0111-KDSB1-1.440.229.2026.3.AH

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 30 czerwca 2026 r. (data wpływu 30 czerwca 2026 r.), uzupełnionego w dniu 14 sierpnia 2026 r. (data wpływu 14 sierpnia 2026 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku:
Usługa (świadczenie kompleksowe) – zaprojektowanie, dostawa i montaż zabudowy meblowej kuchni

Opis usługi:
Świadczenie polegające na zaprojektowaniu, dostawie i montażu zabudowy meblowej kuchni w lokalu mieszkalnym. Korpusy szafek, fronty oraz elementy widoczne wykonane są z wiórowej płyty laminowanej firmy (...), a blat z materiału laminowanego. Tylne ścianki korpusów stanowi cienka płyta HDF, pełniąca wyłącznie funkcję przesłony pyłowo-wilgociowej. Funkcję konstrukcyjną oraz wyznaczającą położenie i geometrię zabudowy, pełnią elementy budynku (ściany, podłoga, sufit), do których komponenty meblowe są trwale mocowane i względem których są docinane oraz dopasowywane. W szafkach przylegających do przyłączy mediów, tylna ścianka jest pomijana lub wycinana, tak, że rolę tylnej płaszczyzny zamknięcia pełni bezpośrednio ściana pomieszczenia.
Czynności składające się na świadczenie kompleksowe:
1. Wykonanie pomiarów pomieszczenia.
2. Opracowanie koncepcji i projektu zabudowy meblowej.
3. Produkcja elementów meblowych.
4. Transport i montaż zabudowy meblowej.
Celem świadczenia jest wyposażenie aneksu kuchennego znajdującego się w lokalu mieszkalnym, w zabudowę wykonaną na wymiar, trwale związaną z elementami konstrukcyjnymi lokalu i pełniącą jako całość funkcję użytkową kuchni, np. demontaż komponentów składających się na zabudowę meblową spodowałby uszkodzenie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego. Wszystkie elementy świadczenia są niezbędne do jego zrealizowania. Z punktu widzenia nabywcy przedmiotem zakupu jest jedno świadczenie złożone, tj. gotowa, trwale zamontowana zabudowa meblowa kuchni.

Rozstrzygnięcie:
PKWiU 2015 - 43

Stawka podatku:
8%

Podstawa prawna:
art. 41 ust. 2 ustawy z zw. z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy

Cel wydania WIS:
określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE:
W dniu 30 czerwca 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek uzupełniony w dniu 14 sierpnia 2026 r., w zakresie sklasyfikowania ww. usługi (świadczenia kompleksowego) dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi (świadczenia kompleksowego):

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) oraz mając na uwadze dotychczasowe interpretacje – w tym decyzję z dnia 30 września 2024 r. (sygn. nr 0111-KDSB1-2.440.350.2024.2.DK), decyzję z dnia 30 grudnia 2024r. (sygn. nr 0111-KDSB1-2.440.401.2024.6.DK) oraz decyzję z dnia 7 lutego 2025. (sygn. nr 0111-KDSB1-1.440.637.2024.1.MCW) – wnoszę o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej opodatkowania świadczenia kompleksowego, polegającego na wykonaniu trwałej, indywidualnej zabudowy meblowej kuchni w obiekcie budownictwa mieszkaniowego zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a i 12b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.).

Przedmiot wniosku:
Świadczenie kompleksowe obejmuje następujące etapy, stanowiące spójną, nierozłączną całość:
1. Wykonanie pomiarów pomieszczenia kuchennego.
(...)
2. Opracowanie koncepcji i projektu zabudowy meblowej.
(...)
3. Produkcja elementów meblowych.
(...)
4. Transport i montaż zabudowy meblowej.
(...)

Uzasadnienie:
Realizacja niniejszej usługi kompleksowej stanowi proces modernizacyjny obiektu budowlanego, w którym kluczowe jest stworzenie trwałej zabudowy meblowej kuchni na wymiar. Proces ten obejmuje precyzyjne pomiary przy użyciu analogowych i elektronicznych urządzeń, które umożliwiają sporządzenie dokładnej dokumentacji – rysunków i notatek poglądowych obejmujących wszystkie istotne wymiary oraz lokalizację podłączeń mediów i elektryki. Na ich podstawie opracowywana jest indywidualna koncepcja, która po zatwierdzeniu przez klienta prowadzi do sporządzenia szczegółowego projektu technicznego.

Produkcja elementów meblowych, realizowana przy użyciu wysokiej jakości materiałów (wiórowa płyta laminowana, HDF), przebiega zgodnie z indywidualnym projektem, a następnie gotowe elementy są transportowane i montowane w sposób, który gwarantuje ich trwałe połączenie z elementami konstrukcyjnymi pomieszczenia. Ściany, sufity i podłoga stają się elementami mocującymi, które wyznaczają ostateczny kształt oraz zakres zabudowy, uniemożliwiając jej przesunięcie.

Podsumowując, w sytuacji, gdy o użytkowych walorach wykonanej zabudowy decyduje trwałe połączenie wykonanych na indywidualne zlecenie elementów zabudowy z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce, natomiast po demontażu zabudowa ta jest niezdatna do użytku, ze względu na to, że same jej elementy (bez występującego przed demontażem trwałego ich przymocowania do elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego lub jego części), nie spełniają swoich walorów użytkowych. Układ szafek i blatu jest przystosowany indywidualnie do potrzeb danego budynku, więc nie ma możliwości wykorzystania ich w innym miejscu. Elementy konstrukcyjne budynku po demontażu zabudowy meblowej wymagają ponownego remontu.

Z uwagi na to, że usługa obejmuje wszystkie etapy – od pomiarów, poprzez projektowanie, produkcję, transport, aż po montaż – a cena jest ustalana za całość, klient otrzymuje kompletny produkt. Usługa ta nie polega na sprzedaży pojedynczych mebli, lecz na dostarczeniu kompleksowego rozwiązania modernizacyjnego, które podnosi standard i walory użytkowe oraz estetyczne lokalu.

W efekcie, połączenie wykonanych na indywidualne zlecenie elementów z trwałymi elementami konstrukcyjnymi budynku sprawia, że demontaż takiej zabudowy wiązałby się z trwałymi uszkodzeniami, co jednoznacznie potwierdza, że świadczone działanie ma charakter kompleksowy i modernizacyjny.

Podstawa prawna:

Wniosek składam na podstawie art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług, odnosząc się do interpretacji wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 września 2024 r. o sygnaturze nr 0111-KDSB1-2.440.350.2024.2.DK, decyzję z dnia 30 grudnia 2024r. o sygnaturze nr 0111-KDSB1-2.440.401.2024.6.DK, oraz decyzję z dnia 7 lutego 2025. o sygnaturze nr 0111-KDSB1-1.440.637.2024.1.MCW.

(…)

W związku z powyższym uprzejmie proszę o wydanie wiążącej informacji stawkowej dotyczącej opodatkowania przedmiotowego świadczenia kompleksowego, stanowiącego modernizację obiektu budowlanego, które w całości zaspokaja potrzeby klienta poprzez dostarczenie trwałej, indywidualnie zaprojektowanej i wykonanej zabudowy meblowej kuchni, niepodzielnej zarówno z technicznego, jak i ekonomicznego punktu widzenia.

Do wniosku dołączono:
(...)

W uzupełnieniu, z dnia 14 sierpnia 2026 r. będącym odpowiedzią na wezwanie z dnia 12 sierpnia 2026 r. o sygn. 0111-KDSB1-1.440.229.2026.1.AH, Wnioskodawca wskazał:
(…)
Ad 1. Potwierdzenie przedmiotu wniosku.
Potwierdzam, że świadczenie będące przedmiotem wniosku realizowane jest na podstawie załączonej do wniosku umowy zawartej w dniu 3 czerwca 2026 r. z (...) oraz że wykonywane będzie w lokalu mieszkalnym (...).

Potwierdzam również, że wszystkie dokumenty załączone do wniosku (...) dotyczą tej jednej, konkretnej zabudowy meblowej kuchennej.

Ad 2. Wyjaśnienie rozbieżności oraz jednoznaczne wskazanie elementów zabudowy.

Blat laminowany wchodzi w skład przedmiotowej zabudowy. Nie został wyszczególniony jako odrębna pozycja w zamówieniu załączonym do wniosku, ponieważ zamówienie to określa przede wszystkim rodzaje i konfigurację szafek.

Pełny wykaz elementów zawiera specyfikacja produkcyjna zabudowy (zamówienie fabryczne nr (...) z dnia 11 czerwca 2026 r.), którą przedkładam w załączeniu do niniejszego pisma.
Ze specyfikacji tej wynika, że blat wykonany jest z płyty laminowanej o grubości 38 mm w dekorze (...) i składa się z dwóch odcinków o wymiarach 3270 x 600 mm oraz 300 x 600 mm, dociętych do wymiarów pomieszczenia. Jest to blat „z materiału laminowanego”, o którym mowa we wniosku.

Elementy szklane nie wchodzą w skład przedmiotowej zabudowy. Opis zawarty we wniosku odnosił się do wstępnej fazy projektowania. Klient zrezygnował z elementów szklanych na etapie uzgadniania projektu, w związku z czym nie zostały one ujęte ani w zamówieniu, ani w specyfikacji produkcyjnej i nie będą wykonywane.

Jednoznacznie wskazuję, że na przedmiotową zabudowę meblową kuchenną składają się wyłącznie następujące elementy:
1) szafki dolne wykonane z płyty laminowanej (...), posadowione na nóżkach o wysokości (...), w tym szafka narożna oraz szafki z szufladami w systemie (...);
2) front meblowy do zabudowy zmywarki klienta;
3) szafki wysokie o wysokości 2560 mm, przeznaczone do zabudowy lodówki oraz piekarnika i kuchenki mikrofalowej klienta;
4) szafki wiszące (6 sztuk) wykonane z płyty laminowanej (...), z frontami o wysokości 1180 mm, z wyfrezowanymi kanałami pod listwy LED (szerokość 16 mm, głębokość 7 mm), w tym szafka przystosowana do montażu okapu klienta;
5) blat roboczy z płyty laminowanej o grubości 38 mm (...);
6) cokoły dolne (...) montowane na zapinki, cokół górny oraz blendy i panele maskujące (...);
7) listwy i taśmy LED dostarczane przez Wnioskodawcę i wklejane w wykonane frezy szafek wiszących;
8) materiały montażowe: kątowniki metalowe, listwy montażowe, zawieszki regulowane, kołki rozporowe, wkręty, klej montażowy, pianka montażowa oraz silikon.

W skład zabudowy nie wchodzą natomiast: elementy szklane (rezygnacja klienta na etapie projektu), zlew oraz sprzęt AGD, które klient nabywa we własnym zakresie.

Ad 3. Zlew oraz sprzęt AGD.

Wnioskodawca nie dostarcza zlewu ani sprzętu AGD. Urządzenia wymienione w zamówieniu (lodówka, piekarnik, kuchenka mikrofalowa, płyta indukcyjna, zmywarka, okap) oraz zlew klient nabywa we własnym zakresie, poza świadczeniem Wnioskodawcy. Konkretne modele urządzeń zostały wskazane w zamówieniu wyłącznie w celach technicznych, ponieważ determinują one wymiary, wycięcia oraz sposób indywidualnego przygotowania poszczególnych szafek zgodnie z rysunkami technicznymi producentów, dostępnych na ich stronach (np. szafka pod zabudowę lodówki, front dopasowany do zmywarki, szafka wisząca przystosowana do okapu, szafka pod płytę indukcyjną).

Przedmiotem wniosku jest zatem wyłącznie jedno świadczenie kompleksowe, polegające na wykonaniu trwałej, indywidualnej zabudowy meblowej kuchni wraz z materiałem (komponentami meblowymi wskazanymi w pkt 2 powyżej).

Zlew i sprzęt AGD nie są objęte zakresem wniosku i nie stanowią elementów świadczenia, o którego klasyfikację wystąpiono.

Ad 4. Dodatkowe informacje dotyczące świadczenia.

a) Element dominujący.
Elementem dominującym świadczenia jest usługa polegająca na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym montażu komponentów meblowych, prowadząca do modernizacji lokalu mieszkalnego, tj. do trwałego podniesienia jego wartości i funkcjonalności użytkowej.

O dominującym charakterze usługi przesądzają następujące okoliczności:
1) komponenty wykonywane są na indywidualne zamówienie, na wymiar konkretnego pomieszczenia, na podstawie pomiaru z natury oraz projektu uwzględniającego geometrię pomieszczenia, nierówności ścian, przebieg kanału wentylacyjnego oraz rozmieszczenie przyłączy wodno-kanalizacyjnych i punktów elektrycznych (co dokumentują załączone do wniosku: projekt oraz fotografie pomieszczenia);
2) pojedyncze komponenty (korpusy, fronty, blat, cokoły, blendy) nie mają dla nabywcy samodzielnej wartości użytkowej i nie stanowią mebli wolnostojących; funkcję użytkową uzyskują dopiero z chwilą trwałego połączenia z elementami konstrukcyjnymi lokalu, tj. ze ścianami, podłogą i sufitem, które wyznaczają zakres konstrukcyjny zabudowy i stanowią jej płaszczyzny oporowe, nośne oraz wykończeniowe;
3) osiągnięcie efektu oczekiwanego przez klienta wymaga specjalistycznej wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy (pomiar, projekt, dopasowanie do nierówności muru, trwały montaż z wykorzystaniem kołków rozporowych, wkrętów, klejów montażowych i silikonów), a nie samego wydania towaru;
4) celem klienta jest uzyskanie trwałej, funkcjonalnej zabudowy kuchni, a nie nabycie luźnych elementów meblowych.

Sposób wykonania i montażu przedmiotowej zabudowy odpowiada kryteriom wskazanym w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 2/13, oraz w interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 27 maja 2020 r., nr PT3.8101.2.2020, zgodnie z którymi świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową stanowi usługę modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, w której elementem dominującym jest usługa.

b) Czynności pomocnicze.
Charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania świadczenia głównego, mają: pomiar pomieszczenia z natury, opracowanie projektu technicznego zabudowy, wykonanie komponentów na wymiar (cięcie, frezowanie, wiercenie, oklejanie), indywidualne przygotowanie szafek pod urządzenia wskazane przez klienta zgodnie z instrukcjami producentów, dostawa (transport i wniesienie) komponentów do lokalu, montaż listew i taśm LED oraz prace wykończeniowe (montaż cokołów i blend, silikonowanie styków ze ścianami i sufitem).

Żadna z tych czynności nie stanowi dla klienta celu samego w sobie; każda z nich jest środkiem do pełnego zrealizowania świadczenia zasadniczego, którym jest trwały montaż zindywidualizowanej zabudowy w lokalu.

c) Cel świadczenia oraz zależność między jego elementami.
Celem świadczenia jest trwała modernizacja lokalu mieszkalnego, polegająca na wyposażeniu aneksu kuchennego w zabudowę wykonaną na wymiar, trwale związaną z elementami konstrukcyjnymi lokalu i pełniącą jako całość funkcję użytkową kuchni. Wszystkie elementy świadczenia są niezbędne do jego zrealizowania, a zależność między nimi polega na tym, że:
1) pomiar i projekt determinują wymiary oraz konstrukcję każdego komponentu; komponenty pasują wyłącznie do tego jednego pomieszczenia (indywidualne wymiary, przedłużone fronty, frezy pod listwy LED, blendy i panele dopasowane do przebiegu kanału wentylacyjnego oraz nierówności ścian) i nie nadają się do wykorzystania w innej lokalizacji;
2) komponenty bez trwałego montażu nie tworzą mebli i nie pełnią żadnej funkcji użytkowej, a więc ich odrębne nabycie nie zaspokoiłoby potrzeby klienta;
3) montaż nie może zostać wykonany bez komponentów wykonanych według projektu, a zabudowa jako całość nie może powstać bez wykorzystania elementów konstrukcyjnych lokalu (ściany stanowią płaszczyzny oporowe i wykończeniowe oraz przenoszą obciążenia szafek wiszących, sufit zamyka zabudowę od góry, a podłoga stanowi płaszczyznę posadowienia i poziomowania szafek dolnych);
4) rozdzielenie tych elementów miałoby charakter sztuczny: ani sama dostawa komponentów, ani sama usługa montażu nie doprowadziłyby do powstania trwałej zabudowy.

d) Perspektywa nabywcy.
Z punktu widzenia nabywcy przedmiotem zakupu jest jedno świadczenie złożone, tj. gotowa, trwale zamontowana zabudowa meblowa kuchni. Potwierdza to umowa z dnia 3 czerwca 2026 r., która obejmuje wykonanie mebli kuchennych wraz z montażem jako jedną całość, za jedną cenę łączną i z jednym terminem realizacji.

Klient nie zamawiał odrębnie towarów i odrębnie usługi montażu i nie był zainteresowany nabyciem kilku odrębnych elementów.

e) Wartość poszczególnych elementów świadczenia.
W odniesieniu do całości świadczenia będącego przedmiotem wniosku (tj. trwałej zabudowy meblowej, bez zlewu i sprzętu AGD, których Wnioskodawca nie dostarcza) wartość dostarczanych towarów, czyli komponentów meblowych wykonywanych na indywidualne zamówienie wraz z materiałami montażowymi, stanowi około 61% wartości świadczenia, natomiast wartość usług (pomiar, projekt, transport oraz trwały montaż wraz z pracami wykończeniowymi) około 39% wartości świadczenia.

Jednocześnie podkreślam, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stosunek wartości zużytych materiałów do wartości robocizny stanowi jedynie jedną z obiektywnych wskazówek i sam w sobie nie ma decydującego znaczenia dla kwalifikacji podatkowej świadczenia (wyrok TSUE z dnia 29 marca 2007 r. w sprawie C-111/05 Aktiebolaget NN, pkt 37; podobnie wyrok z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen).

Nawet w sytuacji, gdy wartość fizycznego towaru przewyższa koszt samej robocizny, świadczenie zachowuje charakter usługowy (modernizacyjny), jeżeli elementem dominującym i nadającym sens całej transakcji jest zindywidualizowana usługa projektowa, instalacyjna i montażowa, bez której towar nie spełni swojej funkcji. Znajduje to potwierdzenie w powołanej uchwale NSA sygn. akt I FPS 2/13 oraz w interpretacji ogólnej nr PT3.8101.2.2020, wydanych właśnie na tle trwałej zabudowy meblowej, w przypadku której wartość komponentów z reguły przewyższa wartość robocizny, a mimo to świadczenie kwalifikowane jest jako usługa modernizacji.

W omawianej sprawie zaangażowanie kapitałowe w materiał, zamawiany u wyspecjalizowanego podwykonawcy według pomiarów i projektu Wnioskodawcy, jest jedynie naturalną konsekwencją specyfiki tworzenia trwałej zabudowy na wymiar i nie zmienia usługowego charakteru świadczenia.

f) Uszkodzenia elementów konstrukcyjnych spowodowane demontażem zabudowy.
Demontaż zabudowy spowoduje następujące uszkodzenia elementów konstrukcyjnych lokalu:
1) w ścianach pozostaną liczne otwory po kołkach rozporowych (o średnicy od 8 do 10 mm i głębokości od 60 do 80 mm), którymi zamocowane są listwy montażowe i zawieszki szafek wiszących oraz kątowniki szafek dolnych i wysokich; wyrywanie kotew przenoszących obciążenia szafek wiszących spowoduje dodatkowo wykruszenia tynku i ubytki materiału ściany wokół otworów;
2) oderwanie blatu, przyklejonego na całej długości klejem montażowym do ścian, spowoduje zerwanie warstwy gładzi i tynku wraz z fragmentami podłoża, ponieważ wytrzymałość spoiny klejowej przewyższa wytrzymałość powierzchniową tynku; usunięcie resztek stwardniałego kleju będzie wymagało skucia lub szlifowania, co pogłębi ubytki;
3) usunięcie spoin silikonowych na stykach zabudowy ze ścianami i sufitem spowoduje uszkodzenie powłok wykończeniowych (zerwanie farby i gładzi);
4) ściany, które pełnią funkcję płaszczyzn oporowych i wykończeniowych zabudowy (zabudowa jest dopasowywana do nierówności muru), po demontażu pozostaną uszkodzone, a przywrócenie lokalu do stanu sprzed montażu będzie wymagało robót budowlanych obejmujących uzupełnienie ubytków, tynkowanie, szpachlowanie i malowanie.

Niezależnie od powyższego demontaż spowoduje uszkodzenie samych komponentów zabudowy (zerwanie powierzchni i krawędzi płyt w miejscach klejenia, uszkodzenia korpusów przy wyrywaniu łączników, uszkodzenie blatu po demontażu zlewu), a komponenty, jako wykonane na wymiar tego konkretnego pomieszczenia, nie nadawałyby się do ponownego montażu w innym miejscu.

Stosownie do pkt II wezwania wskazuję, że dla lokalu mieszkalnego (...), prowadzona jest przez Sąd Rejonowy (...), księga wieczysta nr (...), z której wynika samodzielność lokalu mieszkalnego. Lokal ma powierzchnię użytkową 55,73 m2, zgodnie z załączoną do wniosku metryką lokalu mieszkalnego, a zatem nie przekracza limitu 150 m2 określonego w art. 41 ust. 12b pkt 2 ustawy.

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia oraz załączony dokument, wnoszę o kontynuowanie postępowania i wydanie wiążącej informacji stawkowej zgodnie z wnioskiem z dnia 30 czerwca 2026 r.

Do uzupełnienia wniosku dołączono specyfikację produkcyjną zabudowy meblowej (zamówienie fabryczne nr (...) z dnia 11 czerwca 2026 r.).

Ponadto, ze wskazanej w uzupełnieniu Księgi wieczystej lokalu nr (...), wynika, że lokal w którym wykonywane będzie przedmiotowe świadczenie jest lokalem mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość o powierzchni użytkowej 55,73 m2. W dziale I-O ww. Księgi wieczystej „Oznaczenie nieruchomości”, wskazano dodatkowo, że przedmiotowy lokal mieszkalny (...) znajduje się (...).

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2026 r. nr 0111-KDSB1-1.440.229.2026.2.AH, tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 27 sierpnia 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi)

Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych.

Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do czynności zasadniczej.

Natomiast aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym), powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej.

Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.

W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne.

Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.

Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96 stwierdzając, że: „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.

Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku wskazać również należy, że:
- w wyroku TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen, Trybunał wskazał, że po pierwsze, z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana, by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie Trybunału, aby określić, czy mamy do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej) świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (punkt 22 wyroku);
- w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11 Field Fisher Waterhouse LLP Trybunał wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać, czy wykonywane świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne, względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).

Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53, z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie C 572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:2009:722, pkt 36-38).

Stanowisko takie przedstawiła również Rzecznik Generalna Juliane Kokott w opinii z dnia 22 października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito - Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira wskazując, że „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna zauważyła także, że „Jeżeli zespół świadczeń i czynności ustala cenę łączną, w świetle orzecznictwa Trybunału jest to również wskazówka świadcząca o istnieniu jednego świadczenia złożonego (30). Odwrotnie natomiast: uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.

Świadczenie kompleksowe ma zatem miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.

W przypadku świadczeń kompleksowych o tym, czy świadczenie jest dostawą towarów, czy usługą powinien przesądzić element, który w ramach całego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94 Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, natomiast pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będzie usługa, to, mimo że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Podsumowując, w przypadku, gdy transakcja składa się z zespołu świadczeń i czynności, należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności, w jakich jest ona dokonywana, w celu określenia po pierwsze, czy chodzi o dwa lub więcej świadczenia odrębne, czy też jest to jedno świadczenie złożone z kilku czynności, a po drugie, czy w tym ostatnim przypadku to jedno świadczenie powinno zostać zakwalifikowane jako dostawa towarów, czy jako świadczenie usług. Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia.

Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia oraz uwzględniając opis zawarty we wniosku i uzupełnieniu należy wskazać, że przedstawione przez Wnioskodawcę czynności składają się na świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, dostawie i montażu zabudowy meblowej kuchni. Czynności te są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie stanowią jedno świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.

Powyższe wynika z faktu, że poszczególne czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach przedmiotowego świadczenia będą prowadzić do realizacji jednego, określonego celu jakim jest wykonanie trwałej, indywidualnej zabudowy meblowej kuchni, dostosowanej do indywidualnych wymiarów i warunków konkretnego lokalu.

Na świadczenie składa się:
1. Wykonanie pomiarów pomieszczenia kuchennego – pomiary wykonywane przy użyciu zarówno analogowych, jak i elektronicznych urządzeń pomiarowych; sporządzanie rysunków oraz notatek poglądowych.
2. Opracowanie koncepcji i projektu zabudowy meblowej - przygotowywanie indywidualnej koncepcji zabudowy, prezentowanie koncepcji klientowi za pomocą rysunków poglądowych oraz wizualizacji, akceptacja, sporządzenie projektu technicznego, wycena.
3. Produkcja elementów meblowych - cięcie, frezowanie, wiercenie, oklejanie oraz skręcanie według projektu z uwzględnieniem wybranych przez klienta materiałów, akcesoriów i sprzętów AGD, do których szafki należy przygotować w sposób indywidualny zgodnie z instrukcją producenta.
4. Transport i montaż zabudowy meblowej - pakowanie i transportowanie elementów meblowych, montaż.

W wyniku montażu zabudowy meblowej, ściany, sufity i podłoga, w których zabudowa jest osadzona, stają się integralną częścią całego systemu – pełnią funkcję konstrukcyjną i mocującą, definiującą kształt, zakres oraz wymiary zabudowy. Zabudowa meblowa powiązana jest z elementami konstrukcyjnymi budynku.

Celem świadczenia jest wyposażenie aneksu kuchennego znajdującego się w lokalu mieszkalnym, w zabudowę wykonaną na wymiar, trwale związaną z elementami konstrukcyjnymi lokalu i pełniącą jako całość funkcję użytkową kuchni.

Efektem końcowym świadczenia jest gotowa do użytkowania zabudowa, trwale połączona z elementami konstrukcyjnymi budynku. Wszystkie elementy świadczenia są niezbędne do osiągnięcia tego celu. Elementem dominującym świadczenia jest usługa polegająca na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym montażu komponentów meblowych, prowadząca do modernizacji lokalu mieszkalnego, tj. do trwałego podniesienia jego wartości i funkcjonalności użytkowej. Z punktu widzenia nabywcy przedmiotem zakupu jest jedno świadczenie złożone, tj. gotowa, trwale zamontowana zabudowa meblowa kuchni, co potwierdza dołączona do wniosku umowa z dnia 3 czerwca 2026 r., zawarta przez Wnioskodawcę z klientem, która to obejmuje wykonanie mebli kuchennych wraz z montażem jako jedną całość, za jedną cenę łączną i z jednym terminem realizacji. Czynnościami pomocniczymi przedmiotowej usługi są: pomiar pomieszczenia z natury, opracowanie projektu technicznego zabudowy, wykonanie komponentów na wymiar (cięcie, frezowanie, wiercenie, oklejanie), indywidualne przygotowanie szafek pod urządzenia wskazane przez klienta zgodnie z instrukcjami producentów, dostawa (transport i wniesienie) komponentów do lokalu, montaż listew i taśm LED oraz prace wykończeniowe (montaż cokołów i blend, silikonowanie styków ze ścianami i sufitem).

Żadna z tych czynności nie stanowi dla klienta celu samego w sobie; każda z nich jest środkiem do pełnego zrealizowania świadczenia zasadniczego, którym jest trwały montaż zindywidualizowanej zabudowy w lokalu.

Za wykonanie świadczenia ustalona jest jedna cena obejmująca wszystkie jego elementy, w tym zarówno usługi, jak i towary.

W związku z powyższym, przedstawione przez Wnioskodawcę czynności będą stanowiły jedno świadczenie kompleksowe. Przy czym elementem dominującym będzie usługa montażu zabudowy mebli, natomiast pozostałe elementy składające się na świadczenie będą miały charakter pomocniczy, jednakże niezbędny dla jego pełnej realizacji.

Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). Tym samym, w dalszej części decyzji tutejszy Organ określi stawkę podatku klasyfikację dla usługi montażu (elementu dominującego).

Uzasadnienie klasyfikacji usługi:
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).

Podstawowe cele, konstrukcje i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretacje wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług składa się z:
-niniejszych zasad metodycznych,
-uwag do poszczególnych sekcji,
-schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:
-symbole grupowań,
-nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:
- grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,
- usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,
- usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE”.

W świetle wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, „sekcja F obejmuje:
- budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej oraz wodnej,
- roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym,
- opracowywanie kosztorysów stanowiących integralną część robót budowlanych,
- realizację projektów budowlanych do sprzedaży.

Sekcja ta nie obejmuje:
- zarządzania projektami budowlanymi w zakresie obiektów inżynierii lądowej i wodnej, sklasyfikowanego w 71.1,
- wynajmu maszyn i urządzeń budowlanych bez operatora, sklasyfikowanego w 77.32,
- usług instalowania mechanicznych lub elektrycznych urządzeń do zamykania sejfów i skarbców, powiązane z późniejszym ich monitorowaniem, sklasyfikowanych w 80.20.10.0”.

W sekcji F zawarty jest m.in. dział PKWiU 43 „ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE”, który obejmuje:
- „specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj.:
- wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp.,
- montaż konstrukcji stalowych, o ile pojedyncze elementy konstrukcji nie zostały wykonane przez tę samą jednostkę, która zajmuje się ich montażem,
- wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu,
- roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych.

Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie:
- instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp.,
- zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp.
Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe.

Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.:
- szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe”.

W dziale PKWiU 43 mieści się klasa 43.32 „ROBOTY INSTALACYJNE STOLARKI BUDOWLANEJ”.
Pod pozycją PKWiU 43.32.10.0 sklasyfikowane zostały „Roboty instalacyjne stolarki budowlanej”. Zgodnie z wyjaśnieniami do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług:
„grupowanie to obejmuje także:
- roboty związane z instalowaniem futryn drzwiowych i okiennych oraz drzwi (z wyłączeniem drzwi automatycznych i obrotowych) i okien, okiennic, żaluzji drzwiowych i okiennych żaluzji listwowych, drzwi garażowych itp. wykonanych z dowolnego materiału,
- roboty związane ze wzmacnianiem drzwi zewnętrznych i roboty związane z instalowaniem wzmocnionych drzwi,
- roboty związane z instalowaniem drzwi przeciwpożarowych,
- roboty związane z instalowaniem wewnętrznych schodów, szaf ściennych, wbudowanych mebli kuchennych na wymiar,
- roboty związane z instalowaniem desek poszycia ścian, zakładaniem boazerii itp.,
- roboty związane z instalowaniem ruchomych przegród oraz podsufitki na konstrukcji metalowej,
- roboty związane z instalowaniem werand i oranżerii w prywatnych domach.
Grupowanie to nie obejmuje:
- robót związanych z instalowaniem ogrodzeń i balustrad, sklasyfikowanych w 43.29.12.0,
- robót związanych z instalowaniem drzwi automatycznych i obrotowych, sklasyfikowanych w 43.29.19.0,
- robót związanych z instalowaniem wyrobów kowalstwa artystycznego, sklasyfikowanych w 43.39.11.0,
- robót związanych z montażem mebli wolno stojących, sklasyfikowanych w 95.24.10.0”.

Uwzględniając powyższe, usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem wniosku spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 „ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług:
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Na podstawie art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%,
2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W myśl art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do: dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Dokonana analiza powołanego przepisu wskazała, że warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek.

Po pierwsze – zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie - obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy.

Rodzaje usług wymienionych w art. 41 ust. 12 pkt 1 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.). Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym.

Potwierdzeniem powyższego jest uchwała z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 2/13, w której Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: „czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim znaczeniu modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części”.

Pojęcie „modernizacja” oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś – według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.).

Na podstawie podjętej uchwały NSA wykształciła się linia orzecznicza dotycząca czynności wykonywania trwałej zabudowy meblowej, przykładowo można wskazać na następujące orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: I FSK 1362/17 z 18.12.2019 r., I FSK 792/19 z 3.07.2019 r., I FSK 204/17 z 8.01.2019 r., I FSK 464/16 z 16.01.2018 r., I FSK 40/16 z 11.10.2017 r., I FSK 1120/16 z 12.04.2018 r., I FSK 1276/15 z 10.05.2017 r. Z tej linii orzeczniczej wynika, że dla uznania czynności wykonania trwałej zabudowy meblowej za usługę modernizacji obiektu budownictwa objętym społecznym programem mieszkaniowym, konieczne jest wystąpienie określonych przesłanek, tj.:
- wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak jak ma to miejsce w przypadku mebli „wolnostojących”; dlatego też nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią;
- zabudowa meblowa w istotnym stopniu wykorzystuje elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (ścian, podłogi czy sufitu). Elementy te wyznaczają zakres konstrukcyjny mebla (elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) pełnią rolę elementów mebla);
- o użytkowych walorach wykonywanej zabudowy meblowej decyduje trwałe połączenie wykonywanych na zlecenie części zabudowy z elementami konstrukcyjnymi budynku lub jego części (ściany podłoga, sufit) w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce (trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową), a same te części, bez trwałego ich przymocowania do elementów konstrukcyjnych budynku (ścian, podłogi, sufitu) nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla.

Określając zatem, czy do zabudowy meblowej wykonanej w obiekcie budowlanym lub jego części może mieć zastosowanie stawka od podatku od towarów i usług w wysokości 8% należy przede wszystkim badać stopień konstrukcyjnego połączenia komponentów meblowych i elementów konstrukcyjnych tego obiektu budowlanego lub jego części.

Nie chodzi tutaj o badanie powiązania elementów zabudowy meblowej z konstrukcyjnymi – w rozumieniu techniki budowlanej – elementami obiektu budowlanego lub jego części, ale o tak silne powiązanie konstrukcyjne komponentów meblowych i elementów tego obiektu budowlanego lub jego części, że powstaje trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową.

Dla całościowej oceny charakteru świadczenia nie ma również znaczenia czy komponenty meblowe, np. korpusy mebli są ze sobą zespolone i ewentualnie jak silne jest to zespolenie, gdyż istotne na potrzeby uznania ich za „modernizację” w związku z podatkiem od towarów i usług jest dopiero odpowiednio trwałe połączenie tych komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części.

Podsumowując, w sytuacji, gdy o użytkowych walorach wykonanej zabudowy meblowej decyduje trwałe połączenie wykonanych na indywidualne zlecenie elementów zabudowy z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce, natomiast po demontażu zabudowa ta jest niezdatna do użytku, ze względu na to, że same jej elementy (bez występującego przed demontażem trwałego ich przymocowania do elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego lub jego części – lokalu), nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla – wystąpi kompleksowe świadczenie, w którym elementem dominującym jest usługa w zakresie modernizacji obiektu budowlanego.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach przedmiotowego świadczenia kompleksowego wykonuje szereg czynności niezbędnych do zrealizowania celu kompleksowej usługi, jakim jest wykonanie trwałej, indywidualnej zabudowy meblowej kuchni w lokalu.

Wnioskodawca dokonuje pomiarów pomieszczenia kuchennego oraz opracowywana jest koncepcja i projekt zabudowy meblowej, a następnie produkowane są elementy meblowe, które są transportowane oraz montowane w lokalu klienta.

W wyniku montażu, zabudowa meblowa powiązana jest z elementami konstrukcyjnymi budynku w sposób następujący:
- szafki dolne są poziomowane do posadzki i mocowane do ścian kątownikami metalowymi i kołkami rozporowymi, a szczeliny między korpusem a ścianą są dopasowywane do nierówności muru, dzięki czemu ściana stanowi płaszczyznę oporową i wykończeniową zabudowy;
- szafki górne i wysokie zawieszane są na listwach montażowych i zawieszkach regulowanych kotwionych kołkami rozporowymi, a dodatkowo mocowane kątownikami i kołkami do ścian, przez co przenoszą obciążenia na konstrukcję budynku;
- blaty przymocowane są do szafek za pomocą wkrętów, osadzone na piance montażowej w okolicy okien, na całej długości przyklejone klejem montażowym do ścian, a następnie wykończone silikonem w kolorze wybranym przez klienta;
- cokoły górne przymocowane są do szafek za pomocą wkrętów i osadzone na kleju montażowym do sufitu, a następnie wykończone silikonem w kolorze wybranym przez klienta;
- taśmy i listwy LED są wklejane i wprowadzane w strukturę zabudowy i ścian.
Materiały montażowe stanowią: kątowniki metalowe, listwy montażowe, zawieszki regulowane, kołki rozporowe, wkręty, klej montażowy, pianka montażowa oraz silikon.

Demontaż zabudowy spowoduje następujące uszkodzenia elementów konstrukcyjnych lokalu:
1) w ścianach pozostaną liczne otwory po kołkach rozporowych (o średnicy od 8 do 10 mm i głębokości od 60 do 80 mm), którymi zamocowane są listwy montażowe i zawieszki szafek wiszących oraz kątowniki szafek dolnych i wysokich; wyrywanie kotew przenoszących obciążenia szafek wiszących spowoduje dodatkowo wykruszenia tynku i ubytki materiału ściany wokół otworów;
2) oderwanie blatu, przyklejonego na całej długości klejem montażowym do ścian, spowoduje zerwanie warstwy gładzi i tynku wraz z fragmentami podłoża, ponieważ wytrzymałość spoiny klejowej przewyższa wytrzymałość powierzchniową tynku; usunięcie resztek stwardniałego kleju będzie wymagało skucia lub szlifowania, co pogłębi ubytki;
3) usunięcie spoin silikonowych na stykach zabudowy ze ścianami i sufitem spowoduje uszkodzenie powłok wykończeniowych (zerwanie farby i gładzi);
4) ściany, które pełnią funkcję płaszczyzn oporowych i wykończeniowych zabudowy (zabudowa jest dopasowywana do nierówności muru), po demontażu pozostaną uszkodzone, a przywrócenie lokalu do stanu sprzed montażu będzie wymagało robót budowlanych obejmujących uzupełnienie ubytków, tynkowanie, szpachlowanie i malowanie. Niezależnie od powyższego demontaż spowoduje uszkodzenie samych komponentów zabudowy (zerwanie powierzchni i krawędzi płyt w miejscach klejenia, uszkodzenia korpusów przy wyrywaniu łączników, uszkodzenie blatu po demontażu zlewu), a komponenty, jako wykonane na wymiar tego konkretnego pomieszczenia, nie nadawałyby się do ponownego montażu w innym miejscu.

Biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku, jego uzupełnieniu, oraz powołane przepisy prawa należy uznać, że w wyniku usługi (świadczenia kompleksowego), która stanowi przedmiot wniosku, nastąpi unowocześnienie, ulepszenie części obiektu budowlanego, czyli jego modernizacja.

Z kolei, w odniesieniu do drugiego warunku wynikającego z art. 41 ust. 12 ustawy, należy ustalić czy budynek bądź jego część, w którym przedmiot wniosku będzie realizowany jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W niniejszym zagadnieniu mamy do czynienia ze świadczeniem kompleksowym polegającym na zaprojektowaniu, dostawie oraz montażu zabudowy meblowej kuchni w – jak wskazał Wnioskodawca – lokalu mieszkalnym.

Z uwagi na fakt, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. 2026 r. poz. 232 ze zm.).

Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 i 1a ww. ustawy, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, mogą stanowić odrębne nieruchomości.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy – samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.

Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, stwierdza starosta w formie zaświadczenia (art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali).

Lokal, w którym wykonywane będzie świadczenie będące przedmiotem wniosku, objęty jest Księgą wieczystą nr (...), prowadzoną przez Sąd Rejonowy (...), z której wynikają m.in. następujące informacje:
(...)

Jak wynika z powyższych informacji - lokal, w którym wykonywany będzie przedmiot wniosku, przeznaczony jest do stałego zamieszkania oraz spełnia definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że ww. lokal jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Tym samym, biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione we wniosku oraz powołane przepisy prawa, uznać należy, że usługa (świadczenie kompleksowe) polegająca na zaprojektowaniu, dostawie i montażu zabudowy meblowej kuchni, w lokalu mieszkalnym o powierzchni użytkowej 55,73 m2, znajdującym się w (...), objętym księgą wieczystą nr (...), będącym obiektem objętym społecznym programem mieszkaniowym - stanowi usługę modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy, podlegającą opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z art. 41 ust. 12 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jednocześnie zaznaczyć należy, że nie stanowi modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy i nie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8% świadczenie polegające na zaprojektowaniu, dostawie i montażu zabudowy meblowej kuchni, jeżeli zamontowana zabudowa może stać się przedmiotem powtórnego montażu w innym, dowolnym miejscu, tj. może pełnić dalej użytkową funkcję ze względu na brak istotnego powiązania z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego.

Informacje dodatkowe:
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług (świadczeń kompleksowych) tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
-podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
-usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu
WIS, albo
2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi (świadczenia kompleksowego) będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:
- klasyfikacja usługi (świadczenia kompleksowego), lub
- stawka podatku właściwa dla usługi (świadczenia kompleksowego), lub
- podstawa prawna stawki podatku
staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE:
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Wnioskodawcy odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).