0111-KDSB1-1.4019.15.2026.2.ND

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w zakresie ustalenia:

-        czy „Napój A” będzie spełniał definicję napoju zgodnie z art. 12b ust. 1 ustawy – jest nieprawidłowe,

-        czy „Napój A” nie będzie podlegał opłacie od środków spożywczych, z uwagi na wyłączenie określone w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy, gdyż w swoim składzie zawiera soki owocowe, których udział masowy w napoju wynosi powyżej 20% składu surowcowego i zawartość cukrów jest mniejsza niż 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju – jest prawidłowe,

-        czy „Napój B” nie będzie podlegał opłacie od środków spożywczych, z uwagi na wyłączenie określone w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy, gdyż w swoim składzie zawiera soki owocowe, których udział masowy w napoju wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego i zawartość cukrów jest mniejsza niż 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy przepisów ustawy o zdrowiu publicznym, w zakresie opłaty od środków spożywczych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 lipca 2026 r. (data wpływu 20 lipca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca to (…).

Wnioskodawca zamierza wprowadzić na rynek napój bezalkoholowy na bazie (…) z dodanymi sokami owocowymi (dalej: „Napój A”). Napój będzie występował w (…) smakach. Każdy smak napoju ma zbliżoną strukturę składników (…). Napój A jest sklasyfikowany pod kodem CN 2202 99 19. Napój A nie ma dodawanego cukru, nie jest słodzony słodzikami. W produkcie jest min 20% naturalnych soków owocowych. Zawartość cukru w tabeli wartości odżywczej dla żadnego smaku nie przekracza 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju. Jedyny cukier znajdujący się w produkcie pochodzi z soków NFC (naturalny sok tłoczony bezpośrednio ze świeżych owoców a nie z koncentratu). Skrót NFC pochodzi z języka angielskiego od Not From Concentrate (nie z koncentratu). Cukier występuje w tych sokach naturalnie. Ponadto, Napój A nie będzie zawierać w swoim składzie ani kofeiny ani tauryny.

Proces produkcji Napoju A składa się z następujących etapów:

(…)

Wnioskodawca zamierza wprowadzić na rynek również nowy produkt – napoje bez dodatku cukru w (…) smakach (dalej: „Napój B”). Każdy smak ma zbliżoną strukturę składników. Napój B jest sklasyfikowany pod kodem CN 2202 99 19. Napój oparty jest o naturalne soki NFC, w tym w większości o sok (…) i sok (…). W produkcie jest min. 20% naturalnych soków owocowych. Napoje są bez dodanego cukru, natomiast słodzone słodzikami tj. (…) (substancje słodzące z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008). Łączna zawartość cukru w tabeli wartości odżywczej dla żadnego smaku nie przekracza 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju. Napój B nie będzie zawierać w swoim składzie ani kofeiny, ani tauryny.

Proces produkcji Napoju B składa się z następujących etapów:

(…)

Wniosek uzupełnili Państwo o następujące informacje:

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług stanowiącą załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. (Dz. U. poz. 1829), zarówno Napój A jak i Napój B są sklasyfikowane w dziale 11 pod kodem 11.07.12.2 - Pozostałe napoje bezalkoholowe, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Cukry występujące w Napoju A oraz w Napoju B stanowią cukry będące monosacharydami i/lub disacharydami.

Cukry występujące w Napoju B pochodzą wyłącznie z dodanych soków owocowych.

Pragnę potwierdzić, że w stwierdzeniu zawartym we wniosku: Napój A (…) nie jest słodzony słodzikami Spółka odnosi się do substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.).

Soki występujące w Napoju A i Napoju B są sokami w rozumieniu Dyrektywy Rady 2001/112/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do soków owocowych i niektórych podobnych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U.UE.L.2002.10.58 ze zm.).

(…). Sprzedaż ta stanowi zatem wprowadzenie na rynek krajowy, o którym mowa w art. 12a ust. 2 i 3 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym.

Pytania

1. Czy Napój A będzie uznany za napój, który podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym w związku z faktem, że w swoim składzie zawiera cukier występujący jedynie naturalnie w sokach owocowych?

2. W przypadku uznania przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, że Napój A jest zaliczany do napojów, które podlegają opłacie od środków spożywczych, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym, czy Napój A z dodatkiem soków owocowych o zawartości nie mniejszej niż 20% składu surowcowego, a jednocześnie zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju, będzie wyłączony z opłaty od środków spożywczych, z uwagi na wyłączenie określone w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy o zdrowiu publicznym?

3. Czy Napój B z dodatkiem soków owocowych o zawartości nie mniejszej niż 20% składu surowcowego, a jednocześnie łączna zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju, będzie wyłączony z opłaty od środków spożywczych, z uwagi na wyłączenie określone w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy o zdrowiu publicznym?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

-        Napój A nie będzie uznany za napój, który podlega opłacie od środków spożywczych, gdyż w swoim składzie zawiera cukier występujący jedynie naturalnie w sokach owocowych.

-        W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, Napój A będzie wyłączony z opłaty od środków spożywczych z uwagi na wyłączenie określone w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy o zdrowiu publicznym, gdyż w swoim składzie zawiera soki owocowe, których udział masowy w napoju wynosi powyżej 20% składu surowcowego i zawartość cukrów jest mniejsza niż 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju.

-        Napój B będzie wyłączony z opłaty od środków spożywczych z uwagi na wyłączenie określone w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy o zdrowiu publicznym, gdyż w swoim składzie zawiera soki owocowe, których udział masowy w napoju wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego i łączna zawartość cukrów jest mniejsza niż 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju.

Uzasadnienie

Ad.1.

Zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym (dalej: „Ustawa UOZP”) opłacie od środków spożywczych (dalej: „opłata cukrowa”), podlega wprowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem:

1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.), zwanym dalej "rozporządzeniem nr 1333/2008",

2) kofeiny lub tauryny.

Zgodnie z art. 12b ust. 1 ustawy UOZP za napój uważa się wyrób w postaci napoju oraz syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w PKWiU w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej jedna z wymienionych powyżej substancji, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

Jak wynika z powyższych przepisów opłacie cukrowej podlega napój z dodatkiem:

- cukrów (monosacharydów i/lub disacharydów),

- środków spożywczych zawierających wskazane cukry,

- substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008, oraz

- kofeiny lub tauryny,

z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

W celu ustalenia czy Napój A podlega przepisom w zakresie opłaty cukrowej, w pierwszej kolejności należy ustalić czy produkt ten mieści się w zakresie napojów objętych Ustawą UOZP. Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Napój A nie ma dodawanego cukru, nie jest słodzony słodzikami. W produkcie jest min 20% naturalnych soków owocowych. Są to soki NFC, czyli naturalne soki tłoczone bezpośrednio ze świeżych owoców a nie z koncentratu. Cukier występuje zatem w tych sokach naturalnie.

Sądy administracyjne badały kwestie objęcia opłatą cukrową napojów zawierających substancje występujące w nich naturalnie. Ustawodawca nie określił bowiem jak należy rozumieć określenie "substancji występujących w nich naturalnie". Sądy uznały, że skoro ustawodawca nie zdecydował się na dalsze doprecyzowanie tego wyrażenia, to należy przyjąć, że chodzi o substancje występujące naturalnie w finalnym produkcie jak i jego komponentach. Przykładowo, w wyroku z 20 czerwca 2024 r., sygn. akt III FSK 150/24 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: „Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że jeśli w skład napoju wchodzą tylko składniki zawierające naturalnie cukry będących monosacharydami lub disacharydami, to tak powstały napój należy uważać za zawierający substancje wymienione w art. 12a ust. 1 u.z.p. wyłącznie naturalnie, a więc przy uwzględnieniu definicji z art. 12b ust. 1 u.z.p. podlegający wyłączeniu z opłaty określonej w art. 12a ust. 1 u.z.p. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanie użyte w art. 12b ust. 1 u.z.p. "z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie" należy odnosić nie tylko do wyrobu finalnego, ale również do komponentów tego wyrobu. Zatem, jeśli komponentem wyrobu jest sok, w którym cukier występuje naturalnie - to spełniony jest warunek wyłączający, zawarty w art. 12b ust. 1 in fine u.z.p.” Jak wskazał Sąd: „Takiej wykładni nie przeczy istnienie w ustawie zwolnienia przewidzianego w art. 12b ust. 2 pkt 5) u.z.p., zgodnie z którym opłacie nie podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego oraz zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5g w przeliczeniu na 100 ml napoju. Zachowuje ono swój sens zważywszy na to, że oprócz soku owocowego w napoju mogą znajdować się także inne substancje - i wówczas ma znaczenie to, czy w kontekście art. 12b ust. 2 pkt 5) u.z.p. udział soku owocowego wynosi co najmniej 20%, czy też nie. Natomiast wyrób, którego dotyczyła zaskarżona interpretacja, w myśl deklaracji wnioskodawcy zawiera tylko sok i wodę oraz naturalne aromaty. We wniosku podano: "Wymienione powyżej produkty składają się z: 57% soków owocowych, wody i naturalnych aromatów. Wprowadzona do produktu ilość soku owocowego daje 5,9 g cukru w przeliczeniu na 100 ml wyrobu z zaznaczeniem, że jest to cukier pochodzący wyłącznie z naturalnych soków owocowych, więc nie został on dodany do produktu osobno (...)". W tym wypadku nie ma potrzeby sięgania do wyłączenia przewidzianego w art. 12b ust. 2 pkt 5 u.z.p. i weryfikacja występowania przewidzianych w nim warunków, gdyż wyłączenie zastosowania opłaty występuje na etapie wcześniejszym, a mianowicie, poprzez uznanie, że wyrób nie stanowi napoju w rozumieniu art. 12b ust. 1 u.z.p., albowiem cukry występują w nim naturalnie.”

Podobne stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyrokach z:

1 marca 2023 r., sygn. akt III FSK 1278/22;

15 marca 2023 r., sygn. akt III FSK 1480/22;

23 sierpnia 2023 r., sygn. akt III FSK 189/23.

Z powyższym stanowiskiem zgodził się ostatecznie sam Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. Przykładowo w jednym z wniosków o wydanie interpretacji indywidualnej, zwrócono się z pytaniem, czy należna opłata od środków spożywczych z tytułu czynności stanowiących wprowadzenie na rynek krajowy napojów, które w swoim składzie zawierają zarówno cukry naturalnie występujące w składnikach wykorzystywanych do produkcji napojów oraz dodawany na etapie produkcji cukier, podlegają opłacie tylko w zakresie dodanych cukrów (monosacharydów i disacharydów). Wnioskodawca uznał, że dokonując kalkulacji opłaty od środków spożywczych nie powinien uwzględniać cukrów występujących naturalnie w oferowanych napojach. Ostatecznie (interpretacja indywidualna z 31 marca 2025 sygn. akt 0111-KDSB1-1.4019.16.2023.10.WK) Dyrektor w odpowiedzi na to pytanie uznał, że: „Uwzględniając zatem zapadły w niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 13 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Rz 181/24 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 grudnia 2024 r., sygn. akt III FSK 1010/24, należy wskazać, że na podstawie wykładni art. 12f ust. 1 ustawy w zw. z art. 12a ust. 1 ustawy oraz art. 12b ust. 1 ustawy, w przypadku napojów, do których w trakcie procesu produkcji dodawane są cukry będące monosacharydami i/lub disacharydami, a również środki spożywcze zawierające te substancje, nie powinno się uwzględniać podczas obliczania wysokości należnej opłaty, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy, cukrów naturalnie występujących w tych napojach, niedodawanych podczas procesu produkcji. W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie kalkulacji opłaty od środków spożywczych z tytułu wprowadzenia na rynek krajowy napojów zawierających w swoim składzie zarówno cukry naturalnie występujące w składnikach wykorzystywanych do produkcji napojów oraz dodane na etapie procesu produkcji cukry będące monosacharydami i disacharydami - jest prawidłowe.”

W interpretacji indywidualnej z 6 lipca 2023 r. sygn. akt 0111-KDSB1-1.4019.22.2021.16.MF Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał: „należy wskazać, że na podstawie wykładni art. 12b ust. 1 ustawy Produkty będące przedmiotem niniejszego wniosku, jako że zawierają w swoim składzie wyłącznie cukry, występujące naturalnie w kremogenie owocowym oraz soku owocowym, zgodne z charakterystyką napoju, nie spełniają definicji napoju zawartej w art. 12b ust. 1 ustawy, a więc ich wprowadzenie na rynek krajowy nie rodzi obowiązku uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy. Zatem Państwa stanowisko w zakresie opłaty od środków spożywczych, dotyczącej wód aromatyzowanych oraz nektarów owocowych (...) - jest prawidłowe.”

Z przytoczonego wyżej stanowiska sądów administracyjnych oraz organu podatkowego wynika, że napój, który nie zawiera w swoim składzie cukrów dodanych nie jest objęty opłatą cukrową.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy wskazać, że Napój A nie podlega opłacie cukrowej, gdyż nie stanowi on napoju w rozumieniu art. 12b ust. 1 Ustawy UPZP. Przedmiotem opłaty są wyłącznie napoje z cukrami dodanymi „sztucznie” do napoju i niebędące naturalnym elementem składników tego napoju. Jeżeli jednym ze składników /jedynym składnikiem napoju jest środek spożywczy w postaci soku owocowego, zawierający cukry występujące w nim naturalnie, w świetle powyższej przedstawionej linii orzeczniczej, cukry te nie wpływają na opłatę cukrową. Cukry występujące w napojach naturalnie są więc „transparentne” z perspektywy przedmiotu tej opłaty.

Ad.2 i 3.

Ustawa UOZP przewiduje określone wyłączenia z obowiązku zapłaty opłaty cukrowej. Jedno z wyłączeń dotyczy napojów z udziałem masowym soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego w napoju nie mniejszym niż 20% składu surowcowego. Zgodnie z art. 12b ust. 2 pkt 5) Ustawy UOZP opłacie nie podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów, które spełniają łącznie dwa następujące warunki:

-        udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego w napoju wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego, oraz

-        zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju.

Należy wskazać, że z brzmienia powyższego przepisu wynika, że wyłączenie to będzie mieć zastosowanie dla wszystkich napojów spełniających łącznie powyższe przesłanki, niezależnie od tego czy będą one napojami gazowanymi czy niegazowanymi, w jakiej pojemności opakowaniach będą oferowane etc.

Jak wskazał Wnioskodawca w opisie zdarzenia przyszłego, zgodnie z opisem składu surowcowego, zarówno Napój A jak i Napój B będzie spełniał warunki niniejszego wyłączenia. W wyniku zastosowanych receptur:

-        udział masowy soku owocowego będzie wynosić nie mniej niż 20% składu surowcowego napoju,

oraz

-        zawartość cukrów w napoju będzie mniejsza lub równa 5g w przeliczeniu na 100 ml produktu.

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy:

Napój A

W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, do Napoju A znajdzie zastosowanie 12b ust. 2 pkt 5) ustawy UOZP, a co za tym idzie nie będzie on podlegał opłacie cukrowej, gdyż w swoim składzie zawiera soki owocowe, których udział masowy w napoju wynosi powyżej 20% składu surowcowego i zawartość cukrów jest mniejsza niż 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju.

Napój B

Do Napoju B znajdzie zastosowanie 12b ust. 2 pkt 5) Ustawy UOZP, a co za tym idzie nie będzie on podlegał opłacie cukrowej, gdyż w swoim składzie zawiera soki owocowe, których udział masowy w napoju wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego i łączna zawartość cukrów jest mniejsza niż 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju. Pomimo udziału w składzie (…), łączna zawartość cukrów w napoju będzie mniejsza lub równa 5g w przeliczeniu na 100 ml produktu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia:

-        czy „Napój A” będzie spełniał definicję napoju zgodnie z art. 12b ust. 1 ustawy – jest nieprawidłowe,

-        czy „Napój A” nie będzie podlegał opłacie od środków spożywczych, z uwagi na wyłączenie określone w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy, gdyż w swoim składzie zawiera soki owocowe, których udział masowy w napoju wynosi powyżej 20% składu surowcowego i zawartość cukrów jest mniejsza niż 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju – jest prawidłowe,

-        czy „Napój B” nie będzie podlegał opłacie od środków spożywczych, z uwagi na wyłączenie określone w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy, gdyż w swoim składzie zawiera soki owocowe, których udział masowy w napoju wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego i zawartość cukrów jest mniejsza niż 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju – jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2026 r. poz. 149), zwanej dalej ustawą:

Wprowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem:

1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.) zwanym dalej "rozporządzeniem nr 1333/2008",

2) kofeiny lub tauryny

– podlega opłacie.

Stosownie do art. 12a ust. 2 ustawy:

Przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, o których mowa w ust. 1, rozumie się sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3.

Natomiast w myśl art. 12b ust. 1 ustawy:

Za napój, o którym mowa w art. 12a ust. 1, uważa się wyrób w postaci napoju oraz syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

Zgodnie z art. 12b ust. 2 ustawy:

Opłacie nie podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów:

(...)

5) w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi niemniej niż 20% składu surowcowego oraz zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju;

(...)

Jak stanowi art. 12d ust. 1 ustawy:

Obowiązek zapłaty opłaty ciąży na osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej będącej:

1) podmiotem sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu nabywającego napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju;

2) zamawiającym, w przypadku gdy skład napoju objętego opłatą stanowi element umowy zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla zamawiającego.

Z kolei w myśl art. 12e ust. 1 ustawy:

Obowiązek zapłaty opłaty powstaje z dniem wprowadzenia na rynek krajowy napoju, o którym mowa w art. 12a ust. 1.

Stosownie do art. 12f ust. 1 i 2 ustawy:

1. Na wysokość opłaty składają się następujące części:

1) 0,50 zł za zawartość cukrów w ilości równej lub mniejszej niż 5 g w 100 ml napoju, lub za zawartość w jakiejkolwiek ilości co najmniej jednej substancji słodzącej, o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008,

2) 0,05 zł za każdy gram cukrów powyżej 5 g w 100 ml napoju

- w przeliczeniu na litr napoju.

2. Wysokość opłaty dla napojów zawierających powyżej 5 g cukrów w 100 ml napoju stanowi sumę części, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, z wyłączeniem ust. 7.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zajmują się Państwo (…)

We wniosku wskazali Państwo, że zamierzają wprowadzić na rynek krajowy „Napój A” stanowiący napój bezalkoholowy na bazie (…) z dodanymi sokami owocowymi, a napój ten będzie występował w (…) smakach. „Napój A” nie będzie miał dodawanego cukru, ani nie będzie słodzony słodzikami (tj. substancjami słodzącymi, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz.Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn. zm.).

Wyjaśnili Państwo także, że w produkcie będzie min. 20% naturalnych soków owocowych będących sokami w rozumieniu Dyrektywy Rady 2001/112/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnoszącej się do soków owocowych i niektórych podobnych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U.UE.L.2002.10.58 ze zm.).

Zawartość cukru w tabeli wartości odżywczej dla żadnego smaku nie przekroczy 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju. Jedyny cukier znajdujący się w produkcie będzie pochodził z soków NFC (naturalny sok tłoczony bezpośrednio ze świeżych owoców, a nie z koncentratu), a ponadto wyjaśnili Państwo, że cukier będący monosacharydami i/lub disacharydami występuje w tych sokach naturalnie. „Napój A” nie będzie zawierał w swoim składzie, ani kofeiny, ani tauryny.

Doprecyzowali Państwo ponadto, że „Napój A” będzie sklasyfikowany w dziale PKWiU 11 pod kodem 11.07.12.2 – „Pozostałe napoje bezalkoholowe, gdzie indziej niesklasyfikowane”.

We wniosku wskazali Państwo także, że zamierzają wprowadzić na rynek krajowy również nowy produkt – „Napój B” stanowiący napój bez dodatku cukru i wyjaśnili Państwo że będzie on występował w (…) smakach. Napój oparty będzie o naturalne soki NFC, w tym w większości o sok (…) i sok (…). W produkcie będzie min. 20% naturalnych soków owocowych będących sokami w rozumieniu Dyrektywy Rady 2001/112/WE.

Napoje będą bez dodanego cukru, natomiast słodzone będą słodzikami tj. (…) (substancje słodzące z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008). Łączna zawartość cukru w tabeli wartości odżywczej dla żadnego smaku nie przekroczy 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju. „Napój B” nie będzie zawierał w swoim składzie, ani kofeiny, ani tauryny.

Doprecyzowali Państwo ponadto, że „Napój B” również będzie sklasyfikowany w dziale PKWiU 11 pod kodem 11.07.12.2 – „Pozostałe napoje bezalkoholowe, gdzie indziej niesklasyfikowane”.

Państwa pierwsze pytanie odnosi się do kwestii ustalenia czy „Napój A” będzie spełniał definicję napoju zgodnie z art. 12b ust. 1 ustawy, a zatem będzie podlegał opłacie od środków spożywczych.

Jak wynika z wyżej powołanych przepisów ustawy, opłacie od środków spożywczych podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów ujętych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w składzie których znajduje się co najmniej jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w nich naturalnie.

Art. 12a ust. 1 ustawy zawiera katalog substancji, których dodanie do napoju rodzi obowiązek zapłaty opłaty, tj.:

- cukry będące monosacharydami lub disacharydami,

- środki spożywcze zawierające te cukry,

- substancje słodzące, o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008, oraz

- kofeinę lub taurynę.

Jednocześnie ustawa nie precyzuje sformułowania „substancje występujące w nich naturalnie”. Natomiast jak wskazano w uzasadnieniu do rządowego projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z promocją prozdrowotnych wyborów konsumentów (Druk sejmowy nr 210) „przez substancje występujące naturalnie rozumie się substancje, które nie zostały dodane do produktu, natomiast znajdują w składzie zgodnie z jego charakterystyką, np. cukry występujące w owocach (w odniesieniu do soków) lub kofeina zawarta w naparze z kawy” (podkreślenie Organu).

Ustawodawca substancje występujące naturalnie odnosi do napoju podlegającego opłacie, a nie do składników, na bazie których napój jest wyprodukowany. Tym samym substancje występujące naturalnie w napoju powinny być zgodne z charakterystyką napoju, a nie jego składników.

W związku z powyższym środki spożywcze zawierające cukry będące monosacharydami lub disacharydami, nawet występujące naturalnie w tych środkach spożywczych, dodane w trakcie procesu produkcji napoju – nie stanowią substancji występujących w nim naturalnie. Sok owocowy, warzywny lub owocowo-warzywny zawierający występujący w nim naturalnie cukier, dodawany w procesie produkcyjnym napoju, stanowi dodatek środka spożywczego zawierającego cukier. Tym samym, nie można mówić o „cukrach występujących naturalnie” w „Napoju A” opisanym we wniosku.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że „Napój A” spełnia definicję napoju, o którym mowa w art. 12b ust. 1 ustawy, z uwagi na fakt, iż napój ten jest ujęty w dziale 11 PKWiU oraz zawiera w swoim składzie dodatek substancji wymienionych w art. 12a ust. 1 ustawy.

W konsekwencji Państwa stanowisko dotyczące ustalenia czy „Napój A” będzie spełniał definicję napoju zgodnie z art. 12b ust. 1 ustawy – należało uznać za nieprawidłowe.

Państwa drugie pytanie dotyczy kwestii ustalenia czy „Napój A” nie będzie podlegał opłacie od środków spożywczych, z uwagi na wyłączenie określone w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy.

We wniosku i jego uzupełnieniu wskazali Państwo, że w „Napoju A” będzie min. 20% naturalnych soków owocowych będących sokami w rozumieniu Dyrektywy Rady 2001/112/WE i nie będzie zawierał dodatku substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008. Wskazali Państwo ponadto, że zawartość cukru w tabeli wartości odżywczej dla żadnego smaku nie przekroczy 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju.

Powołany powyżej art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy stanowi, że opłacie od środków spożywczych nie podlega wprowadzenie na rynek krajowy napojów, w których udział masowy soku owocowego, warzywnego lub owocowo-warzywnego wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego oraz zawartość cukrów jest mniejsza lub równa 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju.

Uwzględniając powyższe, należy wskazać, że „Napój A”, który będzie zawierał w swoim składzie soki owocowe będące sokami w rozumieniu Dyrektywy Rady 2001/112/WE, których to udział masowy wyniesie nie mniej niż 20% jego składu surowcowego, oraz zawartość cukrów będzie mniejsza niż 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju – spełnia warunki wymienione w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy. Zatem jego wprowadzenie na rynek krajowy nie będzie podlegało opłacie od środków spożywczych, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy.

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy „Napój A” nie będzie podlegał opłacie od środków spożywczych, z uwagi na wyłączenie określone w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy, gdyż w swoim składzie zawiera soki owocowe, których udział masowy w napoju wynosi powyżej 20% składu surowcowego i zawartość cukrów jest mniejsza niż 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju – należało uznać za prawidłowe.

Państwa trzecie pytanie dotyczy kwestii ustalenia czy „Napój B” również nie będzie podlegał opłacie od środków spożywczych, z uwagi na wyłączenie określone w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy.

We wniosku i jego uzupełnieniu wskazali Państwo, że w „Napoju B” będzie min. 20% naturalnych soków owocowych będących sokami w rozumieniu Dyrektywy Rady 2001/112/WE, natomiast w odróżnieniu od „Napoju A” będzie on zawierał dodatek substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 (tj. (…)). Wskazali Państwo natomiast, że zawartość cukru w tabeli wartości odżywczej dla żadnego smaku nie przekroczy 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju.

Wyjaśnić należy, że substancje słodzące, o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008 należy traktować, w oparciu o przepis art. 12a ust. 1 pkt 1 oraz art. 12f ust. 1 pkt 1 ustawy, na równi z zawartością w napoju cukrów. W konsekwencji zawartość w napoju substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008 nie rodzi dodatkowego obowiązku zapłaty opłaty od środków spożywczych.

Uwzględniając powyższe, należy wskazać, że „Napój B”, który będzie zawierał w swoim składzie soki owocowe będące sokami w rozumieniu Dyrektywy Rady 2001/112/WE, których to udział masowy wyniesie nie mniej niż 20% jego składu surowcowego, oraz zawartość cukrów jest mniejsza niż 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju – spełnia warunki wymienione w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy, mimo dodanych do niego substancji słodzących, o których mowa w rozporządzeniu nr 1333/2008, gdyż – jak wskazano powyżej – należy je traktować na równi z zawartością w napoju cukrów, a więc ich zawartość nie powoduje dodatkowego obowiązku zapłaty opłaty, o której mowa w art. 12a ust. 1 ustawy.

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy „Napój B” nie będzie podlegał opłacie od środków spożywczych, z uwagi na wyłączenie określone w art. 12b ust. 2 pkt 5 ustawy, gdyż w swoim składzie zawiera soki owocowe, których udział masowy w napoju wynosi nie mniej niż 20% składu surowcowego i zawartość cukrów jest mniejsza niż 5 g w przeliczeniu na 100 ml napoju – należało uznać za prawidłowe.

Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądów, wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami organów podatkowych oraz sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.