stawka podatku właściwa dla usługi/świadczenia kompleksowego, lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE:
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).

Rozliczaj podatki zgodnie z przepisami — w programie TaxMachine

Interpretacje pomagają zrozumieć przepisy; TaxMachine pomaga je zastosować w praktyce — prowadzi księgi, liczy podatki i generuje deklaracje, a stawki, druki i przepisy aktualizuje na bieżąco.

  • ✓ Księga przychodów i rozchodów, ryczałt oraz pełna księgowość
  • ✓ Faktury i e-faktury KSeF, JPK_V7 i JPK_KR
  • ✓ PIT, CIT, VAT i inne deklaracje + wysyłka e-Deklaracje z pobraniem UPO
  • ✓ Środki trwałe i amortyzacja, płace i ZUS
  • ✓ Automatyczne aktualizacje stawek, druków i przepisów

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (MF/KIS). Dokument urzędowy — reprodukcja dozwolona (art. 4 ustawy o prawie autorskim).

Interpretacja indywidualna chroni wyłącznie jej adresata i tylko przy zgodności stanu faktycznego z wnioskiem. Cudza interpretacja ma charakter informacyjny.